ROZEMARIJN ZELF GEMAAKTE GEDICHTJES UIT HET LEVEN EN EEN DOSIS HUMOR OP ZIJN TIJD.
13-03-2010
Lenteren...
Het blijft nog telkens 'winteren' Terwijl ik al zó lang wacht... Wat is er mis met ' lenteren' Dat heb ik zojuist bedacht. Ik weet; het woord bestaat niet Doch rijmt zo fijn op slenteren In korte broek, sandaaltjes aan Een mooi woord, dat lenteren Nog maar ruim één weekje Dan is het winteren gedaan Beleven we samen het nieuwe En kunnen lekker lenteren gaan
Johan Cruyff heeft een uitspraak "Elk nadeel heeft zijn voordeel" Al heb ik geen verstand van voetbal Ik herken daarin toch wel veel. Een paar dagen knallende koppijn Het is zo'n nadeel, dat is gewis Maar het heeft ook zo zijn voordeel Dat zalig gevoel als het weer over is.
Er valt zoveel te genieten Van de heel gewone dingen Ze kosten je geen cent. De sterren en de maan Vogels die weer gaan zingen De zon die je verwent.
Je hoeft niets te betalen Voor de knuffel van een kind Of zoete geuren van jasmijn. Geluk,liefde en vriendschap Kun je niet in een winkel kopen Omdat ze zomaar Gratis zijn.
Ik wens ieder een liefdevol weekend toe. Veel liefs...gratis van Rozemarijn.
Als ik naast jou lig in bed Met mijn hoofd op je schouder Doe ik zalig mijn ogen dicht En voel me even niet veel ouder Dan toen ik pas vijfendertig was Ik stond nog sterk vol in het leven Mijn fantasie brengt mij terug Naar al wat ik wil herbeleven Een huis gevuld met kinderstemmen Dat heeft zoveel geluk gebracht Ik verzoen me weer met de stilte En kus mijn liefste goede nacht.
Je vindt de allermooiste bloemen In een tuin waar liefde woont Met zorg voor de juiste harmonie Zul je rijkelijk worden beloond Met een weelde aan zoete geuren Vult het je hart met zonneschijn Zo moet je ook met mensen omgaan Dan zal er ware vriendschap zijn Want ook vrienden zijn als bloemen Ze geven kleur aan heel je leven Als je ze koestert met hart en ziel Zullen ook zij je veel liefde geven
Mama waar ben je Kun je me horen Ik mis je nog steeds Meer dan ooit tevoren Mama waar ben je Kun je me horen Als ik zacht tegen je praat Mama waar ben je Kun je me zien Als ik weer een traantje laat Mama waar ben je Geef me een teken Doe de lampen uit en aan Opdat ik zal weten En nooit meer vergeten Dat je altijd bij me zult staan
Lieve Mama 26.6.1909 - 23.2.1997 Voor altijd in mijn hart.
Er wordt steen en been geklaagd Over de winter die ons zo plaagt Met ijzel en dikke pakken sneeuw De koudste tot nog toe deze eeuw Is het wellicht een teken van boven Dat we niet alles moeten geloven Over de opwarming van de aarde Heeft die wetenschap enige waarde Mij maakt het in ieder geval niet bang De natuur volgt altijd zijn eigen gang Zoals het miljoenen jaren al doet Het gaat nu eenmaal zo het moet Wel zijn we spaarzaam met energie Zo zorgen we toch voor wat harmonie
Ik heb vernomen van de treinramp in België en voel de behoefte mijn medeleven te betuigen aan de slachtoffers en nabestaanden van deze verschrikkelijke ramp. Ik wens alle betrokkenen heel veel sterkte.
