Het Smousje, waar paarden gestald waren vond je het stalhondje ... !

Het Smousje ... waar paarden gestald waren vond je het Stalhondje ...

De 19e eeuw mag gerust de eeuw van het paard worden genoemd. Waar paarden zijn, zijn stallen. In deze stallen wemelde het van de muizen en ratten omdat het voedsel van de paarden daar ook werd opgeslagen. In de stallen werden daarom honden gehouden die uitblonken in het verdelgen van ongedierte.Van oorsprong een stalhondje. Het is een vrolijke rattenvanger

En hier, in de paardenstal, begint de geschiedenis van de Hollandse Smoushond. In de stallen, waar ook het paardenvoer werd opgeslagen, had men vaak erg veel last van muizen en ratten. De kleine, felle, gele hondjes moesten dit ongedierte verdelgen. Daarnaast begeleidden zij hun heer wanneer die met zijn rijtuig een rit ging maken. Het stalhondje moest dus een zeer goede conditie hebben om het paard ook op langere tochten bij te kunnen benen.

Oorsprong
De herkomst van de Smoushond is in nevelen gehuld. Er zijn niet veel documenten uit het verleden die over dit ras van eigen bodem gaan. Zoals bij veel gebruikshonden het geval is, zag men aanvankelijk niet veel nut in het beschrijven van "maar een stalhond". Veel blijft dus Giswerk. Er zijn mensen die beweren dat Smoushonden in verschillende delen van Nederland reeds voorkwam rond 1800. Het ras zou destijds geliefd zijn als boerenerfhond. Of dit waar is, zullen we wel nooit meer kunnen achterhalen. Als het waar is, zou de Smous wellicht een authentiek landras zijn. .

Het ras kende een korte periode van bloei in het midden van de negentiende eeuw. De hondjes waren razend populair in de omgeving Amsterdam, maar waren ook op het platteland een bekende verschijning. Door steeds verder oprukkende mechanisering verloor het paard zijn belangrijke positie. En toen het paard zijn taken niet meer kon uitvoeren er steeds minder paardenhouders waren, werd ook de Smous werkeloos. Mag ik u voorstellen ... het smousje Saartje ... ze zijn immers gewend op één of andere kar te zitten is het nu een hooiwagen , hoogkar of fietsbakkie ... ghiiiiii ... zelfs voor het smouske hoort verwennerij erbij !!! Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het muziekje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é ...knipoogje ...
Het ras raakte in verval en kwam daarna nooit meer van de grond. Toen de Smous zeldzamer werd, heeft men geprobeerd der de Ierse Terriër in te fokken, maar dit bleek niet zo'n succes. Men kreeg honden met te lange hoofden en een te korte vacht. Dus kwam men daar al snel van terug. Anderen probeerden de Griffoen Bruxellois of te grote Affenpinschers om het ras terug te fokken, maar het enige resultaat wat al deze pogingen hadden, was dat men de uniformiteit verloor.


Gezelschap
DE smous is een intelligente hond die gemakkelijk op de voeden is tot een gezeglijke hond. Hij doet niets liever dan zijn baas te plezieren. Hij is vriendelijk en graag in gezelschap. Bij vreemden kan hij zich wat stil terugtrekken, maar als het ijs eenmaal gebroken is, geeft hij zich ook helemaal. Hij is gevoelig, sober en aanhankelijk. De smous past zich gemakkelijk aan verschillende leefvormen aan en kan ook prima gedijen in de stad. Wel is het hierbij noodzaak om voldoende beweging te geven.

De smous is graag buiten. Voor zo,n kleine hond houdt hij van lange wandelingen prima vol en hij geniet er ontzettend van. Bovendien is hij een uitstekend zwemmer. Men zal hem er een groot plezier doen als men met hem iets actiefs gaat ondernemen, zoals een cursus behendigheid of gehoorzaamheid. Dat hij vroeger talloze kilometers moest maken achter de koets aan, is nu nog terug te vinden in zin snelheid en uithoudingsvermogen. Hij kan als het moet nog steeds een paard bijhouden!

Veel liefs ... welbehouden groetjes ... Miryam




































































































































4 reacties op dit bericht
groetjes uit Koekelare
Hey Smousje, oei ik bedoel Meervalletje, wij wensen u een leuke dinsdagavond.
Weer prachtig gemaakt van u lieve jonge dame. Wat een reportage en wat mooie fotokes u bent een krak Miryammeke.
Lieve groetjes....Knuffff......4 pieperkes
Eugske Pink.
Van dit beestje had ik ook nog nooit gehoord Miryam..... en die dame daar....zit die nu op een stoeltje of op haar knietjes....knappe oude foto's zijn dat....
...... en ik was haast nog vergeten te zeggen dat Katrien je een heel mooie button gemaakt heeft....mooi is dat met in de achtergrond nog een lopend paardje....
Een aangename en een prettige week toegewenst vanwege Amor Fati !
Geluk is misschien wat fantasie, wat inbeelding. Wanneer men dat niet heeft, blijven slechts de alledaagsheden van het leven over
Door logica en verstand sterven wij voortdurend; door fantasie leven wij.
Hoi Myriam
maar wel een lieve snuiter hé
Lieve groetjes van Mandy en dikke knufjes
Van Duckske
Goede morgen blogvriendinnetje.
Ieder muisje heeft een staartje,
iedere vogel zingt zijn lied,
ieder geitje draagt een baardje,
en een koetje juist weer niet.
Nu ik hier mijn versje pen,
neem mij dan zoals ik ben.
Groetjes Jeske