Archief

Op Vrijdag de 13^de

stierf de laatste

Tempelier op

de brandstapel

zo dat de Franse koning

niet aan diens geld kon…..

*

Vrijdag 13 januari 2023

*

897 - DE GELDZUCHT VAN ONZE LIIE ZUIDERBUREN IS PRECIES EVEN OUD ALS ZIJ ZELF

*

I N H O U D

*

De Orde der Tampeliers, de eigenlijke Bevrijders van Het H. Graf in 1095, waren authentieke Vlamingen die via giften van Gelovigen van over geheel de Christelijke Weteld, na een paar honderd jaar schatrijk waren geworden.

De Franse koning, die in 1302 nogal goed op zijn donder gekregen had, zon, samen met de Paus, op weerwraak en lokte het voltallig Bstuur der Tempeliers uit het H. Land naar Parijs onder het voorwendsel van een gezellig etetje tedamen. Maar dat eindigde dezeldde avond nog in de cal, want ze wilden niet bestolen worcen.

Na ’n paar jaar martelen en weigeren, volgde het doodvonnis. Dat voltrokken weerd van op ’n eiland in de Seine.

Waarbij de laaste woorden van de Tempelier waren, dat hij ervoor zou zorgen dat zowel de Paus als de Koning hem binnen het jaar zouden volgen in de Eeuiwge Zalighjeid, elk op zijn eigrn manier.

En alsus geschiedde naar zijn woord….. Tpt grote vreugde van de gehele Christeklijke wereld.

Mooie vooruitzichten, met het oog op de komende Verleizingen van Mei 2024…..

13-01-2023

GEEN 2014 BIS

*

Op bladzijde drie van ‘t Pallieterke staat al een tijdje wat ik zie als het wekelijkse hoofdartikel. Daarin wordt regelmatig gepolst naar de politieke stand van zaken in het vooruitzicht van de verkiezingen van 2024 en de mogelijke vorming van de nieuwe Vlaamse deelregering.

Uit wat ik er deze week uit opmaak is, dat mijn lijfblad er zich al bij heeft neergelegd dat die volgende Vlaamse regering zal gevormd worden door de N-VA en Vooruit en er zal moeten worden uitgekeken worden naar een derde partner, meer dan waarschijnlijk de Open VLD. In het artikel van 12 januari verwijst ‘t Pallieterke daarvoor o.m. naar de verkiezingen van 2014, toen N-VA en cd&v al een Vlaams regeringsakkoord hadden en Open VLD bereid was dat akkoord mee te onderschrijven zonder er één jota aan toe te voegen of te veranderen. Puur blauwe postjespakkerij. Goed voor Open VLD, maar slecht voor Vlaanderen. Toen, maar ook straks als men ermee zou doorgaan.

 

Wat men zelfs bij ’t Pallieterke schijnt te vergeten is dat, volgens alle laatste peilingen, het niet de N-VA, maar het VB zal zijn die als grootste partij uit de Vlaamse regionale verkiezingen van 2024 zal komen en dus eerst aan de bak zal komen voor de samenstelling van een volgende Vlaamse regering. Als de andere partijen een samenwerking van het VB zouden weigeren – wat in de lijn van de verwachtingen ligt – dreigt men inderdaad naar een soort herhaling van 2014 te gaan.

    In het kader van bovenstaande wordt het dan ook steeds belangrijker dat alle Vlamingen, die iets geven om de toekomst van hun regio, in 2024 VB zullen stemmen, al was het maar om die partij tenminste gewestelijk incontournable te maken, zodat Vlaanderen weer niet geconfronteerd zal worden met vijf jaar deelregering à la Pasbon die de Belgische geschiedenis verder lijdzaam zal blijven ondergaan en dat onze francofonen zich zullen moeten realiseren dat het deze keer menens zal worden..

LIJFLIED VAN TINNE EN ALEXANDER: ‘WE ZIJN GOE BEZIG, OOK AL ZEGGEN ZE VAN NIET.’

**

België Bananenrepubliek

Satire - 15/01/2023

*

Deze week was er weer eentje van om het hardst liegen, van de zwartepiet toespelen – excuseer het anderskleurig plasorgaantje toespelen –, en onmacht demonstreren. De regeringen en bestuurders van dit land staan machteloos tegen de wereldwijde drugsmaffia, de miljarden rijke gehaaide multinationals, Russische hackers en graaiende politici. Het enige wat men doet is de vinger naar elkaar wijzen, paraplu’s opentrekken, alles uitstellen naar de Griekse kalender, factuur naar de belastingbetaler sturen en vooral keihard liegen.

De annalen van grote smurf en zijn groene sandaalheldin

 

Hiep, hiep, hoera! Ontkurk de champagne. Ontsteek het zegevuur. Laten we het vuurwerk van oudejaarsavond nog eens overdoen. Want Tinne en Alexander werden verkracht door Engie en zijn schijnzwanger. Ze zijn in blijde verwachting van studies rond voorbereidende werken voor de preparatie van een concept voor de verlenging van twee kerncentrales. Joepie! Al dat moois werd bevestigd in een niet bindende intentieverklaring die de eufemistische benaming ‘Heads of Terms Agreement’ meekreeg.

Na 9 maanden sjacheren en soebatten hebben jullie de intentie een voornemen van krijtlijnen van basis van de grondslag van fundering van voetnoot van een akkoord

Een servetje van de ‘Comme chez soi’ met daarop de woorden ‘België’, ‘Engie’, ‘kerncentrales’, ‘misschien’ en de afsluitend zinsnede ‘we klappen er later nog wel eens over’… getekend Alexander, Tinne en Engie. Topprestatie van onze grote smurf en groene sandaalheldin. Na 9 maanden sjacheren en soebatten hebben jullie de intentie een voornemen van krijtlijnen van basis van de grondslag van fundering van voetnoot van een akkoord.

De zeven dwergen van fake-beleid

We zijn ze met De Croo I stilaan gewoon. De non-akkoorden. Het fake-beleid. De perceptiebeslissingen. Wat kregen we sinds november 2020 allemaal? Mini-arbeidshervormingen zonder echte impact. Een pensioenhervorming die er dan plots geen bleek te zijn en dan nog eens een aanslag op de schatkist was. Een fiscale hervorming die de deadlines keer op keer niet haalt. Een staatshervorming waarvan de volksraadpleging een examen bleek voor laatstejaarsstudenten pol en soc. En nu een nucleair akkoord dat er geen is. De zeven dwergen beseffen wel dat ze slecht bezig zijn, maar liegen het weg. Ze zingen luidkeels het lijfliedje van de familie Planckaert: ‘We zijn goe bezig, ook al zeggen ze van niet.’ Ze kunnen meedoen in The Masked Singer, verkleed als hyena’s.

War on drugs

 Een kind is dood. Een vergis-dode bij symbolische wraakbeschietingen. En want doen Vincent Van Quickenborne en Annelies Verlinden. Ze gaan een drugcommissaris aanstellen. Wanneer? En wat moet die brave man of vrouw of genderombouwpakket dan wel doen? Dat zien ze nog wel. Wow! Er komen extra containerscanners. Wanneer? Na de verkiezingen in 2024.

De bar van het federale parlement heet niet voor niets, de ‘coffeekamer.’

Het is duidelijk. We moeten de war on drugs starten in de parlementen. Daar moeten we eerst alle druggebruikers via drugtesten uit de pluchen zetels zwieren. De bar van het federale parlement heet niet voor niets, de ‘coffeekamer.’ Met de weinige overgebleven drugsvrije parlementaire wettenbakkers kunnen we dan aan de slag. In de federale regering blijft met zekerheid 1 minister op post, de asceet der asceten, minister Frank Vandenbroucke. In de Vlaamse regering hoop ik op zuster Hilde Crevits, tenzij haar burn-out medicatie nog niet is opgebrand. We kunnen moeilijk met druggebruikers de drughandel bestrijden. Ook alcoholisten sluiten hun café niet, hooligans beslissen niet over stadionverboden en kinderverkrachters stemmen geen wetten over grooming. Belangenvermenging heet dat.

Narcojustitie

De Croo zei deze week: ‘Druggebruik kan onschuldig lijken, maar er hangt bloed aan’. Excuseer! Onschuldig lijken? Er is niets onschuldig aan illegaal drugs gebruiken. Iets wat illegaal is, is nóóit onschuldig. De Vivaldioten willen de drugsmaffia bestrijden met een minister van Justitie die al meermaals openlijk bekende een druggebruiker te zijn.

Op Villa Politica ontkent Vincent Van Quickenborne, met uitgestreken tronie en het lieg-talent van De Croo, dat hij geen drugsdealers kent en geen drugs gebruikt.

Vincent hoe koop jij illegale drugs zonder je dealer te laten arresteren? Of is hij de enige die niet in de cel moet? Op Villa Politica ontkent Vincent Van Quickenborne, met uitgestreken tronie en het lieg-talent van De Croo, dat hij geen drugsdealers kent en geen drugs gebruikt. Nochtans. Op het door zijn vrouw georganiseerde hardrock en metalfestival ‘Alcatraz’ loop je quickie wel eens met wit gepoederde neus tegen het lijf. Door de pannenkoeken met bloemsuiker die men daar naast de pinten serveert uiteraard. Ook in een mondaine club in Knokke – bekend voor zijn functioneel zwart marmeren tabletten in de toiletten – kunnen we quickie wel eens aantreffen uitgelaten dansend in hogere sferen. Op de tafels dansend bedoelen we daar uiteraard mee.

*

Dit was niet op de afbraak: 

   Paul Prins woef. Ook wel bekend als Prins Laurent is kwaad omdat het parlement zijn naam wijzigde naar Laurent van Saksen-Coburg, terwijl het volgens woefje VON Sasken-Coburg moet zijn.

   Op de boerenbeurs AgriFlanders delen @cdenv en @openvld gratis het abdijbier ‘Het Schijnheilig Paterken’ uit. Wie niet zat wordt van het bier, wordt ongetwijfeld dronken van hun kontdraaierij.

U kan nog steeds het boek ‘Het jaar van de banaan 2022’ bestellen voor de prijs van 23,00 euro inclusief verzending. Ook de editie 2021 en 2020 kan je nog altijd bestellen voor 17 euro inclusief verzendkosten. Ook dit jaar is er terug een cadeaubox van de laatste drie edities 2020-2021-2022. Drie boeken die je meenemen op een satirische trip door politiek Vlaanderen.

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Persoonlijk vind ik het niet kunnen, dat de bananencultuur ingezet wordt als voorbeeld voor een door en door verrot Kloteland lijk het onze.

Bananan zijn al van nature uit in het nadeel, omdat ze nu eenmaal van bij de bevruchting krom zijn, maar die vruchten des velds, die de voedingsbodem vormen van de meeste volkeren die we thans verplicht importeren om ons te veevangen aal we sreaks uitgestorven zullen zijn, daarom minderwaardig beschouwen is een maatje te groot.

Crème de Banane zou ik gepaster vinden. Vooral omdat onze Regeringsleiders dan dugs kunnen consumeren zoveel ze willen en kunnen betalen, zonder dat het opvalt.

Wedden dat één enkele stemronde zou volstaan om eensgezind deze Wet er door te krijgen!!!!!

*

 Digithalys

*

pnderjdag 13 januari 20231

*

897 - DE DAMMSE VAART LIGT VER VAN ZOWEL NIVEL ALS VAN LAKEN. JE VRAAGT JE AF WAAROM. OM DE EENHEID VAN HET LAND TE BEKLEMTONEN?

*

I N H O U D

*

Moordwapens uit het zicht, ergens te velde, en acher eenieders rug durven dumpen. In de stille hoop, dat deze eenmaal uit het zicht, ook uit de herinnering zullen geraken.

Mis, Poes! De masasamoorenaars,, samen met de Hovaardighedisbekleders di acher hen stonden, moeten immers niiet van de slilmpsten zijn gweest. Want het kleinste kind weet dat vissen geen vuurwapens lusten. Hoogstens de restartjes van het prinselijk speerma dat nog aan de vingers moet hebben gekleefd.

Nu gaat het Gerecht, officieel voortgaande op de nagelaen sporen, proberen tijd te winnen zodat de ganse zaak eindelijk definitief kan geseponeerd worden. Dood en begraveen, lijk de tientallen onschuldige toevallige slechtoers.

Oef,

vcolgens de bestaande roddel, wat ’n zucht van verlihcting uit de ogen van een gewezen sporrokjesprins die hdt later zelfs nog tot Ko,ing dr Belgen zou brengen

Het is dat, of allerlaatste wachten op de personslijke llaatste woorden op iemands srerfbed. Er waren nu eenmaaal doden, dat staat onloochenbaar vast. Dus zijn er daders. De motieven zijn gekend, alleen de link, ttz de samenstelling van het prinselijk gezelschap van die dagen moet nog te te berde komen.

Wqnt vergeten we het nooit: Hoe groter geest, hoe groter beest!...

12-01-2023

Magneetvissen

*

Magneetvissers (ja, die bestaan ook) hebben in de Damse Vaart met hun ‘plakijzer’ een machinegeweer boven gehaald, iets waar de speurders naar de ‘Bende van Twijfel’ niet toe in staat bleken. Of het iets zal uitmaken is maar de vraag, maar ondertussen draait die nationale bezigheidstherapie weer even op volle toeren.

In de laatste weekeindeditie van 2022 van De Tijd noemde Rik Van Cauwelaert de hele onderzoekscommissie zelf ‘een bende’, zoals ik zelf trouwens ook al gedaan had in mijn laatste blog erover (die van 2 augustus 2022).

Heel het onderzoek naar de Bende van Nijvel was gericht op de mogelijke, bijna zekere interventie van al dan niet militaire rechtse krachten, terwijl ik steeds heb volgehouden dat de CCC, de ‘Cellules Communistes Combattantes’ er iets mee te maken hadden. Het was té opmerkelijk om toevallig te zijn dat, nà het oprollen van de CCC, die bommen plaatsten waarbij doden vielen en openlijk ervoor uitkwamen ons democratisch systeem te willen ontwrichten, er door de zgz Bende van Nijlen geen enkele aanslag meer werd gepleegd. Maar zo’n idee paste niet in de complottheorie van de Belgische staatsveiligheid die zich liever bezig hield met het schaduwen van betogingen en vergaderingen van het Vlaams Blok. Of met lone wolf-gevallen zoals dat van Jurgen Conings. Het dossier van de bende werd, om redenen die nooit bekend werden gemaakt, van Dendermonde overgebracht naar Charleroi, waar het jarenlang stof heeft vergaard tot niemand er nog iets serieus in kon terugvinden. De verjaringstermijn werd speciaal voor deze zaak van 30 op 40 jaar gebracht, maar meer dan een bezigheidstherapie – waaraan op een gegeven ogenblik zo’n 100 man ‘werkte’- is het nooit geworden. Over drie jaar is alles ‘over and out’.

Natuurlijk volgden er geen aanslagen meer, door de fananten va    n de CC nadat deze bende met wortel en tak was …… vastgezet.

Dat er in al die jaren over de Bende van NIJVEL helemaal geen onderzoeks-resultaten werden bekend gemaakt en dat die ad vitam eternam top-secret zullen bleven, staat als een tricolore vlaggenast boven het Koninklijk Paleis in Laken. Daar waar koningszonen wonen vóòr ze Koning worden.

Al kan het natuulijk altijd ook dat er ooit Geschiedenis Schrijvers zullen opstaan die de vele Prinselijke tripjes naar Het Waeme Zuiden zullen willen in kaart brengen..

De vraag is alleen maar, of de cassettes met opnamen van de vele nachtelijke koninklijke stoeipartijtjes nog zullen terug te vinden zijn. Want die liggen waarschijnlijk al lal,g in het hellevuur. Of zelfs, zoals dat via magneetvissers opgevoerde vuurwarpen, als spoorvervalsing, ergens op de bodem van ee Dammse Vaart.

Waarom de Damse Vaart, en niet in het Albertkanaal?

OOK NA 2024 WELLICHT GEEN GROTE, EENGEMAAKTE RECHTSE FRACTIE BINNEN HET EP

**

Ursula Von der Leyen (rechts) schudt handjes met Giorgia Meloni.

*

Analyse - 13/01/2023 Filip Michiels

*

Een nieuwe ontmoeting tussen EVP-voorzitter Manfred Weber en ECR-partijvoorzitter én kersvers Italiaans premier Giorgia Meloni in Rome ‘voedt de geruchten’ over een groeiende toenadering tussen christendemocraten en conservatief-rechts binnen het Europees Parlement. Maar zowel Assita Kanko (N-VA, ECR) als Gerolf Annemans (Vlaams belang – ID) relativeren het gespin over mogelijke nieuwe fracties: ‘Dat is meer iets voor de week na de verkiezingen.’

Al ruim twee decennia was er na de Europese verkiezingen één grote zekerheid: de Europese christendemocraten belandden telkens opnieuw netjes in het midden van het bed. Ook in het huidige parlement is de EVP – met 177 zitjes op een totaal van 705 – veruit de grootste fractie. De socialistische fractie telt 145 verkozenen, het liberale Renew Europe heeft er 101. Ter rechterzijde zijn ID – waarvan onder meer het Vlaams Belang deel uitmaakt – en ECR (met onder meer N-VA) aan elkaar gewaagd: 65 tegen 64 zetels.

Binnen het Europees parlement bestaat er geen formele coalitie, maar informeel vormden de christendemocraten, de liberalen en de groenen de voorbije legislatuur wel samen één blok. Hoewel we nog ruim een jaar van de Europese verkiezingen zitten, wordt er al duchtig gespind over mogelijke nieuwe fracties en samenwerkingen. En het lijkt, om meerdere redenen, lang niet meer zo evident dat het huidige blok van chistendemocraten, liberalen en groenen ook na 2024 nog stand zal houden.

Nadrukkelijker rechtse koers

Enerzijds is de positie in eigen land van heel wat centrumrechtse partijen de voorbije jaren immers stevig verzwakt. Dat geldt onder meer voor Duitsland, Frankrijk en Spanje. Het risico is dus reëel dat de EVP stevig gehavend uit de volgende Europese verkiezingen komt. Anderzijds heeft de meer rechtse strekking binnen de EVP het ook steeds lastiger met een aantal groene standpunten, onder meer op vlak van migratie.

Onder impuls van de Maltese parlementsvoorzitter Roberta Metsola ging de EVP-fractie de voorbije maanden dan ook een nadrukkelijker rechtse koers varen

De toenadering tot de Fratelli d’Italia van Giorgia Meloni – die ook al enkele jaren voorzitter is van de rechts-conservatieve ECR-partij – past dus perfect in dat plaatje. Die gesprekken lijken dan weer de kansen te hypothekeren op een nieuw uitgesproken rechts blok, waarbij ECR samen zou gaan met ID. Een aantal parlementsleden uit de ECR-fractie mogen zo’n uitgesproken rechtse fractie dan misschien wel genegen zijn, anderen gruwen dan weer van een samenwerking met wat zij als ‘extreemrechts’ omschrijven. Ook N-VA houdt die boot, officieel althans, nadrukkelijk af. In eigen land weigeren om samen te werken met het Vlaams Belang, maar er binnen het EP wél een fractie mee vormen, dat krijg je immers aan niemand uitgelegd.

**

**

Groene arrogantie

Zowel Assita Kanko als Gerolf Annemans relativeren het belang van de ontmoeting tussen Weber en Meloni, die plaatsvond in de marge van de begrafenis van paus Benedictus. ‘Het is niet abnormaal dat de voorzitter van de grootste fractie binnen het EP een nieuwe premier ontmoet’, klinkt het bij Kanko. ‘Maar het klopt wel dat de verstandhouding tussen onze fractie enerzijds en de EVP anderzijds bijzonder goed is. En er is de voorbije maanden binnen de EVP ook een trend merkbaar is om het vizier wat meer naar rechts te richten, de frustratie over de groenen en soms ook de liberalen neemt absoluut toe.’

 

Dat is ook Gerolf Annemans opgevallen. ‘Zeker bij de Oost-Europese EVP-parlementsleden groeit er al veel langer ongenoegen over de te groene koers van de EVP. Enerzijds stellen die groenen zich bijzonder arrogant op, anderzijds lonken de eerder rechtse parlementsleden binnen de christendemocratische fractie natuurlijk ook naar de twee uitgesproken conservatieve fracties in het EP, die dat probleem zouden kunnen oplossen. Het is in dat kader dat je die recente toenadering moet zien. Meloni stelt zich vandaag ook een stuk gematigder op dan aanvankelijk verwacht, al was het maar omdat ze zoveel mogelijk Europese centen naar Italië wil doen vloeien. Dat maakt haar, en dus ook de ECR-fractie, nu ook tot een aanvaardbare gesprekspartner voor de EVP.’

Annemans ontkent niet dat ook ID een nauwere samenwerking met de ECR-fractie niet ongenegen zou zijn, maar nuanceert ook. ‘Samenwerken binnen zogenaamde big groups – fracties die samenklitten – is nog iets anders dan echt een formele nieuwe fractie vormen. De ECR kan het zich overigens ook niet veroorloven om al te veel naar het centrum op te schuiven. Heel wat partijen binnen die fractie – denk maar aan het Spaanse Vox – zitten daar immers helemaal niet op te wachten.’

Orban

Het Vlaams belang-kopstuk zelf ziet eerder toekomst in een grotere groep waarin grote stukken van ID én ECR gaan samenwerken. Waarbij hij niet onder stoelen of banken steekt dat voor hem persoonlijk ook N-VA én de partij van de Hongaarse premier Orban zeer welkom zouden zijn. Maar hij toont zich ook realistisch.

‘N-VA zal nog liever samengaan met de EVP dan met ons in een nieuwe fractie te belanden. Tegelijk lijkt een echte samensmelting van ECR en EVP me dan ook weer onmogelijk. Beide groepen zouden dan volledig uit elkaar vallen. Als Vlaams Belang zijn wij voorstander van een zo groot mogelijk raamwerk van Europese patriottische partijen, omdat die ideologisch nu eenmaal bij elkaar horen. Een aantal mensen van de huidige ECR horen daar zeker ook bij, net zoals iemand als Orban. Het is immers uitgesloten dat hij nog in een fractie met de EVP belandt, maar voorlopig kijkt hij rustig de kat uit de boom. Dit gezegd zijnde: mijn ervaring leert me dat, alle gespin vooraf ten spijt, nieuwe fracties pas écht worden gevormd in de dagen na de verkiezingen. Maar dat de kaarten aan de rechterzijde grondig opnieuw geschud zullen worden, dat lijkt me evident.’

Oekraïne

Voor Assita Kanko is de kans op een uitgesproken rechtse fractie waarin ID en ECR elkaar zouden vinden haast nihil. ‘Vox is daar wellicht wél voor te vinden, maar de Spanjaarden staan zowat alleen. De Polen bijvoorbeeld hebben hun lesje wel geleerd sinds de inval in Oekraïne, en gruwen van een aantal ID-parlementsleden die tot voor kort hun bewondering voor Poetin niet onder stoelen of banken staken. Tegelijk heeft ECR zelf ook weinig baat bij een gemeenschappelijke fractie met de EVP: waarom zouden we ook? Als losse fractie staan we veel sterker wanneer ze ons nodig hebben.’ De kans dat Orban zou aansluiten bij de ECR-fractie lijkt haar al even klein. ‘Mocht dat gebeuren, dan stappen heel wat andere parlementsleden meteen op uit onze fractie. Daar hebben we dus niets bij te winnnen

*

 

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Fratelli d’Italia: het hoge woord is er uit en hopelijk zullen we het in de komende maanden en jaren nog heel dikwijls mogen horen.. Zo dat het stilaan ook doordringt tot in de financiële Hoofdkwartien van de eigen Regime Media.

Met in het Europees Parlement in het Zuiden de steun van It   lië, en van Hongarije in het Oosten, zitten onze mensen van He Vlaams Belang op rozen…

Vlaanderen Vrijstaat herleeft nu al….

*

Digithalys

Woensdag 11 januari 2023

*

895 - HOE HET VERDER VERLOOPT….

*

I N H O U D

*

De coomplotten tegen Vlaanderen Vrijstaat worden gewoon op het Hoogste Niveau verder gesmeed, zoals het hoort bij alle complotten die het lchet licht niet mogen zien.

De Regeimemedia zwijgen in allle talen maar de Man in de Straat leest tussen de lijntjes en ziet Het Licht..

Nog even geduld, dat weten ze. En dan vallen de marskers….

09-01-2023

DE KLOOF

* 

In mijn blog van zaterdag meldde ik nog dat het aantal werklozen in Wallonië in 2022 nog lichtjes gestegen is, terwijl men in Vlaanderen nog steeds volk tekort komt. Ondertussen blijkt dat voor Vlaanderen het tegenovergestelde te zijn. Bij ons is in 2022 het aantal werklozen gedaald. Het is zelfs nooit zo laag geweest. Dat betekent dat de kloof tussen noord en zuid steeds groter wordt, alle zgz ‘Marshall plannen’ ten spijt.

We zouden in Vlaanderen gek zijn, mochten we van de verkiezingen van 2024 geen gebruik maken om eindelijk eens paal en perk te stellen aan al die oeverloze Belgische verkwistingen en dat kan alleen vanuit een versterkte positie van alle Vlaamsnationalisten in eigen parlement en deelregering. We hebben geen behoefte meer aan traditionele partijen die decennia lang steeds maar één ding hebben gedaan: toegeven om de Belgische constructie – een land dat nooit meer zou uitgevonden als het niet bestond - in stand te houden.

10-01-2023

.OMNIUM GALLORUM *

*

   *‘Omnium Gallorum Belgae fortissimi sunt’ (Van alle Galliërs zijn de Belgen de dappersten / Julius Caesar).

*

Het was deze laatste die de term ‘Belgica’ eerst vernoemde. Hij bedoelde daarmee het grondgebied tussen Gallië, grosso modo het huidige Frankrijk, de Noordzee en de Rijn. De huidige Belgen hebben met die van toen niets te maken. Die laatsten waren Kelten, wij stammen eerder af van Germaanse Franken.

Zondag waren we toe aan de tweede aflevering van ‘Het verhaal van Vlaanderen’. De eerste was een groot succes: meer dan 1.100.000 Vlamingen hebben ernaar gekeken en daar zijn dan nog niet de kijkers bij die het uitgesteld hebben bekeken of via VRT Max. Het blijft nog steeds te vroeg om er een definitief oordeel over te vormen, maar het wordt wetenschappelijk ondersteund en ziet er goed uit. Dat het veel geld heeft gekost, had ik zelf al gesteld in mijn blog van 1 januari, maar misschien loont het toch de moeite. De Vlaamse regering is er tenslotte om Vlaanderen te promoten en dat mag wat kosten, zeker in aanloop naar de voor ons zo belangrijke verkiezingen van 2024. Het zal in elk geval beter besteed zijn dan de miljoenen die worden uitgegeven voor koning voetbal. Of, om het even bij de geschiedenis te houden: de renovatie van het Rubenshuis in Antwerpen: 4,7 miljoen euro, om nog te zwijgen over wat we zijn kwijtgespeeld aan ‘El keukenribbedie’... Alles is relatief.

Met mijn interesse voor geschiedenis en mijn slecht karakter als gevolg van mijn jarenlang abonnement op ’t Pallieterke, toch enkele kleine opmerkingen in het voor de rest letterlijk geweldig verhaal van de Romeinse overheersing:

Nadat Caesar de Keltische Eburonen verslagen had, liet hij de streek over aan de Tongeren, een Germaanse stam die van de overkant van de Rijn kwam en die zijn naam gaf aan de huidige stad met dezelfde naam. Ambiorix kregen ze niet te pakken. Die vluchtte met enkele getrouwen de Rijn over en liet niets meer van zich horen. Hij kwam er waarschijnlijk beter vanaf dan Hannibal, die tenslotte uit het leven stapte om te ontsnappen aan de Romeinen, die hem achtervolgden tot in het Midden-Oosten.

In 476 na Christus eindigde voor onze streken niet het Romeinse Rijk tout court, maar alleen het West-Romeinse Rijk. Het Oost-Romeinse Rijk hield het uit tot 1453 toen Constantinopel werd ingenomen door de Turken.

 

Het vastgrijpen van de wereld

Als bezinning, een wandeling van Ierland naar Constantinopel: een poging om de wereld te vatten. Zo ontstaat een boeiend verhaal, een persoonlijke kaart van Europa.

'Ik was alleen, alleen met een miljoenen jaren al tegen de rotsen botsende, klotsende hotsende watermassa, basis van alles, van de eerste eencelligen en van heel wat gedichten, alleen ook met de wind en met mijn eigen blik op de verte; over de oceaan hing dunne nevel, als flarden karnemelk, maar voorts bleef de lucht helder, waardoor ik in het zuidwesten nagenoeg perfect de vormen van de op zo’n vijftien kilometer afstand gelegen eilanden kon waarnemen, het kleinere en ontoegankelijke Little Skellig, grillig en gekarteld, met een hoogste top op 132 meter boven de zeespiegel, en ten zuiden daarvan het grotere Skellig Michael of Great Skellig, met twee puntige toppen, waarvan de zuidelijkste 217 meter bereikt.'

Zo begint Ik = cartograaf, een onweerstaanbaar reisverhaal van Jeroen Theunissen. Een verslag van een wandeltocht: een onhandige poging om onze snel veranderende wereld vast te grijpen. Een verhaal over een man die halsoverkop wegvlucht van zijn verantwoordelijkheden, terugkomt en probeert een woonplek voor zijn kinderen te creëren.

Al wandelend en observerend als een ware cartograaf probeert hij de overtollige literaire en persoonlijke ballast in 185 wandeldagen van zich af te schudden. En dat lukt hem wonderwel.

Nooit is hij alleen. 'Een schep gezonde bosgrond telt evenveel organismen als de planeet mensen, nooit dus was ik in het bos alleen. Hoe zou ik? Veertig triljoen microben droeg ik op en in mijn lijf met mij mee.'

De verhalen, schrijft Theunissen, maken het landschap, het is in de verhalen dat Europa vorm krijgt.

Ik = cartograaf prijkt ondertussen op de longlist van de Boon Literatuurprijs. En dat is meer dan terecht, vindt onze medewerker Frank Hellemans. 'Theunissen laat zich tijdens zijn grande randonnée op sleeptouw nemen door verhalen over buitenstaanders die hij overal te velde oppikt. Gaandeweg vindt hij een nieuwe gezondheid. Slow living heet zoiets tegenwoordig. Theunissen demonstreert zonder poeha maar met des te meer authenticiteit hoe die er zou kunnen uitzien.’

Jeroen Theunissen, ‘wiens oeuvre almaar relevanter, overtuigender en onweerstaanbaarder wordt’ (dixit De Standaard) tekent in Ik = cartograaf een persoonlijke kaart van Europa, het continent dat hij graag zijn thuis wil noemen, aldus de flaptekst van het boek.

Deze week ons warm aanbevolen 'boek van de week'.

Bestel hier uw exemplaar

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Even uitblazen om, deze keer samen met DS, terug te vallen op ons Oude vetrouwde Avondlad, dat nu elk moment dreigt in de muil te vallen van het Immigratie Monster…

DS dus eindelijk als mede verantwoordelijke voor de heropstaning van Het Eigen Volk Eerst?

Daar zal veel volk komen naar kijken…..

*

Digithalys

* nsdag 10 januari 2023 * 894 - KAK OF GEEN KAK, DAT VERRADERLIJK CHINEES GRIEPKE, EDE OMI CJROM VARIANT IS MEE MEET ALLE VLUCHTEN TER WERELD * I N H O U D Neen, dart kan niet. Nog meer ranzige berichten over Ayatholia-land waar het wakkeer gezschoten !!!!! Volk voor zijn Leiders een galg als parachute verwacht, of gaan we over tot de orde van de dag, namelijk het opnieuw verplicht dragen – zelfs op de toioletten, van onze muilbanden? ** ** Ik weet het niet. In ieder geval zou het nuttig zijn, om goed op tijd van de Chunezzen over re nemen wat goed is voor het Algemeen Welzijn. Nameelijk na het bdteugelen van de sprak- en speekssel spieren, ook onze sluitspieren – achter en vooraan - te leren beheersen. Hdet is dat, of straks gaan kiezen voor een onafhankelijk Vlaanderen Vrijstaat. Ik mag er niet aan denken, iedereen, man of vrouw of besneden genderloze, met afgewend hooffd en saemngeknepen lippen op straa te zien omver vallen. Om op die manier af te raken van de huidige aan de anddre kant van de plaaeet levende kak-dictatoren die alleen nog maar leven om de EU richtlijnen voor de verdelging grvplgd door de omvolking van het Eigen Volk na te rkomen. Het is niet WIJ, maae die Slinxe Europa dat de por op moet. Het is de enige manier om zal die uitwerpselen, immigratie en zon de wereld iit te helpen…. 9-01-2023 .WIN FOR LIVE Over Brussel heb ik al heel wat papier vuil gemaakt, zopas nog n.a.v. de rellen en het gebrek aan organisatie vanwege de te versnipperde politiezones. Brussel heeft 18 burgemeesters teveel en evenveel schepencolleges, gemeenteraden en OCMW’s. Daarenboven zou men gewest en stad beter samenvoegen tot één soort stadsgewest en zou men ook daarmee massa’s geld kunnen uitsparen. En dan komt daar nog de ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’ bovenop, een – nota bene – ongrondwettelijke constructie met nogmaals een minister-president, ministers, ministeries en kabinetten, waarvan Brussel zowat de helft levert.      En zelfs daarmee houdt het nóg niet op. Uitgerekend in dat Brussel met al zijn honderden overbodige dik betaalde postjes, blijken statutaire topambtenaren met tien jaar dienst hun riant salaris te behouden tot aan hun pensioen. Zoiets zoals de beroepsdoppers in het hele land – oververtegenwoordigd buiten Vlaanderen - maar die moeten het wel met veel minder stellen. Wat die topambtenaren in Brussel betreft, is het een ‘Win for Life’. VOORBEELDEN VAN HET VLAAMSE GEZEGDE ‘ZIJN KAK INHOUDEN’ ** Iets voor Verloren Maandag Acta Sanctorum - 09/01/2023 Johan Sanctorum De corona-epidemie is drie jaar geleden uitgebroken in China, we hebben haar na veel miserie min of meer onder controle, en daar zijn ze terug met hun virussen: vanaf 8 januari, gisteren dus, heft de Chinese overheid alle reisbeperkingen op. Tegen de te verwachten horde van potentieel besmette toeristen neemt elk EU-land zowat zijn eigen beveiligings maatregelen. Eerst was er sprake van de meest drastische en effectieve maatregel: elke Chinees de toegang tot ons grondgebied ontzeggen. Wat Peking hoogst discriminerend vond en indruisend tegen het vrije verkeer van mensen en goederen. Oeps.   Sommige landen zoals Italië (landplaats van het virus in 2019), Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk onderwerpen alle Chinese bezoekers aan een coronatest in de luchthaven. België vraagt alleen een testcertificaat, maar wil bijkomend ook onderzoek doen naar de echte besmettings graad binnen de Chinese populatie, en neemt daarbij zijn toevlucht tot een wetenschappelijk geavanceerde methode: men onderzoekt het sanitair afvalwater van het vliegtuig in kwestie. Dat is slim bekeken. En ook al geeft het geen uitsluitsel over de afzonderlijke passagiers, we komen via de riool-inspectie toch iets te weten over de globale viruslading van onze gasten, en zelfs van heel hun thuisland. Dixit opperkakistocraat Frank Vandenbroucke. Anale training Zo gezegd zo gedaan. Een vat rioolsubstantie van het vliegtuig werd voor analyse overgebracht van Brussels Airport naar het Rega-instituut, het labo van de KUL waar ook ene Marc Van Ranst werkzaam is. Maar de resultaten vielen tegen, aldus een teleurgestelde onderzoekster Elke Wollants aan de VRT: ‘We hadden eigenlijk een staal met meer stoelgang verwacht, maar we hebben nu afvalwater gekregen’. Hoe hard Elke ook roerde in het Chinese soepje, het bleek alleen spoelwater te bevatten en geen, nu ja, vaste bestanddelen. De Communistische Partij beschouwt ook de ontlasting van haar onderdanen ten alle tijde als staatsbezit én staatsgeheim. Een regime dat zijn burgers zelfs tot anale retentie kan bewegen, hoe mooi is dat Daar valt maar één wetenschappelijke conclusie uit te trekken: tijdens de negenenhalf uur durende vlucht van Peking naar Brussel deden die toeristen niet één keer een grote boodschap, wat ik een straf staaltje vind. De waarom-vraag stellen is ze beantwoorden: omdat hen daartoe de dwingende aanmaning van de Chinese overheid was gegeven. De Communistische Partij beschouwt ook de ontlasting van haar onderdanen ten alle tijde als staatsbezit én staatsgeheim. Een regime dat zijn burgers zelfs tot anale retentie kan bewegen, hoe mooi is dat. Dat brengt ons op het Antwerpse gezegde, ‘zijn kak inhouden’, zeer toepasselijk op deze verloren maandag. We hebben namelijk geleerd dat we ons gevoeg moeten doen op de juiste plaats en het juiste moment. Volgens die goeie ouwe Sigmund Freud is ‘leren op het potje gaan’ zelfs de hoeksteen van elke maatschappelijke orde. Op een zeker ogenblik is het gedaan met wildkakken en moet er onder lichte dwang geoefend worden om het op te houden. Sorry voor deze uitweiding, maar hier komt de clou: door die sluitspieren te trainen leren we ook onze mond houden, en leven met censuur en zelfcensuur. En laten Chinezen hierin nu al wat verder staan dan wij. Charlie doet het weer ** Twitter - Geselecteerde cartoon van Sanaz Bagheri Dus, Elke en Marc, het is poepsimpel: als er geen kakje in het staal rioolwater drijft, wijst dit gewoon op Chinese burgerzin en staatsgeheimen die Peking met u zeker niet zal delen. Negenenhalf uur inhouden, neen, daar moeten wij nog wel wat voor oefenen. Toch wordt de anale retentie ook bij ons al beoefend, en de mainstream media wijzen de weg hoe dat moet: geen of gedoseerde informatie doorgeven, de essentie of de clou weglaten, alleen wat afvalwater laten lopen. Een voorbeeld van de laatste dagen. In Iran is het, zoals u weet, hommeles. Het islamitische regime, 44 jaar geleden met vreugde begroet door de huidige boomers die de ayatollahs per referendum alle macht gaven: de jongere generaties hebben er hun buik van vol. Maar het regime zit stevig in het zadel, betogingen worden hardhandig neergeslagen en dissidenten koudweg opgehangen. Om het verzet een hart onder de riem te steken, organiseerde het Franse schandaalblad Charlie Hebdo een cartoonwedstrijd #MullahsGetOut, waarvan het onlangs de bekroonde inzendingen publiceerde. ** ** De cartoonwedstrijd was het perfecte middel om de mullahs te steken waar het pijn doet: een bewijs dat goeie humor werkt Het blad heeft daarin een traditie. Na de Mohammed cartoons en de IS-razzia op de redactielokalen waar twaalf mensen nu net acht jaar geleden het leven lieten, bleef Charlie machthebbers en regimes schofferen, met een onbetwistbare voorliefde voor religieus geïnspireerde dictaturen. De cartoonwedstrijd was het perfecte middel om de mullahs te steken waar het pijn doet: een bewijs dat goeie humor werkt. Uiteraard was Teheran not amused met een vrouw op hoge hakken die ayatollah Khamenei bepist, of een prent waarin deze geestelijke in een bloedbad dreigt te verdrinken en naar een galg als reddingsboei grijpt. Frankrijk werd officieel de wacht aangezegd en verwittigd dat het ‘de verkeerde weg’ heeft gekozen. Maand zonder mening Gezien in januari 2015 iedereen Charlie was, benieuwde het ons hoe de Westerse media hierover zouden berichten. Zouden ze het wagen die cartoons ook te tonen, wat informatief toch hoogst relevant is? Helaas. Nederlandse kranten zoals Het Parool, Trouw en NRC publiceren het nieuws over de banvloek van Iran mét een of meer van de geselecteerde spotprenten, maar in Vlaanderen spelen alle mainstream media op ‘veilig’, de VRT-webstek incluis Om het met de woorden van Elke Wollants te zeggen: ‘we hebben geen ontlasting gevonden’. Ook De Standaard, de krant die naar eigen zeggen mikt op kritische, mondige en bewuste lezers, past hoger vermeld Vlaams gezegde toe en doet aan (zelf)censuur: de lezer krijgt wel het verhaal, maar mag niet weten hoe die cartoons eruit zien. Waarom? Omdat, nu ja, de krant de lezer wil behoeden voor onsmakelijke drollen én, wellicht belangrijker nog, omdat ze daar op de redactie geen fatwa’s op zich willen zien afkomen. Ik word nóg gelukkiger als schrijver van boeken die door DS op de index werden geplaatst. Ziezo, getrainde sluitspieren, afvalwater zonder drollen, propere journalistiek, en cartoonverhalen zonder cartoons. Noteer dat hoger vernoemde Freud nu net humor beschouwde als een ontsnappingsroute uit de censuur en de ‘zindelijkheidstraining’. Maar gelukkig zijn er de media. Na allerlei campagnes en maanden zonder dit of dat, laat het weekblad Knack nu een filosoof aan het woord die voorstelt om een maand zonder mening te leven, een opiniedieet waarin alleen Knack zelf de waarheid mag verkondigen. Dat is een maand waarin u dus niet mag zeggen ‘fuck de ayatollahs’ of ‘geloof de mainstream media niet zomaar’. Dat ze in Iran nooit op dat idee gekomen zijn. LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN * Verloren dromen? Verloren Maandag…. Mij om het even. Ach ja, we wisten niet wat we misten die dg, maar net als met de uitvinding van ons Zonnestelsel door een zeker Chi Long Ago, komt de wijsheid, samen met het nuttig grbriiik van de ebmenselijke poep, ùits het volgeen van de juiste meridianen, uit het Verre Oosten. The place to be, waar er zelfs fortuinen betaald worden vooor gemalen en gerijpte vogelpoep. Daar waarvandaan naar Bethlehem de ons bekende Drie wijzen kwamen met goud, myrhhe en veel goede voornemens. Want ze waren – met platte batterijen, op het einde van hun krachten. En zo komen we heden ten dage opnieuw terecht daar waar het allemaal begon. I,n een herrezen Aards Papadijs waar we geen tweemaal over dezelfde steen der Hoogmorf om Gode gelijk te zijn, zouden mogen vallen. * Digithalys *

*

Z

ondag 8 januari 2023

*

893 - WIJ HEBBEN IN DIT KLOTELAND SEDERT HET UITBREKEN VAN DE VREDE IN 1945, ’ N STAATSMECHANISME NOG ERGER DAN DAT VAN DE PRE-HISTORICHE CJiNESE CHINESE MADARIJNEN….

*

I N H O U D

Via    de Luisterboeken van de Braille Bibliotheek ben ik sedert kort terecht gekomen in dd MING DINASTIE in het authenteike verre China uit een onmogelijk lang geleden verlden. Die zijn de antieke verre vooroudren van de hedendaagse afgod Xi Jinping

die vandaag de dag op z’n eentje niet alleen alle Chinezen –ook den dezen - de hele wereld doet beven. En wij maar bliven lachen met al die Larchi Pe Tsjans die vcerre van hun reorioductie apparaat werkelijk te lazen slingren, het dubbel rn dik inzetten om de rest van de Vrije weeld met blord, zweet en traen te komen inpalmen.. Om van uit die meeslepnde lectuur voor… blinden, bij Galileo, Vasco di Gama, Magelhaen die ’n Vlaming was, en

Leornaro da Vinci

terecht te komen. Met in het achterhoofd de opgedane kennis van de Chinese Geschiedenis, is die collectie beroemde Europese vaandel- dragers heel wat in mijn achting gedaald. Want veel meer dan na-   apers en achterdoeners zijn ze niet geweest. Wang Lee Sjoe weet wel beter; en dat, gezien de wereld evolutie, vertel ik gaarne verder. Stel U voor: dat Chinees klein jong eeuuwen voor onze tijdrekening zelf speelgoed konden ineen te frutselen, gemaakt van bamboestokjes die ze met ’n touwtje in beweging konden trekken, zodat die dingen de lucht ingingen…. Had Hitler dat gekend, dan was wo II totzzl znders afgelopen. Met o.a. SSërs die op de rig liggend op hin dooie gemak de Engese kust onder vuur namen!

Die reeds in de jaren 1400 naast alle bestaande (bijkomstige?) nautische en astronimische wetenschappen, ook de helicopter naast de Renaissance, de Kunsten en de olygammie naar Firenze brachten. Veel impoanter dan het Verhaaal van Adam & Eva, ja zelfs van De Zondvloed en de Overspelige Vroedvrouw.

Het Oude Avondland – nota bene in 1433, ontwaakte op staande voet, omdat de Spleetogen hen, juist lijk nu, aan de tenen kwamen trekken om samen zaken te doen… Zij verkochten hele scheepsladingen speceijen en ppermuntjes en de Frenezen haaan edelstenen en bergen goud…

Dit alles op compiter gezert, zodat niemand voortaan dus mag denken dat dezelfde Spleetogen ’n achterlijk volkje zouden zijn. Kijk naar de huiddige wereldhandel en onthou daarbij, bovenop de handicap van het diabolische Bolsjevisme die Confucius heeft onttroond, de echtheid der statistieken op het Internet.

Besluit. Naast het uitwinden van dat ‘Chinees Grepke’ als een middel om de overtollige miljaren aan een weeldbevolking aan te pakken, danken we de Chinees onze moderne welvart. Wat straks met Den Donald aan het roer misschien zou kunnen ten goede veranderen.

-

Guvaaal dan weer heeft het hieronder anderzijds over de Brusselse criminele hier geboren en getogen Mandarijnen en is daarin zeer duidelijk. Geboren voor galg en rad, eenmaal Vlanderen Vrijstaat goed en wel op poten zal staan.

Blijft over om de bestaandde vervloekingen die de Vlaming op termijn, fe das zullrn omdoen: het vroegtijdig verheerlijkenen be-eindidgen: de opzttelijke stikstof zelfmoord en de hoogspanningslijn om ONZE zeewater winderige elecrctricitieit door de lUcht en boven onze kop naar Het Homo Rijk van Oloo di Poeppo te brengen.

Veel eenvoudiger ter bescherming van onze gezondheid, zou zijn het teveel aan uitlaat- gassen veroozaakt door de massa-immigratie, terug te schroeven, door het grootst mogrlijke aantal geluknvinders te repatriëren. Heim ins Reich…..

Vlamingen houden nu eenmaal van schone lucht, maar vooral van propere handen….

08-01-2023

WIN FOR LIVE

*

Over Brussel heb ik al heel wat papier vuil gemaakt, zopas nog n.a.v. de rellen en het gebrek aan organisatie vanwege de te versnipperde politiezones. Brussel heeft 18 burgemeesters teveel en evenveel schepencolleges, gemeenteraden en OCMW’s. Daarenboven zou men gewest en stad beter samenvoegen tot één soort stadsgewest en zou men ook daarmee massa’s geld kunnen uitsparen. En dan komt daar nog de ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’ bovenop, een – nota bene – ongrondwettelijke constructie met nogmaals een minister-president, ministers, ministeries en kabinetten, waarvan Brussel zowat de helft levert.

En zelfs daarmee houdt het nóg niet op. Uitgerekend in dat Brussel met al zijn honderden overbodige dik betaalde postjes, blijken statutaire topambtenaren met tien jaar dienst hun riant salaris te behouden tot aan hun pensioen. Zoiets zoals de beroepsdoppers in het hele land – oververtegenwoordigd buiten Vlaanderen - maar die moeten het wel met veel minder stellen. Wat die topambtenaren in Brussel betreft, is het een ‘Win for Life

Eindejaars interview - 07/01/2023

Bart Baeyens: 'Mijn bedrijf wordt negatief beoordeeld op basis van cijfers van 7 jaar geleden!'

Boer Bart Baeyens: ‘Wat ze boeren nu aandoen, kunnen ze straks met elk bedrijf dat onderhevig is aan vergunningen’

Onhaalbare normen lijken een excuus voor iets anders...

*

In 2022 deed het Stikstofdecreet van Vlaams minister van Omgeving Zuhal Demir (N-VA) alle alarmbellen afgaan bij landbouwers. Boeren die actief zijn in de buurt van een Natura2000-gebied kregen plots het bericht dat hun vergunningen op de helling staan. Zo ook landbouwer en kippenkweker Bart Baeyens van de Lakshoeve, in het Turnhouts Vennengebied. Als lid van de Stuurgroep Vennen gebied Turnhout is hij een van de gezichten van de actie Red je Boer. Een initiatief om de onzekerheid die het Stikstofdecreet met zich meebrengt, aan te klagen en op te roepen tot constructieve dialoog.

‘Begin april viel bij ons een brief van de Vlaamse landmaatschappij (VLM) in de bus’, begint Baeyens. ‘De VLM deelde ons mee dat dat we behoren tot de piekbelasters met een impactscore van meer dan 50% en dat we dus een “rood’ bedrijf zijn, met sluiting bedreigd. Maar uit die brief blijkt dat de VLM zich baseert op verouderde en dus irrelevante gegevens. Zo gaan ze terug op de situatie zoals die was in 2015. Hij was ook gericht aan mijn vader, Ronny Baeyens, niet aan de vennootschap die sinds 2020 de exploitatie voert. Wij vielen compleet uit de lucht.’

Vergunningen

Hier gaat een hele geschiedenis aan vooraf. Leg eens uit?

‘In 2014 kreeg mijn vader een zogenaamde rode PAS-brief (PAS staat voor Programmatische Aanpak Stikstof, nvdr.). Daarin stond dat zijn bedrijf een impact had van 5,3% van de ammoniak depositie op de habitat van natuurgebied De Liereman en 111,6% van een potentiële habitat op 120 meter afstand van onze locatie.’

‘Wij zijn daarmee aan de slag gegaan, want ik had toen al het plan om mee in het bedrijf te stappen om het op termijn over te nemen. In 2016 heeft een studiebureau in opdracht van de VLM een rapport opgemaakt waarin de kritische punten stonden voor de natuurwaarden. Daarnaast stonden ook de voorstellen voor investeringen in ammoniakemissie-arme stalsystemen. Op basis van dat rapport hebben we dan een project uitgewerkt om het bedrijf uit te breiden, zodat zowel mijn ouders als ikzelf er een broodwinning uit konden halen, conform de geldende normen en regelgeving.’

‘Die uitbreiding zou bestaan uit de bouw van 2 extra ammoniakemissie-arme stallen, samen met het emissie-arm maken van 1 van de 3 oude stallen. Daarvoor lieten we een Milieu Effecten Rapport (MER) opmaken. Ondanks een forse uitbreiding naar in totaal 155.000 slachtkuikens verlaagde onze impact tot 4.93% voor de habitat in De Liereman en 21,74% voor de potentiële habitat, waarmee we onder de opgelegde waarden gingen. Op basis van dat gunstige MER hebben we dan een vergunningsaanvraag ingediend bij de provincie. Die vergunning werd, na een gunstig advies van alle betrokken administraties, voor onbepaalde duur afgeleverd op 5 december 2019.’

 

‘In 2020 zijn we dan begonnen met de bouw van de nieuwe stallen en de renovatie van een bestaande stal. We werken met warmtewisselaars die de ammoniakemissie reduceren. Die zorgen ook voor een grote besparing op de stookkosten, waardoor ook de CO2-uitstoot door verwarming sterk vermindert. In november van dat jaar was het project klaar en konden we beginnen met de exploitatie. Nog geen twee jaar later valt dan plots die brief in de bus van de VLM, die geen enkele rekening houdt met de huidige toestand van het bedrijf.’

 

Julie hebben dus een vergunning op basis van de huidige toestand die ze zouden willen intrekken op basis van gegevens uit het verleden. Dat komt absurd over.

‘Inderdaad. Wij dachten dat we met alles in orde waren, dat wij door onze inspanningen en investeringen uit de gevarenzone waren. Toch kregen we die brief, waarin ze teruggrijpen naar de toestand in 2015, afgaand op berekeningen over het jaar 2014. Sindsdien hadden we overigens al aangetoond dat die gegevens destijds al fout waren. Daardoor waren we een oranje bedrijf geworden, zodat een uitbreiding mogelijk was, mits we niet meer zouden uitstoten. De vergunning van de provincie is op basis van die nieuwe en correcte gegevens afgeleverd.’

 

Maar als je op basis van oude en foute gegevens vergunningen kan intrekken is het niet moeilijk om als overheid bedrijven te sluiten

 

‘Maar als je op basis van oude en foute gegevens vergunningen kan intrekken is het niet moeilijk om als overheid bedrijven te sluiten. Op die manier zijn we nu plots terug een rood bedrijf. Maar op zich maakt het eigenlijk niets uit. Of je nu groen, oranje of rood bent, vanaf dat je een impactscore hebt van meer dan 0,025% zit kan je bedrijf niet hervergund worden, zodra dit Stikstofdecreet in werking treedt. Dat betekent dat geen enkele professionele boer kan blijven bestaan.’

Persoonlijk faillissement

 

Wat betekent een sluiting voor jullie?

 

‘Dat komt neer op een persoonlijk faillissement. Wij hebben honderdduizenden euro’s geïnvesteerd om dit project te realiseren. Het startkapitaal van de nieuwe vennootschap bestaat uit het spaargeld van mijn ouders en mezelf. Al ons privé-geld zit daar in, samen met de borg voor de leningen die we hebben moeten afsluiten. Wij gaan dus niet alleen als zaak maar ook persoonlijk failliet.’

 

‘Ze zeggen nu dat we gecompenseerd gaan worden als we moeten stoppen. Maar dat zal nooit kunnen. Een collega heeft eens laten uitrekenen wat de afbraak van zijn infrastructuur zou kosten. Met de afbraakpremie die daartegenover staat kom je nog niet aan de helft van de effectieve kostprijs van zo’n operatie. Ze hebben ooit het bedrag genoemd van 40 miljoen euro om de 41 rode bedrijven hier uit te kopen. Dat zou neerkomen op 975.000 euro per bedrijf. Daarmee wordt zelfs de prijs van één nieuwe stal niet gecompenseerd.’

‘Niemand heeft tot op dit moment al iets vernomen over effectieve bedragen. Er doen geruchten de ronde dat de VLM al een bod zou hebben gedaan op ons bedrijf, maar wij weten van niets. Er is nog niemand aan de deur geweest sinds we die rode PAS-brief hebben ontvangen. Een brief die zelfs niet aangetekend werd verstuurd. Ze hebben wel een telefoontje gepleegd, zonder meer info te geven.’

Als ze het bedrijf gaan uitkopen, betekent dat dan ook onteigening van alle gronden? Daar moet de overheid dan toch ook geld voor uittrekken?

 

‘Geen idee. Wij hebben die vragen gesteld aan intendant Piet Vanthemsche, die is aangesteld om de problemen hier in kaart te brengen en aan een oplossing te werken. Wat gebeurt als we worden uitgekocht? Blijven de gronden dan van ons? Dat wist hij niet. Blijven de stallen dan van ons of moeten die afgebroken worden? Dat wist hij ook niet. Mogen we hier nog blijven wonen, want zonder landbouwbedrijf zitten we in een zonevreemde woning? Dat wist hij evenmin.’

‘We krijgen dus geen antwoorden. Meer zelfs, Vanthemsche pareerde onze vragen door te stellen dat wij ook geen antwoord hadden op zijn vragen. Hij wou weten wie er geen toekomst meer zag en wou stoppen. Als hij een antwoord heeft op die vraag kan hij een budget gaan bepalen. Maar zo werkt het niet, hé.’

Pas wanneer je als bedrijfsleider weet wat er tegenover staat kan je beslissen of je op een bod ingaat

‘Als ze als overheid van alles willen, moeten ze eerst met een budget afkomen, zodat je concreet een bod kan doen. Pas wanneer je als bedrijfsleider weet wat er tegenover staat kan je beslissen of je op een bod ingaat. Één van de collega’s vroeg of hij, indien hij zich nu zou opgeven als iemand die wil stoppen, zich zou kunnen terugtrekken indien het uiteindelijke bod ontoereikend was. Daarop kwam geen antwoord. Niemand stapt mee in dit verhaal zolang ze niet weten wat een overgave concreet met zich meebrengt. Dat kan je toch ook niet verwachten?’

WM

 

Vele boeren zitten in een situatie van totale onzekerheid, zeker ook die in het Turnhoutse vennengebied.

Rechtsonzekerheid

Het blijft verbazen dat uitgereikte vergunningen nu terug in vraag worden gesteld. Dit gaat toch om contractbreuk? Een vergunning geeft blijkbaar geen rechtszekerheid.

‘Exact. Er is geen rechtszekerheid. De banken zijn destijds in ons verhaal – en dat van vele anderen – mee gestapt op basis van die vergunningen. Door de huidige toestand waarin alleen maar onzekerheid bestaat, hebben de banken trouwens een volledige stop afgekondigd voor investeringen in dit gebied. Ook boeren die volgens de huidige regels door kunnen werken, krijgen niets meer los. Zij kunnen dus ook niet investeren in zonnepanelen of windmolens om de energiekosten te drukken. Op die manier wordt iedereen hier met de rug tegen de muur gezet.’

 Wanneer de overheid wegkomt met dit verhaal is eigenlijk elke ondernemer die onderworpen is aan vergunningen en potentiële vogel voor de kat

 

‘Ik wil toch benadrukken dat dat gebrek aan rechtszekerheid niet enkel geldt voor ons als landbouwers. Wanneer de overheid wegkomt met dit verhaal is eigenlijk elke ondernemer die onderworpen is aan vergunningen en potentiële vogel voor de kat. Dan ziet het er niet goed uit voor ons ondernemersklimaat. Want nu nemen ze de boeren in het vizier. Een groep die ze makkelijk wegzetten als vervuilers en dierenbeulen, zodat er weinig sympathie voor bestaat.’

‘Wanneer we bij minister Demir pleiten dat we geldige vergunningen hebben, wimpelt ze dat weg door te zeggen dat die van de provincies komen en dat zij en haar Vlaamse administratie daar eigenlijk niets mee te maken hebben. Dat is toch totaal van de pot gerukt? Dat is toch gewoon Kafka?

‘Als ze nu kunnen terugkomen op vergunningen, kunnen ze dat later in andere gevallen ook. Of het nu gaat om een bouwvergunning, een vergunning voor industriële activiteiten, een zwembad, een winkel… Het is hoog tijd dat de mensen de reikwijdte van dit verhaal beginnen te beseffen. Het gaat om veel meer dan het voortbestaan van enkel landbouwers in de buurt van natuurgebieden.Ik begrijp niet dat niemand daar bij stilstaat.’

Het gaat om grond

Jullie hebben gevraagd om de data te krijgen op basis waarvan het Stikstofdecreet tot stand is gekomen. Die data wil de overheid niet geven. Waarom niet?

‘Geen idee. Nochtans menen wij recht te hebben op die gegevens in het kader van openbaarheid van bestuur. Het feit dat ze weigeren die data te delen, doet het vermoeden dat hun dossier met haken en ogen aan elkaar hangt alleen maar toenemen. Wat hebben ze anders te verbergen? Als ze recht in hun schoenen staan is er geen enkele reden om ons de toegang tot die data te weigeren.’

Wat zit hier achter? Moeten de boeren gewoon verdwijnen?

‘Ik denk dat het hen enkel om de grond te doen is en dat heel het stikstofverhaal daarvoor gebruikt wordt. Stikstof dient alleen maar om ons als boeren van ons land te drijven. Maar wat gaan ze dan met die grond doen? Er allemaal natuurgebied van maken? Ze komen nu al handen tekort om wat ze hebben degelijk te beheren. Is het misschien hun plan om de boeren die ze alles hebben afgepakt nadien in te zetten in loondienst om het natuurbeheer van hun vroegere gronden uit te voeren?’

‘Heel het stikstofverhaal klopt niet. Nieuwe technieken om stikstof te reduceren worden niet goedgekeurd. Er zijn bedrijven die hebben aangetoond dat ze binnenkort luchtwassers kunnen maken die de stikstof 100% reduceren. Ze keuren dat niet goed. Het ILVO (Instituut voor Landbouw-, Visserij en Voedingsonderzoek, nvdr.) heeft onderzoek gedaan dat een reductie van eiwit in het kippenvoer van 1,5% zorgt voor 50% minder uitstoot. Ze keuren dat niet goed.’

Ze willen geen oplossing. De boeren moeten gewoon weg want ze willen de grond hebben

 

‘Ze willen geen oplossing. De boeren moeten gewoon weg want ze willen de grond hebben. Zelfs al wordt er 100% minder stikstof uitgestoten, dan nog moeten wij verdwijnen. Piet Vanthemsche heeft een onderzoek laten uitvoeren naar de haalbaarheid van de opgelegde stikstofnormen in het Turnhouts Vennengebied. Daaruit blijkt dat het gewoon niet haalbaar is.’

‘Als ze hun plannen willen realiseren moeten hier alle wegen, boeren en huizen verdwijnen en moet alles terug wild worden. En zelfs dan halen ze hun normen niet. Dat heeft Vanthemsche zelf toegegeven. Het gaat hier om een illusie.’

Buitenlandse “kwaliteit”

Geen boeren meer betekent ook geen voedselproductie meer op eigen bodem. Wat betekent dat voor de bevolking?

‘Heel simpel: dat we afhankelijk worden van buitenlandse producenten. Die moeten zich niet houden aan de strenge Vlaamse regels rond milieu , hygiëne en dierenwelzijn. Daar hebben we geen controle over.’

‘Recentelijk werd onze markt overspoeld dor goedkoop kippenvlees uit Polen. Daar hadden ze een voedselcrisis die je kan vergelijken met de dioxinecrisis die we hier destijds hebben meegemaakt. Het ging ook over geknoei met dierenvoeder. Zij kregen hun vlees lokaal niet meer verkocht. Door de Europese regels konden ze dat hier goedkoop dumpen, tot groot plezier van de supermarkten. Al dat vlees is hier verkocht en geconsumeerd. Tegen een prijs die ver onder de onze lag: onze prijs stond aan 1,25 euro per kilo, terwijl de Polen hier dumpten voor zo’n 80 cent per kilo. Daar heb ik niets van zien verschijnen in de pers.’

‘Voor varkensvlees kunnen we gaan kijken naar China. Daar bouwen ze nu stallen voor 600.000 dieren, met 26 verdiepingen. Je kan niet geloven hoe ze daar bezig zijn. Het personeel gaat daar voor een week binnen en wordt dan afgewisseld door een nieuwe ploeg. Die komen zelfs tijdens de pauzes niet buiten. Allemaal om ziektes te voorkomen. Maar dat is ver weg en de mensen beseffen hier niet wat daar allemaal gebeurt. Er is totaal geen appreciatie voor wat wij hier doen qua verbeteringen in het kader van dierenwelzijn en voedselkwaliteit. Maar we zullen wel zien waar het heen gaat. We leren hier blijkbaar nooit onze les. Kijk naar de energiecrisis: we zouden nu toch stilaan moeten beseffen dat het belangrijk is zelfvoorzienend te zijn en de controle in eigen handen te houden…’

Wilt u nog verder blijven boeren?

‘Ik zou niet liever doen! Ik sta met hart en ziel in ons bedrijf. Dat is hard werken, iedere dag, maar voor mij is er niets mooier. Maar echt een voorspelling doen, of zeggen wat ik wil, dat kan ik niet. Ik leef in totale onzekerheid.’

‘Je bent daar constant mee bezig, nadenken over hoe je nog verder kan. Maar uiteindelijk denk je jezelf zo de depressie in. Ik heb ondertussen geleerd om niet meer na te denken over de toekomst. Ik weet op dit moment totaal niet waar het naar toe gaat. Nadenken over mijn toekomst als boer heeft dus geen zin.’

Winny Matheeussen

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Het is even slikken als we huerboven kennis moeten nemen, dat de Spleetogen vakanshokken in gan gezet hebben die tot 600.000 dueren i eenlaak vetmesten.Zulalleke de Mier moet hiervan de zure ous krijgen. Tenzij haar stiksof-operaie precies op derglijke voorkennis zou gebaseerd zijn.

“n Dode maar perect breide kotelet: who cares aangaandee de tzzl van dat beest!

En de inflatie zal er wel bij varen…

Na lezing volhardt en ondertekent…..

*

Digithalys

 

*

Zaterdag 7 januari 2023

*

892 - ALLE BEETJES HELPEN, ZEI DE MUIS EN ZE PLASTE IN ZEE

*

I N H O U D

Het opschrift hierboven slaat niet zozeer op de bijdeage van GUVAAL – wel in tegendeel, want het is een warme oproep richting het ware DNA om Vlaanderen – met de wind in de zeilen - eindelijk weer op te stoten in de vaart der volkeren.

Maar als ik aanneem dat de commentaar die U verder leest over

Het Verhaal van Vlaanderen dat op   de TeeVee in een eeuwig draaiende cirkel iedere Zondag op ons wordt losgelaten, dan heb ik wle de nodige bedenkingen over de betrippen satire en meeloprij…..

Binnen een eeuwigheid van nog enkele weken zal ‘des Pudes Kern’ wel bloot komen te liggen. En die KERN zal ROOD zijn als bloed. Want net llijk in alle revoluties ter wereld zal Vlaanderen Vrijstaat ook op bloedvergieten aankomen, anders verdwijnt zowel Tom Waes als de VRT voor altojd in de nevelen ter tijden.

Al kan het natuurliijk ook altijd, dat de soonsor achter de schermen niemand minder is dan Filip DeWinter van het VB die op die manier de rush naar de top wil voltooien….

Maar laten we niet vooruit lopen op de feiten. Wie dan leeft, zal dan zien. Dode mussen zijn nog minder goed dan in zee plassende muizen..

 

7-01-2023

HANZE OF CLUB MED ?

*

Eén van de excuses die Bart De Wever aanhaalt om straks niét met het Vlaams Belang samen te werken – ook niet als beide Vlaamsnationale partijen een meerderheid zouden halen bij de gewestverkiezingen van 2024 – is dat hij vindt dat die partij zich eerst zou moeten ontdoen van enkele – volgens hem – extreemrechtse figuren. Daarmee bedoelt hij in de eerste plaats Dries van Langendonk, maar ook Filip De Winter en Sam Van Rooy.

Diezelfde De Wever vindt er echter geen graten in om over zijn confederalisme te gaan onderhandelen met Paul Magnette, die misschien in diens PS zélf geen extreemlinkse figuren heeft zitten, maar wiens hele politiek wordt gedicteerd door het politieke opbod van de nóg linksere communistische PTB en door de leiding van het Waalse ABVV die bijna uitsluitend in handen is van diezelfde PTB.

De toekomst van Vlaanderen mag niet ondergeschikt worden aan een zoveelste Belgische koehandel, maar zal moeten onderhandeld worden door een sterk, gezamenlijk optreden van een Vlaamsnationale meerderheid. Met haar zee- en luchthavens, geografische ligging en werkzame bevolking, is Vlaanderen op zich in staat om uit te groeien tot een Hanze-land als hét logische centrum van Noordwest Europa. Met Wallonië erbij zakken we straks naar het niveau van de Club Med, zeker nu zopas nog bekend is geraakt dat het aantal werklozen bij onze zuiderburen vorig jaar nog lichtjes gestegen is. Als België de 80% werkzaamheidsgraad wil halen, betekent dit dat de Vlamingen nóg harder zullen moeten werken, want aan dit tempo haalt Wallonië zelfs de 70% niet...

HOE EN WAAR VINDEN WE DE GOEDE KANT VAN DE GESCHIEDENIS?

NERGENS

**

Het Verhaal van Vlaanderen.

foto: ©VRT

 Acta Sanctorum - 06/01/2023 Johan

Sanctorum

*

De eerste aflevering van de VRT-reeks Het Verhaal van Vlaanderen is gepasseerd, en qua publieke belangstelling is het alleszins een voltreffer. Dit verhaal gaat over de tongen in krantenwinkels en bedrijfsrefters, chapeau.

De makers kozen dan ook voor een ‘laagdrempelige’ benadering met visueel sterke scènes, zoals de ontmoeting tussen de homo sapiens (neergestreken als Afrikaanse migrant, wordt ook zo gezegd) en de autochtone Neanderthaler. In de enscenering geen clash: er zou een soort vreedzame coëxistentie geweest zijn tussen de twee mensachtigen maar het mysterie van de verdwenen Neanderthaler blijft. De tussentaal waarin Tom Waes een en ander aan elkaar praat, zullen we er maar bij nemen als bijkomende poging om iedereen mee te krijgen.

Dat dit géén propagandashow is van de Vlaamse regering, ondanks het gepruttel van Marc Reynebeau in De Standaard, laat staan een Vlaams-nationalistische opmaat tot het uitroepen van de Vlaamse republiek, is ondertussen al wel duidelijk gemaakt. Het idee kwam van productiehuis De Mensen, dat het format uit Denemarken haalde en aan de VRT kon slijten. Waarna verschillende instanties op de kar sprongen om het project financieel rond te krijgen. Met als resultaat een zeer professioneel gemaakt, genietbaar én wetenschappelijk genuanceerd eindproduct.

Bezette Stad

Spaanse Furie (Antwerpen, november 1576).

 

De actuele polemiek rond deze serie, die al op gang kwam voor er ook maar iets op het scherm te zien was, is zo interessant als de serie zelf, en zegt evenzeer iets over de Vlaamse identiteit: we zijn een volk van kankeraars en ruziemakers

De actuele polemiek rond deze serie, die al op gang kwam voor er ook maar iets op het scherm te zien was, is zo interessant als de serie zelf, en zegt evenzeer iets over de Vlaamse identiteit: we zijn een volk van kankeraars en ruziemakers die bij voorkeur elkaars werk afbreken en verdiensten relativeren.

Dat op zich is een merkwaardig gevolg van een laag collectief zelfbeeld, op zijn beurt wortelend in het feit dat onze contreien al te dikwijls door vreemde heersers onder de voet werden gelopen. We zijn niet solidair maar verdeeld. Het wantrouwen, eigen aan de bezette stad, primeert. Vlaanderen is een wingewest waar de overheid per definitie de vijand is, en iedereen een potentiële verklikker.

De Spaanse bezetting van de Zuidelijke Nederlanden in de 16de eeuw mag daarbij als een beslissende trigger gelden: de elite week uit naar het Noorden en droeg bij tot de Hollandse Gouden Eeuw, de rest verdroeg het juk, collaboreerde (P.P. Rubens is de bekendste), of wantrouwde zijn buur. Vandaag wordt België door vele Vlamingen ervaren als een bezettingsmacht, vandaar de zuurtegraad waar links niet mee om kan: ironisch genoeg zijn zij vandaag de collaborateurs.

Belgitude

Schrijfster-filosofe Alicja Gescinska ontvangt het ereteken van Commandeur in de Leopoldsorde.

Vandaag, in de polemiek rond de VRT-serie, tonen bepaalde opiniemakers ter linkerzijde zich van hun kleinste kant. Traditioneel bekijkt deze strekking heel het fenomeen van de Vlaamse beweging vanuit het collaboratie verleden, en onderwerpt alles wat zich als Vlaams-republikeins aandient, aan een reductio ad Hitlerum. Dat leidt soms tot een zuiverheids-denken waarin ons collectief zwart letterlijk moet afgewassen worden door javelculturo’s.

Opmerkelijk overigens ook hoeveel leden van het linkse cultuur- en media-universum in Vlaanderen uit een ‘foute’ familie blijken te komen

Vandaar het fenomeen van ‘collaboratie roman’ die zo ongeveer elke weldenkend-linkse Vlaamse schrijver moet afgeleverd hebben als een bewijs van goed gedrag en zeden, en om het er nog eens in te duwen hoe ongeneeslijk besmet die Vlaamse beweging wel is. Het jongste product van dat reinigings ritueel is De draaischijf van Tom Lanoye. Opmerkelijk overigens ook hoeveel leden van het linkse cultuur- en media-universum in Vlaanderen uit een ‘foute’ familie blijken te komen.

Op de webstek Apache deed nu ook Karl van den Broeck (ex De Morgen en Knack) zijn duit in het zakje. Niettegenstaande hij de professionaliteit van ‘Het Verhaal van Vlaanderen’ prijst en niet twijfelt aan de goede bedoelingen van de makers, zit hij in hetzelfde schuitje van de linkse Belgitude en haar lachwekkende pogingen tot demonisering: ‘Dat de Vlaamse beweging geen al te goede reputatie heeft, heeft ze natuurlijk alleen maar aan zichzelf te danken. Twee keer ging een deel van de Vlaamse intellectuele elite “aan de verkeerde kant van de geschiedenis” staan’.

Alsof er zomaar een goede en een slechte kant van de geschiedenis is: het zijn uiteraard de overwinnaars die de geschiedenis schrijven en ‘kanten’ bepalen. Historici die zich daaraan wagen, zijn regime-ideologen

Alsof er zomaar een goede en een slechte kant van de geschiedenis is: het zijn uiteraard de overwinnaars die de geschiedenis schrijven en ‘kanten’ bepalen. Historici die zich daaraan wagen, zijn regime-ideologen.

Pastoorspraat

Jos Geysels, gangmaker van de politiek correcte censuur.

 

Links Vlaanderen verdrinkt in zijn eigen weldenkendheid en rateert compleet de grondstroom. Vandaar de paniekreactie op de VRT-reeks die, o ramp, de kleine Vlaming blijkt te boeien

De paradox dat progressieven zich bekennen tot de achterhaalde Belgische constructie, en zelfs dwepen met het pluchen universum van de monarchie, is minstens even ridicuul als de neonazi-folklore waar ze zich zo druk om maken. Links Vlaanderen verdrinkt in zijn eigen weldenkendheid en rateert compleet de grondstroom. Vandaar de paniekreactie op de VRT-reeks die, o ramp, de kleine Vlaming blijkt te boeien.

De actuele piek van het VB is overigens veel minder een zaak van Vlaams-nationalisme, dan wel een rechtse visie rond asiel, migratie en (vooral) de islamisering, waar vele Vlamingen wel degelijk blijken van wakker te liggen. Daarover rept Van den Broeck met geen woord, tenzij het allemaal onder de noemer ‘racisme’ zou vallen.

Dat een columnist in De Morgen erin slaagt om zijn verontwaardiging de vrije loop te laten over het ‘crapuul’ dat hulpverleners met vuurpijlen bekogelt, zonder ook maar één keer de etnisch-culturele dimensie daarbij te betrekken, illustreert al evenzeer de gezichtsvernauwing van progressieven. Kon het er nu echt niet af om te zeggen dat het grootstedelijk vandalisme vooral een allochtonenprobleem is, meer bepaald zelfs verbonden met de Marokkaanse subcultuur?

 

Een van de weinigen in het Vlaamse culturele wereldje die wél snapt wat er aan de hand is, is schrijver Marnix Peeters. In Doorbraak is hij onverbiddelijk voor de ‘pastoorspraat’ van de wokes, maar ook voor linksgroene fascisten zoals Jos Geysels (Agalev), waarmee de ‘schrapcultuur’ is begonnen. Inderdaad Marnix, in Politiek incorrect (2020) ga ik uitvoerig in op de rol van deze bedenker van het cordon, die onder meer bepaalde wie in de Antwerpse Boekenbeurs zijn waren mocht uitstallen.

Allo Allo!

Allo Allo.

Hoe langer de cultuursector zich hult in deze politiek correcte waan, hoe meer de mainstream media daarin meegaan, des te succesrijker zal Filip Dewinter zijn met zijn omvolkingstheorie. Iets ontkennen is de beste manier om het op te roepen.

Voor de rest, en om terug te keren naar Het Verhaal van Vlaanderen: hopelijk kan deze serie tot enige intellectuele volwassenheid leiden, en links én rechts doen inzien dat er geen goede kant van de geschiedenis bestaat, en dat mensen altijd keuzes maken die achteraf door eigenaars van de waarheid kunnen bekritiseerd worden.

Er is geen betere manier om met het verleden af te rekenen dan via humor en satire. Dat geldt zowel voor elk van ons, als collectief. De geschiedenis is wat ze is, haar kennen is nodig, erdoor geobsedeerd worden is ongezond. We moeten vooruit kijken en zien welke toekomst we kunnen opbouwen. Er is geen betere manier om met het verleden af te rekenen dan via humor en satire. Dat geldt zowel voor elk van ons, als collectief. Daarom vind ik oorlogs-komedies zo boeiend, en iconische series zoals ‘Allo allo’ zo louterend.

Na het didactische Verhaal van Vlaanderen moet er misschien eens een parodie komen waarin de Vlaming zijn historische trauma’s relativeert, niet à la Philippe Geubels maar meer iets Monty Python-achtig, grotesk, met veel aandacht bijvoorbeeld voor de Limburgers die twee dagen te laat op de Slag der Gulden Sporen verschenen en zegevierend naar huis trokken met een zak onderbroeken en kousenbanden. Conscience voorbij, die overigens een Belgische patriot was.

Leestip: Vom Nutzen und Nachteil der Historie für das Leben (Friedrich Nietzsche, 1874) – ‘Over het nut en het nadeel van de geschiedenis

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Zo dus. Het kan vriezen en het kan doooien, moeten xe besluiten.

Maar wat het ook wordt, er komt schot in de zaak.

Zodanig dat er misschien zelfs niet eens nog Verkiezingen moeten zijn.

Wat voor de Staatskas ‘n flinke slok op de borrel scheelt….

Rn daar worden we allemaal beter van.

*

Digithalys

 

Vrijdag 6 januari 2023

*

891 - DE REGIME-MEDIA – OF TOCH TENMINSTE “DETIJD” – STAAN OP HET PUNT DE KIEZER TE VOLGEN WANT NIETS WERKT NOG BRHOORLIJK

*

I N H O U D

Om de Christelijke Bijbel zeer oneerbieig te parafraseren: net als wijlen de 3 Koingen, die we vandaag herdenken, loopt deze Regime Media de feiten gewoon achterna.

Pas na de naakte fieten van de Menswording, in casu hier de Macgswieel, kwamen die, na ’n grote omweg, en met dagen vertaging, op het idee om hun Meederen, de Kiezer in dit geval, te erkennen en deze op de juiste manier ttz met het nodige respect, te behandelen.

Ideaal weer en ideale tijd dus om de trossen klaar te houden voor het aanmren van de Vlaamse Vrijstaat. Het te plettr slaan van de totaal vrtmolmde Belgica zal niet veel lkijkts meer lokken. Want geen TV-reportages meer daarover…. Ten ondder gaan doet men inderdaad lrefst zaleen.

Alle hens aan dekn dus want er komt geen tweede kans.

De Vroegere Dictaturen? Die gaan, samen met Magniette, bij het Klein Grof Gevaarlijk Afval. Daar waar heden ten dage ook de pis en de kak terecht komen van de ons bezoekende Spleetogen die een gevaar voor onze gezondheid vormen.

Bij De Slinxe Mini Ster Utendenbroecke, altijd klaar om het hoge woord te voeren, staan de valiezen proppensvol mret cash, reeds klaaar.

Als onzen Tom nu maar de Triomf Trein nit mist; waarmee den Donald Trump er zit aan te stormen.

-

En ach ja, hieeronder hamert Doorbraak nogmaals op dezezelfde verroeste nagel.

Eigen Volk eerst, staat gelijk met Vreemd Volk laatst. Of zefs helemaal niet, want ‘wat we zelf doen, geeft altijd beter resultaat’.

Denk aarbij alleen nog maar een het verhoogd kindergeld, eenmaal de Francofone en vooral de imimport-gelukvinders mee-zuigers op zichzelf zouden aagewezen zijn.

 

6-01-2023

GEVRAAGD: VLAAMSE REVEIL

Op de voorlaatste bladzijde van ’t Pallieterke van deze week staat een interessante uitspraak van Paul Becue. Voor wie hem nog niet zou kennen: Becue is de voorzitter van het overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen (OVV). De man verwijt Crootje dat die ‘niet durft doen waar hij als liberaal voor zou moeten staan’. Hij verwijt hem meer specifiek, dat diens regering ervoor gezorgd heeft dat werken niet meer loont. ‘U beloont hen die er de kantjes aflopen’, zegt hij en noemt Crootje ‘de schaduwpremier van Magnette’. Hiermee zit hij op één lijn met wat ik reeds schreef in mijn blog van 2 dezer (‘Nieuw jaar, oude problemen’).

Carl Van Camp, de vroegere hoofdredacteur van mijn lijfblad, nu verbannen naar de dezelfde voorlaatste bladzijde waarop de uitspraak van Becue staat, schrijft daar dat teveel Vlaamsgezinde schepenen en burgemeesters de Vlaamse onafhankelijkheid te weinig steunen. In één adem geeft Van Camp, die ik persoonlijk nog steeds erg waardeer, dezelfde kritiek aan het adres van Vlaanderens rijke verenigingsleven, niet alleen het OVV, maar ook het Davidsfonds, Marnixkring, ANZ, Tak, Voorpost, VVB, VNJ en ga zo maar verder, en vraagt hij zich af of die wel ernstig bezig zijn met die voor ons (én voor hen) zo belangrijke verkiezingen van 2024.

Het wordt inderdaad hoog tijd voor Vlaanderen om wakker te worden en te zorgen voor een Vlaams front dat kan zorgen voor meer dan een nipte meerderheid bij de gewestelijke verkiezingen van 2024, zonder enig onderscheid van linkser of rechtser. Ook in een zelfstandiger democratisch Vlaanderen zullen die verschillen er straks zijn. Nu komt het er echter op aan sámen er iets aan te doen.

 

 

DE PROFEET EN HET EUROPESE MANNA: TWEE HANDEN OP ÉÉN BUIK

Hoe Europese subsidies het islamistische gedachtegoed dienen

Analyse 01/01/2023

*

Dit artikel verscheen eerder in Doorbraak Magazine van juni 2022. Vier keer per jaar verschijnt Doorbraak namelijk ook op papier met uitgebreide interviews, reportages en columns. De recentste Doorbraak Magazine ligt nu in de krantenwinkel. Vraag ernaar. 

*

Een Europese affiche campagne waarin gesluierde vrouwen symbool staan voor de vrijheid? Te gek voor woorden, zou je denken, maar pas na zwaar protest vanuit Frankrijk verdwenen de affiches. De campagne was niet zomaar een Europees accident de parcours, zo blijkt uit nader onderzoek. Onder het mom van de strijd tegen discriminatie of islamofobie, rijven lobby groepen, ngo’s en activistische verenigingen met een soms onverbloemd islamistische agenda, jaarlijks voor miljoenen euro’s aan Europese subsidies binnen.

Raad van Europa

‘Echte schoonheid vind je enkel terug in verscheidenheid, net zoals je de vrijheid terugvindt in

de hijab

De slogan zou zo uit de koker van een reclamebureau in pakweg Koeweit of Qatar kunnen komen, maar niet is minder waar: het was de Raad van Europa die er in november 2021 mee uitpakte. De slogan maakte deel uit van een campagne tegen de discriminatie van moslims én voor de vrijheid om een hoofddoek te dragen. Die Raad van Europa is een mensenrechtenorganisatie die vanuit Straatsburg rond integratie en antidiscriminatie werkt en waarvan zowat alle Europese landen lid zijn.

 

Terwijl het in de rest van Europa aanvankelijk oorverdovend stil bleef, schoten heel wat Franse politici prompt in een Franse colère. Hoe was het mogelijk dat er in Europa een hoofddoek werd opgevoerd in een campagne voor de vrijheid, terwijl die hijab in heel wat landen net symbool staat voor de onderdrukking van vrouwen? Kort nadien nam de Raad van Europa zelf ook uitdrukkelijk afstand van de campagne, en werd ze offline gehaald.

 

‘De mate waarin het islamistische gedachtengoed effectief geïnfiltreerd is in de coulissen van de Brusselse en de Europese politiek valt moeilijk precies af te meten’, erkent Florence Bergeaud-Blackler. De Franse onderzoekster is al jarenlang actief bij het befaamde Franse onderzoeksinstituut CNRS (Centre National de la Recherche Scientifique) en schreef onder meer een boek over de spectaculaire opgang van de halal-cultuur en van de islamitische normen de voorbije jaren. ‘Op basis van eigen onderzoek bij onder meer verenigingen, politieke partijen en in het economische weefsel, kan ik alleen maar vaststellen dat er absoluut sprake is van almaar meer en almaar strengere eisen en voorschriften die puur religieus geïnspireerd zijn. Die trend blijft uiteraard niet beperkt tot Brussel, maar de massale aanwezigheid van heel wat Europese instellingen en lobbygroepen blijkt ook een ideale voedingsbodem voor een klimaat waarin het communautarisme en het religieuze fundamentalisme steeds beter gedijen.’

Observatorium

 

Mede om die reden was Bergeaud-Blackler vorig jaar in Brussel ook betrokken bij de oprichting van het Observatoire des Fondamentalismes. Een soort waakhond tegen verschillende vormen van religieus fundamentalisme, zeg maar. ‘Dat observatorium hebben we in het leven geroepen vanuit de vaststelling dat een open debat over de groei van het islamisme in Brussel, toch de hoofdstad van Europa, blijkbaar niet langer mogelijk is’, legt directrice Fadila Maaroufi uit. Als gewezen straathoekwerkster en antropologe spreekt zij ook uit eigen ervaring: ze werd al meermaals met de dood bedreigd. ‘We wilden de burger beter informeren over het verschil tussen moslims, islamisten en jihadisten, zodat niet iedereen over eenzelfde kam wordt geschoren.’

 

De moslimstem is electoraal zo belangrijk geworden dat haast geen enkele partij het islamisme nog openlijk durft te veroordelen

 

Maaroufi ontkent niet dat het observatorium zich vooral op het islamisme focust, maar dat is ook niet onlogisch, vindt ze. ‘Als we het over de gevaren van godsdienstig fundamentalisme hebben, vormt het islamisme anno 2022 veruit de grootste bedreiging. Mensen met islamistische ideeën zijn hier vandaag geïnfiltreerd in zowat alle lagen van het verenigingsleven én in zowat alle politiek partijen. Wanneer we bijvoorbeeld politieke partijen hier in Brussel onze expertise willen aanbieden, wordt dat aanbod ook systematisch afgeslagen. De moslimstem is electoraal zo belangrijk geworden dat haast geen enkele partij het islamisme nog openlijk durft te veroordelen.’

Moslimbroeders

 

Dé spin in het web van streng religieuze en vaak ronduit islamistische verenigingen en lobbygroepen in Europa zijn de Moslimbroeders. Deze transnationale organisatie werd bijna honderd jaar geleden in Egypte opgericht. Vooral in de jaren ’80 en ’90 won de beweging sterk aan invloed, onder meer dankzij financiële steun vanuit Qatar. Toen steeds meer Arabische landen de organisatie in het vizier namen, niet in het minst omwille van haar groeiende politieke invloed, focusten de Moslimbroeders ook steeds meer op de grote moslimgemeenschappen in Europa. Hierbij genoten ze ook de steun van de Turkse regering.

 

De Moslimbroeders werpen zich op als voortrekkers in de sociale en intellectuele emancipatie van de moslims in Europa, en zitten vaak diep vertakt in het verenigingsleven en niet zelden ook in de politiek en in het onderwijs. Tegelijk houden ze intern vast aan een onverbloemd fundamentalistische agenda en zijn ze voorstander van de invoering van de sharia.

 

Florence Bergeaud-Blackler: ‘Allerlei onderzoeksinstellingen en zelfs universiteiten spelen een sleutelrol in de opgang van het zogenaamde frérisme (de ideologie van les frères musulmans, nvdr). Ze maken daarbij dankbaar gebruik van de woke-ideologie en het dekolonialisme, die in deze kringen doorgaans ook behoorlijk wijdverspreid en populair zijn. Onder het mom van de strijd tegen racisme en discriminatie slagen ze er moeiteloos in om heel wat geld en subsidies los te weken voor zogenaamd onderzoek of voor projecten die de “oprukkende islamofobie” moeten aanpakken. Een rechtstreekse link met de Moslimbroeders is vaak moeilijk aan te tonen, maar hun invloed reikt bijzonder ver, ook hier in Brussel. Ze kunnen daarbij ook terugvallen op een zeer gedegen kennis van het Europese recht en van de Brusselse én Europese politieke structuren.’

ENAR

 

Een van de speerpunten in de lobbymachine tegen de zogenaamde islamofobie en het racisme op het niveau van de Europese instellingen is het ENAR (European Network Against Racism). Dit netwerk verenigt een honderdtal Europese ngo’s en noemt zichzelf ‘het enige pan-Europese netwerk tegen racisme’. In ons land vallen 13 verenigingen onder de ENAR-koepel, onder meer KifKif, Hand in Hand tegen Racisme, LEVL (het vroegere Minderhedenforum), de vzw Orbit en BePax. ENAR steekt niet onder stoelen of banken dat het financieel gesteund wordt door het Europese Rights, Equality and Citizenship-programma, dat onder de bevoegdheid van Europees Commissaris Helena Dalli valt. Het heeft tot doel ‘de in de EU-Verdragen verankerde rechten en waarden te beschermen en te bevorderen’. Met name door steun te verlenen aan maatschappelijke organisaties die actief zijn op lokaal, regionaal, nationaal en transnationaal niveau. Gesneden koek dus voor verenigingen en lobby-organisaties die de strijd tegen discriminatie en racisme hoog in het vaandel beweren te voeren.

 

In de periode 2014-2020 ging er in totaal zomaar eventjes 426,8 miljoen euro naar dat programma. 35 procent van dat budget, 149,6 miljoen euro, was bestemd voor projecten die specifiek mikten op de strijd tegen discriminatie en op de bestrijding van racisme en vreemdelinghaat. ENAR is een schoolvoorbeeld van een lobbymachine die de weg naar het Europese manna moeiteloos wist te vinden. Zomaar eventjes 69,3 procent van hun totale jaarbudget is afkomstig van het Europese Rights, Equality and Citizenship-programma, zo blijkt uit het meest recente jaarverslag. Ook Open Society Foundations (OSF), de stichting die in het leven werd geroepen door de Hongaarse miljardair George Soros, is al sinds 2002 een finananciële partner van het ENAR. In 2008 werd Open Society Foundations ook een structurele financier (‘core-founder’). Dat is ook bittere noodzaak: de Europese Commissie financiert immers enkel verenigingen die ook elders aanspraak kunnen maken op subsidies. Anders gesteld: zonder die Europese subsidies zou het ENAR geen dag kunnen overleven.

 

Wat online-speurwerk toont evenwel aan dat de strijd tegen racisme en discriminatie door ENAR nogal voluntaristisch en eenzijdig wordt ingevuld. Wie de zoektermen ‘ENAR en ‘islamophobia’ intikt, krijgt al meteen 24.100 resultaten voorgeschoteld. Gaande van een ENAR-rapport dat schetst hoe de Europese strijd tegen terrorisme tot vooroordelen tegen moslims leidt (over de impact van het islamitisch geïnspireerde terrorisme op niet-moslims waren wellicht geen cijfers te vinden) tot een rapport dat moet aantonen hoe zelfs Covid19 bijdroeg tot nog meer discriminatie van moslims.

Franse presidentsverkiezingen

 

Toch blijft het hoogst merkwaardig dat een man die ooit deel uitmaakte van een vereniging die al openlijk pleitte voor het vermoorden van homoseksuelen, het blijkbaar zomaar tot directeur kan schoppen van een groot pan-Europees netwerk dat opkomt tegen discriminatie

 

Duiken we wat dieper in de twintig ‘anti-racistische organisaties’ die volgens een persbericht van 11 mei 2020 op hun beurt samen 200.000 euro kregen toegekend van de aanverwante ENAR Foundation, dan blijken er zomaar eventjes negen daarvan zich te focussen op de discriminatie van moslims. Al minstens even veelzeggend is dat het ENAR in de periode 2014-2020 in de figuur van Michael Privot een algemeen directeur had van wie de geloofsbrieven toch stevig in vraag kunnen worden gesteld. Niet in het minst voor een organisatie die beweert alle vormen van discriminatie te willen bestrijden. Privot is een bekende academicus aan de overkant van de taalgrens, die zich jaren geleden al tot de islam bekeerde. Daarna was hij ook enkele jaren lid van, jawel, de Moslimbroeders, iets wat hijzelf overigens ook grif toegeeft. Naar eigen zeggen zou hij die vereniging evenwel al jaren geleden de rug hebben toegekeerd. Sindsdien zet hij zichzelf graag in de etalage als een fervent voorvechter van de ‘verlichte islam’. Toch blijft het hoogst merkwaardig dat een man die ooit deel uitmaakte van een vereniging die al openlijk pleitte voor het vermoorden van homoseksuelen, het blijkbaar zomaar tot directeur kan schoppen van een groot pan-Europees netwerk dat opkomt tegen discriminatie.

 

Ook in de aanloop naar de recente Franse presidentsverkiezingen liet ENAR zich allerminst onbetuigd. Zo was Julie Pascoet, senior advocacy officer bij ENAR, op maandag 9 mei te gast in de ontbijtshow van de Britse zender Voice of Islam. Ze mocht daar haar licht laten schijnen over islamofobie, in het bijzonder over de kwesties van genderdiscriminatie en de zogenaamde voortdurende stigmatisering van moslimvrouwen die de hijab dragen in Frankrijk. Eind vorig jaar had ENAR zich, samen met enkele tientallen andere burgerrechtenorganisties, al openlijk solidair verklaard met Femyso. Deze pan-Europese ngo, die enkele tientallen Europese jongerenorganisaties vertegenwoordigt, had zich immers uitgesproken tegen de ‘islamofobe heksenjacht’ bij onze zuiderburen. ‘De afgelopen maanden heeft de Franse regering talloze administratieve procedures opgestart om door moslims geleide organisaties, moskeeën, scholen en zelfs door moslims gerunde snackbars te sluiten’, schreef Femyso in november 2021 in een persbericht. ‘Ondanks een totaal gebrek aan bewijs of gerechtelijke procedures heeft zij dit gedaan door zich te beroepen op banden met de Moslimbroederschap.’

 

Die focus op Frankrijk is allerminst toevallig: door strikt vast te houden aan de scheiding tussen kerk en staat, heeft Frankrijk zich de voorbije jaren niet alleen ontpopt tot het favoriete doelwit van islamitisch geïnspireerd terrorisme. Ook allerlei ngo’s en moslimorganisaties viseren de Franse overheid, vanuit het besef dat het Franse voorbeeld om de islam zoveel mogelijk uit het openbare leven te weren, elders in Europa wel eens navolging zou kunnen krijgen.

Wijdvertakt netwerk

 

‘Wanneer we nader onderzoek doen naar verenigingen die tegen islamofobie strijden, dan belanden we haast altijd bij de Moslimbroeders’, bevestigt ook Florence Bergeaud-Blackler. ‘Zij zijn er de voorbije jaren in geslaagd om geruisloos een voet tussen de deur te krijgen bij de meest uiteenlopende verenigingen en lobbygroepen, vooral dan in Brussel. Die groepen pleiten dan bijvoorbeeld voor het toelaten van een burkini in openbare zwembaden, zoals onlangs in Grenoble. Of ze spannen gerechtelijke procedures aan tegen het hoofddoekenverbod op school.’

 

‘Maar we moeten dit in een breder kader zien dan de Moslimbroeders zelf’, vervolgt Bergeaud-Blackler. ‘Le frérisme, zoals ik het omschrijf, is een ideologie die zich perfect heeft ingepast in de Europese politiek en sociale context. We maken in het Westen nog te vaak de fout om in hiërarchische structuren te blijven denken, zoals de meeste politieke partijen bij ons nog altijd zijn opgebouwd. Het gaat in dit geval veeleer om een zeer breed en wijdvertakt netwerk, met als centrale drijvende kracht de islam. Die islam is veel meer dan een ideologie, het is een dagdagelijkse praktijk en manier van leven. Dat aspect, en de invloed die daarvan uitgaat, onderschatten wij hier in Europa.’

 

Het probleem is dat deze bevolking almaar meer wordt gecontroleerd door een relatief kleine minderheid van harde islamisten en activisten

 

‘Het netwerk onder de ideologie is er de voorbije jaren ook meesterlijk in geslaagd om de moslims in Europa in de rol van slachtoffer te wringen. Ze hebben een identitair slachtofferdiscours gefabriceerd dat bijzonder goed aanslaat.’ Last but not least, zo onderstreept Bergeaud-Blackler, komt daar het electorale belang van de moslimstem bovenop. In een stad als Brussel kan geen enkele politieke partij het zich vandaag nog veroorloven om de ‘moslimstem’ links te laten liggen. ‘De MR is wellicht nog de enige uitzondering, maar de demografische evolutie in Brussel draagt er almaar sterker toe bij dat je niet meer aan de macht raakt als je niet minstens op de steun van een deel van de moslimbevolking kan rekenen. Het probleem is dat deze bevolking almaar meer wordt gecontroleerd door een relatief kleine minderheid van harde islamisten en activisten, die voor hun wervende communautaristische projecten ook flink wat financiële steun vanuit het buitenland, denk maar aan Qatar en Turijke, ontvangen. Ook daar komen de Moslimbroeders opnieuw in beeld.’

‘Waardevolle partners van Europese instellingen’

 

Hamvraag is dan uiteraard: hoe is het mogelijk dat een militante organisatie zoals de Moslimbroeders, die in een aantal Arabische landen maar ook in Oostenrijk als terroristische organiatie werd bestempeld, blijkbaar moeiteloos kan infiltreren in tal van ngo’s en zelfverklaarde burgerrechtenorganisaties? Vragen in die zin stelde onder meer Europees parlementslid Filip De Man (Vlaams Belang) al enkele keren aan de Europese Commissie. Zo legde hij eind vorig jaar, samen met een aantal andere Europese parlementsleden, Europees commissaris Ylva Johansson, bevoegd voor Binnenlandse Aangelegenheden, de vraag voor naar de aanwezigheid van Femyso op het Europees Jongerenevenement in Straatsburg. Die organisatie zou volgens de betrokken parlementsleden immers ook nauwe banden onderhouden met het Collectif contre l’islamophobie Belgique, dat op zijn beurt weer gelieerd is aan het Collectif contre l’islamophobie France. Die organisatie werd in Frankrijk ontbonden na de gruwelijke moord op Samuel Paty.

 

Het antwoord van Johansson riep meer vragen op dan het antwoorden opleverde. Volgens haar zijn niet-gouvernementele organisaties waardevolle partners van de Europese instellingen bij hun inspanningen om jongeren te bereiken en sociale uitsluiting, marginalisering en alle vormen van discriminatie tegen te gaan. ‘In dat verband is het mogelijk dat Femyso werd uitgenodigd op een evenement dat antiracisme, antidiscriminatie en uitsluiting promoot, zoals het Europees Jongerenevenement’, klonk het. Johansson erkende ook dat Femyso eerder al partner was voor twee projecten binnen het Europese “We can for human rights speech”-programma. ‘Die projecten gingen respectievelijk in 2013 en 2019 van start en ontvingen in totaal een EU-bijdrage van bijna 45.000 euro. Daarnaast ontving het ook nog eens ongeveer 125.000 euro financiering uit EU-onderwijsprogramma’s.’

 

Dat Femyso net gelinkt wordt aan religieus extremisme was daarbij blijkbaar geen punt. Onder de Femyso-paraplu valt bijvoorbeeld ook Milli Görüs. Deze van oorsprong Turkse vereniging die in heel Europa actief is, wordt door sommige westerse inlichtingendiensten als antidemocratisch en staatsgevaarlijk gekwalificeerd. Een van de doelstellingen van Femyso is, zo blijkt uit de statuten, het aanmoedigen van de verdere ontwikkeling van een Europese moslimidentiteit. Een aantal Franse onderzoekers geven ook aan dat het niet meer is dan de jonge en transnationale uitloper van de Unie van Islamitische Organisaties in Europa. Die structuur leunt op zijn beurt dan weer nauw aan bij de Moslimbroederschap.

Hoofdstad van vooroordelen

 

Begin november vorig jaar, na het zware Franse protest tegen de hijab-campagne, haalde Femyso-topvrouw Hande Taner, zelf gewezen voorzitster van de studentenafdeling van Milli Görüs, op haar Twitter-account nog zwaar uit naar Frankrijk. ‘Parijs is momenteel de hoofdstad van de westerse vooroordelen, en racisme is het belangrijkste exportproduct van Frankrijk’, klonk het. U leest het goed, dit uit de mond van een organisatie die gefinancierd wordt met EU-subsidies.

 

Haar uithaal illustreerde beter dan wat ook hoe de Moslimbroeders vandaag zowel het officieuze woke-jargon als de officiële Europese instellingen feilloos voor hun kar weten te spannen in een soft power-strategie die er op gericht is om de weerstand in Europa tegen islamisme weg te nemen. Ook financieel plukken allerlei min of meer aanverwante organisaties daar de vruchten van. Specifiek rond de financiering van ENAR bevestigde Europees commissaris Didier Reynders in maart vorig jaar dan weer aan Filip De Man dat die organisatie in de periode 2015-2017 en de periode 2018-2021in totaal zomaar eventjes 4,1 miljoen aan Europese financiering ontving. Hoofdzakelijk in de vorm van exploitatiesubsidies in het kader van het programma Rechten, Gelijkheid en Burgerschap.

 

Op een nieuwe vraag van De Man aan de Europese Commissie welke controlemechanismen ze dan precies hanteert om te voorkomen dat EU-belastinggeld naar organisaties gaat die de islamisering van Europa voorstaan, volgde een al even administratief als ontwijkend antwoord. ‘Om de financiële belangen van de unie te beschermen, past de commissie de mechanismen toe waarin het financieel regelement en contractuele documenten voorzien (…). Bij de ontvangers van EU-financiering moet elke uitsluitingsgrond zoals omschreven in het financieel reglement ontbreken. De controles op de uitsluitingscriteria zijn gebaseerd op een verklaring op erewoord van de entiteit, aangevuld met relevante bewijsstukken.’ Of zo’n verklaring op erewoord veel indruk maakt op organisaties met dubieuze connecties én een uitdrukkelijk activistische agenda kan sterk worden betwijfeld.

Ecolo-lijst

 

Ook in eigen land lijken de tentakels van de Moslimbroeders almaar verder te reiken. Op 23 en 24 juni 2018 organiseerde het Collectif Contre l’Islamophobie en Belgique (CCIB) een online-infosessie over het respect voor de mensenrechten. ‘In het kader van onze permanente educatie en in de strijd tegen de onverdraagzaamheid en islamofobie’, klonk het in de uitnodiging. Deze activiteit kreeg de financiële steun van de Fédération Wallonie-Bruxelles binnen een project ‘om de interculturaliteit en het burgerschap te ondersteunen’.

 

Het CCIB werd in 2014 opgericht, en stelt zich op de eigen website voor als een ‘anti-racistische, pluralistische en niet-confessionele organisatie’. Hoe dit te rijmen valt met een voorzitter als Mustapha Chairi is een meer dan terechte vraag. Van Chairi, die ooit nog op een Ecolo-lijst figureerde, circuleren er op sociale media tal van foto’s waarop hij fier het Rabia-handgebaar maakte. Dit gebaar – vier vingers opgestoken en de duim tegen de handpalm geklemd – symboliseert al jarenlang de verbondenheid met de Moslimbroeders. Datzelfde CCIB was overigens ook betrokken bij een project waar ook het gelijkekansencentrum Unia mee de schouders onder zette, ter gelegenheid van de Brusselse Week van de Acties tegen Haat en Islamofobie in het najaar van 2020. Unia hield toen mee de pen vast voor de ontwikkeling van 25 aanbevelingen ter bestrijding van islamofobie jegens moslimmeisjes en -vrouwen, in het kader van alweer een Europees project: MEET, More Equal Europe Together. Een van de partners daarbij was het CCIB. Of hoe dus ook een onafhankelijke openbare instelling zich al dan niet onbewust voor de kar laat spannen van initiatieven waar ook organisaties met een ronduit islamistische agenda bij betrokken zijn

Strijd tegen terrorisme

 

‘Het probleem is dat Europa geen vragen stelt bij bepaalde geldstromen, zolang de begunstigde verenigingen geen rechtstreekse steun verlenen aan terroristische of jihadistische activiteiten’, geeft Bergeaud-Blackler aan. ‘Dat doen ze uiteraard niet: ze kennen perfect de Europese wetgeving en kleuren altijd netjes binnen de lijntjes. Ze beperken zich tot het beïnvloeden van de moslimbevolking in Europa. Ze houden hen voor dat ze superieur zijn aan de verderfelijke Europese cultuur en proberen hen er tegelijk van te overtuigen dat ze net omwille van hun geloof constant gediscrimineerd en achtergesteld worden. Zo voeden ze wel gevoelens van wrok bij een gedeelte van de moslimbevolking én creëren ze een vruchtbare voedingsbodem voor hun discours en hun acties, maar dit is uiteraard niet strafbaar.

 

Ze laten uitschijnen dat de strijd tegen het terrorisme in de EU ook tot meer discriminatie van moslims leidt

 

Tegelijk spelen ze ook perfect in op het schuldgevoel van heel wat Europeanen: kijk eens wat jullie kolonisatie heeft veroorzaakt! Sterker nog: nadat uitgerekend het moslimterrorisme de voorbije jaren honderden slachtoffers maakte in Europa draaien zij de zaak nu om. Ze laten uitschijnen dat de strijd tegen het terrorisme in de EU ook tot meer discriminatie van moslims leidt. En dus wordt de jihadistische strijd eigenlijk een gevolg van de Europese onverdraagzaamheid en van het discours van radicaal-rechts in Europa.’

 

‘Het is een pervers mechanisme: het islamisme ten dienste van de emancipatie. Maar het werkt perfect. En het maakt al decennialang deel uit van de strategie van onder meer de Moslimbroeders. In de meeste Europese grootsteden zijn de moslimvrouwen almaar vaker gesluierd. Persoonlijk beschouw ik een hoofddoek of een lang kleed bij 28 graden niet bepaald als een teken van emancipatie, maar zo stellen zij het wel voor. En helaas vinden ze daarvoor dus steeds vlotter gehoor voor bij allerlei Europese én nationale instellingen.’

 

Volgens Bergeaud-Blackler moeten we ook de hand in eigen boezem steken. Enerzijds omdat heel wat Europese comités en instellingen die vandaag de criteria voor nieuwe projectoproepen of subsidieregelingen bepalen, de voorbije jaren succesvol geïnfiltreerd zijn door academici, lobbyisten en onderzoekers die dit discours en deze ideologie genegen zijn. ‘Deze evolutie is al minstens twintig jaar bezig’, klinkt het. Het is een ons-kent-ons-clubje, dat elkaars onderzoeken legitimeert én financiert. Anderzijds kunnen we ook niet om de vaststelling heen dat heel wat politici van rechtse signatuur een heilige schrik hebben om het etiket “extreemrechts” of “racistisch” opgekleefd te krijgen. Willen we het tij keren, dan zie ik maar één oplossing: we moeten ophouden de strijd tegen de zogenaamde islamofobie te financieren, en net veel meer inzetten op onderzoek naar de sluipende voortgang van het islamisme in Europa. Maar het huidige woke-klimaat op heel wat Europese universiteiten maakt dit soort onderzoek vandaag bijna onmogelijk. Ikzelf heb het grote geluk dat ik in Parijs echt voltijds met onderzoekswerk kan bezig zijn. Maar hierover ook nog les geven, is anno 2022 haast een utopie

Filip Michiels

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

*De gedroomde aanleiding om te beginnen met schoon schip te maken met het ons door een corrupte Overheid opgedrongen uitschot der manna-vreters die onze politie lirfst zien verdwijnen om vervangen te worden door de sharia, is – pm lorfst zonder veel omhaal en in alle stilte, de hele clan op te laden om deze per ditect tewerk te stellen, in de zoutmijnen van Siberië, diep in de ondergrond.

Na hooguit 100 ingrepen zal iedereen het wel begrepen heben en volgen de juiste consequenties als vanzelf.

Deze handelswijze verschilt geen haar met hoe ongewenste ‘vrienden’ buitenshuis worden gehouden.

Het klinkt ’n beetje Hitleriaans, maar wat is daar mis mee? ’n Goed verstaander heeft maar ’n half woordje nodig.

*

Digithalys

 

*

 

Donderdag 5 januari 2023

*

• 890 - VLAANDEREN VRIJSTAT MAAKT ZICH KLAAR OM AAN TE MEREN

*

I N H O U D

*

Toeval bestaat niet, zegtt U? Is moeijlijk te geloeven, want hie anders is het uit te leggen, dat Bart Sticnkman in DS, ja ja in DS –zie hieronder – mag schrijven wat er staat?

Het leest bijna als een voldonggen feit dat de Familie Leyssen straks nog het voortouw zal nemen in de Vlaamse Ontvoogdingsstrijd….

Och, dat soort mensen maakt er een gewoonte van om grof geld te verdienen door bijtijds kzaak te keren. Van Hitler Junge en mits de juiste relaties, naar succesrijke ondernrmer… Van AGFA-GEVAERT naar De Schandaard. Want met geld kooptmen de boter. ’n Klei,ne stap voor de Mmesheid maar en eormesprong voorwaarts voor mensen zonder procipes, maar met het juiste gevoel voor bankzaken.

05-01-2023

De flits discriminatie

*

   Zopas werd bekend dat Franstalige landgenoten die in Vlaanderen geflitst worden, een verkeersboete krijgen en – als ze daarvoor voor de rechter moeten verschijnen - kunnen aanvragen dat laatste in Franstalig België te doen. Het resultaat daarvan is wel dat de hele procedure telkens wordt uitgesteld en soms zelfs geseponeerd. Deze rechtspraak geldt voor heel België, dus ook voor Vlamingen die in Franstalig België beboet worden. Het aantal Vlamingen dat beboet wordt in Wallonië en vraagt dat in Vlaanderen over te doen is echter zo goed als onbestaande.

 ---

    Een ander discriminerend schandaal ter zake, is dat van de flitscontroles. In Vlaanderen staan er momenteel 155 flitspalen, in Wallonië ...25! Daar houdt het niet bij op, want men plant er dit jaar in Vlaanderen 172 bij te plaatsen, in Wallonië ...30. Wallonië mag dan al minder bebouwd zijn, een verhouding van zo’n 8 op 10 is wel des Guten zuviel, maar een typisch Belgische discriminatie, die men ook terug vindt in de politiek, waar de Franstaligen op alle niveaus oververtegenwoordigd zijn in verhouding tot hun percentage van de bevolking.

    In 2024 krijgen we de kans aan die discriminaties een einde te maken. Laat ons dat in 2023 niet vergeten

DE PENNENVRIENDJES EN HET VERHAAL VAN VUURKE-STOOK VAN VLAANDEREN

Blijkbaar zag Vlaanderen er 38.000 jaar geleden uit zoals Het Verdronken Land van Saefthinge nu, minus de Antwerpse haven op de achtergrond.

foto: ©Wiki

*

Satire - 06/01/2023

*

Elke week nemen ze zich voor om mekaar eens te wijzen op iets positiefs in de media. Elke week mislukt hun poging jammerlijk. De pennen riendjes bieden u dan ook in alle piëteit hun excuses aan voor wat u nu weer dreigt te gaan lezen. 

*

Beste Erwinderthaler Vanmol,

 

Op zondag 1 januari keken 1.104.000 mensen geweldig lineair naar aflevering 1 van Het Verhaal Van Vlaanderen. Linerair of ‘analoog’ kijken, wil zeggen: niet uitgesteld. Dus gewoon op ouderwetse wijze naar een programma kijken terwijl het uitgezonden wordt. Zoiets was heel gewoon in de jaren ’80, maar het komt vandaag steeds minder voor. Ongeveer zoals een puber zonder depressie of gender crisis. Maar dat geheel terzijde. Zoveel kijkers scoren – met een marktaandeel van meer dan 40%! – is niet vanzelfsprekend. Vraag dat maar aan Conner Rousseau die voor 2 man en een paardenkop doodsangsten uitstond met zijn hoofd in een bak sprinkhanen bij Fear Factor.

Reeds vooraf heerste er enige commotie in de gazetten omtrent de diverse subsidies voor Het Verhaal van Vlaanderen, waarbij enerzijds de kranten van Mediahuis vonden dat het ging om schandalige Vlaamse reactionaire nazi-propaganda en anderzijds de kranten van DPG Media meenden dat het goed besteed geld was voor een zinnig en leerzaam programma. Zelf ben ik ook eerder geneigd tot die laatste visie.

Aflevering 1 begon al meteen heel slim. Vanuit Limburg reisde Tom Waes 38.000 jaar terug in de tijd. Waarom vanuit Limburg, hoor ik u vragen? Denk toch eens na. Op zo’n lange tijdreis scheelt dat toch al gauw een paar decennia, slimmeke!

Toen kwam Tom terecht in een soort Zwin/Verdronken land van Saefthinge/Hedwigepolderproject, noem het voor mijn part: ‘het land van Waes’, waar hij de homo sapiens, alias de ‘moderne mens’ verwelkomde. Zo modern vond ik die nu ook weer niet. Ze hadden zelfs nog geen Nokia 3310.

Er volgde een spannend moment toen de homo sapiens plots oog in oog kwam te staan met de neanderthaler. Ik dacht: nu komt het: de allereerste kaakslag voor Vlaanderen ooit! Maar helaas, dat liep af met een sisser.

Blijft de vraag: was de toenmalige homo sapiens een Vlaming? Hij stookte in ieder geval een houtvuurtje, wat hem inderdaad typisch Vlaams maakt. Sterker nog: Tom Waes had net benadrukt dat er in het landschap geen bomen waren, dus ondanks een stookverbod van de natuur zelve, stak onze oer-Vlaming toch zijn kachel aan. Hoe Vlaams wil je het hebben?

Iets later vertelde Tomtesterom dan weer dat de homo sapiens – in tegenstelling tot de neanderthaler – het vermogen bezat om samen te werken. Wellicht waren het dus toch geen echte Vlamingen.

Ik kijk alvast uit naar de volgende afleveringen met het antwoord op vele historische vragen. Wanneer maakte Ambiorix zijn eerste schoen? Waarom trok Karel De Kale nooit naar Turkije voor een goedkope haartransplantatie? Om hoe laat begonnen de Brugse Metten? Zat er oorspronkelijk al kaas op een Habsburger? En welke programma’s waren er zoal te zien op het Kanaal Gent-Terneuzen?

Beste homo Stefrectis

Dat het hele opzet van Het Verhaal van Vlaanderen meer zure oprispingen ging veroorzaken dan een reeks Koken met batterijzuur stond in de sterren geschreven. En sterren zijn behoorlijk groot, dus er kan heel wat in geschreven worden. Nooit hebben we enig protest gehoord bij programma’s als ‘The voice van Vlaanderen’, ‘Vlaanderen vakantieland’, ‘De bossen van Vlaanderen’, ‘Vlaamse Hollywoodvrouwen’ of ‘Bake-off Vlaanderen’.

 

Maar voor het eerst is er nu een programma met inhoud én de naam ‘Vlaanderen’ in de titel. ‘Dat is sluikse indoctrinatie’, volgens onweldenkend links. Blijkbaar hebben ze daar ervaring in de materie want bij mij was die gedachte niet meteen opgekomen. Dat op aanschouwelijke wijze in beeld brengen van een geschiedenis die de bewoners op deze lap grond delen, zou wel eens kunnen uitmonden in gevoelens van eigenwaarde en trots op de handelingen der vroede voorvaderen. De gruwel!

Stel u voor Stef dat de burger zich plots al te goed begint te voelen.

Zoals de burger die de energie-saga aan zich voorbij liet gaan en gewoon investeerde in een gezellige houtstoof. Wel die burger is een massamoordenaar als je De Standaard moet geloven.

Niet alleen zijn houtkachels een ramp voor het klimaat, ze verstikken en vergiftigen onze huizen en onze bewoners. Ze werken mee aan ‘ecologische destructie’ en ze produceren 750 keer meer fijne stofdeeltjes dan een zware vrachtwagen. En alsof dat nog niet genoeg is, duwt zo’n kachel ook nog eens benzeen, methanal en polyaromatische koolwaterstof door de neus van de onverlaat die de deur van zijn knetterend kacheltje durft te openen.

Het mag duidelijk zijn Stef. Zo’n kachel is des duivels en de bezitters ervan dienen te branden in een uitstootneutraal hellevuur. Tenzij je de staat bent. Dan mag je hout opfikken zoveel je wil. Je noemt het dan niet ‘monsterachtige megakachel’ maar ‘biomassa-centrale’ en dan mag het! Dan is het duurzame energie.

Dat ze ons duurzaam bij de kloten hebben, dàt weet ik Stef!

Beste burger Vanmol,

Ergens tussen de neanderthaler en de homo sapiens moet nog een derde mensensoort ontstaan zijn. De zogenaamde ‘Brinckman’. De Brinckman bevindt zich weliswaar op aarde, maar leeft toch in een heel eigen tijd/ruimtecontinuüm dat niets gemeen heeft met dat van de homo sapiens. Toch heeft de Brinckman een mening over de homo sapiens en diens politieke gedrag. Sterker nog: één van die Brinckmannen, luisterend naar de naam Bart, schrijft er geregeld over in De Standaard, zoals vorige zaterdag over het succes van Vlaams Belang.

Ik citeer letterlijk, maar ga even zitten want anders kan je niet van je stoel vallen: ‘Over de oorzaken van dat succes zijn al boeken volgeschreven. Aan de kloof met de burger ligt het zeker niet. Die versmalde met de jaren en lijkt vandaag soms onbestaande.’

Hallo, Erwin? Je hebt je niet te hard bezeerd, hoop ik? Je las het nochtans goed: volgens Brinckman Bart is er geen kloof met de burger. Toen ik dat las, begon ik toch te twijfelen of de Brinckman wel echt op dezelfde planeet rondloopt als de burger. Of ligt het aan een grapje van de genetische evolutie waardoor Brinckmanhersenen de realiteit sterk verwrongen – ja zelfs omgekeerd – waarnemen?

Geen kloof met de burger? Dus de burger wil graag minder energie bevoorradings zekerheid, meer belastingen, meer migratie, minder koopkracht, minder zeggenschap, een verbod op diesel- en benzinewagens en bemoeienissen met al zijn privé-keuzes over verwarming, reizen en wat er op zijn bord ligt?

Ik begrijp dat men de Brinckman omzichtig moet benaderen. Men kan hem wellicht niet zomaar weghonen of op staande voet ontslaan wegens het schrijven van de meest pertinent onzin sinds ‘De Blauwbilgorgel‘ van Cees Buddingh. Men kent immers zijn kracht niet. De evolutie haalt soms wrede grappen uit met onze soort, Erwin. Wij zullen ons dus maar beperken tot het droef schudden van ons zwaar beproefde hoofd.

Beste hallucinogene vriend,

 

Wanneer ik zo’n Brinckman zie, dan moet ik denken aan zijn evenknie ( dat rijmt ): Bart Eeckhout. Wanneer het erop aankomt stukken te schrijven die meer lijken op een LSD-trip dan op een analyse, zijn ze aan mekaar gewaagd. Bart & Bart, de ‘chemical twins’ van de landelijke pers.

Op 29 december, oké het is al even geleden, twitterde de Eeckhout Bart dat hij haast ter plekke astma opliep, toen hij die dag onder een deken van houtsmog door de straten moest ploeteren omdat de luchtvochtigheid samen met de windstilheid hem het ademen onmogelijk maakte.

Menig twitteraar – die wél nog leeft in het ding dat wij ‘realiteit’ noemen – keek met volle verbazing door het vensterraam waar hij zag dat alles wat niet verankerd was het luchtruim koos, opgeschept door een net-niet-orkaan. Geen kat (het dier) die zich nog buiten waagde en de vogels klemden zich aan boomkruinen als waren ze het slachtoffer van de ondertussen verboden vogellijm. Oké, ik overdrijf een weinig om humor-technische redenen, maar windstoten tot 60 km/u kun je bezwaarlijk ‘windstil’ noemen. 

Weet je wat het is Stef? ‘Vuurke-stook doen’ geeft veel teveel autonomie aan de burger. Wie een klein bosje heeft zou zomaar met zijn snoeihout in zijn verwarming kunnen voorzien en aldus kunnen ontsnappen aan de roofoverval die wij energiebeleid noemen. Dat màg natuurlijk niet gebeuren! Daarom proberen Bart & Bart en alle andere overheidsschalmeien u een schuldgevoel aan te praten over alles wat de overheid on-welgevallig is.

Stoken tegen de kachel. Die mannen kunnen dat. Maar hout snijden, ho maar

 LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Om op een zo veilig mogelijke manier aan te leggen, heeft men vooral een goede sttuurman nodig. Maar die is al een paar jaar aan boord, en weet zich omringd door de beste medewerkers ter wereld.

Het wachten is alleen nog op de veije Volkswil die eindelijk begint in te zien dat het voor iedereen, vriend of vijand, beter is het slavenjuk af te werpen.

*

Digithalys

dag

*

**

889 - DE LIEFDE VOOR VLAA?DEREN BEGINT VAN I IN DE WIEG

*

I N H O U D

*

Het zit in het bloed ingebakken. Maar de uitzonderingen bevestugen de algemene reegel. Zo zijn er altijd individueren die – vooral als er veel geld mee gemoeid is – die de wereld consequent willen veranderen naar hun eigen goesting.

Als U hirronder verder Filip DeWinter zult gelezen hebbrn, zult U dat beter begrijpen. Hij noemt ze, voor komend als die altijd is, Linxe Extremisten. Het klinkt innemend, ,ùaar is in feite bedoeld als ee schop onder hun kont.

Gewoon omdat die weet dat vroeg of laat onkruid altijd zichzelf vernietigt.

Ikzelf heb de Vlaamse reflex mee van huis uit. Dat niettegenstaande er ns ons vaderloos gezin – om de juiste rden – er een taboe heerste over politeke meningen die toen nergens nartoe leidden. De overgebnleven vriendenking vqn onze begin 1943 overlden Pa was anders diidelijk genoeg.

Zonder ptretetie spreek ik Maarten Luther na: hier sta ik en kan niet anders.

04-01-2023

*

HET VERHAAL VAN

VLAANDEREN

*

Ik kom nog even terug op ‘Het verhaal van Vlaanderen’, waarvan de eerste reeks zondagavond werd uitgezonden.       Het is nog te vroeg om daarover een oordeel te vellen. In totaal gaat het om tien afleveringen en dit was nog maar de eerste aflevering, die begon in de ijstijd, zo’n 38.000 jaar geleden.

Toch zie ik er al naar uit in hoever ik dat zal kunnen toetsen aan wat ik er al van wist. In mijn zoektocht naar bv de afkomst van Ludwig Van Beethoven, was ik er zelf al achter gekomen, dat – als achterkleinzoon van een bakker uit Mechelen – men hem de dag van vandaag een Vlaming van afkomst zou kunnen noemen, maar niet in zijn tijd, want Vlaanderen bestond toen nog alleen min of meer uit de hedendaagse provincies van Oost- en West-Vlaanderen, wat er overbleef van het Graafschap Vlaanderen. Mechelen behoorde toen nog tot het Hertogdom Brabant, dat bestond uit de huidige provincies Brabant, Brussel inbegrepen, de Nederlandse provincie Noord-Brabant en die van Antwerpen. Dat maakte, dat toen ook onze grote schilders Bruegel, Rubens en Co in hun tijd in de eerste plaats Brabanders waren, of Zuid-Nederlanders, als je wilt..

Ik hoop dan ook meer uitleg ter zake te krijgen in een van de volgende afleveringen van ‘ons’ verhaal van Vlaanderen, dat o.m. ook meetelde in de zgz ‘Vlaamse canon’.

KINDERWENSEN

WAREN OOIT KONINgSWENSEN

**

**

foto: ©Selina De Maeyer

Filip Dewinter:

HET OMVOLKINGS INTERVIEW

*

‘Afrika en Azië moeten aan geboortebeperking doen. Europa moet meer kinderen krijgen’

Interview

Dit is een sterk ingekorte versie van het ‘omvolkingsinterview’ dat u uitgebreid kan lezen in het nieuwe Doorbraak Magazine. Vraag ernaar in uw krantenwinkel. 

*

In zijn controversiële boek ‘Omvolking. De grote vervanging’ beschrijft Vlaams Belang-coryfee en

ondervoorzitter van het Vlaams parlement Filip Dewinter hoe de autochtone bevolking door het dalende geboortecijfer en de immigratie een minderheid wordt. Met een flinke portie apocalyptiek. Maar ook met cijfers. ‘Als u de conclusie trekt dat ik pleit voor een autoritair regime, dan gaat u te ver.’

Weinigen willen zich verbranden aan de Franse homoseksuele schrijver Renaud Camus, die de term ‘Le Grand Remplacement’ in 2010 bedacht. Behalve Filip Dewinter. Die vertaalt Camus’ term als ‘omvolking’. En geeft er in eigen beheer een boek over uit. Zo (her)introduceert Dewinter de term ‘omvolking’ in de Lage Landen. Dewinters boek is grotendeels gebaseerd op een lang interview met

**

Renaud Camus.

 

Deze stoffeerd met cijfers over de demografische evolutie in het Westen. Het verkoopt goed, ondanks de media boycot.

 

Dewinter geniet van zijn rol als herboren politiek ideoloog. ‘Ik begrijp dat de zaken tegenwoordig snel en praktisch moeten voorgesteld worden. Maar eigenlijk vind ik dat jammer. Ik ben meer de man van de oude stempel, die graag iets uitlegt. Zeker als het controversieel is en een flinke dosis theorie vereist.’ Over de oplossingen die Dewinter aanreikt, kan en moet gedebatteerd worden. ‘Prima. Ik ga dat nooit uit de weg. Zelfs het debat met extreemlinks niet.’

Over de analyse rond ‘omvolking’ bestaat weinig twijfel. Progressief links verfoeit de term, maar objectief gezien valt niet te ontkennen dat de bevolking in Vlaanderen de voorbije decennia structureel is vervreemd. Om het gesprek meteen op het juiste niveau te brengen: als u in uw boek een hoofdstuk de titel ‘Arbeid, familie, vaderland’ geeft, dan lijkt u zo de weg naar een autoritairdere en meer identitaire samenleving te openen. Net zoals het Franse Vichy-regime tijdens WOII, van wie u die slogan leent.

Filip Dewinter: ‘Die slogan is de essentie van mijn politiek denken. Het volstaat niet meer om te pleiten voor een immigratie stop. Vandaag gaat het erover dat onze eigen autochtone bevolking vergrijst en uitsterft. Demografie is de toekomst. Tot spijt van wie het benijdt. Als we als autochtone Europeanen willen blijven bestaan, dan moeten we onze bevolking in stand houden. Ze liefst ook opnieuw natuurlijk laten groeien. Alleen zo zullen we de migratie niet meer nodig hebben. Want immigratie is de oplossing van progressief-links en van de liberalen om het tekort aan jonge werkkrachten en aan jonge mensen tout court tegen te gaan.’

‘Hoe doe je dat? Wel, door een ander familie-beleid te voeren. Een beleid dat kinderen krijgen aanmoedigt. Het gezin moet opnieuw de hoeksteen van de samenleving worden. Weg van de verdomhoek waarin het nu zit. Dat beleid moet man én vrouw opnieuw centraal stellen De LGBTQ-ideologie ondermijnt het traditionele gezin.’

Rechts in Europa – en daarmee heb ik ook kritiek op mezelf – heeft te lang gefocust op migratie

‘Dat is één. Twee: arbeid is een ander fundament voor iedere gezonde samenleving. Arbeid moet lonen. Dat is gezond voor een samenleving. Vaderland, tenslotte, dat spreekt voor zich. Elke samenleving die wil overleven moet geloven in haar eigen kunnen, haar eigen cultuur. Arbeid, familie en vaderland zijn voor mij essentieel. Rechts in Europa – en daarmee heb ik ook kritiek op mezelf – heeft te lang gefocust op migratie. Nu dreigt Europa een etnisch en cultureel sterfhuis te worden, met nostalgie terugdenkend aan de gloriedagen. Maar daarmee hou je geen samenleving in stand.’

We kunnen wachten tot mensen als vanzelf uw oplossing gaan omarmen. Maar u als politicus wil er natuurlijk vaart achter zetten en van bovenaf opnieuw strengere maatschappelijke normen afdwingen. Daarom opnieuw de vraag: wat u voorstelt, is niet vrijblijvend, maar autoritairder dan wat we nu kennen?

‘Tja. Ik kan boeken schrijven en waarschuwen dat die vrijblijvendheid ertoe leidt dat etnische Europeanen in onze steden geminoriseerd worden. Progressief-links heeft dankzij de migratie een levenslijn uitgeworpen om relevant te blijven. Rechts is niet aan de macht. Ik stel als schrijver en politicus vast dat Vlamingen nu al vaak geen demografische meerderheid meer zijn in onze grote steden. Die situatie zal zich bestendigen, en zich ook uitbreiden buiten de steden.’

‘Maar als u daaruit de conclusie trekt dat ik daarom pleit voor een autoritair regime dat dat allemaal gaat omgooien, dan gaat u te ver. De democratie is nog steeds in staat om het verschil te maken. Al besef ik dat dit niet heel lang zal duren. Eén man is gelijk aan één stem, dat is het democratische principe van onze samenleving. Als we nu niets doen, dan worden we op demografische én dus op democratische wijze geminoriseerd.’

Met de islam is er misschien geen akkoord mogelijk. Maar: de diversiteit in onze steden is meer dan de islam alleen. Polen, Armeniërs en christelijke Afrikanen vallen nu buiten uw boodschap. Misschien zijn het bondgenoten?

Laat er geen onduidelijkheid over bestaan: het gaat niet over huidskleur. Het gaat over een gemeenschappelijke sokkel om samen te leven

‘Mijn boodschap is cultureel, gebaseerd op een gemeenschappelijk westers en Europees-christelijk project. Daar kan iedereen toe behoren die zich daarmee wil en kan vereenzelvigen. Alle mogelijke minderheden die hier terecht zijn gekomen. Vaak trouwens omdat zij bescherming zochten tegen de radicale islam. Laat er geen onduidelijkheid over bestaan: het gaat niet over huidskleur. Het gaat over een gemeenschappelijke sokkel om samen te leven. Al wil ik ook niet te euforisch zijn over het vermogen van minderheden om aan de islamitische gemeenschap tegengewicht te bieden. De islam groeit veel sneller.’

Fort Europa

Het enige alternatief dat u voorziet, is om Europa af te sluiten van de rest van de wereld?

‘Dat zal niet volstaan. We zijn met te veel op deze planeet: 8 miljard mensen! Toen ik werd geboren, waren dat er meer dan de helft minder. Binnen dertig jaar zijn we met 10 miljard. 80% daarvan zal in Afrika en Azië leven. Dat zal niet leefbaar zijn. Dus zullen die mensen naar hier proberen komen.’

‘Ik geloof niet dat Afrikanen binnen dertig jaar allemaal in perfect geïndustrialiseerde en welvarende landen zullen leven, een elektrische auto, huis en smartphone zullen hebben.’

‘Dat gaat niet gebeuren. Niet binnen die korte tijdspanne. Ook de Vlaamse ingenieur en ecologist Fons Jena zegt dat (wijst naar diens boek dat op zijn bureau ligt, “We zijn met te veel. Pleidooi voor een herbergzame wereld”, red.). Ik ga een stuk mee in het discours dat we voor het klimaat moeten zorgen. Maar met dien verstande dat het eigenlijke probleem de overbevolking is en niet het klimaat of het tekort aan grondstoffen.’

In de jaren ’70 dacht men ook dat de olie op zou zijn tegen het jaar 2000. Dat bleek niet te kloppen. Technologische vooruitgang kunnen we niet voorzien. Het is vaak niet wat men belooft, maar het is vaak ook niet zo erg als men denkt.

‘Naar mijn bescheiden mening gaan we naar apocalyptische situaties. En hoe lossen we die op? Door aan geboortebeperking in de derde wereld te doen. Dat is niet onmogelijk. Zelfs een moslimland als Bangladesh is er succesvol in geslaagd het aantal geboortes te beperken. Die richting moet het in meer landen in Azië en Afrika uit. Vooral in landen als Nigeria, Pakistan en Ethiopië. Samen zullen die drie landen binnen enkele decennia veel meer inwoners dan Europa tellen.’

Een conservatieve denker als de bekende Canadese psycholoog Jordan Peterson vindt voor geboortebeperking pleiten, indruisen tegen een primair recht van alle mensen: kinderen krijgen. Wat u voorstelt, is in feite hetzelfde als wat de ecologisten degrowth noemen: de mensheid moet krimpen, op alle gebied, of het nu op energievlak is, de grootte van gezinnen, mobiliteit,… Het zal met minder moeten?

‘De derde wereld moet dat, niet Europa. Dát is mijn boodschap voor de mensheid. In plaats van alsmaar te groeien, zal de wereldsamenleving moeten krimpen. Mijn horizon reikt verder dan het IKEA-plan tegen migratie van mijn partij. Ik ben grootvader van vier. Ik denk vooral na over de wereld van mijn kleinkinderen. De wereld waarin zij kleinkinderen zullen hebben, omstreeks 2070. Mijn partij moet daarover een langetermijnvisie ontwikkelen. Maar ik leg graag de fundamenten voor die tijd. Door bijvoorbeeld controversiële boeken te schrijven over taboe-onderwerpen. Boeken die de media liever dood zwijgen.’

Om af te ronden: u bent geen voorstander van machtsdeelname van uw partij in Vlaanderen?

Als het Vlaams Belang aan de macht deelneemt, laat het dan zijn vanuit een positie van electorale en morele sterkte. Niet als extra coalitiepartner

‘Als het Vlaams Belang aan de macht deelneemt, laat het dan zijn vanuit een positie van electorale en morele sterkte. Niet als extra coalitiepartner. We moeten ooit regeren, daar ben ik het mee eens. Maar niet eender wanneer, om alleen maar deel te nemen aan de macht. Want dat kan een sirenenzang zijn. Al besef ik dat wij ons nu moeten voorbereiden op machtsdeelname. We moeten inhoudelijk en strategisch klaarstaan. Want het moment zou wel eens sneller daar kunnen zijn dan men denkt.’

Maar niet in 2024, of net wel?

 

‘2024 is het moment. We zullen tegengewerkt worden op alle fronten, van de vakbonden tot de administraties en de media. Maar als we niet de ambitie hebben om ons daar op voor te bereiden, dan zal het nooit lukken. Ik denk dat Vlaanderen er klaar voor is. Ikzelf zal daar geen grote rol meer in spelen, want ik ben van de oppositiegeneratie. De jonge generatie is beter voorbereid op die taak. En Tom Van Grieken zit op dezelfde ideologische lijn. Al is hij pragmatischer in de uitvoering. Zijn grote test moet nog komen.’

Christophe Degreef

 LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Een gedegen politicus die geen dictator is, spreekt zijn eigen zekerheid over wat er in de toekomst staat te gebeuren – en waarover er waarschijnlijk reeds voor-akkoorden getekend zijn, met zeer veel omzichtigheid uit. Omfloerst, dat wel, maar tetzelfdertijd zeer duidelijk voor elke goed verstander.

Het is dus duidelijk dat elke recht geaarde Vlaming de kant kest der zekerheid. Vlaanderen Vrijstaat in een vernieuwde Europese Unie die staat warvoor ze geconcipëerd werd. Namelijk de Vrede bevorcderen. Zonder deelanme aan andere buitenlandse conflicteen.

Met schotse, scheve en Slinxe zakkenvullrs aan de stuurknuppel lukt dat nnoit!!!!!

*

Digithalys

 

ISLAMOFOBIE…..

 

778

Dinsdag 3 januari 2023

 

889- HET KALF LEEFT NIG, MAAR IS AL HAAST KOPPEKE ONDER

*

I N H O U D

Hier volgt ’n hele – onverteerbare uitgedroogde boterham over de teloorgang van one Besvhaving, teloorgang in hoofdzaak gefinancierd door deze ons opgedrongen en averrechts verkeerd draairne Europse kwakkelgang van beroepsptofiteurs.

Hierover geen verdere woorden meer vuil maken. In Mei 2024 ten laatste wordt de resolute rechtsomkeer ingezt. Hopelijk zonder al te veel bloedverles….*

02-01-2023

NIEUW JAAR, OUDE PROBLEMEN

* 

Zo, één januari 2023 is voorbij. Bij mijn weten is er de laatste dagen van december niets meer politiek beslist. De problemen van 2022 zullen dan ook die van 2023 worden (en misschien wel die van 2024).

De automatische indexering zadelt onze bedrijven op met een concurrentieverlies van 5/6% t.o.v. het buitenland, de buurlanden in de eerste plaats. Daarbovenop zal er bij veel bedrijven die wél concurrentieel blijven, een tekort zijn aan geschikt personeel. Het koopkrachtbeleid duwt heel wat mensen in de inactiviteit als het sociaal energietarief blijft voor wie niét werkt. Wijlen Juul Kabas krijgt postuum gelijk met zijn ‘’t Zijn zotten die werken’.

Daar er tegen Kerstmis en Nieuwjaar, zoals verwacht, geen politieke knopen werden doorgehakt, wordt de volgende streefdatum Pasen. Als het dan vijgen na Pasen zouden worden, zullen we waarschijnlijk opgezadeld raken met een kabinet dat in werkelijkheid een van lopende zaken wordt. Want geen enkele van de partijen van de federale meerderheid verwacht winst bij vervroegde verkiezingen, in tegendeel. Het wordt dan gewoon een uitstel van executie tot aan de verkiezingen van 2024.

MULTICULTUUR & SAMENLEVEN

De profeet en het Europese manna: twee handen op één buik

*

Hoe Europese subsidies het islamistische gedachtegoed dienen

Analyse - 01/01/2023 Filip Michiels

Dit artikel verscheen eerder in Doorbraak Magazine van juni 2022. Vier keer per jaar verschijnt Doorbraak namelijk ook op papier met uitgebreide interviews, reportages en columns. De recentste Doorbraak Magazine ligt nu in de krantenwinkel. Vraag ernaar. 

Een Europese affichecampagne waarin gesluierde vrouwen symbool staan voor de vrijheid? Te gek voor woorden, zou je denken, maar pas na zwaar protest vanuit Frankrijk verdwenen de affiches. De campagne was niet zomaar een Europees accident de parcours, zo blijkt uit nader onderzoek. Onder het mom van de strijd tegen discriminatie of islamofobie, rijven lobby groepen, ngo’s en activistische verenigingen met een soms onverbloemd islamistische agenda, jaarlijks voor miljoenen euro’s aan Europese subsidies binnen.

Raad van Europa

‘Echte schoonheid vind je enkel terug in verscheidenheid, net zoals je de vrijheid terugvindt in de hijab.’ De slogan zou zo uit de koker van een reclamebureau in pakweg Koeweit of Qatar kunnen komen, maar niet is minder waar: het was de Raad van Europa die er in november 2021 mee uitpakte. De slogan maakte deel uit van een campagne tegen de discriminatie van moslims én voor de vrijheid om een hoofddoek te dragen. Die Raad van Europa is een mensenrechten organisatie die vanuit Straatsburg rond integratie en antidiscriminatie werkt en waarvan zowat alle Europese landen lid zijn.

Terwijl het in de rest van Europa aanvankelijk oorverdovend stil bleef, schoten heel wat Franse politici prompt in een Franse colère. Hoe was het mogelijk dat er in Europa een hoofddoek werd opgevoerd in een campagne voor de vrijheid, terwijl die hijab in heel wat landen net symbool staat voor de onderdrukking van vrouwen? Kort nadien nam de Raad van Europa zelf ook uitdrukkelijk afstand van de campagne, en werd ze offline gehaald.

‘De mate waarin het islamistische gedachtengoed effectief geïnfiltreerd is in de coulissen van de Brusselse en de Europese politiek valt moeilijk precies af te meten’, erkent Florence Bergeaud-Blackler. De Franse onderzoekster is al jarenlang actief bij het befaamde Franse onderzoeksinstituut CNRS (Centre National de la Recherche Scientifique) en schreef onder meer een boek over de spectaculaire opgang van de halal-cultuur en van de islamitische normen de voorbije jaren. ‘Op basis van eigen onderzoek bij onder meer verenigingen, politieke partijen en in het economische weefsel, kan ik alleen maar vaststellen dat er absoluut sprake is van almaar meer en almaar strengere eisen en voorschriften die puur religieus geïnspireerd zijn. Die trend blijft uiteraard niet beperkt tot Brussel, maar de massale aanwezigheid van heel wat Europese instellingen en lobbygroepen blijkt ook een ideale voedingsbodem voor een klimaat waarin het communautarisme en het religieuze fundamentalisme steeds beter gedijen.’

Observatorium

Mede om die reden was Bergeaud-Blackler vorig jaar in Brussel ook betrokken bij de oprichting van het Observatoire des Fondamentalismes. Een soort waakhond tegen verschillende vormen van religieus fundamentalisme, zeg maar. ‘Dat observatorium hebben we in het leven geroepen vanuit de vaststelling dat een open debat over de groei van het islamisme in Brussel, toch de hoofdstad van Europa, blijkbaar niet langer mogelijk is’, legt directrice Fadila Maaroufi uit. Als gewezen straathoekwerkster en antropologe spreekt zij ook uit eigen ervaring: ze werd al meermaals met de dood bedreigd. ‘We wilden de burger beter informeren over het verschil tussen moslims, islamisten en jihadisten, zodat niet iedereen over eenzelfde kam wordt geschoren.’

De moslimstem is electoraal zo belangrijk geworden dat haast geen enkele partij het islamisme nog openlijk durft te veroordelen

 

Maaroufi ontkent niet dat het observatorium zich vooral op het islamisme focust, maar dat is ook niet onlogisch, vindt ze. ‘Als we het over de gevaren van godsdienstig fundamentalisme hebben, vormt het islamisme anno 2022 veruit de grootste bedreiging. Mensen met islamistische ideeën zijn hier vandaag geïnfiltreerd in zowat alle lagen van het verenigingsleven én in zowat alle politiek partijen. Wanneer we bijvoorbeeld politieke partijen hier in Brussel onze expertise willen aanbieden, wordt dat aanbod ook systematisch afgeslagen. De moslimstem is electoraal zo belangrijk geworden dat haast geen enkele partij het islamisme nog openlijk durft te veroordelen.’

Moslimbroeders

Dé spin in het web van streng religieuze en vaak ronduit islamistische verenigingen en lobbygroepen in Europa zijn de Moslimbroeders. Deze transnationale organisatie werd bijna honderd jaar geleden in Egypte opgericht. Vooral in de jaren ’80 en ’90 won de beweging sterk aan invloed, onder meer dankzij financiële steun vanuit Qatar. Toen steeds meer Arabische landen de organisatie in het vizier namen, niet in het minst omwille van haar groeiende politieke invloed, focusten de Moslimbroeders ook steeds meer op de grote moslimgemeenschappen in Europa. Hierbij genoten ze ook de steun van de Turkse regering.

De Moslimbroeders werpen zich op als voortrekkers in de sociale en intellectuele emancipatie van de moslims in Europa, en zitten vaak diep vertakt in het verenigingsleven en niet zelden ook in de politiek en in het onderwijs. Tegelijk houden ze intern vast aan een onverbloemd fundamentalistische agenda en zijn ze voorstander van de invoering van de sharia.

Florence Bergeaud-Blackler: ‘Allerlei onderzoeksinstellingen en zelfs universiteiten spelen een sleutelrol in de opgang van het zogenaamde frérisme (de ideologie van les frères musulmans, nvdr). Ze maken daarbij dankbaar gebruik van de woke-ideologie en het dekolonialisme, die in deze kringen doorgaans ook behoorlijk wijdverspreid en populair zijn. Onder het mom van de strijd tegen racisme en discriminatie slagen ze er moeiteloos in om heel wat geld en subsidies los te weken voor zogenaamd onderzoek of voor projecten die de “oprukkende islamofobie” moeten aanpakken. Een rechtstreekse link met de Moslimbroeders is vaak moeilijk aan te tonen, maar hun invloed reikt bijzonder ver, ook hier in Brussel. Ze kunnen daarbij ook terugvallen op een zeer gedegen kennis van het Europese recht en van de Brusselse én Europese politieke structuren.’

ENAR

Een van de speerpunten in de lobbymachine tegen de zogenaamde islamofobie en het racisme op het niveau van de Europese instellingen is het ENAR (European Network Against Racism). Dit netwerk verenigt een honderdtal Europese ngo’s en noemt zichzelf ‘het enige pan-Europese netwerk tegen racisme’. In ons land vallen 13 verenigingen onder de ENAR-koepel, onder meer KifKif, Hand in Hand tegen Racisme, LEVL (het vroegere Minderhedenforum), de vzw Orbit en BePax. ENAR steekt niet onder stoelen of banken dat het financieel gesteund wordt door het Europese Rights, Equality and Citizenship-programma, dat onder de bevoegdheid van Europees Commissaris

Helena Dalli

*

valt. Het heeft tot doel ‘de in de EU-Verdragen verankerde rechten en waarden te beschermen en te bevorderen’. Met name door steun te verlenen aan maatschappelijke organisaties die actief zijn op lokaal, regionaal, nationaal en transnationaal niveau. Gesneden koek dus voor verenigingen en lobby-organisaties die de strijd tegen discriminatie en racisme hoog in het vaandel beweren te voeren.

In de periode 2014-2020 ging er in totaal zomaar eventjes 426,8 miljoen euro naar dat programma. 35 procent van dat budget, 149,6 miljoen euro, was bestemd voor projecten die specifiek mikten op de strijd tegen discriminatie en op de bestrijding van racisme en vreemdelinghaat. ENAR is een schoolvoorbeeld van een lobbymachine die de weg naar het Europese manna moeiteloos wist te vinden. Zomaar eventjes 69,3 procent van hun totale jaarbudget is afkomstig van het Europese Rights, Equality and Citizenship-programma, zo blijkt uit het meest recente jaarverslag. Ook Open Society Foundations (OSF), de stichting die in het leven werd geroepen door de Hongaarse miljardair George Soros, is al sinds 2002 een finananciële partner van het ENAR. In 2008 werd Open Society Foundations ook een structurele financier (‘core-founder’). Dat is ook bittere noodzaak: de Europese Commissie financiert immers enkel verenigingen die ook elders aanspraak kunnen maken op subsidies. Anders gesteld: zonder die Europese subsidies zou het ENAR geen dag kunnen overleven.

Wat online-speurwerk toont evenwel aan dat de strijd tegen racisme en discriminatie door ENAR nogal voluntaristisch en eenzijdig wordt ingevuld. Wie de zoektermen ‘ENAR en ‘islamophobia’ intikt, krijgt al meteen 24.100 resultaten voorgeschoteld. Gaande van een ENAR-rapport dat schetst hoe de Europese strijd tegen terrorisme tot vooroordelen tegen moslims leidt (over de impact van het islamitisch geïnspireerde terrorisme op niet-moslims waren wellicht geen cijfers te vinden) tot een rapport dat moet aantonen hoe zelfs Covid19 bijdroeg tot nog meer discriminatie van moslims.

Franse presidentsverkiezingen

Toch blijft het hoogst merkwaardig dat een man die ooit deel uitmaakte van een vereniging die al openlijk pleitte voor het vermoorden van homoseksuelen, het blijkbaar zomaar tot directeur kan schoppen van een groot pan-Europees netwerk dat opkomt tegen discriminatie

 

Duiken we wat dieper in de twintig ‘anti-racistische organisaties’ die volgens een persbericht van 11 mei 2020 op hun beurt samen 200.000 euro kregen toegekend van de aanverwante ENAR Foundation, dan blijken er zomaar eventjes negen daarvan zich te focussen op de discriminatie van moslims. Al minstens even veelzeggend is dat het ENAR in de periode 2014-2020 in de figuur van Michael Privot een algemeen directeur had van wie de geloofsbrieven toch stevig in vraag kunnen worden gesteld. Niet in het minst voor een organisatie die beweert alle vormen van discriminatie te willen bestrijden. Privot is een bekende academicus aan de overkant van de taalgrens, die zich jaren geleden al tot de islam bekeerde. Daarna was hij ook enkele jaren lid van, jawel, de Moslimbroeders, iets wat hijzelf overigens ook grif toegeeft. Naar eigen zeggen zou hij die vereniging evenwel al jaren geleden de rug hebben toegekeerd. Sindsdien zet hij zichzelf graag in de etalage als een fervent voorvechter van de ‘verlichte islam’. Toch blijft het hoogst merkwaardig dat een man die ooit deel uitmaakte van een vereniging die al openlijk pleitte voor het vermoorden van homoseksuelen, het blijkbaar zomaar tot directeur kan schoppen van een groot pan-Europees netwerk dat opkomt tegen discriminatie.

Ook in de aanloop naar de recente Franse presidentsverkiezingen liet ENAR zich allerminst onbetuigd. Zo was Julie Pascoet, senior advocacy officer bij ENAR, op maandag 9 mei te gast in de ontbijtshow van de Britse zender Voice of Islam. Ze mocht daar haar licht laten schijnen over islamofobie, in het bijzonder over de kwesties van genderdiscriminatie en de zogenaamde voortdurende stigmatisering van moslimvrouwen die de hijab dragen in Frankrijk. Eind vorig jaar had ENAR zich, samen met enkele tientallen andere burgerrechtenorganisties, al openlijk solidair verklaard met Femyso. Deze pan-Europese ngo, die enkele tientallen Europese jongerenorganisaties vertegenwoordigt, had zich immers uitgesproken tegen de ‘islamofobe heksenjacht’ bij onze zuiderburen. ‘De afgelopen maanden heeft de Franse regering talloze administratieve procedures opgestart om door moslims geleide organisaties, moskeeën, scholen en zelfs door moslims gerunde snackbars te sluiten’, schreef Femyso in november 2021 in een persbericht. ‘Ondanks een totaal gebrek aan bewijs of gerechtelijke procedures heeft zij dit gedaan door zich te beroepen op banden met de Moslimbroederschap.’

Die focus op Frankrijk is allerminst toevallig: door strikt vast te houden aan de scheiding tussen kerk en staat, heeft Frankrijk zich de voorbije jaren niet alleen ontpopt tot het favoriete doelwit van islamitisch geïnspireerd terrorisme. Ook allerlei ngo’s en moslimorganisaties viseren de Franse overheid, vanuit het besef dat het Franse voorbeeld om de islam zoveel mogelijk uit het openbare leven te weren, elders in Europa wel eens navolging zou kunnen krijgen.

Wijdvertakt netwerk

‘Wanneer we nader onderzoek doen naar verenigingen die tegen islamofobie strijden, dan belanden we haast altijd bij de Moslimbroeders’, bevestigt ook Florence Bergeaud-Blackler. ‘Zij zijn er de voorbije jaren in geslaagd om geruisloos een voet tussen de deur te krijgen bij de meest uiteenlopende verenigingen en lobbygroepen, vooral dan in Brussel. Die groepen pleiten dan bijvoorbeeld voor het toelaten van een burkini in openbare zwembaden, zoals onlangs in Grenoble. Of ze spannen gerechtelijke procedures aan tegen het hoofddoekenverbod op school.’

‘Maar we moeten dit in een breder kader zien dan de Moslimbroeders zelf’, vervolgt Bergeaud-Blackler. ‘Le frérisme, zoals ik het omschrijf, is een ideologie die zich perfect heeft ingepast in de Europese politiek en sociale context. We maken in het Westen nog te vaak de fout om in hiërarchische structuren te blijven denken, zoals de meeste politieke partijen bij ons nog altijd zijn opgebouwd. Het gaat in dit geval veeleer om een zeer breed en wijdvertakt netwerk, met als centrale drijvende kracht de islam. Die islam is veel meer dan een ideologie, het is een dagdagelijkse praktijk en manier van leven. Dat aspect, en de invloed die daarvan uitgaat, onderschatten wij hier in Europa.’

Het probleem is dat deze bevolking almaar meer wordt gecontroleerd door een relatief kleine minderheid van harde islamisten en activisten

‘Het netwerk onder de ideologie is er de voorbije jaren ook meesterlijk in geslaagd om de moslims in Europa in de rol van slachtoffer te wringen. Ze hebben een identitair slachtoffer discours gefabriceerd dat bijzonder goed aanslaat.’ Last but not least, zo onderstreept Bergeaud-Blackler, komt daar het electorale belang van de moslim-stem bovenop. In een stad als Brussel kan geen enkele politieke partij het zich vandaag nog veroorloven om de ‘moslimstem’ links te laten liggen. ‘De MR is wellicht nog de enige uitzondering, maar de demografische evolutie in Brussel draagt er almaar sterker toe bij dat je niet meer aan de macht raakt als je niet minstens op de steun van een deel van de moslimbevolking kan rekenen. Het probleem is dat deze bevolking almaar meer wordt gecontroleerd door een relatief kleine minderheid van harde islamisten en activisten, die voor hun wervende communautaristische projecten ook flink wat financiële steun vanuit het buitenland, denk maar aan Qatar en Turijke, ontvangen. Ook daar komen de Moslimbroeders opnieuw in beeld.’

‘Waardevolle partners van Europese instellingen’

Hamvraag is dan uiteraard: hoe is het mogelijk dat een militante organisatie zoals de Moslimbroeders, die in een aantal Arabische landen maar ook in Oostenrijk als terroristische organiatie werd bestempeld, blijkbaar moeiteloos kan infiltreren in tal van ngo’s en zelfverklaarde burgerrechtenorganisaties? Vragen in die zin stelde onder meer Europees parlementslid Filip De Man (Vlaams Belang) al enkele keren aan de Europese Commissie. Zo legde hij eind vorig jaar, samen met een aantal andere Europese parlementsleden, Europees commissaris Ylva Johansson, bevoegd voor Binnenlandse Aangelegenheden, de vraag voor naar de aanwezigheid van Femyso op het Europees Jongerenevenement in Straatsburg. Die organisatie zou volgens de betrokken parlementsleden immers ook nauwe banden onderhouden met het Collectif contre l’islamophobie Belgique, dat op zijn beurt weer gelieerd is aan het Collectif contre l’islamophobie France. Die organisatie werd in Frankrijk ontbonden na de gruwelijke moord op Samuel Paty.

Het antwoord van Johansson riep meer vragen op dan het antwoorden opleverde. Volgens haar zijn niet-gouvernementele organisaties waardevolle partners van de Europese instellingen bij hun inspanningen om jongeren te bereiken en sociale uitsluiting, marginalisering en alle vormen van discriminatie tegen te gaan. ‘In dat verband is het mogelijk dat Femyso werd uitgenodigd op een evenement dat antiracisme, antidiscriminatie en uitsluiting promoot, zoals het Europees Jongerenevenement’, klonk het. Johansson erkende ook dat Femyso eerder al partner was voor twee projecten binnen het Europese “We can for human rights speech”-programma. ‘Die projecten gingen respectievelijk in 2013 en 2019 van start en ontvingen in totaal een EU-bijdrage van bijna 45.000 euro. Daarnaast ontving het ook nog eens ongeveer 125.000 euro financiering uit EU-onderwijsprogramma’s.’

 

Dat Femyso net gelinkt wordt aan religieus extremisme was daarbij blijkbaar geen punt. Onder de Femyso-paraplu valt bijvoorbeeld ook Milli Görüs. Deze van oorsprong Turkse vereniging die in heel Europa actief is, wordt door sommige westerse inlichtingendiensten als antidemocratisch en staatsgevaarlijk gekwalificeerd. Een van de doelstellingen van Femyso is, zo blijkt uit de statuten, het aanmoedigen van de verdere ontwikkeling van een Europese moslimidentiteit. Een aantal Franse onderzoekers geven ook aan dat het niet meer is dan de jonge en transnationale uitloper van de Unie van Islamitische Organisaties in Europa. Die structuur leunt op zijn beurt dan weer nauw aan bij de Moslimbroederschap.

Hoofdstad van vooroordelen

Begin november vorig jaar, na het zware Franse protest tegen de hijab-campagne, haalde Femyso-topvrouw Hande Taner, zelf gewezen voorzitster van de studentenafdeling van Milli Görüs, op haar Twitter-account nog zwaar uit naar Frankrijk. ‘Parijs is momenteel de hoofdstad van de westerse vooroordelen, en racisme is het belangrijkste exportproduct van Frankrijk’, klonk het. U leest het goed, dit uit de mond van een organisatie die gefinancierd wordt met EU-subsidies.

Haar uithaal illustreerde beter dan wat ook hoe de Moslimbroeders vandaag zowel het officieuze woke-jargon als de officiële Europese instellingen feilloos voor hun kar weten te spannen in een soft power-strategie die er op gericht is om de weerstand in Europa tegen islamisme weg te nemen. Ook financieel plukken allerlei min of meer aanverwante organisaties daar de vruchten van. Specifiek rond de financiering van ENAR bevestigde Europees commissaris Didier Reynders in maart vorig jaar dan weer aan Filip De Man dat die organisatie in de periode 2015-2017 en de periode 2018-2021in totaal zomaar eventjes 4,1 miljoen aan Europese financiering ontving. Hoofdzakelijk in de vorm van exploitatiesubsidies in het kader van het programma Rechten, Gelijkheid en Burgerschap.

Op een nieuwe vraag van De Man aan de Europese Commissie welke controlemechanismen ze dan precies hanteert om te voorkomen dat EU-belastinggeld naar organisaties gaat die de islamisering van Europa voorstaan, volgde een al even administratief als ontwijkend antwoord. ‘Om de financiële belangen van de unie te beschermen, past de commissie de mechanismen toe waarin het financieel regelement en contractuele documenten voorzien (…). Bij de ontvangers van EU-financiering moet elke uitsluitingsgrond zoals omschreven in het financieel reglement ontbreken. De controles op de uitsluitingscriteria zijn gebaseerd op een verklaring op erewoord van de entiteit, aangevuld met relevante bewijsstukken.’ Of zo’n verklaring op erewoord veel indruk maakt op organisaties met dubieuze connecties én een uitdrukkelijk activistische agenda kan sterk worden betwijfeld.

Ecolo-lijst

Ook in eigen land lijken de tentakels van de Moslimbroeders almaar verder te reiken. Op 23 en 24 juni 2018 organiseerde het Collectif Contre l’Islamophobie en Belgique (CCIB) een online-infosessie over het respect voor de mensenrechten. ‘In het kader van onze permanente educatie en in de strijd tegen de onverdraagzaamheid en islamofobie’, klonk het in de uitnodiging. Deze activiteit kreeg de financiële steun van de Fédération Wallonie-Bruxelles binnen een project ‘om de interculturaliteit en het burgerschap te ondersteunen’.

Het CCIB werd in 2014 opgericht, en stelt zich op de eigen website voor als een ‘anti-racistische, pluralistische en niet-confessionele organisatie’. Hoe dit te rijmen valt met een voorzitter als Mustapha Chairi is een meer dan terechte vraag. Van Chairi, die ooit nog op een Ecolo-lijst figureerde, circuleren er op sociale media tal van foto’s waarop hij fier het Rabia-handgebaar maakte. Dit gebaar – vier vingers opgestoken en de duim tegen de handpalm geklemd – symboliseert al jarenlang de verbondenheid met de Moslimbroeders. Datzelfde CCIB was overigens ook betrokken bij een project waar ook het gelijkekansencentrum Unia mee de schouders onder zette, ter gelegenheid van de Brusselse Week van de Acties tegen Haat en Islamofobie in het najaar van 2020. Unia hield toen mee de pen vast voor de ontwikkeling van 25 aanbevelingen ter bestrijding van islamofobie jegens moslimmeisjes en -vrouwen, in het kader van alweer een Europees project: MEET, More Equal Europe Together. Een van de partners daarbij was het CCIB. Of hoe dus ook een onafhankelijke openbare instelling zich al dan niet onbewust voor de kar laat spannen van initiatieven waar ook organisaties met een ronduit islamistische agenda bij betrokken zijn

Strijd tegen terrorisme

 

‘Het probleem is dat Europa geen vragen stelt bij bepaalde geldstromen, zolang de begunstigde verenigingen geen rechtstreekse steun verlenen aan terroristische of jihadistische activiteiten’, geeft Bergeaud-Blackler aan. ‘Dat doen ze uiteraard niet: ze kennen perfect de Europese wetgeving en kleuren altijd netjes binnen de lijntjes. Ze beperken zich tot het beïnvloeden van de moslimbevolking in Europa. Ze houden hen voor dat ze superieur zijn aan de verderfelijke Europese cultuur en proberen hen er tegelijk van te overtuigen dat ze net omwille van hun geloof constant gediscrimineerd en achtergesteld worden. Zo voeden ze wel gevoelens van wrok bij een gedeelte van de moslimbevolking én creëren ze een vruchtbare voedingsbodem voor hun discours en hun acties, maar dit is uiteraard niet strafbaar.

 

Ze laten uitschijnen dat de strijd tegen het terrorisme in de EU ook tot meer discriminatie van moslims leidt

 

Tegelijk spelen ze ook perfect in op het schuldgevoel van heel wat Europeanen: kijk eens wat jullie kolonisatie heeft veroorzaakt! Sterker nog: nadat uitgerekend het moslimterrorisme de voorbije jaren honderden slachtoffers maakte in Europa draaien zij de zaak nu om. Ze laten uitschijnen dat de strijd tegen het terrorisme in de EU ook tot meer discriminatie van moslims leidt. En dus wordt de jihadistische strijd eigenlijk een gevolg van de Europese onverdraagzaamheid en van het discours van radicaal-rechts in Europa.’

 

‘Het is een pervers mechanisme: het islamisme ten dienste van de emancipatie. Maar het werkt perfect. En het maakt al decennialang deel uit van de strategie van onder meer de Moslimbroeders. In de meeste Europese grootsteden zijn de moslimvrouwen almaar vaker gesluierd. Persoonlijk beschouw ik een hoofddoek of een lang kleed bij 28 graden niet bepaald als een teken van emancipatie, maar zo stellen zij het wel voor. En helaas vinden ze daarvoor dus steeds vlotter gehoor voor bij allerlei Europese én nationale instellingen.’

Volgens Bergeaud-Blackler moeten we ook de hand in eigen boezem steken. Enerzijds omdat heel wat Europese comités en instellingen die vandaag de criteria voor nieuwe projectoproepen of subsidieregelingen bepalen, de voorbije jaren succesvol geïnfiltreerd zijn door academici, lobbyisten en onderzoekers die dit discours en deze ideologie genegen zijn. ‘Deze evolutie is al minstens twintig jaar bezig’, klinkt het. Het is een ons-kent-ons-clubje, dat elkaars onderzoeken legitimeert én financiert. Anderzijds kunnen we ook niet om de vaststelling heen dat heel wat politici van rechtse signatuur een heilige schrik hebben om het etiket “extreemrechts” of “racistisch” opgekleefd te krijgen. Willen we het tij keren, dan zie ik maar één oplossing: we moeten ophouden de strijd tegen de zogenaamde islamofobie te financieren, en net veel meer inzetten op onderzoek naar de sluipende voortgang van het islamisme in Europa. Maar het huidige woke-klimaat op heel wat Europese universiteiten maakt dit soort onderzoek vandaag bijna onmogelijk. Ikzelf heb het grote geluk dat ik in Parijs echt voltijds met onderzoekswerk kan bezig zijn. Maar hierover ook nog les geven, is anno 2022 haast een utopie

 

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Gelukkig hebben deze keer, anders dan in de Vroegere Middeleeuwen, met Isam Amateurs Veroveraars te doen die niet bijster slim zijn. Zij pompen gewoonweg de grond van onder hin eigen voeten weg om ide voor grof geld in onze keel te roppen.

Denk daarbij - in ’t klein - wat er met de Groningse gas winning is gebeurd.

Maar er is hoop. Binnenkort hebben wij in het Westen, via de ‘atoom-bleding’, energie te over die als gewoon renenwater via de riolen kan afgevoerd worden. Ja, zelfs misschien verkocht kan worden         als herbruik om in Qatar reukloos de geraniums te bewateren.

Alles op zijn tijd in de zekerheid dat het Gezond Verstand beter gedijdt in vruchtbae bodem, dan in dor woestijnzand…

*

DIGITALIA

*

**