AAN AL MIJN BLOG BEZOEKERS.

EEN HEEL FIJNE
DINSDAG.

Tiende nationale tuinvogeltelling op 6 en 7 februari 2010

Op 6 en 7 februari organiseert Natuurpunt voor de tiende opeenvolgende winter de telling van tuinvogels op voederplaatsen. In Wallonië gebeurt de telling door zusterorganisatie Natagora. De strenge winter brengt veel vogels naar de voederplaatsen, waaronder veel merels. Tellen is heel eenvoudig, iedereen kan er aan meedoen.

Deelnemen is erg eenvoudig. De waarnemers noteren tijdens een halfuurtje of langer welke soorten en hoeveel vogels van elke soort de voederplaats bezoeken. Voor het herkennen van de soorten heeft Natuurpunt een handige folder met foto’s van de meest voorkomende soorten op de website www.natuurpunt.be/tuinvogels. Je vindt er alles over wintervoedering, de actie 'Voeren en beloeren', de downloadbare folder en foto’s en tips om de meest voorkomende soorten te herkennen. Heel wat vogelsoorten kan je helpen in je tuin. Zonnebloempitten en pindanoten zijn energierijk voer en aangevuld met vetbollen, broodkruimels en gemengd zaad heb je veel kans op succes. Het kijken naar vogels op een voederplaats is leuk en afwisselend. Als je voedert, komen de dieren dicht genoeg om de soorten te herkennen en te tellen. Vooral cultuurvolgers zoals de huismus, de Turkse tortel en de koolmees komen in grotere aantallen voor in woonwijken waar gevoederd wordt.

WINTERTOCHT.

WC. AVIAT SINT-TRUIDEN.

GELINDEN.

Gelinden is een Haspengouws landbouwdorp gelegen aan de Herk. Gelinden werd voor het eerst vermeld in 984 als Ghedelu. De heerlijkheid Gelinden was een leen van het graafschap Loon en bestond verder nog uit Groot-Gelmen, Klein-Gelmen, Engelmanshoven, Mettekoven, Batsheers en Opheers. Na het Loonse tijdperk werden de twee laatsten hiervan losgemaakt en werd de rest van de heerlijkheid rechtstreeks bezit van het prinsbisdom Luik. In de 18e eeuw werd de heerlijkheid in pand gegeven aan graaf de Borchgrave. In 1795 bij het ontstaan van de gemeenten werd Gelinden een zelfstandige gemeente. Het bleef steeds een landbouwdorp. In 1971 werd Gelinden de spil van de nieuwe fusiegemeente Gelmen die verder nog uit Engelmanshoven, Groot-Gelmen en Klein-Gelmen bestond. In 1977 werd Gelmen reeds opgeheven en werd Gelinden een deelgemeente van Sint-Truiden.

Wij wandelen vandaag een groot gedeelte van de wandeling in “het Overbroek” Op 1 september 1986 sloten de eigenaars van de beemden van Overbroek en de Belgische Natuur-en Vogelreservaten een contract af waardoor een prachtig stukje natuur beschermd werd. Ook de groeven van Overbroek, voor het eerst vermeld in 1612, leverden mergel als meststof tegen de verzuring van de zware leemgronden. De mergel bevatten bijzondere en rijke fossiele flora. De natuursite is een oase waar vele zeldzame, vaak kalkminnende plantensoorten gedijen. Verder wandelen we langs plantages en boomgaarden waar de fruitboer nu zijn winter snoei aan doen is. Wij wandelen verder en komen in Klein Gelmen. Hier heeft de tv serie Katarakt een van zijn voornaamste locaties gehad.

Wat afgelegen van de openbare weg, schuchter teruggetrokken achter een perceel laagstam, bevindt zich dit gebouwencomplex. Tussen een laan van fruitbomen door komt men oog in oog te staan met ” 't Doolhof “, een statig oud notarishuis. Ernaast een fabriekje met de typische fabrieksschouw. Opgericht in 1906 - en de oprichter zwaait er nu nog de scepter - was dit oorspronkelijk een siroopfabriekje. Deze handel kreeg in de tweede helft van deze eeuw rake meppen met het gevolg dat het siroopfabriekje werd omgevormd tot wat het nu is : een bedrijf waar fruit wordt verwerkt en ingeblikt.

 Uit de dorpskalender Heers 1981, en uitgave van BGJG - Vechmaal)

Vandaag is het “Doolhof” in restauratie en het fabriekje is lang niet meer actief, de grote stoomketel en koperen stroopketels liggen buiten op het erf. Verder wandelen we langs verschillende prachtige vierkantshoeve die in Haspengouw zou typische zijn. Zo komen we terug in Gelinden. Een mooie en aangename wandeling is dit stukje geweldig Haspengouw.

Klacht tegen man-bijt-hond-schutter

donderdag 04 februari 2010

Vogelbescherming Vlaanderen heeft bij het Agentschap voor Natuur en Bos en de lokale politie van Kortessem klacht neergelegd tegen de uitbater van herenkapsalon ‘Fausto’ in de Dorpsstraat te Kortessem. In het televisieprogramma ‘Man bijt hond’ demonstreerde de "beruchtste kapper uit de streek" dinsdagavond hoe hij vanuit zijn tuin met een luchtkarabijn regelmatig op ondermeer ‘kerkduiven’ en spreeuwen schiet. De man haalde een trapladdertje uit een berghok, ging er op staan, legde doodleuk aan en nam vervolgens twee spreeuwen onder vuur die postgevat hadden op het kruis van de kerktoren. Beide vogels konden echter ontkomen. Deze korte reportage was een onderdeel van de vaste rubriek 'Het dorp' waarin een inwoner elke dag van de week de kijker rondleidt in zijn dorp of gemeente. Spreeuwen zijn beschermde vogels via de bepalingen van het Besluit van de Vlaamse Regering van 15 mei 2009 met betrekking tot soortenbescherming en soortenbeheer (zgn. Soortenbesluit) en het is dus verboden om ze opzettelijk te doden of te pogen dit te doen. Vogelbescherming Vlaanderen wijst ook met een beschuldigende vinger naar de redactie van 'Man bijt hond'. Ook al flirten de verhalen in 'Het dorp' vaak met uitlachtelevisie, het tonen van dergelijke, illegale praktijken in reportages zou te allen tijde vermeden moeten worden. Vogelbescherming Vlaanderen zal zich alvast burgerlijke partij stellen in deze zaak.

Vogelschutter in 'Man bijt hond' from Jan Rodts on Vimeo.

MARCHE DES GADIS DE PERON D’OR.

LES GADLIS DE PERON D’OR.

REMOUCHAMPS.
 
Remouchamps is een deelgemeente van Aywaille. Het plaatsje is vooral bekend door de grotten van Remouchamps en de heuvel La Redoute, en ligt aan de Amblève. De streek van de Ourthe en de Ambleve is een streek van legenden, op het platteland zijn de kruispunten soms wel plekken waar men het Kwade zou kunnen tegenkomen op zoek naar zielen om in te palmen. Daarom komen we op de wandeling op de kruispunten zoveel kruisen en kapellen tegen, die opgericht werden om de duivel te bestrijden.

We verlaten het centrum van Remouchamps en komen langs een prachtige hoeve in baksteen met hardstenen hoekstenen, maar vooral de versiering rond de deuren en ramen is bijzonder mooi, nog niet veel tegengekomen.

We wandelen verder en komen in Hameau de Henumont gelegen op 220 meter hoogte. Van hieruit klimmen we naar “Col de Stoqueu” op 347 meter. Verder wandelen we naar Havelange en Nonceveux. Hier ook weer mooie oude gebouwen in lokale steen, stukjes vakwerk opgevuld met bakstenen. De bakoven ligt wat verder van het woonhuis.

We komen wat verder aan de waterbak en pomp. We wandelen door het mooie landschap met bossen en weilanden. Langs de wandelweg krijgen we dikwijls schitterende panorama’s te zien over de vallei . Wat verder steken we de rivier over, de mist komt wat opzetten en maakt het allemaal wat sprookjesachtig.

Wat verder zien we het kasteel liggen gehuld in de mist. Zo komen we terug in het centrum van Remouchamps nog even langs de ingang van de “Grotten van Remouchamps de rivier over en we zijn terug op ons vertrekpunt.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Remouchamps

HOLSTENENWANDELING.

JONG, RAP EN KRANIG ZONHOVEN.

ZONHOVEN.

Zonhoven eens een landbouwgemeenschap met veel groen, bij de komst van de mijnen werd het woondorp voor mijnwerkers alhoewel er in Zonhoven geen mijn was. Wat gebleven is zijn de grote groene plekken meer 40 percent van de oppervlakte is bos en heide. Op onze wandeling vandaag zullen we verschillende van deze groene natuurplekken ontdekken. Eigenlijk hebben we het grootste gedeelte van de wandeling in het groen gewandeld. Prachtige heidegebieden met vijvers. Gewoon mooi. Wij waren vergeten hoe mooi Zonhoven wel is.

Wij komen zo aan de “Holsteen” eigenlijk moeten we “Holstenen” zeggen, want het zijn er eigenlijk 8, ter plaatse ontstaan uit mioceen zeezandafzettingen. Rond 2.500 v Christus werd minstens “eentje” (13 meter lang, 10meter breed en 2,5meter dik) hiervan gebruikt voor het slijpen van messen, pijlen en speren, zoveel is duidelijk nog te zien aan het dertigtal slijpsporen, elk van wel 15 tot 20cm lang. Het is meteen de enige vaste prehistorische polijststeen in Vlaanderen.

Zo komen we aan in het natuurreservaat de Teut en Ten Haagdoorn, 2.000ha beekdalen, duinen en bossen. Op De Teut zijn verschillende Sterrenplekjes. Plaatsen waar de natuur op zijn mooist is. Wat verder komen we aan Munitiedepot Molenheide.

Het uitstervend militair leven op de heide heeft er een grote rijkdom aan natuur achtergelaten. Nu een prachtig natuurreservaat, er staan nog gebouwen van het leger. Die nu gebruikt worden om de koeien in te schuilen. Het is een heel mooie omgeving, prachtig om te wandelen. Wij hebben genoten van deze prachtige natuurwandeling. Zonhoven heeft ons verrast.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Zonhoven

Stroopstokers BLEUS BORGLOON

Als het eens een dagje minder druk is, kan ik nog eens wat foto's maken van onze stroopstokerij. Het word telkens weer wat uitgebreid en nieuwe en grotere ketels geplaats om de vraag naar Loonse stroop bij te houden. Wij kunnen fier zijn op dit Loons product en ik durf zelfs zeggen dat de laatste stroop is die hier op Haspengouwse bodem gestookt wordt. De Gebroeders Bleus houden ervan om elk potje dat de stroopstokerij verlaat ook hier gestookt is. Dit is een garantie die niet iedereen kan geven.

Hier nog wat foto's uit de stroopstokerij Bleus Borgloon gevestigd in het Stoomstroopfabriek Wynants. Het stoomstroopfabriek dat de MONUMENTEN prijs gewonnen heeft, hier zal binnen afzienbare tijd de grote restauratie beginnen, met als eerste de grote schouw en het dichten van de daken. Daarna word het oudste gedeelte afgeschermt om tegen verder verval te behoeden.

WINTERWANDELTOCHT.

WSV. VELDLOPERS.

GULPEN.

Op toeristisch gebied neemt Gulpen een heel bijzondere plaats in. Het stadje biedt een gezellig en uitgebreid winkelcentrum met verwarmde terrasjes, waar het na een wandeldag goed toeven is. Tevens bepaalt de Gulpener Bierbrouwerij de smaak van Limburgs bier. De brouwerij staat bekend om zijn speciaalbieren.

Wij vertrekken met de wandeling in het centrum en genieten van de prachtige omgeving. Langs de vakwerkhuizen en dan de omgeving. Met grote boerderijen die eenzaam in het landschap liggen, prachtig is het. Wij wandelen door naar Mechelen hier vinden nog vele markante gebouwen zoals bijv. De Heerenhof, dat ruim 800 jaar geleden is begonnen met een boerenhof die door de Johanitters werd omgebouwd tot commanderij. Een aantal eeuwen later werd het een kasteelhoeve tot halverwege de jaren tachtig. Toen werd het gebouw, na een grootscheepse renovatie het bestuurscentrum van de gemeente Wittem. Aan de rand van het dorp ligt de Commandeursmolen die nog steeds in gebruik is.

Wandelend komen we ’t Höfke tegen, een verzameling van achttiende eeuwse vakwerkboerderijen. Een van deze boerderijen is eigendom van Stichting Natuurmomenten en is geheel gerestaureerd. Het geheel is een beschermd dorpsgezicht. We wandelen langs de Geul, gewoon mooi om langs deze kronkelende rivier te wandelen. Wat verder zien we het klooster van Wittem. Wittem dankt zijn faam vooral aan het Redemtoristenklooster. Het heeft een prachtige kloosterbibliotheek voor exposities en voorstellingen, waar gelovigen de heilige Gerardus vereren. Het is een echt bedevaartsoort.

Het dorp uit wandelend, de glooiende akkers op; dan is het duidelijk waarom Wittem altijd al een “heerlijkheid” genoemd werd. Aan de Wittemer Allee 3 ligt het kasteel Wittem dat rond 1100 gebouwd is. Bovendien ligt bij het gehucht Cartils dat ten noordwesten van Wittem ligt het kasteel Cartils. Dit kasteel werd al in de vroege middeleeuwen vermeld als kleinste Rijskheerlijkheid in deze streek. Gedeelten van het kasteel dat tot 1776 in het bezit bleef van lijnrechte afstammelingen van de ridders van Cartils, zijn vijftiende en zestiende eeuws, zoals de toren met hoekarkel en het vrijstaande hoekgebouw.

Partij-Wittem bestond een 150 jaar geleden uit 47 huizen met 270 inwoners. Een bijzondere “Hoeve de Bek”. Hoeve de Bek, was een in lang vervlogen tijden een posterij op de weg naar Aken. Wij wandelen een eindje verder en komen zo terug in het centrum van Gulpen waar deze mooie winterwandeling eindigt.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Gulpen

WINTERWANDELING.

MARCHFREUNDE KELMIS.

KELMIS.

Een verrukkelijk winterlandschap ligt aan voeten van de wandelaar: het Hoge Veen, het Hertogenbos in 't zuiden, in 't noorden en oosten het Pruisbos (vroeger: Pruys) en in het westen het Herver Heuvelland. Kenmerkend voor deze vriendelijke gemeente in het hart van de Drielandenhoek is de grote menigvuldigheid van de natuur.

Kelmis het Franse “La Calamine” komt van de zinklagen die al in de middeleeuwen ontgonnen werden. Wij wandelen door het bosrijke omgeving genieten van de sneeuw die hier nog verschillende centimeters hoog ligt. Wij wandelen verder en komen in Moresnet – Chapelle. De verering van Maria nam in Moresnet in 1750 toe na de genezing van de jonge Arnold Franck die aan de vallende ziekte leed.

In 1875 vestigden zich daar Franciscanen uit Aken, omdat hun kloosters in Pruisen werden opgeheven. Zij namen de hele dienst aan de genadekapel over en het aantal bedevaarders steeg in hoge mate. Om de verering aan Maria te verbinden me die aan de Heilige Franciscus van Assise, vatte Pater Johannes Ruiter het plan op om een grootse kruisweg aan te leggen waardoor de gelovigen met Maria zouden stappen naar de Verlossing van Christus. Het bedevaartsoord met kapel is prachtig gelegen, we verlaten het dorpje en wandelen door het landschap met mooie landelijke boerderijen. Wat verder komen we in Moresnet.

We hebben een prachtig zicht op het viaduct van Morsenet. Het viaduct van Moresnet is een 1200 meter lange spoorwegbrug over het dal van de Geul in Moresnet. Het is een van de bekendste spoorbruggen van België en van Europa. De brug is onderdeel van spoorlijn 24 (Montzenroute Antwerpen-Aken), die speciaal gebouwd is voor het transport van artillerie en troepen naar het front tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het viaduct bestaat uit 22 stalen dubbelsporige brugdelen, steunend op 2 landhoofden, 5 steunpijlers en 16 gewone pijlers uit stampbeton (een nieuwe techniek in die tijd). Elk van de brugdelen is 48 meter lang en weegt ongeveer 260 ton. Onlangs werd de gehele brug gerenoveerd.

We komen langs het Chateau Bempt. De naam van het kasteel komt van het feit dat dit kasteel werd gebouwd in een natte weide in het dal van de Geul. Bempt of Bennelt (vroegere naam) is een verkleinwoord, betekent simpelweg "natte weide". De bruine toren aan de ingang staat er als een wachtpost en dan even door het hek en hebben een mooi zicht op het kasteel, even door het hek en we kunnen een mooie foto maken van het kasteel. Dan komen we aan in het centrum van het dorpje met zijn museum en kerk.

Hier vertrekt ook de wandeling “Route des Frontieres” : Grenzeloos wandelen! Op de GrensRouten beleeft u het landschap, de cultuur en de geschiedenis van de Drielandenregio. Of u nu wandelt door het open heggenlandschap in Oost-België, langs de oude beuken aan de historische "Landgraben" (oude aardewal op de grens), door het prachtige Geuldal of over de heuvels in het Limburgse Heuvelland – u kunt hier uw grenzen verleggen!
We verlaten het dorp en wandelen door de weilanden onder het viaduct.

We komen zo aan de St Rochuskapel, deze bestaat al sinds de vroege 17de eeuw. Ze staat op de samenvloeiing van de “Hohnbach” en de “Grünstrasserbach” twee kleine beken. Langs de kapel staat de 400 jarige Linde, die vroeger als beschermboom aangezien werd, een oude traditie is dat mensen lindetakken aan hun huizen hingen om bescherming. Nog wat verder wandelen en we komen langs het kasteel Eyneburg. Hoog boven op de rotsen is het gebouwd wij wandelen als het ware er onder door. Dan wandelen we terug naar onze vertrekplaats.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Kelmis