Hé, mijn kat doet vreemd!

Soms heb je een handleiding nodig om je kat te begrijpen. Een kat kan gedrag vertonen waar wij mensen het raden naar hebben. Waarom krabt hij naast zijn etensbak, mekkert hij naar vogels of kneedt hij je schoot tijdens het knuffelen? Wat voor ons ronduit vreemd of grappig gedrag lijkt, is meestal logisch te verklaren.

 

Zie hier een prachtig Reklame filmpke ...!! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... !!





Meestal gaat het om natuurlijk gedrag dat ooit nuttig is geweest, en nog steeds zit ingebouwd in het instinct van je kleine huistijger. . Kneden op je schoot
Als je je kat knuffelt, hoe gedraagt hij zich dan? De meeste katten zullen tijdens het knuffelen spinnen en met hun voorpoten je schoot kneden.

 

Het zijn de uiterlijke tekenen van een tevreden kat. De reden hiervoor is terug te vinden in de kittentijd. Wanneer de kittens wilden drinken, moesten ze eerst de tepelhof van de moederpoes ‘kneden’ om de melk te doen vloeien.
 


Ook op deze leeftijd ging het kneden gepaard met tevreden gespin. Het gedrag stamt dus af uit de kittentijd maar is op volwassen leeftijd zijn functie verloren. Ook een kat die zijn ‘bed opmaakt’ zal meestal eerst de lakens of een kussen kneden. Het is de lichaamstaal van een gelukkige en ontspannen kat.

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Een Rhodesian Ridgeback heeft een uitstekende zesde zintuig voor gevaar !!

 


"Deze Zuid-Afrikaanse hond ontleent zijn naam aan de streep van haren op de rug (ridge of pronk) die juist verkeerd zijn geïmplanteerd, vandaar zijn bijnaam "pronkrug".


 


Zijn voorouders zouden honden zijn die destijds door de Hottentotten gebruikt werden en die gekruist werden met honden geïmporteerd door de eerste kolonialen komend uit Europa in de 17e eeuw; en meer bepaald mastino's, doggen en bloedhonden.


 


Hij werd door de boeren in Zuid-Afrika ontwikkeld, en zijn standaard werd in 1922 vastgelegd in ex-Rhodesia.
Zuid-Afrikaanse jagers gebruikten de ridgeback om grof wild op te jagen en terug te vinden, maar ook voor de leeuwenjacht."

"Vergeleken met andere hondenrassen kan het karakter van de Ridgeback het best worden omschreven als excentriek. De volwassen Ridgeback is onafhankelijk, straalt rust uit en kan gereserveerd zijn tegenover vreemden. Ook laat hij een bepaalde vorm van arrogantie en zelfverzekerdheid zien.
 

 


Een Rhodesian Ridgeback is een bijzonder hondenras voor wat betreft de inprenting. Hij heeft namelijk een zeer goed associatievermogen en neemt dan ook alle positieve maar vooral de negatieve indrukken, die zijn omgeving hem bieden, in zich op. Deze indrukken zijn van beslissende invloed op zijn gedrag gedurende de rest van zijn leven.


 


Zijn eigen wil, vastberadenheid en gevoel voor eigenwaarde maken dat de Rhodesian Ridgeback niet tot onderworpenheid gedwongen kan worden. De houding van deze hond is niet die van een slaaf maar van een partner en de Rhodesian Ridgeback dient als zodanig behandeld te worden. De enige manier om een Ridgeback goed te laten functioneren en om respect van hem te krijgen is gebaseerd op wederzijds vertrouwen en een goede training.


 

Als huisgenoot en vriend demonstreert de Ridgeback een bijzondere trouw en toewijding aan zijn huisgenoten en zoekt een individu uit die hij als van hem beschouwt. Vaak wordt er gezegd dat "U" een hond bezit, uw Ridgeback ziet dat anders; "hij" bezit U. Om deze reden is een Ridgeback een uitstekende bodyguard en waakhond. Hij beschouwt namelijk uw eigendom als het zijne.

 
 


Van nature een luilak, zal hij geen onnodige energie verspillen om zijn doel te bereiken. Hij zal vaak tevreden zijn als hij zijn tijd kan gebruiken met dutten. Dit mag gezien worden als het tegenovergestelde op de omschrijving van de energieke en dynamische hond waarvoor de Rhodesian Ridgeback vaak doorgaat. Voor de beweging en de conditie van de volwassen Ridgeback zijn lange wandelingen noodzakelijk.Hier een prachtige Duitstalige docu van deze toch wel uitzonderlijk biezonder mooie ras ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é

Van oorsprong is de Rhodesian Ridgeback een jachthond met een grote presentatie en aanwezigheid. Hij heeft een uitstekende "neus". 


 

Specialisten spreken dit ras toch enigsinds tegen , daar ze het over de " pronkrug hebben , zij beschrijven dit eerder aan aangeboren afwijking nml Spina bifida of "open rug" is een aangeboren afwijking die het gevolg is van een ontwikkelingsstoornis van ruggenmerg en wervelkolom. Meestal is de afwijking ter hoogte van de lendenwervels (lumbaal) gelegen, soms ter hoogte van het heiligbeen (sacraal) of de borstwervels (thoracaal). Fokkers beweren het tegendeel  Ziehier een pro en contra van specialisten en fokkers ... !!

 De Ridgeback heeft een zesde zintuig voor gevaar en staat open voor indrukken uit zijn omgeving, zoals men dat vaker kan vinden bij wilde dieren. Wellicht is dit het gevolg van de strenge selectie die de jagers op groot wild vroeger doorvoerden. Deze eigenschappen zijn in de erfmassa van de Rhodesian Ridgeback verankerd.

 
 


Hij is intelligent en toegewijd zonder dat hij zijn aanhankelijkheid verbergt. De Ridgeback laat zijn toewijding zien bij het werken met zijn eigenaar en het beschermen van zijn eigendom. Kortom een hond die voor eenieder, die eerlijk met hem omgaat, een trouwe en toegenegen huisgenoot is die in extreme omstandigheden tot buitengewone prestaties bereid en in staat is."

 

Veel liefs …   Miryam



http://blog.seniorennet.be/awards_dierenopvoedster
/

De Schotse Deerhound is een vriendelijke heer met elegante manieren ...

De Schotse Deerhound is een vriendelijke heer, met elegante manieren en beschaafde affectie. Er wordt beweerd dat alle Deerhounds onder het sterrenbeeld Tweelingen worden geboren omdat ze een dubbele persoonlijkheid bezitten, die ze succes geeft tijdens de ruwe jacht en liefde in een warm huis .Vanwege hun omvang hebben zij veel ruimte nodig en dat schrikt veel mensen af. Het is een slimme, trouwe kameraad met een zacht en liefdevol karakter.


 


Hij vertoeft graag tussen de mensen. De Deerhound is een zeer oud ras, dat reeds bezongen wordt in gedichten uit de 3de eeuw.  De Scottish Deerhound leefde al in Keltische tijden in Schotland.De ontwikkeling van het Schotse ras volgde die van zijn Engelse tegenhanger : de Greyhound.  Schotten en Picten, de oorspronkelijke bewoners van de Highlands, voerden zelfs oorlogen om deze windhond. Hij is ideaal gebouwd voor de jacht.

 


Hij is sneller dan het hert en heeft voldoende gewicht om prooien van meer dan 100 kg neer te halen. De hond was lange tijd de exclusieve eigendom van de Schotse adel.  Door sociale veranderingen en overbejaging door gebruik van het geweer, kwam het ras tot verval


 

Zie hier een aangenaam kennismaking met deze prachtige Giant ...Vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt é ... !! 

Vroeg in de 19de eeuw werd het ras echter door Archibald en Duncan McNeill, de latere lord Colonsay, in ere hersteld. In Schotland, het land van herkomst, dragen nog vele plaatsen in de bergen namen van omgekomen honden.
 

Voor de echte liefhebbers van de Schotse Deerhound , ziehier een prachtig mooie slide ... zij worden aangenaam getrakteerd op een eigen liedje van deze toch uitzonderlijk hoogbegaafde hond !

Als huishond is de Deerhound goedgemanierd en trouw; hij heeft wel veel ruimte nodig en moet veel bewegen. Hou echter rekening met zijn felheid en jachtpassie wanneer je de hond laat rennen !  De Deerhound van vandaag wordt maar door een beperkt aantal mensen gehouden.

Veel liefs... groetjes ...Miryam

De witte herder ...
oftewel De Canadese herdershond ...! !

 

Het originele land van herkomst is Duitsland.
Voordat de eerste officieel geregistreerde Duitse Herder er was, waren er al witte herders in Duitsland. Maar ook andere kleuren herders kwamen voor. De eerste officieel geregistreerde Duitse Herder had een grootouder die wit was.
In de eerste instantie kwamen er dan ook witte Duitse Herders in Duitse keuringen en shows voor. Tot ca. 1930 was de kleur wit volledig erkend voor een Duitse Herder Een voorbeeld hiervan is Berno von der Seewiese.

 

Doch al spoedig besloot Duitsland dat de kleur wit niet gewenst was voor de Duitse Herder. Dit was een probleem, want witte en gekleurde pups kwamen in een nest voor. Al die tijd werd er niet op kleur gefokt en het gen voor de kleur wit was van het begin af tevens recescief aanwezig gezien de eerste officieel ingeschreven honden dit gen bij zich droegen.


 

Algemeen:
De Witte Herder is een krachtige, goedgespierde, middelgrote (lang) stokharige herdershond met staande oren, rechthoekig formaat, van middelzware bouw en met elegante, harmonisch vloeiende belijning. Ziehier een super lief filmpje van een 4 maand oud puppy...  Vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ..!

Gedrag en karakter:
Temperamentvol zonder zenuwachtigheid, opmerkzaam en waakzaam; naar vertrouwde mensen toe vriendelijk, vertrouwelijk en aanhankelijk; makkelijk te leiden en evenwichtig; tegenover vreemden gereserveerd, echter NIET angstig of agressief; benadert onbekende invloeden eerst terughoudend/voorzichtig, daarna nieuwsgierig.






In Nederland waren de witte pups meestal uit het nest verwijderd en er waren dus weinig of geen witte Duitse Herders die uit de oorspronkelijke Nederlandse Duitse Herder kennels kwamen.

 

Veel liefs ... groetjes  ... Miryam

Dieren hebben sinds mens en heugenis een grote betekenis in het leven van de mens. Maar dieren kunnen ook van grote invloed zijn op de gezondheid van bijvoorbeeld ouderen. Voor veel ouderen is het moeilijk structuur te geven aan de dag. Wanneer er niemand of niets is om naar om te kijken, is men al snel geneigd om de hele dag in bed te blijven.

 

Het hebben van een huisdier biedt structuur. Het dier moet gevoed en honden moet ook uitgelaten worden. Een huisdier biedt aanspraak en tijdens het wandelen met de hond komt u behalve buiten in de frisse lucht, vaak ook andere hondenliefhebbers tegen. Dat is weer goed voor de sociale contacten.

 

Huisdieren maken ons gelukkig, zo blijkt uit een recente enquête. Maar liefst 64 procent van de baasjes geeft dan ook toe dat hij zijn lieveling als een echt lid van de familie beschouwt. Meer nog: 43 procent geeft toe dat ze meer over hun huisdier praten dan over hun partner, kinderen of het werk.

 

Wellnesscoach Elizabeth Scott vindt dat niet overdreven, maar net een goede zaak. "Niemand kan in een slecht humeur blijven als een puppy je met zijn lieve ogen aanstaart of als een superzachte kat tegen je hand wrijft",En daar blijft het volgens haar niet bij, want huisdieren maken je ook socialer. Zeker wanneer je gaat wandelen met je hond, biedt dat meer kansen om nieuwe mensen te ontmoeten.



Verder bleek ook dat de meerderheid van de mensen opgevrolijkt wordt door schattige foto's van dieren. Zoals verwacht geldt dat meer voor vrouwen dan voor mannen, met 81 procent ten opzichte van 66 procent.

 

Verder gaf 87 procent ook aan dat leuke verhalen over dieren een glimlach op hun gezicht kunnen toveren. En dat is niet alleen het geval bij baasjes, want ook 57 procent van de ondervraagden zonder huisdier bevestigde dat.Overtuig jezelf door het prachtig filmpke te zien... liefde tussen mens en dier !! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

 

Serotonine
Ten slotte is er ook wetenschappelijk bewijs dat huisdieren ons gelukkig maken. Zo kunnen ze de stress verlichten en helpen ze ons om kalmer te zijn.
"Door te gaan wandelen met je hond of paard ,of te spelen met je huisdier, komen er chemicaliën zoals serotonine en dopamine vrij in je hersenen", bevestigt Blair Justice van de University of Texas School of Public Health aan WebMD. "Het zijn die stoffen die je dat gelukkige gevoel geven." (lbs)

Veel liefs ... warmhartige groetjes ... een knuffff voor je geliefde huisdier ... Miryam

Het Smousje ... waar paarden gestald waren vond je het Stalhondje  ...

 

De 19e eeuw mag gerust de eeuw van het paard worden genoemd. Waar paarden zijn, zijn stallen. In deze stallen wemelde het van de muizen en ratten omdat het voedsel van de paarden daar ook werd opgeslagen. In de stallen werden daarom honden gehouden die uitblonken in het verdelgen van ongedierte.Van oorsprong een stalhondje. Het is een vrolijke lieve rattenvanger !

En hier, in de paardenstal, begint de geschiedenis van de Hollandse Smoushond. In de stallen, waar ook het paardenvoer werd opgeslagen, had men vaak erg veel last van muizen en ratten. De kleine, felle, gele hondjes moesten dit ongedierte verdelgen. Daarnaast begeleidden zij hun heer wanneer die met zijn rijtuig een rit ging maken. Het stalhondje moest dus een zeer goede conditie hebben om het paard ook op langere tochten bij te kunnen benen.


 


Oorsprong
De herkomst van de Smoushond is in nevelen gehuld. Er zijn niet veel documenten uit het verleden die over dit ras van eigen bodem gaan. Zoals bij veel gebruikshonden het geval is, zag men aanvankelijk niet veel nut in het beschrijven van "maar een stalhond". Veel blijft dus Giswerk. Er zijn mensen die beweren dat Smoushonden in verschillende delen van Nederland reeds voorkwam rond 1800. Het ras zou destijds geliefd zijn als boerenerfhond. Of dit waar is, zullen we wel nooit meer kunnen achterhalen. Als het waar is, zou de Smous wellicht een authentiek landras zijn. . 


 
 

Het ras kende een korte periode van bloei in het midden van de negentiende eeuw. De hondjes waren razend populair in de omgeving Amsterdam, maar waren ook op het platteland een bekende verschijning. Door steeds verder oprukkende mechanisering verloor het paard zijn belangrijke positie. En toen het paard zijn taken niet meer kon uitvoeren er steeds minder paardenhouders waren, werd ook de Smous werkeloos.

 


Mag ik u voorstellen ... het smoushondje Sven  ... hij word hier vriendelijk uitgenodigd  om mensen kunstjes aan te leren in een prachtige demo ,als voorbereiding op Doggy dance , Hoe begin ik eraan ... ?? Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é ...knipoogje ...

Het ras raakte in verval en kwam daarna nooit meer van de grond. Toen de Smous zeldzamer werd, heeft men geprobeerd der de Ierse Terriër in te fokken, maar dit bleek niet zo'n succes. Men kreeg honden met te lange hoofden en een te korte vacht. Dus kwam men daar al snel van terug. Anderen probeerden de Griffoen Bruxellois of te grote Affenpinschers om het ras terug te fokken, maar het enige resultaat wat al deze pogingen hadden, was dat men de uniformiteit verloor.


 

Zowel in 1920 als vlak voor de Tweede Wereldoorlog werd een poging gedaan om het ras in ere te herstellen, maar beide pogingen mislukten.Het ras verdween vrijwel geheel om het te behoeden voor uitsterven. Begin jaren zeventig van de vorige eeuw heeft mevr. H.M.Barkman-van der Weel een poging gedaan het ras nieuw leven in te blazen. Haar drijfveer was de herinnering aan de 'ruige, gele rakkers' uit haar jeugd


 


Zij zocht bastaardhonden uit die een sterke gelijkenis hadden met de Hollandse Smoushond en begon hiermee aan de wederopbouw van het ras. Door een strengen selectie was zij in staat om het ras terug te fokken. Tegenwoordig wordt de fokkerij binnen de rasvereniging begeleid door de Stichting Terugfokprogramma Hollandse Smoushond en worden er jaarlijks een paar honderd pups geregistreerd die binnen dit programma zijn gefokt.

 

 


Gezelschap
De smous is een intelligente hond die gemakkelijk op de voeden is tot een gezeglijke hond. Hij doet niets liever dan zijn baas te plezieren. Hij is vriendelijk en graag in gezelschap. Bij vreemden kan hij zich wat stil terugtrekken, maar als het ijs eenmaal gebroken is, geeft hij zich ook helemaal. Hij is gevoelig, sober en aanhankelijk. De smous past zich gemakkelijk aan verschillende leefvormen aan en kan ook prima gedijen in de stad. Wel is het hierbij noodzaak om voldoende beweging te geven.


 

De smous is graag buiten. Voor zo,n kleine hond houdt hij van lange wandelingen prima vol en hij geniet er ontzettend van. Bovendien is hij een uitstekend zwemmer. Men zal hem er een groot plezier doen als men met hem iets actiefs gaat ondernemen, zoals een cursus behendigheid of gehoorzaamheid. Dat hij vroeger talloze kilometers moest maken achter de koets aan, is nu nog terug te vinden in zijn snelheid en uithoudingsvermogen. Hij kan als het moet nog steeds een paard bijhouden!

 

Veel liefs ... Miryam

De Sint-Hubertushond is een imposante verschijning met een erg zacht karakter

 

De Sint-Hubertushond is een zeer oud hondenras dat behoort tot de groep van lopende honden. Begin 900 werden deze honden al raszuiver gefokt door monniken van de Sint-Hubertusabdij in de Belgische Ardennen. Vandaar ook de naam Sint-Hubertus.




Rond het jaar 1000 werden deze honden ingevoerd in Engeland waar ze de naam Bloedhond meekregen - wat verwees naar raszuiver, 'edel' bloed. Ze werden er gebruikt voor de jacht.

 

De Britten veredelde dit ras tot een prima meutehond met een uitstekend reukorgaan. Ook vandaag nog is dit ras als speurhond onovertroffen.
 


Hoe goed ze wel kunnen ruiken ...Vanwaar ze afkomstig zijn ... hun voor- en nadelen zie je in het hier opvolgend filmpke , vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken !.




Dit ras heeft een diep gefronste kop en lange hangende oren. De kleur van de vacht is zwart met roodbruine rand of effen dieprood bruin. De schofthoogte is ongeveer 67 cm met een gewicht van ongeveer 45 kg.

 

Veel liefs ... Miryam

De Mechelse Herder is een hond waarop we als Belg terecht fier mogen zijn.

Wereldwijd wordt de Mechelse Herder geapprecieerd, en dan vooral door hondensportliefhebbers en politiemensen.  Twee gebieden waarin de Mechelse Herder tot de besten behoort.


 


Ziehier een prachtige docu van deze alzo prachtige hond de Mechelaar...
 vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te zetten hé ! !

Hij verdient zijn pluimen als waakhond, verdedigingshond, drugshond, sporthond, speurhond, lawinehond enz.  De Mechelaar is hét voorbeeld van de moderne werkhond.

Huishond

Mits voldoende beweging en training is de Mechelse herder ook geschikt als huishond. Door zijn temperament heeft hij het wel nodig dat zijn baas veel met hem bezig is en hem de nodige aandacht schenkt. Dankzij een consequente opvoeding leert hij al snel zijn plaats in het gezin kennen.

Als deze hond goed opgevoed is, dan is zijn baas z'n afgod. Hij blijft kort bij de baas en dicht bij huis. Deze hond denkt er niet aan om weg te lopen. 

 


Met kinderen

 Een Mechelse herder is een hond die zich kan aanpassen aan kinderen mits constante supervisie en door hem van jongs af een specifieke opvoeding te geven. Een Mechelse herder heeft nood aan een goede opvoeding en de juiste begeleiding.Laat echter nooit kinderen achter bij eender welke hond van welk ras ook.


 


Leervermogen

Het is een geweldige sporthond. In de eerste plaats omdat hij onvermoeibaar en erg wendbaar is. Maar ook omdat hij wil leren en wil gehoorzamen. Deze hond staat steeds klaar, is trouw en wil niets liever dan samenwerken met zijn baas. 

De ideale waakhond

Tegen vreemde mensen, andere honden of vreemde dieren gedraagt de Mechelse Herder zich meestal wantrouwig, soms zelfs agressief. Hij heeft alles gehoord en bij een vreemd geluid reageert hij door te blaffen

De Tervuerense herder... 2de (4) in de groep van de Belgische herders 

 

De Tervuerense herder, ook Tervurense of Tervuurse herder gespeld, behoort tot de groep van de Belgische herders. Hij is naar de gemeente Tervuren, bij Brussel vernoemd.



Hier een prachtige docu van hoe het ras onstaan is ... welke eigenschappen ze hebben enz. meer !! Gelieve eerst het liedje bovenaan uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

Ze komen voor in rood, grijsbruin gemêleerd en alle kleurschakeringen van grijs en bruin tot en met een zwart masker is altijd verplicht. De kleuren hebben allemaal een naam, zoals grijs: Gris charbonné is. Beharing is lang en ze hebben een typishe 'kraag'. Zijn schofthoogte is 56 tot 66 centimeter, afwijking van enkele centimeters naar boven of naar beneden is toegestaan. Zijn gewicht kan hierdoor variëren van 25 tot 35 kilogram.

 

De Tervuerense herder moet, net zoals zijn naaste familielid de Groenendaeler, van jongs af aan gewend raken aan kinderen en andere huisdieren, dan levert dat later geen enkel probleem op. Ze zijn aanhankelijk en zijn het liefst dicht bij hun baas.



De 4 Belgische herdershonden ...
Van links naar rechts herkennen we de Lakense , de Mechelse , de Groenendaeler en de Tervuerense Herder

Zoals alle Belgische herders wordt hij vaak als gezinshond of beschermhond gehouden.

 

De Tervuerense herder is razend intelligent , gevoelig, attent, energiek en zeer beweeglijk, volhardend, werkwillig, slim en ze hechten zich zeer hard aan het gezin. De Tervuerense Herdershond is ook waaks, daarom zal hij zijn gezin en de bezittingen overtuigend beschermen. Het zijn absoluut geen kennelhonden

 

Veel liefs ... Miryam

Hondenbrigade ook wel politiehond, werkhond of waakhond genoemd

 

Diensthonden worden ook wel politiehond, werkhond of waakhond genoemd. Diensthonden worden onderverdeeld in a.o.e-hond, surveillance-hond of speurhond.Een a.o.e-hond en surveillance-hond bijt en een speurhond niet.De hondenrassen die tegenwoordig het meest gebruikt worden zijn de Mechelse Herder en de Hollandse Herder.

 

Vroeger waren dat de Bouvier en de Duitse Herder. Diensthonden werken overal. Je vindt ze bij de Politie, de Marechaussee, Defensie, de Luchtmacht, de Douane,Jachtopzichters, Boswachters en Beveiligers.

 

Pas als de pup 1 jaar oud is en bijna volledig uitgegroeid start de training. De hond traint 2 jaar voor het certificaat Politiehond 1. Voor het behalen van dit certificaat moet de hond veel doen. Ten eerste moet hij gehoorzaam zijn. Hij mag niet bang zijn voor vuurwerk en pistoolschoten. Het zogenoemde ‘ wildvrij zijn’  is wel eens moeilijk, want op katten jagen is toch wel een leuk spelletje. 
 
 

 Behendigheid is een onderdeel wat van pas komt bij het achtervolgen van een verdachte die over tuinschuttingen klimt. Er wordt ook veel  aandacht besteed aan zwemmen. Aan verdedigen en aanvallen wordt de meeste trainingstijd besteed. Dit is voor de meeste honden het leukste onderdeel, wat goed te zien is aan de blauwe plekken van de helper in het bijtpak.Verder krijgt de hond training in het vinden van diverse voorwerpen met menselijke lucht.Ook het opsporen van mensen hoort daarbij.

 

Zie hier een prachtige introductie van o.a Speurders, drugshonden, verdedegingshonden , resque-honden , pakwerk en zoveel meer ...Gelieve eerst het liedje bovenaan uit te klikken alvorens dit aan te klikken...

Werken en vrije tijd

De honden werken gemiddeld 6 jaar. Als de hond ziek is werkt de geleider niet. Als de geleider ziek is werkt de hond niet.  De combinatie hondengeleider en diensthond beschikken over een compleet uitgeruste auto. De hond heeft thuis een kennel en een nachthok tot zijn beschikking. De hond slaapt en eet in zijn kennel. Hij is er in opgegroeid en daarom beschouwt hij het ook als zijn huis. En in z’n vrije tijd? Dan is het net een gewone huishond. Lekker kluiven op een bot of een kuil graven in de tuin.

 

Veel liefs ... Miryam