AAN AL ONZE BLOGBEZOEKERS

EEN HEEL
FIJNE
DONDERDAG.

MARCHE DU 35E ANNIVERSAIRE.

CHAUDFONTAINE EN MARCHE.

MEHAGNE.

Chaudfontaine is een plaats en gemeente aan de Vesder in de provincie Luik, België. De gemeente telt bijna 21.000 inwoners. De plaats heeft zijn naam gegeven aan het gelijknamige bronwatermerk, sinds 2003 eigendom van Coca-Cola België.

Wij vertrekken in Mehagne, dadelijk komen we aan een klooster, ommuurd door een bakstenen muur. Wij wandelen verder door het mooie landschap. En we komen zo in de natuur met zijn bossen en de Vesder die voor ons uitvloeit. Prachtige rotsformaties komen we tegen en het is genieten van de prachtige omgeving.

Wat verder komen aan het monument van het fort van Chaudfontaine. Eerst langs een bunker en dan langs de tank en het monument. Naar het fort zelf gaan we niet er is een avonturen park in onder gebracht. Wij vervolgen onze wandeling. Langs een bijzonder watertoren ”chateau d’eau” een watertoren uit 1922 een prachtig stukje bouwwerk. Nog wat verder en we zijn alweer terug op ons vertrek.

Een mooie wandeling is het wel geworden, natuur hebben ruimschoots mogen genieten en een paar mooie gebouwen hebben we mogen aanschouwen. Een aangename wandeling.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Mehagne

VLINDERS

Nog even en ze zijn er weer

JELLE

CANISIUS WINTERWANDELING.

WC JIS SCHINNEN.

SCHINNEN.

Wintertocht ? beter stormtocht met rukwinden tot 100km/u. wanneer we thuis vertrekken is het al winderig maar we denken dat het wel niet zo erg zal zijn, de weervoorspelling zegt stormweer met hevige rukwinden, we zullen wel zien. Hoe meer we richting Schinnen rijden hoe harder de wind waait.

Als we in Schinnen aankomen is de wind zo sterk dat je bijna niet vooruit komt. Wij beslissen dan ook maar om de kleinste omloop te doen, om ongelukken te voorkomen. Het word een tochtje rond het dorp, met hier en daar een prachtig vakwerkhuis en wat voorjaar bloemen die de trieste dag wat opfleuren. Wij vechten tegen de wind om vooruit te komen, de wandeling voelt veel langer aan dan ze is. We zijn blij dat we maar een korte omloop gekozen hebben als de wind opkop is komen we amper vooruit en Jefke heeft de grootste moeite om vooruit te komen.

Blij dat we terug binnen zijn en vlug terug naar huis. Gelukkig zijn we terug thuis voordat de storm op zijn hoogtepunt is. Hier in de buurt vliegen de dakpannen in het rond en bomen knaken af.

LANDSCHAPSWANDELING.

DE GROENE SCHATKAMER.

REGIONAAL LANDSCHAP HASPENGOUW EN VOEREN.

ZAMMELEN.

Vlaanderen bezit hier en daar toch nog wel indrukwekkende stukjes natuur. Het natuurreservaat “Zammelen” is er zo ééntje. De Mombeek slingert er op natuurlijke wijze doorheen de vallei. Doorheen de tijden heeft de rivier zich in het leemplateau ingesneden. In de hellingen komen daardoor krijtlagen aan de oppervlakte. de combinatie van water, leem, kalk en zand trekt heel wat zeldzame planten en diersoorten aan zoals de sterk geurende daslook en ook prachtige orchideeën.

De wandeling vertrekt aan de kerk van het piepkleine Zammelen een landbouwgehucht van Vliermaal. Het telt een kerkje een zaaltje en een tiental huizen, de tijd is hier blijven stilstaan. Wij vertrekken aan de kerk en dadelijk wandelen we het natuurreservaat binnen, het is duidelijk dat wij hier nog in het vochtige Haspengouw zijn op de rand van het plateau. Prachtig wandelen over de houten wegjes die ons met droge voeten door het vochtige landschap brengen, mooi is het wel met de vijvers, wij wandelen door de velden en langs boomgaarden.

De rijke leemgrond van Haspengouw bestond vroeger uit graslanden. Om de opbrengsten van de weiden te verhogen plantte men er vanaf de 19de eeuw hoogstamfruitbomen op. Men koos toen vooral voor stevige soorten zoals Keulenman, sterappelen en dubbele Flip peren, en Kernielse kersen. In de jaren 1970 schakelden de fruitkwekers massaal over op laagstam. De kweek en de pluk werd gemakkelijker maar het landschap ging achteruit, de prachtige boomgaarden verwenen als sneeuw voor de zon, nu 40 jaar later word alles in het werk gesteld om deze boomgaarden te bewaren, ze zijn een speciale biotoop, waar vogels en kleine zoogdieren leven. De kleine steenuil heeft oude fruitbomen nodig om in te broeden, ook de eikelmuis vind hier zijn thuis.

De wandeling brengt ons richting oude spoorweg. In 1957 werd het trein vervoer stopgezet en in 1971 werden de sporen opgebroken en geleidelijk aan veroverde de natuur de oude spoorberm, waardoor nu mooie en waardevolle stukken natuur zijn. Wij wandelen verder over het oude spoorweg en dan wandelen we naar de Sint-Annavallei. Wij maken een halt aan de vijver van Natuurpunt hier kunnen even rusten op de banken en genieten van de prachtige natuur. Dan moeten we weer verder. Richting Gors Opleeuw.

De middeleeuwse kernen Gorsleeuw en Opleeuw werden in 1976 samengevoegd tot Gors-Opleeuw. De bijnaam kastelendorp dankt het aan de aanwezigheid van 4 kastelen. Wij nemen even een afwijking van het parkoer en wandelen naar het kasteel van Opleeuw. Het is onlangs aangekocht en er zijn grondige werken verricht aan de omgeving, het word weer een prachtig geheel.

Wij wandelen terug naar het parkoer en gaan dan naar het centrum van Gors. Het is een waar museum, het kasteel van Gors, de kasteelhoeve, de kerk en plein met de oude “Tongerse” waterpomp. De oude hoeven en de pastorij. We verlaten Gors Opleeuw en duiken terug de beemden en weilanden in. En zo komen we terug aan de kerk van Zammelen. Hier eindigt voor ons een prachtige wandeling.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Greenspot Zammelen

LANDSCHAPSWANDELING GROOTLOON.

VIA HEUVELS EN BOOMGAARDEN.

BORGLOON-GROOTLOON.

Als je in Grootloon gaat zoeken achter de startplaats van deze Greenspot ben je eraan voor de moeite.

De wandelingen vertrekken in het centrum van Borgloon achter het stadhuis. De eerste stappen van deze landschapswandeling zetten we pal in het centrum van het historische stadje Borgloon. In de 11de en 12de eeuw regeerden de Loonse graven van hieruit over hun Graafschap, dat wat oppervlakte vergelijkbaar is met de huidige provincie Limburg. Tal van overblijfselen herinneren nog steeds aan dit middeleeuws verleden. Op de wandelroute passeren we ondermeer de Burchtheuvel. Hier lieten de Graven van loon een versterkte motburcht bouwen. In de 12de eeuw verlieten de graven Loon en vestigden zich in Kuringen en twee eeuwen later1366 werd het Graafschap Loon ingelijfd bij het Prinsbisdom Luik. Het betekende het einde van het graafschap.

Wij wandelen langs de Burchtheuvel en langs het Duifhuis. In de volksmond ook Dolfhuis genoemd. Het is een 15de eeuws renaissancistisch herenhuis aanvankelijk verbleven de kruisheren. Wij wandelen het centrum uit en steken de steenweg over. Nu komen we langs boomgaarden, weilanden en beemden Haspengouw op zijn best. Als we nog even achterom kijken zien we de Sint-Odulfuskerk tussen de bomen. We zien ook het kasteel van de Hulsberg dit kasteel kun je bijna overal zien op de wandeling het is gelegen op een van de hoogste punten van Borgloon.

Voor ons het prachtige landschap, via heuvels en boomgaarden en langs de Romeinse heerbaan. De landschapswandeling kan het best beschreven worden met een woord “Strijd” het harde labeur waarmee de bewoners van de vierkantshoeven hun akkers bewerkten en hun boomgaarden verzorgden. De oorlogen die de Graven van Loon voerden vanuit de historische stad Borgloon. De Romeinse troepen die het gebied doorkruisten. De ongelijke strijd tussen de omgeving en de krachten van de natuur. Het resulteerde in een golvend landschap met beboste heuveltoppen, akkers en boomgaarden. Zo een prachtig landschap word ons hier aangeboden. Op verschillende plaatsen zijn rustbanken en tafels geplaatst waar je van het landschap kunt genieten.

Van op de Romeinse kassei hebben we een prachtig zicht op het dorpje Grootloon, laat je door de naam niet verrassen, Grootloon is een onooglijk klein dorpje met wat boerderijen, en een bijzondere gordel van hoogstamboomgaarden rond het dorp. Nu wandelen we terug naar Borgloon de kerk komt weer terug in het zicht en we steken de Steenweg terug over en komen aan de ingang van het kasteel de Grote Mot. Het is een versterkt herenhuis van 1661, verbouwd in 1780 vroeger omgeven door watergrachten. In de jaren 1980 werd het nog eens verbouwd en kreeg het zijn huidige uitzicht met toren, het is gelegen in  de mooiste vallei met hoogstamboomgaarden en een wijngaard.

Wij wandelen terug langs de Graaf, dit is de plaats waar vroeger de omwalling van de stad was. Nu komen we terug in het centrum en wandelen langs het Speelhof en dan terug naar het Stadhuis. Zo eindigt een prachtige wandeling, met zon en blauwe hemel maar wel bitter koud.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Greenspot Groot Loon

STOOMSTROOPFABRIEK

Panoramafoto's stroopfabriek

29e MARCHE DES PETITS PAS FUMALOIS.

LES PETITS PAS FUMALIOS.
 
BRAIVES.
 
Het Natuurpark van de Valleien van de Burdinale en de Mehaigne ligt in Haspengouw, in de driehoek gevormd door de steden Hoei, Andenne en Hannuit. De Burdinale en de Mehaigne, de namen van de twee rivieren die de 11.000 ha van het Natuurpark doorlopen en waarvan de naam van het park is afgeleid, vormen een interessant aardrijkskundig gebied. Rijk aan mooie landschappen, prachtige valleien en authentieke dorpen.

Zo hebben we het geluk het trefpunt te zijn tussen het Haspengouwse hoogplateau en de oevers van de Maas. Dankzij het opmerkelijke natuurlijke, historische, culturele en architecturale patrimonium, zoals kastelen en historische boerderijen, ontpopt het Natuurpark zich tot een uitverkoren plek voor wandelaars, met alle respect voor het milieu en het rurale leven.

Wij wandelen naar Hosdent: Hoewel Hosdent en Latinne al enkele eeuwen verenigd zijn in een enkel dorp, is het onderscheid tussen de twee delen nog steeds duidelijk. Hosdent is bekend omwille van het geklasseerde gerechtshof waarvan de gebouwen recent gerestaureerd zijn en waarin meer bepaald de vzw Maison de la Mehaigne et de l'Environnement Rural evenals een dorpshuis geherbergd zijn. Het gehucht bezit een opmerkelijk architecturaal erfgoed: naast de molen, het gerechtshof en de oude landsheerlijke boerderij bezitten verschillende huizen nog oude muren die getuigen van lang vervlogen tijden. Plaatselijke bijzonderheid: het gebruik, in de oudste gebouwen, van schist die afkomstig is uit de plaatselijke steengroeve.

We wandelen verder naar Fallais; Fallais is een soort grote rechthoek, die bijna volledig op de linkeroever van de Mehaigne ligt, met de flank naar het zuiden gericht. We onderscheiden het "hoogdorp" met enkel huizen, het "laagdorp" waar zich de kerk bevindt met daarrond de oude begraafplaats, gebouwen die dateren van de vorige eeuw en waar vroeger de school en het gemeentehuis waren.

Wat verder komen we aan Le Chardon; Het huis dateert van 1692. Boven de toegangsdeur is een steen met daarop wapens geschilderd geplaatst met het opschrift: A. Gilkinet de Chardon et C. Marchal de Fumal. Op de talud boven de Rue du Chardon staat een oud stenen kruis dat dateert van de XVIIe eeuw. Een bijzonder mooi gebouw is het kasteel van Fallais. De geschiedenis van het kasteel is meeslepend en de verhalen laten niemand onverschillig. De kroniek van het kasteel noemt de namen van de hertogen van Beaufort, van Karel de Stoute, Lodewijk XI, Lodewijk XIV, die daar allemaal verbleven hebben. In 1465 namen de Luikenaars die zich achter de Franse koning Lodewijk XI hadden geschaard tegen de hertog van Bourgondië het kasteel in. Maar vanaf december moesten ze het teruggeven: Karel de Stoute schaft de Luikse privileges af en gaat over tot een repressie.

Fallais wordt het decor voor de plundering van Luik (Sac de Liège). Tijdens zijn verblijf van 3 tot 9 juni 1675 laat Lodewijk XIV de zogezegde Toren van Bourgondië en de Toren Grignard afbreken. Het kasteel dat een grote vierhoek is met aan elke hoek een uitspringende ronde toren levert inspiratie voor een middeleeuws fort temidden van een vlakte. Het kasteel werd hoofdzakelijk gebouwd in de loop van de XIVe, XVIe en XVIIIe eeuw. In 1937 vernielde een brand de noordelijke vleugel, die sindsdien heropgebouwd is.

Wat verder komen we aan de watermolen "LI STWERDU" In het begin (1620) was het een oliemolen die in de XIXe eeuw omgebouwd werd tot een krijtmolen. De witte mergelaarde die op de hoogtes gewonnen werd, werd er fijngemalen voor de productie van kleurstoffen, mastiek en verf. Deze molen is in 1982 beschermd als monument. We wandelen wat verder en komen op de oude spoorweg “Ligne 127” dan langs het oude station van Braives.

Dan komen we langs de watermolen; Banale molen, waarvan het jaartal 1759 dat op de sluitsteen staat, ons de datum geeft van een reconstructie of een restauratie. Tegenover staat de Ferme Moes; Het was de landsheerlijke taverne. De gebouwen dateren van de XVIIe en XVIIIe eeuw. Zo komen we terug aan ons vertrekpunt. Een prachtige en leerrijke wandeling in het prachtige Natuurpark van de Valleien van de Burdinale en de Mehaigne.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Braives

34E MARCHE DU BOIS DU CAZIER.

LES MARCHEURS DU XII DE MARCINELLE.

NALINNES.

De gemeente telt vijf deelgemeenten, namelijk Cour-sur-Heure, Ham-sur-Heure, Jamioulx, Marbaix-la-Tour en Nalinnes. De kernen van Cour-sur-Heure, Ham-sur-Heure en Jamioulx liggen langs de Eau d'Heure. Jamioulx ligt helemaal in het noorden van de gemeente, in een bosrijke gebied, net buiten de stedelijke agglomeratie van Charleroi. Marbaix ligt net ten westen van Ham-sur-Heure, met de dorpskernen bijna aaneen gegroeid. Tussen Ham-sur-Heure en Jamioulx ligt - grotendeels op het grondgebied van Ham - het gehucht Beignée. De deelgemeente Nalinnes beslaat het grote oostelijke deel van de gemeente. Op het grondgebied van deze deelgemeente liggen naast de kern van Nalinnes zelf nog de kleine dorpjes Haies en Le Bultia.

We verlaten het dorp Nalinnes en komen langs de Orchideeënkwekerij. L’Amazone is een prachtige kwekerij met vele orchideeën degene die niet binnen gegaan zijn hebben werkelijk iets gemist, vriendelijke mensen die graag je vertellen over hun kwekerij en die graag behulpzaam zij, die je graag even door de kwekerij laten wandelen waar je kun genieten van de prachtige bloemen. Op hun website staat een prachtige film over hun kwekerij.

L'AMAZONE; Orchideën Schmidt L'Amazone.
 
Na het bezoek aan de kwekerij wandelen we verder.

We wandelen door de prachtige natuur heel veel door de bossen en langs kleine dorpjes. We komen in Beignée een gehucht van Nalinnes en dan weer verder naar het volgende dorpje. We wandelen ook langs de rivier Eau d’Heure. En komen zo in het dorpje Jamioulx.

Op het plein een prachtig gebouw met vierkante toren en in natuursteen, hier is ook onze controlepost, dan weer verder door de natuur langs berg en dal, geregeld een klim. Het is prachtig om samen te wandelen met onze vrienden Florent en Jozefa, samen genieten we van deze aangename wandeling in Nalinnes.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Nalinnes

Met dank aan Brigitte voor de foto