Wat als een hond tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd ... ! 

  

 Het lijkt niet zo evident  ... maar net als beloningen worden straffen vaak op een incorrecte manier uitgevoerd.  Net zoals bij het geven van een beloning moet ook de straf direct volgen op het gedrag.  Het heeft dus geen zin een hond die tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd, te straffen voor dit gedrag. 
                                                                        

 

 De hond heeft er immers geen idee van dat hij voor de thuiskomst van de eigenaar iets heeft uitespookt dat door de eigenaar van de hond niet als aangenaam wordt ervaren.  Hij koppelt slechts bepaalde omgevinsfactoren aan elkaar voor het krijgen van straf, in dit geval de aanwezigheid van, bijvoorbeeld, een vernielde stoel en de binnenkomst van de eigenaar.  Het dier heeft er echter geen idee van dat hij zelf verantwoordelijk was voor het vernielen van de stoel. 

 

Bovendien kan voor sommige mensen het straffen verslavend werken, men vergeet dan het gewenste gedrag te belonen, waardoor de hond angstig en onzeker wordt, en de kans dat hij dus agressief zal reageren toeneemt (angst-agressie).  Als de hond zich onderworpen heeft, moet er niet worden doorgegaan met straffen. Daarnaast kan het geven van straf ook negatieve effecten hebben.  Te hard straffen kan leiden tot angstgedrag en naarmate men hierin verder gaat, soms agressief gedrag.  

 

 Gebruik maken van straf en/of correctie is dus bij de meeste problemen nauwelijks aanvaardbaar of effectief.De beste manier om een hond een bepaald gedrag af te leren is de hond een alternatief te geven, wat dan weer beloond kan worden. Ziehier een leuk candid camera filmpje ... ghiiiiiii ...  hoe slim honden wel kunnen zijn als ze het huis ff voor hun alleen hebben ... knipoogje  ! Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het muziekje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é  ...

Probleemgedrag ontstaat vaak doordat de fouten zijn gemaakt bij het belonen of straffen.  Het is dan weer zaak de hond alternatieven aan te bieden, voordat men overgaat tot corrigeren.

 

Zoals al eerder vermeld is behalve de sterkte van de straf en de beloning ook de timing van beide erg belangrijk.  Indien het gaat om zaken die we niet kunnen controleren (zoals het vernielen van het meubilair tijdens afwezigheid van de eigenaar), is het beter om te voorkomen dat de hond ongewenst gedrag kan gaan vertonen. 

 

In dat geval kan een kamerkennel (= bench) een uitkomst zijn.  Hiermee wordt ongewenst gedrag voorkomen en als de hond de kamerkennel heeft aangeleerd als een prettige ervaring, zal hij er ook geen moeite mee hebben om in zijn eigen veilig en aangnaam plekje te vertoeven ... maar vergeet vooral het belonen niet en slecht gedrag kan men beter negeren door de hond links te laten liggen ... en totaal geen aandacht te schenken !  

  

Hetzelfde geldt voor het straffen van de hond als hij na eindeloos roepen eindelijk komt.  Wordt de hond op het moment dat hij dan toch bij de eigenaar komt gestraft, dan wordt niet het treuzelen van de hond maar het terugkomen bestraft.  Met als gevolg dat de hond de volgende keer twee keer zal "nadenken" vooraleer hij terug tot bij u komt want er hangt hem tenslotte een straf boven het hoofd... oei oei ... knipoogje                

  
Veel liefs ... t speurneusje ... Miryam

De Schotse Deerhound is een vriendelijke heer met elegante manieren ...

De Schotse Deerhound is een vriendelijke heer, met elegante manieren en beschaafde affectie. Er wordt beweerd dat alle Deerhounds onder het sterrenbeeld Tweelingen worden geboren omdat ze een dubbele persoonlijkheid bezitten, die ze succes geeft tijdens de ruwe jacht en liefde in een warm huis.

Vanwege hun omvang hebben zij veel ruimte nodig en dat schrikt veel mensen af. Het is een slimme, trouwe kameraad met een zacht en liefdevol karakter. Hij vertoeft graag tussen de mensen. De Deerhound is een zeer oud ras, dat reeds bezongen wordt in gedichten uit de 3de eeuw.  De Scottish Deerhound leefde al in Keltische tijden in Schotland.

De ontwikkeling van het Schotse ras volgde die van zijn Engelse tegenhanger : de Greyhound.  Schotten en Picten, de oorspronkelijke bewoners van de Highlands, voerden zelfs oorlogen om deze windhond. Hij is ideaal gebouwd voor de jacht.

 

Hij is sneller dan het hert en heeft voldoende gewicht om prooien van meer dan 100 kg neer te halen. De hond was lange tijd de exclusieve eigendom van de Schotse adel.  Door sociale veranderingen en overbejaging door gebruik van het geweer, kwam het ras tot verval

 

Zie hier een aangenaam kennismaking met deze prachtige Giant ...Vergeet evenwel eerst het liedje in de linkerkolom niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt é ... knipoogje !! 

Voor de echte liefhebbers van de Schotse Deerhound , ziehier een prachtig mooie slide ... zij worden aangenaam getrakteerd op een eigen liedje van deze toch uitzonderlijk hoogbegaafde hond !

Veel liefs...'t speurneusje...Miryam

Westies zijn levendig, vrolijk, speels en barsten van het zelfvertrouwen... !

 

             
Geschiedenis van het ras :
In de negentiende eeuw kwamen in Schotland meerdere soorten laagbenige, ruwharige terriers voor. Robuust,niet kleinzerig en uitstekende bestrijders van schadelijke dieren. Soms werden er witte pups geboren, die meestal om het leven werden gebracht omdat men van mening was dat hun jachteigenschappen niet zo goed waren als die van hun gekleurde broertjes en zusjes.

 

Op het eiland Skye kwamen echter al sinds het begin van de achttiende eeuw geheel witte terrierstammen voor, daar er fokkers waren die zich inzetten voor deze witte terriervariëteit. Het is echter door kolonel Malcolm uit Poltalloch in Schotland die aan het begin van de twintigste eeuw zijn honden tentoon begon te stellen dat de witte terrier bekend werd. Zijn honden en langharige, witte variëteit, die Rosneath Terrier werd genoemd, legden de basis voor de hedendaagse 'Westie'.

  

Algemene omschrijving
Westies zijn levendig, vrolijk, speels en barsten van het zelfvertrouwen. Ze zijn niet snel ergens van onder de indruk, en alert op alles wat er om hen heen gebeurd. Ze laten hun stem horen als ze onraad bespeuren. Excessief blaffen kan bij goede opvoeding worden voorkomen. Ze zijn trouw aan hun eigenaar en diens gezinsleden, en beslist aanhankelijk, maar tevens eigenwijs en zelfstandig.

 

Hun slimheid en vindingrijkheid moet niet worden onderschat; hun aanwezigheid geeft zonder meer leven in de brouwerij. Ziehier het prachtig super lief filmpje ... met twee Westies in de hoofdrol ... hiii ... op een aangenaam muziekdeuntje naar voor gebracht ... hmm ... Voor de kijklustigen onder jullie gelieve eerst het liedje in linkerkolom uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... !

 

  
 

 

Veel liefs...'t speurneusje  ... Miryam

Highland Scottish Fold ...! !

 
 In 1961 werd er in Schotland in een nest boerenkatjes spontaan een wit kit met gevouwen oren geboren. Het kitten, een katertje, kreeg de naam Snowball en zijn bestaan wekte al snel de interesse van kattenfokkers. Met behulp van geschikte huiskatten en Britse Korthaarkatten werd de bijzondere mutatie die voor het gevouwen oor verantwoordelijk was in een nieuw ras vastgelegd onder de naam Scottish Fold. De factor die de gevouwen oren van de kat veroorzaakt, vererft dominant.

             
Helaas is gebleken dat het gen niet alleen de grappige gevouwen oortjes veroorzaakt, maar ook kan leiden tot afwijkingen in aan het kraakbeen op andere plaatsen in het lichaam, vooral wanneer beide ouders gevouwen oren hebben. Onder andere om deze reden trok de Engelse overkoepelende organisatie destijds de aanvankelijk gegeven voorlopige erkenning weer in. Intussen waren er echter diverse Folds naar Amerika geexporteerd en daar wordt het ras nog steeds gefokt.
 
  

Omdat het gen in homozygote vorm tot afwijkingen kan leiden, worden er nooit twee katten met gevouwen oortjes met elkaar gekruist. Men gebruikt hiervoor katten met staande oren uit Foldlijnen, American Shorthairs of Britse Korthaarkatten. Uiteraard bleven ook de halflanghaarversies niet uit, die Highland Fold genoemd worden 

  

Zierhier een prachtig leuk filmpje met de Highland Scottish Fold in de hoofdrol...!! Vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ...  !

Het is een vriendelijke kat met een gelijkmatig humeur. Ze zijn overwegend rustig, al kunnen ze een spelletje op zijn tijd wel waarderen, ze gaan goed om met andere katten en ook de omgang met honden geeft zelden problemen, op voorwaarde dat ze als jonge kitten al op een positieve manier met honden hebben kennisgemaakt. Ze zijn niet snel uit hun doen, ook in drukke gezinnen voelen ze zich prima op hun gemak. Ze zijn uitstekende speelkameraadjes voor kinderen.

 

Scottish Folds zijn verre van luidruchtig, ze gebruiken hun zachte stem niet veel. Hoewel ze graag aangehaald en geknuffeld worden, dringen ze zich niet tot vervelens toe op. Ze stellen gezelschap op prijs, maar ze kunnen ook goed een dagje alleen blijven.

 

Veel liefsSpinnende groetjes   Miryam

 

De Highland Pony is één van de twee inheemse rassen van de Schotse hooglanden en eilanden. Gedurende vele eeuwen heeft het ras zich aangepast aan het veranderende en vaak barre klimaat en de leefomstandigheden van Schotland.

             

 

De wintervacht bestaat uit een laag sterk, dasachtig haar over een zachte, dikke onderlaag, die dit ponyras geschikt maakt het hele jaar buiten te verblijven

 

En wat hij van zijn Keltische voorvaderen geërfd heeft, is vandaag nog volop zichtbaar. DNA-onderzoek heeft ten andere aangetoond dat hij, zoals enkele zeldzame andere paardenrassen, een zeer hoge graad aan oorspronkelijke zuiverheid overgehouden heeft. De afzondering in het ruwe klimaat van zijn Schotse vaderland is daar wel de verklaring voor, evenals voor de adel van zijn atletisch lichaam. Onder zijn strakke huid lijken de sterke spieren en de droge gewrichten als gebeiteld.

 

Andere kenmerken: een harmonische bouw, een sterke en gewelfde hals, een korte rug en krachtige lenden, wapperende manen en een zijdeachtige beharing. Stokmaat tussen 1,32 m en 1,47 m. De toegelaten kleuren zijn grijs, zwart, izabel en baai. Aalstreep en zebrastrepingen op de benen en zeer goede voeten.

 

 

Ziehier een super schattig Filmpje ... " jong geleerd is oud gedaan " ... ghiiiii ... een prachtige dressuurrit op een folkloristisch ritmisch muziekje ... tof om zien !!

Zoals alle juwelen, is het aantal Highland pony's echter beperkt. Wereldwijd vindt men er amper een vijfduizendtal en elke eigenaar ziet zijn Highland pony werkelijk als een waardevol bezit, waarop hij terecht trots is. In België bleef het ras lange tijd omzeggens onbekend: de allereerste Highland pony werd pas in 1992 ingevoerd. Dit ras is dan ook amper te vinden en niet bepaald goedkoop.

 

 Veel liefs ... knipoogje ... Miryam 

Een spetterend Gelukkig ... maar vooral een gezond voorspoedig 2009 !!!!!!!

  

Hallo ... ik wens je voor het Nieuwe Jaar... dat vrede jullie deel mag zijn , voorspoed , liefde en harmonie , mogen uren, dagen en maanden , worden tot één symfonie ... !!!

Veel liefs ... dikke knufffff .... kusjes ...

Dierenopvoedster & Magnetiseur
Miryam

De Munchkin ... leeft werkelijk op lage voet !

 
 
                                           
De munchkin is een kattenras dat bekend staat om zijn zeer korte poten
Dit ras is voor het eerst tentoongesteld in 1991 in Madison Square Garden. Het ras is afkomstig van een poes genaamd BlackBerry, die een nestje kreeg met verschillende kortpotige katten in 1982. De naam munchkin komt van de dwergen uit het verhaal De tovenaar van Oz. Het gen dat verantwoordelijk is voor de korte poten is dominant.

 

Hoewel de kat korte poten heeft, tast het zijn beweeglijkheid niet sterk aan. Hij heeft enkel wat meer moeite met springen. Munchkins zijn erg aanhankelijk, speels en actief. Alle variëteiten zijn acceptabel. Vermenging met gedrongen en stevige rassen moet vermeden worden. Kittens uit zo'n vermenging mogen niet doorgefokt worden

 

Het is één van de nieuwste rassen van kat, hoewel de kortpotige katten doorheen de 20ste eeuw in veterinaire literatuur zijn verschenen. Moderne Munchkins kunnen hun voorgeslacht bij een zwarte kortpotige kat vinden genoemd Blackberry,  (Louisiane in 1983).

  

Munchkins werden eerst tentoongesteld in 1991 en  goedgekeurd door NBC- (nieuwe ras of kleur) status in 1995. Het wordt nog beschouwd als experimenteel en niet op brede schaal erkend. 
                                        
 

Tot op heden, hebben Munchkins geen achter of ruggegraatsproblemen zoals die soms bij de Dachshond wel voor komt.Munchkins zijn gezellige en hartelijke
katten. Ondanks de korte poten, kunnen  Munchkins lopen, klimmen, en springen; evenwel  niet zo hoog zoals hun neven met lange poten.
 
  

Zie hier het heerlijk filmpje van Munchkins kittens die aan t spelen zijn ...
Voor de kijklustigen onder jullie ....vergeet het liedje in linker kolom niet uit te zetten vooralleer ...je dit aanklikt hé .... Just have funn ... heerlijk ! !

 

Veel liefs  ... spinnende groetjes ... Miryam

Dieren met oud en nieuw  ...!!  

 

Dieren met oud en nieuw ...
De dieren houden een vergadering, ... Honden.., katten.., groot en klein.
't Agendapunt gaat over één ding, Want spoedig zal 't Oud-en-Nieuw zijn...
Mensen die altijd tegen 't blaffen protesteren, Maken nu voorbereidingen voor 't
geknal op straat.

 
 
Zij..die ons 't woord: af als eerste leren, Weten niet wat wij voelen.. als dat spul afgaat....Daar wordt nooit over nagedacht, Dit willen wij hen toch duidelijk maken.
Onze paniek.. onze angst.. maar o.k.  wij dieren hebben geen macht...!

  

En dit jaar zal 't ons weer behoorlijk raken. Dus werd al gauw besloten 't op dit blogje te plaatsen . . .



Misschien zullen mensen er toch eens op letten. Dus mensen.. baasjes.. dit is aan jullie gericht,

 

Houd ons niet enkel zoet met een aai.. of een bot.. Nee.., denk aan onze gevoelige oren. Elk jaar deze nachtmerrie.. is toch werkelijk te zot... ! ! 

 
Veel liefs... ... t speurneusje ... Miryam

Vuurwerkangst bij honden . . . ! !

 

Vele huisdieren lopen weg rond oud & nieuw, soms met rampzalige gevolgen.
Het dier kan zijn huis niet meer terug vinden of het komt door zijn blinde paniek onder een auto.Andere dieren zijn dagen of weken gestresst. Er zijn mogelijkheden om dit te voorkomen of te verminderen

                              




Hoe komt het dat er zoveel bange honden zijn?
·Aangeboren angst voor geluiden ·Traumatische ervaring ·Aangeleerd (of versterkt) gedrag door de eigenaar Een combinatie van twee of meer van de bovenstaande factoren
Door de eigenaar aangeleerd gedrag: dat houdt in dat de hond niet werkelijk angstig is, maar beloont is voor het vertonen van angstig gedrag.

  

Dat belonen gebeurt vaak onbedoeld en onbewust.Veel mensen troosten hun hond als hij zich angstig gedraagt hetgeen de hond ervaart als belonen.
Hierdoor zal hij de volgende keer 'nog beter' schrikken om een grotere beloning te krijgen (in de vorm van veel aandacht). En veel hondeneigenaren trappen hier in.
Als uw hond schrikt van een knal is dat normaal maar een overdreven hysterische reactie is niet normaal.

                              
U hoeft uw hond dan ook niet te troosten.Het beste kunt u de hond negeren (negeren houdt in OOK NIET KIJKEN NAAR DE HOND, NIET PRATEN TEGEN DE HOND) en zelf zo gewoon mogelijk tegen de hond blijven doen.Een ander minder bekent punt is: de hond weglaten vluchten.Tijdens de wandeling de hond naar huis laten rennen. Of in huis, de hond naar boven laten vluchten of onder de kast,in bed etc. De hond beloont daarmee zich zelf.

 

In de kast of onder het bed hoor je de knallen nu eenmaal minder goed. In het geval van naar huis rennen is het nog duidelijker. Op twee meter afstand hoor je een rotje duidelijker als op 500 meter afstand.Heeft de hond een traumatische ervaring mee gemaakt met harde/enge geluiden is het resultaat vaak afhankelijk van hoe snel men met de training begint en hoe traumatisch de hond de hele situatie heeft gevonden.

 

Men kan zich voorstellen dat een hond, bij wie een rotje tussen zijn poten is ontploft en daar misschien zelfs letsel van heeft over gehouden, vuurwerk nooit meer accepteert.
Toch minder bang geworden???? Nee hoor, banger ja ... voor de knal in zijn nek die de baas hem geeft ... als voor het vuurwerk zelf ! Naast angst voor vuurwerk wordt hij ook nog bang voor zijn baas gemaakt, weg vertrouwen in de baas! Mensen trap hier A.U.B niet in !!

  

Indien men besluit om de hulp van een dierenarts in te roepen, kan men pilletjes halen om de hond tijdelijk te versuffen. Een veel gehoorde klacht is dan, dat de hond met oud & nieuw niet versuft is maar nieuwjaarsdag des te meer.
Dit komt omdat sommige honden op oudejaarsdag al zo gestresst zijn dat de pilletjes op dat moment (nog) niet werken. Kalmeert de hond, dan werken de pilletjes als nog.
Het is dus zaak hiermee te beginnen voordat de hond in de stress schiet.
 


Hier duidelijk een hond te zien die er in het geheel geen erg in heeft ... muziek in de huiskamer staat gewoon op en baasje geeft geen aanleiding om angstig gedrag te vertonen ! Vergeet wel t muziekje niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt é !

 

Veel liefs ...'t speurneusje  ...  Miryam

Zijn dieren in de kou ook werkelijk zielig

 

Zodra het kouder wordt, nemen de meldingen over 'zielige, koulijdende dieren' toe. Maar zijn dieren in de kou ook werkelijk zielig? Of is het misschien juist zielig om ze binnen te houden?

 
                              
Voor bijna alle landbouwhuisdieren (schapen, runderen, paarden en pony's) geldt dat ze prima bestand zijn tegen kou, mits ze voldoende voer van goede kwaliteit krijgen. Daarnaast hebben runderen, paarden en pony's behoefte aan drinkwater, zeker bij vrieskou moet dit minimaal één keer per dag vers aangevoerd worden.

 

Bij 'strak' winterweer kunnen dieren die een goede verzorging krijgen probleemloos temperaturen van tegen 20 graden vorst doorstaan.Een ander verhaal wordt het als een koude wind staat. Die zorgt er namelijk voor dat de gevoelstemperatuur algauw sterk daalt. Dit wordt de 'wind-chill-factor' genoemd. Maar zelfs dan kunnen dieren met een goede schuilplek prima buiten verblijven.

 
Veel liefs … warme groetjes … Miryam

Kattentaal ...! !

 

                              

Door middel van lichaamstaal en geluiden kun je je kat begrijpen. Kijk dus goed naar de houding en de bewegingen, luister goed naar je kat en lees hier wat deze dingen betekenen

 

Communicatie doormiddel van geluiden
Als je kat bang is, zal ze dit duidelijk maken door een diep, hol klinkend 'wrau wrau'. Ter begroeting klinkt een beschaafd en helder klinkend 'rrr'. Je kat kan je iets vragen met een helderklinkend 'mrrr'. Als je kat honger heeft maakt ze dit duidelijk met een luid, kort en aanhoudend 'miauw'. Een kat kan gedempt blazen als iemand iets doet wat haar niet bevalt.

 

Ergert ze zich meer, dan zal dit geblaas harder gaan klinken. Een poes spint als ze zich prettig en veilig voelt, maar ook als ze ziek is, in nood of zelfs als ze op sterven ligt. Kattenmoeders lokken hun jongen ook met gespin. 
                           

Ziehier een prachtig filmpje ... na enige meningsverschillen een welverdiend knuffke ....zeker de moeite om eens te zien en te luisteren ... Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé .... knipoogje  ... smile ... ! !

Katers lokken hun tegenstanders naar zich toe met een lang aangehouden 'miiiooooau'. Komt de tegenstander dichterbij, dan babbelt hij met een gedempt 'oer, oer'. Wil een kat rustig eten, dan kan ze dat laatste geluid ook laten horen.

  

Veel liefs, communicatieve  groetjes Miryam

Een (stevige) brok levende geschiedenis..... " De wortels van de Brabander " !

  

De wortels van de " Brabander "
Het Brabants trekpaard kent een rijke geschiedenis. Het is een kruising van verschillende variëteiten uit de Denderstreek, Nijvelstreek en het dal van de Méhange. Zijn echte wortels liggen bij de Romeinen. Toen waren trekpaarden al erg gegeerd. In de Middeleeuwen torsten noeste paarden de zwaar geharnaste ridders bij steekspelen. Later vroegen de postkoetsen om uit de kluiten gewassen viervoeters.
                               

 

Met de komst van de auto raakte het fokken van deze paarden in verval, tot de landbouw weer voor een heropleving zorgde. Het was deze economische sector die aan de basis lag van het internationale succes van het Belgische trekpaard.
Het dorpje Vollezele in Vlaams-Brabant werd een zeer belangrijk fok- en handelscentrum. Vandaar dat men nu nog in de volksmond spreekt van een Brabants trekpaard of " Brabander ".

 

                             
Na een inzinking, er weer bovenop Kort na het einde van de tweede wereldoorlog mechaniseerde de landbouw in een hoog tempo. Het trekpaardenbestand verminderde tot amper 6.000 stuks, Brabanders en Ardenners samen. Gelukkig is de voorliefde en de passie voor ons prachtige trekpaard nog steeds levend.Ziehier een prachtig mooi filmpje ... van deze toch uitzonderlijk mooi paard van ons Belgenlandje ...prachtig naar voorgebracht op een al evenzo prachtig wit sneeuwtapijt ... rinkelende bellen met een tweespan ... !! Voor de kijklustigen onder jullie , vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé .. ! !

Het werd trouwens erkend als levend cultuurpatrimonium door Monumenten en Landschappen. Een ommekeer kwam er toen de bekende brouwerij Palm uit Steenhuffel zich over het voortbestaan van het ras ontfermde. 

 

Troeteldier van de brouwer is het vosse trekpaard, één van de zeven kleurvariëteiten. Zijn amberkleurige vel en witte manen doen denken aan een frisse pint met schuimkraag. Er leven nu terug 15 000 Brabanders in België. Het Pajottenland en de Brabantse Kouters (allebei in de Groene Gordel) zijn tot op vandaag ´paardenland´ bij uitstek gebleven.

 
Veel LiefsWelbehouden groetjesMiryam

Merry Christmas ...! !



Wens aan ieder, van harte ... aangenaam gezellige eindejaarsfeesten toe...
Dat vrede jullie deel mag zijn , voorspoed , liefde en harmonie , mogen uren ,dagen , maanden ,worden tot een symfonie ... !



Veel Liefs ...dikke knufffff ...XXX jes 
Miryam

Overgewicht bij katten ...

  

                               

Zwaarlijvigheid speelt een belangrijke rol. Dikke katten en poezen bewegen minder. Bij verminderde activiteit zijn ook darmen en andere orgaanstelsels minder actief.

Geslacht:
vanwege de nauwere plasbuis bij katers zien we bij deze sneller volledige obstructies van de plasbuis dan bij poezen. 

 

Hoe herken je het ?
Aangezien de obstructie van de urethra levensbedreigend kan zijn, is het van belang dat u als katteneigenaar in staat bent om de symptomen die mogelijk hierop kunnen wijzen, kunt herkennen. Neem onmiddellijk contact op met uw dierenarts als u een van onderstaande symptomen opmerkt. Urine met bloed erin, abnormale kleur van de urine. 
                                                                            
  

                             
Veel persen tijdens de mictie (=het plassen), of vaak plassen van slechts kleine hoeveelheden, miauwen of schreeuwen als zij/hij op de kattenbak is.
Gedragsveranderingen als lusteloosheid of juist onrust, vaak naar de kattenbak lopen, klaaglijk miauwen, zich verstoppen of niet willen eten, veelvuldig likken rond anus en penis of vulva. Plots plassen op afwijkende plaatsen, of plassen in huis
Abnormale houding tijdens de mictie (Urineren, ook wel plassen of mictie genoemd )

 

Behandeling
De behandeling zal dus afhankelijk zijn van de oorzaak. Veelal zal er een speciaal dieet gegeven worden. Vaak zullen er antibiotica gebruikt worden, en meestal een tijdje een pijnstiller. Is er echt sprake van een algehele obstructie van de urethra, dan moet er een katheter in de plasbuis gebracht worden tot in de blaas. Dit kan zeer lastig zijn, aangezien de plasbuis heel erg nauw is, en verstopt zit met kristallen!Als het gelukt is om de katheter te plaatsen, dan zal de blaas gespoeld worden. Vaak wordt de katheter enige dagen op zijn plek gelaten om zodoende een volgende verstopping te voorkomen.

 

Ziehier hoe je je kat eventueel in beweging kunt houden...ghiii ... met een knipoog naar een loopmolen .... ! ! Voor de kijklustigen ... gelieve eerst het liedje in linkerkolom uit te zetten alvorens dit te bekijken hé ...

  

Veel liefs ...actieve groetjes ... Miryam

Theoriën over de intelligentie van honden

  

                                                    

Er zijn verschillende theoriën over de intelligentie van honden. De meerderheid van eigenaars zal beweren dat zijn hond intelligent is: ze kunnen talrijke verhalen vertellen om dit aan te tonen. Buiten deze verhalen over hoe de hond in staat was zijn baasje te slim af te zijn, toont de hond ook zijn intelligentie in de taken waarvoor hij oorspronkelijk gekweekt was. 

  

De Border Collie bijvoorbeeld is relatief eenvoudig aan te leren hoe hij een kudde schapen onder bedwang moet houden, maar wanneer je hem vraagt om een vos op te sporen zal hij wellicht schromelijk tekort schieten.  De jachthond daarentegen die zonder probleem de vos weet te localiseren zal zonder twijfel een idioot lijken wanneer hij geconfronteerd word met schapen. 

 

                          
Motivatie is een groot gedeelte verantwoordelijk voor intelligentie. Zo was er een hondeneigenaar die zijn hond wou laten testen omdat hij dacht dat het dier een leerstoornis had na een discussie met een vriend.  Zijn labrador bleef dom voor de deur zitten tot iemand deze opendeed terwijl de andere hond zijn snuit en poten gebruikte om de deur te openen.  Het kwam helemaal niet in de eigenaar op dat de hond helemaal niet zo dringend naar buiten wou en slim genoeg was om te wachten tot iemand de deur open deed in plaats van energie te verspillen.

  

Een andere persoon met een Border Collie dacht dat haar hond dom was omdat hij minder snel leerde apporteren dan haar andere Borders.  Eens de trainingsmethode werd aangepast aan het specifieke karakter van de hond (anders dan de doorsnee Border) apporteerde hij als geen ander.

  

We mogen de intelligentie van de hond niet afmeten tegen menselijke standaarden. Elke hond bezit nml zijn eigen unieke talent. In het hierop volgende filmke zul je met verbazing staan kijken ... euh ... zoniet gapen van ongeloof ..echt een uniecum ... prachtig mooi om zien ! ! Voor de kijklustigen onder jullie ...
vergeet evenwel het muziekje in linkerkolom niet uit zetten ... alvorens deze te bekijken .... geniet ervan ... ! !

Veel liefs .... 't speurneusje   ...Miryam

Het Noordzweedse paard is een volgzaam en vriendelijke paard.

  

                                               
  
Het Noordzweedse paard ( Nordsvensk häst) is een compact paard met een opmerkelijk vermogen om zware lasten te trekken. Dit is juist de rede dat het paard vroeger in Zweden, en in sommige gevallen tegenwoordig nog steeds, gebruikt wordt voor de bos– en landbouw. Het  is een Zweeds koudbloed ras die voor veel mensen nog onbekend is. Het is een mooi ras met veel behang en expressie. Het ras wordt in Zweden gebruik voor zowel het zwaardere werk zoals bos- en landbouw maar ook als recreatief paard. Lees, geniet en laat u inspireren door dit bijzondere ras.

  

Het ras staat bekend om zijn goede karakter. Het heeft geen kwaad in zich en blijft in nagenoeg alle omstandigheden de koelheid zelf. Het zijn volgzame en vriendelijke paarden. Dit betekent niet dat het een saai paard is. Het Noordzweedse paard is zeer levendig, heeft veel actie en is mede door zijn kracht dus niet een paard wat zonder opvoeding kan.
 
 

Waar de Noordzweed het meest om bekend staat, zijn de expressieve ogen en aparte snuit. Het heeft een bijzonder hoofd welke erg veel uitstraling heeft. Het ras heeft een lange levensduur en zou immuun zijn voor de meeste normale paardenziekten.
                            

 

Door zijn karakter maakt het zich een ideaal paard voor het hele gezin. Het is wel een echt trekpaard, dus niet erg geschikt voor hoog dressuur. Het is een mooi, sterk paard die elk gezinslid met gemak kan dragen, maar misschien voor de jongste ruitertjes een beetje te sterk. Ook voor de menwagen doen ze het uitstekend! 

 

Het Noordzweedse paard is een prima paard voor het gebruik van springen, licht dressuur of voor de menwagen. Door zijn goede karakter leent het ras zich uitstekend voor de recreatieve ruiter.Ziehier wat een prachtige gangen ze wel kunnen hebben ... ze evenaren zowel de Haflinger als het Friese paard !! Voor de kijklustigen onder jullie ... hmm ... vergeet evenwel het liedje in de linkerkolom niet uit te zetten ...alvorens dit aan te klikken hé ... ! ! 

Doordat het koudbloedpaarden zijn, zijn ze makkelijk in onderhoud. Het NZP kan het gehele jaar buiten en moet sober gevoerd worden. Denk hierbij dus aan ruwvoer (kuil en hooi) en mogelijk een aanvulling van een eenvoudige brok of een alternatief. Te veel verwennerij is niet op zijn plaats bij dit paardenras. Prettig hierbij is dus dat, indien gewenst, de hoge kosten van stalling en duur voer uitgespaard kunnen blijven.

  
Veel liefs ... knipoogje  ... Miryam

De Siberische Kat ...
charmant, stil, zacht, ietwat verlegen ...

  
                                                    

Dit is een eeuwenoude langharige kat, volgens sommigen de voorouder van alle moderne langharige katten, waaronder de Turkse Angora en de Perzische Kat. Hij is vrij gewoon in noordelijk Rusland, onder andere in de omgeving van Sint-Petersburg, ook al ligt( dat niet in Siberië. Zijn dichte vacht beschermt hem tegen de hevige kou. Soms wordt hij ook de Siberische Boskat genoemd.

 

Uiterlijk
Een stoer gebouwde kat met een middellang lichaam en een brede, ronde kop en krachtige poten. De vacht is lang en dicht, met een zware ondervacht. Hij heeft een dichte kraag en een overvloedig behaarde staart. Vooral voor leken lijkt hij in veel opzichten op de Noorse Boskat, waarmee hij mogelijk direct verwant is.

 

Geschiedenis : Het schijnt dat deze kat al eeuwen in Rusland aanwezig is. In de negentiende eeuw, toen hij voor het eerst in het Westen opdook, stond hij bekend als de Russische Langhaar. Hij werd met andere langharige katten gekruist, die indertijd populair waren, zoals de Angora en de Perzische Kat, zodat hij zijn afzonderlijke status snel kwijt was. 

 
                            
In het land van herkomst bleef hij echter even populair, maar hij werd door de plaatselijke bewoners als zo vanzelfsprekend ervaren dat niemand de moeite nam om hem als een raskat te beschouwen. Het gevolg was dat hij bij de kattenshows een vergeten kat was. Zelfs tegenwoordig is hij zeldzaam buiten zijn land van herkomst. Daar schijnt echter verandering in te komen. In 1987 werden een jong katertje en poesje afkomstig uit de streek rond Sint-Petersburg door liefhebbers uitgebracht op een kattenshow te Berlijn. Zij bedachten de nieuwe naam Siberische Kat en begonnen een serieus fokprogramma. 

  

Zie hier een prachtig mooi filmpje hoe rustig ze wel overkomen ... Vergeet evenwel het muziekje in linkerkolom niet uit te zetten hé ... knipoogje !!

De oorspronkelijke katten in Rusland zijn volgens zeggen uitzonderlijk gehard. Ze brengen hun dag graag buitenshuis door, zelfs tijdens het koudste weer. Ze zijn weinig beweeglijk en zijn minder toeschietelijk in het betonen van hun aanhankelijkheid ten opzichte van de mens dan andere katten. De tegenwoordige Siberische Kat wordt vaak beschreven als charmant, stil, zacht, ietwat verlegen, slim, kalm, stoer, enz. Ze hebben een zachte stem, net als Perzen.

 

Veel liefs ... spinnende groetjes ... Miryam