Archief

ZONDAG 2 APRIL 2023

ZATDAG 15 APRIL 202315

De Wever Hoofdman?

906 - EEN CLOWN-KONTDRAAIER OP DE DANSVLOER HEEFT ALTIJD SUCCES

*

I N H O U D

Voorwaarde die hier duidelijk van teoassing is: tezelfdertijd niet overdreven veel (min of meer) gelijkgezinden-grabbelaats onder dezelfde spots toelaten. Vooral BDW is superieur gepokt en gemazeld in de wetenschap dat solo-dansers in geen geval concueeentie mogen dulden. Politiek op hoog niveau is voor mannen met inhalig karakter, ’n eenmansmissie dus die als een te nauw harnas het hele lichaam – tot en met de kleine teen - beknelt. Dat leidt onvermijdelijk naar een door-en-door slecht karakter.

Maar het valt hem dus uiteindelijk toevallig roraal nietmee. Juist de dag dat alle spots op hem en zijn nieuw boek dienden gericht te zijn, geven de verdomde PEILINNGN opnieuw verlies aan voor zijn deemsterende heir van trouwe volgelingen & toekomstige medeprofiteurs voor kleine jongens in de Grote Vaderlandse Politiek, terwijl het er ondertussen net andersom aan toegaat bij het Vlaams Belang, de Geliefde Vijjand, dat aldoor hoger klilmt op de ladder der hoopvolle verwachtingen. Voor deze voorvechters in de Eerste Linie moet er inderdaad over de ganse breedte genoeg plaats geruimd worden.

Even nadenken!

Samen zouden die twee immers de absolute meerderheid halen. Zodat Vlaandeen eindelijk opnieuw opgestuwd kan worden in de vaart der volkeren. Alle andre politeke heden, bestaande gedachtenstromen zijn de laatste 50 jaar voor hun kiezers alleen nog kaalplukkende incasso-buri’s geworden.

Een Volk, aan het Blok gezet met Vrije Baan en en veilige toekomst voor een Onafhankelijk Vlaandren.

02-04-2023

Tour de Farce

De affaire Delhaize dreigt een uitputtingsslag te worden. We moeten terug gaan naar de jaren negentig van de vorige eeuw om nog zo’n lange staking te hebben meegemaakt. En dat ging toen om de autofabrieken van Vorst, Vilvoorde die sloten en waarbij de mensen effectief hun job verloren. Zelfs bij het nieuws over de sluiting van Ford Genk hernamen de werknemers sneller het werk en ook toen ging om jobverlies. In het licht van deze gebeurtenissen is de kwestie Delhaize haast een farce.

Delhaize wil overschakelen op franchisewinkels i.pl.v. eigen beheer, omdat die meer opbrengen. Dat alles wel zonder verlies van jobs, opgebouwde rechten of loon voor de werknemers. Dat laatste kan eventueel wél het geval zijn bij nieuwe aanwervingen. De miljarden winst die Ahold Delhaize volgens onze vakbonden maakt, komen niet eens uit hun Belgische activiteiten.

    Waar het de vakbonden om gaat is dat ze de hele winkelsector willen ondermijnen, niet alleen Delhaize, dat alleen maar een symbool is geworden. In deze tijden van e-commerce horen 19-eeuwse stakingen echter niet meer thuis, tenzij misschien in streken zoals onze DDR, waar men inderdaad op dat gebied zeker nog achter loopt.

Bart De Wever: ‘De gematigde islam zal op termijn een deel van de Vlaamse identiteit moeten worden’

DB Magazine: N-VA-voorzitter over woke, democratie en niet samenwerken met VB

28/03/2023 Christophe Degreef

*

N-VA-voorzitter Bart De Wever staat op de cover van het nieuwe Doorbraak Magazine, dat nu ook in uw krantenwinkel ligt. Binnenin vindt u een uitgebreid interview met De Wever over zijn nieuwe woke-boek, de boosheid van de burger en zijn idee van de Vlaamse res publica. ‘Assimilatie? Mijn voorkeur is een vorm van synthese. Ik pleit er absoluut niet voor om zwarte piet totaal uit onze traditie te bannen, maar zie er ook geen graten in als tradities evolueren.’

Bart De Wever: ‘Dat extreemrechts en woke soms elkaars beste bondgenoten zijn, is de essentie van mijn boek ‘Over woke’. Ik mik daarmee in eerste instantie op een almaar groeiend publiek dat zich niet langer gehoord voelt. Maar het is evenzeer bedoeld als waarschuwing voor progressieve intellectuelen, die de maatschappelijke polarisatie ijverig in de hand werken. Links heeft daar altijd de mond van vol, maar lijkt te vergeten dat je voor polarisatie eerst en vooral twee tegengestelde polen nodig hebt. Herinner je het beruchte editoriaal in Knack vijf jaar geleden, waarin zonder verpinken werd geschreven dat racistische stereotypen in het DNA van de Vlaming ingebakken zitten. Dan moet je niet verbaasd zijn dat mensen zich uit boosheid daarover ook zo gaan gedragen’, zegt De Wever in ons nieuwe Doorbraak Magazine.

‘Bij de wokers is vrijheid de vijand geworden, die ze willen inperken. Eventueel zelfs via de rechtbank, of met geweld. Tegelijk wordt gelijkheid ook wraak, een soort van compensatie voor slachtoffers van dominante groepen. Kijk naar het feminisme: dat is anno 2023 vaak verzuurd tot een anti-mannenbeweging, waarbij zelfs de mannelijke biologie in vraag wordt gesteld. En bewegingen die ooit ijverden voor de rechten en maatschappelijke emancipatie van allochtonen, huldigen almaar vaker het discours dat de blanke, heteroseksuele man genetisch racistisch is.’

Gemeenschapsdenken

‘Voor mij draait het In de res publica om het gevecht tussen opinies, een gevecht dat je moet proberen te vertalen in goed uitgebalanceerd beleid. Verwachten dat een beleidspartij honderd procent van wat ze denkt ook kan omzetten in beleid, of dat ze andersdenkenden overal de pas kan afsnijden en zelfs de toegang tot gemeenschapsmiddelen kan ontzeggen, dat is natuurlijk je reinste fictie. Mijn boek is dus een pleidooi om opnieuw aansluiting te vinden bij het verlichtingsdenken en bij het gemeenschapsdenken, waarbij we dan samen op zoek moeten gaan naar een consensus.

We moeten ernaar streven om ondanks alle snelle veranderingen toch nog altijd een res publica te behouden, een geheel van burgers waarop de democratie kan blijven draaien. Op basis uiteraard van een welbepaalde identiteit: een gedeeld grondgebied, een bepaalde voertaal en cultuur en de perceptie van een gemeenschappelijk verleden. Enkel dan kunnen we op basis van de waarden van de verlichting in harmonie samenleven.’

Zwarte Piet

‘Laat me dit even illustreren met een heel gevoelig voorbeeld: de roetpieten-discussie. Vlaams Belang verwijt me constant dat ik meehuil met de woke-wolven in het bos door bij de jaarlijkse aankomst van Sinterklaas hier in Antwerpen de zwartepieten te bannen en de weg te plaveien voor roetpieten. Dat is klinkklare onzin: de VRT organiseert dat, en ik heb daar niets over te zeggen.

Toen de VRT me dat enkele jaren geleden liet weten, was mijn eerste reactie ook: oei, moet dat nu echt? Tegelijk kan je je natuurlijk de vraag stellen: moeten ook tradities niet kunnen veranderen? Enerzijds heeft zwartepiet in Vlaanderen nooit een racistische connotatie gehad, anderzijds ligt het hele blackface-verhaal (een Amerikaans gebruik waarbij een blanke een zwarte stereotypeert door zich zwart te schminken, door de Amerikaanse segregatie van zwarten tot ver in de twintigste eeuw een gevoelig thema, red.) wél heel gevoelig bij een groot deel van de zwarte gemeenschap. Ik pleit er dus absoluut niet voor om zwartepiet totaal uit onze traditie te bannen, maar zie er ook geen graten in als tradities evolueren.’

Gematigde islam

‘Wat het probleem is met assimilatie, vraagt u? Wel, dat het een context oproept waarbij een nieuwkomer bij wijze van spreken verandert in iemand van de gemeenschap waarin hij terecht komt. In een geglobaliseerde wereld is dat nogal complex: je kan nooit volledig veranderen, al was het maar omdat je pakweg niet van huidskleur kan veranderen. Mijn ideaalbeeld is een vorm van synthese. De gematigde islam bijvoorbeeld zal op termijn een deel van de Vlaamse identiteit moeten worden. Maar zo’n proces moet je uiteraard vanuit de res publica begeleiden en sturen.’

In Samenwerking met het Vlaams Belang gelooft Bart De Wever dus niet. Niet in hun verzet tegen woke, niet in hun streven naar een gezamenlijke soevereiniteitsverklaring met N-VA in het Vlaams parlement. ‘Die mogelijkheid zal eerst op het federale niveau moeten worden gecreëerd. Vanuit de vaststelling dat het onmogelijk is om nog een coherente Belgische regering te volgen. Daar staan we ook vlakbij, maar Vlaams Belang zegt nu al dat het federaal niets wil doen en niet mee wil onderhandelen. Tja, waarom dien je dan eigenlijk lijsten in?

‘Samenwerken met het Vlaams Belang is totaal contraproductief, en bovendien heb ikzelf ook niets met het Vlaams Belang. Die partij beledigt me ook constant, waarom willen ze dan met mij een regering vormen?’, zo vraagt De Wever zich af.

Lees het volledige interview met Bart De Wever in het lentenummer van Doorbraak Magazine.

*

*

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

In een artikel in HP DE TIJD Kon men kort daarvoor lezen, dat BDW staat voor de staatkundige hereniging der Republiek der Beide Nederlanden die in het nabije verleden ten aanschouwe van de gehele wereld zo glansrrijk geweest zujn.

Alle andere hoernalisten in de Vlaamse Mediawereld gaven niet thuis. Want dergelijke uitspraken staan lijnrecht tegenover de donkere belangen van hu Broodheren.

Weer twe niet te betalen koninjkrikkepoenpakkers minder. Een boven en een onder de Moerdijk! Was dit dan uitt de mond van BDW een lapsus, een verspreking of eerder een geheime verborgen en re verzwijgen intentie?

Wait and see!

Klare wijn, Bart. Daar ooit nog van gehoord of over gelezen? En dan hoef je niet eens Uw reeds opgeschept bord bruine bonen te eten, zoals voorgekauwd in de klassieke Nederlandse literatuur.

Tot slot…. Ook de intentsionele bedoeling van BDW   opgemerkt inzake zijn collaboratie/sympathie voor de Islam? Of gaat die, zoals in Oostende, straks met een bonte veerzameling Moslims-mede Belgen, deelnemen aan het Rammen van Madammen?

Boer, let op Uw ganzen!

Want daar is het woord uit de oorlogsherinnering weer: collaboratie is altijd synoniem van verraad en egoïsme. Wat in het geval BDW dubbel zo hard aankomt. Of zijn de letters AVV-VVK op de grafzek van Vader De Wever reeds vervangen door AVV - V voor Allah?

*

Digithalys

ZATERDAG 1 APRIL 2023

*

905 - HET APENLAN D NA   MEI 2024

*

I N H O U D

De fronten worden bemand en de eerste kanongschotrn worden reeds gelost. Zo geluidloos mogelijk, en cer boven de hoofden, met de vokksaandacht van de man in de straat maximaal gericht op hoe de doordeweekse landbouw best ge- verstikstoft kan worden, begeleid door de dodelijke stralingen van de nieuwe milieuvriendelijke hoogspanningslijnen die de Nordzeestroom naar het Franstalig lndsgedeelte versassen.

Maar het is alsof de duivel ermee gemoeid is want bij de laaste PEILINGEN blijken alle partijen die aan de macht zijn haast kopje onder te gaan, terwijl de enige partij van RECHT DOOR ZEE, het Vlaams Belang, steeds verder naar boven schuift.

Deze tekenen des tijds echter worden in de ganse medeplichtige media verzwegen, ha zelfs 180° omgedraaid want hun geldklopprij staat op het spel. Want die ouderwtse met moeite overlevendeMedia pverleven alleen dank zij de Staatssteun waarmee ze worden omgekocht.

 

Anders gezegd: daar wordt alles aan gedaan om dit Apenland

te doen overleven, om het even hoeveel miserie dat meebrengt voor de zwetendeen zwijgende Vlamingen. Dezen zijn het toch gewoon ùet hun roeping om het Land recht te houden, zodat de Francofonie in het desastreuze EU-verhaal verder de hoogste noten kan spelen.

Maar terzake. Om het even walk arrangemt er nu al bekokstoofd wordt voor de splitsing, feit is dat geen enkel acoorrd met de Francofonie, van wie de bedriegerij in de genen ingebakken zit, kan als tegenpartij ooit voor een centiem betrouwd worden. De scenaeio’s om het laken naar zich tot te trekken liggen reeds klaar in de schuiven bij elk Ministerie. Want…. met het GELD van de transfers koopt men de BOTER.

Communautair

*

België met vier, het debat schuilt in de details

*

De analyse van het Belgische probleem wordt eigenlijk breed gedeeld. Van B-plus tot de VVB, iedereen erkent dat het vastloopt. Dat deze Belgische politieke structuur niet werkt, met versnipperde bevoegdheden waar iedereen bevoegd maar niemand verantwoordelijk is, met stilstand tot gevolg. Een ernstig debat is een goed begin van een oplossing.

België met vier

De oplossingen die voor handen zijn vind je tussen de uitersten unitariseren en splitsen. Maar een oplossing die vaker en vaker opduikt, vooral maar niet alleen in Franstalig België, is ‘België met vier’. Philippe Destatte van het Institut Destrée, een denktank in Namen schreef er een boek over Het spook van het confederalisme; België met vier (Uitgegeven bij Doorbraak).

Vlamingen en Franstaligen zijn in een soort tweedelig federalisme gedoemd om het tegen elkaar op te nemen, analyseert Destatte. Dat wil hij opheffen door in België vier evenwaardige deelstaten te voorzien. Die vier deelstaten zijn de huidige vier taalgebieden, het Nederlandstalige Vlaanderen, het Franstalige Wallonië , het Duitstalige Oost-België en het tweetalige Brussels Hoofdstedelijke Gewest. De grenzen van elk grondgebied liggen vast, van die discussie zijn we dan af.

Vlaanderen is Vlaams

Elke deelstaat heeft dezelfde bevoegdheden, ook constitutieve autonomie om de eigen werkzaamheden te regelen, en voert die uitsluitend op het eigen grondgebied uit. Geen discussie meer dus over territoriale en personele bevoegdheden of rechten. Een Franstalige die in Vlaanderen woont, valt onder de Vlaamse regels.

 

De bevoegdheden van de federale regering worden opgesomd, de andere, ‘residuaire’ bevoegdheden behoren toe aan de deelstaten. Dat zou het versnipperen van bevoegdheden moeten oplossen. Destatte geeft zijn lijst van de federale bevoegdheden. Daar zitten de monarchie bij, en evidenties zoals Defensie en Buitenlandse Betrekkingen, maar evengoed ‘De Noordzee’.

Duivelse details

Door zijn model tot in het detail uit te werken, neemt Destatte een risico. Hij stelt zich bloot aan kritiek. Je kan rond het principe van België met vier wel wat politici en partijen verenigen. Tot het aankomt op de praktische uitwerking. Wat te denken van het unitair houden van de sociale zekerheid en – ik zeg maar – asiel en migratie, of het arbeidsrecht, met name de normen betreffende de relaties tussen werkgever en werknemer en de syndicale vrijheden. Punten waarop in verschillende delen van dat België met vier helemaal anders gedacht wordt.

Ook Destatte zijn model van financiering zal voor discussie zorgen. Hij houdt vast aan een financiering vanuit de federale overheid, met uitzondering van de fiscale autonomie die al verworven is. Een standpunt dat eerder in Wallonië dan in Vlaanderen zal gesteund worden. Vlaanderen ziet meer heil in meer fiscale autonomie. De fiscaliteit moet de bevoegdheden volgen, zodat de gevolgen van het eigen beleid voelbaar zijn.

Vaste moeder aller verkiezingen

 

De bevoegdheden, verantwoordelijkheden en relaties tussen de federale staat en de deelstaten moeten bij wet geregeld worden. Destatte houdt hierbij vast aan de bijzondere meerderheid in het federaal parlement met nog extra goedkeuring in de deelstaatparlementen. Nog een vaststelling: ook de alarmbelprocedure blijft bestaan. Als twee derde van de verkozenen van een deelstaat vindt dat een wet ‘ernstige schade toebrengt aan hun deelstaat’ luidt de alarmbel. Dat wil concreet zeggen dat 2 van de 3 verkozenen uit Ost-Belgien een wet kunnen vertragen of tegenhouden. Een zeer confederale logica, dat wel, maar de grendels verdwijnen dus niet. De vraag is of diezelfde drie als aparte entiteit worden gezien in de bijzondere meerderheid…

Het federale parlement wordt rechtstreeks verkozen met vier kieskringen, de vier deelstaten. Ook voorziet dit plan elke keer een ‘moeder aller verkiezingen’. De verkiezingen voor de deelstaten en het federaal parlement vallen samen met de Europese verkiezingen, om de vijf jaar. Dat wil ook zeggen dat geen enkele regering kan vallen, enkel met een constructieve motie van wantrouwen.

Het spook

 

Maar het boek van Destatte is meer dan zijn model. Hij neemt de lezer ook mee langs de geschiedenis van het confederalisme-idee in België. Het spook van het confederalisme is al bijna even oud als het land zelf. Het is in de loop der tijden door iedereen wel geopperd. Met onregelmatige tussenpozen steekt het spook de kop op. Als oplossing geroemd door de ene en verketterd door wie het enkele jaren voordien zelf als oplossing zag. Aan deze en gene zijde van de taalgrens overigens. Je kan gerust stellen dat de N-VA een oud Waals idee heeft afgestoft.

België met vier is een interessante denkpiste. Al zit de duivel in de details. Die details doen er toe, niet het principe, maar de details bepalen of en hoe zo een model een oplossing kan zijn. Het debat erover helpt om de problemen helder te stellen en te zoeken naar een oplossing. Daarom ook geven we dit boek bij Doorbraak uit. België met vier verdient een eerlijk debat. We kunnen besluiten met Rik Van Cauwelaert in zijn inleiding op het boek van Destatte: ‘Wie Philippe Destatte leest, beschikt eindelijk over een betrouwbare politieke gids voor wat er in Wallonië wordt gedacht’.

 

Het spook van het confederalisme; België met vier is te koop in de webwinkel van Doorbraak.

Pieter Bauwens

 

 

 

 

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

   Breaking News

‘tScheldt richt politieke partij op

1 april 2023 De Redactie

Het satirische blad ‘tScheldt heeft de pers laten weten over te gaan naar een nieuwe fase in haar 27-jarige bestaan.

‘tScheldt wordt de eerste satirische politieke partij in België.

De initiatief-nemers achter ‘tScheldt hebben een programma op tafel gelegd dat kan tellen.

Geïnterviewd door Bart Schols van de VRT gaf ‘tScheldt de volgende antwoorden:

Schols: “Wat is jullie programma?”

 

Faustus (drijvende kracht achter de kopie-kamer van ‘tScheldt): “Wij hebben geen programma.”

 

Bart Schols: “Excuseer?”

Faustus: “Ja, mijnheer Schols, in die zin verschillen wij niet van een klassieke partij uiteraard. Ook zij hebben geen programma. Klassieke politieke partijen maken programma’s op maat van de waan van de dag. Wij menen dat wij dat ook kunnen. Nee, wij menen dat wij dat zelfs beter kunnen.”

Schols: “Waarom willen jullie een politieke partij zijn?”

 

Faustus: “Goh, mijnheer Schols, waarom willen al die klassieke politici in de politiek? Voor het geld natuurlijk. Een job in de politiek is een win-for-life. Wij hebben bij ‘tScheldt al 27-jaar een nagenoeg lege kas en wij zijn afhankelijk van giften. In plaats van de mensen voortdurend lastig te vallen met abonnee-acties kunnen we evengoed zoals een politieke partij het geld rechtstreeks uit de zakken van de mensen halen zonder dat ze er iets kunnen tegen doen.”

Schols: “Waarom moeten mensen dan voor jullie stemmen?”

 

Faustus: “Niemand moet voor ons stemmen hé mijnheer Schols.”

 

Schols: “Maar jullie willen toch zetels winnen?”

 

Faustus: “Mijnheer Schols, wij zijn allemaal blanke veertigers, vijftigers en zestigers, wij hebben al genoeg ‘gewonnen’ en ‘verloren’ in het leven. Het gaat hier niet om ‘winnen’. Wij vragen gewoon aan de mensen om ons in het parlement te stemmen. Stem ons in de macht! Zodat we van binnenuit kunnen werken aan onze satire, in plaats van van buitenuit. Het is zo vermoeiend om al die politieke schandalen van van buiten de politiek te ontdekken en te rapporteren. Het zou zo makkelijk zijn Sihame El Kaouakibi te ontmaskeren door rond te hangen aan het koffie-apparaat in de kamer. Want die politiekers wisten al lang dat El Kaouakibi de boel belazerde natuurlijk. Alleen duurde het een tijdje vooraleer ‘tScheldt de bewijzen vond.”

 

Schols: “Maar wat gaan jullie met jullie stemmen doen?”

 

Faustus: “Wat iedere partij doet natuurlijk, verkopen aan de hoogst biedende. En er dan een sappig artikel over schrijven.”

 

Schols: “Maar wat als jullie de kiesdrempel niet halen, dan zijn jullie stemmen verloren?”

 

Faustus: “Ja dat klopt. Wij hebben al telefoon gehad van Bart De Wever. Die heeft ons in niet mis te verstane bewoordingen gezegd dat wij de N-VA gaan pijn doen met dit, wat hij -onnozele initiatief-, noemt. Wij hebben beleefd tegen mijnheer De Wever gezegd dat wij geen enkele interesse hebben om de N-VA pijn te doen, tenzij ze Erik Van der Paal blijven gebruiken als leverancier van fake news en verdovende substanties in het Antwerpse.”

 

Schols: “Bij het Vlaams Belang staan ze ook niet te juichen met jullie initiatief..”

 

Faustus: “Dat klopt. Maar dat is niet nieuw. Niemand heeft ooit staan juichen voor ‘tScheldt. Zoals gezegd, wij gaan onze lezers betrekken bij ons initiatief en de augiasstal van de Vlaamse politiek met satire openbreken. U moet ons beschouwen als de linker- en rechterwijsvinger die de puist van de hedendaagse politiek uitduwen tegen onze bladspiegel. We kunnen verzekeren dat met enkele ‘tScheldt parlementsleden er veel meer gaat gelachen worden in het parlement. Bij onze lezers toch. Allicht zullen collega-politici iets meer groen lachen.

 

Schols: “Maar hebben jullie dan echt geen programma?”

 

Faustus: “Al onze toekomstige parlementsleden stemmen volgens eigen inzicht en initiatief. Hét doel is om zo snel mogelijk een villa in Toscane te kunnen bekomen. Liefst gecombineerd met een wijngaard. Zodat we onze lezers een permanente aanwezigheid in het stikstofloos Italië kunnen aanbieden.

 

Schols: “Veel succes!”

 

Faustus: “Ah ja… mijnheer Schols, wij streven ook naar controle-zitjes binnen de VRT. Van zodra we daar zitten raden wij U toch aan te solliciteren bij een andere zender…”

Schols (verbouwereerd): “Maar dat is machtsmisbruik…”

 

Faustus: “U zegt het juist mijnheer Schols. U zegt het juist!”

Schols (bleek): …

 

Faustus: “Kandidaten voor de satirische partij ‘tScheldt mogen zich met CV aanmelden op: redactie@tscheldt.be”

**

Digithalys

Woensdag 25 Januari 2023

*

903 - DE STILTE VOOR DE STORM IS VEEL TE LUID

D E E L   I I

*

I N H O U D

*

Daar komen, voor zij die zich nog deze tijden hrinneren, de dagen terug van ‘s Maul halten’.

Wij, de menselijke diersoort, geraakt maar nirt geleerd. Ooit al gingen er torens gebouwd worde, die tot aan de Hemel reikten, als iedereen maar naarstig meehielp. Volgens de Schriften was dat er gens in Babel…..

Tegenslag - zelfs van uit de Ruimte valt daarvan geen spoor mrer te ontdekken.

En aangezien er toen nog geen computers waren met ogebblikkelijke vertaling in alle talen ter wereld, ving men al spoeig bot. En zo verviel Babel tot Uropia.

Nu hebben alle volkeren elk apart een soort muggen uitgevondden om met elaar op een eerder gewelddadige manier te communiceren. Inclusief Dood en Vernieling, zelfs zonder de minste verwittiging vooraf. Morgen zien ze dan wel verder, daar waar ergens het geld eerst op is en de mensen terug aan het werk zullen moeten, willen ze als voorheen; de gebraden ganzen in hun bek krijgen….

Wedden dat er noch uit Den Hoge noch uit Het Rijk der Doden enig geluid komt?

**

VERHOUDING FRANKRIJK–DUITSLAND VERLAMT EUROPESE UNIE

Bondskanselier Scholz en Frans president Macron.

**

Essay - 26/01/2023

*

Er zijn barsten gekomen in het verstandshuwelijk tussen Frankrijk en Duitsland. Liefde tussen beide landen is er nooit geweest, maar sinds het door De Gaulle en Adenauer gesloten verstandshuwelijk, het Elysée-Verdrag, waren er weinig haperingen in de Frans-Duitse as, de spil van de Europese samenwerking. Duitsland ging meestal wel akkoord met de Franse ideeën. Voornamelijk uit schuldgevoel over de Tweede Wereldoorlog en de wens de Europese samenwerking tot een succes te maken.

Met bondskanselier Scholz lijkt daar verandering in opgetreden. Duitsland is weer zelfbewust en ziet voor zichzelf een leidende rol in Europa weggelegd, inclusief op defensiegebied. Ook op andere gebieden botert het niet tussen de twee landen. Weten de leiders van de Frans-Duitse as het bij te leggen en hun verschillen met compromisbereidheid te overbruggen of zetten zij de hakken in het zand en is met de hapering van de Frans-Duitse as ook meteen de Europese Unie (EU) verlamd? De lakmoesproef is de EU-top van 9 tot 11 februari. Dan zullen er beslissingen genomen moeten worden over de EU-opstelling en wapenleveringen aan Oekraïne, over de relatie met China en over wel of geen EU-industrie politiek.

Scholz

Anders dan met Merkel heeft Macron geen klik met Scholz. Scholtz is van een andere partij en zijn coalitie kent een andere samenstelling dan de Grote Coalitie van Merkel. Vooral (de opstelling van) de Groenen maakt een verschil. Maar ook karakter en achtergrond van Scholz spelen een rol. Dat werd al duidelijk toen voor de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog de jaarlijkse Elysée-Verdragsbijeenkomst van Duitsland en Frankrijk werd afgelast en beide leiders fundamenteel anders bleken te denken over defensie, energiepolitiek en…… uitbreiding van de EU.

Er is dus meer aan de hand dan dat de persoonlijke band tussen Macron en Scholz minder sterk is dan die tussen Macron en Merkel. De posities op diverse gebieden tussen Duitsland en Frankrijk lopen steeds verder uiteen. Een belangrijk conflict thema is defensie. Nu het wapengekletter in Europa weer hoorbaar wordt en de Oekraïne-oorlog herbewapening actueel maakt, blijkt Scholz niets te zien in de gekoesterde droom van Macron: een Europees leger onder leiding van Frankrijk. Scholz sprak vlak na de Russische inval in Oekraïne in Praag (Tsjechië had het halfjaarlijkse voorzitterschap van de Europese Unie; nvdr) van een Zeitenwende.

Duitsland herbewapent zelfstandig en ziet voor zichzelf in Europa een leidende rol op defensiegebied weggelegd. Een rol die tot voor kort nog volledig taboe was. Herbewapening van Duitsland, dat was toch uit den boze. De Duitse grondwet verbood het zelfs? Tot groot ongenoegen van de Fransen herbewapent Duitsland zich bovendien met Amerikaanse systemen (waaronder ‘missile defense system’ Sky Shield) en niet met Franse of Italiaanse alternatieven waaronder het SAMP/T Air Defense System.

Energiepolitiek

De Duitse industrie draait grotendeels op gas. Met de sancties tegen Rusland en de Russische reactie daarop kwam daar in sneltreinvaart een einde aan. Uit Rusland komt bijna geen gas meer en Noorwegen en Nederland kunnen dat gat niet volledig vullen. Spanje moest uitkomst bieden. Premier Sanchez bleek daar ook toe bereid. De twee landen sloten een overeenkomst om een pijpleiding vanuit Spanje naar Duitsland te bouwen.

Daar begonnen de strubbelingen tussen Scholz en Macron. Macron weigerde toestemming te verlenen de pijpleiding over Frans grondgebied te laten lopen. Zogenaamd omdat (fossiel) gas niet past in het Fit-For-55-klimaatplan van de EU. In werkelijkheid omdat het de (lucratieve) levering aan Duitsland van Franse atoom stroom zou verminderen.

Uiteindelijk werd wel een compromis bereikt. De pijpleiding komt er, maar niet over land. Hij moet door de zee, van Barcelona naar Marseille. In eerste instantie voor het transport van gas, maar later van waterstof. De bouw van de onderzee pijplijn duurt langer, waarmee Macron tijd koopt voor de Franse nucleaire energie. Een Europese energie politiek lijkt er met de tegenstelling tussen Duitsland (niet-nucleair) en Frankrijk (nucleair) echter niet in te zitten.

Daarnaast bleken Scholz en Macron van mening te verschillen over de uitbreiding van de Europese Unie. Duitsland wil alle acht potentiële kandidaten (naast Oekraïne en Moldavië ook Noord-Macedonië, Albanië, Montenegro, Bosnië-Herzegovina, Servië en Kosovo) een EU-lidmaatschap in het vooruitzicht stellen. Frankrijk wil dat niet, omdat het bang is de regie te verliezen met zoveel lidstaten. Macron stelt een politieke schil rond de EU voor, een lossere samenwerkingsverband met deze landen.

Afgelasting jaarlijkse bijeenkomst

Niet dat het hardop werd gezegd, maar de afzegging – later bleek het uitstel – van de jaarlijkse bijeenkomt in het kader van het Elysée-Verdrag was duidelijk debet aan de strubbelingen over deze thema’s.

Het 60-jarig jubileum van het verdrag werd overigens afgelopen zondag alsnog gevierd. De voltallige Duitse ministers ploeg reisde af naar Frankrijk. Een definitieve afzegging wilde Scholz niet op z’n geweten hebben. Beide landen moeten tenslotte samen weer verder. Zonder de Frans-Duitse ‘compromismachine’, zoals Scholz de onderlinge samenwerking betitelde, komen de 27 lidstaten van de EU niet tot overeenstemming.

Macron probeerde van zijn kant ook een positieve toon aan te slaan. Met een referentie aan de beroemde uitspraak van Goethe (in Faust) sprak hij over de Frans-Duitse relatie als ‘Zwei seelen in einer Brust’.

China

Niet lang na de afzegging van de Elysée-bijeenkomst bracht Scholz een bezoek aan China. Macron had aangeboden mee te gaan, maar dat werd vriendelijk afgewezen. De EU-houding tegenover China, inclusief die van Frankrijk, was verslechterd. Men zag in China niet langer de gedroomde handelspartner. Evenals de Verenigde Staten wordt China steeds meer als een ‘systemic rival’ gezien.

 

China is voor Duitsland echter een zeer belangrijke afzetmarkt. Scholz wilde die niet op het spel zetten en toog naar China

China is voor Duitsland echter een zeer belangrijke afzetmarkt. Scholz wilde die niet op het spel zetten en toog naar China. Hij nam de kou uit de lucht en stond zelfs toe dat China een aandeel nam in de haven van Hamburg. Deze Duitse alleingang werd door Macron niet bepaald op prijs gesteld.

Industrie politiek

Waar beide landen elkaar beter vinden is op het gebied van de industriepolitiek. De ambitie van de EU om op gebieden waar de Amerikaanse multinationals in Europa de dienst uitmaken eigen firma’s te bevoordelen (Europe First) is groot. Men wil voorkomen dat Amerikaanse bedrijven, gesteund door het recente IRA-hulppakket van Biden (America First), Europese firma’s wegconcurreren. Duitsland en Frankrijk zullen als grote landen relatief het meest van een EU-industriepolitiek profiteren.

Maar ook hier lopen de belangen uiteen. Zo lazen we in het Financieele Dagblad dat er een Duits-Amerikaanse chipfabriek van 3 miljard euro komt. Macron had ongetwijfeld graag een dergelijke fabriek gezien in een Frans-Duitse samenwerking. Over het toestaan in de EU van industriepolitiek – van subsidies aan bedrijven – zijn beide landen het echter volledig eens. Zij pleiten er allebei voor de mededingingswetgeving aan te passen. Volgens de EU-verdragen is staatssteun verboden.

Begrotings unie

Minder enthousiast is Duitsland over de wens van Frankrijk om van de Europese Unie een begrotingsunie te maken. Macron pleit daar al voor sinds zijn Sorbonne-rede, maar voor Duitsland gaat dat te ver. Ten eerste dient Duitsland de rekening te betalen voor een dergelijke transferunie – en Duitsland is al de grootste netto-bijdrager aan de EU – maar tevens is men beducht dat een begrotings unie een werktuig wordt van Frankrijk om zijn regisserende rol in de EU te versterken.

De beoogde minister van Financiën van de begrotingsunie zou ongetwijfeld een Fransman worden en in het bestuur hebben de netto-ontvangers een meerderheid (er zijn meer landen netto-ontvanger, dan netto-bijdrager). Omdat elke lidstaat één stem heft, kunnen de netto-ontvangers de facto beslissen over de Duitse portemonnee.

Consequenties voor de EU

Zonder een goed functionerende Frans-Duitse as is de EU verlamd. Als de twee grote landen het met elkaar eens zijn, volgt meestal de rest. Kunnen zij het niet met elkaar eens worden, dan gebeurt er niets. De haperende as zal betekenen dat de federalisten pas op de plaats zullen moeten maken. Een Europees leger met een eigen Europese wapenindustrie is niet in zicht, een Europese energiepolitiek, zoals commissievoorzitster Von der Leyen promoot, komt er evenmin, met als resultaat dat ook het EU-klimaatbeleid weinig effect zal sorteren, en een begrotingsunie is ver weg. Alleen een EU-industriepolitiek maakt een kans om handen en voeten te krijgen, hoewel Duitsland niet in zal stemmen met het door de commissie voorgestelde EU-sovereignty fund.

De steeds nauwere Europese samenwerking, de Ever Closer Union, lijkt in de wacht te worden gezet. Bij het begin van de Oekraïne-oorlog leek het er even op dat de EU-lidstaten als gevolg van de oorlog nader tot elkaar kwamen. De strubbelingen tussen Duitsland en Frankrijk hebben echter roet in het eten (van de federalisten) gegooid.

Consequenties voor de NAVO

Voor de NAVO betekenen de Frans-Duitse strubbelingen juist een versterking. Duitsland gaat niet mee met de Franse wens een EU-alternatief (onder Franse leiding) voor de NAVO te ontwikkelen en houdt vast aan de Atlantische band. De meeste lidstaten, Duitsland incluis, halen vanwege de Oekraïne-oorlog eindelijk de in NAVO-verband afgesproken twee procent bnp-defensie-uitgave. De Nederlandse regering heeft onder Rutte IV (met D66 voor wat betreft het EU-beleid in de driving seat) de neiging zich aan te sluiten bij de Frans-Duitse as en kijkt vooral naar Frankrijk. Rutte en Macron lijken dikke vrienden.

Het initiatief van de Hanze 8 van voormalig minister van Financiën Wopke Hoekstra is een stille dood gestorven en van de ‘zuinige 4’, met Nederland in de voortrekkersstoel, wordt evenmin meer iets vernomen. Nu de Frans-Duitse as hapert zal de Nederlandse regering z’n ‘mind’ moeten opmaken. Een voor de hand liggende modus operandi zou zijn andere bondgenoten te zoeken om de Nederlandse belangen te behartigen. Met de huidige (D66) regering zie ik dat echter niet gebeuren, maar wellicht met de volgende …

Dit stuk verscheen eerst in het digitale weekblad Wynia’s Week.

Johannes Vervloed

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

En daar gaat dus onze Vrijstaat Vlaamderen. Er staan belangrijker zaken op het menu.

Ja, inderdad: te mooi om war te zijn!

Duitse, Franse, Russische, Chinese lederen laarzen over onze veie Vlaamse Velden. Met daarop aansluitend achteraf een Derde IJzelruis met darop de woorden

**

Digithalys

 

Woensdag 25 Januari 2023

*

*

903 - DE STILTE VOOR DE STORM IS VEEL TE LUID

*

I N H O U D

*

Daar komen, voor zij die zich nog deze tijden hrinneren, de dagen terug van ‘s Maul halten’.

**

Wij, de menselijke diersoort, geraakt maar nirt geleerd. Ooit al gingen er torens gebouwd worde, die tot aan de Hemel reikten, als iedereen maar naarstig meehielp. Volgens de Schriften was dat er gens in Babel…..

Tegenslag - zelfs van uit de Ruimte valt daarvan geen spoor mrer te ontdekken.

En aangezien er toen nog geen computers waren met ogebblikkelijke vertaling in alle talen ter wereld, ving men al spoeig bot. En zo verviel Babel tot Uropia.

Nu hebben alle volkeren elk apart een soort muggen uitgevondden om met elaar op een eerder gewelddadige manier te communiceren. Inclusief Dood en Vernieling, zelfs zonder de minste verwittiging vooraf. Morgen zien ze dan wel verder, daar waar ergens het geld eerst op is en de mensen terug aan het werk zullen moeten, willen ze als voorheen; de gebraden ganzen in hun bek krijgen….

Wedden dat er noch uit Den Hoge noch uit Het Rijk der Doden enig geluid komt?

**

25-01-2023

Antwerpen Zien En Stilstaan

*

Na analogie met het bekende ‘Napels zien en sterven’ lachte men vroeger wel eens met de door Groen veranderde verkeerssituatie in Mortsel, voorstad van Antwerpen: ‘Mortsel zien en stilstaan’. Dat laatste kan men tegenwoordig zeggen van Antwerpen zelf. Wegeniswerken aan de Ring bij Merksem, waarbij bepaalde brugvoegen moeten worden vervangen, zorgen voor urenlange files rond de koekenstad en dit waarschijnlijk nog tot begin van de volgende week. Maar ook daarna zal het filevorming blijven in Vlaanderens grootste stad met haar grootste haven, zolang de Oosterweelverbinding niet rond is. Op een normale werkdag passaren daar zo’n 64.000 voertuigen per dag, in beide richtingen...

 In 2009 werd in Antwerpen een farce van een referendum over de Lange Wapperbrug gehouden, de brug die het sluitstuk zou worden van een nieuwe ring rond de stad.

Om te beginnen mochten alleen de inwoners van de stad zelf stemmen, terwijl de Ring grotendeels gebruikt werd – en wordt - door die van de ruime omgeving en door passanten. Van de 388.089 kiezers brachten 133.288 een geldige stem uit (34.34 %). De rest stemde blanco door niet te komen opdagen of door een ongeldige stem uit te brengen. Van de geldige stemmen waren er 54.333 Ja-stemmen (40,76%) en 78.955 Nee-stemmen (59,24%). De Nee-stemmers vertegenwoordigden slechts 20,34% van het totaal ingeschreven kiezers maar behaalden toch de volstrekte meerderheid! Ook dat durft men democratie noemen.

Ondertussen, 14 jaar later, is die Oosterweelverbinding nog steeds niet rond. De werken gaan wel door, maar worden geregeld geremd door allerlei milieuklachten van de – overwegend groene - wereldverbeteraars. Zo was er die van het storten van de Pfas/Pfos door 3M in Zwijndrecht, waarvan zo’n twintig jaar na het stopzetten van het storten ervan, nog steeds geen mens ziek van is geworden.

Bij de werken voor de laatste Oosterweelverbinding, de Scheldetunnel, wordt het opgepompt water grondig gefilterd en gezuiverd, maar volgens de milieu bewegingen is de controle erop niet grondig genoeg. Zo kan men wel bezig blijven tot de volgende klacht.

Ook democratie heeft zijn grenzen...

---

Er is echter, gelukkig maar, ook positief nieuws. Ondanks alle tegenwerkingen, blijft men in de mate van het mogelijke doorwerken en worden er op het grondgebied van de haven van Zeebrugge – dat met Antwerpen samenwerkt - 8 betonnen tunnel elementen samengesteld van 150 meter lang, 40 meter breed en 10 meter hoog, duizenden tonnen zwaar, die straks als drijvende pontons via de Noordzee en de Schelde naar de plaats worden gebracht waar ze in de Schelde zullen worden neergelaten. Dat dit werk in Zeebrugge gebeurt, komt doordat men er daar nog de ruimte voor heeft, waarop later de plaatselijke haven nog kan worden uitgebreid.

 

26-01-2023

VERTROUW GEEN BLAUW

*

Ik was het bijna vergeten, maar ook Open VLD hield enkele dagen geleden haar Nieuwjaarsreceptie. De deelnemers werden ‘warm’ onthaald aan het hoofdkwartier, waar de politie vakbonden buiten op straat betoogden tegen een zoveelste liberale woordbreuk.

Dat laatste werd ook de constante op de receptie zelf. De liberalen hebben gelijk, als ze zeggen dat mensen die werken (vooral in Vlaanderen, maar dat zegt men er niet bij) meer moeten kunnen overhouden dan mensen die niet werken (zoals té veel in de rest van dit land).

Het probleem met onze liberalen - van Verhofstadt tot Lachaert - is, dat ze het normaal vinden dat ze de mensen beloven iets aan hun problemen te zullen doen en daarna het niet alleen niét doen, maar soms zelfs het tegenovergestelde doen, of iets anders zoals nu bij de politie. Van de burger manifesten, de actieve welvaartstaat tot paarsgroen, waar Lachaert zijn achterban paars-geel beloofd had. Ze hebben nog altijd niet door dat je alleen vertrouwen verdient door te doen wat je belooft en zeker niet het tegenovergestelde.

Dat geldt trouwens niet alleen voor Open VLD, maar evenzeer voor hun francofone familie van de MR, wiens voorzitter meestal dwars ligt (én gelijk heeft), maar als puntje bij paaltje komt uiteindelijk steeds weer netjes alles mee goedkeurt wat hij eerst heeft afgekeurd.

Waarom doen zij het? Wel, eenvoudig omdat het bij hen (voorlopig) nog werkt. Ondanks alle woordbreuken hebben ze de laatste twintig jaar steeds deel uitgemaakt van alle regeringen en hopen zij dat op die manier te kunnen blijven doen. De postjes, weet je wel. Of hun hondsgetrouwe kiezers zo hondsgetrouw zullen blijven, is maar de vraag. Ergens houdt het op, hopelijk in 2024...

27-01-2023

GERINGELOORD

*

In ‘Onaf, het magazine voor een onafhankelijk Vlaanderen’ van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), verscheen in het februari nummer een artikel van eindredacteur Nick Peeters over ‘Meesterschap in eigen huis’. Daarin stelt hij terecht, dat de Vlamingen zich de voorbije decennia hebben laten ringeloren. ’ Wij hebben ons onze sterkste en haast enige troef in zowel de unitaire als de federale staat uit de handen laten nemen, nl onze numerieke meerderheid’. Ik zou het niet beter kunnen zeggen hebben, die staat nl ook in mijn ‘Only in Belgium’-lijst, waarbij ik stel dat wij de enige meerderheid zijn in een democratisch land die het niet voor het zeggen heeft. Vraag is maar: ‘Wanneer gaan we daar eindelijk eens iets aan doen?’.

‘Wij hebben’, schrijft Peeters, ‘de invoering aanvaard van allerlei bijzondere meerderheden en grendels, die het onmogelijk maken om zonder het akkoord van de Franstaligen bepaalde onrechtvaardigheden ten goede te veranderen via het parlement. Als men dit land niet werkelijk opbreekt, de gemeenschappen geen waarachtige en volstrekte autonomie schenkt en Brussel niet tot de orde roept, kan het failliet van de federale staatsstructuur door niemand meer worden geloochend. Het wachtwoord van de VVB: ‘Meesterschap in eigen huis’, moet daarom niet alleen meer op 11 juli, maar het hele jaar 2023 blijven klinken’.

Aldus Nick Peeters, waar ik het bijna helemaal mee eens kan zijn. Bijna, want om te verwezenlijken wat hij wenst, wordt het hoog tijd dat ook de VVB die leidinggevende Vlamingen, die nog altijd denken te moeten blijven onderhandelen vanuit een federale en daardoor ondergeschikte positie (samen met traditionele partijen), ze tot de orde roept en ze desnoods negeert. ‘Mét hen als het kan, zonder hen als het moet’. Ongeacht wie ze zijn en wat ze (voorlopig) nog betekenen.

 

MOEDERTJE RUSLAND, WAAROM LEVEN WIJ?

**

25 januari 2023 Hector Van Oevelen

*

Is het ver gezocht de verzuchting van ‘onze’ Lode Zielens omtrent de zin van het leven, in de mond te leggen van een Russische vrouw die in het zwaar bestookte Kiev in leven wenst te blijven? En in de door angst verwrongen mond van een Oekraïense die angstig opkijkt naar het zwerk waar de zoveelste bewapende drone de mensen daar beneden de stuipen op het lijf poogt te jagen.

Lezers die oud genoeg zijn om Wereldoorlog II te kunnen meegemaakt hebben, hebben daar allicht geen tekeningetje bij nodig. Soms krijg ik op dit soort artikels denigrerende opmerkingen in de aard van ‘Wat gaat dit soort oorlogen, ver van mijn bed, mij aan? Hebben wij al geen miserie genoeg aan onze eigen problemen?’ Waarbij die lezers er blijkbaar niet bij stilstaan dat in de moderne tijden waarin wij heden leven, dergelijk dodelijk wapentuig als het ware op een vingerknip, om het even waar op om het even welk doelwit afgestuurd kan worden. Of dat angstig vrouwtje of moedertje daar beneden dat al dan niet graag ziet komen, komt niet in de hersens van het tuig op, om de simpele reden dat zo’n tuig geen hersens hèèft.

Intussen worstelen niet weinig inwoners van steden en dorpen in de bestookte en niet zelden ook gedeeltelijk of van beneden tot boven opgestookte woningen met de benauwde vraag van Lode Zielens, die zij van haar noch pluimen kennen, maar die in tempore suspecto wel wist te verwoorden wat vandaag in kruitvat Oekraïne van ontelbare bange gezichten afstraalt: ‘Moeder, waarom leven wij?’ En net als toèn ligt wat de grote William Shakespeare dramatiseerde met to be or not to be – te zijn of niet te zijn – in de gevoelloze handen die niet eens lijken te trillen of te beven bij het brute bevel ‘Vuur!’, vertaald voor plaatselijk gebruik om zoveel mogelijk plaatselijke hanen over te halen. Die hanen mag de lezer voor mijn part gerust in hun dubbele (figuurlijke) betekenis lezen: de hanen van het geweer die pang, pang, pang kraaien en de hanen in de voorste gelederen die het rapst uitgeschakeld – uitgekakeld – raken. Diè hanen gaan in deze zinloze broedertwist en schande het eerst de Poet in, nietwaar kameraad Vladimir wiens tere handen daar niet bij gaan beven? Het haalde voor onze tijdrekening reeds de ‘media’: ‘Hoe lang nog, Catilina, zult gij ons geduld op de proef stellen?’ Aan Catilina’s in alle maten en gewichten, heeft de huidige wereld evenmin tekort als ten tijde van de welbespraakte Cicero, maar er is wèl een schrijnend tekort aan bevelvoerders die in plaats van ‘Vuur!’, over het strijdtoneel bulderen: ‘Vrede! Vrede! Vrede!’ Dan wèl op voorwaarde dat dit ‘vredesbevel’ in BEIDE richtingen van het strijdtoneel gebulderd wordt. Zelfs Guido Gezelles vege bansen verdienen eerlijke kansen! Amaai, beste lezers, nu ben ik nogal een gang gegaan: van Poetin over Cicero en Catilina, naar de zoetgevooisde dichter van Boerke Naas en de schalkaard met zijn hete pootjes. Jaja, ik weet natuurlijk ook wel dat die hete pootjes over een bietje gingen, maar het had ‘voor hetzelfde geld’ kunnen gaan over een oorlog sstoker die zijn pootjes niet thuis kon houden. Wellicht heeft in het oude Rome aan de Tiber, ook Cicero wel eens aan zijn moeder de vraag gesteld: ‘Moeder waarom leven wij?’ Even brandend actueel als Nero’s ‘vurige’ liefde voor zijn ‘eeuwige stad’. Ach, moeder…

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

En daar gaat dus onze Vrijstaat Vlaamderen. Er staan belangrijker zaken op het menu.

Ja, inderdad: te mooi om war te zijn!

Duitse, Franse, Russische, Chinese lederen laarzen over onze veie Vlaamse Velden. Met daarop aansluitend achteraf een Derde IJzelruis met darop de woorden

**

Digithalys

 

Woensdag 25 Januari 2023

*

*

903 - DE STILTE VOOR DE STORM IS VEEL TE LUID

*

I N H O U D

*

Daar komen, voor zij die zich nog deze tijden hrinneren, de dagen terug van ‘s Maul halten’.

**

**

Wij, de menselijke diersoort, geraakt maar nirt geleerd. Ooit al gingen er torens gebouwd worde, die tot aan de Hemel reikten, als iedereen maar naarstig meehielp. Volgens de Schriften was dat er gens in Babel…..

Tegenslag - zelfs van uit de Ruimte valt daarvan geen spoor mrer te ontdekken.

En aangezien er toen nog geen computers waren met ogebblikkelijke vertaling in alle talen ter wereld, ving men al spoeig bot. En zo verviel Babel tot Uropia.

Nu hebben alle volkeren elk apart een soort muggen uitgevondden om met elaar op een eerder gewelddadige manier te communiceren. Inclusief Dood en Vernieling, zelfs zonder de minste verwittiging vooraf. Morgen zien ze dan wel verder, daar waar ergens het geld eerst op is en de mensen terug aan het werk zullen moeten, willen ze als voorheen; de gebraden ganzen in hun bek krijgen….

Wedden dat er noch uit Den Hoge noch uit Het Rijk der Doden enig geluid komt?

**

**

*

25-01-2023

Antwerpen Zien En Stilstaan

*

Na analogie met het bekende ‘Napels zien en sterven’ lachte men vroeger wel eens met de door Groen veranderde verkeerssituatie in Mortsel, voorstad van Antwerpen: ‘Mortsel zien en stilstaan’. Dat laatste kan men tegenwoordig zeggen van Antwerpen zelf. Wegeniswerken aan de Ring bij Merksem, waarbij bepaalde brugvoegen moeten worden vervangen, zorgen voor urenlange files rond de koekenstad en dit waarschijnlijk nog tot begin van de volgende week. Maar ook daarna zal het filevorming blijven in Vlaanderens grootste stad met haar grootste haven, zolang de Oosterweelverbinding niet rond is. Op een normale werkdag passaren daar zo’n 64.000 voertuigen per dag, in beide richtingen...

 In 2009 werd in Antwerpen een farce van een referendum over de Lange Wapperbrug gehouden, de brug die het sluitstuk zou worden van een nieuwe ring rond de stad.

Om te beginnen mochten alleen de inwoners van de stad zelf stemmen, terwijl de Ring grotendeels gebruikt werd – en wordt - door die van de ruime omgeving en door passanten. Van de 388.089 kiezers brachten 133.288 een geldige stem uit (34.34 %). De rest stemde blanco door niet te komen opdagen of door een ongeldige stem uit te brengen. Van de geldige stemmen waren er 54.333 Ja-stemmen (40,76%) en 78.955 Nee-stemmen (59,24%). De Nee-stemmers vertegenwoordigden slechts 20,34% van het totaal ingeschreven kiezers maar behaalden toch de volstrekte meerderheid! Ook dat durft men democratie noemen.

Ondertussen, 14 jaar later, is die Oosterweelverbinding nog steeds niet rond. De werken gaan wel door, maar worden geregeld geremd door allerlei milieuklachten van de – overwegend groene - wereldverbeteraars. Zo was er die van het storten van de Pfas/Pfos door 3M in Zwijndrecht, waarvan zo’n twintig jaar na het stopzetten van het storten ervan, nog steeds geen mens ziek van is geworden.

Bij de werken voor de laatste Oosterweelverbinding, de Scheldetunnel, wordt het opgepompt water grondig gefilterd en gezuiverd, maar volgens de milieu bewegingen is de controle erop niet grondig genoeg. Zo kan men wel bezig blijven tot de volgende klacht.

Ook democratie heeft zijn grenzen...

---

Er is echter, gelukkig maar, ook positief nieuws. Ondanks alle tegenwerkingen, blijft men in de mate van het mogelijke doorwerken en worden er op het grondgebied van de haven van Zeebrugge – dat met Antwerpen samenwerkt - 8 betonnen tunnel elementen samengesteld van 150 meter lang, 40 meter breed en 10 meter hoog, duizenden tonnen zwaar, die straks als drijvende pontons via de Noordzee en de Schelde naar de plaats worden gebracht waar ze in de Schelde zullen worden neergelaten. Dat dit werk in Zeebrugge gebeurt, komt doordat men er daar nog de ruimte voor heeft, waarop later de plaatselijke haven nog kan worden uitgebreid.

*

*

 

26-01-2023

VERTROUW GEEN BLAUW

*

Ik was het bijna vergeten, maar ook Open VLD hield enkele dagen geleden haar Nieuwjaarsreceptie. De deelnemers werden ‘warm’ onthaald aan het hoofdkwartier, waar de politie vakbonden buiten op straat betoogden tegen een zoveelste liberale woordbreuk.

Dat laatste werd ook de constante op de receptie zelf. De liberalen hebben gelijk, als ze zeggen dat mensen die werken (vooral in Vlaanderen, maar dat zegt men er niet bij) meer moeten kunnen overhouden dan mensen die niet werken (zoals té veel in de rest van dit land).

Het probleem met onze liberalen - van Verhofstadt tot Lachaert - is, dat ze het normaal vinden dat ze de mensen beloven iets aan hun problemen te zullen doen en daarna het niet alleen niét doen, maar soms zelfs het tegenovergestelde doen, of iets anders zoals nu bij de politie. Van de burger manifesten, de actieve welvaartstaat tot paarsgroen, waar Lachaert zijn achterban paars-geel beloofd had. Ze hebben nog altijd niet door dat je alleen vertrouwen verdient door te doen wat je belooft en zeker niet het tegenovergestelde.

Dat geldt trouwens niet alleen voor Open VLD, maar evenzeer voor hun francofone familie van de MR, wiens voorzitter meestal dwars ligt (én gelijk heeft), maar als puntje bij paaltje komt uiteindelijk steeds weer netjes alles mee goedkeurt wat hij eerst heeft afgekeurd.

Waarom doen zij het? Wel, eenvoudig omdat het bij hen (voorlopig) nog werkt. Ondanks alle woordbreuken hebben ze de laatste twintig jaar steeds deel uitgemaakt van alle regeringen en hopen zij dat op die manier te kunnen blijven doen. De postjes, weet je wel. Of hun hondsgetrouwe kiezers zo hondsgetrouw zullen blijven, is maar de vraag. Ergens houdt het op, hopelijk in 2024...

*

*

27-01-2023

GERINGELOORD

*

In ‘Onaf, het magazine voor een onafhankelijk Vlaanderen’ van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), verscheen in het februari nummer een artikel van eindredacteur Nick Peeters over ‘Meesterschap in eigen huis’. Daarin stelt hij terecht, dat de Vlamingen zich de voorbije decennia hebben laten ringeloren. ’ Wij hebben ons onze sterkste en haast enige troef in zowel de unitaire als de federale staat uit de handen laten nemen, nl onze numerieke meerderheid’. Ik zou het niet beter kunnen zeggen hebben, die staat nl ook in mijn ‘Only in Belgium’-lijst, waarbij ik stel dat wij de enige meerderheid zijn in een democratisch land die het niet voor het zeggen heeft. Vraag is maar: ‘Wanneer gaan we daar eindelijk eens iets aan doen?’.

‘Wij hebben’, schrijft Peeters, ‘de invoering aanvaard van allerlei bijzondere meerderheden en grendels, die het onmogelijk maken om zonder het akkoord van de Franstaligen bepaalde onrechtvaardigheden ten goede te veranderen via het parlement. Als men dit land niet werkelijk opbreekt, de gemeenschappen geen waarachtige en volstrekte autonomie schenkt en Brussel niet tot de orde roept, kan het failliet van de federale staatsstructuur door niemand meer worden geloochend. Het wachtwoord van de VVB: ‘Meesterschap in eigen huis’, moet daarom niet alleen meer op 11 juli, maar het hele jaar 2023 blijven klinken’.

Aldus Nick Peeters, waar ik het bijna helemaal mee eens kan zijn. Bijna, want om te verwezenlijken wat hij wenst, wordt het hoog tijd dat ook de VVB die leidinggevende Vlamingen, die nog altijd denken te moeten blijven onderhandelen vanuit een federale en daardoor ondergeschikte positie (samen met traditionele partijen), ze tot de orde roept en ze desnoods negeert. ‘Mét hen als het kan, zonder hen als het moet’. Ongeacht wie ze zijn en wat ze (voorlopig) nog betekenen.

*

 

MOEDERTJE RUSLAND, WAAROM LEVEN WIJ?

**

**

25 januari 2023 Hector Van Oevelen

*

Is het ver gezocht de verzuchting van ‘onze’ Lode Zielens omtrent de zin van het leven, in de mond te leggen van een Russische vrouw die in het zwaar bestookte Kiev in leven wenst te blijven? En in de door angst verwrongen mond van een Oekraïense die angstig opkijkt naar het zwerk waar de zoveelste bewapende drone de mensen daar beneden de stuipen op het lijf poogt te jagen.

Lezers die oud genoeg zijn om Wereldoorlog II te kunnen meegemaakt hebben, hebben daar allicht geen tekeningetje bij nodig. Soms krijg ik op dit soort artikels denigrerende opmerkingen in de aard van ‘Wat gaat dit soort oorlogen, ver van mijn bed, mij aan? Hebben wij al geen miserie genoeg aan onze eigen problemen?’ Waarbij die lezers er blijkbaar niet bij stilstaan dat in de moderne tijden waarin wij heden leven, dergelijk dodelijk wapentuig als het ware op een vingerknip, om het even waar op om het even welk doelwit afgestuurd kan worden. Of dat angstig vrouwtje of moedertje daar beneden dat al dan niet graag ziet komen, komt niet in de hersens van het tuig op, om de simpele reden dat zo’n tuig geen hersens hèèft.

Intussen worstelen niet weinig inwoners van steden en dorpen in de bestookte en niet zelden ook gedeeltelijk of van beneden tot boven opgestookte woningen met de benauwde vraag van Lode Zielens, die zij van haar noch pluimen kennen, maar die in tempore suspecto wel wist te verwoorden wat vandaag in kruitvat Oekraïne van ontelbare bange gezichten afstraalt: ‘Moeder, waarom leven wij?’ En net als toèn ligt wat de grote William Shakespeare dramatiseerde met to be or not to be – te zijn of niet te zijn – in de gevoelloze handen die niet eens lijken te trillen of te beven bij het brute bevel ‘Vuur!’, vertaald voor plaatselijk gebruik om zoveel mogelijk plaatselijke hanen over te halen. Die hanen mag de lezer voor mijn part gerust in hun dubbele (figuurlijke) betekenis lezen: de hanen van het geweer die pang, pang, pang kraaien en de hanen in de voorste gelederen die het rapst uitgeschakeld – uitgekakeld – raken. Diè hanen gaan in deze zinloze broedertwist en schande het eerst de Poet in, nietwaar kameraad Vladimir wiens tere handen daar niet bij gaan beven? Het haalde voor onze tijdrekening reeds de ‘media’: ‘Hoe lang nog, Catilina, zult gij ons geduld op de proef stellen?’ Aan Catilina’s in alle maten en gewichten, heeft de huidige wereld evenmin tekort als ten tijde van de welbespraakte Cicero, maar er is wèl een schrijnend tekort aan bevelvoerders die in plaats van ‘Vuur!’, over het strijdtoneel bulderen: ‘Vrede! Vrede! Vrede!’ Dan wèl op voorwaarde dat dit ‘vredesbevel’ in BEIDE richtingen van het strijdtoneel gebulderd wordt. Zelfs Guido Gezelles vege bansen verdienen eerlijke kansen! Amaai, beste lezers, nu ben ik nogal een gang gegaan: van Poetin over Cicero en Catilina, naar de zoetgevooisde dichter van Boerke Naas en de schalkaard met zijn hete pootjes. Jaja, ik weet natuurlijk ook wel dat die hete pootjes over een bietje gingen, maar het had ‘voor hetzelfde geld’ kunnen gaan over een oorlog sstoker die zijn pootjes niet thuis kon houden. Wellicht heeft in het oude Rome aan de Tiber, ook Cicero wel eens aan zijn moeder de vraag gesteld: ‘Moeder waarom leven wij?’ Even brandend actueel als Nero’s ‘vurige’ liefde voor zijn ‘eeuwige stad’. Ach, moeder…

*

 

*

*

VERHOUDING FRANKRIJK–DUITSLAND VERLAMT EUROPESE UNIE

**

Bondskanselier Scholz en Frans president Macron.

**

Essay - 26/01/2023

*

Er zijn barsten gekomen in het verstandshuwelijk tussen Frankrijk en Duitsland. Liefde tussen beide landen is er nooit geweest, maar sinds het door De Gaulle en Adenauer gesloten verstandshuwelijk, het Elysée-Verdrag, waren er weinig haperingen in de Frans-Duitse as, de spil van de Europese samenwerking. Duitsland ging meestal wel akkoord met de Franse ideeën. Voornamelijk uit schuldgevoel over de Tweede Wereldoorlog en de wens de Europese samenwerking tot een succes te maken.

Met bondskanselier Scholz lijkt daar verandering in opgetreden. Duitsland is weer zelfbewust en ziet voor zichzelf een leidende rol in Europa weggelegd, inclusief op defensiegebied. Ook op andere gebieden botert het niet tussen de twee landen. Weten de leiders van de Frans-Duitse as het bij te leggen en hun verschillen met compromisbereidheid te overbruggen of zetten zij de hakken in het zand en is met de hapering van de Frans-Duitse as ook meteen de Europese Unie (EU) verlamd? De lakmoesproef is de EU-top van 9 tot 11 februari. Dan zullen er beslissingen genomen moeten worden over de EU-opstelling en wapenleveringen aan Oekraïne, over de relatie met China en over wel of geen EU-industrie politiek.

Scholz

Anders dan met Merkel heeft Macron geen klik met Scholz. Scholtz is van een andere partij en zijn coalitie kent een andere samenstelling dan de Grote Coalitie van Merkel. Vooral (de opstelling van) de Groenen maakt een verschil. Maar ook karakter en achtergrond van Scholz spelen een rol. Dat werd al duidelijk toen voor de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog de jaarlijkse Elysée-Verdragsbijeenkomst van Duitsland en Frankrijk werd afgelast en beide leiders fundamenteel anders bleken te denken over defensie, energiepolitiek en…… uitbreiding van de EU.

Er is dus meer aan de hand dan dat de persoonlijke band tussen Macron en Scholz minder sterk is dan die tussen Macron en Merkel. De posities op diverse gebieden tussen Duitsland en Frankrijk lopen steeds verder uiteen. Een belangrijk conflict thema is defensie. Nu het wapengekletter in Europa weer hoorbaar wordt en de Oekraïne-oorlog herbewapening actueel maakt, blijkt Scholz niets te zien in de gekoesterde droom van Macron: een Europees leger onder leiding van Frankrijk. Scholz sprak vlak na de Russische inval in Oekraïne in Praag (Tsjechië had het halfjaarlijkse voorzitterschap van de Europese Unie; nvdr) van een Zeitenwende.

Duitsland herbewapent zelfstandig en ziet voor zichzelf in Europa een leidende rol op defensiegebied weggelegd. Een rol die tot voor kort nog volledig taboe was. Herbewapening van Duitsland, dat was toch uit den boze. De Duitse grondwet verbood het zelfs? Tot groot ongenoegen van de Fransen herbewapent Duitsland zich bovendien met Amerikaanse systemen (waaronder ‘missile defense system’ Sky Shield) en niet met Franse of Italiaanse alternatieven waaronder het SAMP/T Air Defense System.

Energiepolitiek

De Duitse industrie draait grotendeels op gas. Met de sancties tegen Rusland en de Russische reactie daarop kwam daar in sneltreinvaart een einde aan. Uit Rusland komt bijna geen gas meer en Noorwegen en Nederland kunnen dat gat niet volledig vullen. Spanje moest uitkomst bieden. Premier Sanchez bleek daar ook toe bereid. De twee landen sloten een overeenkomst om een pijpleiding vanuit Spanje naar Duitsland te bouwen.

Daar begonnen de strubbelingen tussen Scholz en Macron. Macron weigerde toestemming te verlenen de pijpleiding over Frans grondgebied te laten lopen. Zogenaamd omdat (fossiel) gas niet past in het Fit-For-55-klimaatplan van de EU. In werkelijkheid omdat het de (lucratieve) levering aan Duitsland van Franse atoom stroom zou verminderen.

Uiteindelijk werd wel een compromis bereikt. De pijpleiding komt er, maar niet over land. Hij moet door de zee, van Barcelona naar Marseille. In eerste instantie voor het transport van gas, maar later van waterstof. De bouw van de onderzee pijplijn duurt langer, waarmee Macron tijd koopt voor de Franse nucleaire energie. Een Europese energie politiek lijkt er met de tegenstelling tussen Duitsland (niet-nucleair) en Frankrijk (nucleair) echter niet in te zitten.

Daarnaast bleken Scholz en Macron van mening te verschillen over de uitbreiding van de Europese Unie. Duitsland wil alle acht potentiële kandidaten (naast Oekraïne en Moldavië ook Noord-Macedonië, Albanië, Montenegro, Bosnië-Herzegovina, Servië en Kosovo) een EU-lidmaatschap in het vooruitzicht stellen. Frankrijk wil dat niet, omdat het bang is de regie te verliezen met zoveel lidstaten. Macron stelt een politieke schil rond de EU voor, een lossere samenwerkingsverband met deze landen.

Afgelasting jaarlijkse bijeenkomst

Niet dat het hardop werd gezegd, maar de afzegging – later bleek het uitstel – van de jaarlijkse bijeenkomt in het kader van het Elysée-Verdrag was duidelijk debet aan de strubbelingen over deze thema’s.

Het 60-jarig jubileum van het verdrag werd overigens afgelopen zondag alsnog gevierd. De voltallige Duitse ministers ploeg reisde af naar Frankrijk. Een definitieve afzegging wilde Scholz niet op z’n geweten hebben. Beide landen moeten tenslotte samen weer verder. Zonder de Frans-Duitse ‘compromismachine’, zoals Scholz de onderlinge samenwerking betitelde, komen de 27 lidstaten van de EU niet tot overeenstemming.

Macron probeerde van zijn kant ook een positieve toon aan te slaan. Met een referentie aan de beroemde uitspraak van Goethe (in Faust) sprak hij over de Frans-Duitse relatie als ‘Zwei seelen in einer Brust’.

China

Niet lang na de afzegging van de Elysée-bijeenkomst bracht Scholz een bezoek aan China. Macron had aangeboden mee te gaan, maar dat werd vriendelijk afgewezen. De EU-houding tegenover China, inclusief die van Frankrijk, was verslechterd. Men zag in China niet langer de gedroomde handelspartner. Evenals de Verenigde Staten wordt China steeds meer als een ‘systemic rival’ gezien.

 

China is voor Duitsland echter een zeer belangrijke afzetmarkt. Scholz wilde die niet op het spel zetten en toog naar China

China is voor Duitsland echter een zeer belangrijke afzetmarkt. Scholz wilde die niet op het spel zetten en toog naar China. Hij nam de kou uit de lucht en stond zelfs toe dat China een aandeel nam in de haven van Hamburg. Deze Duitse alleingang werd door Macron niet bepaald op prijs gesteld.

Industrie politiek

Waar beide landen elkaar beter vinden is op het gebied van de industriepolitiek. De ambitie van de EU om op gebieden waar de Amerikaanse multinationals in Europa de dienst uitmaken eigen firma’s te bevoordelen (Europe First) is groot. Men wil voorkomen dat Amerikaanse bedrijven, gesteund door het recente IRA-hulppakket van Biden (America First), Europese firma’s wegconcurreren. Duitsland en Frankrijk zullen als grote landen relatief het meest van een EU-industriepolitiek profiteren.

Maar ook hier lopen de belangen uiteen. Zo lazen we in het Financieele Dagblad dat er een Duits-Amerikaanse chipfabriek van 3 miljard euro komt. Macron had ongetwijfeld graag een dergelijke fabriek gezien in een Frans-Duitse samenwerking. Over het toestaan in de EU van industriepolitiek – van subsidies aan bedrijven – zijn beide landen het echter volledig eens. Zij pleiten er allebei voor de mededingingswetgeving aan te passen. Volgens de EU-verdragen is staatssteun verboden.

Begrotings unie

Minder enthousiast is Duitsland over de wens van Frankrijk om van de Europese Unie een begrotingsunie te maken. Macron pleit daar al voor sinds zijn Sorbonne-rede, maar voor Duitsland gaat dat te ver. Ten eerste dient Duitsland de rekening te betalen voor een dergelijke transferunie – en Duitsland is al de grootste netto-bijdrager aan de EU – maar tevens is men beducht dat een begrotings unie een werktuig wordt van Frankrijk om zijn regisserende rol in de EU te versterken.

De beoogde minister van Financiën van de begrotingsunie zou ongetwijfeld een Fransman worden en in het bestuur hebben de netto-ontvangers een meerderheid (er zijn meer landen netto-ontvanger, dan netto-bijdrager). Omdat elke lidstaat één stem heft, kunnen de netto-ontvangers de facto beslissen over de Duitse portemonnee.

Consequenties voor de EU

Zonder een goed functionerende Frans-Duitse as is de EU verlamd. Als de twee grote landen het met elkaar eens zijn, volgt meestal de rest. Kunnen zij het niet met elkaar eens worden, dan gebeurt er niets. De haperende as zal betekenen dat de federalisten pas op de plaats zullen moeten maken. Een Europees leger met een eigen Europese wapenindustrie is niet in zicht, een Europese energiepolitiek, zoals commissievoorzitster Von der Leyen promoot, komt er evenmin, met als resultaat dat ook het EU-klimaatbeleid weinig effect zal sorteren, en een begrotingsunie is ver weg. Alleen een EU-industriepolitiek maakt een kans om handen en voeten te krijgen, hoewel Duitsland niet in zal stemmen met het door de commissie voorgestelde EU-sovereignty fund.

De steeds nauwere Europese samenwerking, de Ever Closer Union, lijkt in de wacht te worden gezet. Bij het begin van de Oekraïne-oorlog leek het er even op dat de EU-lidstaten als gevolg van de oorlog nader tot elkaar kwamen. De strubbelingen tussen Duitsland en Frankrijk hebben echter roet in het eten (van de federalisten) gegooid.

Consequenties voor de NAVO

Voor de NAVO betekenen de Frans-Duitse strubbelingen juist een versterking. Duitsland gaat niet mee met de Franse wens een EU-alternatief (onder Franse leiding) voor de NAVO te ontwikkelen en houdt vast aan de Atlantische band. De meeste lidstaten, Duitsland incluis, halen vanwege de Oekraïne-oorlog eindelijk de in NAVO-verband afgesproken twee procent bnp-defensie-uitgave. De Nederlandse regering heeft onder Rutte IV (met D66 voor wat betreft het EU-beleid in de driving seat) de neiging zich aan te sluiten bij de Frans-Duitse as en kijkt vooral naar Frankrijk. Rutte en Macron lijken dikke vrienden.

Het initiatief van de Hanze 8 van voormalig minister van Financiën Wopke Hoekstra is een stille dood gestorven en van de ‘zuinige 4’, met Nederland in de voortrekkersstoel, wordt evenmin meer iets vernomen. Nu de Frans-Duitse as hapert zal de Nederlandse regering z’n ‘mind’ moeten opmaken. Een voor de hand liggende modus operandi zou zijn andere bondgenoten te zoeken om de Nederlandse belangen te behartigen. Met de huidige (D66) regering zie ik dat echter niet gebeuren, maar wellicht met de volgende …

Dit stuk verscheen eerst in het digitale weekblad Wynia’s Week.

Johannes Vervloed

*

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

*

En daar gaat dus onze Vrijstaat Vlaamderen. Er staan belangrijker zaken op het menu.

Ja, inderdad: te mooi om war te zijn!

Duitse, Franse, Russische, Chinese lederen laarzen over onze veie Vlaamse Velden. Met daarop aansluitend achteraf een Derde IJzelruis met darop de woorden

**

**

Digithalys

*

 

 

*

DINSDAG 24 JANUARI 2023

**

902 - OVER DE OPENBARE OMROEP EN DE GROENINGEKOUTER HOE HET AFLOOPT…..

*

I N H O U D

Heeft de Maagd van Vlaanderen die zovele ter plaatse achteraf in de modder, het bloed en het slijk teruggevonden Gulden Sporen wel degelijk goed geteld? Waar is het corpus demicti? Wat vertellen de familie-archieven over de Gevallen Helden? Wat is er gebeurd met GUN Wefuwen? Concubines van gemaakt? Wat werten we over de schadevergoedingen voor de gedode raspaarden?

Wij, Vlamingen dansen als gekken voor die wending in de Feodale Geschiedenis Maar wat heeft het ons na meer dan 700 jaar wachten, in feite opgebracht?

Goed, de Bourgondische Tijden achteraf (twee eeuwen lang) maakten veel goed, tot de Habsburgers met o..a. Keiezer Karel V de boel versleepte naar Madrid, die later De ’Nieuwe Weeld’ beheerste….

De Vlaamse Poorters stonden erbij en keken er naar, maar ze weden wel degelijk verder, zoals voordien, in de Franse Taal en met eweepslagen aan de slavenarbeid gezet.

Allemaal vragen waar de Openbare

Omroep els een bange kater opheen drentelt.

Vooral het TIJDSTIP van de uitzendingen – een paar maanden vooraler Cobirgia naar de verdoemenis wordt gestemd - van de uiotgesponnen quasi totaal gefantaseerd verhaal, is veelbetekend voor de manipulering van de brede volkswil. De bdoeling is dus duidelijk te werken als een levens reddende injectie voor de op sterven na dode iot het niets ineen grforccerde uitzuigsstaat.

23-01-2023

De Pot En De Ketel

*

Op de Nieuwjaarsreceptie van Vooruit pakte ons mateke uit met een stevige aanval op de Vlaamse deelregering in het algemeen en op Pasbon in het bijzonder. Niet dat hij helemaal ongelijk had, want ook in de eigen gewestregering worden er een aantal problemen op de lange baan geschoven. King Connah moet echter niet te hoog van de toren blazen, want op federaal vlak, met zijn socialisten als grootste familie, gebeurt juist hetzelfde. Toch is er één constante: als het er op aan komt, is het telkens Vlaanderen dat de rekening zal mogen betalen. Als de 12 miljard euro, die Vlaanderen nu jaarlijks afstaat aan België, morgen voor eigen gebruik kon worden aangewend, dan zou het tenminste in Vlaanderen een stuk gemakkelijker worden. En één verschil: Vlaanderen hoopt tegen 2027 haar budget in evenwicht te hebben. België weet helemaal niet wanneer dat zal zijn. Van Brussel en Wallonië weet men nu al dat dat nooit zal zijn.

Anderzijds komt de aanval van ons mateke Vlaanderen niet ongelegen. Is hij niet de voorzitter van de partij waarmee De Wever straks in zee wil gaan? Misschien doet dat De Wever zélf niet van gedacht veranderen, maar wel een deel van zijn aanhang. Vergeten we niet dat bij een peiling in het voorjaar van 2022 liefst 81% van de N-VA ondervraagden zegden akkoord te gaan voor een samenwerking met het VB, mochten beide Vlaamsnationale partijen samen de meerderheid behalen in de gewestelijke verkiezingen van 2023?

---

En dan nog dit: ik zag zondagavond op de VRT ‘De Guldensporenslag’, de vierde aflevering van ‘Het verhaal van Vlaanderen’, die vrij indrukwekkend was. Ik kom daar morgen op terug.

24-01-2023

11.07.1302

*

Zondagavond zag ik op de VRT de vierde aflevering van ‘Het verhaal van Vlaanderen’, meer specifiek de Guldensporenslag, en was er echt van onder de indruk.

De Guldensporenslag is ‘het verhaal van een onmogelijke gebeurtenis’, zoals Karim van Overmeire het noemde in zijn boek daarover. Het was de eerste keer in de geschiedenis dat een compleet en ervaren ridderleger werd verslagen door een leger van ambachtslui en boeren. Dit zou later in dezelfde veertiende eeuw nog eens worden overgedaan, toen een Schotse infanterie een Engels ridderleger versloeg. Mel Gibson maakte daar zelfs een film over (‘Braveheart’), maar wij waren hier wel de eersten die het klaar speelden*. Het was niet alleen de eerste keer dat er geen krijgsgevangenen werden gemaakt om daarna tegen losgeld terug vrijgekocht te worden (wat in de aflevering verteld werd), maar ook de eerste keer dat infanteristen te horen kregen dat, als ze zouden vluchten, ze door hun eigen medestrijders zouden gedood worden (wat niét verteld werd). Na de slag werden er 500 vergulde sporen gevonden, die als trofee werden opgehangen in de O.L.V.-kerk van Kortrijk.

Tenslotte moeten we ons de woorden van Pieter De Coninck in de oren knopen: als wij, Vlamingen, iets willen bereiken, moeten we dat ‘samen’ doen. Ook nu, net zoals toen.

---

*Ook de ‘Brugse Metten’, de aanleiding tot de Guldensporenslag, kregen elders een vervolg, nl op Sicilië waar ook daar Franse bezetters werden omgebracht bij de ‘Siciliaanse Vespers’, een gebeurtenis die door Giuseppe Verdi werd vereeuwigd in zijn opera ‘I Vespri Siciliani’.

VLAAMSE VOETSOLDATEN DOEN DE FRANSE CAVALERIE WIJKEN.

**

(Grandes Chroniques de France, ca. 1390-1401)

*

Heu… ‘Vlaamse Taliban’, Tom Waes?

Ook een goed programma glijdt al eens uit

*

Het was reikhalzend uitkijken naar dé aflevering van ‘Het Verhaal van Vlaanderen’ op de VRT waar de Slag der Gulden Sporen aan bod zou komen. Het verhaal van de verdwenen Neanderthalers en dat van de in de pan gehakte Eburonen hadden we goed verteerd (al werd er met geen woord gerept over het ontstaan van de taalgrens nadat de Romeinen waren vertrokken), en de romance tussen Judith en Boudewijn, waaruit het graafschap Vlaanderen ontstond, kon menig Vlaming zelfs tot lyrische ontboezemingen bewegen. Een land dat uit liefde ontstaat!

Natuurlijk is het Vlaanderen van toen niet dat van vandaag, het ging territoriaal grosso modo om wat zich vandaag over de provincies West- en Oost-Vlaanderen uitstrekt, plus een deel van Henegouwen en wat we vandaag Frans-Vlaanderen noemen, met Brugge als onbetwistbare metropool. En stricto sensu was de Graaf van Vlaanderen een vazal van de Franse koning, een ondergeschikte positie die door de bloeiende lakennijverheid doorkruist werd en de opkomst van de steden met zich meebracht.

Cultuurstrijd

Jan Dumolyn (UGent, PVDA-medewerker)

 

Maar dus gisteren, zondag 22 januari, de krachtmeting tussen de Brugse opstandelingen en het Franse ridderleger, dat finaal genadeloos in de pan werd gehakt. Aan deze confrontatie ging een periode van spanningen vooraf, met als hoogtepunt de legendarische Brugse Metten waarin de liebaards (ofte klauwaarts) de aldaar gelegerde Franse soldaten van hun bed lichtten en afmaakten. Over de iconische strijdkreet ‘schild en vriend’, waarmee Franstaligen werden ontmaskerd, zwijgt Tom Waes in alle talen, en in tegenstelling tot wever en ‘volksmenner’ Pieter De Coninck komt Jan Breydel in het verhaal niet voor, misschien omdat Conscience hem in zijn historische roman iets teveel eer gunt.

Spreken over een ‘taalstrijd’ ware een anachronisme, maar het ‘Vlaams’ karakter van de Brugse opstand was onmiskenbaar, en daar lijkt het VRT-programma met een wijde boog omheen te lopen

Soit, natuurlijk kan zo’n vulgariserend programma van 50 minuten niet alle details vermelden. Vervelender is, dat heel het 1302-verhaal dit keer toch wel een soft-marxistische lezing kreeg, waar wetenschappelijk medewerker en PVDA-er prof. Jan Dumolyn allicht wel voor iets tussen zit. Ontegensprekelijk had de Brugse opstand een sociale dimensie van uitgebuite wevers tegenover de koopmanselite die zich enorm kon verrijken aan de lakenhandel. Maar deze elite sprak geen Swahili, ze sprak Frans, de taal van Filips de Schone en zijn gevolg. Spreken over een ‘taalstrijd’ ware een anachronisme, maar het ‘Vlaams’ karakter van de Brugse opstand was onmiskenbaar, en daar lijkt het VRT-programma met een wijde boog omheen te lopen.

Dat Vlaams karakter was op zijn beurt niet enkel een taalkundige zaak, maar een bredere kwestie van cultuur en mentaliteit. De Franse ‘hoofse’ zeden vertaalden zich in een etiquette die wel door de bovenlaag – de Fransgezinden – werd overgenomen maar niet door de ambachten en het volk. In die etiquette is de taal een omgangsvorm waarin een individu zich nooit helemaal blootgeeft, er is plaats voor versluiering, list en dubbele bodems. Deze ‘Latijnse’ trek versus de Germaanse – en maak hier vooral geen rassenkwestie van – werkt tot op vandaag door in het eindeloze Belgische misverstand, waar ingenieus opgestelde teksten, met veel punten en komma’s, door Franstaligen anders worden gelezen en uitgelegd dan door Vlamingen, die dan meestal aan het kortste eind trekken zoals dat bij teksten rond staatshervormingen gebeurt.

Goedendag

Diit terzijde. Dat in de taal ingebedde cultuurverschil is geen abstracte kwestie, en de aap komt ook uit de mouw als Waes zich op het einde laat gaan en over een ‘Vlaamse Taliban’ spreekt, zelfs ‘terroristen’ van een Vlaamse Islamitische Staat (!), daar waar hij refereert naar het feit dat de van hun paard getuimelde Franse ridders in de Slag bij Kortrijk niet op genade moesten rekenen.

Effectief gold tot dan de oorlogs-‘etiquette’ dat deze ruiters werden gespaard en eventueel tegen losgeld terugbezorgd aan de vijand. Dat deden de Vlamingen niet, het devies was ‘de ruiters van hun paard krijgen en ze elimineren’. Dat laatste gebeurde met de goedendag, een stok van anderhalve meter lang die als knots én als spies kon gebruikt worden. Niet te verwarren met de stok waaraan een ijzeren bol met stekels bengelt. Of de houten spiespalen waarmee de paarden tot staan werden gebracht.

De Slag bij Kortrijk was het nieuwe strategische ijkpunt voor opstanden van de lagere klassen en de burgerij tegen de adel. Daarmee liep het feodale tijdperk ten einde, en begon het verhaal van de stedelijke vrijheden

 

De ongelooflijke ‘schande’ dat een aristocratisch ruiterleger door een bende ambachtslui en boerenpummels in de pan werd gehakt, veroorzaakte een schokgolf door Europa, want het zette heel de feodale machtsverhoudingen én de regels van de krijgskunde op losse schroeven. Dat de Vlamingen daardoor een paria-status kregen zoals de Islamitische Staat vandaag, wordt door de geschiedenis zelf tegengesproken, integendeel, ze waren trendsetters. De Slag bij Kortrijk was het nieuwe strategische ijkpunt voor opstanden van de lagere klassen en de burgerij tegen de adel. Daarmee liep het feodale tijdperk ten einde, en begon het verhaal van de stedelijke vrijheden.

Stigmatisering

Een game changer dus, ofte disruptieve innovatie, die dra navolging kreeg, zoals in de slag bij het Schotse Bannockburn anno 1314 (tegen Engeland), en Mortgarten in 1315 (Zwitsers Eedgenootschap tegen de Oostenrijkse bezetter). Zelfde tactiek van voetvolk en boogschutters versus ruiterij. Heu… Vlaamse Taliban? Als ik architecturale pareltjes als de Ieperse Lakenhalle uit die tijd bekijk en de Gotische kunst die toen floreerde, lijkt het me weinig waarschijnlijk dat de Vlamingen na 1302 internationaal opeens als leprozen werden beschouwd.

Tom Waes bedoelt het allemaal goed, maar men krijgt de indruk dat ‘Het Verhaal van Vlaanderen’ op die manier een ideologische evenwichtsoefening wordt, en dat oikofoob-links bij deze gelegenheid ook eens een been mocht toegeworpen krijgen

Tom Waes bedoelt het allemaal goed, maar men krijgt de indruk dat ‘Het Verhaal van Vlaanderen’ op die manier een ideologische evenwichtsoefening wordt, en dat oikofoob-links bij deze gelegenheid ook eens een been mocht toegeworpen krijgen. Want meteen kunnen dan de klavierridders op de sociale media in gang schieten om ook de flaminganten van vandaag verketteren tot ‘terroristen’. Als er in de middeleeuwen op grote schaal terreur werd beoefend, kunnen we misschien beter kijken naar de eeuwenlange plundertochten van de Vikings.

Dat Filips de Schone not amused was en over ’terreur’ sprak na de nederlaag, ja, daar kan ik inkomen. In Knack gebruikt Rolf Falter dezelfde stigmatiserende vergelijking tussen het Vlaamse leger en ‘de terreurstaat van IS’, om dan toch te erkennen dat 1302 het signaal was voor de Europese steden om zich uit de feodale machtsverhoudingen los te rukken. Ja maar wat is het nu, terreur of een emancipatieve revolte? Het laatste uiteraard, en daar kunnen ook de historici niet onderuit die Het Verhaal wetenschappelijk hebben gesurveilleerd. Oorlog is niet voor doetjes, dat weten we ook vandaag, maar de Brugse opstand was een voorbeeld voor een omwenteling waarin een stedelijke middenklasse haar rechten opeist tegen het middeleeuwse Ancien Régime. Daar mogen we best fier op zijn.

Johan Sanctorum

 

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Het wordt dus deze keer geen Blitzkrieg, met er op en er over, want

Buchez, als playboy, loopt zelfs bij de Koning op modieuze witte sloefkens. Hij heeft niet eens de middelen om zich sterke Stieffels     te kopen bij de Bundeswehr om er mee de Vlaamse boerkens, ondernemers en industiëlen aan de kant en uit d weg te trappen. En zelfs de tongen van een paar duizend adder gebroesel zulllen dus niet volstaan om de Konininjlijke Troon op zijn plaats te houden.

Genoeg is genoe en trop is teveel!

*

Digithalys

 

ZATERDAG 21 JANUARI 2023

*

901 - GEZONDE LUCHT MAAR TOCH NOG NIET VOOR SUBIET

*

I N H O U D

*

Er zijn, op mondiaal vlak – een vlak dat helemaal niet nog meer bolvormig aankan, een gellend vlak, maar o zo eentonig en zo plat als ’n luis - te weinig Leiders voor miljarden te veel volgelingen.

De aan de gang zijnde Wereld Conferatntie in Davos zet dus de toon om op een drastische wijze de zaken geregeld te krijgen en dat heeft niets met eigenbelang te maken. Integendeel zelfs. In Davos weet men het bijvoorbeeld nu al zeker: Donker Afrika moet dringend werk maken van de omgekeerde kolonisatie. Op die manier namelijk blijven zij de Grote Zeven die, nà God, beschikken over Leven en Dood op deze Planeet.

En dar is, bij vergelijking Georges-Louis Bouchez maar klein bier bij. ’n Kraaiende Waalse haan met bange voorgevoelens op een krimpende mestvaalt zou het niet beter doen.

 

21-01-2023

ZIEK VAN POLITIEK

*

In Nieuw Zeeland stapt de premier, Jacinda Ardern op. Op zichzelf geen nieuws, ware het niet dat de dame in 2017 met haar 37 jaar zowat de jongste premier ter wereld was en bij de volgende verkiezingen, in 2020, een absolute meerderheid haalde. De reden waarom ze aan de volgende verkiezingen, in maart van dit jaar, niet meer zal meedoen is omdat ze zich leeg en uitgeput voelt en zich wat meer met haar gezin wil bezig houden. Feitelijk ook een Peter Principe-geval zoals bij ‘onze’ Meryame Kitir (mijn blog van 23.12.2022), met dit verschil dat de Nieuw-Zeelandse het niet zover wil laten komen.

Al bij al blijft politiek iets voor mensen met een dik vel. Toon Hermans drukte het zo uit:

 

 

“Politiek is handjes drukken;

Dreigen, sjoemelen en bukken,

Katten uit de bomen kijken,

Overreden, over-lijken,

 

Schipperen of schaakmat zetten,

Lange speeches, korte metten,

Witte voetjes, pan uitvegen,

 Passen, meten, wikken, wegen,

Lachjes, dansjes, judaskusjes,

Loeren draaien, dooie musjes,

Veel beloven, vleien, paaien,

De kunst om óm iets heen te draaien,

d’r is geen liefde, regelrecht

En daar is alles mee gezegd”.

Teen 2070 Is Vlaanderen Even Onbewoonbaar Als Marokko

*

Tegen 2070 is Vlaanderen even onbewoonbaar als Marokko en zal het geen zin meer hebben om naar Vlaanderen te ‘vluchten’, laat staan Vlaanderen te omvolken. Dat is alvast één van de opmerkelijke resultaten van het World Economic Forum.

Maar die bevinding is slechts klein bier in vergelijking met de aanstaande vernietiging van het menselijke ras.

Mass extinction!!!!! De grote woorden zijn gevallen op het grote DAVOS-festival, het bordeel vol luchtledigheidsseminaries voor omhoo ggevallen leiders.

De planetaire WEF-doem-scenario’s worden nu in schoon boekskes op gelamineerd papier gedrukt en rondgestuurd naar de DAVOS-sekteleden in alle vormen van regeringen en multinationals.

De scenario’s geven dan aanleiding tot wetgeving in WEF-landen zoals België of WEF-regio’s zoals Vlaanderen.

U ziet het al aankomen,… om te ontsnappen aan mass extinction moeten de vrijheden van de burgers worden ingeperkt ten voordele van het voortbestaan van de soort. Jaaaaaaaa, dat wil zeggen dat de overheid er voor zal zorgen dat zij inzage heeft in alle data rondom uw persoon, dat zij inzage heeft in uw diepste gedachten ter voorkoming van ergere, en dat zij wetten in elkaar knutselt die zullen voorzien in wat u nog mag denken en doen. Ter bescherming van de soort. En van de status van de WEF-elite. Want zij valt niet onder haar eigen regels natuurlijk.

Ben De Zwijger

WALLONIË BIJ FRANKRIJK?

**

Waarom Georges-Louis Bouchez

zich vastklampt aan België

Niet voor de MR voorzitter…..

Commentaar - 22/01/2023

*

Vanaf het begin van zijn voorzitterschap van de MR was Georges-Louis Bouchez erop gebrand zich als Belgisch te profileren, ook al kan hij zich paradoxaal genoeg niet uitdrukken in de drie landstalen. Betekent dit een oprechte liefde voor het koninkrijk België en zijn koning? Helemaal niet. De reden voor zijn gedrag is veel rationeler. Het gaat erom zijn politieke voortbestaan veilig te stellen. Een overleving die uiteraard in het gedrang zou komen als de Belgische staat verdwijnt.

In 2007 benadrukte Xavier Mabille, toen directeur van het centrum voor sociologisch politiek onderzoek CRISP, dat ‘de hypothese van een splitsing in België niet mag worden uitgesloten’ (Zie zijn voorwoord bij mijn boek L’incurable mal belge sous le scalpel de François Perin, uitgegeven door Editions Mols).

Dovemansgesprek

16 jaar later, en na twee grote politieke crisissen die de vorming van een Belgische regering uiterst ingewikkeld maakten, is het duidelijk dat het risico van een

‘implosie’

(om de term te gebruiken die François Perin in 1983 gebruikte) van ……..België reëler is dan ooit. Het is bekend dat er in 2024 een 7e staatshervorming moet doorgevoerd zijn, maar de standpunten in het noorden en het zuiden van het land lopen zo ver uiteen dat de onderhandelingen waarschijnlijk zullen uitmonden in een dovemansgesprek.

Een staat zonder regering is een staat die niet meer bestaat

In feite is het federale koninkrijk België ten dode opgeschreven omdat Vlaanderen zich niet langer beschouwt als een gefedereerde entiteit, maar als een echte natie die haar politieke keuzes volledig op zich wil nemen door niet langer financieel verantwoordelijk te zijn voor de keuzes van anderen. Als koning Filip in 2024 achter een regering aanzit die niet gevonden kan worden, moeten we conclusies trekken. Een staat zonder regering is een staat die niet meer bestaat.

Post-België

Uit opeenvolgende peilingen blijkt dat de twee openlijk pro-onafhankelijke Vlaamse politieke partijen, de N-VA en het Vlaams Belang, samen de absolute meerderheid in het Vlaams Parlement zouden kunnen halen. Wat zou hen ervan weerhouden om eenzijdig de onafhankelijkheid van Vlaanderen uit te roepen tegenover de blokkade van België? Ze zouden de democratische legitimiteit hebben om dat te doen. Brussel noch de Europese Unie zouden de middelen hebben om zich daartegen te verzetten. Dat was niet het geval met Catalonië, omdat de Spaanse staat gehandhaafd bleef, met een sterke centrale macht in Madrid.

Er zal dan een debat moeten plaatsvinden over de kwesties van de rechtsopvolging van staten, zoals de verdeling van schulden en vorderingen en de vaststelling van grenzen. Het gaat er ook om dat Walen en Brusselaars hun eigen lot bepalen.

Wij denken al sinds 2008 na over deze ‘post-Belgische’ toekomst. De werkzaamheden van de Etats généraux de Wallonie, die wij in 2009 hebben opgericht, en de studies die sindsdien door de Gewif (Studiegroep voor de integratie van Wallonië in Frankrijk) zijn uitgevoerd, hebben duidelijk aangetoond dat alleen een integratie in de Franse Republiek, met een speciaal statuut, een realistische oplossing voor Wallonië kan zijn.

Jean Gol

Dat was ook de mening van generaal de Gaulle, die, toen hij in de jaren zestig professor Robert Liénard van de universiteit van Leuven ontving, hem zei: ‘Ik ben ervan overtuigd dat uw drie à vier miljoen Walen alleen door overname door een land als Frankrijk van een toekomst verzekerd kunnen worden.’

Maar laten we terugkeren naar Georges-Louis Bouchez, voor wie een dergelijke ontwikkeling belangrijke gevolgen zou kunnen hebben voor zijn politieke carrièreplan. Na voorzitter van de MR te zijn geweest, kunnen we inderdaad aannemen dat hij ministeriële ambities heeft.

Het studiecentrum van zijn partij is genoemd naar Jean Gol, een van zijn voorgangers. Omdat wij uitgebreid met hem hebben samengewerkt, kunnen wij hier bevestigen dat het ‘waardige Franstalige antwoord om te overleven’, redelijk en in orde, waarover hij in 1983 zei te denken (handgeschreven briefje gericht aan François Perin), de Franstalige wereld betrof.

Toen hij afgevaardigde-generaal van de Franse Gemeenschap in Parijs was, had Paul-Henry Gendebien de gelegenheid om Jean Gol te ontvangen. In zijn boek Splendeur de la liberté zegt hij: ‘Hij gaf mij toe dat hij niet meer geloofde in de Belgische natie of zelfs in de staat (…) hij was geïrriteerd door de ‘opmars’ van het nationalisme onder de Vlaamse liberalen. (…) Het is duidelijk dat het virus van de afscheiding het Vlaamse liberalisme had bereikt.’

‘Hij zei me toen (…) dat hij dacht dat onze toekomst, wij Walen en Brusselaars, Frans zou zijn. (…) We kwamen al snel tot een berekening van het aantal departementen, algemene en regionale raadsleden en afgevaardigden dat Wallonië zou krijgen. Hij reageerde fel toen we het hadden over zijn vrienden die in de Nationale Vergadering zouden moeten worden ondergebracht. In ieder geval, voegde hij eraan toe, zouden ze trots zijn om de driekleurensjaal te dragen, en een paar decoraties zouden de rest doen…’.

Liberale hereniging

Deze opmerkingen van Jean Gol zijn des te interessanter omdat Georges-Louis Bouchez droomt van de hereniging van de ‘liberale familie’. Dat bracht Hervé Hasquin ertoe hem eraan te herinneren: ‘Geloof me, een Vlaamse liberaal is een Vlaamse nationalist’… George-Louis Bouchez is, zoals we zien, fundamenteel anders dan Jean Gol. Enerzijds politiek opportunisme, anderzijds helder realisme.

Een Frans Wallonië zou er onvermijdelijk toe leiden dat de huidige partijen zich aanpassen aan het Franse politieke spectrum

Een Frans Wallonië zou er onvermijdelijk toe leiden dat de huidige partijen zich aanpassen aan het Franse politieke spectrum. De PS zou blijven, de PTB zou gemakkelijk opgaan in La France insoumise, evenals Ecolo in Europe Ecologie Les Verts. De MR zou zijn leden zien aansluiten bij, voor sommigen, Les Républicains, voor anderen, de Renaissance partij, en voor weer anderen, het Rassemblement National. De Engagés, in het centrum gelegen, zouden zich kunnen aansluiten bij de MoDem.

Halvering volksvertegenwoordigers

Volgens het integratie-autonomiemodel van de Fransman Jacques Lenain, een voormalig topambtenaar, zou er aan het beheer van het Waalse Gewest niets fundamenteel moeten veranderen. Bijna al haar huidige bevoegdheden zouden kunnen worden behouden en het aantal raadsleden zou hetzelfde blijven.

Op nationaal niveau zouden wij volledig onder de Franse wetgeving vallen, met inbegrip van de verkiezingsregels. Jacques Lenain legt uit: ‘Frankrijk heeft momenteel 925 nationale volksvertegenwoordigers (senatoren en afgevaardigden) voor 67 miljoen inwoners. De 11 overzeese gebieden zijn grotendeels oververtegenwoordigd. Voor de 3,6 miljoen Walen zouden we kunnen rekenen op 5%, of 40/45 vertegenwoordigers.’

 

Van 40 naar 45 nationale vertegenwoordigers zou een halvering van het huidige aantal betekenen. De kansen om een ministerportefeuille te krijgen worden dan uiterst gering. En dat is echt zorgwekkend voor Georges-Louis Bouchez. Daarom trekt hij zo nadrukkelijk de Belgische kaart.

Jules Gheude

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

De Vox Populi klinkt steeds luider. Hoe hard de (uitgekochte) regime  media zich ook roeren om de chaos dood te zwijgen. Tout va teès bien, Madame La Marquise!!!!

Het Land, deze kunstmatige constructie post Waterloo,, is al jaren virtueel failliet en de zelfbenoemde machtsgeile vrouwenlopers aan de Top, zijn alleen nog bekommerd om een zitje in om het even welke functie in een groter nog veelbelovender Geheeel. Als het maar goed opbrengt. En de rest, het Eigen Volk? Dat kan stilkken. Zie Davos.

Maar dat is dan zeer egoïstish uitsluitend gebaseerd op hun eigen denkwereld. Waar ze zichzelf weeral eens de Goden op de Olympus wanen.

Vlaanderen, ons eigen stukje    Aards Paardijs, heeft al voor hetere vuren gestaan. Het heeft niet alleen, spijts de decennialange plunderingenvan ‘Hogerhand’; 1830 overleefd. Ja, de verstoting heeft zelfs haar goede kanten gehad. Want op die manier is de politieke weereld in Vlaanderen ten gunste gekeerd. Met een beetje meeval behaalt Vlaanderen Vrijstaat straks de absolute meerderheid in alle betrokken Halfronden en moet zelfs de vijandelijk Europese Unie zich neerleggen bij het komende TWEEDE VERVOLG VAN DE ACTE VAN VERLAETINGHE…

*

Digithalys

*

 

DONDERDAG 19 JANUARI 2023

*

900 – II DE OLITIEKE ONDERWERELD VAN HET MUIZENFRONT: BREAKING NEWS

*

I N H O U D

**

**

Met enig ongeloof, de stem vol vertwijfeling over de eign durf, bang voor de gevolgen op Brstuurlijjk Vkak van dit hun eigen Apenland:

De Nationale Omroep, vandaag 19 Jabuari 2023, om 16 uur, heeft dat ding Pietje de Leigenaar gnoemd, publieklijk voor al wie het horen wilde, kond gedaan: het in onbereik geraakt en stuk gerakte Federaal Parlememt is sedert ee, paar uren overgenomen door allerlei uitschoit van het ongedierte dat zich daar decennia laang ongebreidled heet kunnen vermenigvyldigen.

**

Inzonerheid rioplratten en grijze spitsmuizen leiden de aanval die voor hen verder sucesvol verloopt.

het Parket is een onderzoek gestart, maar van meet af aan wordt er door de Onderzoeksrechter gewezen op het feit, dat daar in die lokalen waar er geen kat meer komt die werkt, het ongedierte als vanzelf de legge plaatsen innremt.

Een fantastich ‘item’ voor Tom Waes om srraks een nieuwe serie ineen rte knutseelen over Het Droevig Noodlot van Cobuegia.

**

    19-01-2023

Broekzele

De hoofdstad der

Broekschijtyers..

**

N.a.v.. de uitgebreide reactie van lezer Ottorongo op mijn blog van 16 dezer i.v.m. Brussel, verwijs ik naar mijn recente blog van 8 dezer waarin ik al e.e.a. daarover heb uitgelegd. Ik wil daar zelfs nog wat aan toevoegen.

Om dit land, dat niet meer zou worden uitgevonden mocht het niet bestaan, te splitsen, zijn er eerst verkiezingen nodig. Daar het huidig federaal samenraapsel niets meer fatsoenlijk geregeld krijgt en de problemen voor zich uit schuift, zullen we moeten wachten tot volgend jaar, 2024. Dan moet er hoe dan ook een discussie komen over het confederalisme

?????????????

en hoe het verder moet. Dat zou men zelfs kunnen doen zoals De Wever het stelt, nl door een Vlaamse meerderheid die gaat praten met een francofone. Om echter iets gedaan te krijgen waardoor Vlaanderen straks niet meer letterlijk het kind van de rekening blijft, doen we er best aan dat die Vlaamse meerderheid uitsluitend Vlaamsnationaal zal zijn, zonder partijen van wie we al op voorhand weten dat ze weer gaan toegeven.

In eerste instantie zou daarna het huidige België gesplitst worden in vier federaties: Vlaanderen, Wallonië, Brussel en de Duitstalige Oostkantons, die zullen beslissen wat ze nog samen zullen doen. Als Brussel zou beslissen onafhankelijk te worden, moeten we daar geen probleem van maken. Als Brussel echter bij Vlaanderen zou willen blijven en een meerderheid van de Vlamingen daarmee akkoord zou gaan – wat weinig waarschijnlijk is - dan zal dat wel moeten gebeuren onder o.m. volgende voorwaarden:

- Brussel stad en gewest zullen één entiteit worden. De 19 gemeenten worden districten (zoals bv in Antwerpen) en de stad zal slechts één burgemeester overhouden, één schepencollege, één gemeenteraad, één OCMW en één politiezone. Dat alleen zou al een miljardenbesparing zijn. .

- De ongrondwettelijke Fédération Bruxelles-Wallonie zal ontbonden worden en als Franse Gemeenschap opgaan in het Waalse gewest, zoals de Nederlandstalige Gemeenschap in het Vlaams Gewest. Hiervoor moeten zowel Brussel als Wallonië akkoord gaan.

Brussel mag voor mij een apart gewest worden, een soort internationale stad, zeg maar en de Fédération mag blijven bestaan, op voorwaarde dat Vlaanderen er niet meer voor moet opdraaien. Het enige wat Vlaanderen dan nog zal doen, is het financieel ondersteunen van de in Brussel wonende Vlamingen op gebied van Cultuur en Onderwijs, maar dat gebeurt nu ook al.

18-01-2023

Na De Fuif

*

‘Ze dronken een glas, loosden een plas en lieten alles zoals het was’. Dat is de conclusie van de klassieke nieuwjaarsrecepties van de politieke partijen. Het enige nieuws dat min of meer de aandacht kon trekken, was de verklaring van ‘verlosser’ Mahdi dat zijn cd&v in de volgende verkiezingscampagne 20% van de verkiesbare plaatsen zal voorbehouden aan zestig plussers. Alsof dat de laatste verkiezingen anders zou geweest zijn. cd&v is nu eenmaal een partij geworden die op sterven na dood is en wiens kiezers letterlijk uitsterven. Was men bij de tsjeven slim genoeg geweest, dan was men niet in een centrum-linkse federale regering zonder meerderheid in Vlaanderen gestapt waarin men hen niet eens nodig had. Overbodig, zeg maar.

 

Wat Tom Van Grieken of een van zijn medestanders ook moge verklaren, men zal hen de kans niet geven het eens uit te proberen, zeker niet federaal. Regionaal kan het nog wel, maar dan moeten de Vlaamse kiezers, van welke gezindheid ook, bij de volgende gewestelijke verkiezingen desnoods van hun hart een steen maken en VB stemmen, eender wat De Wever erover nog zou zeggen, zelfs mocht die laatste tijdens de aanloop naar de verkiezingen kazak draaien. Hij is tot een ‘Lachaertje’ in staat.

Het alternatief zal anders inderdaad een Vivaldi II kunnen zijn, waarbij Vlaanderen elk jaar twaalf miljard van zijn welvaart zal blijven weggeven aan een Wallonië dat er niets anders mee zal doen dan het uit te delen tot het helemaal op is en België zal verworden zijn tot een Club Med landje.

Sammy Mahdi, nu aanvoerder van de christelijke boomerpartij

**

Een metamorfose, wat zeg ik, een mirakel

Acta Sanctorum - 19/01/2023

*

Ruimt baan, ruimt baan, hier komt aanvoerder Sammy Mahdi aan, met zijn laatste reservisten, de ultieme hoop om Vlaanderen van de ondergang te redden: de boeren en de boomers. Als ze binnen 100 jaar een vervolg maken op Het Verhaal van Vlaanderen, wordt dit een nieuwe anekdote die in de bedrijfsrefters duchtig zal becommentarieerd worden, en waarbij het schaken van Judith door Boudewijn onherroepelijk zal verbleken.

De toestand oogde inderdaad niet rooskleurig: wat ooit de volkspartij was die in het midden van het bed lag, tot vijf partners tegelijk kon bevredigen, en zo het zorgprincipe echt in de praktijk bracht, is nu de politieke club geworden die anno 2020 het contingent bejaarden stevig uitdunde, vooral in de rusthuizen waar ze hun oude dag dachten te slijten. Getekend Wouter Beke, de man die in een onvergetelijk stuk volkstheater zijn ontslag aankondigde terwijl zijn dochtertje een trui overhandigde met het opschrift ‘nothing to prove’. De spreuk ‘Quod erat demonstrandum’ was misschien iets toepasselijker geweest.

We waren op dat moment al een schandaal of twee verder, met kinderdagverblijven die er speciale zorgprincipes bleken op na te houden zoals kleuters onderdompelen in ijskoud water, Sloeberhuisjes met folterkamers, en meer van dat soort middeleeuwse plekken van onheil. Wat we zelf doen, doen we beter, Vlaanderen de leeuw en de CD&V het zachte kussen waarop iedereen troost vindt. Verderop ligt het ARCO-debâcle nog in het collectief geheugen, waar aan de christelijke zuil verkleefde spaarders hun geld in rook zagen opgaan. Zeker geen hippe vogels met duren kleren, maar razende gedupeerden die de ACW, pardon, Beweging, vandaag nog steeds rauw lusten.

Kakistocratie

Wouter Beke neemt afscheid als minister van onwelzijn

Maar dat leed is nu allemaal voorbij, spons erover, want opperhoofd Sammy wil zijn partij opnieuw transformeren tot een vluchtheuvel van verbindende naastenliefde, met een bijzondere nadruk op het cohort gepensioneerden. ‘Om die reden zal ik dit jaar de boer op gaan bij 65-plussers en dit jaar nog een ouderenplan op tafel leggen’. Let op het goed gekozen gezegde ‘de boer opgaan’ en de naadloze link met de actuele boerenkrijg, het mestprobleem en de vermaledijde stikstofmaffia, aangevoerd door Zuhal.

Door absolute nitwits zoals Noël Slangen wordt de move van de Cd&V richting derde leeftijd als geniaal omschreven, en dat op zich is al een reden om sceptisch te worden. Slangen is de man die de politici duidelijk maakte dat ze niet voor ideeën moesten staan maar gewoon dienden te leuren met een imago, aangemeten door spindoctors en coaches zoals hijzelf. De afgang van de Open-VLD (ook de naam is een vondst van hem) is met zijn intrede begonnen, ergens begin deze eeuw met Verhofstadt en de paarsgroene rampconstructie.

 

CD&V en Open-VLD zitten nu in hetzelfde zinkende schuitje, en proberen radeloos de reddingsboot van het politieke centrum opgeblazen te krijgen

CD&V en Open-VLD zitten nu in hetzelfde zinkende schuitje, en proberen radeloos de reddingsboot van het politieke centrum opgeblazen te krijgen. Dat gaat uiteraard gepaard met wat getrek en geduw. Beiden worden jammer genoeg door de kiezer gepercipieerd -en niet ten onrechte- als vaandeldragers van de kakistocratie, samen met de sossen uiteraard, de traditionelen die dit land al bijna twee eeuwen besturen, en nooit iets anders hebben gedaan dan problemen vooruitschuiven, rotte compromissen bedisselen, de kluit belazeren, altijd met het eigen politiek overleven als topprioriteit.

Het grote ongenoegen

De Marokkaanse gemeenschap in Brussel ‘viert feest’ na een WK-voetbalmatch

De ingezetenen van deze gammele schuit, waar ook de groenen zich van een plaatsje hebben verzekerd, kunnen niet anders doen dan partijen en politici die zich niet in dat centrum situeren, als ‘extremisten’ beschouwen, meer bepaald rechts-extremisten, want voor extreem-links is men opvallend mild. En daar is het Sammy met zijn 50+ verhaal dan ook om te doen: knabbelen aan de aanhang van de partij van het grote ongenoegen, het Vlaams Belang. Dat willen ze allemaal, zelfs Conner Rousseau die langs zijn neus weg beweerde dat hij zich ‘in het buitenland’ waande als hij door Molenbeek reed. Helaas is deze camouflagetechniek zo doorzichtig, dat zelfs een dementerende bejaarde er niet in trapt.

De zogezegde discriminatie van gepensioneerden die vóór 9 ’s morgens geen korting krijgen op het openbaar vervoer, valt in het niet bij het probleem van mensen die elke dag de trein nemen en geconfronteerd worden met vandalisme, lastig gevallen en/of bestolen worden

Het punt is namelijk dat de partij van Sammy Mahdi zelf mee de oorzaak is van het leeglopen van dat centrum, en dat Vlamingen het eeuwige Belgische status-quo gewoon beu zijn. Ook de 60-plussers onder hen, misschien zij nog het meest. Diegenen die de verloedering hebben meegemaakt, de manier waarop de multiculturele samenleving is ontaard tot een snel islamiserende narcostaat, de achteruitgang van het onderwijs tot een absoluut bodemniveau, de woke-dictatuur door de media uitgedragen… De zogezegde discriminatie van gepensioneerden die vóór 9 ’s morgens geen korting krijgen op het openbaar vervoer, valt in het niet bij het probleem van mensen die elke dag de trein nemen en geconfronteerd worden met vandalisme, lastig gevallen en/of bestolen worden, altijd door dezelfde categorie van ‘jongeren’.

Dat het probleem niet benoemd mag worden, op gevaar van een racisme-beschuldiging, de suggestie dat onveiligheid een subjectief probleem zou zijn, een ‘gevoel’, met andere woorden dat het eerder aan u ligt en uw ingesteldheid, dat maakt mensen razend. Dat de overheid reageert met méér camera’s, maar dan vooral ook om de brave burger zelf in het oog te houden, dat, Sammy, is niet echt van aard om zich tot tsjeef te bekeren en de overheid als ‘goede rentmeester’ te laten betijen. Die tijd is voorbij, snap dat nu toch eens.

‘Respect’

Mensen zo snel mogelijk in een rolstoel krijgen, het beste middel om ze tam te houden

Bon, over de boeren en hun mest zal ik zwijgen, maar over de boomers (pakweg bouwjaar 1946 tot 1965) des te minder want ik ben er zelf een, dus permitteer ik me even in naam van mijn generatiegenoten te spreken. Wij voelen ons niet ‘gemarginaliseerd’. Wij proberen mentaal en fysiek fit te blijven, verplaatsen ons het liefst met den automobiel (de mijne plug-in hybride), wij voelen ons niet aangesproken als de gemeente een pannenkoekennamiddag organiseert voor senioren met liedjes uit de oude doos, of een uitstap met OKRA, of – horresco referens – om onze intrek te nemen in een van die sterfhuizen, ‘rusthuizen’ genaamd waar je dement wordt als je het nog niet bent.

Wij prefereren kwaliteit boven kwantiteit, en willen niet aan het infuus tot we als 95-jarigen voor klinisch dood worden verklaard. Als het gedaan is, is het gedaan, en dan mag het vooruitgaan. Wij zijn ons heel goed bewust dat in hoge mate de jeugd de tol heeft betaald voor de draconische coronapolitiek getekend Van Ranst en C°. ‘Respect’, het sleutelwoord in de nieuwjaarspeech van de CD&V-voorzitter, is aan ons niet besteed, want dat is nu net hét woord dat betutteling uitstraalt en een poging om 60-plussers in de rolstoel te krijgen. Mijn grootste fan is een tachtiger die nog dagelijks de baan op gaat met wasmachines. Hij heeft een behoorlijk jongere vriendin, en is wellicht dus ook nog op andere vlakken actief.

Politieke incorrectheid is misschien wel dé boomer-eigenschap, en daar kunnen de jongere generaties hun eigen verhaal mee maken

Zie je, Sammy, wij zijn zowaar extremisten zonder dat etiket te willen claimen: mensen die van het leven houden, zelfbeschikking essentieel vinden, mededogen als een goede eigenschap zien, en (vooral) serieus kwaad kunnen worden. Politieke incorrectheid is misschien wel dé boomer-eigenschap, en daar kunnen de jongere generaties hun eigen verhaal mee maken. Ik zal er hen graag in bijstaan. Een partij van knorrige oudjes, die voorbehouden plaatsen willen, dat is niets voor ons. Voor de rest, respect man, succes in het oprapen van de gouden tanden

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Welke overbekende TV-grapjas gebruikte weeral als stopwoord altijd het gezegde ‘Zal ’t gaan, Ja?’

Zou beter ook een stem hebben in de ZEVEN Halfronden en de

Openbare platformen die dit Apenland doen teloor gaan.

Deze diverse ‘Parle santekramen ooit uitgevonden om de Mcht in Fransdolle handen te

houden, zijn de publieke maar goed betaalde schuilkelders en catacomben voor de generaties van urroeiers van het Eigen Volk.

Maar nu is t grnoeg geweest. Op 24 Mei vogrnd jaar wordt hen overal op Vlaams Grodgebied, in dduideelijke taal, het gat van de timmerman gewezen…..

Digithalys

*

MAANDAG 16 JANUARI 2023

Adieu, Verloren Maandag

Adieu, nostalgie van Weversmiddag.

    Met veel spijt in het hart dar ruimschoots geconcompeceerd wordt

door het einde van het door politiekers kapot geplunderd thuisland.

WAT WE ZELF DOEN

DOEN WE BETER…..

899 - AL KRAKEN EN KRIEPEN OVER KAPOTTE WEGEN, EINDELIJK ONDERWEG NAAR DE EIGEN ONAFHANKELIJKHEID….

*

I N H O U D

Bij de Nieuwe
Vlaamse Arrogantie, kortweg de NV-A, heerst er na sz Lededenvergadering, en oorverdovende stilte. Is get de kl

azssieke stilte voor de storm. Of is het eeerder de stilte die er normaal heerst in een sterfhuis waar het verlossende einde in zicht komt? Gaan er reeds altijd meer en meer bla+-bla deuren dicht, omdat de Peilingen onherroeelijk altijd maar duidelijker worden?

Grootse Nieuwjaar Receptie. Ze dronken ’n glas, plasten ’n plas en lieten alles zoals het was.

Of is dat gerekend buiten de Wet van Meden & Perzen, waar geschreven staat en gedrukt, dat dik nekkige Burgemeesters als einde loopbaan, dik bekkige minsters moeten worden in een vooraf afgesproken Vivzldi Orkest Numero Due?

De bevalling (de val?) is voorzien voor Mei-Juni 2024. Noch bloemen noch kronen….. Veel geween en tandengeknars. Want De Gang naar Casossa is ingeret.

16-01-2023

Het salon

 De keuze van een volgende wagen zal voor velen van ons geen sinecure worden, als het al überhaupt nog mogelijk zal zijn er een te kopen, wanneer we over enkele jaren verplicht zullen worden geheel of gedeeltelijk elektrisch te rijden. De salonvoorwaarden lijken groter dan ooit, maar de nieuwe wagens kosten zo ongeveer het dubbele van wat tot nu toe het geval was. Buiten enkele onbekende Chinese merken vindt men geen wagen meer onder de 40.000 euro*. Verder blijkt voor heel wat van de huidige aangeboden hybride en/of elektrisch aangedreven voertuigen het rijbereik onvoldoende om er gerust in te zijn, wat men ook belooft. Het onderhoud zou maar de helft kosten, maar het verbruik zal afhangen van de mogelijkheid tot opladen met een laadpaal thuis of elders. Hoe dan ook, met een elektrische wagen zal het verbruik jaarlijks minstens een 200 euro extra kosten. Goedkoper kan voorlopig alleen als men de wagen kan opladen met eigen zonnepanelen. Dat alles op voorwaarde dat er tegen die tijd genoeg elektriciteit zal kunnen worden opgewekt aan betaalbare prijzen.  

Kortom, het wordt – voorlopig zeker als particulier – iets voor de happy few, de Wabenzi, zeg maar...

---

*Eind jaren 1960 kocht ik in Italië een FIAT-124 stationwagen (‘familiare’ heette die daar toen) voor omgerekend 100.000 Bfr. (± 2.500 euro)...

‘VLAAANDEREN VRIJSTAAT’ IS HET LOGISCH GEVOLG VAN ALLE MOGELIJKE VLAAMSE BELANGEN SAMEN

Tom Vandendriessche (VB): ‘Ze manipuleren wat u mag weten, om te bepalen voor wie u moet stemmen’

**

Vrije Tribune - 16/01/2023

*

Het recentste onpartijdigheids-rapport van de Vlaamse Regulator voor de Media (VRM) bracht aan het licht dat in 2021 het Vlaams Belang afgerond amper 1% van de spreektijd kreeg op VRT en VTM. Professor Peter Van Aelst zei toen: ‘Ik zie geen politieke bias in deze cijfers. Vlaams Belang regeert nergens mee’. Hij beweerde dat het normaal was dat een oppositiepartij minder aan bod kwam en dat de kritiek van Vlaams Belang niet relevant was voor het coronabeleid. Dat is natuurlijk een erg bedenkelijke verklaring.

In een democratie zijn machthebbers slechts tijdelijk, bestaat macht enkel maar door tegenmacht en dus zijn oppositie en regering even noodzakelijk. En dus moeten ze beiden aan bod komen in de media. Daarnaast was Vlaams Belang ook de enige stem die verstandige en verantwoordelijke kritiek op het coronabeleid formuleerde. Een kritische stem werd doelbewust uit de media gehouden, en daardoor ontspoorde de hele corona-aanpak tot een beleid met totalitaire trekken, gebouwd op onwetenschappelijke dogma’s met ondoeltreffende, discriminerende en vooral absurde maatregelen. Strootje trekken om naar het toilet te gaan met kerst! De VRT zelf echter beoordeelde het partijdigheidsrapport nog lachwekkender: ‘Het rapport toont de diversiteit in onze berichtgeving’.

Regimepers

Het is eigenlijk meelijwekkend in wat voor beschamende intellectuele bochten een professor zich moet wringen om de realiteit te ontkennen. En die realiteit is dat er een cordon médiatique is tegen het Vlaams Belang. Ze willen ons zo min mogelijk aan bod laten komen op televisie. En als we al aan bod komen, is dat meestal in de vorm van een kruisverhoor waarbij de journalist zich niet als vraagsteller, maar als debater ontpopt en als voornaamste doelstelling heeft de Vlaams Belanger vooral niet te laten uitspreken. Ze spreken ook liever over het Vlaams Belang dan ermee. Dat noemen ze dan ‘duiding’.

De wijze waarop de media zichzelf een rol toebedelen in de politieke strijd tegen het Vlaams Belang is ook helemaal geen geheim. Ze schrijven er zelfs richtlijnen over

Ex-VRT-journalist Walter Zinzen, jarenlang schermgezicht van Terzake, geeft zonder verpinken toe dat de strijd tegen het Vlaams Belang vanuit de journalistiek volgens hem noodzakelijk is. Hij gaat er prat op daarom nooit een Vlaams Belanger live aan het woord gelaten te hebben. Veel te gevaarlijk! Want dan kan de journalist niet meer ingrijpen. Zijn links paternalisme kan alvast wedijveren met dat van de missionarissen in zijn geliefde Congo. De wijze waarop de media zichzelf een rol toebedelen in de politieke strijd tegen het Vlaams Belang is ook helemaal geen geheim. Ze schrijven er zelfs richtlijnen over, zoals de nota ‘de VRT en de democratische samenleving’ (2001) waarbij open en bloot de censuur- en manipulatiepraktijken uitgelegd en aangemoedigd worden.

In de printmedia is het al niet veel beter. Daar mag Vlaams Belang zelfs (als enige!) geen opiniestukken publiceren of advertentieruimte, laat staan zelfs foto’s van Belga kopen. Ze zijn namelijk doodsbang dat u de standpunten van Vlaams Belang, de grootste oppositiepartij, te weten komt zonder dat ze die leugenachtig hebben kunnen verdraaien. Om die opdracht naar behoren te vervullen ontvangen kranten jaarlijks 180 miljoen euro subsidie en houden ze de staatsomroep als dominante mediaspeler in stand met maar liefst 300 miljoen euro per jaar.

Sociale media

Om onze politieke boodschap toch tot bij burgers te krijgen, moet Vlaams Belang dan ook creatief en innovatief te werk gaan. We waren de eerste partij met een website, met een digitale nieuwsbrief, met lokale bladen, enzovoort. Telkens probeert het regime onze communicatiemogelijkheden opnieuw af te nemen. Bpost weigerde post van Vlaams Belang te verdelen, maar werd door de rechtbank teruggefloten. De uitzendingen door derden op VRT werden afgeschaft omdat er te veel mensen naar de uitzending van het Vlaams Belang keken. Vlaams Belang huurde grote 20 vierkante meter billboards, vervolgens werd de politieke affiche beperkt tot 2 vierkante meter.

Sociale media doorbreken het informatiemonopolie van die traditionele media. Zo komt u te weten wat onze standpunten zijn en weet u wat uw verkozenen doen

Daarom investeren we met Vlaams Belang nu ook in digitale advertenties. Ze zijn goedkoop, milieuvriendelijk en gewoonweg noodzakelijk door het cordon médiatique. Bovendien is sociale media interactief en stelt het burgers in staat hun gedacht te zeggen en berichten zelf te delen. Sociale media doorbreken het informatiemonopolie van die traditionele media. Zo komt u te weten wat onze standpunten zijn en weet u wat uw verkozenen doen. U kunt bijgevolg een oordeel vellen bij verkiezingen. Maar dat willen ze natuurlijk helemaal niet. Dat is natuurlijk allemaal veel te gevaarlijk voor het systeem. Zij willen dat u helemaal niets weet over Vlaams Belang buiten de manipulaties en leugens van de media. Daarom is het ook een leugen- en regimepers die u niet vertelt wat u hoort te weten, maar die wil bepalen hoe u moet denken zodat u ‘juist’ stemt.

Censuur op sociale media

Toen Obama experimenteerde met sociale media (2008) en de Arabische Lente gebruik maakte van sociale media om burgers te mobiliseren en dictators omver te werpen, stonden ze te applaudisseren. Sinds Brexit en de verkiezing van Trump, hebben ze zich gerealiseerd dat ze door sociale media hun monopolie op informatie verloren waren. En dat willen ze terug. Daarom worden die sociale media continu verdacht gemaakt. ‘Nepnieuws’ en ‘haatspraak’ bedreigen zogezegd onze democratie. Daarom eisen ze censuur op de sociale mediaplatformen.

Door de turbo van de coronacrisis en de bestorming van het Capitool ging Big Tech dan ook over tot massale, illegale en illegitieme censuurpraktijken op de sociale mediaplaformen. De Europese Unie ontwikkelde met de Digital Services Act een regelgevend kader waarbij deze platformen verplicht worden censuurmedewerkers aan te duiden (‘trusted flaggers’) die volgens hen ongewenste, maar volgens de wet volstrekt legale (‘legal but harmful’) meningen verplicht moeten censureren.

Verbod op digitale advertenties?

 

De media stonden deze week vol met berichten, opinies en uitzendingen over de uitgaven op sociale media door politieke partijen. Daarbij werd een zogenaamd onafhankelijk expert, Jan Steurs, opgevoerd die het debat tussen partijvoorzitters Tom Van Grieken en Jeremy Van Eeckhout (Groen) moest ‘stofferen’. VRT-journalist Tim Verheyden was gewoon even vergeten te vermelden dat deze man tot voor kort voor Groen werkte. En wat zei deze zogenaamde expert? Dat de uitgaven op sociale media te hoog zijn, en dan eigenlijk vooral die van Vlaams Belang.

Als we terugdenken aan professor Van Aelst zou dat volgens zijn logica te verklaren zijn. De regering komt immers meer aan bod. Oppositiepartijen moeten wel zelf investeren in sociale media. Maar die kritische reflectie was duidelijk te veel gevraagd. Integendeel, volgens de ex-Groen-medewerker zijn partijen via sociale media in permanente campagnemodus zijn. En dat wil die knul duidelijk niet. Want vooral N-VA en Vlaams Belang investeren in sociale media. Tot overmaat van ramp is er geen regelgeving over adverteren buiten verkiezingen, beklaagde hij zich. En dat houdt gevaren in volgens hem voor, u raadt het al, ‘desinformatie’ en ‘haatspraak’.

Taxpayers’ money well spent

 

De partijdotaties zijn ontstaan om een antwoord te bieden op de corruptieschandalen van het verleden. Bedrijven konden toen letterlijk politieke invloed kopen, waar vooral de socialisten vatbaar voor bleken. Partijen worden gefinancierd naargelang het aantal kiezers. Doordat de traditionele partijen steevast verkiezingen verloren, verhoogden ze elke keer de dotatie. Vlaams Belang wil besparen op dit politiek systeem. Daarvoor dienden we tal van voorstellen in. Telkens stemmen de andere partijen, van N-VA tot PVDA, die weg. Ook dat is het gevolg van het ondemocratische cordon sanitaire. Volgens de politicologie heeft een politieke partij vijf functies: formuleren van beleidsvoorstellen, vertolken van standpunten, verdedigen van belangen, rekruteren en opleiden van politiek personeel, mobiliseren van kiezers en tenslotte voeren van beleid. Communiceren over standpunten en acties is dus een kerntaak van een politieke partij.

Als een partij advertenties op sociale media koopt, gebruikt ze dus haar dotatie exact waarvoor die bedoeld is. Dat is efficiënt, effectief en wettelijk gebruik van middelen

Het is aan de kiezer om te oordelen over politieke partijen, niet aan politieke tegenstanders om te bepalen waar concurrenten hun dotatie aan mogen uitgeven. De realiteit is dat ze niet willen dat u de echte boodschap van het Vlaams Belang te weten komt en dus in hun manipulaties en leugens over onze partij trapt. Precies daarom willen ze politieke advertenties op sociale media verbieden zoals Conner Rousseau voorstelt, of beperken zoals Kristof Calvo het wil. Vanuit het Europees Parlement worden ze trouwens op hun wenken bediend. Daar ligt regelgeving klaar om adverteren op sociale media zoveel mogelijk te beperken.

Allemaal in naam van de strijd tegen zogenaamde haatspraak en desinformatie natuurlijk. In realiteit om het systeem tegen de oppositie te beschermen. Ze zijn de controle verloren en willen die terug. Want ze willen aan de macht blijven. Daarom willen ze dat hun gekochte regimepers opnieuw de controle krijgt over de informatiestromen in onze samenleving. Zodat ze opnieuw kunnen manipuleren wat u mag weten, om zo te bepalen wat u moet denken en uiteindelijk voor wie u moet stemmen.

Tom Vandendriessche

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Dit was eindelijk KLAE TAAL over politiek machtsmisbruik eigen aan wat gemakshalve de Europese Democratie genoemd wordt. Het is een ander wooord voor ‘zakkelorum’, een streekgebonden plaatselijk dialectwoord dat gewoontegetrouw gepaard gaat met een wel zeer typisch opberg- gebaar in de binnenzak van hem of van haar die het voor he zeggen heeft..

Verdoken zelfbediening, m onderling akkoord met Uzelf, in samenwerking met anderen op jhtzelfde niveau, van om het even van welke kleurpartij, zoveel mogelijk toe, zodat iedereen, gelijk verbrand, voor de andere moet zwijgen.

Het is een geglobaliseerde denkwereld in het Westen, die vooral in Coburgia aanhang heeft. Ja, zelfs als LEITMOTIV dient voor deze nieuwsoortige EU-USSR di we weeral op aansporen van de Regime Pers, de EUu moeten nemen.

Nog even geduld en dan is het Slinxe Sirenen Lied uit. Gewoon eerst en vooral omdat het geld op is. Maar ook, omdat er in de Nieuwe Vlaamse Vrijstaat die er noodzakelijk logischerwijze zit aan te komen, zal bestuurd worden door Leiders met aangeboren talent om op een eerlijke manier door het leven te gaan.

*

 Digithalys

 

VLAANDEREN VTRIJSTAAT KGRIJGT VORM!!!!!!!!

De gazet ‘LE SOIR’ – als eersSTe - WENNDT DE STEVEN….

Wie volgt???????

Niet dringen AUB……

*

 ZATERDAG 14 JANUARI 2023

898 - VOOR FRANCOFONE BLOEDZUIGERS IS HET ALLEMAAAL OM H ET EVEN: GELD OF BLOED VAN ZOVEEL MOGELIJK VLAMINGEN. ALS HET HUN EIGEN STATUS MAAR VERBETERT

*

I N H O U D

Elke geroofde eurocent als pasmunt, onderweg om carrière te maken als bledgeld in heel de Eurozone.Mry Bruxellabad als hoofdzetel.

In heel het von Saxen-Coburger Francofone jachtgebied, vooral in het Babylon der Anderstaligen en Europees Rover-Hoofdkartier van steeds meer drugverslaafde gelikzoekers die het tot Hovaardigheidsbekleders brachten, die biuken van de vele honderdduizenden vreemde namaak-‘vluchtelingen, is de pasmunt in elk bordeel elke eurocent die ze van uit Vlaandfren kunnnen binnenrijven.

He tis zelfs zó erg, dat de eigen onderzoekshoernalisten van Le Soir zld voorzorgdmaatregrl aa zo ver voorut; de kat de bel aanbinden. De vrees voor de volgende landelmijke verkiezingen die haar schaduw zo ver voor zich uit werpt.

Het mort er dus wel diep inzitten!

 14-01-2023

.DE WERKZAAMHEID

Het blijft rommelen over de werkzaamheidsgraad, nu men erachter is gekomen dat dat zowat de enige mogelijkheid is om de staatsschuld te verkleinen en de begroting in orde te brengen zonder daarvoor nieuwe belastingen te moeten heffen. Dat is trouwens niet alleen in dit land, zie maar naar de commotie die er in Frankrijk is ontstaan nadat president Macron al voor de tweede keer probeert de minimumpensioenleeftijd daar van 62 naar 64 jaar op te trekken. Om de landen met elkaar te vergelijken kan men dat doen met landen waar men (meestal) voltijds werkt en landen waar veel deeltijdse arbeid is. Een voorbeeld van dit laatste is Nederland, waar veel meer deeltijds gewerkt wordt dan bij ons. Officieel liggen België en Nederland zowat op dezelfde hoogte, maar als men de gewerkte uren – niet de dagen – samen telt wordt er in België meer gewerkt.

Als we alleen landen vergelijken waar men vooral voltijds werkt, zijn er trouwens in Europa liefst 12 landen waar de 80% werkzaamheidsgraad al wordt overschreden en waar dus meer gewerkt wordt dan in België.

Tenslotte is er het steeds wederkomende euvel bij Europese vergelijkingen, waarbij men het steeds heeft over België als één geheel, terwijl zo stilaan iedereen die het volgt, weet dat er binnen België de steeds groter wordende kloof is tussen Vlaanderen en Wallonië. Dat laatste haalt nog niet eens de 70% werkzaamheidsgraad, terwijl op sommige plaatsen in Vlaanderen de 80%-graad al is overschreden. Zoals ik eerder al eens geschreven heb, is de werkzaamheidsgraad in dit land ook een werkzaamheidgrens.

*

‘WIN FOR LIFE’ IN BRUSSEL

Brussels minister-president Rudi Vervoort.

Analyse - 14/01/2023 –

*

Een gebrek aan creativiteit kan de Brusselse regering niet verweten worden. Als het om het besteden van openbaar geld gaat tenminste.

In 2010 wou men het voor ambtenaren aantrekkelijker maken om te kandideren voor topfuncties in de administratie. Die jobs hadden een duur van vijf jaar, eventueel verlengbaar en goed betaald. Maar wie nadien terugkeerde naar zijn vroeger werk viel terug op een lager loon en had promotiemogelijkheden gemist.

Daarom kwam iemand, die nu waarschijnlijk anoniem wil blijven, met dit idee: van wie er twee mandaten als directeur opzitten had, zou het loon gewoon doorbetaald worden tot het pensioen.

Een loon om niets te doen

Een soort ‘Win for Life’ noemde iemand uit regeringskringen het in Le Soir. Een loon van minstens 10.000 euro per maand tot zijn 65. Een van de gegadigden was een voormalige medewerkster van het kabinet van Guy Van Hengel (Open Vld) , de vroegere minister van Financiën. Zij mag rekenen op een jaarlijks loon van maar liefst 316.000 euro, waarmee twee jobs op A5-niveau zouden betaald kunnen worden.

Omdat het wel heel grof was om iemand zoveel geld te geven om niets te doen tot zijn 65, werd voor haar een titel verzonnen waarvan niemand blijkt te weten wat van haar verwacht wordt. Zij wordt diensthoofd ‘Brusselse synergie’ en ze zou de administratieve directies beheren ‘die een rol spelen in de regionale coördinatie’. Een volstrekt overbodige functie, die er enkel is gekomen om politieke redenen. Een andere gegadigde mag de hulp aan Oekraïners overzien, hoewel hij op dat vlak niet de minste ervaring heeft.

Le Soir

In niet één organigram dat opgesteld is met goed en zuinig bestuur als uitgangspunt, zou men deze dure benoemingen overwogen hebben. Ze zijn volstrekt overbodig en nutteloos maar vooral zeer duur. Maar het is net goed bestuur dat in Brussel, net als op alle andere politieke niveaus in dit land, het steeds moet afleggen tegen partijbelangen.

Dat niet één regeringslid de krankzinnigheid besefte van deze regeling, is hoogst merkwaardig. In Brussel zag men er geen graten in, tot het uitlekte in de pers. Ere aan wie ere toekomt: Le Soir laat zich de laatste tijd kennen door onderzoeksjournalistiek van een zeer hoog niveau: over de geldverspilling in Wallonië, de corruptie in het Europees Parlement en nu de ‘Win for Life’ van de Brusselse regering.

Rekenhof

De Brusselse politieke zwaar-en lichtgewichten tillen niet zwaar aan doordachte besteding van overheidsgelden en enige orthodoxie in de boekhouding. Het Rekenhof slaagt er ook al niet in om de Brusselse regering op betere beheersgedachten te brengen. Elk jaar zakt de begroting dieper weg in het rood. Dat heeft ook gevolgen voor de schuld, die in de richting van de 10 miljard euro gaat. Het afbetalen daarvan zal door de stijgende rentevoet in 2023 liefst 34% meer kosten.

Een gewone sterveling die zijn schulden ziet oplopen, zal proberen te snoeien in zijn uitgaven. De Brusselse regering belooft dit ook te doen

Maar hoe waarschijnlijk is het dat ze dit zal aandurven met de nakende verkiezingen van 2024?

Splendid Isolation

Dat blijkbaar niemand in de regering aanstoot gaf aan de ‘Win for Life’-regeling voor hoge ambtenaren is symptomatisch. Het tekent een mentaliteit van slordige beheerders die de burger laten opdraaien voor hun fratsen. Er kan niet genoeg herhaald worden dat er vergeleken met de andere regeringen van dit land nergens meer kabinetsmedewerkers zijn dan in Brussel. Minister-president Rudi Vervoort heeft zelfs dubbel zoveel personeel als zijn Vlaamse confrater Jan Jambon. Momenteel hebben de 19 Brusselse gemeenten bijzonder grote financiële moeilijkheden en zien ze geen andere uitweg dan de opcentiemen op de onroerende voorheffing op te drijven. Ze zijn door het Gewest verplicht hun begroting in evenwicht te houden, iets wat de gewestelijke regering zelf niet doet.

De Brusselse bestuurders wanen zich in een ‘splendid isolation’ en kijken minachtend naar al wie bedenkingen heeft bij hun bestuur. Maar het geld kan niet blijven uit de hemel vallen. En met de stijgende rente zou de afrekening voor de burger er wel eens snel en pijnlijk kunnen aankomen

Luckas Vander Taelen

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

DOORBRAAK!!!!!

Deze vetrouwelike wbsite van een der meest gemotiveerde gedegen Vlaamse Voorvechterrs wordt maar al te gemakkelijk afgedaan als NEP IEUWS. Ja, het IS een feit, zo groot als ’n olifant, dat de waarheid altijd kwetst!

Omdat het hen niet welgevallig is, of omdat het teveel risico betekent voor het fiinancieel lijfsbehoud van hun (uitgekochte) voortrkkers die leven bij de gratie der fransdolle bloedzuigerij?

Zelfs ’t Pallitrtke verbergt zich tijdelijk achter de Moeder der Voorzichtigheid. Bang om bepaalde prominente dubbeldekkers bij de dikbetaalde Redactie te mishagen? We zullen dat pas kunnen uitmaken na hun vervanging, waarnaar de gevoelige Lezer al jaren verlangend naar uitzien..

Nu al bang voor de represailles? Of spelen de nare hrinneringen aan de vroegere Repressie hen nu al parten?

Vlaanderen Vrijstaat is er ooit kortstondig geweest, voor een paar maanden, tijdens WO I, toen de Gentse Universiteit vervlaamst werd.

Het was er voor de tweede keer, ietske langer, gelurende WO II. Maar ook toen steunde het iedere keer op buitenlands wapengeweld. Gezien de afloop, moeilijk te verdedigen. Nu, voor de derde keer, steut het op de levenskracht van het Eigen Volk. Dat na vele eeuwen verslaving, het einde vn zijn lijdensweg ziet naderen. Liever op basis van eigen zweet zelf met 6 miljoen leven als Bourgondiërs, dan ’n paar duizend bloedzuigers nog enkele jaren te laten wentelen in bij de buren gestolen fortiinen.

*

Digithalys