De Brits Langhaar of de 'lowlander' ...

De Suffolk Punch is een innemend paard met heel eigen kenmerken ...

 

De Suffolk Punch is een innemend paard met heel eigen kenmerken. Hij is het oudste zware ras van Groot-Brittannië en word ergens beschreven als 'een soort Engels paard, met korste benen en een doep lichaam, een korte, dikke kerel'- en dat klopt precies. Zijn oorsprong is onduidelijk, maar William Candem schrijft in zijn in 1586 gepubliceerde Britannia dat het ras van 80 jaar bestaat.    

Het is sober, vroegrijp, met een lange levensduur, en heeft op vele Europese en Russische zware paardenrassen zijn stempel gedrukt. Het is ook naar de VS uitgevoerd en zelfs naar Pakistan, waar het werd gebruikt om cavaleriepaarden en muildieren te fokken.

 

Elke Suffolk Punch gaat terug op één enkele hengst, het paard Thomas Crisp uit Ufford, stamboeknummer 404, dat in 1768 geboren werd. Deze hengst werd gebruikt in de omgeving van Woodbridgem Saxmundham en Framlingham, nog steeds een centrum van de fokkerij van Suffolk Punches. Hij had korte benen, een diep lichaam, was een helderrode vos met een schofthoogte van 1,57m en had een beter hoofd dan zijn tijdgenoten. Crisp prees hem aan als 'in staat om goede koetspaarden voort te brengen'. Alle Suffolk Punches zijn vossen. De in 1877 opgerichte Suffolk Horse Society erkent zeven tinten, die van bleke, bijna meel-achtige kleur naar een donkere, haast bruine tint gaan. De meest voorkomende tint is helderrood.


 

Het uithoudingsvermogen en de trekkracht van de Suffolk Punch zijn enorm, maar hij heeft minder voer nodig dan andere, soortgelijke rassen. Vroeger werkten paarden acht uur per dag en kregen dan twee keer te eten. De Suffolk Punch hoefde maar één keer per dag gevoert te worden .


Hij dankt zijn bestaan aan een enkel paard, maar een groot deel van zijn verdere ontwikkeling slechts aan een man, Herman Biddell, de eerste secretaris van de Suffolk Horse Society. Hij stelde het eerste stamboek op, The Suffolk Horse History and Stud Book, dat in 1880 werd gepubliceerd. Het bevat een geschiedenis van het ras, van de landbouwmethode in het graafschap, een register van 1230 hengsten en 1120 merries, lijsten van kampioenen en een rasstandaard die nu nog steeds gebruikt word.

 

Ziehier een prachtig filmpje gebracht op een ritmisch aangenaam muziekje ... let wel , zowel in country cross , jumping en dressuur is dit één en dezelfde paard een kruising van Suffolk en Hannoveraan ...vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... knipoogje ! !

 

 

Hoe een moederloos kitten grootbrengen ... ?

  

Het gebeurt soms : het moederdier overleeft een bevalling niet, of verstoot haar jongen of geeft onvoldoende tot geen melk. Wat ook al eens voorvalt - spijtig genoeg - is dat mensen ongewenste kittens op straat zetten. Een toevallige wandelaar neemt dat hoopje ellende mee naar huis … en hoe moet het nou verder ?



Weet dat u een enorme taak op zich neemt, want een kattenmoeder vervangen is geen sinecure. De gulden regel is zeer kort samen te vatten in drie woorden : warmte - voedsel - rust.

 

Warmte Een kitten is zeer gevoelig aan onderkoeling, immers de vacht is nagenoeg onbestaande, het relatief groot lichaamsoppervlak zorgt voor een intense warmteuitwisseling en de 'lichaamsthermostaat' werkt nog niet optimaal zoals bij volwassen dieren. Wanneer er een moederdier en nestgenoten zijn, geeft dit minder problemen : ze houden elkaar lekker warm, alhoewel zelfs in zulke normale omstandigheden, een warmte-lamp toch gewenst is. Het kleine ding op zichzelf moet dus zeker verwarming krijgen, het best via de rode warmte lampen.

  

Een ideaal 'nest' is een houten wijnkist met een dikke laag krantenpapier op de bodem met daar bovenop een laken. Het hout geeft een warme, tochtvrije beschutting, het diertje kan dankzij de wanden niet uit het nest wegrollen en zodoende in de kou terecht komen. De warmte-lamp is nodig zowel overdag als 's nachts tot het diertje zo'n week of 4 is, daarna is bijverwarming nodig 's nachts, eventueel overdag afhankelijk van de verwarmingssituatie in huis

  

Rust Net als kleine mensjes hebben ook kleine diertjes hun rust broodnodig. Let dus goed op : voor kinderen is zo'n kitten onweerstaanbaar en ze zullen het diertje te pas en te onpas wakker maken, knuffelen en storen. Dit moet zeker vermeden worden. Het diertje moet enkel wakker gemaakt worden voor de voeding, tussen 2 eetbeurten in laat u het slapen.Zorg ook dat het 'nest' niet op drukke plaatsen van het huis staat, een rustig schemerig hoekje is het best.

 

Voedsel Dit hoofdstuk geeft de meeste problemen en is de echte struikelblok in de verzorging van de moederloze. Een eerste moeilijkheid: heeft het kitten de biestmelk gedronken of niet. De biestmelk is de eerste melk die de moeder produceert en bevat tal van afweerstoffen die het jonge ding bij de eerste zuigbeurt binnen krijgt. Deze afweerstoffen verdedigen het jong de eerste paar weken tegen allerlei ziekten. Deze biest is door niets te vervangen. Als het jong het niet heeft gezogen, zijn de overlevingskansen beduidend kleiner.Daarna de echte melkvoeding : er zijn nu zeer goede melkvervangers op de markt, die de kwaliteit van kattenmelk sterk benaderen (te koop bij dierenarts of apotheek).

 

Ziehier een schattig lief filmpje ... een adoptiekitten van amper 3 dagen oud , zowel mens als dier ( hond ) ontfermen zich liefdevol over 't kitten  !!  Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ! 

Deze melk wordt verkocht onder de vorm van poeder dat moet opgelost worden in gekookt afgekoeld water (temperatuur van 38 °C). Het jong moet om de 3 à 4 uur gevoed worden (ook 's nachts) met een pipet kunstmelk. De hoeveelheid geeft het jong perfect aan : het zal zuigen tot ie voldoende heeft gehad voor de lopende voederbeurt.

 

Zeer belangrijk is het feit dat u het jong zal moeten helpen met urineren en defeceren. Als u de kans krijgt moet u eens een normaal nest van moeder met jongen observeren : de eerste weken zal u geen bevuild nest zien, voor de simpele reden dat het moederdier de kleintjes helpt met de behoeftenproductie en die zelf oplikt. Het moederdier zal geregeld de jongen krachtig over de buik likken : deze massage zorgt er voor dat het jong zal urineren en defeceren, dit likt de moeder meteen op.Het masseren zal u dus ook moeten doen : met een doekje masseert u het buikje enkele malen per dag zodat het jong z'n afvalstoffen kwijt kan.
 
  

 

 

De Centraal - Aziatische Ovcharka is een zelfstandige en eigenwijze hond.

 


De Centraal Aziatische Ovcharka is een zeer oud ras en men neemt aan dat het ontwikkeld is uit de Tibetaanse Mastiff. Het ras komt veel voor in gebieden in Rusland, Iran en Afghanistan.Vroeger werd de Centraal - Deze uitstekende schaapshond neemt tegenwoordig in Centraal Azië en Europa in aantal af. In de Verenigde Staten daarentegen zijn fokkers juist begonnen dit ras te fokken.


 


Bruin, rood - bruin, wit, zwart, grijs of een combinatie hiervan zijn de kleuren van de vacht. De Centraal - Aziatische Ovcharka kan een langharige of kortharige vacht hebben.


 


De Centraal - Aziatische Ovcharka is een zelfstandige en eigenwijze hond. Het is een hond met een goed temperament en de Centraal Aziatische Ovcharka zal het goed kunnen vinden met alle leden van de familie. Deze honden zijn zeer beschermend ten opzichte van hun familie en ook zeer aanhankelijk. Dit ras heeft door de geschiedenis heen altijd met hun families samengeleefd en heeft interactie nodig met hun familie in hun dagelijkse bestaan. 


 


 Ten opzichte van vreemden neemt de Centraal - Aziatische Ovcharka een afwachtende houding aan. Enige ervaring is nodig voor de opvoeding. De Centraal - Aziatische Ovcharka is geen geschikte hond voor een beginner.
Het is een dominant ras en de Centraal Aziatische Ovcharka heeft dan ook de neiging om de baas te spelen over andere honden. Deze hond ziet zichzelf als bewaker en houdt er van zich dienovereenkomstig te gedragen. Dit ras heeft zeer uitgebreide socialisatie nodig en een gehoorzaamheidstraining op jonge leeftijd, als men ze als gezinshond wil gebruiken

 


Heel veel beweging is wat de Centraal - Aziatische Ovcharka nodig heeft. Hij hoort niet thuis in een rijtjeswoning of een flat. De Centraal - Aziatische Ovcharka voelt zich het beste thuis op een groot stuk terrein rond een woning (boerderij) met een goede omheining. Hierop kan hij naast de dagelijkse lange wandelingen, zijn energie kwijt. Tegelijkertijd zal hij dit terrein goed bewaken.Ziehier een aangename kennismaking met deze toch zeldzame hond  ! Vergeet wel het muziekje bovanaan het logje niet uit te zetten é ... !

 

Veel liefs … t speurneusje … Miryam

De Fell pony ... exact een kopie van het elegante Friese paard ... 

 

De Fell Pony is een van oorsprong Engels ras en is tegenwoordig helaas ook een zeldzaam ras. Het zijn pony's die hard van constitutie zijn, en goede ponyeigenschappen tonen met de onmiskenbare verschijnselen van hardheid die zo speciaal is voor bergpony's. 
 

 


Tegelijkertijd hebben ze een levendige, alerte verschijning.
De Fell Pony is een ideale rij- en menpony. Fell Ponies zijn behoorlijk sterk voor hun afmeting en kunnen ook behoorlijk eigenwijs en koppig zijn. Door zijn karakter is de Fell Pony een veelzijdige gezinspony.


 
Fell pony                                                                 t Fries paard 
                       
                                  
Hij heeft de kracht om volwassenen te kunnen dragen, maar is ook niet te groot voor kinderen, alhoewel ze gauw te sterk zijn voor te kleine/onervaren ruitertjes. Ondanks hun onverstoorbaarheid barsten ze van de energie.


 

                                                  
Men denkt dat de Fell Pony is ontstaan door kruisingen van paarden van het vasteland, zoals de imposante Friese paarden, met de oorspronkelijke heuvelponies in Engeland, zoals de Keltische pony en de nu uitgestorven Schotse Galloway pony.

 
 


De Frieze paarden werden door veroverende Romeinse legers naar Engeland vervoerd om met hun kracht te helpen met de bouw van de zogenaamde Hadrian's muur in het jaar 120 na Christus. Door het kruisen van de oorspronkelijke taaie ponies met de sterke Friese paarden kreeg de Fell Pony het beste van twee werelden mee. 


  


De Fell heeft zich vervolgens door de eeuwen heen succesvol aangepast aan de veranderende omstandigheden zonder daarbij de typerende raskarakteristieken en het bijbehorende karakter te verliezen.De veelzijdige, aardige, bereidwillige en makkelijke Fell Pony heeft veel moeten doen om te kunnen overleven door de eeuwen heen.

   

 


Ziehier wat een prachtige gangen zij hebben .... moeten zeker niet onder doen voor het zeer imposante en elegante Friese paard.  Vergeet evenwel het muziekje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

 
Hij heeft zich ontwikkeld en aangepast aan de heersende tijden, maar zijn verschijning is weinig veranderd sinds de na-Romeinse tijden. 



 
 
De huidige Fell is een ideale rij- en menpony, met de kracht om volwassenen te kunnen dragen, maar ook niet te groot voor ervaren kinderen. Fells zijn onvermoeibaar in het dragen van hun berijders 


 

Veel liefs knipoogje ... Miryam

De Siamees ...
Een 'heer' die wit geboren wordt ...

 

Een afbeelding van dit zeer oude ras is reeds te vinden in een manuscript uit 1350 afkomstig uit Ayuthia, de toenmalige hoofdstad van Siam, het huidige Thailand. De Duitse bioloog Pallas maakte al in het begin van de negentiende eeuw een beschrijving van witte katten met donkere extremiteiten, die leefden in Centraal Azië. In Siam was het ras gereserveerd voor de koninklijke familie en werden ze zorgvuldig binnen het koninklijk paleis gehouden. Ondertussen werden echter twee Siamezen, van onbekende oorsprong, met succes in het Crystal Palace in Londen in 1871 tentoon gesteld.


 


In Parijs schreef in 1893 de heer Oustalet, professor aan het Natuurhistorisch Museum, een artikel over de 'Katten van Siam' die door de schoondochter van president Carnot teruggebracht waren.
In 1889 publiceerde H. Weir 'Our cats and all about them' met hierin een hoofdstuk gewijd aan de Siamezen. De eerste standaard werd door de G.C.C.F. in 1892 opgesteld. De eerste rasclub werd in 1901 in Engeland opgericht. De 'koninklijke' Siamees begon aan een briljante loopbaan.


 

Ziehier een prachtig mooi samengesteld filmpje ... de Siam herken je zo ... Vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... enjoy it ... ! !

In 1890 werden de eerste Siamezen in de Verenigde Staten geïntroduceerd. Sinds 1920 geniet de Siamees een zeer grote populariteit. De huidige morfologie van het dier staat wel ver af van het originele type dat massiever en ronder was.




Scheel kijken, geknikte staarten en zelfs groene ogen waren toen toegestaan. Sindsdien heeft een gecontroleerde esthetische selectie de rastrekken verfijnd. De kop is driehoekig geworden, de staart knikloos en dus langer en het scheel kijken werd gedeeltelijk geëlimineerd.

 


Karakter/bijzonderheden
De Siamees  'prins der katten' (F. Méry), is wellicht de meest extraverte van alle gedomesticeerde katten. Hij bezit een vulkanisch, onvoorspelbaar temperament. Hij is begiftigd met een sterk karakter en kan in alles flink overdrijven. Noch rustig noch kalm, hij is ideaal gezelschap wanneer men een nadrukkelijk aanwezige kat op prijs stelt. Overgevoelig, emotioneel, hij houdt van gezelschap. Hij verafschuwt eenzaamheid en onverschilligheid. Het deprimeert hem wanneer men hem negeert. In alle gevallen zal hij zijn baas met zijn krachtige en schorre stem lastig vallen.

Hij is uiterst spraakzaam. Zal zijn baas overal volgen in de hoop dat deze zich met hem bezig houdt. Exclusief, erg bezitterig, loopt over van genegenheid, soms jaloers. Sociaal, speelt graat met kinderen, maar stelt het gezelschap van soortgenoten niet steeds op prijs.
 
  


Deze kouwelijke kat houdt van comfort en van het leven in een appartement. De puberteit van de poes begint vroeg, rond vijf maanden kan de eerste krolsheid al optreden. Krolse periodes volgen om de twee weken, zonder seksuele rustperiode in de herfst en de winter. Het ras bezit een hogere vruchtbaarheid dan gemiddeld voor de soort. De kittens die overactief en onverschrokken zijn, moeten zorgvuldig opgevoed worden.... ! !


 


Veel liefs ... Spinnende groetjes ... hiiii ... Miryam

De Shetlandpony ... sterker dan een trekpaard ?


 

De Shetlandpony komt van oorsprong van de Shetland eilanden, ten noorden van Schotland. Op deze eilanden heerst een klimaat van koude, wind en regen.


 


Het voedselaanbod is klein en kent weinig variatie. De Shetlandpony heeft zich aan dit strenge klimaat weten aan te passen door een weelderige staart en manenpartij en een bijzonder dikke vacht in de winter te krijgen.

 
 

De pony's bleven door het beperkte voedselaanbod klein van stuk en zijn taai, sober en sterk.Op de Shetland eilanden werkte de pony voornamelijk als lastdier. (o.a. hooi en turf transport) Later werd deze kleine pony veel ingezet in de kolenmijnen maar gelukkig komt dat nu niet meer voor.

De Shetlandpony kwam in de dertiger jaren naar Europa en vervulde voornamelijk een rol als trekdier. Ziehier een prachtige compilatie alom , van behendigheid tot ... Voor de kijklustigen onder jullie vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ... !

De pony nam destijds ook de taken van de, toen nog bestaande, trekhonden over. Op kleine landbouw- en fruitteeltbedrijven verrichte hij veel werkzaamheden. Het is bekend dat een Shetlandpony, in verhouding tot zijn maat en gewicht, sterker is dan een groot trekpaard. De Shetlander is zelfs, toen de grotere rijpony's nog niet zo bekend waren, vrij veel ingezet als kinderrijpony.

 

Het gebruik van de kleine Shetlanders is bijzonder veelzijdig te noemen! Behalve als 'speelpony' voor de kinderen (laat kinderen nooit zonder toezicht met het dier sollen!), wordt de Shet gebruikt als rijpony, in 1-, 2- en 4 span bij het aangespannen rijden, zowel recreatief als in wedstrijdverband en vaak in de vrijheidsdressuur!Zie hier euhh ... na freestyle Doggy dancing ... nu werkelijk Freestyle Pony dancing ... super om zien .... prachtig hoor !!

Er worden soms demonstraties gegeven die er niet om liegen en die de Shetlandpony toch een heel ander aanzicht geven!

 

Veel liefs knipoogje ... Miryam

Een schildpadkat ...tortie "of " ... tortoiseshell ..

 


Een kat met enkel ros en zwart heet een "schildpadkat" of "tortie", een afkorting van het Engelse "tortoiseshell" (schildpaddenschild), waar de vacht van deze katten op zou lijken. Soms wordt de term "lapjeskat" ook wel gebruikt voor deze tweekleurige katten. Zwartschildpad en blauwcrème komen, met of zonder wit, veel voor bij rasloze katten, maar ook bij raskatten zie je deze kleurcombinatie vaak.Schildpadkatten zijn bijna altijd vrouwelijk; ze hebben immers twee X-chromosomen nodig. Toch komen er sporadisch schildpadkaters voor; een onderzoek wees uit dat één op de 3000 geboorten een schildpadkater oplevert.


 


Kleuren bij katers
Katers kunnen hun Y chromosoom dat hun tot kater maakt uiteraard alleen maar van hun vader krijgen; de kleur van pa heeft dan ook geen enkele invloed op de kleur van zijn zonen want zijn Y chromosoom is ‘leeg’ qua kleur. Daaruit vloeit voort dat katers altijd de kleur krijgen van hun moeder. Is moeder rood, dan zijn haar zoons ook rood. Is moeder zwart, dan worden haar zoons ook zwart. Is moeder een schildpad (een beter woord voor lapjeskat) dan heeft zij dus een X chromosoom voor ‘zwart’ en een X chromosoom voor ‘rood’. Ze kan dan ook zowel zwarte als rode zonen voortbrengen. 



 


Kleuren van poezen
Hoe is het gesteld met de dames? De kleur van hun vader heeft wél invloed op hun vachtkleur. Poezen hebben immers twee ‘kleurendragende’ X chromosomen; één kregen ze van hun moeder en de andere van de vader. Beide X chromosomen bevatten informatie voor vachtkleur, dus de informatie ‘rood’ of ‘zwart’. Is de moederpoes rood en de vader ook, dan zijn de kitten eveneens rood. Is moederpoes zwart en de vader ook, dan zijn alle kittens zwart. Maar wat gebeurt er als de moederpoes zwart is en de vader rood? Dan krijgen de dochters van hun moeder een X chromosoom voor ‘zwart’ en van pa een X chromosoom voor ‘rood’. Beide basiskleuren tonen zich dan in de dochter; ze is zwart en rood, ofwel een schildpad !



 


 En wat nu als de moeder een schildpad is en de vader rood? Dan kan het X chromosoom van de moederpoes zowel de informatie ‘rood’ als ‘zwart’ bevatten en pa geeft enkel het X chromosoom voor ‘rood’. Uit deze combinatie kun je dan ook schildpadkleurige dochters krijgen als rode dochters. Nog een voorbeeldje; moeder is een schildpad en vader is zwart; de dochters kunnen dan schildpad zijn, of zwart. Hier een prachtig voorbeeldje van een nest met een schildpad moeder ... gelieve eerst het liedje bovenaan het logje uit te doen alvorens dit aan te klikken !! 

Een schildpadkater, dat kan dus niet?!
Een schildpadkater kan dus eigenlijk niet. Want dat zou betekenen dat hij twee X chromosomen draagt, net zoals een poes, maar zijn genetische code is XY het is een mannetje. Hij kan dus maar één kleur hebben; zwart of rood.


  


Ik heb de twee diertjes effe samen gezet , beiden dus, zowel een schildpad als een kat ... en t grappige daaraan is , dat de kat in dit geval het wel op een loopje zet na enige pogingen duidelijk te maken dat ze met rust gelaten wil worden ghiiiiii ...

 


Veel liefs ...  groetjes  ... Miryam

Zoals met vele trends, was ook deze er ‘plots’.... ‘De puggle’ ...


  

 


Wallace Havens - een hondenfokker uit Wisconsin - had deze trend al lang voorspeld. Begin jaren negentig had hij een beagle teefje en een mannelijke mopshond (’pug’ genaamd in het Engels) en besloot hen te kruisen. Het resultaat was een eerste nest met ‘puggles’ , met lichaampjes als beagles, en de kenmerkende bolle ogen van een mops.
 


 



Hij was ook de eerste om het ras te registreren bij de American Canine Hybrid Club, een vereninging onstaan om ‘hybride’ rassen te registeren en benoemen. Puggles  worden vandaag tegen $1,000 tot $1.300 verkocht in de winkel.

Puggles 

  

Het aantal soorten hybride rassen neemt ook snel toe: op vandaag zijn er 400 hybriden geregistreerd bij de ACHC, met inbegrip van de ‘affenpoo’ (kruising Affenpinscher en Poedel, de ‘rat-a-pap’ (Amerikaanse Terrier en Vlinderhondje‘) , de ‘bordoodle’ (Border Collie en Poede) en de ‘jack-a-bee’ (Beagle met Jack Russell Terrier). Ziehier een prachtige bonte Puggle .... Vergeet evenwel het liedje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... 

De populariteit van de rassen heeft volgens de ACHC vooral te maken met de wens naar iets ‘nieuws’. Maar er zijn ook voordelen bij hybride rassen. Kruisingen met Poedels leveren bijvoorbeeld vaak hypoallergene honden. Bovendien wordt er aangenomen dat kruisingen gezonder zijn dan pure rashonden.

 

Het Barock Pinto paard...


 


Het Barock Pinto paard heeft minimaal 25% en maximaal 87.50% Fries bloed.

Het fokdoel bestaat uit diverse componenten die onderverdeeld kunnen worden in:

1)Exterieur & Beweging, 2) Gebruik en 3) Vitaliteit en Gezondheid.

De onderdelen van deze componenten worden in het fokprogramma vertaald in selectiecriteria.

1. Exterieur en beweging

Raseigenschappen: Een paard dat door zijn karakteristieke front, royale behang, de bonte kleur en ruime verheven gangen een chique en unieke verschijning is.

Een degelijk sprekend, edel hoofd, waarbij de ogen ver uit elkaar staan. Het neusbeen is bijvoorkeur iets hol.

Het Barock Pinto paard heeft een royale beharing in de vorm van manen, staart en onderbenen.

Kleur

De gewenste haarkleur is platenbont zwart. Merries en hengsten die zwart geboren worden kunnen wel in stamboek opgenomen worden. Het paard moet minimaal 2x wit op het lichaam hebben met een diameter van 10cm.

 


2.Gebruik:

Het gebruiksdoel van het Barock Pinto paard varieert van recreatief gebruik tot deelname tot in de hoogste klassen in de competitiesport. De disciplines waarin het Barock Pinto paard wordt uitgebracht zijn:-  Dressuur onder het zadel  -  Mensport  -  Samengestelde wedstrijdsport   -  Endurance !!

3.Vitaliteit en gezondheid:
In de fokkerij van Barock Pinto paarden worden hoge eisen gesteld aan de volgende kenmerken die gezamenlijk bepalend zijn voor de vitaliteit en gezondheid:

-  vitaliteit ( duurzaam en gezond)  -  vruchtbaarheid (hengsten en merries)

-  geen erfelijke afwijkingen

In Nederland is Bonte Willem (officieel Willem van Nassau, zie foto hierboven ) de bekendste Bonte Fries. Door hem is er een begin gemaakt met het opzetten van het stamboek in Nederland.  De bedoeling is dat de Nederlandse vereniging dit nog dit jaar voor Nederland zal gaan regelen. Zie hier een aangename kennismaking met dit toch biezonder mooi Barock paard , vergeet evenwel het liedje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken .... ! 


 


In mei 2009 wordt naar verwachting de eerste keuring in Nederland te houden.

Ter informatie :

Tinker x (grote) fries = Drumhorse
Fries x bont warmbloed = Barock Pinto


 

Het Rode Leger kreeg de opdracht om een hond te fokken ....De Zwarte Russische Terrier

 


De Zwarte Russische Terrier is een van de nieuwere rashonden in de wereld. Het Sovjetrussische Ministerie van Landbouw erkende de Tchiorny Terriër in 1981 als nieuw Russisch ras. In 1984 volgde de erkenning van de FCI ( Federation Cynologique International). Sindsdien maakt deze geweldige hond steeds meer vrienden over de gehele wereld


 


Het Rode Leger kreeg de opdracht om een hond te fokken, die breed inzetbaar was voor veel militaire doeleinden. Juist deze militaire doeleinden zijn er debet aan, dat er zo weinig van deze hond bekend is. Het fokprogramma van de nieuwe hond is dan ook gebaseerd op honden, welke waren buitgemaakt op de Duitse Leger ten tijde van de oorlog.

 

 
Het is dan ook niet zo verwonderlijk, dat enkele Duitse rassen aan de basis staan voor de Zwarte Rus. Dit zijn o.a. de Riesenschnauzer en de Rottweiler. Ook de Airedale Terrier en de New Foundlander zijn naast andere honden ook voorouders van de Zwarte Russische Terrier. Het nieuwe ras moest groot en sterk genoeg zijn, om zware lasten tekunnen verplaatsen. Ontzag inboezemen. Bestand zijn tegen de enorme klimatologische en topografische verscheidenheid van de toenmalige Sovjet-Unie. Het Rode Leger had een allrounder nodig; een hond die alle gewenste eigenschappen in een groot, sterk en gezond lichaam herbergde.

 

De hondenspecialisten van de “Rode Ster Kennels” maakten creëerden een hond met alle gevraagde eigenschappen. Hij moest zowel de hitte van het zuiden als de ijzige koude van het noorden kunnen doorstaan. Hij moest groot zijn, maar ook atletisch en wendbaar. Ziehier een prachtige voorstelling van de black russian terrier ... geheel gepast met een Russia melodieke ... Ka-lin kaka linn ... knipoogje ... Vergeet het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens je dit aanklikt é hé ... ... ! !

 

Zeer waakzaam, zonder in het wilde weg om zich heen te gaan bijten. Bovendien moest hij snel af te richten zijn. De Rode Honden mannen begonnen met een prototype, waaraan de Riesenschnauzer, de Rottweiler en de Airedale Terriër hun bijdrage leverden. De Airedale gaf zijn uithoudingsvermogen, gehoorzaamheid en zijn temperament; de Rottweiler zijn stevige bouw en fysieke kracht. Van de Riesenschnauzer kreeg hij zijn grootte en felheid.

 


Karakter
Door gericht te fokken en een strenge selectie op de fokdieren toe te passen ontwikkelde de eerste kruisingsproducten tot de geweldig mooie en stoere hond van nu. De Zwarte Russische Terriër is zeer evenwichtig van karakter, uiterst betrouwbaar en zeer intelligent. Hij heeft door zijn langdurig gebruik in het Rode Leger, zijn enorme arbeidsgeschiktheid en betrouwbaarheid bewezen. Zijn stabiel karakter en zijn goede en snelle opmerkingsgave maakt hem voor meer als alleen bewakingsdoeleinden geschikt.


 


Doordat hij al zijn zintuigen zo goed gebruikt, en hij zo sensibel is, is hij een zeer bruikbare hond in alle hondensporten. Bij uitstek is hij een zeer bekwame verdediger van erf en goed, daar hij een zeer specifiek gevoel voor goed en kwaad heeft De Zwarte Russische Terriër is dol op wandelen en zeer actief, zomer en winter. Hij zwemt graag. Hij wil graag actief beziggehouden worden.


 


In huis is hij duidelijk aanwezig, zonder druk of zenuwachtig te zijn. Hij is erg waaks, zonder overmatig veel geblaf; hij is een echte “melder”. Hij heeft, zoals de Engelsen dat zo mooi zeggen, een enorme “Will to please”, wat hem tot een onovertroffen sporthond maakt. 


 


Veel liefs ... 't speurneusje ... Miryam

Het Crioulo paard ... het paard van de Spaanse conquistadores uit de 16^e... ! !


 


Geschiedenis
De paarden van de Spaanse conquistadores uit de 16^e . Deze Spaanse conquistadores namen rijpaarden mee naar Zuid-Amerika, waaronder vele mooie exemplaren. Maar een groot aantal hiervan is toen der tijd ontsnapt. Vele paarden wisten op de enorme pompas van Zuid-Amerika te overleven, dit was een wrede en onbenaderbare plek.
Van deze paarden stamt de Crioulo af. De Crioulo is nog steeds door heel Zuid-Amerika te vinden maar voornamelijk in Peru en Argentinië. Men gebruikte de Criollo voor vele doeleinden, onder ander als pony voor de Gaucho (de Argentijnse cowboy) en als cavaleriepaard. 


  

  
Het oorspronkelijk bloed van de Crioulo is Andalusisch, Berbers en Arabisch, en het dankt zijn kleine maat aan 300 jaar strenge natuurlijke selectie.
Het ras is verfijnt door gevolg van het klimaat, van de temperatuur en de kwaliteit van de weilanden. Ook of ze in de heuvels of in de laagvlakte zijn gefokt, en van de particuliere selectieve fokkerij, geënt op de plaatselijke smaak.

Gebruiksmogelijkheden
De Crioulo wordt door de Gaucho's gebruikt om vee mee te drijven. De Gaucho gebruikt zijn paard niet alleen om op te rijden maar slaapt ook op zijn paard. Verder is het een goede rijpony die grote afstanden kan afleggen.

 

Bijzonderheden
Zuid-Amerika produceert een van de hardste paarden ter wereld, het kleine warmbloedpaard de Crioulo, rijpaard van de Gaucho's op de grote veeranches in het centrale deel van het continent. Het komt, met kleine variaties in type en stokmaat, in heel Zuid-Amerika voor als de Crioulo en Anglo-Argentino van Argentinië en Uruguay; de Crioulo van Brazilië; de Costeno en Morochuco van Peru; de Caballo Chileno van Chili en de Llanero van Venezuela.Ziehier een super leuk filmke ... heel grappig en gepast op muziek naar voor gebracht ... kei toff datte ... hiiiii ... Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens je dit aanklikt hé  ... Enjoy it ... hiii ... ! !

Met name in Argentinië is men erg trots op het uithoudingsvermogen van dit paard en organiseert  men verrichtingsproeven om hun uithoudingsvermogen en weerstand te testen, wat dan weer invloed heeft op de keuze bij de fokkerij. 


 

Jaarlijks organiseren de fokkers een 15 dagen durende rit waarbij het paard een afstand van ruim 700 kilometer moet afleggen, een gewicht van 110 kg dragend, met niets anders te eten of te drinken dan wat men onderweg tegen komt.
Zonder de Crioulo zou de Gaucho nergens zijn: deze ruiter zit altijd in het zadel, weer of geen weer. Zijn “Recado” een soort zadel, gebruikt hij zowel om te rijden als om op te slapen. Er wordt wel gezegd dat, wanneer men een gaucho zijn paard afneemt, men hem zijn benen afneemt.

 


Veel liefs ... groetjes  ...Miryam

Een mooie oude dag voor uw kat ...
( De tand des tijds ... 2 )

  

Als uw poes ouder dan 10 jaar is, wordt ze tot het clubje van de 'senioren' gerekend. Het is dan raadzaam om een medische check-up te laten doen en haar voedingspatroon aan te passen. Op die manier kunt u haar een rustige oude dag bezorgen, zonder veel problemen.

De tand des tijds .... deel 2

 

De hoge bloeddruk is in dit ziektecomplex de grote boosdoener. O.i.v. van de hoge bloeddruk knappen de fijnste bloedvaatjes in het lichaam waardoor organen kapot kunnen gaan. Het meest berucht zijn: De ogen: Kat wordt plots blind (kunnen ze in een vroeg stadium overigens nog genezen!).De hersenen: Vallende ziekte, plots dood door hersenbloeding.De nieren en het hart: En die hadden het al zo moeilijk.

 


Voordat dit hele griezelverhaal op uw bordje terecht komt, is er al een hele aanloopfase aan vooraf gegaan. In het begin zie je weinig of niks aan de kat: Hij zit hooguit niet lekker in z'n vel en "wordt oud". Maar dan, opeens, gaat het helemaal fout.

Het is heel verdedigbaar dat u uw oude kat, die praktisch niet meer buiten komt, niet meer jaarlijks laat vaccineren.

 

Als afsluiter van " De tand des tijds " .... wil ik je graag nog dit kort maar super lief filmpje meegeven ... i never let you go .... vergeet envenwel het liedje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... !!




 Wilt u echter toch nog een zinvol stukje zorg aan uw "senioren kat" besteden, kies dan tenminste voor een jaarlijkse bloeddrukmeting, zo nodig in combinatie met een klein bloedonderzoek op nierfunctie, schildklierwerking en suikerziekte.
De kosten van een bloeddrukmeting liggen op het niveau van een vaccinatie.

Doggy Dance (of te wel “Dansen op muziek met uw hond”... ! ! )


 

Het is een nieuwe vorm van "hondensport" en die in een razend tempo
uitgroeit over de gehele wereld.

 Het Doggy Dance is ontstaan vanuit de Obedience (Gehoorzaamheid).
Het was bij de Martin Gaus organisatie dat de eerste Doggy Dance wedstrijd in Nederland werd gehouden.

  


  Je ziet een combinatie van gehoorzaamheid, muziek en choreografie. Die eerste Martin Gaus instructeurs hadden een doggy dance instructeurs opleiding van Jules O'Dwyer gevolgd, die is zeer bekend met Obedience, Heelwork to music en doggy dance


 

Het Doggy Dance is de laatste rage op hondengebied overgekomen uit Amerika. Zeker niet suf...maar een echte sport voor baas en hond die menig toeschouwer zal verbazen over wat er allemaal mogelijk is in samenwerking met je hond.Samen met de hond worden er oefeningen uitgevoerd op muziek .

 


Verhouding mens / hond in de dans
Deze sport heet niet voor niets dogdancing. Dat betekent dat de hond in het middelpunt van de aandacht moet staan. 


  

Als mens kunnen wij het ritme van de muziek volgen, elegante en sierlijke bewegingen maken, kortom, wij kunnen ons naar de muziek voegen. Een hond kan dit niet. Dat is ook de reden dat we muziek moeten kiezen die vooral hèm op het lijf gesneden is, zeker ook qua ritme.
Als wij als mens heel mooie of ingewikkelde dansbewegingen maken, trekken wij alle aandacht naar onszelf toe. De hond kan hier eenvoudigweg niet mee concurreren.

  

Andere zaken die de aandacht erg van de hond weg kunnen trekken, zijn slordige kleding van de baas (tenzij het bij het nummer hoort) en overdreven handling, bijvoorbeeld door een bal als lokmiddel of hele forse gebaren als commando te gebruiken. Rustige handling zonder te veel gebaren, een bij het nummer passend kostuum en een minimum aan fouten houden de aandacht van het publiek zoveel mogelijk op de hond gericht. Een samenspel van handler en hond, met de grootste nadruk op de hond.

 

Ziehier een super grappig filmpke ... van Charlie Chaplin ... met een niet te missen zeer attent volle hond ... ghiiiiiii ...Knap om zien .... apropo , deze combinatie behaalde maar liefst het max aantal aan punten ooit gegeven 9,95 ... smile ! Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het muziekje bovenaan het logje niet uit te klikken alvorens dit te bekijken é ...knipoogje ...

Misschien is hier weer een goede parallel te trekken met kunstschaatsen voor paren: daar maakt de mannelijke partner beslist deel uit van de show, maar de meeste aandacht trekt toch de vrouwelijke partner, tenzij de man blundert. ...
euh hum ... knipoogje ....

 

Veel liefs ... dancing greets ... Miryam

De Camargue .... liefdevol de witte paarden der zee genoemd ... !

 


De Camargue is een van oudsher inheems ras in de Rhõnedelta van Zuid-Frankrijk. Aangenomen wordt dat de Camargue-pony afstamt van een voorhistorisch paardenras. Ook heeft de Camargue een flinke scheut Oosters bloed dat voornamelijk afkomstig is van de Berber. 


 


 Ze leven van wat ze in de rietvelden aan eetbaars bij elkaar kunnen schrapen.
De geïsoleerde ligging van de Camargue zorgde ervoor dat de wilde kudde witte paarden (manades) niet beïnvloed werd door inmengingen van buitenaf.


  
Het gebied waarin de Camargue-pony's leven bestaat hoofdzakelijk uit moerasland en is uiterst onherbergzaam. De pony's leven in kudden van 40 tot 50 dieren in een half wilde staat.De ruige omgeving heeft het ras uiterst taai gemaakt.De getemde pony's worden gebruikt bij het hoeden van de zwarte stieren van de Camargue.
 

 

Ziehier een prachtig mooi filmpje ... Lorenzo the french flying man ... hiiii ... hij werkt enkel met Camargue paarden ... echt de moeite om te zien ... euh hum ... knipoogje ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het log niet uit te zetten hé ... voor je dit aanklikt ... ! !

De rijdieren van de veehoeders worden liefdevol "de witte paarden der zee" genoemd.De camargue-pony heeft een vrij lang en lomp hoofd met grove trekken. Duidelijk blijkt hieruit de verwantschap met het prehistorische paard.


 

De hals is kort en gaat over in een rechte steile schouder.
De kleur is altijd schimmel.
Hij heeft een weelderige staart en manen.

De stap is levendig, draven doet hij zelden en die is dan zeer stroef. De galop is soepel.
De camargue-pony heeft een groot uithoudingsvermogen en kan zeer oud worden.
De hoogte ligt tussen de 1.33 en 1.43 cm.


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Een mooie oude dag voor uw kat ...
( De tand des tijds ...1 )

 


Als uw poes ouder dan 10 jaar is, wordt ze tot het clubje van de 'senioren' gerekend. Het is dan raadzaam om een medische check-up te laten doen en haar voedingspatroon aan te passen. Op die manier kunt u haar een rustige oude dag bezorgen, zonder veel problemen.

 

De tand des tijds ... 1
Alle levende wezens moeten vroeg of laat sterven en dat is voor uw kat niet
anders! In de loop der jaren ondergaan de vitale organen onvermijdelijk een
verouderingsproces. Bij bejaarde katten ontstaan zeer vaak problemen doordat bepaalde organen niet meer goed werken. Hoewel dat natuurlijk logisch is, blijft dit ziektecomplex een erg onderschat probleem.

 

In dit logje probeer ik duidelijk te maken hoe het fout kan gaan en dat een jaarlijkse "APK" bij katten vanaf 8-10 jaar veel dierenleed kan voorkomen

De drie organen op de afbeelding kunnen elk afzonderlijk, maar heel vaak ook tegelijkertijd, slecht gaan werken. Het vervelende is dat als de ene slechter gaat werken, de anderen geleidelijk ook ziek worden.
Als deze complexe storing in een vroeg stadium vastgesteld wordt, kan er echter nog een hoop aan gesleuteld worden.

 

EEN TIJDIGE DIAGNOSE VERHOOGT DUS DE LEVENSVERWACHTING, MAAR VOORAL OOK HET WELZIJN VAN UW KAT.

De schildklier is het "gaspedaal" van de stofwisseling. Bij oudere katten werkt hij vaak te snel: De stofwisseling begint een te hoog toerental te krijgen. De kat wordt hierdoor vaak onrustig, vermagert ondanks goede eetlust, krijgt een minder mooie vacht.
Het gevaarlijkste effect is echter dat ook het hart veel te snel gaat slaan. Zoals iedere andere spier gaat ook de hartspier van hard werken groeien. Door die "spierballen" raakt de hartwerking verstoord, met als belangrijkste gevolg een te hoge bloeddruk.

 


De nieren zijn de zuiveringsstations van het lichaam, maar spelen ook een zeer belangrijke rol bij het meten en regelen van de bloeddruk. Bij een verminderde nierwerking wordt de vacht van de kat mottig en dof, gaat hij meer drinken en plassen, wordt hij mager of ronduit ziek van de gifstoffen die zich opstapelen in het bloed.

De nieren geven echter ook een hoge bloeddruk niet meer door aan het hart, waardoor dit steeds harder moet gaan pompen om tegen de bloeddruk op te kunnen. Dit leidt dan weer tot een verdikte hartspier. Ziehier een filmpje van naar t schijnt de oudste kat van de wereld , de eigenaars beweren dat ze 37 jaar is , vergeet evenwel het muziekje bovenaan dit logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ....





 Wilt u echter toch nog een zinvol stukje zorg aan uw "senioren kat" besteden, kies dan tenminste voor een jaarlijkse bloeddrukmeting, zo nodig in combinatie met een klein bloedonderzoek op nierfunctie, schildklierwerking en suikerziekte.
De kosten van een bloeddrukmeting liggen op het niveau van een vaccinatie.

 

Veel liefs .... groetjes ... Miryam

Hoe wordt het apporteren leuk voor je hond ... ! !

 

HAAL HEM ZELF MAAR... ! Heb jij ook zo'n hond die je met opperste verbazing staat aan te kijken als je een leuk speeltje voor hem weggooit ? Of een hond die wel een speeltje ophaalt, maar het vervolgens heel hebberig voor zichzelf houdt ? Oorzaak hiervan kan zijn dat de hond niet gestimuleerd is, het nooit geleerd heeft ! Hoe kun je dit voorkomen? Stimuleren en heel veel oefenen ... ! !

 


Zo wordt een speeltje leuk: Er zijn honden die niet weten wat ze met een speeltje aan moeten. Sommige honden houden er gewoon minder van dan andere om iets in hun mond te nemen. En er zijn honden die in hun jeugd nooit speeltjes hebben gehad en spelen gewoon nooit geleerd hebben. Zaak is uit te vinden of ze echt nergens om geven: vaak blijkt een hond wel geïnteresseerd te zijn in een speciaal speeltje dat hij gewoon nog niet had. Er zijn honden die van een piepbeest houden,' of van een zacht speeltje van zeemleer. Of van een rubberbal met belletje. Of een hal aan een touwtje. Of van een frisbee. En er zijn honden die alleen maar pluchen speelgoed waarderen. 

 

Hier een prachtig voorbeeld hoe je je hond eventueel kunt stimuleren , let wel ,hier word ook het pakwerk gestimuleerd .... vergeet evenwel het filmpje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken !



Probeer eerst verschillende dingen en neem dat speeltje - liefst twee - waar hij wel enige interesse voor had. Lukt het helemaal niet, knoop dan zijn favoriete hapje in een oude sok en hang die ergens op. Moedig de hond aan eraan te ruiken en te trekken. Geef steeds een andere sok. Als je hond enthousiast wordt als je zijn sok ergens ophangt is het tijd om het spel te veranderen: nu houdt je de sok vast en moedigt de hond aan om eraan te trekken. Gaat dat eenmaal enthousiast, dan is het moment van apporteren aangebroken. De hond is genoeg gemotiveerd om de sok te leren apporteren. Gebruik dus de sok of zo'n speeltje waar hij uiteindelijk toch interesse voor bleek te hebben. 

  

Je hond vindt een speeltje leuk: Als je hond een speeltje naar je toe brengt, neem je dat aan, geef wat lekkers en gooi het weer weg. Dat is vrij simpel, zo'n hond zal makkelijk leren apporteren. In feite kan hij het al, alleen nog niet op verzoek.
Herhaal het spel en breek het af als de hond nog enthousiast is. Het kan ook zijn dat de hond met het speeltje bij je terugkomt, maar het niet afgeeft.


 
 
Geen nood. Eerst probeer je hem te bewegen het voorwerp te ruilen voor een heel smakelijk hapje. Als dat lukt, gooi het speeltje dan weer voor hem weg. Een hapje in ruil voor een speeltje en dan het speeltje weer terug, dat is zo'n slechte ruil nog niet. Je kunt in plaats van wat lekkers ook een ander speeltje nemen waar de hond dol op is. Geeft hij je het ene, dan beloont jij hem met 'goed' en gooit het andere voor hem weg. 

 


Resumerend. Met de nodige inspanning en een positieve beloning is het mogelijk vrijwel iedere hond te leren apporteren. Apporteren is niet alleen een enig spel voor baas en hond voor de rest van zijn leven, maar tevens een heel prettige manier om probleemgedrag weg te trainen. Een hond leren apporteren is dus echt zinvol.

 

Veel liefs ...  't speurneusje... Miryam