Categorie: Katten

De Somali's ... een bron van inspiratie, levensvreugde en pret...

 

Zowel de Abessijn als ook de Somali is zeer intelligent en aanhankelijk. SomAby's zijn bijzonder op hun mensen gesteld en bruisen van energie. Zelfs op ver gevorderde leeftijd zijn de SomAby's nog actief en in het leven geïnteresseerd en voelen ze zich nog steeds betrokken tot het wel en wee van het huishouden.

 

Eenmaal gewend aan hun mensen zijn het vrienden voor het leven. Ze zijn inventief (zien in elk voorwerp een speeltje) en watervlug. Dichte deuren zijn ervoor om geopend te worden, losse veters om nagejaagd te worden. Bewegende tenen laten ze niet ongemoeid.


 

Mogen ze in een afgeschermde tuin ravotten, dan racen ze er vol energie doorheen op zoek naar prooi, van insecten, via kikkers en muizen tot vogels. Ook wormen laten ze niet met rust. En ja, af en toe moeten ze even pronken en brengen ze hun buit naar binnen om vervolgens vol trots de complimenten van hun eigenaren af te wachten.


  

De SomAby kan beslist niet tegen alleen zijn en opsluiting in kleinere ruimtes is voor hen rampzalig. Ze worden ziek, ongelukkig en apatisch (of erger). Voor een SomAby is het dus heel belangrijk dat hij/zij gezelschap heeft. Dit kan een gezin zijn, waar altijd wel iemand aanwezig is, een andere kat of een hond. Een SomAby heeft vanwege zijn actieve en nieuwsgierige aard meerdere kamers nodig waar hij/zij in en uit kan lopen.

 
 

Helemaal perfect zou het zijn als hij in een beschermde situatie naar buiten kan (buitenren, afgeschermde tuin of balkon). Net als voor andere katten geldt ook voor hun dat ze de gelegenheid moeten hebben om hun nagels te kunnen scherpen (krabpaal), voldoende speelgoed (pennen, propjes papier en oude sokken zijn erg in trek) en plekken waar ze zich ongestoord kunnen terugtrekken. Hier het grappig  filmpke van let wel .... een abbessijn  ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

 Snowshoe ... een kat met kleine witte
 laarsjes... ! !

HERKOMST. In de jaren zestig van de vorige eeuw werden in Philadelphia in een nest Siameesjes verrassend drie kittens geboren met witte vlekken op hun voetjes. Met inkruising van bi-colour American Shorthair werd verder gefokt, waaruit uiteindelijk de Snowshoe ontstond. Op het gezicht is een witte bies als een omgekeerde V afgetekend. Ondanks het feit dat de Heilige Birmaan ook witte voeten heeft, is dit ras niet verwant.

 

VACHT. Glad, strak en kort. Lichaamstype en aftekening als de Siamees, met witte vlekken op voeten, borst, gezicht, oren en een deel van de poten. Zeer gemakkelijk te onderhouden vacht.
KLEUR. Seal Point en Blue Point zijn het meest populair.
GEDRAG. Nogal vriendelijk. Goed met kinderen. Kletser.
OVERIG. De kleine witte laarsjes aan de voeten 'maakten' de rasnaam. 

 


Dit ras is bijdehand en intelligent en heeft een tikje mystiek geërfd van zijn voorvaders.Ziehier een prachtig mooi filpmje van een spelende kat op een trap ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken  !!! 

 


 De Snowshoe is een ideaal huisgenootje die je overal mee naartoe zal vergezellen en met een zachte, melodische stem met je communiceert.
 Deze kat kan zich erg vermaken met water maar ook met speeltjes is hij de hele tijd zoet. Snowshoes zijn levendige, allerte en actieve katten die er
niet van houden om lang alleen te zijn.
 
 

 

Veel liefs . groetjes ... Miryam

De Peterbald of Petersburg Sphynx...

 



De Peterbald of Petersburg Sphynx is een sierlijke, intelligente kat van het oosterse type die haarloos lijkt te zijn. Rimpels over het grootse deel van het lichaam is een van de opvallende eigenschappen van de Petersburg Sphynx. Deze katten kunnen twee typen vachtstructuur hebben; Katten met een niet-borstelige vacht zullen deze meestal verliezen als ze ouder worden, maar ze behouden een fijn, kort dons op hun lichaam en/of de extremiteiten.

 

Katten met een borstelige vacht kunnen deze ook verliezen als ze ouder worden en/ of hier en daar een paar haren behouden op het lichaam en de extremiteiten.
Katten kunnen met of zonder vacht geboren worden. Bij de katten die met vacht geboren worden en deze later verliezen, begint het haarverlies meestal bovenop de nek en gaat dan verder over het lichaam naar de staart.
 
 

Zie hier prachtig spelende Peterbalds kittens.... vergeet eerst het liedje bovenaan het blogje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... knipoogje

Als de vacht behouden blijft op de extremiteiten bij niet-borstelige katten, dan voelt dit zeer zacht en donzig aan.De vacht die behouden blijft op de extremiteiten van de katten met borstelige vacht is kort en krullerig. Bij beide vachttypen zit de overgebleven vacht meestal op de snuit, aan de basis van de oren, op de poten en voeten en er kunnen nog enige haren op de staart zitten.

 

Lijkt gewoonlijk haarloos te zijn. Het lichaam kan met fijn kort dons overdekt zijn wat al of niet verdwijnt als de kat ouder wordt; dons blijft meestal aanwezig op de points en het lichaam wordt haarloos; of alle vacht verdwijnt en kat wordt compleet haarloos.
Bij sommige katten is bij de geboorte een patroon zichtbaar wat verdwijnt met de vacht. Bij anderen lijkt het patroon in de huid te zitten en blijft het zichtbaar nadat de kat zijn vacht is kwijgeraakt. Snorharen en wenkbrouwharen zullen, als ze bestaan, golvend zijn en kunnen afgebroken zijn. Borstelharige (kan een volle, dichte vacht met korte, krullende haren zijn of hier en daar verspeid plukjes kort krullend haar over het hele lichaam) katten zijn toegestaan op show tot 2 jaar oud maar verdient geen voorkeur

Textuur

Zeemleerachtig bij haarloze katten. De huid is zacht en soepel en moet bij aanraking niet olieachtig aanvoelen. Katten met een echte borstelvacht verliezen die nooit. De vacht bestaat uit zeer korte, dichte, krullende haren. Sommige katten die geboren worden met de borstelige vacht kunnen uiteindelijk wel alle krullende haren verliezen. Bij dit soort katten blijft meestal dons over het hele lichaam behouden.

 


De Peterbald is een erg actieve kat.Ze vragen veel aandacht van de eigenaar.Ze zijn erg speels en blijven dit ook als ze ouder zijn.Het is een ondernemende,nieuwsgierig kat.Ze zijn niet snel onder de indruk van dingen en erg zelfverzekerd.De Peterbald past zich makelijk aan,ook met andere dieren.Het is een vriendelijke, knuffelbare kat.

 


Veel liefs ... groetjes  ... Miryam

Cymrics (Manx) zijn geweldige jagers en halen graag kattenkwaad uit. 

 


Niemand weet waar de Manx oorspronkelijk vandaan komt. Misschien hebben de Vikingen deze staartloze kat naar het eiland Man in de Ierse Zee gebracht. Feit is, dat het een van de oudste Europese landrassen is. Hoe het gen voor langhaar in het ras is gefokt, is niet bekend.


 
Kortharige versie ( de Manx )

De langharige versie heeft de fraaie naam Cymric (uit Wales), hoewel hij niet uit Wales afkomstig is. Cymrics worden staartloos genoemd, maar ze zijn er evenals de Manx in drie versies: Rumpy, Stumpy en Longie. Rumpy is volkomen staartloos; Stumpy is kortstaart tot drie cm en Longie is een staart van bijna normale lengte.


 


Het is een kat die zich nogal op een persoon richt. Ze zijn niet onaardig tegen anderen, maar preferen toch die ene. Het zijn geweldige jagers en klimmen graag in bomen en halen kattenkwaad uit. Ook zijn er die apporteren leuk vinden. Het zijn rustige, nogal gereserveerde katten die uitstekend gezelschap zijn speciaal voor mensen die alleen wonen.De Cymric kat is een rustige, gemoedelijke huisgenoot.


 


 Ziehier een prachtige docu over dit toch ogenschijnlijk wonderbare kat ... ze huppelen net zoals een konijntje ..... vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten ... voor je dit aanklikt ... ! !

Speels en prettig aanwezig zonder opdringerig te zijn. Meestal kiest de Cymric één baasje uit dat helemaal "zijn/haar mens" wordt. Visite bekijkt de Cymric het liefst vanaf een afstand, totdat blijkt dat het "goed volk" is. Ze blijven tot op hoge leeftijd speels en actief.


 


Een Cymric kan goed springen en klimmen en ze bekijken hun domein graag vanuit een strategische plek op een hoge kast of vensterbank. De poezen zijn erg goede moeders voor hun kittens; nestjes bestaan meestal uit vier kittens, maar zes stuks is geen uitzondering. Kittens grootbrengen is een groepsgebeuren, moeder, vader en verdere familie zorgen voor de kleintjes en ravotten graag met ze

 

Veel liefs ...  groetjes ... Miryam

De Australische Tiffanie kat ... een visie in
      een  zilveren sluier ! !
 
    
 

Naar mijn mening, is de meest exquise of edele kat de Chinchilla met zijn zilveren getinte vacht en afgelijnde ogen rond die mooie lichtgevende opmerkelijke

 

De Birmaan, anderzijds, is een prachtige kat met een grote persoonlijkheid,  hartelijk en tevens weinig in onderhoud. Ziehier een grappig filmpje van spelende himalaya kittens ghiiiiii  ... ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ...  ! !

Meng hen samen allebei en na twee generaties kunt u de Australische Tiffanie bekomen; even mooi als de Chinchilla maar met een laag onderhoud en een semi-langharige vacht. En met een buitengewoon hartelijke persoonlijkheid van het Birmaanse type

 


Alhoewel de bonte of gevlamde variëteiten een neus hebben die samengaat of compatibel is

   

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De oriental ...Oosterse Korthaar hetzelfde type als de Siamees maar ...
 


Deze katten zijn van hetzelfde type als de Siamees, alleen ontbreken de siamese aftekening en de blauwe ogen.


 


Deze katten hebben allemaal groene ogen. Het zijn katten met een geheel gekleurd lichaam in effen, schildpad of diverse soorten tabby tekening.
 
Ze komen ook voor met zilver en heten dan in effen kleur: Smoke; met tabbytekening heten ze Silvertabby, Silvershaded of Silvertipped.


 


De allereerste 'officiële' Oosterse Korthaar, een bruine kater genaamd Elmtower Bronze Idol, werd geboren in 1952. In 1958 werd de bruine varieëeit, de Havana, door de Engelse organisatie GCCF erkend. In de jaren '70 volgde de Oosters Korthaar Lilac of Lavendel. De Oosters Korthaar Zwart, ook wel Ebony genoemd, bestaat als erkende varieteit sinds 1972. Sindsdien is er een bijna onoverzienbare hoeveelheid nieuwe varieteiten ontstaan.


 


Er zijn kleuren bijgekomen: Blauw, Cinnamon, Fawn, Rood en Creme. Met het rood kwamen de Torties of 'Schildpadjes'. Dan de tabbies, in vier categorieen: Blotched, Mackerel, Spotted en Ticked Tabby, met de bijbehorende Tortie-Tabbies.

Ziehier een prachtig filmpje  ... we gaan ff mee op wandel met een black cat oriental  ... vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

Een heel bijzonder effect geeft het zilver, dat in combinatie met alle kleuren en
patronen kan voorkomen.


 


Opmerkelijk is dat, bij al dit getover met kleuren, de Havana zich nog altijd handhaaft als de meest populaire variëteit. De meest recente ontwikkeling is de fok van wit gevlekte variëteiten. Hetgeen een groot gevaar kan betekenen voor de siamees. Als twee wit gevlekte dieren kittens krijgen, met de siamese aftekening, dan hebben ook deze siamese kittens witte vlekken. Wat een fout betekent in het siamese ras. Men zou moeten streven naar een fokverbod op siamezen met deze witte vlekken

 

Veel liefs ... spinnende groetjes ...Miryam

Na de Lundehond nu ook een meertenige kat ... meer bepaald de Polydactyle kat ...

 


Katten hebben gewoonlijk 18 tenen, 5 aan elk van de voorpoten en 4 aan elk van de achterpoten. Polydactyle katten (ook wel hyperdactyl genoemd) hebben extra tenen aan hun poten. Bij polydactylie zijn er meer dan het normale aantal tenen. Het komt van het Griekse "poly" dat "veel" en "dactylo" dat "vinger of teen" betekent.


  


Vroeger waren ongeveer 40% van de Maine Coons Polydactyl. In de Amerikaanse volksverhalen werd gezegd dat deze katten wilde jagers waren en dat ze hun overgrote voeten daar bij gebruikten om levende vis uit de rivieren te vangen. Onderzoeken aan katten met Polydactyl tussen de 40er en 70er jaren wezen uit dat het begin van deze eigenschap bij katten waarschijnlijk zijn voorgekomen door de uit Engeland meegebrachte katten door Puriteinen naar de Boston omgeving.


  


Volgens de engelstalige wikipedia is een polydactyle kat een kat die meer dan de normaal aantal tenen heeft aan zijn poten. Polydactylie bestaat in de dierenwereld, maar ook bij mensen. Normaal gezien hebben katten vijf tenen aan elke voorpoot en vier aan elke achterpoot. Bij polydactyle katten is het zelfs mogelijk om 7 tenen te hebben aan voor- en/of achterpoten.

 
 


Polydactylie is afkomstig van een dominant gen in één van de voorouders van een poes. Het is niet schadelijk voor de poes. Tegendeel zelfs, het kan soms een voordeel zijn voor de poes. Het komt vaak voor dat een polydactyle kat een extra teen heeft die te vergelijken is met de menselijke duim. Door deze extra teen wordt de poes in staat gesteld om dingen vast te grijpen of te openen.

 


Hier een korte voorstelling van een Polydactyle kat ... vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é  ...

Polydactylie lijkt het meest voor te komen aan de Oostkust van de Verenigde Staten en in Zuid-West Engeland. 
Geruchten bestaat dat polydactyle katten een uitzondering zijn in Europa omdat deze aanzien werden als gelijken met heksen.

 

 Andere geruchten vertellen dan weer dat polydactyle katten veel voorkomend zijn in de Cardigan gebieden aan Wales. Daar zijn ze beter gekend als Cardi-cats.
Nobelprijswinnaar Ernest Hemingway is de meest bekende polydactyle kattenliefhebber. Na zijn dood werd zijn huis dan ook omgevormd tot museum en opvangtehuis voor katten, waaronder verschillende polydactyle katten) 

 

Het is een spreekwoordelijke vanzelfsprekendheid dat vallende katten altijd op hun pootjes terecht komen.

 

De kat heeft een automatische volgorde van bewegingen ontwikkeld om zeker te zijn van een veilige landing.

Als katten vallen strekken ze eerst het lichaam, te beginnen bij de kop Met de voorpoten vlakbij de kop en de achterpoten recht omhoog buigen ze hun lichaam en draaien de voorkant een halve slag, zodat het lichaam naar de grond gericht is Dan strekken ze de voorpoten omlaag en draaien ze de achterpoten opzij, waarna tenslotte het achterlijf meedraait De staart kan dienen om een te ver doordraaien te corrigeren. De kat komt neer op alle 4 de poten tegelijk, de rug gebogen om de schok zo goed mogelijk te dempen Het is echter niet zo dat de kat altijd op de pootjes terecht komt, alhoewel het wel vaak zal lukken.

 

Het is een spreekwoordelijke vanzelfsprekendheid dat vallende katten altijd op hun pootjes terecht komen. Dankzij het pionierswerk van een Franse fotograaf rond 1900 werd echter duidelijk welke handelingen een kat achtereenvolgens, tijdens zijn val, dient te verrichten om op zijn pootjes terecht te komen. Die fotoserie (maar ook de hedendaagse versie  liet niet alleen zien dat de fotografie de wetenschappelijke waarneming aanzienlijk kon verrijken, maar ontketende ook een discussie over dit markante verschijnsel tussen fysici.

  

Het gaat hierbij om de mechanica van deformeerbare lichamen, dit in tegenstelling tot die van de starre lichamen: zoals bakstenen, tollen e.d., waarmee de meeste lezers vertrouwd zullen zijn. In algemene zin beschouwen we een dynamisch systeem waarbij het centrale object zelf controle heeft over een aantal parameters die de beweging beïnvloeden; daarmee hoort het probleem ook thuis in de regeltheorie.

 

Tot zover deze theoretisch beschrijving van de heroriëntatie van een deformeerbaar lichaam in de ruimte.  
De oplossingen geven een mogelijke strategie voor een kat om zich om te draaien tijdens zijn val.

 

Wanneer wij nu, als rechtgeaarde empiristen, de val van een echte kat bestuderen, blijkt dat ons model tekort schiet. Het blijkt dat de kat intensief gebruik maakt van zijn staart, en ook een lichte ``twist'' uitvoert.Zie hier hoe duidelijk het wel is hoe een kat haar staart gebruikt bij een oneindig diepe val ... de " twist" zit erin ... de kat roteert met haar staart ... mooi om zien in slow motion  ... hoe ze uiteindelijk op haar pootjes terecht komt ....vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

 
Deze bevindingen vragen om een uitbreiding van ons model, hoewel we op grond van het model wel verwachten dat een echte kat zonder staart ook op zijn pootjes terecht zal komen. 

 

Ook verwachten we dat voor een uitgebreid model de vezelstructuur van de configuratieruimte, en daarmee de analogie met een kijktheorie, zal blijven bestaan. Er moeten dus nog de nodige katten uit boom gekeken worden... euh hum !

  

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Een schildpadkat ...tortie "of " ... tortoiseshell ..

 


Een kat met enkel ros en zwart heet een "schildpadkat" of "tortie", een afkorting van het Engelse "tortoiseshell" (schildpaddenschild), waar de vacht van deze katten op zou lijken. Soms wordt de term "lapjeskat" ook wel gebruikt voor deze tweekleurige katten. Zwartschildpad en blauwcrème komen, met of zonder wit, veel voor bij rasloze katten, maar ook bij raskatten zie je deze kleurcombinatie vaak.Schildpadkatten zijn bijna altijd vrouwelijk; ze hebben immers twee X-chromosomen nodig. Toch komen er sporadisch schildpadkaters voor; een onderzoek wees uit dat één op de 3000 geboorten een schildpadkater oplevert.


 


Kleuren bij katers
Katers kunnen hun Y chromosoom dat hun tot kater maakt uiteraard alleen maar van hun vader krijgen; de kleur van pa heeft dan ook geen enkele invloed op de kleur van zijn zonen want zijn Y chromosoom is ‘leeg’ qua kleur. Daaruit vloeit voort dat katers altijd de kleur krijgen van hun moeder. Is moeder rood, dan zijn haar zoons ook rood. Is moeder zwart, dan worden haar zoons ook zwart. Is moeder een schildpad (een beter woord voor lapjeskat) dan heeft zij dus een X chromosoom voor ‘zwart’ en een X chromosoom voor ‘rood’. Ze kan dan ook zowel zwarte als rode zonen voortbrengen. 



 


Kleuren van poezen
Hoe is het gesteld met de dames? De kleur van hun vader heeft wél invloed op hun vachtkleur. Poezen hebben immers twee ‘kleurendragende’ X chromosomen; één kregen ze van hun moeder en de andere van de vader. Beide X chromosomen bevatten informatie voor vachtkleur, dus de informatie ‘rood’ of ‘zwart’. Is de moederpoes rood en de vader ook, dan zijn de kitten eveneens rood. Is moederpoes zwart en de vader ook, dan zijn alle kittens zwart. Maar wat gebeurt er als de moederpoes zwart is en de vader rood? Dan krijgen de dochters van hun moeder een X chromosoom voor ‘zwart’ en van pa een X chromosoom voor ‘rood’. Beide basiskleuren tonen zich dan in de dochter; ze is zwart en rood, ofwel een schildpad !



 


 En wat nu als de moeder een schildpad is en de vader rood? Dan kan het X chromosoom van de moederpoes zowel de informatie ‘rood’ als ‘zwart’ bevatten en pa geeft enkel het X chromosoom voor ‘rood’. Uit deze combinatie kun je dan ook schildpadkleurige dochters krijgen als rode dochters. Nog een voorbeeldje; moeder is een schildpad en vader is zwart; de dochters kunnen dan schildpad zijn, of zwart. Hier een prachtig voorbeeldje van een nest met een schildpad moeder ... gelieve eerst het liedje bovenaan het logje uit te doen alvorens dit aan te klikken !! 

Een schildpadkater, dat kan dus niet?!
Een schildpadkater kan dus eigenlijk niet. Want dat zou betekenen dat hij twee X chromosomen draagt, net zoals een poes, maar zijn genetische code is XY het is een mannetje. Hij kan dus maar één kleur hebben; zwart of rood.


  


Ik heb de twee diertjes effe samen gezet , beiden dus, zowel een schildpad als een kat ... en t grappige daaraan is , dat de kat in dit geval het wel op een loopje zet na enige pogingen duidelijk te maken dat ze met rust gelaten wil worden ghiiiiii ...

 


Veel liefs ...  groetjes  ... Miryam

Hoe een moederloos kitten grootbrengen ... ?

 
Het gebeurt soms : het moederdier overleeft een bevalling niet, of verstoot haar jongen of geeft onvoldoende tot geen melk. Wat ook al eens voorvalt - spijtig genoeg - is dat mensen ongewenste kittens op straat zetten. Een toevallige wandelaar neemt dat hoopje ellende mee naar huis … en hoe moet het nou verder ?



Weet dat u een enorme taak op zich neemt, want een kattenmoeder vervangen is geen sinecure. De gulden regel is zeer kort samen te vatten in drie woorden : warmte - voedsel - rust.

 

Warmte Een kitten is zeer gevoelig aan onderkoeling, immers de vacht is nagenoeg onbestaande, het relatief groot lichaamsoppervlak zorgt voor een intense warmteuitwisseling en de 'lichaamsthermostaat' werkt nog niet optimaal zoals bij volwassen dieren. Wanneer er een moederdier en nestgenoten zijn, geeft dit minder problemen : ze houden elkaar lekker warm, alhoewel zelfs in zulke normale omstandigheden, een warmte-lamp toch gewenst is. Het kleine ding op zichzelf moet dus zeker verwarming krijgen, het best via de rode warmte lampen.

  

Een ideaal 'nest' is een houten wijnkist met een dikke laag krantenpapier op de bodem met daar bovenop een laken. Het hout geeft een warme, tochtvrije beschutting, het diertje kan dankzij de wanden niet uit het nest wegrollen en zodoende in de kou terecht komen. De warmte-lamp is nodig zowel overdag als 's nachts tot het diertje zo'n week of 4 is, daarna is bijverwarming nodig 's nachts, eventueel overdag afhankelijk van de verwarmingssituatie in huis

  

Rust Net als kleine mensjes hebben ook kleine diertjes hun rust broodnodig. Let dus goed op : voor kinderen is zo'n kitten onweerstaanbaar en ze zullen het diertje te pas en te onpas wakker maken, knuffelen en storen. Dit moet zeker vermeden worden. Het diertje moet enkel wakker gemaakt worden voor de voeding, tussen 2 eetbeurten in laat u het slapen.Zorg ook dat het 'nest' niet op drukke plaatsen van het huis staat, een rustig schemerig hoekje is het best.

 

Voedsel Dit hoofdstuk geeft de meeste problemen en is de echte struikelblok in de verzorging van de moederloze. Een eerste moeilijkheid: heeft het kitten de biestmelk gedronken of niet. De biestmelk is de eerste melk die de moeder produceert en bevat tal van afweerstoffen die het jonge ding bij de eerste zuigbeurt binnen krijgt. Deze afweerstoffen verdedigen het jong de eerste paar weken tegen allerlei ziekten. Deze biest is door niets te vervangen. Als het jong het niet heeft gezogen, zijn de overlevingskansen beduidend kleiner.Daarna de echte melkvoeding : er zijn nu zeer goede melkvervangers op de markt, die de kwaliteit van kattenmelk sterk benaderen (te koop bij dierenarts of apotheek).

 

Ziehier een schattig lief filmpje ... een adoptiekitten van amper 3 dagen oud , zowel mens als dier ( hond ) ontfermen zich liefdevol over 't kitten  !!  Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ! 

Deze melk wordt verkocht onder de vorm van poeder dat moet opgelost worden in gekookt afgekoeld water (temperatuur van 38 °C). Het jong moet om de 3 à 4 uur gevoed worden (ook 's nachts) met een pipet kunstmelk. De hoeveelheid geeft het jong perfect aan : het zal zuigen tot ie voldoende heeft gehad voor de lopende voederbeurt.

 

Zeer belangrijk is het feit dat u het jong zal moeten helpen met urineren en defeceren. Als u de kans krijgt moet u eens een normaal nest van moeder met jongen observeren : de eerste weken zal u geen bevuild nest zien, voor de simpele reden dat het moederdier de kleintjes helpt met de behoeftenproductie en die zelf oplikt. Het moederdier zal geregeld de jongen krachtig over de buik likken : deze massage zorgt er voor dat het jong zal urineren en defeceren, dit likt de moeder meteen op.Het masseren zal u dus ook moeten doen : met een doekje masseert u het buikje enkele malen per dag zodat het jong z'n afvalstoffen kwijt kan.