De Shetlandpony ......

"Vergeleken met andere hondenrassen kan het karakter van de Ridgeback het best worden omschreven als excentriek. De volwassen Ridgeback is onafhankelijk, straalt rust uit en kan gereserveerd zijn tegenover vreemden. Ook laat hij een bepaalde vorm van arrogantie en zelfverzekerdheid zien. 

 

Een Rhodesian Ridgeback is een bijzonder hondenras voor wat betreft de inprenting. Hij heeft namelijk een zeer goed associatievermogen en neemt dan ook alle positieve maar vooral de negatieve indrukken, die zijn omgeving hem bieden, in zich op. Deze indrukken zijn van beslissende invloed op zijn gedrag gedurende de rest van zijn leven.

 

Zijn eigen wil, vastberadenheid en gevoel voor eigenwaarde maken dat de Rhodesian Ridgeback niet tot onderworpenheid gedwongen kan worden. De houding van deze hond is niet die van een slaaf maar van een partner en de Rhodesian Ridgeback dient als zodanig behandeld te worden. De enige manier om een Ridgeback goed te laten functioneren en om respect van hem te krijgen is gebaseerd op wederzijds vertrouwen en een goede training.

 

Als huisgenoot en vriend demonstreert de Ridgeback een bijzondere trouw en toewijding aan zijn huisgenoten en zoekt een individu uit die hij als van hem beschouwt. Vaak wordt er gezegd dat "U" een hond bezit, uw Ridgeback ziet dat anders; "hij" bezit U. Om deze reden is een Ridgeback een uitstekende bodyguard en waakhond. Hij beschouwt namelijk uw eigendom als het zijne.
 
 

Van nature een luilak, zal hij geen onnodige energie verspillen om zijn doel te bereiken. Hij zal vaak tevreden zijn als hij zijn tijd kan gebruiken met dutten. Dit mag gezien worden als het tegenovergestelde op de omschrijving van de energieke en dynamische hond waarvoor de Rhodesian Ridgeback vaak doorgaat. Voor de beweging en de conditie van de volwassen Ridgeback zijn lange wandelingen noodzakelijk.Hier een prachtige docu van deze toch wel uitzonderlijk biezonder mooie ras ... vergeet evenwel het liedje in linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é

Van oorsprong is de Rhodesian Ridgeback een jachthond met een grote presentatie en aanwezigheid. Hij heeft een uitstekende "neus". 

 

Specialisten spreken dit ras toch enigsinds tegen , daar ze het over de " pronkrug hebben , zij beschrijven dit eerder aan aangeboren afwijking nml Spina bifida of "open rug" is een aangeboren afwijking die het gevolg is van een ontwikkelingsstoornis van ruggenmerg en wervelkolom. Meestal is de afwijking ter hoogte van de lendenwervels (lumbaal) gelegen, soms ter hoogte van het heiligbeen (sacraal) of de borstwervels (thoracaal). Fokkers beweren het tegendeel  Ziehier een pro en contra van specialisten en fokkers ... !!

 De Ridgeback heeft een zesde zintuig voor gevaar en staat open voor indrukken uit zijn omgeving, zoals men dat vaker kan vinden bij wilde dieren. Wellicht is dit het gevolg van de strenge selectie die de jagers op groot wild vroeger doorvoerden. Deze eigenschappen zijn in de erfmassa van de Rhodesian Ridgeback verankerd.
 
 

Hij is intelligent en toegewijd zonder dat hij zijn aanhankelijkheid verbergt. De Ridgeback laat zijn toewijding zien bij het werken met zijn eigenaar en het beschermen van zijn eigendom. Kortom een hond die voor eenieder, die eerlijk met hem omgaat, een trouwe en toegenegen huisgenoot is die in extreme omstandigheden tot buitengewone prestaties bereid en in staat is."

 

Veel liefs … t speurneusje  Miryam

De Shire staat bekend als het grootste paardenras ter wereld... ! !

   

De Shire is een van de oudste trekpaardenrassen van Engeland en staat bekend als het grootste paardenras ter wereld. Een stokmaat van soms ruim 1.95 m. en een gewicht van 1100 kilo is voor een forse hengst of ruin niet bijzonder.

                                                               
 

De Shire is gefokt voor dagelijkse zware arbeid op het land. Door de mechanisatie in de landbouw is de Shire bijna uitgestorven, maar een groep enthousiastelingen heeft het ras kunnen behouden.

 

In tegenstelling tot de romantische verhalen, werd de Shire nooit als ridderpaard gebruikt. De zwaargebouwde Shire was niet snel genoeg en gaf niet voldoende aanzien voor de adel.In het hierop volgend filmpke kun je wel degelijk zien hoe groot ze wel zijn ,vergeet evenwel het het liedje in linker kolom niet uit te zetten !

De trekschuiten in Engeland werden in het verleden voortbewogen met behulp van deze paardenkracht en op vele oude prenten vind je deze combinatie van paard en trekschuit.

  

Eind 19de begin 20ste eeuw werd de Shire door de brouwerijen ingezet om het bier bij de lokale pubs te bezorgen. In 1978 koos Nederlands grootste brouwer ‘Heineken’ voor deze mooie paarden. Op een doordeweekse middag kun je nog altijd zien, dat vier sterke ruinen de welbekende bierwagen langs de Amsterdamse grachten trekken.

 

Vroege vermeldingen in de geschiedenis van dit grote paard zijn terug te vinden onder de noemer ‘Old Black’ en deze verre voorvader zal dan waarschijnlijk helemaal zwart zijn geweest.
 
 

We kennen de Shire nu als ideaalbeeld zwart met vier witte sokken en een bles. Ook in het licht -en donkerbruin zien we ze veel en zelfs schimmels komen voor.

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam 

 Een schildpadkat ...tortie "of " ... tortoiseshell ..

 

Een kat met enkel ros en zwart heet een "schildpadkat" of "tortie", een afkorting van het Engelse "tortoiseshell" (schildpaddenschild), waar de vacht van deze katten op zou lijken. Soms wordt de term "lapjeskat" ook wel gebruikt voor deze tweekleurige katten. Zwartschildpad en blauwcrème komen, met of zonder wit, veel voor bij rasloze katten, maar ook bij raskatten zie je deze kleurcombinatie vaak.Schildpadkatten zijn bijna altijd vrouwelijk; ze hebben immers twee X-chromosomen nodig. Toch komen er sporadisch schildpadkaters voor; een onderzoek wees uit dat één op de 3000 geboorten een schildpadkater oplevert.

 

Kleuren bij katers
Katers kunnen hun Y chromosoom dat hun tot kater maakt uiteraard alleen maar van hun vader krijgen; de kleur van pa heeft dan ook geen enkele invloed op de kleur van zijn zonen want zijn Y chromosoom is ‘leeg’ qua kleur. Daaruit vloeit voort dat katers altijd de kleur krijgen van hun moeder. Is moeder rood, dan zijn haar zoons ook rood. Is moeder zwart, dan worden haar zoons ook zwart. Is moeder een schildpad (een beter woord voor lapjeskat) dan heeft zij dus een X chromosoom voor ‘zwart’ en een X chromosoom voor ‘rood’. Ze kan dan ook zowel zwarte als rode zonen voortbrengen. 

                                                               

 

Kleuren van poezen
Hoe is het gesteld met de dames? De kleur van hun vader heeft wél invloed op hun vachtkleur. Poezen hebben immers twee ‘kleurendragende’ X chromosomen; één kregen ze van hun moeder en de andere van de vader. Beide X chromosomen bevatten informatie voor vachtkleur, dus de informatie ‘rood’ of ‘zwart’. Is de moederpoes rood en de vader ook, dan zijn de kitten eveneens rood. Is moederpoes zwart en de vader ook, dan zijn alle kittens zwart. Maar wat gebeurt er als de moederpoes zwart is en de vader rood? Dan krijgen de dochters van hun moeder een X chromosoom voor ‘zwart’ en van pa een X chromosoom voor ‘rood’. Beide basiskleuren tonen zich dan in de dochter; ze is zwart en rood, ofwel een schildpad !

 

 En wat nu als de moeder een schildpad is en de vader rood? Dan kan het X chromosoom van de moederpoes zowel de informatie ‘rood’ als ‘zwart’ bevatten en pa geeft enkel het X chromosoom voor ‘rood’. Uit deze combinatie kun je dan ook schildpadkleurige dochters krijgen als rode dochters. Nog een voorbeeldje; moeder is een schildpad en vader is zwart; de dochters kunnen dan schildpad zijn, of zwart. Hier een prachtig voorbeeldje van een nest met een schildpad moeder ... gelieve eerst het liedje in linker kolom uit te zetten alvorens dit aan te klikken !! 

  

Veel liefs ... spinnende groetjes ... Miryam

Het is de bedoeling om naar je 4 de map te gaan van je afbeeldingen.
En daaruit het 4 de plaatje op je blogje te plaatsen.

Dit is dus het plaatje:
"Totale ontspanning voor Chevy en Marijke "
is een oudere case van mij en deel het graag omwille van het Vriendschapstokje ....
Ik geef het stokje door aan:
de eerste vier bloggers die op dit berichtje reageren

Chevy , kwam gelukkig een oude beenbreuk te boven ,maar hield er een lichte blessure aan over !

 

Chevy is een 20 jarige Franse draver en heeft een 8 tal jaar geleden een serieuze beenbreuk opgelopen . Tot 3 maal toe werd het paardje geopereerd om, de fractuur zo goed mogelijk te kunnen herstellen.In deze periode werd hij liefdevol begeleid door zijn trouwste tweevoeter Marijke .Dit was een helse periode voor zowel Marijke als Chevy,maar met de juiste dosis liefde en een niet te vergeten, zeer goed begeleidende revalidatie kan deze combinatie voor een hele periode verder ! 

Chevy heeft er lichtjes een gezwollen been aan over gehouden, om specifieker te zijn juist boven de kroonrand is er een verdikking te zien , ook zijn hoef vertoont sindsdien een blijvende barst. Verder heeft Chevy geregeld last van zijn halsslagader , dit van de zovele baxters die hij toegediend kreeg ! En alsof dit nog niet genoeg is, zweert Chevy bij hoog en laag om géén dokter nog in zijn buurt toe te laten !Met die gekregen informatie ging ik richting Leopoldsburg , om eens een kijkje te nemen naar Chevy !

 

Bij het observeren van Chevy werd ik toch verrast door het zien van haar rechter voorbeen , had "echt" niet verwacht dat het zo dik zou zijn .We zullen wel zien ,langzaam aan begon ik het paardje te strelen .Chevy was wel eventjes schuw ,maar van zodra ik met de behandeling begon werd dit paardje het ideaal paardje om te behandelen !


Voor de behandeling                                            Na 3 behandelingen

Een voorbeeld paardje om u tegen te zeggen !Wel reageerde hij op één van de tingpunten aan zijn rechter voorbeen , deze werd vervolgens gesedeerd en plaatselijk gemagnetiseert , ... en verder kon het paardje er ... zo... zalig ... van genieten toen ik beurtelings zijn benen afwerkte met t-touches (python-lift ) en het geheel afsloot met acupressuur !

 

De Do-Khyi (aangebonden hond) of
De Tibetaanse mastiff

 
Geschiedenis
De Tibetaanse mastiff of Do-Khyi (aangebonden hond) stamt uit de Himalaya en wordt soms als een van de oudste hondenrassen van het oosten vernoemd.
 
                                                               

Een wetenschappelijk bewijs door mitochondriaal DNS onderzoek is nog niet uitgevoerd. Omdat Tibet tot de annexatie in 1959 door China een niet vaak bezochte plaats was, is te vermoeden, dat de Tibetaanse mastiff zonder verdere invloeden kon ontwikkelen.

  

Het vermoeden dat de Tibetaanse mastiff de voorouder van alle dogachtige honden is, was reeds rond 1900 door de kynologen omstreden en heeft men tot vandaag niet door gentechnische onderzoeken kunnen bewijzen.

 

De Tibetaanse mastiff is een grote, niet overgrote, zeer krachtige hond. Hij komt in de kleuren zwart, goud, blauw, blauw met tan en zwart met tan voor. Een kleine witte aftekening ter hoogte van de borst en de tenen zijn toegestaan. De vacht is van grote densiteit. De ondervacht is extreem sterk en de bovenvacht is vast en samen met de ondervacht tegen elk weer bestand. Het haar rond de kop en nek vormt vooral bij reuen manen. De hond verhaart eenmaal per jaar in het voorjaar en de teven zijn eenmaal per jaar loops, doorgaans in de herfst. Het is een ras dat zich zeer langzaam ontwikkelt: teven zijn rond het derde jaar lichamelijk en geestelijk volgroeid en reuen doen daar nog een tot twee jaar langer over.

 

De hond vertoont een bijna kwadratische bouw met functionele hoeken tussen voor- en achterbenen en een krachtige nek. De staart wordt gekruld over de rug gedragen. De kop van de volwassen hond is zwaar en breed. De oren zijn klein tot middelgroot en hangen zijwaarts langs de kop.

  

De minimum schofthoogte voor teven is 61 cm en voor reuen 66 cm en het gewicht is doorgaans tussen de 45 en de 70 kg. Zie hier een prachtige voorstelling van de Tibetaanse Mastiff ... aangenaam naar voor gebracht op een fluisterend melodieke ... Vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é  
 

Karakter
Tolerant naar kinderen, zeer gesteld op zijn eigen mensen, maar laat zijn genegenheid niet al te uitbundig blijken. Onverschillig en terughoudend naar vreemden. Excellente niet agressieve waak- en gezinshond. Niet voor beginners: hij is wel gehoorzaam, maar alleen wanneer het hem uitkomt. Eigenwijs, koppig en wil altijd het laatste woord hebben. Kan blafferig zijn als hij buiten wordt gehouden. 

 

 

Veel liefs ... t speurneusje ... Miryam

De IJslandse pony  .... hmmm het 5 gangenpaard ! ! 

 
 De IJslandse pony ook wel het Vikking paard genoemtstelt weinig eisen en is sterk en temperamentvol. Het is altijd vooral voor volwassenen gefokt. Tot in het begin van de 20ste eeuw bleef dit paard immers een onmisbaar hulpmiddel voor de IJslanders. Vandaag is het een kameraad voor de vrije tijd geworden. 

  

De IJslandse pony is kleiner dan sommige andere rassen, maar zelf de meest veeleisende ruiter vergeet dit zodra hij op de rug van een IJslander gedragen wordt.
 
 

Dit ras heeft immers vijf gangen en is daarom anders dan de paarden die gebruikt worden voor dressuur, springen, rodeo of rennen. Als de pony behalve stap, draf en galop ook de gang "tölt" heeft, spreekt men over een vierganger. Aangezien de IJslandse pony ook nog een telgang heeft, is het een vijfganger.

 

De IJslandse pony is kleiner dan sommige andere rassen, maar zelf de meest veeleisende ruiter vergeet dit zodra hij op de rug van een IJslander gedragen wordt. Dit ras heeft immers vijf gangen en is daarom anders dan de paarden die gebruikt worden voor dressuur, springen, rodeo of rennen. Als de pony behalve stap, draf en galop ook de gang "tölt" heeft, spreekt men over een vierganger. Aangezien de IJslandse pony ook nog een telgang heeft, is het een vijfganger.

De IJslandse pony wordt niet te groot (1m30 tot 1m44) en is door jong en oud te berijden. Het is bovendien zeer sterk, sober en winterhard, gemakkelijk en goedkoop in onderhoud. 

 

Hmmm ... hier een mooi docufilmpje van bij de N.O.S...
zeker de moeite om te zien ... je kunt onderhand zien welke de 5 gangen precies zijn .... voor de kijklustigen onder jullie ... euh ... vergeet het liedje in de linker kolom niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt hé ... Veel kijkgenot ... ! !

 

Veel Liefs .... töltse groetjes ... Miryam

De Veelikser ... kenmerkend zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit

 

Kenmerkend voor de Veelikser zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit, de roze neus, witte bef en witte voetjes.

 
Het lichaam is van gemiddelde grootte, slank maar toch stevig gespierd met een brede borst. De voetjes rond, de staart lang en zwart
De oorsprong van dit ras ligt waarschijnlijk in Europa. Net zoals aanvankelijk b.v. de Maine Coon en de Turkse Van, heeft dit natuurras zich zonder fokprogramma ontwikkeld tot een gezonde sterke kat waar steeds meer belangstelling voor ontstaat

  
       
Het sociale karakter maakt de Veelikser tot een leuke, lieve en gezellige huisgenoot die graag in gezelschap van mensen vertoeft.
 
                                       

Het is een vriendelijke kat, die andere dieren en mensen vol vertrouwen tegemoet treedt. Hij voelt zich net zo thuis op een flat als in een rijtjeshuis. Wel moet er rekening mee worden gehouden dat hij het prettig vindt om af en toe op een afgeschermd balkon, of in een afgeschermde tuin een frisse neus te halen. 

 



Ziehier een super leuk compilatie ter gelegenheid van St Valentijn Hiii ... knipoogje ... Vergeet het muziekje in linkerkolom uit te zetten alvorens dat aan te klikken hé

Veroordeel een Veelikser nooit tot een eenzaam bestaan. Hij heeft aandacht nodig en ruimte om te spelen. Kortom een mooie kat met een bijzonder uiterlijk en karakter. De kittens worden zwart-wit geboren, na ongeveer 10 dagen gaan de ogen open. Deze eerste paar weken zijn erg belangrijk voor de socialisatie. Hiermee wordt de basis gelegd voor het gedrag van de kittens in het verdere leven.

 

De legende vertelt dat er lang geleden een jaloerse koopman leefde die een jonge mooie vrouw had. Toen hij voor een lange tijd op reis moest, bracht hij haar ver weg naar een donker woud en beloofde haar op te halen zodra hij terug was. De jonge vrouw was bang dat ze een eenzame hongerdood zou sterven. Gelukkig had ze een zwart kitten waar ze erg aan gehecht was. Het beestje leidde haar naar struiken met bessen en ving vissen voor haar, zodat ze samen in leven bleven. Uiteindelijk vond het katje de uitgang van het woud en zodra hij met zijn snuit in het daglicht kwam werden de zwarte haren die het eerst in het zonlicht kwamen spierwit. Vanaf dat moment ontstond de karakteristieke tekening van de omgekeerde witte V, de witte bef en de witte voetjes in een zwarte vacht. 

 

Veel liefs ... groetjes  Miryam

Een verlamming van je geliefde huisdier... hoeft niet het einde te zijn ! !

 

Wanneer een hond niet meer uit kan kijken naar de leuke dingen van een hondenleven (zoals bos- of strand)wandelingen, ravotten met soortgenoten en het op de hielen zitten van een weggeworpen bal zal deze zich ook echt invalide gaan voelen.

                                                               
 

Het gevolg is, dat zelfs een jonge hond zich zal gaan gedragen als een hoog bejaarde viervoeter.

 

Een hond heeft dagelijks beweging nodig om gezond te blijven.
Wanneer deze die beweging niet/niet genoeg krijgt (door bijv. verlamming, artrose, hd of andere klachten aan rug, heup of achterpoten) zullen de spieren van de hond verslappen en gaat de lichamelijke gezondheid van de hond achteruit.
 
 


                                                                                                             

Bovendien heeft het niet meer valide zijn van een hond ook gevolgen voor zijn/haar mentale constitutie ! 

 

Ziehier een prachtige mooie intro hoe honden groot en/of klein hun leven aangenaam " gelukkig " kunnen verder zetten in een hondenrolstoel ....Vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... knipoogje ... hiii ... !

Door het lopen met de hondenrolstoel zal het voorlijf van uw hond zich sterker gaan ontwikkelen dan voorheen wat er voor zorgt, dat het niet/niet voldoende functioneren van het achterlijf grotendeels wordt gecompenseerd.

 

Hey ...?  ...    Hoopvolle groetjes liefs Miryam

De Appaloosa ... betrouwbaar, verdraagzaam en evenwichtig paard ...

 

Een Appaloosa valt direct op. Met zijn bijzondere vachttekening trekt hij onmiddellijk de aandacht. En toch is de Appaloosa meer dan een gevlekt paard, veel meer!

                                           

De door de Nez Perce indianen gefokte Appaloosas stammen af van de door de Spanjaarden rond 1600 meegebrachte gevlekte paarden. Deze stam, gefascineerd door de kleur, snelheid, uithoudingsvermogen en het karakter van deze paarden, werd de Appaloosa fokker bij uitstek.

  

Alleen de beste dieren werden voor de fokkerij gebruikt; minder goede exemplaren werden verhandeld of gecastreerd. Aan het einde van de 19e eeuw kwam er  bijna een einde aan het bestaan van de Appaloosa. De indianen werden door de regering gedwongen in reservaten te gaan wonen. De Nez Perce indianen weigerden dit, vluchtten richting Canada, maar werden vlakbij de Canadese grens door het leger overmeesterd. De indianen werden naar een reservaat gebracht. Enkele honderden Appaloosas werden neergeschoten om te voorkomen dat de indianen opnieuw zouden proberen te vluchten.

 

De Appaloosa is een zeer betrouwbaar en verdraagzaam paard met een evenwichtig karakter dat net zo van mensen houdt als deze van hem. De Appaloosa is intelligent, gemakkelijk te trainen, ideaal voor oudere alsook jongere mensen en daarmee het paard voor de hele familie. Maar het is ook hèt paard wanneer er hoge eisen gesteld worden. Het is een solide paard maar gelijkertijd ook een super atleet met grote successen in de westernsport, lange afstandsritten en op de renbaan.

                                                   

  

Een veel voorkomende fout is echter dat elk gevlekt paard een Appaloosa genoemd wordt. Dit is verre van juist! Er zijn namelijk ook nog andere, gevlekte rassen zoals bijvoorbeeld de Knabstrupper uit Denemarken en de Pinzgauer uit Oostenrijk.Ziehier een prachtige Appaloosa veulen die de gelegenheid krijgt zijn nieuwe woonst te verkennen ... vergeet evenwel het muziekje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ....
 

 
Veel liefs ... evenwichtige groetjes ... Miryam

Kaninhop ...Het bestaat echt ... !
een nieuwe rage voor konijnen !!

 

Wauw, ooit gehoord van sporten met je konijn ... ? Kaninhop is een nieuwe sport voor....JAWEL ! konijnen ... ! Huh ... ? Hoe ... ? Wat ...?

                                           

Nou ... kaninhop is dus een nieuwe sport voor konijnen.

 

Het bestaat echt ... ! Kaninhop is 20 jaar geleden in Zweden begonnen en uiteindelijk overgewaaid naar Duitsland. Het is een nieuwe rage en een hele leuke sport voor de langoren. Tevens is het de oplossing voor konijnen die maar zielig in een hokje in de tuin zitten. Een konijn is slim en houd van beweging dus ook van springen... euh ghiiii ... is zeker te zien in dit ritmisch intro filmpje ... wat hebben we nodig ? een konijn , een parcours en een begeleider ... euhhhh ... ! Vergeet evenwel het muziekje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ....

 Kinderen leren zo om op een verantwoorde manier met het dier om te gaan en verdiepen het contact naar het dier.

 

Eigelijk kunnen alle konijnen hier aan mee doen, Het enige wat je hoeft te doen is je konijn HEEL tam maken.Daarna laten wennen aan een konijnen tuigje(meestal werkt een katten tuigje ook) en dan hindernissen bouwen.

 

Hoe moet je eraan beginnen?

                                                   

Stap 1. laat je konijn een week lang iedere dag 1 uur wennen aan het tuigje(trek er absoluut niet aan ... !!!!) Stap 2. is je konijn gewent ? ga dan eens met hem rond wandelen (naar het strand , grasveldjes en een plek VER van de weg af zijn perfecte plekken!) Hier al een serieus parcourke met prachtige intro voor nieuwkomers ... knap knap !!

Stap3. Geef je konijntje geen eten meer in het hok.
Probeer hem uit je hand te laten eten of geef het als beloning(als je konijn b.v. meeloopt!)
stap 4. koop een rennetje en zet hem tegen de muur aan(doe dit zo zadat je konijn maar een kant op kan gaan!) maak ook hindernissen en zet er alvast één tussen de muur en het rennetje in.

 

stap5. probeer het konijn over de hindernis te laten springen.
(doe dit op een leuke manier, b.v. en wortel geven als ie is gesprongen ofz 0ow..)
Stap6. herhaal dit iedere dag, na een week zet je de 2e hindernis neer(op een begeven moment hoef je hem niet meer te lokken dan loopt ie er zelf overheen!!)

 

Dit waren alle stappen ... !!! Blijf ze herhalen en vraag alsjeblieft als iets niet lukt.
En het belangrijkste blijf geduldig! ... het is een dier ! Natuurlijk zijn er hier ook weer wedstrijden van ... !En als je uiteindelijk zover bent ...  presteer je zulke dingen ... DE gevordereden ...!!

Er zijn dan verschillende groepen van beginnelingen tot gevorderden.
Je moet ervoor zorgen dat je konijn wel achter,naast,voor met je meeloopt Dat loopt makkelijker over de hindernissen. Ghiiiiiii ... k wist zelf niet wat ik zag toen ik dit voor de eerste keer zag ... maar vond het best wel eens de moeite om te vernoemen !!

 
Veel liefs ... Hopping Groetjes ... Miryam  

Behendigheid wedstrijden Agility bij katten? Waarom niet?

  

Behendigheid bij katten? Waarom niet? Aangezien honden wedstrijden Agility kunnen betwisten of shows, waarom dan geen katten??
 
                                           

Het spel : Prachtig, spannend, leuk, opwindend, fascinerend zijn de kreten die je rondom een behendigheidswedstrijd hoort van de toeschouwers.
Vooral van de mensen die voor de allereerste keer zoiets meemaken.

 

Het ziet er allemaal zeer aantrekkelijk uit, een beetje zoals de hindernissen voor een paardenspringconcours. Het zijn niet alleen sprongen, er is ook een hoepel, een wip, een tunnel, een slurf, een slalom (rij paaltjes), toestellen met raakvlakken (kattenloop, kruising, schutting), etc… Alles in vrolijke en afwisselende kleuren geschilderd.

 

 Hier alvast een voorsmaakje ... enjoy it ... voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten hé ...

Katten kunnen misschien niet zo makkelijk getraind worden zoals honden ,maar met geduld en regelmatige oefeningen, kunnen zij ook zulke opmerkelijke prestaties neerzetten, zo niet beter uitvoeren zoals een regelmatige behendigheidshond .

  

De vereniging van de behendigheid in de Vereniging CFA ( Cat Fanciers’ Association) verschilt van de regelmatige of gewone verenigingen die katten beoordelen op verscheidene manieren.

  

1. De kat kan een huisdier zijn (HHP) die moet gecastreerd zijn op de leeftijd van 8 maand of ouder. 2. De kat kan een geregistreerde kat zijn. (stamboom) 3. Katten met een krul in de staart, aparte ogen, of enige ander soort kat…kan en mag deelnemen

De behendigheidscursus is opgesteld met een combinatie treden, sprongen, tunnels, hoepels en weefselpolen. Elke kat gaat door de poort en wordt wat tijd gegund om zich met de omgeving aan te passen en zich comfortabel te voelen
Sommigen kunnen binnen komen en klaar zijn om te starten, maar deze zullen dan meestal wel de veteranen zijn.... knipoogje  !!


                                                   

 

Wanneer de kat (neem nota van de staart die omhoog staat! ) comfortabel is, wordt de kat geleid doorheen de hindernissen door de katteneigenaar; ze mogen gebruik maken van een stuk speelgoed als lokmiddel. De begeleider of eigenaar mag de kat niet met de handen raken, maar mag wel aanmoedigen door middel van het speelgoed. Het spel : Prachtig, spannend, leuk, opwindend, fascinerend  doet zijn opmars dit jaar voor de eerste maal officieel... Dus daar horen we zeker nog meer van ... ghiiiiii ... wie weet ... zitten er wel kampioenen onder de bloggertjes hier !!

   

Veel liefs , spinnende groetjes Miryam  

Wat is ringrijden? ... een eeuwenoude traditie ...

  

Het ringrijden is afgeleid van de steekspelen en toernooien, die de krijgszuchtige en strijdbare adel in de middeleeuwen organiseerden.

                                           

Het was toen de gewoonte dat de jonkvrouwen - bij wijze van ereprijs - één van hun ringen lieten ophangen. De ridders moesten deze ring in galop aan hun lans proberen te steken.Het is bij deze dan ook nog steeds een folkloristische traditie met opsmuk van straten en paarden met meestal folkloristische klederdracht ! 

Als alle beurten gereden zijn wordt er door de rijders die de meeste ringen op de bekers hebben gestoken gekampt op de bekers.
Kampen wil zeggen dat er gestreden wordt om 1 prijs.
Hierbij wordt de grootte van de ring steeds kleiner, na de 38 mm komt de 32 mm dan de 26 mm, 20 mm, 14 mm en de 10 mm. 

  

                                                   

Degene die de enige is die een (kleinere) ring steekt is de winnaar van de kamp.
Aan het einde van de wedstrijd wordt de dagwinnaar en meestal ook de winnaar van de 1e beker en de pollepel ''gejonast''. Hierbij wordt de rijder door alle andere deelnemers in het midden van de baan 3 keer in de lucht gegooid.

  

Veel liefs ... knipoogje  ... Miryam

De Wheaten is levendig en dapper ,goed gehumeurd en zeer aanhankelijk

 

Geschiedenis
De Irish Softcoated Wheaten Terriër, door de insiders meestal “Wheaten” genoemd, is, zoals de naam al zegt, afkomstig uit Ierland.
                                                    

Hij is een van de vier Ierse Terriërrassen. Men vermoedt dat er al 200 jaar geleden Wheatens in Ierland waren. De Wheaten was de hond van de arme boer en moest van alles kunnen: ongedierte bestrijden, de kudde hoeden, het erf bewaken, en hij werd ook voor de jacht op das en otter gebruikt. Om dit alles te kunnen, moest hij gezond en sterk zijn. In 1937 werd het ras officieel erkend door de Ierse Kennel Club. In Nederland werden de eerste Wheatens in de jaren 70 gefokt.

 

Karakter/ Gedrag
De Wheaten is levendig en dapper. Hij is goed gehumeurd en zeer aanhankelijk en trouw aan zijn eigenaren. Hij is de zachtaardigste onder de terriërs, maar hij is toch wel een terriër en soms eigenwijs. Hij is hoogst intelligent en man kan hem dan ook van alles leren.

 

Een consequente opvoeding met een zachte hand is een must, harde commando’s zijn uit den boze. De Wheaten is uitermate geschikt als huishond. Hij wil graag bij zijn gezin zijn, in een kennel zou hij doodongelukkig zijn en verpieteren. Wheatens zijn speels en levendig tot op hoge leeftijd, een Wheaten kan 12 tot 14 jaar oud worden. Het is een sterk en gezond ras

  

 Per dag heeft een volwassen Wheaten minimaal een uur beweging nodig, rennen en ravotten en met andere honden spelen. Alleen aan de riem lopen en uitlaten is geen optie. Wanneer hij voldoende beweging krijgt en zijn “werk” kan doen, namelijk snuffelen, rennen en sporen volgen, dan zal hij een evenwichtig en tevreden huisgenoot zijn. Anders zal hij zichzelf bezig houden en beginnen in huis dingen te vernielen uit verveling. Ziehier een prachtige mooie voorstelling hoe een Wheaten zich uitleeft in een hondenpark ... ghiiiiiii .... en aan de riem lopen ... tja  .... gelieve eerst het liedje in linkerkolom uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ...

 

De Wheaten is geen hond, die de hele dag alleen kan zijn. Wheatens zijn dol op kinderen. Als hij goed gesocialiseerd en opgevoed wordt, is hij de ideale gezinshond, die trouw en blij overal mee naar toe gaat: kamperen, naar het voetbal, zeilen of naar het restaurant.

                                                

 
Veel liefs ... t speurneusje   Miryam !!

Na de grootste (De Maine Coon )nu het kleinste kattenras ... De Singapura...

 

Het Ontstaan :
Van dit ras is het ontstaan nog zeer recent en al zeer veel beschreven her en der. Singapura is het Singaporese woord voor het land zelf.
 
                                                    

Ook kucinta oftewel liefdeskat is in Singapore tegenwoordig een veel gehoorde bijnaam voor dit ras, wiens beeltenis tegenwoordig gebruikt wordt als promotiemateriaal voor het land van herkomst. 

  

De familie Meadow leefde begin jaren 70 in Singapore en keerde daarvan terug naar de Verenigde Staten met medeneming van enkele van de lokale katten.
Deze katten zagen zij daar in de riolen en stegen van Singapore rondlopen en vielen op door hun gemeenschappelijke kenmerken.

 

 

Het Karakter:
Ook hier kunnen we weer een boekje open doen over de gedragseigenschappen van dit ras. Zeer sociaal, hetgeen zich ten zeerste uit in de positieve benadering naar alle andere huisgenoten (dieren en mensen) toe. Conflictsituaties gaan ze meestal uit de weg, ruzies onderling komen dus bijna nooit voor. Ziehier een leuk stukje aporteerwerk van dit klein snoezig wezentje  ... aangenaam naar voor gebracht op een ritmisch muziekje ... knipoogje !!

                                                

  
Veel liefs ... spinnende groetjes    Miryam

De Suffolk Punch is een innemend paard met heel eigen kenmerken ...

 

De Suffolk Punch is een innemend paard met heel eigen kenmerken. Hij is het oudste zware ras van Groot-Brittannië en word ergens beschreven als 'een soort Engels paard, met korste benen en een doep lichaam, een korte, dikke kerel'- en dat klopt precies. Zijn oorsprong is onduidelijk, maar William Candem schrijft in zijn in 1586 gepubliceerde Britannia dat het ras van 80 jaar bestaat.

                                                    

Het is sober, vroegrijp, met een lange levensduur, en heeft op vele Europese en Russische zware paardenrassen zijn stempel gedrukt. Het is ook naar de VS uitgevoerd en zelfs naar Pakistan, waar het werd gebruikt om cavaleriepaarden en muildieren te fokken.

 

Elke Suffolk Punch gaat terug op één enkele hengst, het paard Thomas Crisp uit Ufford, stamboeknummer 404, dat in 1768 geboren werd. Deze hengst werd gebruikt in de omgeving van Woodbridgem Saxmundham en Framlingham, nog steeds een centrum van de fokkerij van Suffolk Punches. Hij had korte benen, een diep lichaam, was een helderrode vos met een schofthoogte van 1,57m en had een beter hoofd dan zijn tijdgenoten. Crisp prees hem aan als 'in staat om goede koetspaarden voort te brengen'. Alle Suffolk Punches zijn vossen. De in 1877 opgerichte Suffolk Horse Society erkent zeven tinten, die van bleke, bijna meel-achtige kleur naar een donkere, haast bruine tint gaan. De meest voorkomende tint is helderrood.

 

Het uithoudingsvermogen en de trekkracht van de Suffolk Punch zijn enorm, maar hij heeft minder voer nodig dan andere, soortgelijke rassen. Vroeger werkten paarden acht uur per dag en kregen dan twee keer te eten. De Suffolk Punch hoefde maar één keer per dag gevoert te worden .
                                                

Hij dankt zijn bestaan aan een enkel paard, maar een groot deel van zijn verdere ontwikkeling slechts aan een man, Herman Biddell, de eerste secretaris van de Suffolk Horse Society. Hij stelde het eerste stamboek op, The Suffolk Horse History and Stud Book, dat in 1880 werd gepubliceerd. Het bevat een geschiedenis van het ras, van de landbouwmethode in het graafschap, een register van 1230 hengsten en 1120 merries, lijsten van kampioenen en een rasstandaard die nu nog steeds gebruikt word.

 

Ziehier een prachtig filmpje gebracht op een ritmisch aangenaam muziekje ... let wel , zowel in country cross , jumping en dressuur is dit één en dezelfde paard een kruising van Suffolk en Hannoveraan ...vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens
dit aan te klikken hé ... knipoogje ! !

Veel liefs ... knipoogje   ... Miryam

De Basenji ... Eén van zijn bijzonderheden is: hij blaft niet... maar jodelt ! !

 

Het meest karakteristieke van de basenji is wel dat ze niet kunnen blaffen, in plaats daarvan stoten ze een heel scala aan geluiden uit wat jodelen wordt genoemd.
 
                                                    
Dit doen ze vaak als ze blij zijn, uitdagen of iets voor elkaar hebben gekregen wat niet mag.

  

De basenji lijkt in zijn gedrag soms erg op een kat. Ze hebben geen lichaamsgeur en zijn ze erg schoon opzichzelf en wassen zichzelf net als een kat. Dankzij de enkele zeer korte vacht, heeft men weinig hinder van losse haren. Men moet wel opletten dat de hond geen kou vat bij regen en vorst e.d. Basenjis liggen graag op een warm en hoog plekje, omdat ze graag alles willen overzien.

  

Laat Basenjis nooit teveel op een kale vloer liggen, maar op een zacht kleedje, anders ontstaan er lelijke plekjes op de gewrichten. Basenjis zijn uitermate nieuwsgierig en er ontgaat hen vrijwel niets. Ze “helpen”ook graag als je ergens mee bezig bent. D.w.z.: Ze lopen je in de weg om maar niks te missen of pakt je spullen weg om ze vervolgens in zijn mandje eens rustig te bekijken.
 
  

Teven worden in de regel maar eens per jaar loops. Basenjis zijn erg zindelijk, maar dat houdt niet in dat je dit allemaal maar vanzelf gaat. Basenjis zijn altijd in voor een verzetje en hebben veel beweging nodig. Helaas is het niet overal mogelijk uw Basenji los te laten lopen want wanneer ze een konijn o.i.d. zien gaan ze ervandoor, ze komen echt wel terug, maar in ons overvolle kikkerlandje kan dat net te laat zijn. 
                                                

   

Basenjis zijn ontzettende stijfkoppen maar tegelijk ook leergierig. Ze leren snel maar zijn daardoor ook gauw verveeld. Het is goed mogelijk trainingen te volgen met uw Basenji, zoals behendigheid, gehoorzaamheid en uiteraard speuren, er wordt echter wel van de eigenaar een zekere creativiteit en sportiviteit verwacht om te voorkomen dat de hond zich gaat vervelen en andere dingen gaat doen.Een Basenji blijft eigenwijs en zullen tijdens oefeningen of wandelingen regelmatig hun kop in de wind gooien en doen alsof ze alles vergeten zijn wat u hem heeft aangeleerd. 

  

Ziehier een prachtige conversatie tussen twee spelende Basenji's... is een gillertje ... ghiiiii ... maar het is belange nog niet het jodelen wat ze kunnen .... ... Vergeet eerst het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... enjoy it ...smile !!

  

Veel liefs 't speurneusje    Miryam

 De Maine Coon ....
is het grootste kattenras ter wereld...

 

Het kattenras Maine Coon is het grootste kattenras ter wereld. En dan niet zozeer qua aantal raskatten, waar ze ook wel een eind mee komen, maar wel qua afmeting en gewicht van de Maine Coons zelf.

                                                    
Een kater kan zelfs een kilo of 8-9 wegen, natuurlijk in gezonde conditie. Hoewel de naam nog wel eens verkeerd gespeld wordt zoals Main Coon is het toch echt Maine Coon. Aangezien het eerste deel van de naam, Maine, vernoemd is naar de staat Maine uit de Verenigde Staten.

  

De Maine Coon heeft ook een erg natuurlijk uiterlijk, dit komt bijvoorbeeld door de vaak gestreepte vacht in bruin of zilver. Natuurlijk zijn er ook allerlei patroon en kleurvarianten zoals bijvoorbeeld een effen Maine Coon. 

  
                                                

Wat ook voor het natuurlijke uiterlijk zorgt zijn de halflangharige vacht, volle staart, een kraag en bij een groot deel van de Maine Coons ook pluimpjes op de oren. Dit alles maakt het dus dat de Maine Coon er niet uitziet als een speciaal gefokt ras zoals sommigen met een stompe neus of geheel naakt.  

 

Qua karakter is het ook een geschikte gezelschapskat, Maine Coons zijn over het algemeen goed gehumeurd, intelligent, houden wel van wat spelen, zijn super verdraagzaam met mensen en andere dieren en doen meestal ook geen vlieg kwaad. Al moet dat laatste natuurlijk niet te letterlijk genomen worden. Maar hier alvast een voorsmaakje hoe groot ook hun knuffelgehalte wel kan zijn ..... Voor de kijklustigen onder jullie ... hmm ... vergeet evenwel het liedje in de linkerkolom niet uit te zetten ...alvorens dit aan te klikken hé ... ! ! 

 

Ook zijn Maine Coons vaak erg nieuwsgierig en willen daarom bij van allerlei dingen neuzen en met je meelopen en ze zijn zo af en toe ondeugend door bijvoorbeeld stiekem iets te jatten.Hier alvast een voorsmaakje wat je van deze dotjes mag verwachten ... ghiiiiii !!
 

Verder is de Maine Coon niet een echt prater en mauwen ze meestel enkel wanneer ze bijvoorbeeld door een deur willen of wat eten verwachten. Natuurlijk zijn er uitzonderingen die hele verhalen hebben. 

  
Veel liefs ...  spinnende groetjes... Miryam

Brand in de stal een drama ... !

  

Het is angstaanjagend. Vuur wat alles verslindend om zich heen grijpt. De paarden hinniken in paniek. De rook is verstikkend. Kunnen de paarden worden gered? Brand in de paardenstal. Het heeft vaak een kleine oorzaak maar met verschrikkelijke gevolgen.

                                                    
¨Mocht het toch tot een brand komen blijf dan vooral rustig. Denk in de eerste plaats aan je eigen veiligheid. Bel de brandweer zo snel mogelijk, ook bij kleine brandjes. De brandweer is nog altijd een zorgverlenende instelling, je krijgt echt geen rekening gepresenteerd achteraf. Voor informatie over brandpreventie kan men altijd terecht bij de afdeling preventie van de plaatselijke brandweer.

Preventie : Ik kan er niet genoeg op hameren ! !
Brandveiligheid in dierenverblijven waaronder ook en vooral paardenstallen behoren .. ¨In eerste plaats is er... het gezond verstand. Je gaat natuurlijk niet staan roken in een stal. Maar hoe vaak er toch stiekem een sigaretje wordt opgestoken bij het paard in de stal ... dom, heel dom, ... 'het kan geen kwaad, ik kijk goed uit', soms heb je zelfs paarden eigenaren die een stal uit mesten en hierbij een peukje in de mond hebben ...  

 


Enkele tips:
Bel de brandweer,  en de dierenarts.
Je eigen veiligheid staat voorop, ga geen paarden redden als je leven daardoor in gevaar komt. Blijf vooral rustig. 

 

Breng paarden al dan niet geblindeerd met een jute zak over het hoofd een voor een aan het halster naar buiten. En zet ze zo ver mogelijk bij de brand vandaan. Dat kan in een weiland of paddock. Paarden hebben de neiging om weer terug te lopen naar de stal daarom heeft naar buiten jagen geen zin.
merries met veulens: Het veulen aan het halster van de merrie binden. Jonge veulens kun je optillen, dan zal de merrie volgen. 

  
Warrior was zes jaar toen een vlammenzee haar te pakken kreeg !


Ziehier een nieuwsbericht wat een ravage een brand kan aanrichten ... om stil van te worden ... maar liefst 44 paarden lieten hun leven hierbij ... 3 paarden konden uit de vlammenzee worden gered ... Twee mensen man en vrouw zijn eveneens in de vlammenzee gebleven !! Als aandenken aan dit vreselijk  gebeuren een herdenking aan de paarden die hun leven lieten in de Bridlewood Stallen...Vooraleer je deze nieuwsfeiten bekijkt gelieve dan eerst het liedje in linkerkolom eerst uit te zetten ... Vreselijk dat .... ! !

Een hengst is een ander verhaal, hij zal voor onrust zorgen zet deze dan niet bij de andere paarden maar zet hem goed vast.

Blijf naast de paarden lopen dit voor je eigen veiligheid, paarden in paniek kunnen nog wel eens steigeren, waardoor je geraakt kan worden door een van de hoeven.

 


Paarden die toch in aanraking met het vuur gekomen zijn leg je natte dekens op om erger te voorkomen.
Paarden die erg in paniek raken en niet willen meelopen kun je beetpakken in een huidplooi in de hals of aan een oor zo zal het paard tijdelijk beter luisteren.
Een praam kan ook uitkomst bieden maar daar is vaak helaas geen tijd voor. 

 

Maar tot slot nog dit, je kunt het technisch nog zo mooi voor elkaar hebben,
 het menselijk gedrag is één van de belangrijkste factoren bij brandpreventie.

 En weet dat men er goed van doordrongen moet zijn dat brand "echt" niet alleen bij de buurman gebeurt ...!

  

Maar ... voorkomen is altijd beter ! Gebruik je gezond verstand...
en vermijd een uitslaande brand ...!
Veel liefs   dikke knuff Miryam