Verkeer en veiligheid te paard ..

De Shetland Sheepdog( Sheltie )...de verkleinde versie van de Schotse Herdershond(Lassie)


 


De Shetland Sheepdog, die door de liefhebbers ook wel Sheltie wordt genoemd, vindt zijn ontstaan op de Engelse Shetland eilanden ten Noorden van Schotland.
  
Het lijkt wel de verkleinde versie van de Schotse Herdershond. Hij is ontwikkeld uit hondenrassen die kolonisten naar Engeland hebben gebracht.


  
 

Zo werden Schotse Herdershonden met Scandinavische herdershonden en IJslandse Keeshonden gekruist. Later kwam daar de Collie bij vanwie we nog goed het verwantschap terugvinden.Oorspronkelijk deed hij dienst als hoeder van de schapen en het bewaken van de boerderij.De Shetland Sheepdog werd pas in 1909 officieel als ras erkend maar reeds en veel langere geschiedenis.

  


Nu is de Shetland Sheepdog een heel aangename gezelschapshond geworden.
Hij is rustig in huis en trouw aan zijn familie. Hij moet bij ´zijn´ mensen kunnen zijn, het contact met hen heeft hij echt nodig en nog liefst is hij dicht bij zijn baas.

 
 


Hoe dicht ze bij hun baasje staan , zie je in het hier opvolgend Filmpje ... knap om zien hoe kunstzinnig ze wel zijn ...vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ! 

De opvoeding geeft meestal geen problemen . De Sheltie is gevoelig en wil met liefde behandeld worden en verwacht rechtvaardigheid van zijn baas.

 


Hij moet vooral worden aangemoedigd tijdens de training en niet steeds gestraft worden. Ook kan hij dienst doen als waakhond. Hij is niet groot maar is wel luidruchtig genoeg om zijn omgeving te alarmeren.


 

De Somali's ... een bron van inspiratie, levensvreugde en pret...

 

Somali's zijn slank en is een zeer elegante kattenras. Kenmerkend is hun prachtige vacht  . De haren worden gekenmerkt door een dubbele, soms driedubbele, bandenmarkering. Dit wordt 'ticking' of 'agouti' genoemd. Voor een wildkleur betekent dit een zwarte haarpunt, dan een rossige kleur, gevolgd door een zwarte band en een warm abrikooskleur. 

 

Zowel de Abessijn als ook de Somali is zeer intelligent en aanhankelijk. SomAby's zijn bijzonder op hun mensen gesteld en bruisen van energie. Zelfs op ver gevorderde leeftijd zijn de SomAby's nog actief en in het leven geïnteresseerd en voelen ze zich nog steeds betrokken tot het wel en wee van het huishouden. Eenmaal gewend aan hun mensen zijn het vrienden voor het leven. Ze zijn inventief (zien in elk voorwerp een speeltje) en watervlug. Dichte deuren zijn ervoor om geopend te worden, losse veters om nagejaagd te worden. Bewegende tenen laten ze niet ongemoeid.

  

Mogen ze in een afgeschermde tuin ravotten, dan racen ze er vol energie doorheen op zoek naar prooi, van insecten, via kikkers en muizen tot vogels. Ook wormen laten ze niet met rust. En ja, af en toe moeten ze even pronken en brengen ze hun buit naar binnen om vervolgens vol trots de complimenten van hun eigenaren af te wachten.

 

De SomAby kan beslist niet tegen alleen zijn en opsluiting in kleinere ruimtes is voor hen rampzalig. Ze worden ziek, ongelukkig en apatisch (of erger). Voor een SomAby is het dus heel belangrijk dat hij/zij gezelschap heeft. Dit kan een gezin zijn, waar altijd wel iemand aanwezig is, een andere kat of een hond. Een SomAby heeft vanwege zijn actieve en nieuwsgierige aard meerdere kamers nodig waar hij/zij in en uit kan lopen.
 
  

Helemaal perfect zou het zijn als hij in een beschermde situatie naar buiten kan (buitenren, afgeschermde tuin of balkon). Net als voor andere katten geldt ook voor hun dat ze de gelegenheid moeten hebben om hun nagels te kunnen scherpen (krabpaal), voldoende speelgoed (pennen, propjes papier en oude sokken zijn erg in trek) en plekken waar ze zich ongestoord kunnen terugtrekken. Hier het grappig  filmpke van let wel .... een abbessijn  ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Het Noordzweedse paard is een volgzaam en vriendelijke paard.

  

  
Het Noordzweedse paard ( Nordsvensk häst) is een compact paard met een opmerkelijk vermogen om zware lasten te trekken. Dit is juist de rede dat het paard vroeger in Zweden, en in sommige gevallen tegenwoordig nog steeds, gebruikt wordt voor de bos– en landbouw. Het  is een Zweeds koudbloed ras die voor veel mensen nog onbekend is. Het is een mooi ras met veel behang en expressie. Het ras wordt in Zweden gebruik voor zowel het zwaardere werk zoals bos- en landbouw maar ook als recreatief paard. Lees, geniet en laat u inspireren door dit bijzondere ras.

  

Het ras staat bekend om zijn goede karakter. Het heeft geen kwaad in zich en blijft in nagenoeg alle omstandigheden de koelheid zelf. Het zijn volgzame en vriendelijke paarden. Dit betekent niet dat het een saai paard is. Het Noordzweedse paard is zeer levendig, heeft veel actie en is mede door zijn kracht dus niet een paard wat zonder opvoeding kan.
 
 

Waar de Noordzweed het meest om bekend staat, zijn de expressieve ogen en aparte snuit. Het heeft een bijzonder hoofd welke erg veel uitstraling heeft. Het ras heeft een lange levensduur en zou immuun zijn voor de meeste normale paardenziekten.


 

Door zijn karakter maakt het zich een ideaal paard voor het hele gezin. Het is wel een echt trekpaard, dus niet erg geschikt voor hoog dressuur. Het is een mooi, sterk paard die elk gezinslid met gemak kan dragen, maar misschien voor de jongste ruitertjes een beetje te sterk. Ook voor de menwagen doen ze het uitstekend! 

 

Het Noordzweedse paard is een prima paard voor het gebruik van springen, licht dressuur of voor de menwagen. Door zijn goede karakter leent het ras zich uitstekend voor de recreatieve ruiter.Ziehier wat een prachtige gangen ze wel kunnen hebben ... ze evenaren zowel de Haflinger als het Friese paard !! Voor de kijklustigen onder jullie ... hmm ... vergeet evenwel het liedje in de linkerkolom niet uit te zetten ...alvorens dit aan te klikken hé ... ! ! 

Doordat het koudbloedpaarden zijn, zijn ze makkelijk in onderhoud. Het NZP kan het gehele jaar buiten en moet sober gevoerd worden. Denk hierbij dus aan ruwvoer (kuil en hooi) en mogelijk een aanvulling van een eenvoudige brok of een alternatief. Te veel verwennerij is niet op zijn plaats bij dit paardenras. Prettig hierbij is dus dat, indien gewenst, de hoge kosten van stalling en duur voer uitgespaard kunnen blijven.

  
Veel liefs ... knipoogje  ... Miryam

Spelagressie is de meest voorkomende vorm van agressie door  katten... ( 2 )


 


Wat u niet moet doen:
Moedig uw kat niet aan om met uw handen, voeten of andere lichaamsdelen te spelen. Dit mag misschien schattig zijn wanneer hij nog een kleine kitten is; het zal pijnlijk en gevaarlijk worden als de kat volwassen is geworden. 


 
 
Koop geen speelgoed dat uw kat aanmoedigt om met uw handen te spelen, zoals handschoenen met aanhangende balletjes. De kat is niet in staat het verschil te zien wanneer u de handschoen wel of niet draagt…



  


Geef uw kat geen “time-out” als hij te wild met u gespeeld heeft. Dit is misschien erg geschikt voor peuters, maar de kat zal er alleen gefrustreerd van raken en de volgende keer dat hij met u speelt zal hij zich nog wilder gedragen.

 
 
goed                                                                             fout

U mag onder geen enkele omstandigheid van uw kat wegrennen, uw kat slaan of trachten uw kat de doorgang te blokkeren met uw voet. Deze handelingen kunnen de kat alleen maar wilder maken of zelf speels gedrag in agressie doen omslaan.

 
 

Ziehier een superrrrrrrr lief filmpke ....een kitten wat voor 't eerst kennis maakt met een papieren zakdoekje ..... vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... enjoy it ...smile !!

Straf uw kat niet wanneer hij te wild met u speelt. Straf kan het omgekeerde effect veroorzaken en ook agressie veroorzaken. Ook kan hij door slaan bang worden van uw handen en afstandelijk worden.
 
 

Mocht het, ondanks al uw goede bedoelingen, zo zijn dat uw kat erg vasthoudend is in het met u spelen, terwijl dit u op dat moment niet uitkomt, of u hebt al lang genoeg met de kat gespeeld, dan kunt u hem ontmoedigen door hem volledig te negeren. 
   
        
 

Andere methodes, zoals een plantenspuit gevuld met water en fluitjes, zullen de kat wel op het moment zelf doen stoppen, maar deze methodes zullen uw kat waarschijnlijk niet ontmoedigen om u in de toekomst na te jagen.
Luid lawaai kan ook werken, maar is niet aan te raden. Sommige katten worden hier zo bang door dat ze zelden meer uit hun schuilplaats komen. 

 

Veel liefs ...  groetjes ... Miryam

De Fell pony ... exact een kopie van het elegante Friese paard ... 

 

De Fell Pony is een van oorsprong Engels ras en is tegenwoordig helaas ook een zeldzaam ras. Het zijn pony's die hard van constitutie zijn, en goede ponyeigenschappen tonen met de onmiskenbare verschijnselen van hardheid die zo speciaal is voor bergpony's. 
 

 


Tegelijkertijd hebben ze een levendige, alerte verschijning.
De Fell Pony is een ideale rij- en menpony. Fell Ponies zijn behoorlijk sterk voor hun afmeting en kunnen ook behoorlijk eigenwijs en koppig zijn. Door zijn karakter is de Fell Pony een veelzijdige gezinspony.


 
Fell pony                                                                 t Fries paard 
                       
                                  
Hij heeft de kracht om volwassenen te kunnen dragen, maar is ook niet te groot voor kinderen, alhoewel ze gauw te sterk zijn voor te kleine/onervaren ruitertjes. Ondanks hun onverstoorbaarheid barsten ze van de energie.


 

                                                  
Men denkt dat de Fell Pony is ontstaan door kruisingen van paarden van het vasteland, zoals de imposante Friese paarden, met de oorspronkelijke heuvelponies in Engeland, zoals de Keltische pony en de nu uitgestorven Schotse Galloway pony.

 
 


De Frieze paarden werden door veroverende Romeinse legers naar Engeland vervoerd om met hun kracht te helpen met de bouw van de zogenaamde Hadrian's muur in het jaar 120 na Christus. Door het kruisen van de oorspronkelijke taaie ponies met de sterke Friese paarden kreeg de Fell Pony het beste van twee werelden mee. 


  


De Fell heeft zich vervolgens door de eeuwen heen succesvol aangepast aan de veranderende omstandigheden zonder daarbij de typerende raskarakteristieken en het bijbehorende karakter te verliezen.De veelzijdige, aardige, bereidwillige en makkelijke Fell Pony heeft veel moeten doen om te kunnen overleven door de eeuwen heen.

   

 


Ziehier wat een prachtige gangen zij hebben .... moeten zeker niet onder doen voor het zeer imposante en elegante Friese paard.  Vergeet evenwel het muziekje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

 
Hij heeft zich ontwikkeld en aangepast aan de heersende tijden, maar zijn verschijning is weinig veranderd sinds de na-Romeinse tijden. 



 
 
De huidige Fell is een ideale rij- en menpony, met de kracht om volwassenen te kunnen dragen, maar ook niet te groot voor ervaren kinderen. Fells zijn onvermoeibaar in het dragen van hun berijders 


 

Veel liefs knipoogje ... Miryam

Spelagressie is de meest voorkomende vorm van agressie door katten . . .( 1 )


 
 
Spelagressie is de meest voorkomende vorm van agressie die door katten ten opzichte van mensen wordt geuit. Alle kittens en jonge katjes moeten spelen.       
 
Speelgedrag is normaal gedrag, dat het jonge dier voorziet van de mogelijkheid om zijn* motorische en cognitieve vaardigheden te ontwikkelen. Tevens biedt het de kans om te socialiseren met anderen. Het spelen bestaat uit “schijn”agressie: de kat achtervolgt, jaagt, schopt, krabt, grijpt, slaat en bijt. Maar niet met de intentie om ter doden.


 


Katten spelen op twee verschillende manieren: Het sociale spel, en het alleen spelen. Problemen ontstaan wanneer de kat zich tot mensen wendt in zijn spel. Ondanks de “speel”intenties van de kat, kunnen mensen hierdoor, soms ernstig, gewond raken. En krab- en bijtwonden van katten zijn pijnlijk en kunnen snel infecteren.


 


Soms is het lastig om te bepalen of de kat aan het spelen is, of dat hij echt agressief gedrag tentoonstelt. Er zijn drie kenmerken die katten laten zien als zij echt aan het spelen zijn: 


 


Het “speelgezicht”: de bek van de kat staat half open. De zijwaartse “aanval”, of het zijwaartse sprongetje ( vaak met een gekromde rug). Katten zijn meestal stil tijdens spel: ze grommen en blazen niet, zoals bij een agressieve confrontatie. Indien uw kat jonger is dan een jaar oud, en hij is het enige huisdier (of als de andere huisdieren niet met de kat wíllen spelen), is de kans groot dat de kat spelagressie tentoon zal stellen ten opzichte van u. 
     

 


Wat kunt u doen?
Zorg voor een gevarieerde selectie aan speeltjes, zodat u erachter kunt komen waar de voorkeur van uw kat naar uitgaat. In het algemeen is het zo dat katten houden van kleine speeltjes waar ze tegenaan kunnen slaan, zoals balletjes en nepmuizen. Ze houden er ook van om speeltjes die net zo bewegen als een prooi achterna te jagen, te volgen en te meppen. Als uw kat graag onder dingen zit en uw enkels “aanvalt” als u langs loopt, of u vastgrijpt als u de trap op of af loopt, draag dan speeltjes met u mee die u voor u uit gooit om uw kat aan te moedigen de speeltjes te achtervolgen in plaats van u aan te vallen.


 


 Zie hier hoe een nieuwe puppy in huis word gehaald  , een " indringer " voor U kat ... !!!   Hoe zal de kat als " Alfa " reageren ...bij het zien van de puppy ..??  Dag één .... ! Kijk ff mee ... maar vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

 


Hoe doen onze vriendjes de puppy als "indringer" en de kat als "Alfa" van het hierboven getoonde filmpke het in de tweede week ...??
ziehier het vervolg ... knipoogje

 

De Schotse Terriër ... Een voorbeeld van een dappere en onbevreesde hond ! 

  


Deze kortbenige Terriër met zijn lange snuit en stevige snor vindt zijn ontstaan in de Schotse Hooglanden. Oorspronkelijk werd hij nog Aberdeen Terriër genoemd naar de stad waar hij veel gefokt werd. Later, rond 1880, is zijn naam veranderd en stond hij bekend als Schotse Terriër. Lange tijd werden deze honden gebruikt voor de jacht onder de grond, op vossen en dassen bijvoorbeeld. In het begin van 1900 wonnen ze veel aan populariteit en werden ze door liefhebbers ook Scottie genoemd. Later, maar ook nu nog, stonden ze bekend als de ´Whiskey hondjes´.


  


Zwart, grijs met zwart haarpunten en tarwekleurig zijn veel voorkomend maar ook andere kleuren zijn toegestaan. Volledig wit is echter uit den boze. Maar zeker dit filmpke niet hoor ... ghiiiiiii ... zie hoe een Scottie teefje een date probeert te maken met Barney Bush... de Scottie van George Bush himself ... ghiiiii ... prachtig mooi en aangenaam leutig om zien ... knipoogje  ...vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken... ! !

 Nu is hij erg geliefd als gezinshond omdat hij een goede waker is en graag met kinderen speelt. We mogen echter niet vergeten dat hij niet als speelgoed mag gezien worden. Een vroege socialisatie met kinderen en andere huisdieren blijft noodzakelijk vanaf jonge leeftijd.


  

Dit geldt trouwens voor elke ras. De Schotse Terriër is erg gehecht aan zijn gezin en toont zijn aanhankelijkheid binnenshuis. Maar ten opzichte van vreemden is hij afstandelijk en komt hij hooghartig over. Het is een gevoelige hond die met wederzijds respect en liefde moet worden opgevoed. Hij houdt helemaal niet van gedwongen te worden en kan al even eigenzinnig als hardnekkig zijn. Toch is de Schotse Terriër een eerlijke vriend om in huis te hebben


 

De Schotse Terriër is uiterst robuust, onstuimig, onverschrokken en moedig.  Deze behendige hond heeft een sterk karakter.  Hij is onafhankelijk, trots, en eigenzinnig.  Vriendelijk, vrolijk en erg gehecht aan zijn baas zonder dit al teveel te tonen.  Onomkoopbaar en zeer wantrouwig tegenover vreemden is het een heel goede waker.  Hij is steeds bereid iedere mogelijke 'vijand' aan te vallen.  De Schotse Terriër blaft zelden.  Een consequente opvoeding waarmee op jonge leeftijd mee wordt begonnen, is noodzakelijk. 


  

Birdcatcher Spots ... witte vlekken op het lichaam van het paard... !

 


Birdcatcher Spots zijn kleine witte vlekken op het lichaam van het paard. De doorsnee kan variëren van een halve centimer tot de maat van 50 eurocent. Genetisch gezien is er niet veel bekend van deze vlekken, maar waarschijnlijk hebben ze iets met het Sabino-gen te maken.


 


Vlekken van Birdcatcher werden genoemd naar de “ Thoroughbred stallion Birdcatcher “ die de noteringen tentoonstelde, en zijn ook genoemd Kromming (Bend ) of vlekken (voor de Thoroughbred stallion) de Kromming of, die hen hadden of Chubari-vlekken die (gewoonlijk naar grotere vlekken verwijzen, vaak de eivormige verschijning, zoals die welke te zien zijn bij de Thoroughbred stallion Tetrarch, en zijn recentere nakomeling Laissezaller.Zie hier een prachtig mooi ritmisch filmpje met ... let wel !! ...geen Birdcatcher Spots maar een leopard Appaloosa  ... vergeet wel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens je dit aanklikt hé ... 

 

De paarden met deze vlekken worden gekenmerkt door overal van enkele tot talrijk willekeurig geplaatste witte vlekken op de vacht, gaande van het uitstrekken in grootte van slechts een paar witte haren, ongeveer de grootte van een muntstuk en soms groter. Zij zijn gewoonlijk rond met vrij verschillende randen, maar kunnen ook onregelmatig worden gevormd en/of een verschijning hebben zoals kant.

 


Soms zijn de vlekken aanwezig bij geboorte en veranderen niet in aantal of rangschikking/vormen, en soms schijnen zij progressief, door meer en meer te verschijnen elk jaar; of bestaande vlekken die elk jaar groter worden. Soms verminderen de vlekken zelfs in grootte of aantal naarmate het paard ouder wordt.
 
 


Er schijnt niet om om het even welke genetische component te zijn aan birdcatchervlekken, aangezien zij niet typisch van ouder tot nakomelingen worden doorgegeven.

  

De vlekken van Birdcatcher kunnen in om het even welk ras verschijnen, hoewel Thoroughbreds en Arabische schijnen een hogere weerslag van de vlekken te hebben


 

 
Veel liefs ... groetjes .... Miryam

Kattige katers ... Hoe laat je een bazige poes wennen aan een vriendje ...

 

Is een poes een Einzelgänger of is het een sociale vierpoter die vlug vrienden maakt''. ,,Een poes is eigenlijk een territoriumdier, in tegenstelling tot de hond, die een roedeldier is. Dat wil zeggen dat ze haar eigen plekje liever niet met anderen deelt." Om kattengedrag te kunnen begrijpen, moet je naar de natuur kijken''


 

  ,,Er bestaan twee soorten katers. De eerste soort is het tijgertype. Die leeft alleen en mannetjes en vrouwtjes komen alleen bij elkaar om te paren. Daarna maakt het mannetje zich uit de voeten en laat hij het wijfje met rust. 


 

Zij moet het verder maar zelf uitzoeken en haar jongen alleen opvoeden. Als er een andere mannetje het territorium binnendringt, volgt een gevecht. Een indringer zet zijn geurvlaggen uit door te urineren."

 

,,De tweede soort is het leeuwentype. Leeuwen leven in een groep die bestaat uit één mannetje en verschillende leeuwinnen. De man doet in feite helemaal niets.... hmm !!  De dames gaan voor hem op jacht en meneer komt aan tafel. Pas als hij gegeten heeft, mogen de vrouwtjes gaan eten.... ( leuk ... ghiii )  !! 


 

Hij draagt zorg voor de bewaking van de groep en is een absolute potentaat. Hij duldt geen andere kerels om zich heen en bijt de nieuw geboren mannetjes dood. Katers kunnen evenwel toch aan elkaar gewend raken, soms zelfs vrienden worden, maar je moet geduld hebben.''


 

Katten zijn zeer nauwgezet in het uitzoeken van hun lievelingsplek in huis.Oooh ja ... zie hier hoe zelfs een kater aan zijn trekken komt als t poesje hem wandelen stuurt ... euh humm ... KNT ... knipoogje ....!! Ghiiiii ... Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens je dit aanklikt hé... knipoogje  ... !!

Poezen verkiezen een plek in de hoogte om alles wat in hun territorium gebeurt goed te kunnen overzien. Deze plek willen ze het liefst warm (bij de kachel), zacht (op een fleece) en tochtvrij (afgeschermd in een mand of zelfs een kartonnen doos). In dit log uitsluitend foto's van Bengaalse katten ... !!
 

 

De Centraal - Aziatische Ovcharka is een zelfstandige en eigenwijze hond.

 


De Centraal Aziatische Ovcharka is een zeer oud ras en men neemt aan dat het ontwikkeld is uit de Tibetaanse Mastiff. Het ras komt veel voor in gebieden in Rusland, Iran en Afghanistan.Vroeger werd de Centraal - Deze uitstekende schaapshond neemt tegenwoordig in Centraal Azië en Europa in aantal af. In de Verenigde Staten daarentegen zijn fokkers juist begonnen dit ras te fokken.


 


Bruin, rood - bruin, wit, zwart, grijs of een combinatie hiervan zijn de kleuren van de vacht. De Centraal - Aziatische Ovcharka kan een langharige of kortharige vacht hebben.


 


De Centraal - Aziatische Ovcharka is een zelfstandige en eigenwijze hond. Het is een hond met een goed temperament en de Centraal Aziatische Ovcharka zal het goed kunnen vinden met alle leden van de familie. Deze honden zijn zeer beschermend ten opzichte van hun familie en ook zeer aanhankelijk. Dit ras heeft door de geschiedenis heen altijd met hun families samengeleefd en heeft interactie nodig met hun familie in hun dagelijkse bestaan. 




 Ten opzichte van vreemden neemt de Centraal - Aziatische Ovcharka een afwachtende houding aan. Enige ervaring is nodig voor de opvoeding. De Centraal - Aziatische Ovcharka is geen geschikte hond voor een beginner.


  


Het is een dominant ras en de Centraal Aziatische Ovcharka heeft dan ook de neiging om de baas te spelen over andere honden. Deze hond ziet zichzelf als bewaker en houdt er van zich dienovereenkomstig te gedragen. Dit ras heeft zeer uitgebreide socialisatie nodig en een gehoorzaamheidstraining op jonge leeftijd, als men ze als gezinshond wil gebruiken

 


Heel veel beweging is wat de Centraal - Aziatische Ovcharka nodig heeft. Hij hoort niet thuis in een rijtjeswoning of een flat. De Centraal - Aziatische Ovcharka voelt zich het beste thuis op een groot stuk terrein rond een woning (boerderij) met een goede omheining. Hierop kan hij naast de dagelijkse lange wandelingen, zijn energie kwijt. Tegelijkertijd zal hij dit terrein goed bewaken.Ziehier een aangename kennismaking met deze toch zeldzame hond  ! Vergeet wel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten é ... !

 

Veel liefs … t speurneusje … Miryam

Het wonderbaarlijk verhaal
van Molly ...

 

 

 

Molly is een grijs gevlekte pony die verlaten was door haar eigenaaars toen de orkaan Katrina het zuiden van Louisiana, USA trof. Ze bleef weken alleen achter voordat ze eindelijk gered werd en naar een boerderij gebracht voor verlaten dieren.

 

 

 

Terwijl Molly daar was werd ze aangevallen door een pitbull terriër, en bijna stierf. Haar gebeten rechterbeen werd besmet en haar dierenarts ging naar LSU voor hulp. Maar LSU was al overspoeld door extra werk en dit was al een pony die in een asiel zat. Je weet hoe het dan gaat…..

 

 

 

Maar nadat chirurg Rustin Moore de pony Molly zag, veranderde hij van gedacht. Hij zag hoe Molly zorgvuldig was bij het gaan liggen aan verschillende kanten, zodat ze niet extra wonden kreeg, en ook hoe Molly verzorgers toeliet om haar enigszins te helpen. Ze beschermde haar gewonde been. Ze veranderd dikwijls van kant om ook met haar gewicht niet het goede been extra te overbelasten. Ze was een uiterst slimme pony met een ernstige overlevingsethiek. De arts Moore ging akkoord om haar been tot onder de knie te verwijderen en er werd een tijdelijke prothese gemaakt. Molly wandelde de kliniek uit en haar echt verhaal begint daar.

  

"Dit was het juiste paard en de juiste eigenaar," zei de arts Moore. Molly leek wel een patiënte uit een miljoen.Ze is taai als nagels, maar zacht en zoet, en ze was bereid om met pijn om te gaan. Ze maakte het duidelijk dat zij begrepen had dat ze in de problemen was. De andere belangrijke factor was, volgens Moore, dat er een echt geëngageerde eigenaar nodig was die toegewijd is en alle dagelijkse zorgen zou verstrekken gedurende het verdere leven van Molly.

Molly's verhaal verandert in een parabel in het leven na de orkaan Katrina in Louisiana. De kleine pony won opnieuw aan gewicht, en een technicus die protheses voor mensen maakt ontwierp een prothese voor Molly. De prothese heeft een heel nieuw leven gegeven aan Molly. Allison Barca, Molly's reguliere dierenarts is verwonderd:Molly vraagt er om. Ze steekt haar geamputeerde been vooruit om te zeggen: doe mijn prothese maar aan.

En soms vraagt ze ook om ze uit te doen.

 

Het gebeurt ook wel eens dat Molly wegloopt op drie poten, en dan lijkt het wel heel slecht aanvoelen wanneer je de pony op drie poten niet meteen kan vangen lacht arts Barca. Ziehier hoe prachtig dit verhaal eindigt ... ik kreeg er alvast de tranen van ... laat dit een inspiratie zijn voor velen van ons ... !! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten é ... warme groetjes ...

"Het is duidelijk voor mij dat Molly had een grotere rol te spelen had in het leven",zei arts Moore: "Ze overleefde de orkaan, ze overleefde de vreselijke verwondingen, en nu geeft ze hoop aan anderen." "Ze is niet echt terug naar een normaal leven,", "maar ze zal nog beter worden. Voor mij kan Molly een symbool worden van New Orleans zelf; aldus arts Barca.

Hoe een moederloos kitten grootbrengen ... ?

  

Het gebeurt soms : het moederdier overleeft een bevalling niet, of verstoot haar jongen of geeft onvoldoende tot geen melk. Wat ook al eens voorvalt - spijtig genoeg - is dat mensen ongewenste kittens op straat zetten. Een toevallige wandelaar neemt dat hoopje ellende mee naar huis … en hoe moet het nou verder ?



Weet dat u een enorme taak op zich neemt, want een kattenmoeder vervangen is geen sinecure. De gulden regel is zeer kort samen te vatten in drie woorden : warmte - voedsel - rust.

 

Warmte Een kitten is zeer gevoelig aan onderkoeling, immers de vacht is nagenoeg onbestaande, het relatief groot lichaamsoppervlak zorgt voor een intense warmteuitwisseling en de 'lichaamsthermostaat' werkt nog niet optimaal zoals bij volwassen dieren. Wanneer er een moederdier en nestgenoten zijn, geeft dit minder problemen : ze houden elkaar lekker warm, alhoewel zelfs in zulke normale omstandigheden, een warmte-lamp toch gewenst is. Het kleine ding op zichzelf moet dus zeker verwarming krijgen, het best via de rode warmte lampen.

  

Een ideaal 'nest' is een houten wijnkist met een dikke laag krantenpapier op de bodem met daar bovenop een laken. Het hout geeft een warme, tochtvrije beschutting, het diertje kan dankzij de wanden niet uit het nest wegrollen en zodoende in de kou terecht komen. De warmte-lamp is nodig zowel overdag als 's nachts tot het diertje zo'n week of 4 is, daarna is bijverwarming nodig 's nachts, eventueel overdag afhankelijk van de verwarmingssituatie in huis

  

Rust Net als kleine mensjes hebben ook kleine diertjes hun rust broodnodig. Let dus goed op : voor kinderen is zo'n kitten onweerstaanbaar en ze zullen het diertje te pas en te onpas wakker maken, knuffelen en storen. Dit moet zeker vermeden worden. Het diertje moet enkel wakker gemaakt worden voor de voeding, tussen 2 eetbeurten in laat u het slapen.Zorg ook dat het 'nest' niet op drukke plaatsen van het huis staat, een rustig schemerig hoekje is het best.

 

Voedsel Dit hoofdstuk geeft de meeste problemen en is de echte struikelblok in de verzorging van de moederloze. Een eerste moeilijkheid: heeft het kitten de biestmelk gedronken of niet. De biestmelk is de eerste melk die de moeder produceert en bevat tal van afweerstoffen die het jonge ding bij de eerste zuigbeurt binnen krijgt. Deze afweerstoffen verdedigen het jong de eerste paar weken tegen allerlei ziekten. Deze biest is door niets te vervangen. Als het jong het niet heeft gezogen, zijn de overlevingskansen beduidend kleiner.Daarna de echte melkvoeding : er zijn nu zeer goede melkvervangers op de markt, die de kwaliteit van kattenmelk sterk benaderen (te koop bij dierenarts of apotheek).

 

Ziehier een schattig lief filmpje ... een adoptiekitten van amper 3 dagen oud , zowel mens als dier ( hond ) ontfermen zich liefdevol over 't kitten  !!  Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ! 

Deze melk wordt verkocht onder de vorm van poeder dat moet opgelost worden in gekookt afgekoeld water (temperatuur van 38 °C). Het jong moet om de 3 à 4 uur gevoed worden (ook 's nachts) met een pipet kunstmelk. De hoeveelheid geeft het jong perfect aan : het zal zuigen tot ie voldoende heeft gehad voor de lopende voederbeurt.

 

Zeer belangrijk is het feit dat u het jong zal moeten helpen met urineren en defeceren. Als u de kans krijgt moet u eens een normaal nest van moeder met jongen observeren : de eerste weken zal u geen bevuild nest zien, voor de simpele reden dat het moederdier de kleintjes helpt met de behoeftenproductie en die zelf oplikt. Het moederdier zal geregeld de jongen krachtig over de buik likken : deze massage zorgt er voor dat het jong zal urineren en defeceren, dit likt de moeder meteen op.Het masseren zal u dus ook moeten doen : met een doekje masseert u het buikje enkele malen per dag zodat het jong z'n afvalstoffen kwijt kan.
 
  

 

 

De Kaukasisiche Ovcharka ,een waak- en verdedigingshond,trouwe onomkoopbare bewaker!

 

De Kaukasisiche Ovcharka is van de drie variëteiten binnen de Ovcharka: de grootste en meest massieve. Het woord Ovcharka betekent in het Russisch “herdershond”.
Deze vorm van herdershond is echter geen hoeder maar een waak- en verdedigingshond. Het ontstaan van de Kaukasische Ovcharka ligt waarschijnlijk in Tibet. En vanuit Tibet zijn de honden met nomaden naar hun tegenwoordige land van herkomst -Rusland- vervoerd.

 
In Rusland hebben deze honden hun ware aard kunnen ontwikkelen en wel als hoeder en bewaker van de kudden. De kudden moesten beschermd worden tegen wolven, beren en mensen die de kudde schade wilden toebrengen. De hond moest dit samen met andere honden doen, zonder inmenging van de herder, want de herder bracht zijn kudde en de honden naar de weide en liet de honden gedurende ongeveer een half jaar met de kudde alleen. Om de kudde tegen gevaren te beschermen moesten de honden bovenal moedig en betrouwbaar zijn en in staat zijn zichzelf en de kudde in leven te houden... m.a.w , ze zochten zelf naar het broodnodig voedsel om er aldaar te kunnen overleven... 

 

 Gezien de economische situatie van Rusland in het verleden en op dit moment, is het onderhoud van een dergelijke grote hond erg kostbaar. Heden ten dage zijn liefhebbers van dit ras bezig om het ras weer te laten floreren. Momenteel zijn er ongeveer een 200-tal honden van dit ras in Nederland te vinden.

Deze hond leeft al sinds de prehistorie met de mens samen. Volgens de Russen heeft het ras zich zo'n 2000 jaar geleden ontwikkeld, met Tibetaanse Honden als oorsprong.  Toen deze honden de nomaden vergezelden op hun tochten, bleven zij achter in het bergachtige gebied rond de Kaukasus.  Deze Kaukasische Herdershond beschermt het vee tegen rovers, zoals wolven, beren en onbekende personen. Deze hond leeft tamelijk geïsoleerd onder harde omstandigheden.

 

Daarom is hij van nature oersterk en gezond en hij kan een leeftijd halen van twaalf jaar.  Hij is echter ook zeer wantrouwig en handelt op eigen initiatief.

Een juiste begeleiding, veel ervaring en een optimale socialisatie zijn beslist noodzakelijk. Deze honden zijn de ruimte gewend en zijn zeer zelfstandig. Ze zijn weinig geschikt voor onze druk bevolkte contreien. Voor bekenden is hij vriendelijk en beschermend... maar heel wantrouwig tegenover vreemden

 

Het algemeen kenmerk is beslist de grootte : het is een zéér grote hond.  Schouderhoogte : reuen minstens 65 cm ( voorkeur 69 tot 85 cm ) en teven minstens 62 cm ( voorkeur 65 tot 75 cm Een gewicht van 46 tot 65,5 kg

De karakteristieke Ovcharka is ondernemend, heeft een sterke wil en is moedig.  Hij kan woeste en onhandelbare trekken vertonen, tenzij hij goed wordt afgericht.Ziehier twee prachtige Giants al smelend in de sneeuw .... Vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten  !!

 Sommige Duitse liefhebbers gebruiken de hond als bewaker en afschrikker. Hij is evenwichtig, gelijkmatig van temperament, maar heeft een eigen wil en is wantrouwig tegenover vreemden.  Hij kan wel goed het verschil inschatten tussen goed en kwaad.

 

Veel liefs … groetjes ... Miryam

De Shetlandpony ... sterker dan een trekpaard ?


 

De Shetlandpony komt van oorsprong van de Shetland eilanden, ten noorden van Schotland. Op deze eilanden heerst een klimaat van koude, wind en regen.


 


Het voedselaanbod is klein en kent weinig variatie. De Shetlandpony heeft zich aan dit strenge klimaat weten aan te passen door een weelderige staart en manenpartij en een bijzonder dikke vacht in de winter te krijgen.

 
 

De pony's bleven door het beperkte voedselaanbod klein van stuk en zijn taai, sober en sterk.Op de Shetland eilanden werkte de pony voornamelijk als lastdier. (o.a. hooi en turf transport) Later werd deze kleine pony veel ingezet in de kolenmijnen maar gelukkig komt dat nu niet meer voor.

De Shetlandpony kwam in de dertiger jaren naar Europa en vervulde voornamelijk een rol als trekdier. Ziehier een prachtige compilatie alom , van behendigheid tot ... Voor de kijklustigen onder jullie vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ... !

De pony nam destijds ook de taken van de, toen nog bestaande, trekhonden over. Op kleine landbouw- en fruitteeltbedrijven verrichte hij veel werkzaamheden. Het is bekend dat een Shetlandpony, in verhouding tot zijn maat en gewicht, sterker is dan een groot trekpaard. De Shetlander is zelfs, toen de grotere rijpony's nog niet zo bekend waren, vrij veel ingezet als kinderrijpony.

 

Het gebruik van de kleine Shetlanders is bijzonder veelzijdig te noemen! Behalve als 'speelpony' voor de kinderen (laat kinderen nooit zonder toezicht met het dier sollen!),

 

wordt de Shet gebruikt als rijpony, in 1-, 2- en 4 span bij het aangespannen rijden, zowel recreatief als in wedstrijdverband en vaak in de vrijheidsdressuur!Er worden soms demonstraties gegeven die er niet om liegen en die de Shetlandpony toch een heel ander aanzicht geven!

 

Veel liefs knipoogje ... Miryam

De Seychellois Een experimenteel ras ...

Een experimenteel ras dat in de jaren tachtig in Engeland werd gecreëerd. Eigenlijk een mooie naam voor de Siamees of Balinees Bi-colour.


 


Oosters van bouw, met een slank, elegant lichaam, lange hals en wigvormig hoofd met grote oren. De vacht is wit met gekleurde vlekken. Seychellois kunnen zowel lang- als kortharig zijn, hun ogen zijn blauw.

De witte tekening komt in diverse patronen voor, onder andere : Seychellois Septième : wit, met een gekleurde staart en grote gekleurde vlekken op kop, lichaam en poten. Seychellois Huitième : wit, met een gekleurde staart en kleine gekleurde vlekken op kop en poten. Seychellois Neuvième : bijna geheel wit, met een gekleurde staart en slechts kleine gekleurde vlekken op de kop.


 

Een reportage over de Seychellen vormde de inspiratie voor dit ras.  De Britse fokster Pat Turner nam zich voor om het vachtpatroon te gaan fokken van de katten van de Seychellen. Dat bestond uit een bijna witte kat met kleine gekleurde vlekken en een geheel gekleurde staart (eigenlijk het Van-patroon).


 

 Zij startte haar project in 1984, samen met een andere fokster, Julie Smith. Als uitgangsmateriaal kozen ze twee Perzische poezen, schildpadkleurig met wit, en twee Siamese katers.


 


De nakomelingen werd teruggepaard aan Siamezen en Oosters Kortharen. Ziehier een prachtig speels filmpje ... van Siamese kittens ... grappig mooi om zien... Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ... knipoogje ... smile ! !

 

 

Veel liefs  ... groetjes ... Miryam 

De Finse Lappenhond
Suomenlapinkoira


 

Sage of legende
Uit oude verhalen blijkt dat de verhouding tussen de Lap en de hond als die van een sage, die waardevoller is dan goud. Zij weten niet wanneer zij elkaar hebben ontmoet, hij weet alleen dat het altijd zo is geweest vanaf het begin der tijden. De Saam en de hond hebben een verbond gesloten waarin de hond, nadat hij eten had gekregen, de mens zou dienen. Ergens in oude geschriften is de onderstaande Finse tekst gevonden die de eenheid van natuur, mens en hond doeltreffend weergeeft: ....... 

  

"Tuskin missään muualla maailmassa on ihminen ja koira niin yhteen kietoituneet kuin pohjoisen lapin ankarissa elin olosuhteissa. Ympäristössä, missa kesä on
lyhyt ja missä pitkä ja pureva talvi tuo eläjät yhtä lähelle toisiaan kuin tunturikoivun vuosirenkaat; koira on se, joka mahdollistaa ihmisten elon siellä."
"Vrijwel nergens ter wereld is mens en hond zo met elkaar verbonden als onder de barre leefomstandigheden in het noordelijke deel van Lapland. Een gebied waar de zomer kort is en waar de lange en bijtende winter de levenden zo dicht bijeen brengt gelijk de jaarringen van een berk in de toendra; het is de hond, die het leven van de mens daar mogelijk maakt !

  

Het is een middelgrote hond waarvan de ideale schofthoogte (=gemeten bij schouderbladen) voor de reu 49 cm en voor de teef 44 cm is met een tolerantie van 3 cm naar boven danwel naar beneden. Wel moet opgemerkt worden dat het rastype belangrijker wordt geacht dan de schofthoogte.

Iets langer gebouwd dan de schofthoogte met meestentijds rechtopstaande oren. Tiporen zijn (nog) toegestaan. De staart heeft overvloedig lang haar en wordt als regel wanneer de hond in beweging is, losje over de rug gedragen. In rust of bij hevige belangstelling voor iets mag de staart hangen.


 

En dan de kleur; alle kleuren zijn toegestaan mits de basiskleur domineert.
De vachtkleur van een 9 weken oude pup kan tijdens groei, en zeker bij de wisseling van puppy- naar volwassen vacht, aanzienlijk veranderen. De basiskleur zal nagenoeg niet wijzigen. 

 


Ziehier een prachtige mooi filmpke gecombineerd met foto's en video  ..!! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... !!

 

De Azteca ...zijn meer geïnteresseerd in mensen dan in andere paarden !!

  

 
De Azteca is een ras dat zeer recent is 'gefokt', vanaf 1972 is er in Mexico weer serieus met de fok begonnen.In 1992 werd de International Azteca Horse Association opgericht om te waken over het succes en de ontwikkeling van het ras.Op dit moment zijn ongeveer 1000 paarden geregistreerd bij deze internationale assiociatie


 
   
   
Maar de wortels van het ras gaat veel verder terug: de fokkers van de Azteca geloven dat ze terugkruisen op de Spaanse paarden die eeuwen geleden met de Spaanse veroveraars ("Conquistadores") naar Mexico en de VS toekwamen.



 


Deze paarden werden al eeuwenlang gefokt voor het werk met kuddes koeien en voor de stierengevechten en hadden dus een zeer goede cow sense (De aanleg van het paard om te beoordelen wat runderen gaan doen.

Het paard moet sneller kunnen denken en bewegen als de koe. .) ..

 
 


Onder andere die eigenschap hebben ze doorgegeven aan de Quarter Horses. Door terug te fokken met Spaanse Paarden hopen de fokkers van de Azteca een paard te fokken met betere cow sense dan een quarter, en bovendien de veelzijdigheid en het losse van het andalusische paard te behouden. 



 


Ziehier een spectaculair filmpke à la Mexicana .. amaai zo prachtig ... ruiter in kwestie is de alom bekende zanger Joan Sebastiaan ... die met paard en zang zijn optredens op de voorgrond brengt !! vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... enjoy it ...smile !!

De Azteca word voor verschillende doeleinden gebruikt. Ze kunnen onder zadel elke tak van de paardensport lopen !


 


Ze zijn zelfs instaat een goede prestatie te kunnen leveren op wedstrijden en hebben zelfs genoeg kracht om licht trekwerk te doen. Maar de reden dat ze gefokt zijn is toch vooral het werken met koeien op de ranches, of de cutting sport.





De Azteca heeft een uitmuntend temperatment. Ze zijn rustig, energiek, intelligent en gewillig. Bovendien zijn het zeer sociale paarden die soms zelfs meer geïnteresseerd zijn in mensen dan in andere paarden en een zeer sterke band met hun ruiter kunnen ontwikkelen.



 


Veel liefs ... knipoogje ...Miryam

De korat .... Een koninklijke kat ... !!! 


  
 
De vroegste beschrijvingen van de Korat, toen nog Ma-Laid genoemd, zijn te vinden in “The Cat-Book of Poems” geschreven tussen 1350-1767. Op het eerste papyrus papier dat met de hand vervaardigd werd. De tekeningen en teksten werden gemaakt door monniken. In dit boek worden de zeventien geluks katten van Siam (dat Thailand werd in 1939) beschreven en het boek is te vinden in de nationale bibliotheek van Bangkok. De Korat wordt in het boek als volgt beschreven: De kat heeft de lichaamskleur als de zilveren tipjes aan de bloemen van het kruid “Lao” (een soort limoengras) de haren zijn zacht met wortels als de kleur van de wolken en topjes als zilver. Haar ogen stralen als dauwdruppels op een lotusblad.


 

De korat is een natuurlijk ras, zo genoemd door een koning van Siam, Rama V. Het ras is afkomstig uit Ampur Pimai de Korat provincie in Thailand, waar hij sinds 1350 in de koninklijke cattery gefokt wordt. Ook komt hij daar nu nog in het wild voor. In Thailand is hij tegenwoordig bekend als Si-Sawat door zijn kleur.


 


De kat is genoemd naar een Sawat, de noot van een niet eetbare siervrucht die lijkt op de paardekastanje in vorm, maar met een andere kleur. “Si” betekent kleur en “Sawat” is een mengeling tussen grijs en licht groen. Grijs of blauw, zoals wij het noemen, voor de vacht en groen voor de ogen. De korat heeft dus dezelfde kleur als de Sawat noot en zal dus nooit in een andere kleur kunnen bestaan



 

Sterke punten: Mooi ,Zwijgzaam ,Lief ,Intelligent ,Niet vernielzuchtig .Gaat goed om met andere dieren ! Zwakke punten:Veeleisend, willen in het middelpunt van de belangstelling staan.

 

De korat houdt ervan aangehaald te worden en is dol op spelen. Daar moet je echt tijd voor maken, ze springen heel hoog naar speeltjes en als je een speeltje weg gooit brengen ze het weer aan je voeten zodat je het nog eens kunt gooien.
 Als ze zelf vinden dat het tijd is voor een spelletje leggen ze een speeltje aan je voeten. Je kunt de Korat niet te veel alleen laten, het is echt een gezelschapsdier. 


  


Als je vaak van huis bent is het een oplossing om twee katten te nemen, dit hoeven niet twee Korats te zijn, want de Korat kan heel goed samenleven met een ander ras. Ziehier een prachtig mooi filmpje... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...