Het knippen van nagels bij katten ... ( deel 2 ) ...

Het Buckskin paard ...een allround horse !

 

De Buckskin is net als de Palomino en American Cream geen apart ras maar een register op kleur. Buckskin paarden zouden wel bepaalde eigenschappen hebben die teruggaan op de wilde paarden waardoor ze sterker zijn dan paarden van andere kleuren.


 


Er zijn verschillende registers en organisaties die zijn opgericht voor de Buckskin om de kleur te behouden en te promoten. De American Buckskin Registry Association is de oudste organisatie en is opgericht in 1963. Ook is er de International Buckskin Horse Association die op dit moment het grootste register heeft en is opgericht in 1971.

 
 


Beide organisaties geloven dat de Buckskin meer is dan alleen een kleur paard. Zijn wildkleur laat zien dat er een sterke band is met wilde paarden zoals de Tarpan en de Przewalski. De paarden zouden dan ook sterker zijn en meer uithoudingsvermogen hebben dan paarden met een andere kleur. Ook zouden ze hardere hoeven hebben, sterkere botten en een betere gezondheid. Deze uitspraken zijn nog niet wetenschappelijk bewezen


 


De kleur van het paard is bij de Buckskin het belangrijkst. Het paard moet of valk zijn of een wildkleur hebben. Wildkleur bruin, zwart en vos zijn alledrie toegestaan.Ook Cavalia bezit zo een prachtige Buckskins paarden , waarvan hier een kleine fragment ...vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten ...alvorens dit aan te
klikken hé ... ! !

 

De Wheaten is levendig en dapper ,goed gehumeurd en zeer aanhankelijk


 

Geschiedenis
De Irish Softcoated Wheaten Terriër, door de insiders meestal “Wheaten” genoemd, is, zoals de naam al zegt, afkomstig uit Ierland. 
     

Hij is een van de vier Ierse Terriërrassen. Men vermoedt dat er al 200 jaar geleden Wheatens in Ierland waren. De Wheaten was de hond van de arme boer en moest van alles kunnen: ongedierte bestrijden, de kudde hoeden, het erf bewaken, en hij werd ook voor de jacht op das en otter gebruikt. Om dit alles te kunnen, moest hij gezond en sterk zijn. In 1937 werd het ras officieel erkend door de Ierse Kennel Club. In Nederland werden de eerste Wheatens in de jaren 70 gefokt.

 

Karakter/ Gedrag
De Wheaten is levendig en dapper. Hij is goed gehumeurd en zeer aanhankelijk en trouw aan zijn eigenaren. Hij is de zachtaardigste onder de terriërs, maar hij is toch wel een terriër en soms eigenwijs. Hij is hoogst intelligent en man kan hem dan ook van alles leren.

 

Een consequente opvoeding met een zachte hand is een must, harde commando’s zijn uit den boze. De Wheaten is uitermate geschikt als huishond. Hij wil graag bij zijn gezin zijn, in een kennel zou hij doodongelukkig zijn en verpieteren. Wheatens zijn speels en levendig tot op hoge leeftijd, een Wheaten kan 12 tot 14 jaar oud worden. Het is een sterk en gezond ras

  

 Per dag heeft een volwassen Wheaten minimaal een uur beweging nodig, rennen en ravotten en met andere honden spelen. Alleen aan de riem lopen en uitlaten is geen optie. Wanneer hij voldoende beweging krijgt en zijn “werk” kan doen, namelijk snuffelen, rennen en sporen volgen, dan zal hij een evenwichtig en tevreden huisgenoot zijn. Anders zal hij zichzelf bezig houden en beginnen in huis dingen te vernielen uit verveling. Ziehier een prachtige mooie voorstelling hoe een Wheaten zich uitleeft in een hondenpark ... ghiiiiiii .... en aan de riem lopen ... tja  .... gelieve eerst het liedje bovenaan het logje uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ...

 

 
Veel liefs ... groetjes ... Miryam !!

Highland Scottish Fold ...! !

 

 In 1961 werd er in Schotland in een nest boerenkatjes spontaan een wit kit met gevouwen oren geboren. Het kitten, een katertje, kreeg de naam Snowball en zijn bestaan wekte al snel de interesse van kattenfokkers.
Met behulp van geschikte huiskatten en Britse Korthaarkatten werd de bijzondere mutatie die voor het gevouwen oor verantwoordelijk was in een nieuw ras vastgelegd onder de naam Scottish Fold.


 


De factor die de gevouwen oren van de kat veroorzaakt, vererft dominant. 
Helaas is gebleken dat het gen niet alleen de grappige gevouwen oortjes veroorzaakt, maar ook kan leiden tot afwijkingen in aan het kraakbeen op andere plaatsen in het lichaam, vooral wanneer beide ouders gevouwen oren hebben. Onder andere om deze reden trok de Engelse overkoepelende organisatie destijds de aanvankelijk gegeven voorlopige erkenning weer in. Intussen waren er echter diverse Folds naar Amerika geexporteerd en daar wordt het ras nog steeds gefokt.


 

Omdat het gen in homozygote vorm tot afwijkingen kan leiden, worden er nooit twee katten met gevouwen oortjes met elkaar gekruist. Men gebruikt hiervoor katten met staande oren uit Foldlijnen, American Shorthairs of Britse Korthaarkatten. Uiteraard bleven ook de halflanghaarversies niet uit, die Highland Fold genoemd worden 


 

 Zierhier een prachtig leuk filmpje met de Highland Scottish Fold in de hoofdrol...!! Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ...  !

Het is een vriendelijke kat met een gelijkmatig humeur. Ze zijn overwegend rustig, al kunnen ze een spelletje op zijn tijd wel waarderen, ze gaan goed om met andere katten en ook de omgang met honden geeft zelden problemen, op voorwaarde dat ze als jonge kitten al op een positieve manier met honden hebben kennisgemaakt. Ze zijn niet snel uit hun doen, ook in drukke gezinnen voelen ze zich prima op hun gemak. Ze zijn uitstekende speelkameraadjes voor kinderen.

 


Scottish Folds zijn verre van luidruchtig, ze gebruiken hun zachte stem niet veel. Hoewel ze graag aangehaald en geknuffeld worden, dringen ze zich niet tot vervelens toe op. Ze stellen gezelschap op prijs, maar ze kunnen ook goed een dagje alleen blijven.


 


Veel liefs ... Spinnende groetjes   Miryam

De Shire staat bekend als het grootste paardenras ter wereld... ! !

   

De Shire is een van de oudste trekpaardenrassen van Engeland en staat bekend als het grootste paardenras ter wereld. Een stokmaat van soms ruim 1.95 m. en een gewicht van 1100 kilo is voor een forse hengst of ruin niet bijzonder.


 
 
De Shire is gefokt voor dagelijkse zware arbeid op het land. Door de mechanisatie in de landbouw is de Shire bijna uitgestorven, maar een groep enthousiastelingen heeft het ras kunnen behouden.


 

In tegenstelling tot de romantische verhalen, werd de Shire nooit als ridderpaard gebruikt. De zwaargebouwde Shire was niet snel genoeg en gaf niet voldoende aanzien voor de adel.In het hierop volgend filmpke kun je wel degelijk zien hoe groot ze wel zijn ,vergeet evenwel het het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten !

 

De trekschuiten in Engeland werden in het verleden voortbewogen met behulp van deze paardenkracht en op vele oude prenten vind je deze combinatie van paard en trekschuit.

  

Eind 19de begin 20ste eeuw werd de Shire door de brouwerijen ingezet om het bier bij de lokale pubs te bezorgen. In 1978 koos Nederlands grootste brouwer ‘Heineken’ voor deze mooie paarden. Op een doordeweekse middag kun je nog altijd zien, dat vier sterke ruinen de welbekende bierwagen langs de Amsterdamse grachten trekken.

 

Vroege vermeldingen in de geschiedenis van dit grote paard zijn terug te vinden onder de noemer ‘Old Black’ en deze verre voorvader zal dan waarschijnlijk helemaal zwart zijn geweest.
 
 

We kennen de Shire nu als ideaalbeeld zwart met vier witte sokken en een bles. Ook in het licht -en donkerbruin zien we ze veel en zelfs schimmels komen voor.

 

Wat als een hond tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd ... ! 


  

 Het lijkt niet zo evident  ... maar net als beloningen worden straffen vaak op een incorrecte manier uitgevoerd.  Net zoals bij het geven van een beloning moet ook de straf direct volgen op het gedrag.  Het heeft dus geen zin een hond die tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd, te straffen voor dit gedrag. 


 

 De hond heeft er immers geen idee van dat hij voor de thuiskomst van de eigenaar iets heeft uitespookt dat door de eigenaar van de hond niet als aangenaam wordt ervaren.  Hij koppelt slechts bepaalde omgevinsfactoren aan elkaar voor het krijgen van straf, in dit geval de aanwezigheid van, bijvoorbeeld, een vernielde stoel en de binnenkomst van de eigenaar.  Het dier heeft er echter geen idee van dat hij zelf verantwoordelijk was voor het vernielen van de stoel. 

 

Bovendien kan voor sommige mensen het straffen verslavend werken, men vergeet dan het gewenste gedrag te belonen, waardoor de hond angstig en onzeker wordt, en de kans dat hij dus agressief zal reageren toeneemt (angst-agressie).  Als de hond zich onderworpen heeft, moet er niet worden doorgegaan met straffen. Daarnaast kan het geven van straf ook negatieve effecten hebben.  Te hard straffen kan leiden tot angstgedrag en naarmate men hierin verder gaat, soms agressief gedrag.  

 

 Gebruik maken van straf en/of correctie is dus bij de meeste problemen nauwelijks aanvaardbaar of effectief.De beste manier om een hond een bepaald gedrag af te leren is de hond een alternatief te geven, wat dan weer beloond kan worden. Ziehier een leuk candid camera filmpje ... ghiiiiiii ...  hoe slim honden wel kunnen zijn als ze het huis ff voor hun alleen hebben ... knipoogje  ! Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é  ...

Probleemgedrag ontstaat vaak doordat de fouten zijn gemaakt bij het belonen of straffen.  Het is dan weer zaak de hond alternatieven aan te bieden, voordat men overgaat tot corrigeren.

 

Zoals al eerder vermeld is behalve de sterkte van de straf en de beloning ook de timing van beide erg belangrijk.  Indien het gaat om zaken die we niet kunnen controleren (zoals het vernielen van het meubilair tijdens afwezigheid van de eigenaar), is het beter om te voorkomen dat de hond ongewenst gedrag kan gaan vertonen. 

 

In dat geval kan een kamerkennel (= bench) een uitkomst zijn.  Hiermee wordt ongewenst gedrag voorkomen en als de hond de kamerkennel heeft aangeleerd als een prettige ervaring, zal hij er ook geen moeite mee hebben om in zijn eigen veilig en aangnaam plekje te vertoeven ... maar vergeet vooral het belonen niet en slecht gedrag kan men beter negeren door de hond links te laten liggen ... en totaal geen aandacht te schenken !  

  

Hetzelfde geldt voor het straffen van de hond als hij na eindeloos roepen eindelijk komt.  Wordt de hond op het moment dat hij dan toch bij de eigenaar komt gestraft, dan wordt niet het treuzelen van de hond maar het terugkomen bestraft.  Met als gevolg dat de hond de volgende keer twee keer zal "nadenken" vooraleer hij terug tot bij u komt want er hangt hem tenslotte een straf boven het hoofd... oei oei ... knipoogje                

  

Veel liefs ... t speurneusje ... Miryam

De Bombay ...
treffende gelijkenis met de zwarte panter ! 

 

 
Herkomst: Amerika
De Bombay is in de jaren vijftig in amerika onstaan door de kruising van een American-shorthair met een Burmees... de vacht kenmerkt zich door zijn diepzwarte kleur.


 

 
 De Bombay is vernoemt naar de stad Bombay (India) om zijn treffende gelijkenis met de zwarte panter die daar leeft. De Bombay is een zeer sociale kat die gek is op mensen en ondanks zijn gelijkenis met de zwarte panter er betrekkelijk weinig moeite mee heeft altijd binnen te zijn.

 
 


Ziehier een prachtig mooi filmpje van twee kittens die zich naar hartelust uitleven ... schattig om zien met een super leuk achtergrond muziekje ... ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten  , alvorens dit aan te klikken ...  !!

Kenmerken :
Kop: Rond met een bol gezicht dat driehoeksvormig uitloopt in een goed ontwikkelde snuit
Ogen:Rond, wijd uiteenstaand goud tot koper kleurig
Oren: breed aan de basis met een afgeronde top iets naar voren gericht


 


Lichaam: gespierd, maar tegelijkertijd lenig, middelgroot formaat.
Staart: een staart van gemiddelde lengte.
Vacht: De vacht moet kort en glad aanliggend zijn.
Kleur:De kleur is glanzend diepzwart .

  


Veel liefs ... groetjes ... Miryam 

De Achal Tekkiner komt vooral in goudkleur, zilverkleur en bronskleur voor


 


De foto's van de Achal Tekké zijn voor alle duidelijkheid niet bewerkt. ! !
Het zijn dan ook geen echte kleuren , maar de vacht of haren van de Achal Tekké zijn "hol" waardoor er licht heen schijnt en hij dan deze prachtige glim krijgt!


 


De Achal Tekkiner alias de Achal Tekké komt oorspronkelijk uit Rusland. Het is een typisch nomadenpaard, hij staat er om bekend dat hij lange perioden zonder water en voedsel kan zonder dat hij er minder om presteert.


 


Het uithoudingsvermogen van dit mooie dier is ongekend enorme hitte trotseert hij moeiteloos. Hij valt ook onder de oudste raspaarden, 1000 voor Christus kwam de Achal Teké al voor in het Aziatische deel van Rusland.


 


Uiterlijke kenmerken
Dit dier heeft een recht profiel met een iets te lange rug, hij heeft een hoge schoft en schuine schouders. De hals maakt bijna een rechte hoek met het lichaam. Het hoofd is lang en rank, en het profiel is kaarsrecht.


 

Hij heeft vrij wijde neusgaten en mooie grote ogen. De enigszins lange oren staan iets verder uit elkaar dan bij andere rassen en ogen sierlijk. De mondlijn komt boven de schofthoogte uit, dit is kenmerkend voor het ras. De benen zijn lang en hebben lichte maar stevige botten.


 


De zijdeachtige staart is kort met een lage inplant. De manen zijn over het algemeen redelijk kort. Ziehier een heerlijk glanzend stoeipartij ... knipoogje ... een Achal en een Haflingerpaardje ... Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... !

 


Veelal heeft hij witte aftekeningen op het hoofd en benen.
Door zijn enorme uithoudingsvermogen is de Achal Tekkiner bij uitstek geschikt als renpaard. Maar als rijpaard is de Achal Tekkiner ook zeer geschikt.
 Ziehier een prachtig zilver getinte Achal ... t eerste stukje van t filmpke is nogal onduidelijk ,  maar  ... t loont zeker de moeite ... !!

 
Veel liefs  ...  groetjes ... Miryam

Allergie voorkomen dankzij contacten met het allergeen... !!

 


Reeds lang wordt afgeraden dieren in huis te houden, omdat dit het risico om later allergisch te worden zou verhogen. Maar de resultaten van een Amerikaanse studie, uitgevoerd bij 474 baby's die werden gevolgd vanaf de geboorte tot de leeftijd van 7 jaar, toonden formeel het tegendeel aan.


 

 
De onderzoekers hebben 184 baby's die opgegroeid zijn in het gezelschap van minstens twee honden of katten, vergeleken met 220 baby's die geen nauw contact hebben gehad met dieren. Of je kind nu allergeen heeft of niet , heel soms nemen "ook"  dieren hun verantwoordelijk op in t ouderschap tegenover de kinderen , hiiiiiii ... dat zie je hier in het prachtig stukje van de speelfilm " Firehouse Dog " ... Vergeet evenwel t liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ....





Op 7-jarige leeftijd bleken de kinderen die met huisdieren waren opgegroeid, tweemaal minder risico te lopen om allergisch te worden volgens de klassieke huidtests waarmee deze aandoening kan worden opgespoord.


 





Die resultaten stroken met de 'hygiënistische' theorie die stelt dat het aantal kinderen met astma toeneemt doordat we alsmaar hygiënischer leven.
Als kinderen spelen met huisdieren, krijgen ze likjes.
 

 


De bacteriën die daarbij worden overgedragen, beïnvloeden de wijze waarop het immuunsysteem reageert op potentieel allergene stoffen.

 

De Mastino Napolitano  ideale gezelschapshond
heeft veel beweging nodig - goede afschrikker en waakhond


 


De Mastino Napolitano ( of Napolitaanse Mastiff ) ideale gezelschapshond - heeft veel beweging nodig - goede afschrikker en waakhond is een sterke en indrukwekkende hond en heeft een lange geschiedenis.De oude Romeinse Molosser is zeker een voorouder van dit ras.  Hij is een moderne voortzetting van de eeuwenoude vecht- en oorlogshonden.
 

 


Zijn voorouders vochten met wilde dieren en christenen in de Romeinse arena's. In Italië werkte hij bijna onopgemerkt als waakhond, tot hij als ras- en showhond werd herontdekt. Het ras werd van de ondergang gered door belangstelling van een Zwitserse kynoloog Leimgruber. Hij maakte mensen buiten Italië attent op dit bijzondere ras. Van aard is de Mastino rustig en kalm.


 

Ziehier een mooi filmpke ... van deze toch wel uitzonderlijk prachtige verschijning ... ! Voor de kijklustigen onder jullie ... Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ... knipoogje ... smile ! !

 

VOOR- EN NADELEN VAN DE VACHT : weinig onderhoud, maar wel veel losse haren in huis.
AARD : dit is een onovertroffen verdediger van huis en gezin, maar hij gedraagt zich nooit agressief en aanvallend tegenover mensen. Mastino's zijn geen blaffers.  Hij is volgzaam en evenwichtig van aard en daardoor een lieve kameraad.  Hij is niet geschikt voor het leven in een flat of appartement, want hij heeft veel ruimte nodig.  Leuke noot : het is een verschrikkelijk slordige eter ! 


 


ACTIVITEIT : de Mastino Napoletano heeft graag een taak te verrichten.   De éne Mastino is natuurlijk de andere niet en afhankelijk van het gewicht heeft de ene hond meer behoefte aan beweging dan de andere.  Laat de hond vooral niet té zwaar worden en denk aan zijn gewrichten.OPVOEDING : deze grote Dogachtige moet op een evenwichtige manier opgevoed worden.  Wees zeer consequent en kom niet terug op een eerder gegeven bevel als de hond dit bevel niet opvolgt !  Mastino’s zijn niet echt honden voor beginners, maar dat ze moeilijk zijn in de omgang is ook weer wat overdreven.  Een rustige baas met een natuurlijk overwicht brengt het beste in de Mastino naar boven.  Het ligt in de aard van de Mastino om uw bezittingen te beschermen.  Hij heeft hier geen extra prikkels of commando’s voor nodig.

  

 
Oorspronkelijk was de Mastin Napolitano een waakhond. Nu wordt hij ook als gezinshond gehouden. Het is een waakse en dominante hond die niet agressief is en weinig blaft.

Hij treedt juist evenwichtig en rustig op. Ten overstaan van zijn baas is hij aanhankelijk, hoewel de Napolitaanse dog tegenover andere honden een dominant gedrag kan tentoon spreiden, doet hij dat tegenover kinderen niet.

 

Dat zou wel kunnen gebeuren als men hem plaagt. Het contact met andere huisdieren en katten levert normaal geen problemen op als de Mastino Napolitano hier reeds als pup vertrouwd mee wordt gemaakt.

De Mastino Napolitano vraagt een consequente en weloverwogen opvoeding. Als volwassen hond hebben zij een rustige baas met een natuurlijk overwicht nodig. Op die manier heb je het meest plezier aan hem. Bij deze hond is het belangrijk dat zij direct leren niet aan de riem te trekken. Zo voorkom je dat hij later met jou gaat wandelen.


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam  

Lijnpaard....trekschuit ... snikjong...
één van de voorlopers van het modern openbare vervoer ...

 

Een trekschuit is een historisch schip met een roefje, dat door een paard of door menselijke kracht vanaf de wal wordt voortgetrokken.
De trekschuit werd vooral gebruikt voor vervoer van passagiers. 


 


De trekschuit is een Nederlandse uitvinding uit de Gouden Eeuw. Hij is één van de voorlopers van modern openbaar vervoer geweest: de schuit voer volgens dienstregeling en nam iedereen mee die bereid was om het vastgelegde bedrag te betalen.

 


Het schip wordt getrokken door de snikjong ook genaamd jagertje. Dit trekken wordt jagen genoemd. Het pad waarlangs de jager loopt heet jaagpad. Dit jagen ging zeer langzaam, vaak niet sneller dan 2 à 3 km per uur.

  


Bij armoedige schippers die zich geen paard konden veroorloven, werd de snik door mensen getrokken, vaak de vrouw of de kinderen van de schipper.


 

Vooral toen de snik concurrentie kreeg van ander vormen vrachtvervoer, aan het begin van de 20e eeuw, gebeurde dit meer en meer.

Zie hier een prachtig mooi filmpje ... heerlijk genietend van de natuur , de vogeltjes , een aangenaam muziekje op de achtergrond .... en dan ... een opstakel , een tunnel zonder jaagpad , wat nu .... ?? Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... 

In de 17e en 18e eeuw waren er in Holland, Friesland en Groningen veel verbindingen die met trekschuiten werden onderhouden. Tot de komst van de spoorwegen in de 19e eeuw was de trekschuit de meest comfortabele en regelmatige wijze van transport tussen de steden en dorpen die met trekvaarten waren verbonden.

Lijnpaarden
aan de lijn gekoppeld,waar het zware schip aan drijft;
druipend van het zweet dat droppelt langs hun lenden, oud verstijfd.
Willig trekkend aan de stangen Gaan twee ruinen, bruin gehaard,
Hunne stille slentergangen,Één van stap, langs heen de vaart.


 

Veel liefs ... vaartse groetjes ... Miryam

De Yorkshire ... mijnwerkers die een kleine rattenverdelger zochten... !  

  

De Yorkshire, beter gekend onder de benaming Yorkshire Terrier, stamt uit het begin van de 19°eeuw. Het waren mijnwerkers die een kleine rattenverdelger zochten, die niet te groot was om in hun vestzak te kunnen stoppen.


 


Deze mijnwerkers uit de streek van West Riding in Engeland kruisten ‘black and tan terriers’ met Paisleys, met Clyesdales, en ook nog met de Skye en de Dandie Dinmont Terrier. Als laatste werd daaronder ook nog de Maltezer gekruist . 

  

Een York is een klein blijvend hondje dat van 2 tot 3 kilo zwaar wordt
Hij krijgt een zeer lange zijdeachtige vacht. De kleur is grijs met goudbruine tekeningen.De pups hebben meestal nog zwarte haren, maar bij het ouder worden, krijgen ze de grijze kleur.


  


Of deze kleine dotjes slim zijn  .... ? Ghiii ... ziehier hoe onwijs slim ze wel kunnen zijn ... prachtig mooi om zien ... zeker de moeite om zien vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... knipoogje ...

 

  

Veel liefs ... 't speurneusje ... Miryam

De eeuw van het Zwarte Goud ...
steenkool en paarden ....


  


Werken in de Limburgse ondergrond betekende niet alleen hard labeur voor de mijnwerkers. Ook zwoegende trekpaarden lieten hun deel van het zweet daar. Niet alleen trokken de paarden ondergronds kolenwagens, er waren er ook bovengronds.

 


Die werden dan onder meer ingeschakeld in het houtpark. Verder waren ernog dieren die kolen naar de woningen van de mijnwerkers moesten brengen of waarmee vuilnis opgehaald werd. Allemaal droegen ze een grote bel, een klongel genaamd, zodat je ze al van ver hoorde aankomen. 


   


Het was geen sinecure omde paarden in de donkere liftkooi te krijgen. De dieren werden erg schuw door het lawaai en de duisternis.Daarom werd er altijd een zak over het hoofd getrokken. Beneden werd niet altijd even vakkundig met de dieren omgesprongen. Soms werd er flink ruw met de dieren omgegaan en liepen ze kwetsuren op. Er was ook een verschil tussen luie en werklustige paarden. Wat zeer dikwijls gebeurde, was dat de mijnwerkers de goede,werklustige paarden verschillende posten na elkaar lieten werken. Maar na een tijdje waren die dieren natuurlijk helemaal bekaf ... !

  

Voor de putpaarden was er ook .een speciale uitrusting. Zo was het hoofdstel voorzien van een soort helm, een leren kussen dat tussen de oren van het paard lag. Die leren lap moest het paardenhoofd beschermen in de lage mijngangen . Een paard kan zich immers niet bukken Ziehier een kort filmpke hoe een bovengrondse putpaard in tuig moest werken , vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

Hoewel het trekpaard voor zeer veel doeleinden werd gebruikt, werd hij uiteindelijk toch verdrongen door de opkomst van de explosiemotor.

  

 Hierdoor moest er een nieuwe bestemming voor dit ras worden gevonden. Deze was de omvorming tot vleespaard. Zo werd het gedrongen krachtige trekpaard, omgevormd tot een groot, log en zwaar ras .

  

Als bezoeker zijn het de kleine, simpele details, die de meeste indruk maken. Zoals het leren tuig, waarin de paarden loodrecht naar beneden werden gelaten, om daar in de donkere gangen de rest van hun zwoegend bestaan door te brengen. De dieren kwamen nooit meer bovengronds ! Het gaas, dat losrakende stenen en kleine instortingen moest opvangen. Ronduit huiveringwekkend is ook de uiteenzetting over hoe de stutten werden weggetrokken, wanneer een steenkoolader was uitgeput of een gang moest werden verlegd. De koelbloedigheid van de mannen die dit specialistische werk deden, 500 meter onder de grond, terwijl vlak achter hen de gangen zich donderend sloten.

  


Overal moet lawaai geweest zijn. Van de machines. Van de steenkoolwagons, die later niet meer door paarden maar door kleine locomotieven werden getrokken, en waarvan er nog een paar staan. Van de continue draaiende liften.Ziehier een prachtig mooie en ontroerende intro van de welbekende serie " Pit Pony ..." zeker de moeite om eens te zien ....





Tussen 1815 en 1820 werd in Luik een zeer belangrijke vernieuwing doorgevoerd: vervoer door paarden. Het paard werd ingesnoerd in een tuig onder de liftkooi en vervolgens neergelaten in de schacht. Het bracht zijn hele verdere leven in de mijn door....

Pas in de loop van de 20ste eeuw deden de mijnlocomotieven hun intrede.

  

Een mooie oude dag voor uw kat ...
( De tand des tijds ...1 )

 


Als uw poes ouder dan 10 jaar is, wordt ze tot het clubje van de 'senioren' gerekend. Het is dan raadzaam om een medische check-up te laten doen en haar voedingspatroon aan te passen. Op die manier kunt u haar een rustige oude dag bezorgen, zonder veel problemen.

 

De tand des tijds ... 1
Alle levende wezens moeten vroeg of laat sterven en dat is voor uw kat niet
anders! In de loop der jaren ondergaan de vitale organen onvermijdelijk een
verouderingsproces. Bij bejaarde katten ontstaan zeer vaak problemen doordat bepaalde organen niet meer goed werken. Hoewel dat natuurlijk logisch is, blijft dit ziektecomplex een erg onderschat probleem.

 

In dit logje probeer ik duidelijk te maken hoe het fout kan gaan en dat een jaarlijkse "APK" bij katten vanaf 8-10 jaar veel dierenleed kan voorkomen

De drie organen op de afbeelding kunnen elk afzonderlijk, maar heel vaak ook tegelijkertijd, slecht gaan werken. Het vervelende is dat als de ene slechter gaat werken, de anderen geleidelijk ook ziek worden.
Als deze complexe storing in een vroeg stadium vastgesteld wordt, kan er echter nog een hoop aan gesleuteld worden.

 

EEN TIJDIGE DIAGNOSE VERHOOGT DUS DE LEVENSVERWACHTING, MAAR VOORAL OOK HET WELZIJN VAN UW KAT.

De schildklier is het "gaspedaal" van de stofwisseling. Bij oudere katten werkt hij vaak te snel: De stofwisseling begint een te hoog toerental te krijgen. De kat wordt hierdoor vaak onrustig, vermagert ondanks goede eetlust, krijgt een minder mooie vacht.
Het gevaarlijkste effect is echter dat ook het hart veel te snel gaat slaan. Zoals iedere andere spier gaat ook de hartspier van hard werken groeien. Door die "spierballen" raakt de hartwerking verstoord, met als belangrijkste gevolg een te hoge bloeddruk.

 


De nieren zijn de zuiveringsstations van het lichaam, maar spelen ook een zeer belangrijke rol bij het meten en regelen van de bloeddruk. Bij een verminderde nierwerking wordt de vacht van de kat mottig en dof, gaat hij meer drinken en plassen, wordt hij mager of ronduit ziek van de gifstoffen die zich opstapelen in het bloed.

De nieren geven echter ook een hoge bloeddruk niet meer door aan het hart, waardoor dit steeds harder moet gaan pompen om tegen de bloeddruk op te kunnen. Dit leidt dan weer tot een verdikte hartspier. Ziehier een filmpje van naar t schijnt de oudste kat van de wereld , de eigenaars beweren dat ze 37 jaar is , vergeet evenwel het muziekje bovenaan dit logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ....





 Wilt u echter toch nog een zinvol stukje zorg aan uw "senioren kat" besteden, kies dan tenminste voor een jaarlijkse bloeddrukmeting, zo nodig in combinatie met een klein bloedonderzoek op nierfunctie, schildklierwerking en suikerziekte.
De kosten van een bloeddrukmeting liggen op het niveau van een vaccinatie.

 

Veel liefs .... groetjes ... Miryam

Hondenhoest  !!!
Voorkomen is beter dan genezen ... 

 

Wat is kennelhoest
Kennelhoest is een zeer besmettelijke infectie aan de voorste luchtwegen van de hond. Met voorste luchtwegen worden de luchtpijp en hoofdvertakkingen naar de longen bedoeld. Kennelhoest uit zich door een droge, harde hoest. Ook kunnen lange hoestbuien voorkomen die gepaard gaan met kokhalzen of braken. De 'echte' kennelhoest wordt veroorzaakt door een combinatie van factoren: virussen, bacterien en stress. De balangrijkste verwekkers zijn de bacterie Bordetella bronchiseptica en het parainfluenzavirus. Het hoesten kan soms wekenlang aanhouden met als risico dat het chronisch wordt of dat longontsteking als complicatie kan optreden. Met name pups of oudere en zwakke dieren hebben hier een grotere kans op.

Als behandeling direct bij de eerste verschijnselen plaatsvindt, is er een grote kans op succes. Als er te lang wordt gewacht, kan de hoest echter chronisch worden of zich zelfs ontwikkelen tot een longontsteking. De behandeling is doorgaans met antibiotica en daarnaast aanvullende ondersteunende therapie (bv. hoestsiroop).

Ziehier een prachtig mooi samengesteld filmpje allerlei .... spelende , werkende honden , puppie's , water ,...... humor ..... ! Vergeet evenwel het muziekje boven aan t blog niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ...



  Bordetella, of hondenhoest, veroorzaakt een aanhoudende, droge hoest die bijzonder besmettelijk is. Bij Bordetella hebben we te maken met een virus en een bacterie, Bordetella bronchiseptica de bacterie.

 

Bronchitis en longontsteking treden in minder dan 20% van de gevallen op en de meeste honden genezen binnen één tot vier weken. Huismiddeltjes kunnen helpen tegen de droge hoest, maar er is geen geneesmiddel; de hond moet 't uitzieken. Vaccinatie biedt geen gegarandeerde bescherming tegen hondenhoest, maar biedt wel bescherming tegen het meest voorkomende virus dat deze ziekte veroorzaakt.Voorkomen is beter dan genezen .


 

)

 

De Marwari ...
het paard met gekrulde oren ...

 

De Marwari is afkomstig uit de landen rond Afghanistan, het ras zou ontstaan zijn toen een aantal arabische paarden schipbreuk leed en aanspoelde op de stranden en zich daar voortplantten met de inheemse Aziatische pony's. Het ras is nauw verwant aan de Akhal-Teke en de Kathiawari.

  

De Marwari is altijd een oorlogspaard geweest. Het is gefokt door de koninklijke families en de krijgers van India om te dienen als rijpaard. Het paard stond zo hoog aangeschreven dat 'gewone' mensen ze niet mochten berijden, dit was voorgehouden aan twee hoge 'kastes': de Rajput (heersers) en de Kshatriyas (strijders).

Het ras was bijna uitgestorven tijdens de Britse overheersing van India en de periode van democratisering die daarop volgde, maar in 1995 is de Indeginious Horse Society of India opgericht die het ras van de ondergang probeert te redden, er is onder andere een standaard voor het ras opgesteld en met succes: de fokkerij is op gang gekomen en recent zijn er zelfs paarden geëxporteerd.

Een normale Marwari is ongeveer 1.50 meter hoog en is een zeer elegante verschijning. Het ras is sterk pezig en meestal goed gespierd. Ze hebben lange benen en zeer harde hoeven. Hierdoor hoeven ze alleen in zeer rostachtige gebieden ijzers te dragen. De Marwari heeft vaak een aangeboren tölt die in Azie revaal wordt genoemd. Deze gang word door meerdere Aziatische rassen vertoond. De vacht van een Marwari is, zoals bij alle woestijnpaarden, fijn en zijdeachtig. De kleuren lopen uiteen van bruin, vos, isabel tot bont, alle kleuren zijn toegestaan.

 

De oren zijn ook zeer bijzonder. De oren lopen namelijk van boven in een krulletje naar elkaar toe. Er wordt bij de Marwari veel belang gehecht aan de werveling van het haar op het lichaam. Het haar heeft dan ook een zeer mooie structuur.

  

De Marwari is gefokt om in de oorlog zijn ruiter zoveel mogelijk te helpen. Zijn karakter is hierop aangepast, het is een intelligent paard dat trots maar trouw is en de wil heeft om te winnen. Het is een hard paard dat makkelijk oud kan worden met een zeer groot uithoudingsvermogen dat zich makkelijk aanpast aan veranderende omstandigheden.

 

Hoe prachtig en ellegant ze wel zijn zie je in het hieropvolgend filmpke  ... ff het cultuur van ginds opsnuiven ... Vergeet evenwel het muziekje in linkerkolom niet uit te zetten é ... knipoogje !!

 

 De oriental ...Oosterse Korthaar hetzelfde type als de Siamees maar ...
 


Deze katten zijn van hetzelfde type als de Siamees, alleen ontbreken de siamese aftekening en de blauwe ogen.


 


Deze katten hebben allemaal groene ogen. Het zijn katten met een geheel gekleurd lichaam in effen, schildpad of diverse soorten tabby tekening.
 
Ze komen ook voor met zilver en heten dan in effen kleur: Smoke; met tabbytekening heten ze Silvertabby, Silvershaded of Silvertipped.


 


De allereerste 'officiële' Oosterse Korthaar, een bruine kater genaamd Elmtower Bronze Idol, werd geboren in 1952. In 1958 werd de bruine varieëeit, de Havana, door de Engelse organisatie GCCF erkend. In de jaren '70 volgde de Oosters Korthaar Lilac of Lavendel. De Oosters Korthaar Zwart, ook wel Ebony genoemd, bestaat als erkende varieteit sinds 1972. Sindsdien is er een bijna onoverzienbare hoeveelheid nieuwe varieteiten ontstaan.


 


Er zijn kleuren bijgekomen: Blauw, Cinnamon, Fawn, Rood en Creme. Met het rood kwamen de Torties of 'Schildpadjes'. Dan de tabbies, in vier categorieen: Blotched, Mackerel, Spotted en Ticked Tabby, met de bijbehorende Tortie-Tabbies.

Ziehier een prachtig filmpje  ... we gaan ff mee op wandel met een black cat oriental  ... vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

Een heel bijzonder effect geeft het zilver, dat in combinatie met alle kleuren en
patronen kan voorkomen.


 


Opmerkelijk is dat, bij al dit getover met kleuren, de Havana zich nog altijd handhaaft als de meest populaire variëteit. De meest recente ontwikkeling is de fok van wit gevlekte variëteiten. Hetgeen een groot gevaar kan betekenen voor de siamees. Als twee wit gevlekte dieren kittens krijgen, met de siamese aftekening, dan hebben ook deze siamese kittens witte vlekken. Wat een fout betekent in het siamese ras. Men zou moeten streven naar een fokverbod op siamezen met deze witte vlekken

 

Veel liefs ... spinnende groetjes ...Miryam

De Basenji ... Eén van zijn bijzonderheden is: hij blaft niet... maar jodelt ! !

 

Het meest karakteristieke van de basenji is wel dat ze niet kunnen blaffen, in plaats daarvan stoten ze een heel scala aan geluiden uit wat jodelen wordt genoemd.
 
 
Dit doen ze vaak als ze blij zijn, uitdagen of iets voor elkaar hebben gekregen wat niet mag.

  

De basenji lijkt in zijn gedrag soms erg op een kat. Ze hebben geen lichaamsgeur en zijn ze erg schoon opzichzelf en wassen zichzelf net als een kat. Dankzij de enkele zeer korte vacht, heeft men weinig hinder van losse haren. Men moet wel opletten dat de hond geen kou vat bij regen en vorst e.d. Basenjis liggen graag op een warm en hoog plekje, omdat ze graag alles willen overzien.


  


Laat Basenjis nooit teveel op een kale vloer liggen, maar op een zacht kleedje, anders ontstaan er lelijke plekjes op de gewrichten. Basenjis zijn uitermate nieuwsgierig en er ontgaat hen vrijwel niets. Ze “helpen”ook graag als je ergens mee bezig bent. D.w.z.: Ze lopen je in de weg om maar niks te missen of pakt je spullen weg om ze vervolgens in zijn mandje eens rustig te bekijken.

 
  


Teven worden in de regel maar eens per jaar loops. Basenjis zijn erg zindelijk, maar dat houdt niet in dat je dit allemaal maar vanzelf gaat. Basenjis zijn altijd in voor een verzetje en hebben veel beweging nodig. Helaas is het niet overal mogelijk uw Basenji los te laten lopen want wanneer ze een konijn o.i.d. zien gaan ze ervandoor, ze komen echt wel terug, maar in ons overvolle kikkerlandje kan dat net te laat zijn. 


   

Basenjis zijn ontzettende stijfkoppen maar tegelijk ook leergierig. Ze leren snel maar zijn daardoor ook gauw verveeld. Het is goed mogelijk trainingen te volgen met uw Basenji, zoals behendigheid, gehoorzaamheid en uiteraard speuren, er wordt echter wel van de eigenaar een zekere creativiteit en sportiviteit verwacht om te voorkomen dat de hond zich gaat vervelen en andere dingen gaat doen.Een Basenji blijft eigenwijs en zullen tijdens oefeningen of wandelingen regelmatig hun kop in de wind gooien en doen alsof ze alles vergeten zijn wat u hem heeft aangeleerd. 

  

Ziehier een prachtige conversatie tussen twee spelende Basenji's... is een gillertje ... ghiiiii ... maar het is belange nog niet het jodelen wat ze kunnen .... ... Vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... enjoy it ...smile !!

  

Birdcatcher Spots ... witte vlekken op het lichaam van het paard... !

 


Birdcatcher Spots zijn kleine witte vlekken op het lichaam van het paard. De doorsnee kan variëren van een halve centimer tot de maat van 50 eurocent. Genetisch gezien is er niet veel bekend van deze vlekken, maar waarschijnlijk hebben ze iets met het Sabino-gen te maken.


 


Vlekken van Birdcatcher werden genoemd naar de “ Thoroughbred stallion Birdcatcher “ die de noteringen tentoonstelde, en zijn ook genoemd Kromming (Bend ) of vlekken (voor de Thoroughbred stallion) de Kromming of, die hen hadden of Chubari-vlekken die (gewoonlijk naar grotere vlekken verwijzen, vaak de eivormige verschijning, zoals die welke te zien zijn bij de Thoroughbred stallion Tetrarch, en zijn recentere nakomeling Laissezaller.Zie hier een prachtig mooi ritmisch filmpje met ... let wel !! ...geen Birdcatcher Spots maar een leopard Appaloosa  ... vergeet wel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens je dit aanklikt hé ... 

 

De paarden met deze vlekken worden gekenmerkt door overal van enkele tot talrijk willekeurig geplaatste witte vlekken op de vacht, gaande van het uitstrekken in grootte van slechts een paar witte haren, ongeveer de grootte van een muntstuk en soms groter. Zij zijn gewoonlijk rond met vrij verschillende randen, maar kunnen ook onregelmatig worden gevormd en/of een verschijning hebben zoals kant.

 


Soms zijn de vlekken aanwezig bij geboorte en veranderen niet in aantal of rangschikking/vormen, en soms schijnen zij progressief, door meer en meer te verschijnen elk jaar; of bestaande vlekken die elk jaar groter worden. Soms verminderen de vlekken zelfs in grootte of aantal naarmate het paard ouder wordt.
 
 


Er schijnt niet om om het even welke genetische component te zijn aan birdcatchervlekken, aangezien zij niet typisch van ouder tot nakomelingen worden doorgegeven.

  

De vlekken van Birdcatcher kunnen in om het even welk ras verschijnen, hoewel Thoroughbreds en Arabische schijnen een hogere weerslag van de vlekken te hebben


 

 
Veel liefs ... groetjes .... Miryam