Laat de ski’s of je snowboard een dagje staan en pak de hondenslee. Geniet van de natuur in gezelschap van gelijkgezinde mensen Gegarandeerd dat je met een glimlach op je gezicht en spierpijn in de kuiten ’s avonds in bed kruipt. En je hebt een leuk origineel verhaal voor je vrienden thuis. Hondensleeën echt niet alleen voor eskimo’s....knipoogje !!
Deze vrouw loopt de wereld rond voor de strijd tegen borstkanker. Via verschillende sites kan ze haar strijd voortzetten.Dus,neem haar mee naar jouw site om haar daar verder te laten lopen.... xxx thnks!Graag stel ik je twee ontzettende lieve dames voor die onovertreffelijk met de ziekte omgaan ...neem ook eens een kijkje op hun blog ...waar echte vriendschap waarlijk troef staat !! http://anita-angele.skynetblogs.be
Onze Leonberger Dolcé (zachte) is een echte dier/ en mensenvriend ... hij was kind aan huis ... !Met veel pijn in t hart is hij zachtjes van ons heen gegaan ...
Op foto Dolce met Wim (zoon),2 dagen voor hij heen ging !!
* *MAGNETISME VOOR ALLE DIEREN* * Probleemgedrag paard,hond & pijnverlichting voor uw geliefde huisdier
Je pup en winterkoude !!
Je pup en winterkoude !!
In de winterkoude is het beter om je pup wat vaker en korter buiten te laten. Op deze manier bescherm je hem tegen de koude maar kan hij toch zijn energie kwijt. Laat pup niet te lang stilzitten, daar krijgt hij het ook koud van, til hem desnoods op.
Zie hier een prachtig filmpke met pups in de hoofdrol ... gelieve eerst het muziekje bovenaan het log uit te zetten alvorens dit aan te klikken ....
Pas op voor hypothermie (onderkoeling) en bevriezing van gevoelige plekken zoals de uiteinden van de oren en staart, de pootjes (voetkussentjes) en de balzak. Ongecontroleerd trillen is de eerste symptoom voor hypothermie.
Je kunt je dier opwarmen met vochtige handdoeken die je in warm/lauwwarm water hebt ondergedompeld (attentie niet warmer dan 38 graden, dat is zijn lichaamstemperatuur). Bel of ga zo snel mogelijk (naar) de huisarts voor advies.
Cymrics (langharige versie Manx )zijn geweldige jagers en halen graag kattenkwaad uit...
Cymrics (Manx) zijn geweldige jagers en halen graag kattenkwaad uit.
Niemand weet waar de Manx oorspronkelijk vandaan komt. Misschien hebben de Vikingen deze staartloze kat naar het eiland Man in de Ierse Zee gebracht. Feit is, dat het een van de oudste Europese landrassen is. Hoe het gen voor langhaar in het ras is gefokt, is niet bekend.
Kortharige versie ( de Manx )
De langharige versie heeft de fraaie naam Cymric (uit Wales), hoewel hij niet uit Wales afkomstig is. Cymrics worden staartloos genoemd, maar ze zijn er evenals de Manx in drie versies: Rumpy, Stumpy en Longie. Rumpy is volkomen staartloos; Stumpy is kortstaart tot drie cm en Longie is een staart van bijna normale lengte.
Het is een kat die zich nogal op een persoon richt. Ze zijn niet onaardig tegen anderen, maar preferen toch die ene. Het zijn geweldige jagers en klimmen graag in bomen en halen kattenkwaad uit. Ook zijn er die apporteren leuk vinden. Het zijn rustige, nogal gereserveerde katten die uitstekend gezelschap zijn speciaal voor mensen die alleen wonen.De Cymric kat is een rustige, gemoedelijke huisgenoot.
Ziehier een prachtige docu over dit toch ogenschijnlijk wonderbare kat ... ze huppelen net zoals een konijntje ..... vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten ... voor je dit aanklikt ... ! !
Speels en prettig aanwezig zonder opdringerig te zijn. Meestal kiest de Cymric één baasje uit dat helemaal "zijn/haar mens" wordt. Visite bekijkt de Cymric het liefst vanaf een afstand, totdat blijkt dat het "goed volk" is. Ze blijven tot op hoge leeftijd speels en actief.
Een Cymric kan goed springen en klimmen en ze bekijken hun domein graag vanuit een strategische plek op een hoge kast of vensterbank. De poezen zijn erg goede moeders voor hun kittens; nestjes bestaan meestal uit vier kittens, maar zes stuks is geen uitzondering. Kittens grootbrengen is een groepsgebeuren, moeder, vader en verdere familie zorgen voor de kleintjes en ravotten graag met ze
De eeuw van het Zwarte Goud , steenkool en paarden ...
De eeuw van het Zwarte Goud ... steenkool en paarden ....
Werken in de Limburgse ondergrond betekende niet alleen hard labeur voor de mijnwerkers. Ook zwoegende trekpaarden lieten hun deel van het zweet daar. Niet alleen trokken de paarden ondergronds kolenwagens, er waren er ook bovengronds.
Die werden dan onder meer ingeschakeld in het houtpark. Verder waren ernog dieren die kolen naar de woningen van de mijnwerkers moesten brengen of waarmee vuilnis opgehaald werd. Allemaal droegen ze een grote bel, een klongel genaamd, zodat je ze al van ver hoorde aankomen.
Het was geen sinecure omde paarden in de donkere liftkooi te krijgen. De dieren werden erg schuw door het lawaai en de duisternis.Daarom werd er altijd een zak over het hoofd getrokken. Beneden werd niet altijd even vakkundig met de dieren omgesprongen. Soms werd er flink ruw met de dieren omgegaan en liepen ze kwetsuren op. Er was ook een verschil tussen luie en werklustige paarden. Wat zeer dikwijls gebeurde, was dat de mijnwerkers de goede,werklustige paarden verschillende posten na elkaar lieten werken. Maar na een tijdje waren die dieren natuurlijk helemaal bekaf ... !
Voor de putpaarden was er ook .een speciale uitrusting. Zo was het hoofdstel voorzien van een soort helm, een leren kussen dat tussen de oren van het paard lag. Die leren lap moest het paardenhoofd beschermen in de lage mijngangen . Een paard kan zich immers niet bukken Ziehier een filmpke van de tijd van toen " 1969 " deze welsh pony had het geluk nog buiten te komen na het werk .. , vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...
Hoewel het trekpaard voor zeer veel doeleinden werd gebruikt, werd hij uiteindelijk toch verdrongen door de opkomst van de explosiemotor.
Hierdoor moest er een nieuwe bestemming voor dit ras worden gevonden. Deze was de omvorming tot vleespaard. Zo werd het gedrongen krachtige trekpaard, omgevormd tot een groot, log en zwaar ras .
Als bezoeker zijn het de kleine, simpele details, die de meeste indruk maken. Zoals het leren tuig, waarin de paarden loodrecht naar beneden werden gelaten, om daar in de donkere gangen de rest van hun zwoegend bestaan door te brengen. De dieren kwamen nooit meer bovengronds ! Het gaas, dat losrakende stenen en kleine instortingen moest opvangen. Ronduit huiveringwekkend is ook de uiteenzetting over hoe de stutten werden weggetrokken, wanneer een steenkoolader was uitgeput of een gang moest werden verlegd. De koelbloedigheid van de mannen die dit specialistische werk deden, 500 meter onder de grond, terwijl vlak achter hen de gangen zich donderend sloten.
Overal moet lawaai geweest zijn. Van de machines. Van de steenkoolwagons, die later niet meer door paarden maar door kleine locomotieven werden getrokken, en waarvan er nog een paar staan. Van de continue draaiende liften.Ziehier een prachtig mooie en ontroerende intro van de welbekende serie " Pit Pony ..." zeker de moeite om eens te zien ....
Tussen 1815 en 1820 werd in Luik een zeer belangrijke vernieuwing doorgevoerd: vervoer door paarden. Het paard werd ingesnoerd in een tuig onder de liftkooi en vervolgens neergelaten in de schacht. Het bracht zijn hele verdere leven in de mijn door....
Pas in de loop van de 20ste eeuw deden de mijnlocomotieven hun intrede.
Veel liefs ... voor één keer ... met een knipoog naar de vooruitgang ... Miryam
De beagle een van de kleinste in meute jagende honden ......
De beagle ... één van de kleinste in meute jagende honden... ! !
De beagle behoort tot één van de kleinste in meute jagende honden. Het is een zelfverzekerde, zeer levenslustige hond, die het spoor van wild, voornamelijk hazen en konijnen, volgt en daarom een sterke, kompakte lichaamsbouw met goede hoekingen heeft.
De beagle heeft een ruime gang, is erg snel en heeft veel uithoudingsvermogen.De benen zijn sterk en gesloten.Het hoofd is typisch vanwege zijn uitgesproken stop en licht gewelfde schedel.De uitdrukking is zacht en vriendelijk.De oren moeten tot aan de neuspunt van de stompe voorsnuit reiken.Toch mag het hoofd geen grove indruk maken.
De staart met een witte punt, wordt vrolijk en hoog gedragen en het goede humeur behoort tot de raskenmerken. Ziehier een prachtig filmpje van puppy 's ... Vergeet even wel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten , vooralleer je dit aanklikt ...
De beagles zijn meestal driekleurig, waarbij alle houndkleuren zijn toegestaan.Ook de tweekleurige, tan and white, ziet men meer en meer.
De oorsprong van de beagle ligt niet in Engeland of Amerika, maar vermoedelijk in Griekenland, waar in 433 v. Chr. De Griekse schrijver Xenophon al schrijft over kleine honden met lange oren, die met de neus jagen op hazen en konijnen en daarbij luid geven.Deze honden belandden in Italïe om zo met de Romeinen naar Engeland te worden meegenomen.
Hier vonden weer kruisingen plaats met daar reeds bestaande type van met de neus jagende kleine honden. 'Merry little hounds’ zo stonden deze hondjes toen in Engeland bekend.Rond 1500 werden de Beagles daar al veelvuldig als jachthond gebruikt-eigenlijk jachthondje, want de Beagles waren toen niet zo groot.
Er werden in meutes op haas en konijn gejaagd.Wordt tegenwoordig de meute Beagles te voet gevolgd, toen ging men te paard naar het jachtgebied naar huis te worden teruggebracht.Koningin Elisabeth van Engeland (1533-1603) had een meute waarmee zij regelmatig jaagde.Begin 1900 stond de Amerikaanse Beagle op een zeer hoog peil en in 1950 werden er voor het eerst Beagles uit de USA in Engeland geîmporteerd.En nu is er een regelmaat van importeren en exporteren van en naar alle landen in de wereld.
Het beroemdste kattenras ter wereld ... de Pers ...
Het beroemdste kattenras ter wereld ... de Pers
Langharige katten waren tot aan het midden van de zestiende eeuw onbekend in Europa. De eerste voorouders van de Pers werden vanuit Perzië (het huidige Iran) in de zeventiende eeuw door Pietro della Valle in Italië geïmporteerd. Later bracht Nicolas Fabri de Peiresec, raadgever van het Parlement in Aix-en-Provence, vanuit Turkije katten naar Frankrijk (mogelijk van het type Angora). Deze katten waren erg in trek bij de Europese adel.
Zie hier een korte beschrijving van deze toch zo prachtige kat! Vergeet wel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé
Louis XV bezat een witte angora Pers. In de eerste helft van de negentiende eeuw werden enkele in Italië gefokte 'Perzen', in Frankrijk en Engeland geïntroduceerd en gekruist met Perzen van Turkse oorsprong.
De eerste dieren werden in het Crystal Palace in Londen in 1871 tentoon gesteld. Rond die tijd werd door Britse fokkers een fok- en selectieprogramma op poten gezet. Kruisingen met Angora katten werden uitgevoerd om de vachtkwaliteit te verbeteren. Anderzijds werd systematisch werk gemaakt van een uitbreiding van kleuren en aftekening, met als resultaat een tweehonderd tal variëteiten.
Algemene kenmerken Middelgroot tot groot, gedrongen type met een massief lichaam, korte ledematen, erg lange vacht, adellijk en majestueus voorkomen, gewicht 3,5 tot 7 kg. Karakter/bijzonderheden Vreedzame, rustige, nuchtere, huiselijke kat die zich erg goed thuis voelt in een appartement.
Sociaal, vredelievend, nooit agressief, zacht en heel vriendelijk. Hij is erg gehecht aan zijn baas. Hij kan goed met andere katten, honden en kinderen overweg, maar stelt zich iets wantrouwig op tegenover vreemden. Hij heeft rust nodig om zich prettig te voelen en gaat soms wel eens graag op ontdekkingsreis ....
Hij verdraagt de eenzaamheid. Hij miauwt niet vaak en heeft een zachte stem. Het ras is pas met twee jaar volwassen. De puberteit wordt pas laat (met twaalf maanden) bereikt. Weinig vruchtbaar en soms moeilijke bevallingen. De verzorging is een niet te onderschatten bezigheid (borstelen, kammen en wassen). De lengte van de haren zorgt ervoor dat zich makkelijk knopen en klitten vormen. Dagelijks moet de vacht ontward worden, de dieren ruien in de lente en de zomer. De ogen, die vaak tranen, moeten regelmatig gereinigd worden.
Mijn Awards
