De Nieuwe Armen

1- HELLO..WELKOM!!! Wij leven in een rijk (Euro-)land..maar..niet iedereen deelt in die rijkdom!! Één op de zeven gezinnen, of één op de zeven ouderen is arm in dit rijke land!! Een groep daarvan is te arm om zich ten volle te ontplooien of een normaal sociaal leven op te bouwen!! Meestal zijn dit alleenstaande vrouwen met kinderen, alleenstaande ouderen of jongeren, werklozen, mensen met teveel schuldenlast, gewoon brutte pech hebben, arm geboren zijn... die door gewoon echt geen centjes, geïsoleerd geraken... Je sociaal leven zakt in elkaar als een pudding... Natuurlijk zijn er ook nog de zieken en invaliden enz.., een nieuwe groep armen! 
Met name: 'De Nieuwe Armen'...  Een wat vergeten of genegeerde groep...? Spijtig genoeg groeit het aantal nieuwe armen gestaag!! Arm zijn is geen schande. Er is veel verdoken armoede, of.., er is de armoede in zicht voor wie het nog nÉt niet zover is!! Langzaam glij je derin... 'Zelfredzaamheid' een mooi woord, daar zijn we dagelijks mee bezig..want iedere euro die we verkeerd uitgeven komen we op het einde van de maand te kort!! Herken je dit? Lucht dan hier je hart bij je deelgenoten als het je allemaal te hoog zit en stuur me anoniem je verhaal via e-mail. Met uw toelating wil ik het hier eventueel graag plaatsen!

4- Zelf heb ik het ook helemaal niet breed en heb meermaals moeten ondervinden dat, door onwetendheid, het soms niet gemakkelijk is om het juiste vangnet te vinden, of bij de juiste instantie & organisatie te gaan aankloppen met je specifieke probleem... Op de duur kan je door het bos de bomen niet meer vinden... Graag wil ik in dit blog alle bomen op een rij zetten door een duidelijke lijst met vele web-links. Tips van organisaties & websites hieromtrent zijn meer dan welkom! Natuurlijk kijk ik uit naar jullie anonieme verhalen want praten lucht op!


5- Tenslotte is er hoop naar de toekomst toe! Er is momenteel een grote technische (r)evolutie! De wetenschap staat namelijk niet stil. Zelf ben ik er zeker van dat hierdoor sommige nieuwe armen uit hun diepe dal zullen geraken. Hopelijk zal dit naar de toekomst leiden naar een menswaardigere beschavingsvorm en zullen de armsten onder ons er hun graantje mogen van meepikken. Zal voor de armsten onder ons de op alle gebied, mensonwaardige discriminatie uit de wereld geholpen worden door deze toekomstige hogere beschaving. Een beschaving die in de loop der eeuwen gecrïeerd is door de mens.  Daarom zal u hier ook ditjes en datjes vinden over dit thema, de technische (r)evolutie in en rond de wereld. Moge nogmaals hierdoor elke vorm van discriminatie verdwijnen! Hoop Doet Leven! Alvast bedankt voor uw bezoek hier! Hopelijk vindt u hier de juiste link/weg naar... Tevens veel leesplezier.., WELKOM!

25.12.2007 om  00.00 uur geschreven door nottelle808

~Bedenkingen & vragen~
~Verhalen waar sommigen zich zullen in herkennen~

1. B1-1-Hallo. Ik ben een alleenstaande vrouw van 59 jaar en wil dit graag vertellen of liever uitschreeuwen... Langzaam glij je derin, jaar na jaar. Als 19 jarige had ik al een dikke schuld door een ongeval, heb me te pletter gewerkt om deze schuld op tien jaar af te betalen, het kwam nooit meer goed omdat mijn start in het leven een valse start was. Ik was altijd bij de vijf besten van de klas, en toch MOEST ik op mijn veertien gaan werken willen of niet. Toen het twintig jaar later beter begon te gaan kwam de brutte pech, kanker bij m'n ex-partner kwam om de hoek kijken en ook bij mij waren er een hoop ziekenhuis-perrikkelen. Onze zuurverdiende centjes waren er op die manier al vlug doorgedraait en het enige alternatief was noodgedwongen lenen. Voor mij en mijn ex-partner herhaalde de geschiedenis zich. Het zou nooit meer goedkomen.., tenslotte moesten we dan ook nog ons oude huisje verkopen omdat we dringende renovatiekosten (nu) helemaal niet konden betalen. Het werdt vier maanden later afgebroken, weg prachtige kaboutertuin en groententuin die ik verzorgde en waar ik zo fier op was.., weg huisje... (ik zal je nooit vergeten!) Met dat geld hebben we toen een stukje van de tweede lening kunnen bijpassen . We hebben toen alleen de som van 2000€ voor onszelve besteed om ergens een huis te kunnen gaan huren. Het is nu zoveel jaren later nog altijd tellen en berekenen. Er zijn maanden dat ik er gewoon niet kom en er dan de laatste week van de maand geen geld meer is om eten te kopen! Gelukkig zijn we nog gezond ...einde citaat.

2.

3. B3 -1-Hallo. Niet iedereen heeft 't geluk om een sociale woning te kunnen krijgen. Ik moest huren in de privé en dat kostte me 350 euro op de maand. Gas en electriciteit was toen iets van een 115 euro (en ik was heel spaarzaam, de verwarming stond alleen maar aan als het echt nodig was, ik lette erop dat ik geen lichten liet branden waar het niet nodig was en dat er geen toestellen standby stonden). Dat is al 465 euro verdwenen en dan had ik nog niks gegeten. Had ik nog zo een goeie 335 euro over. Ik ging ook om boodschappen naar de aldi, t is te zeggen, de persoon van familiehulp die ik daarvoor moest betalen om boodschappen te doen omdat ik zelf niet in t staat was om naar de winkel te gaan die ging voor mij naar de aldi. Daar werden kipperolletjes en rijst gekocht voor mijn kim die een voedselallergie had en alleen maar geen uitslag kreeg van kip, en fruit en groenten voor mij(ik eet geen vlees en op een gezonde manier eten nl veel fruit en groenten eten dat is niet bepaald goedkoop)+de nodige onderhoudsproducten om te kuisen en te wassen. Er werden zo goedkoop mogelijk boodschappen gedaan maar ik moest ook nog iemand betalen om ze te gaan halen hé want anders had ik niks. Daarmee was t grootste deel van mijn 335 euro op. Met t geen nog overschoot werd ik verondersteld om iedere maand 6000frank opleg aan kinisist te betalen+ mijn medicatie die minstens 4000frank kostte per maand+de dokter+de dierenarts die regelmatig moest komen want mijn kim was in de terminale fase van kanker+de rekeningen die dan nog in de bus vielen(gemeentebelastingen, oppervlaktewateren, familiale polis, brandverzekering, bijdrage ziekenfonds, bijdrage vakbond, kabel tv,vuilzakken en weet ik veel wat nog allemaal)en dan was je nog niet naar de tandarts moeten gaan...Dus was ik verplicht om mijn kinebehandelingen te staken(waardoor mijn gezondheid nog slechter werd), t grootste deel van mijn medicatie te laten vallen uitgezonderd van mijn pijnstillers(die het goedkoopste waren en zonder die had ik gewoon geen kwaliteit van leven meer), ik had geen vaste telefoon want kon dat gewoon niet betalen, ik had de goedkoopste gsm die ik kon vinden voor noodgevallen(om dokter of dierenarts te bellen), ik had geen internetverbinding want dat kon ik me niet veroorloven dus ik had gewoon geen communicatie met de buitenwereld meer want ik kon zelf niet buiten, was daar fysiek niet toe in t staat. De enige keer dat ik buitenkwam was om me naar de dokter te slepen. Kledij kocht ik me niet, nooit geen klerenkoper geweest, in mijn garderobe hingen kleren die ik acht à tien jaar voordien ook gedragen had. Geld uitgeven aan andere luxe dingen deed ik ook al niet, uitgaan deed ik niet, t enige dat ik nog kocht was iedere week een dag allemaal voor t tv programma dat erin zat. Sparen was iets dat ik best wou doen maar dat gewoon niet lukte(tenzij ik niet meer at) Ik lette ook op met wat ik kocht hoor. Ik kocht alleen wat noodzakelijk was. En ik kwam er niet, zo simpel is 't ...einde citaat.

4. B3-2-Er mogen dan wel meer hulporganisaties zijn, daarom helpen ze je nog niet. Ik werd toch niet geholpen ook nadat ik uiteindelijk mijn trots had ingeslikt en om hulp had gevraagd. Ik heb ook in diepe armoede gezeten, door mijn scheiding en omdat ik het moest zien te rooien met mijn invaliditeitsuitkering (ik ben chronisch ziek en wil wel werken maar kan niet werken). 't Kwam er op neer dat ik na aftrek van mijn huur, gas en electriciteit en medicatie en de betaalde hulp die ik nodig had om nog maar gewoon aan eten te geraken oa(ik kon zelf ook al niet om boodschappen gaan bv en ook al had ik vroeger altijd klaargestaan voor iedereen, toen ik hulp nodig had kreeg ik geen hulp van niemand) met moeite nog iets overhad om te eten. Ik moest zelfs t grootste deel van mijn broodnodige medicatie laten vallen omdat ik ze me gewoon niet meer kon veroorloven en de nodige behandelingen bij de kinesist, net hetzelfde... Ik kon door ziekte niet buiten dus mijn enigste verbindingen met de buitenwereld waren de telefoon en het internet, maar die kon ik me niet permitteren. Dus moest ik mijn telefoon opzeggen (had gsm voor noodgevallen maar meer ook niet)en een internetverbinding kon ik me ook al niet veroorloven. En dat werd me blijkbaar ook al kwalijk genomen. Ik had één vriendin waar ik al zestien jaar mee bevriend was en die ik helemaal vertrouwde maar die verweet me dan dat ik geen moeite meer wou doen voor haar gewoon omdat ik me eenvoudigweg niet kon veroorloven om te zitten telefoneren naar haar (en dan maar niet te eten...toen ik voorstelde dat ik dan brieven naar haar zou schrijven, wat toch een pak meer moeite kost was dat ook niet goed genoeg, ik moest bellen of niks)en omdat ik te ziek was om bij haar thuis te geraken(in een andere gemeente). Ze zeggen altijd in nood leer je je vrienden kennen en ik heb geleerd dat de mensen waarvan ik dacht dat ze mijn vrienden waren dat die geen vrienden waren. Maar dat die me gewoon gebruikten zolang ik van dienst kon zijn. En t is heel triestig als je tot die conclusie moet komen; net zoals het heel triestig is als je je de allernoodzakelijkste dingen gewoon niet meer kunt veroorloven. Als alle dagen eten een luxe is, als de tandarts een luxe is, als je medicatie blijkbaar ook al een luxe is...Een triestig leven was het. En ja, ik had een huisdier. Ik had mijn hond elf jaar voordien uit het asiel gehaald. En ja, zij kostte geld, maar ik ging mijn dier dat mij al elf jaar onvoorwaardelijke vriendschap gaf niet terug in een asiel gaan steken hoor. 't Is niet omdat je arm bent dat je dan plots geen dier meer mag hebben. Zij was nog de enigste waar ik nog liefde en vriendschap van kreeg dus at ik liever zelf niet dan dat zij niet zou gegeten hebben... Ik ben uit die armoede geraakt nadat ik mijn huidige man leerde kennen. Zonder hem zat ik er nu nog ongetwijfeld in. Want ik kon niks veranderen aan mijn armoede omdat ik door mijn ziekte niet kon werken. Als je kan werken kan je er zelf nog iets aan doen en kan je situatie verbeteren. Als je aftakelt, dan is er geen licht aan t eind van de tunnel. Ik vind het erg dat er de dag van vandaag nog mensen zijn die in zulke omstandigheden moeten leven ...einde citaat.

5.

6. B4-1-Hoi. Inderdaad veel mensen denken dat armoede dan ook pure armoede is, maar op het randje balanceren er veel hoor, ik weet er ook van mee te spreken en toch zie je het niet en hebben we inderdaad een pc enz...
Veel mensen begrijpen niet dat die kleine dingen het verschil niet maken, ze zijn ook nodig om nog een beetje plezier aan dit leven te hebben, het is de maandelijkse strijd om de grotere uitgaven te blijven kunnen volhouden die de moeilijkste is en als er dan ooit iets onverwachts gebeurt dan is het een ramp want spaargeld is er niet en bij onverwachte ziekenhuis kosten, kapotte wasmachine of zo dan zitten we helemaal vast.
En sorry maar bij mij is het een erezaak dat we er allemaal (ik en de kinderen) goed blijven uitzien en nog af en toe eens van het leven kunnen genieten, maar bv op restaurant gaan regelmatig dat gaat niet meer(is maar om een voorbeeld te geven hoor) zelf inderdaad met een job is het leven héél duur geworden.
Dan zijn het weer schoolkosten, dan is het weer de waterrekening, die verzekering enz.... pffff ...einde citaat.

7. B4-2-Spijtig hoor.., als er mensen zo rap klaar staan met hun oordeel.., enkele weken geleden Marleen Vanderpoorte gehoord.., ja het is nog nooit zo goed geweest met Vlaanderen (daarom die volgezette restaurants blijkbaar) maar er is een grotere en grotere kloof aan het komen tussen diegene die het goed hebben en diegene die echt buiten de boot vallen. Vergeet niet dat sommige mensen niet altijd arm geweest zijn maar dat er maar één tegenslag moet komen en de bal is aan het rollen. En dan hadden die mensen die gsm's misschien al of die honden en die papegaai!! En eens je erin zit is er terug uitgeraken als je dat nog kan ( want soms door ziekte ofzo gaat het zelf niet meer) niet gemakkelijk. De mensen staan veel te vlug klaar met hun oordeel over de kleine dingen die ze zien en ja wij zijn ook maar mensen en kopen ook soms dingen die we niet zouden moeten kopen en ja ik wil ook heel graag een weekje naar zee of zo omdat ik voel dat het me ongelooflijk deugd zou doen, blijkbaar heeft de ene mens daar minder last van dan de andere. Als je werkt en je leeft met mate dan zie ik niet in waarom ik minder recht zou hebben op sommige dingen dan andere, wat voor plezier heb ik dan nog aan mijn leven en vooral ik wil niet dat mijn kinderen op een triestige jeugd moeten terugkijken. Bij mij is het zo gelopen door mijn ex die niets anders gedaan heeft dan schulden maken, nu is hij met de noorderzon verdwenen en krijg ik ook al bijna drie jaar geen frank voor de kinderen, als ik nu ga werken en probeer van hun alleen groot te brengen moet ik ons daar af en toe voor belonen anders hou ik het echt niet vol, zo is het bij mij maar daarom niet bij iedereen hé. En ja ik leef dan misschien boven mijn stand, (die was al heel gewoontjes hoor vroeger) maar ik probeer inderdaad van voort te leven zoals ik het van thuis uit heb meegekregen en mijn kinderen dezelfde fijne tijd te geven en daarmee ook hun kansen voor later niet voortijdig weg te gooien ...einde citaat.

8. B4-3-Amaai.., dit wordt een hele boterham maar het moet mij nu eens van het hart.
Gewoon om maar even te zeggen dat ik niet droom hoor van Armani of een Mercedes, verre van.
Maar dat ik ook gewoon zou willen kunnen leven terwijl ik nochtans als ik werk (uitzendkracht) een redelijk goed loon verdien.
Ik denk dan heel dikwijls aan de mensen die werkloos worden en geen andere job meer vinden of nog erger ziek worden en moeten voortleven op de mutualiteit.
Voor die mensen blijft er als ze hun vaste kosten betaald hebben, (huur, energiefactuur enz...) soms niets meer over om nog maar eten te kopen.
Ben een tijdje werkloos geweest en weet waarover ik praat, de vijfde van de maand was de rekening gewoon leeg.
En als je een beetje pech hebt dan blijven er zich dingen opstapelen, dochter kreeg ongeval op school tijdens de turnles, dus naar spoed, die hebben het papier voor de verzekering verloren en pas na weken opgestuurd. Dus nu wil de verzekering van school het niet meer aanvaarden. Voor tweemaal spoed moet ik nu 330 euro uit mijn zak betalen, zo blijft een mens bezig hé.
Krijg hier verleden week deurwaardersbrief van gewestbelasting van 2003 nog in de tijd van mijn ex, nooit aanmaning van gehad dus wist niet dat dat niet betaald was, ipv 167 euro nu 337 te betalen.
Ja doe maar het kan er nog wel bij!!  ...einde citaat.

9. B1-3-Hoi, jullie verwarren 'niet veel centen hebben' met 'armoede' !!! Armoede is gewoon geen centen meer hebben... Op is op.., dus rekenen en nog eens uitrekenen, iedere euro tien keer omdraaien... De meeste kledij kopen we tweedehands ! Zelf heb ik dringend een jasje nodig..maar de E5-mode..dan zou ik hier niet zitten zeuren..dat is voor een klasse rijker als ons hoor, jullie schatten het helemaal verkeerd in.. Op reis gaaaaaaaan..., het is al meer dan tien jaar geleden dat ik nog eens een reisje gemaakt heb !!! Een auto.., al was dat een wrak van 100€.., dat is gewoon taboe voor ons... Ondertussen we zitten nu meer dan vijftig jaar verder hé, zelf rook ik niet , drink ik niet, en ga ik ook niet op café...de tijden in 2007 zijn niet te vergelijken met wat het vroeger was Jullie schijnen te vergeten dat ik daar helemaal niet voor gekozen hebben, het gebeurd wel dat door het aankopen van onnodige prul je geldtekort hebt; maar ongeluk, ziekte, invaliditeit en kanker daar wordt je twee keer voor gestraft lijfelijk en financieel...!!!!!!!!!!!!!! ...einde citaat.