Archief

.

Václav Klaus: Een radicale ommekeer

Geplaatst op 24 augustus 2019   door E.J. Bron

**

*

https://ejbron.wordpress.com/2019/08/24/vaclav-klaus-een-radicale-ommekeer/

*

(Door: Václav Klaus – Vertaling: E.J. Bron)

**

*

Naar aanleiding van de Europese Parlementsverkiezing heb ik zeer gemengde, bepaald geen optimistische gevoelens. Daarvoor bestaan meerdere redenen. Het is zeer gevaarlijk dat het aantal hopelijk goedbedoelde hervormingsvoorstellen, die de potentiële EU-afgevaardigden dagelijks aankondigen, dramatisch toeneemt. Het overgrote deel van hen gaat helaas in de richting van een nog centralistischer EU. Ik ben er van overtuigd: zulke veranderingen hebben we niet nodig. We hebben iets heel anders nodig.

 

Indien de Europese Unie haar huidige diepe structurele crisis te boven wil komen, moet ze een radicale ommekeer doormaken. De mensen in de postcommunistische landen weten dat. Pure cosmetische veranderingen zullen niet helpen. De voorstellen tot een diepere integratie zijn geen verbetering. Integendeel, ze zijn een weg naar verval en chaos.

 

De huidige EU bevindt zich in een gelijksoortige situatie als het communisme in de laatste fase van zijn bestaan. Destijds wisten we dat de perestrojka van de toenmalige Sovjet-staatschef Michail Gorbatsjov een hopeloze poging was om het communistische systeem te moderniseren en zodoende te redden. We waren er zeker van dat de fundamenten van het communistische systeem compleet verrot en niet te hervormen waren. Wij zeiden destijds heel duidelijk dat we niet alleen maar “hervormingen” moesten starten, maar een radicale ommekeer van het hele systeem.

 

Foute concepten verwerpen

 

Datzelfde kun je zeggen over de huidige situatie van de Europese Unie. De EU heeft een ommekeer nodig. Het is noodzakelijk om enkele van de in de afgelopen jaren of decennia ontstane foute concepten te verwerpen, niet te verbeteren. Hun resultaat was bijvoorbeeld het Verdrag van Maastricht van de Europese Unie in 1992, die de onontkoombare wending van de samenwerking en aangepaste integratie van de soevereine staten tot een permanente unificatie betekende. De herbenoeming van Europese Gemeenschap naar Europese Unie was geen onschuldige of formele reorganisatie.

 

Er volgden twee fundamentele maatregelen: het overwegend politieke project van de euro als gemeenschappelijke munt en het Akkoord van Schengen. Al zeer snel bleek dat beide fundamenteel fout en schadelijk zijn. De door de euro-elites doorgedrukte unificatie leidde tot het Verdrag van Lissabon van 2009, dat een verdere verzwakking van de lidstaten veroorzaakte. Ik was de laatste staatspresident die dit verdrag ondertekende. Helaas ben ik helemaal alleen gebleven.

 

De radicale ommekeer moet juist hier beginnen, omdat de soevereine staten de kern van Europa en ook de van de Europese integratie zijn en moeten blijven. Alleen daarmee zou de democratische legitimering vernieuwd kunnen worden, die de huidige Unie mist. Het is bijvoorbeeld dringend noodzakelijk om de noodzaak van de gekwalificeerde meerderheid bij stemmingen af te schaffen, die door het Verdrag van Lissabon werd ingevoerd.

 

Bij deze verkiezingen gaat het om een fundamentele strijd

 

Absoluut onacceptabel zijn andere unificatiepogingen zoals de transfer- en fiscale unie, de belastingvereniging, het gemeenschappelijke Europese Openbaar Ministerie of zelfs het EU-leger. Bij deze verkiezingen gaat het om een fundamentele strijd. Enerzijds zien we diegenen die de wereld van de traditionele waarden verdedigen, anderzijds de mensen die de huidige civilisatie graag zouden willen vernietigen. Deze strijd raakt het fundament van de EU en werd in de Midden- en Oost-Europese landen geïmporteerd. In de mainstream media wordt dat echter niet zo helder beschreven. Dat moeten wij doen.

 

Tussen de Europese Parlementsverkiezingen van 2014 en die in dit jaar hebben er wezenlijk tragische gebeurtenissen plaatsgevonden. In 2015 werd Europa door de massa-immigratie uit het Midden-Oosten, Azië en Afrika getroffen. Of beter: de Europese Unie heeft deze mogelijk gemaakt; velen zeggen zelfs mede-georganiseerd.

 

De enorme golven migranten werden enerzijds door de pseudo-humanitaire geste van Bondskanselier Angela Merkel, anderzijds door de foute constructie van Schengen bewerkstelligd. Het was een catastrofale fout om de binnengrenzen in de EU af te schaffen en tegelijkertijd de buitengrenzen niet voldoende te beveiligen. Ook de foute ideologie van het multiculturalisme heeft een belangrijke rol gespeeld.

 

Triomf van het verderfelijke multiculturalisme

 

De Europese “nomenklatoera” nam in deze tijd tot overmaat van ramp ook nog allerlei wetten en verordeningen over zogenaamde bescherming van minderheden en over een verdere aanscherping van de politieke correctheid aan. Dit zijn nog meer overwinningen van het verderfelijke multiculturalisme en een nederlaag van het gezonde mensenverstand en van de normaliteit. En natuurlijk ook een nog verder verval van de vrijheid in Europa.

 

De Europese Parlementsverkiezingen 2019 zullen geen wezenlijke ommekeer brengen, ook al is het waarschijnlijk dat in het nieuwe Europees Parlement – beter gezegd: quasi parlement – de euro-kritische en eurosceptische krachten sterker vertegenwoordigd zullen zijn dan tot nu toe. Wat betreft de Tsjechische Europarlementariërs ben ik nog pessimistischer. De oude of op hen lijkende vertegenwoordigers zullen daar helaas domineren. Ze geven me geen hoop iets te veranderen in de EU.

 

Bron:

www.klaus.cz

Door: Václav Klaus

*

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

Bovenstaande gedachten zijn, kort en goed, zo wat het gemeenschappelijk denken van het Universeel Gezond %enselijk Verstand.

Als de Meester spreekt, luisteren de leerlingen.

**

*

Maandag 26 Augustus 2019

 

 

RADICALE MOSLIMS IN VERWEER TEGEN BOERKAVERBOD

**

https://ejbron.wordpress.com/2019/07/29/radicale-moslims-in-verweer-tegen-boerkaverbod/#more-217861

*

AMSTERDAM – Met het boerkaverbod voor de deur is de toon bij Nederlandse tegenstanders van die wet verhard. Extremisten koppelen het verbod aan de jihad, ze dringen er bij twijfelende vrouwen op aan om juist nu voor de sluier te kiezen en betalen de boetes. Een Brabantse stichting deelt gratis nikabs uit.

De Telegraaf

 

Onder anderen jihadpreker

**

https://nl.wikipedia.org/wiki/Abdul-Jabbar_van_de_Ven

Abdul-Jabbar van de Ven, (geboren als Johannes Lambertus Henricus (Jilles) van de Ven

roept op tot ’standvastigheid’ en betaalt boetes. De veroordeelde Haagse terrorist Moussa L. koppelt het verbod aan het voeren van heilige oorlog. Een door een Afghaanse Nederlander gerund pro-IS-platform stelt dat zowel vrouwen als mannen de hel wacht als de nikab af gaat.

 

De NCTV houdt zorgelijke ontwikkelingen in de gaten, zegt een woordvoerder, inclusief de eventuele gevolgen van de invoering van het verbod.

 

Bron:

www.telegraaf.nl

Silvan Schoonhoven

*

 

 

Kijk, kijk: het is er eindelijk uit: ons Christenen en Ongelovige Honden, wordt noch min noch meer de Heilige Oorlog, net als 1400 jar geleden, verklaard.Nu weten we tenminste waar we voor staan, als we teritgslaan.

Of beter: misschien wel het begin van wat Europa in 711 overkwam bij de verovering van Spanje/Portugal door de Moslims. In amper VIER jaar tijd botsten ze reeds aan bij de Pyreneeën die hen de weg versperden. Wat niet belette dat andere Moslims langs de Franse kust reeds tot bij Bordeaux waren gekomen, waar ze in 732 finaal werden verslagen en teruggejaafgd. Maar de Moslim Bezetting duurde niet minder dan 800 jaar, namelijk tot 1492, het jaar dat Colombus Amerika ontdekte

In 1571 probeerden ze nogmaals, maar hun machtige oorlogsvloot werd verslagen in de Zeeslag van Lepanto (Griekenland) . Ze probeerden nogmaals in 1583 in wat bekend staat als Het Beleg van Wenen, waarde Halve Maantjes na maanden van uitzonderlijk terrorisme, als geslagen honden met de staart tussen de benen, dienden af te druipen. Denk daar aan, iedere keer als U bij de baker naar ‘Croissants’ vraagt. Die weerden daags nadien ten eeuwigen dage bedacht, toen de blijde mare Parijs had bereikt. Die Halve Maan? We vreten die op met huid en haar….

*

Zondag 25 Augustus 2019

 

.

Ondergetekende is dus weer terug van even uit de ether weg te zijn geweest. Onnodig U daarover zorgen te maken: de gezondheid is prima, het huishouden draait aks een molentje in kinderhand. Alleen de ons uit Italië nog restende twee Duitse Heerdershonden lopen zo te zien op hun laatste benen. Ze zijn voor ons nu al een stuk Geschiedenis. Blijvend aandenken aan verloren droom in het zonnige Zuiden, waar alleen landelijke rust en échte Cultuur de dagen vulden.

Waar ik dan wel de hele tijd heb uitgehangen? Gewoon en bijna helemaal horizontaal in het leven van elke dag, zo goed als de klok rond met beide oren diep in de luisterboeken van de onvolprezen Braille Liga. Heb zo o.a. bijna van dag tot dag, de Geschiedenis van Spanje, Italië, de Lage Landen, Engeland, Duitsland, enz meegemaakt van de laatste 5.000 jaar. Heb er vooral van onthouden, dat de Geschiedenis inderdaad zoals iedereen al lang weet, altijd en alleen geschreven wordt door de Overwinnaars. Wat nooit maar de helft van het verhaal uitmaakt.

**

*

1032 – LEGITIEME RECHTEN VAN DEZE EN GENE ONSCHULDIGE KINDEREN

https://doorbraak.be/rechten-onschuldige-kinderen/?utm_medium=push&utm_source=meldingen

foto: ©Reporters

*

Ook in Duitsland is er discussie: De Duitse Nadja Ramadan opgesloten bij de IS-vrouwen.

Aan de VUB willen er militanten dat de kinderen van ouders die kozen voor terrorisme naar hier gebracht worden. Dat hoorden we eerder al, o.a. bij Heidi De Pauw, Jessika Soors en Rudy Vranckx. Maar is die vraag niet veel complexer dan wat zij ons voorspiegelen? Staan de rechten van die kinderen niet op gespannen voet met de rechten van alle andere kinderen, met name hun recht op veiligheid?

Onschuldige kinderen?

Hoe onschuldig die kinderen ook, ze stammen uit families die fel radicaliseerden, zo fel dat ze naar IS of Al Qaida trokken. Hoe vermijden we dat die kinderen – eenmaal hier – op hun beurt terecht komen in de omgeving waarin hun ouders zo fel radicaliseerden?

Moeten die kinderen buiten hun families geplaatst worden?

 

Leidt dat dan niet tot relatieve straffeloosheid van die Belgische vrouwen?

 

De vervolging hier van ouders die terroristische groepen opzochten is quasi onmogelijk –mede omwille van de bewijslast op een zo grote afstand.

 

Die kinderen naar hier laten komen, komt er dan op neer dat de moeders vroeg of laat hereniging zullen kunnen eisen. Maar zij zullen dan wel in zekere mate aan de straf ontsnappen waaraan hun Syrische en Iraakse strijdgenoten niet kunnen ontsnappen. Leidt dat dan niet tot relatieve straffeloosheid van die Belgische vrouwen?

En waarom zouden de belastingbetalers moeten opdraaien voor de kosten die deze lui veroorzaken? Vorige terughaaloperaties bleken duur. Enkele moeders keerden, nadat ze hier konden bevallen, doodleuk terug naar die dodelijke bende.

 

Onschuldige families

 

En daar stop het niet bij. Onderzoeken naar de families en directe omgeving van de gekende terroristen leert dat deze die radicalisering quasi nooit zag aankomen.

Als ze het al merkten, was het al te laat. Dat geldt bij gelovige ouders, zeker als die zelf geradicaliseerd waren, maar ook voor jongeren uit seculiere families en bekeerlingen. Wat zegt het over het wereldbeeld en de normen en waarden die circuleren in die kringen, dat er zoveel tot geweld radicaliseerden?

 

Onze overheden horen ons tegen terreur te beschermen

 

Islamisme – die stromingen die wereldheerschappij van de sharia nastreven – joeg al miljoenen op de vlucht en doodde tienduizenden. Onze overheden horen ons tegen terreur te beschermen. Maar wanneer zullen ze dan optreden tegen dat wereldbeeld dat in de praktijk aanzet tot zo gigantisch veel geweld? Zijn die die kinderen, hoezeer ze nu onschuldig zijn, op termijn daarom geen reëel gevaar voor de veiligheid van alle anderen – zeker wanneer ze terecht komen in die omgeving met een wereldbeeld dat zoveel terroristen voortbracht?

Nazisme-islamisme

Na WO II wist Europa zich te beschermen tegen het nazisme. Dat werd verbannen uit onderwijs, cultuur, media, … Haar symbolen werden strafbaar gesteld. En even belangrijk: veel oud-aanhangers uitten een expliciet mea culpa tegenover dat gedachtegoed. Denk aan wijlen André Leysen. Verder zetten anno 2018 zo goed als alle belangrijke intellectuelen, politici en opiniemakers zich scherp af tegen de filosofische grondslagen van het nazisme.

 

Ten aanzien van het islamisme – en ondanks de zware inbreuken daarvan op gelijke rechten – hoorden we tot nog toe geen enkel zulk mea culpa.

Moslimtheologen en imams zoals Benzine en Benhaddou timmeren wel aan een beleving van de islam die verzoenbaar is met democratie en mensenrechten. Duizenden gewone moslims wachten daar niet op. Maar – zoals bevestigd door Ahmed Azzouz en Said Aberkan in een opiniebijdrage in De Morgen – er is nog veel werk op de plank.

 

Zo bestaan er ontelbare boeken, fatwa’s, preken, cursussen en artikels die uitleggen wat de sharia is, maar die stuk voor stuk onverzoenbaar zijn met de universele mensenrechten.

 

Daarentegen bestaat er geen enkel programma met een sociale doctrine die gebaseerd is op een beleving van de islam die wel verzoenbaar is met de universele mensenrechten (en dat meer gezaghebbend is dan de individuele auteur(s)). Al evenmin horen we enige veroordeling van de filosofische grondslagen van het islamisme door andere moslims. Enkel het geweld dat het voortbrengt wordt (soms) veroordeeld.

 

Wortels van Terrorisme

De schaal en zwaarte van het geweld van islamisten tegen niet-moslims zoals in Afrika, of tegen religieuze minderheden in islamitische landen is een sterke aanwijzing dat dat terrorisme diepe wortels kent binnenin de islam en dat het slechts in beperkte mate kan verklaard worden vanuit racisme, discriminatie of achterstelling van moslims in het Westen.

 

ik zie geen mooie oplossing

 

Moeten we die kinderen daarom aan hun lot overlaten? Natuurlijk niet. Maar ik zie geen mooie oplossing. Ze naar hier halen geeft islamisten mogelijk nog de idee dat ze hier in onze samenleving thuis horen – wat voor ons aartsgevaarlijk is. Zouden die ouders, gezien de zwaarte van het geweld van IS & Co. én het feit dat velen nog steeds trouw blijven en alleen maar geweld afzweren, niet beter levenslang opgesloten blijven in die landen waar ze ook hun misdaden begingen?

 

Tegelijk kan al wie wil nog altijd bijdragen tot goede opvang van die kinderen ginds. Plan International doet dat voor kinderen in alle continenten. Waarom zou het dan niet volstaan voor kinderen van veroordeelde of overleden islamisten?

Rudi Dierick

27 DECEMBER 2018

 

 

Ja, dit is een oud verhaal. Het werd U opgediend zonder ook laar één woordje commentaar. Omdat er nog zoveel stukjes op de wachtlijst staan, dar ik e de tel van ben kwijtgeraakt. Enfin, U leest meer

*

Zondag 23 December ‘18

 

.

.

 

Welkom in de Club Sam van Rooy. Lees hieronder een van zijn meesterwerkjes en beschouw het meteen als nekslag-repliek vanwege TVG op de schabouwelijke uitspraken op VTM van Kareltje De Klucht tegen de + 800.000 kiezers van het Vlaams Belang, zijnde bijna dubbel zoveel als het aantal Blauwe Geschelpten die het Ancien Regime van voor de Franse Revolutie overleefd hebben.

**

*

Ach Ja, die soort, samen met de Groen-Rode Geschelpten en het restje Tsjeven dat de rangen sluit, vertegenwoordigen nog alleen zichzelf. Ze zijn dus, om als blindemannetjes nog verder te kunnen incasseren, aangewezen op de schouders van die van over de Taal- Dop- en Armoegrens.

**

*

Noteer AUB tot zelfs bij de Vlaamse ‘Prmitieven’ weer toevallig de Gele Trui in de Beeldende Kunsten…

De strijd tegen Israël is jihadistisch: ideologisch en existentieel

**

Israël

*

https://doorbraak.be/de-strijd-tegen-israel-is-jihadistisch-ideologisch-en-existentieel/?utm_medium=push&utm_source=meldingen

**

*

**

Palestijns president Abbas

foto: ©Reporters / DPA

*

In juli namen mijn vader en ikzelf samen met een 20-tal andere journalisten en beleidsmakers deel aan een studiereis naar Israël en de zogenaamde ‘Westbank’, georganiseerd door het Nederlandse CIDI (Centrum Informatie en Documentatie Israël). Ondanks haar eigen visie heeft het CIDI haar best gedaan om de deelnemers te laten kennismaken met diverse (f)actoren in het conflict, en met diverse standpunten.

Op een week tijd zagen we enorm veel: Jeruzalem, Tel Aviv, de grens met Gaza, de Golanhoogten (grens met Libanon en Syrië), de ‘Westbank’ (onder meer Ramallah), … En we spraken veel mensen, beide kanten van het conflict, kregen de kans om ons hun visie te geven: Hamas, Fatah, Likud, Labour, academici van beide kanten, een oud-brigade-generaal van het IDF, veiligheidsexperts, Arabieren in Ramallah, Arabische ouders van ‘martelaars’, bewoners van Israëlische en van Arabische nederzettingen, … De CIDI-reis is in Nederland ietwat controversieel, en werd dat nog meer omdat twee ‘Vlaamse rechtsextremisten’ eraan mochten deelnemen.

Pallywood-narratief

Dat is een nietszeggende ‘analyse’

 

In zijn column in de Volkskrant schreef René Cuperus dat de CIDI-reis hem ‘zowel Israël-kritischer als Palestijnen-kritischer’heeft gemaakt. Echter, wie de geschiedenis van het conflict niet kent of slechts oppervlakkig en gekleurd heeft meegekregen, beïnvloed door het Pallywood-narratief dat de afgelopen jaren mainstream is geworden, dreigt Israël te overladen met alle zonden van Israël, of blijft op zijn best hangen in een enerzijds-anderzijdsverhaal; een infantiel narratief dat erop neerkomt dat ‘extremisten aan beide kanten’ een vredevolle oplossing voor het conflict in de weg staan. Dat is een nietszeggende ‘analyse’ die men evengoed had kunnen maken over het ‘conflict’ tussen de geallieerden en nationaalsocialistisch Duitsland.

‘David versus Goliath’

**

*

Het doet denken aan de weinigzeggende ‘David versus Goliath’-observatie dat de ene kant (Israël) veel sterker is dan de andere (de zogenaamde Palestijnen).

Gelukkig is dat het geval, want het is de intentie die telt: zou Israël al niet lang van de kaart zijn geveegd mocht het geen schrandere en vindingrijke inlichtingendiensten hebben, geen ijzersterk en altijd paraat militair apparaat bezitten en geen hoogtechnologische en inventieve veiligheidssystemen hebben bedacht?

 

legt Israël de wapens neer, dan wordt het van de kaart geveegd

 

De allicht voor velen ongemakkelijke waarheid is de volgende: als de (Arabisch-)islamitische wereld het islamitisch geïnspireerde antisemitisme — dat er uit alle poriën (en moskeeën) van de samenleving komt gedropen (in Ramallah wordt Mein Kampf op straat verkocht) — zou laten varen en de wapens zou neerleggen, dan zou er vrede zijn; legt Israël de wapens neer, dan wordt het van de kaart geveegd. Israël wil gewoon overleven en heeft, in tegenstelling tot diverse actoren in de islamitische wereld, geen genocidale bedoelingen. Overigens, toen ik een foto wilde nemen van het boekenstandje met Mein Kampf in Ramallah, werd ik onmiddellijk aangesproken door Palestijnen die me verzekerden dat Israël hetzelfde is als Hitler. Zuiver projectiedenken.

 

Beide kanten

Dat er aan beide kanten extremisten zitten, het zal wel; dat er aan beide kanten fouten worden gemaakt, het zal ook wel; en dat er aan beide kanten ‘mensenrechten worden geschonden’, ook dat zal wel (waar niet trouwens in die regio?). Maar wie de ondertussen 100-jarige geschiedenis van dit conflict goed bestudeert — beginnend bij de eerste Arabisch-islamitische pogrom op Joodse gemeenschappen in Jeruzalem in 1920 en niet, afhankelijk van het narratief dat men wil brengen, beginnend in 1948, 1967 of 1993 — kan niet rond de essentiële vaststelling dat de zogenaamde Palestijnen elke opportuniteit om een eigen, stabiele en veilige staat te stichten vakkundig om zeep hebben geholpen. Dat hebben ze heus niet alleen of op eigen initiatief gedaan, maar met rugdekking of op instigatie van een veelheid aan actoren in de Arabische en islamitische wereld, die steevast laten zien dat ze in wezen Israël van de kaart willen vegen.

 

Obsessie met Israël

Want daar zit natuurlijk de crux. Er is slechts één land in het Midden-Oosten dat dermate onder een vergrootglas van de ‘internationale gemeenschap’ ligt (verdiep u maar eens in de obsessie van de VN met Israël); er is slechts één land in het Midden-Oosten dat zo controversieel is en bovendien existentieel wordt bedreigd: de Joods-democratische rechtsstaat.

 

Is dat omdat Israël zo’n fout land is, minstens even fout als de tirannieke regimes en mede door shariawetten beheerste samenlevingen in de regio, landen als Libanon, Syrië, Irak, Turkije, Iran, Jordanië, Egypte, Saoedi-Arabië, Libië, Soedan en Eritrea?

 

Lichtpuntje

Vanwaar dan toch die oeverloze haat jegens Israël

 

Integendeel: je kunt veel kritiek geven op (het beleid van en in) Israël, maar in essentie is het een klein lichtpuntje van verlichting en vrijheid te midden van een gigantische door tribale en islamitische mores beheerste woestijn. Alleen al het lot van niet-Joodse minderheden die Israëlisch staatsburger zijn — bijvoorbeeld de Bahai — vergeleken met dat van niet-islamitische minderheden in de rest van de (geïslamiseerde) regio – niet in de laatste plaats christenen — leidt tot dat besluit. Het is in Israël dat een Arabische man, omgevormd tot vrouw, Miss Transgender (‘Miss Trans Israel’) kan worden.

**

*

Ik ken homoseksuelen die zich veel veiliger voelen in Tel Aviv dan in Brussel of Amsterdam. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu heeft nu Amir Ohana, die openlijk homoseksueel is, aangesteld als minister van Justitie. Onvoorstelbaar in de islamitische wereld, waar Israël zich middenin bevindt.

Vanwaar dan toch die oeverloze haat jegens Israël, met name vanuit de geïslamiseerde wereld?

Waarom heeft het qua oppervlakte minuscule Israël, in tegenstelling tot elk ander in die regio vrij recent gecreëerd land, voor velen zelfs geen bestaansrecht?

 

‘Dar al-islam’

**

*

De reden is even simpel als deerniswekkend: op grondgebied dat in de islamitische visie als ‘dar al-islam’ (huis van de islam) wordt beschouwd, kan en mag nooit een niet-islamitische samenleving bloeien, zeker niet wanneer dit een succesvolle staat met een Joodse meerderheid betreft. Want dan wordt dat grondgebied ‘dar al-harb’, huis van de oorlog, dat door middel van demografische en gewelddadige jihad moet worden veroverd, onderworpen en geïslamiseerd.

Met andere woorden: mocht Israël geen Joods-democratische rechtsstaat en geen vrije samenleving zijn maar, net zoals in de rest van de regio het geval is, een land met een moslimmeerderheid of een danig geïslamiseerd regime of geïslamiseerde samenleving, dan was er geen vuiltje aan de lucht.

 

Propaganda speerpunt

Het is om die reden dat in de jaren zestig de ‘onderdrukte’ ‘Palestijnen’ werden gecreëerd, om als propaganda-speerpunt te gebruiken tegen Israël (het Westen is bijzonder gevoelig voor slachtoffermoslims, dat zien we ook in eigen land). In die zin zijn grote delen van de bevolking in Gaza en op de ‘Westbank’ slachtoffer van hun eigen corrupte en door actoren in de islamitische wereld gegijzelde/gesteunde leiders.

 

een ideologische, existentiële jihadistische strijd om het héle gebied

 

Dat is ook de reden waarom elke kans tot het creëren van een levensvatbare, stabiele Palestijnse staat uiteindelijk is getorpedeerd: een landkaart met daarop een Palestijnse staat die niet óók het hele gebied omvat dat vandaag Israël is, is in de islamitische wereld taboe — heus niet alleen bij Hamas. Het gaat dus ook helemaal niet om die minuscule stukjes land op de zogenaamde ‘Westbank’, waarover door veel politici en journalisten oeverloos wordt geëmmerd; in de islamitische visie betreft het in essentie een ideologische, existentiële jihadistische strijd om het héle gebied: Gaza, Westbank én Israël.

 

Utopie

‘From the river to the sea, Palestine will be free’ is geen ‘extremistische slagzin van Hamas’ , maar de mainstream islamitische visie die er via onderwijs en media wordt ingepompt. In het Arabische Jatt in het Israëlische district Haifa, stelde een maand geleden nog

**

Sheikh Ahmad Badran

*

tijdens zijn vrijdagpreek dat moslims nooit kunnen worden geregeerd door niet-moslims, en dat moslims de democratie moeten gebruiken om voor eeuwig en altijd de islamitische wetten te doen heersen over niet-moslims. Zolang dit de heersende, mainstream islamitische opvatting is, is het sluiten van duurzame vrede een utopie.

 

De ‘president’ van de Palestijnse Autoriteit, Mahmud Abbas (Abu Mazen), de zogenaamde vredesduif, riep in 2015 op de Palestijnse televisie op tot het vermoorden van onschuldige burgers in Jeruzalem. Abbas: ‘We verwelkomen elke druppel bloed die vloeit in Jeruzalem. Het is puur bloed, proper bloed, bloed op weg naar Allah. Met de hulp van Allah zal elke martelaar (shaheed) in de hemel komen, en elke gewonde zal zijn beloning krijgen.’ Dat klopt: elke Palestijn die onschuldige Israëliërs doodt, wordt door de Palestijnse Autoriteit financieel rijkelijk beloond. Indien de jihadist in kwestie omkomt, worden zijn of haar nabestaanden financieel rijkelijk beloond. Palestijnen en ook Fatah aan wie ik dit voorlegde, ontkenden glashard deze waarheid. Taqiyya.

 

Het Zwitserland van het Midden-Oosten

In tegenstelling tot René Cuperus was ik ook niet ‘geschokt’ door ‘de omstandigheden waaronder de Palestijnse bevolking moet leven’. Niet omdat het me niet raakt (zeker wat kinderen betreft), wel omdat dit niet significant verschilt van andere, enorme delen van de Arabisch-islamitische wereld, die van oudsher wordt gekenmerkt door de drie a’s: analfabetisme, achterlijkheid en armoede. Met al het geld dat de Palestijnen van onder meer de EU en de VS hebben ontvangen, hadden de ‘Westbank’ en Gaza al lang het Zwitserland van het Midden-Oosten kunnen zijn.

 

de verdomde plicht van een overheid

 

Anders dan Cuperus kostte het mij ook niet ‘de grootste moeite begrip op te brengen voor de Israëlische veiligheidspolitiek’. Die is er namelijk op gericht om, na decennia van rivieren van bloed in Israëlische wijken, nog zo weinig mogelijk Israëlische staatsburgers — Joden én niet-Joden — te laten omkomen door op burgerdoelen gerichte Palestijnse raketten en (zelfmoord)aanslagen. Cuperus noemt dat een ‘totale veiligheidsobsessie’, ik noem dat de verdomde plicht van een overheid.

 

Wat verwacht je dan?

Je kunt dit, zoals Cuperus doet, ‘een collectieve bestraffing van de Palestijnen op grond van terreurdaden van enkelen’ noemen. Maar als de Israëlische overheid wordt gedwongen om te kiezen tussen enerzijds steeds weer door bommen en bomgordels uiteengereten onschuldige burgers in de straten van Tel Aviv, en anderzijds het systematisch controleren van Palestijnen aan checkpoints, wat verwacht je dan?

 

Sinds de afwerking van het veiligheidshek (dat slechts op een klein aantal strategische plekken een muur is) is het aantal bloedige jihad-aanslagen in Israël met zeker 90% afgenomen. De hoogtechnologische en inventieve maatregelen die Israël neemt om Palestijnen desalniettemin een zo vlot mogelijke doorgang aan de checkpoints te garanderen, zijn bewonderenswaardig.

 

Het ‘islamitisch-Joods conflict over (West-)Palestina’

Niemand heeft het ‘Palestijns-Israëlisch conflict’, dat eigenlijk het ‘islamitisch-Joods conflict over (West-)Palestina’ moet worden genoemd, beter samengevat dan Golda Meïr, vanaf 1969 de vierde minister-president van Israël: ‘Vrede zal er pas komen wanneer de Arabieren meer van hun kinderen houden dan dat ze ons haten.’ Maar wellicht komt dit citaat van de Brits-Joodse historicus en activist David Littman wel in de buurt: ‘When the Middle East enjoys Schubert concerts — with women allowed to participate as players and in the audience — our worries will be over.’

Sam van Rooy (1985) is ingenieur bouwkunde (MSc.), auteur van enkele boeken over islam en de Europese Unie en publicist. Hij is Vlaams Parlementslid, Antwerps gemeenteraadslid en Antwerps woordvoerder voor het Vlaams Belang.

Lees meer van Sam van Rooy

28 JULI 2019

 

 

 Zoals iedereen zou moeten weten, stamt ondergetekende als geboren Ieperling en later als volwassene, uit de nijvere West-Vlaamse textielsstreek. Waar de lijfspreuk van een der Grootsten gewoon luidde, ‘dat ie stille voort dee’.

Wie textiel zegt, zegt weefgetouw. Wie weefgetouw zegt, spreekt van … wevers. Wie van wevers spreekt, spreekt van DeWever.

En meer zeg ik niet. Hij doet zijn best en TVG doet de rest.

**

*

Toeval bestaat niet. Zo wordt althans beweerd door zij die het kunnen weten.

Sire, il n’y a plus de Belgique.

En wat hoor ik nu? Om uit de crisis te geraken vergaderen de resterende Verlichte Grote Verstanden in het Egmont Paleis.

Wijlen Graaf Egmont, de lotgenoot van Graaf Hoorne, werd door Willem van Oranje, die zij ten afscheid vaarwel wuifden met de woorden ‘Vaarwel, Graaf Zonder Land’, waarop die repliceerde met de woorden ‘Vaarwel, Greven zonder Hoofd’.

**

https://historiek.net/de-onthoofding-van-egmont-en-horne-1568/70735/

*

Toen schreven we A.D. 1568 en zowel Hoone als Egmont verloren hun hoofd op het schavot op de Brusselse Grote Markt.

Verloren hoofden, verloren zinnen en voor de tweede keer staan we nu voor een verloren Land. Waar de huidige Vlaamse Groten

**

BDW & TVG

de klus zullen meten klaren.

PS

Aan symboliek geen gebrek! Het wordt zelfs ’n beetje gênant.

De Europese Gemeenschap (EG): dat zijn toch de beginletters van Egmont, de onthoofde Graaf in wiens paleis de geheime ultieme vergaderingen worden gehouden. Dan is het maar ’n kleine stap om via onthoofding, naar het uiteenvallen van Coburgia, te gaan als voorspel voor het verdwijnen van deze EG die stilaan de allures van een dictaturiaal Vierde Rijk heeft aangenomen. Ja Ja, het is niet alleen in de sterrenwichelarij dat de Toekomst staat geschreven.

En dan te bedenken dat, op last van onze Sire, de violen gestemd worden door Notte en Reyntjes, de vaandeldragers van de op sterven na dode kleurpartijen.*

*

Maandag 29 Juli 2019

 

Met opzet, of was het eerder uit nalatigheid, had ik de laatste tijd veel te weinig aandacht voor Geert Wilders en diens strijd tegen de verderfelijke islammerij-invasie.

**

*

Vandaag liep het hiernavolgend bericht binnen en ik moet bekennen, zeer tot mijn grote spijt, dat ik hierin de PVV van weleer nauwelijks herken. De tekst lijkt wel een gevecht tegen de wolken, net voor de bui losbarst!

**

*

Dat ondertussen de Vlamingen op een zucht van de meerderheid staan, zou een reden kunnen zijn om boven de Moerdijk ter hulp te snellen.

*

De eerder droevige situatie in Nederland, doet mij ineens denken aan Marine La Plume bij onze Zuiderburen. Den donkerrode bijna zwarte TeeVee zwijgt ook daarover in alle talen. Zelfs in ’t Fransoos, niettegenstaande wij als goede Vaderlanders die taal toch allemaal vloeiend spreken.

**

*

Verder is er geen haar (op mijn armen) die denkt te gaan rinkevvillen aan de overkant van de Taal- dop- en Armoegrens in eigen land. Ze doen maar. Als ze in Scharrelroi hun poten mmaar kunnen thuis houden.

**

*

Limburg is altijd het begin van iets moois, declameert Geert Wilders. Het meest droomt hij van een succesvolle Limburgse coalitie. Wilders wil af van het poldermodel en waarschuwt voor de uitholling van de democratie en de rechtsstaat. Ondanks de verkiezings-nederlagen geeft hij niet op.

‘Alleen per brancard krijgen ze me weg.’

2019 was nu al een zeer roerig jaar voor Geert Wilders. „Een parlementslid gaat op campagne. Er komt een man met bijlen en messen, die tegen verschillende dienders zegt wat hij van plan is. Hij wordt vrijgesproken. Terwijl het OM vier jaar gevangenisstraf had geëist. Soms lijkt het wel of iedere aanslagpleger slechts als een verward persoon wordt gezien. Deze man wist wat hij wilde. En had geen bos bloemen bij zich voor mij. Dit vonnis toont het failliet van de rechterlijke macht aan. Het is een publiek geheim dat heel veel leden van de rechterlijke macht uit de hoek komen van D66, GroenLinks, Partij van de Arbeid. Het andere deel van Nederland is niet of nauwelijks vertegenwoordigd in de rechterlijke macht. Had die man met die bijl een aanslag willen plegen op iemand van D66, dan was ie er misschien minder vrij van afgekomen.”

 

Die opstelling is volgens Wilders ook terug te vinden in de gang van zaken rond het Marokkanen- proces. „Voor het stellen van een vraag sta ik nu al vijf jaar voor de rechter. Onlangs maakte een groep Marokkanen zwembaden in Zeeland onveilig. Ze vallen meisjes en vrouwen lastig. En gaan weer naar huis zonder dat ze zelfs maar een bon krijgen. Degene, die daar een vraag over stelt, die staat voor het hekje en wordt veroordeeld voor discriminatie. De wereld op z’n kop.”

Apathisch

Wilders stelt dat zijn zienswijze bevestigd wordt door de actie van oud-minister Ivo Opstelten, die zijn naaste medewerkers opdracht zou hebben gegeven Wilders ‘aan te pakken’. „Je pakt de boodschapper van het slechte nieuws aan. Maar je moet de daders aanpakken. Het probleem aanpakken. En wel nu. Want het probleem is de laatste jaren alleen maar groter geworden. En er is een grote groep asielzoekers bijgekomen, uit de zogenoemde veilige landen. Die groep wordt ook geen strobreed in de weg gelegd. Het gaat niet om alle Marokkanen. Het gaat niet om alle asielzoekers. Maar de landen, waar die mensen vandaan komen, treden veel strenger op tegen hun onderdanen, dan wij doen met dezelfde mensen.”

Volgens Wilders is de democratie kwetsbaarder geworden.

 

„Bij een meerpartijenstelsel kun je de situatie krijgen dat wij als tweede partij van Nederland worden genegeerd. Hoe democratisch is dat? De democratische beginselen, zoals regering, parlement en rechterlijke macht, worden uitgehold. Mensen worden daar apathischer door. Als het gaat om inkomen, om immigratie en om de invloed die ze hebben op het Europese beleid, denken ze in toenemende mate: het zal wel. De opkomst van de gele hesjes, met name in Frankrijk, toont aan, dat veel mensen het vertrouwen in het stemmen, in de inspraak en de gang naar de rechter verloren hebben. In Frankrijk gaat zowel links als rechts de straat op. Zowel de chirurg als de elektricien. Omdat ze het idee hebben dat dat nog het enige middel is, waarmee hun stem nog gehoord kan worden. De overheid is als de dood voor ze.”

Zwakke vakbonden

„Bij ons zijn de gele hesjes niet groot geworden. Nederland is een consensusland. Daar zijn we wereldwijd voor geprezen. Ik heb me daar altijd gigantisch tegen verzet. Democratie in de beste vorm is het gekozen parlement of de directe democratie. En niet de niet-gekozenen, die in een serre of in wat voor setting dan ook, de beslissingen nemen. Nederland is een consensusland, waar je wordt beloond als je naar het politieke midden gaat. Je krijgt toegang tot de macht. Je wordt geaccepteerd. Maar de problemen worden niet opgelost. Ga je naar het midden, dan krijg je ook middelmatige politici. En middelmatige oplossingen. Maar je wordt wel beloond. Het is dus aantrekkelijk voor politici om veilig naar dat midden te gaan. Dat is zo’n beetje de aard van de Nederlandse samenleving en de politiek. Nederland is een prachtig land. Maar we hebben een abominabel slecht parlement van de gestolde middelmatigheid.”

 

We hebben nu ook hele zwakke vakbonden, oordeelt Wilders.

„Die tekenen nota bene pensioenakkoorden, waarbij mensen straks nog steeds pas met hun zeventigste met pensioen kunnen gaan. Ja, zeggen ze, die kortingen moeten eigenlijk ook nog van tafel. Had dan niet die handtekening gezet! In Frankrijk zouden ze het land een half jaar lang plat leggen. En vervolgens de helft binnengehaald. Hier is iedereen maar aan het polderen. Dus wat hebben we nu? Veel polderinstituties met weinig gezag. Zwakke vakbonden, die bijna werkgeversclubs zijn geworden. Er is vrijwel geen dynamiek. Het saaie, gezapige, ineffectieve, middelmatige midden wordt beloond. Van CDA tot GroenLinks, van Partij van de Arbeid tot de FNV, iedereen gaat ernaar toe. We zitten met een enorm vacuüm.”

Forum

„Als je opgroeit met het consensusmodel en altijd geleerd hebt dat naar het midden toegaan het beste is, dan is het moeilijk om de massa te mobiliseren. Dan moeten de problemen eerst nog groter en zichtbaarder worden dan ze nu al zijn. Dat de koopkracht nog minder wordt, de pensioenleeftijd nog verder omhoog gaat en de pensioenen omlaag gaan. Dat de immigratiestroom niet afneemt. En dat de criminaliteit niet minder wordt. En dat gebeurt al of gaat nog gebeuren. De burger komt er wel achter.”

Er moet iets gebeuren, vindt hij. Maar hoe machtig is de PVV nog, na het verlies bij de Statenverkiezingen en die van de EU? „Je moet wel op een andere planeet hebben gezeten om niet te zien dat Forum het in de peilingen goed deed en dat dat voor een groot deel ten koste van ons zou gaan. Forum is geen PVV, ze zijn wat lighter. Ik heb geen gevecht met Forum. Ze staan dichter bij ons dan alle andere partijen in de Tweede Kamer. Maar als het gaat om het sociaaleconomisch beleid, de koopkracht van de gewone man, een goede gezondheidszorg, en de aanpak van islam en immigratie, zijn wij steviger. Mensen hebben gezien dat wij als tweede partij zijn genegeerd. Dat kan voor mensen ook een reden zijn geweest om deze keer op Forum te stemmen. En wat gebeurt er nu? Ook Forum wordt nu bijna overal buiten gesloten. Een grove schande.”

Oud-PVV’er Hero Brinkman zei naar aanleiding van de verkiezingsnederlagen: tijd om de partij open te gooien. „Dat gaan we dus nooit doen. We zullen nooit een ledenpartij worden. Maar we moeten wel meer het land in. Ons verhaal meer en beter uitleggen.”

De gewone man

„Dat verhaal, de combinatie van het opkomen voor de portemonnee van de gewone man, voor de zorg van die gewone man en het stevige verhaal over immigratie en islam zal de komende jaren nog meer heersend worden. Onze punten kunnen gedeeltelijk overgenomen worden door anderen. Maar wij hebben het beste verhaal. De PVV moet aan de bak. We moeten ook minder braaf worden. Meer de grenzen opzoeken. Den Haag is niet alles. Ik heb de Tweede Kamer eerder een nepparlement genoemd. Uiteindelijk heb je dat nepparlement wel nodig voor je meerderheden. Maar het werkt niet zoals je zou willen. Je ziet vaak dat de mening van de meerderheid van de mensen, zie de Europese Grondwet en het associatieverdrag met de Oekraïne, genegeerd wordt. Uit cijfers van het Sociaal Cultureel Planbureau, toch niet de meest rechtse organisatie, bleek dat 62 procent van de Nederlanders de islam als een bedreiging ziet. In Den Haag worden moties aangenomen, die zeggen: de islam is iets prachtigs. Ook de enorme kosten, die gepaard gaan met de klimaatgekkigheid, worden door middelmatige partijen met middelmatige politici met middelmatige oplossingen doorgedrukt. De grote problemen zoals de koopkracht, de terreur, de islamisering, onze identiteit, zeggenschap in Europa en in je eigen land, daar komt geen oplossing voor. Dat betekent dat Nederland langzaam naar de afgrond gaat. Die zanger, hoe heet ie nou ook weer, o ja Gerard Joling, die zei: als we zo doorgaan in Nederland, dan stevenen we op een burgeroorlog af. Dat hoop ik natuurlijk niet. Maar het borrelt. Blijven we te lang bij die middelmatigheid en komt er geen ventiel van ander beleid, dan zal de boel exploderen.”

 

Referendum

Verrassend: de PVV, die zich in Limburg verbindt met andere partijen. Eerder klapte zo’n bestuurscollege. Destijds zei Wilders: vanwege de ‘oude regentencultuur van het CDA’.

„Ik heb Robert Housmans niets ingefluisterd of opgedragen. Het enige, dat ik tegen hem gezegd heb, was: er moeten punten in zitten, die voor de PVV mooi zijn, met name op het gebied van de zorg. Het pareltje uit dat akkoord is het bindende referendum. Daarmee kan Limburg het begin van de ommekeer zijn. Met dat referendum kun je problemen te lijf gaan, die je met die middelmatigheid niet oplost. Om die problemen op te lossen, moet de burger invloed en inspraak hebben. Het CDA is waarschijnlijk de partij van de middelmatigheid. Maar soms moet je de verantwoordelijkheid nemen om iets veranderd te krijgen. Dat wij daarin meedoen met Forum vind ik zeer verheugend. Ik heb daarover niet overlegd met Baudet. Ik ben ook niet bang dat we daarmee Forum verder omhoog helpen. Sterker nog, ik zou in meer provincies en liefst ook landelijk met ze samenwerken in een volgend kabinet.”

Vrijheid kwijtgeraakt

Wat als de PVV blijft steken bij het huidige aantal zetels? Of nog verder gaat dalen? Gooit hij dan de handdoek in de ring?

„Misschien zal het sommige mensen teleurstellen, maar ik zal er nooit mee stoppen. Al ben ik de enige nog. Ik heb de partij opgericht. Ben er mijn vrijheid door kwijtgeraakt. Heb processen aan m’n kop. Fatwa’s naar m’n hoofd gekregen. Iedere dag ga ik met gepantserde auto’s met sirenes naar m’n werk. Ik doe dat, omdat ik in mijn verhaal geloof. En ik zal dat altijd blijven doen, zolang we minstens één zetel halen. Mijn missie is vóór de vrijheid en tegen de islam. Daar geef ik als het moet mijn leven voor. Ze krijgen me dus niet of alleen per brancard weg.”

 

 

Zielig. Daar is geen ander woord voor. Je zou bijna gaan denken aan een zekere Job op zijn mestvaalt: de mestvaalt die de aan de macht zijnde Verlichte Grote Verstanden die het erfgoed hunner Vaderen verkwanseld hebben en er nu dus maar op los leven.

**

*

Maandag 29 Juli 2019

 

.

.

 Wat die Broekselse Seks- en Coburgerfretters uit Gotha (Duitsland) heden ten dage bezielt, mag Joost weten. En die weet het heel zeker, NIET. En moest hij het weten, dat hij het dan publiekelijk zegge. Luid en klaar. En liefst in de drie landstalen.

Maar als Joost zwijgt, en blijft zwijgen, moet het wel iemand anders uitbrengen. In voorkomend geval, zal het dan wel, als naar gewoonte, ondergetekende zijn die de kooltjes uit het vuur moet halen. Gewoon omdat die, als Digitalia, met het hele gezin 16 jaar aan één stuk daar geleefd heeft, in Het Land van De Stomme van Portici. Weet U nog? Kanonnier Houten Been die Het Huis van Nassauwe het kot heeft uitgejaagd… Et voilà: la Blegique sera Latine, ou ne sera pas….

En zeggen dat dit op het punt staat zo uit te draaien. Niet Latijns en dus terug naar af!

Eerst had ik over Italië bijna geschreven als Het land van de Glimlach. Want glimlachen, dat kan de Gewone Kleine Man daar weer. Opgelucht en van harte. Sedert hun nieuwe en betere ‘Duce’,

**

Mateo Salvini

tot grote wanhoop van de aan de kant geschopte voltallige Slinxe zakkenvullerij, die na Mussolini jarenlang te eigen bate, het land naar de ondergang hebben geregeerd, is de hemel er weer helemaal stralend blauw. Overzeese avonturiers staan nu weer voor de aloude keuze: blijven waar ze geboren zijn, of verdrinken in de Mare Nostrum, d.i. in de Zee die van ons is. Want die zee en al dat water dient niet om pootje te baden of te spelevaren, maar om het Avondland af tee schermen tegen ongewenst bezoek.

**

*

‘Werk in Eigen Streek’, dat is toch altijd een dwingende eis geweest van de Kleine Man…Van ons Ma, oorlogsweduwe met een talrijk grein, leerde ik heel mijn leven, dat ‘wie niet werkt, niet moet eten. Simpel, kort en goed. Maar wel levensreddend. Weet ik uit eigen ervaring!

*

Enne, ach ja, terug naar die eeuwige Seksende Coburgers! Speciaal nu Betty er zit aan te komen, zoals U hiernavolgend kunt vernemen.

Misschien zou deze suggestie een oplossing kunnen zijn? Stop het hele zootje gewoon, zoals men in de onzalige repressie-tijden deed met de àl te ijverige Vrijheidsstrijders, in de leegstaande Antwerpse leeuwenkooien. Waar ze door de nieuwsgierige bezoekers kunnen bewonderd worden. Maar niet langer meer gevoederd.

**

https://www.knack.be/nieuws/magazine/getuigenissen-over-de-repressie/article-normal-1088427.html

*

En war betreft de jonge Betty: die kan gewoon worden weggegooid. Wegens te lelijk om te helpen donderen…

**

*

Ja, inderdaad. Bij de geboorte had de vader het van meet af aan in de koninklijke smiezen: het was een vrouwtje, een wijfjesdier, une femelle…

*

Ze wordt meerderjarig aan 18 jaar op 25 Oktober aanstaande. Er zal op genen Belga gekeken worden…Want de beloofde ‘dotaties’

(die ze daar in Laeken eerst zinnens waren geweest te weigeren wegens de vele daaraan verbonden ‘verplichtingen’)

gaan schrikwekkend de hoogte in. Maar wees getroost, gij, koor van simpelen van geest, Coburgers hebben daar gene bang voor! Hoe hoger bergen, hoe liever. Hebben ze mee van Pépé Albrecht, die het hem lukte om met doorschoten hoofd van de rotsen te tuimelen midden de winter in een donkere ijskoude februarinacht. Gewoon nadat die door ‘n Hogere Officier van den ABL betrapt was in bed met diens wederhelft…

Ach, ’t zijn misschien allemaal maar conten, maar ne mens is ook maar ne mens…

**

*

Niet vergeten. Het volwassen geworden kind-vrouwtje uit 2001 is vanaf de geboorte, zij het via bevruchting door K.I., levenslang Hertogin van Brabant. Net als Genoveva van Brabant uit de spannende tijden van de Vaderlansche Geschiedenis.

Aandacht. hier wordt in genendele verwezen naar, de wereldberoemde Hertogin van Zeeland, getrouwd met de Graaf van Terneuzen!

**

*

België snakt meer en meer naar adem

**

*

Kapitein Nicholas Haddock had een goede kijker destijds

foto: ©National Maritime Museum, Greenwich, London

**

*

https://doorbraak.be/belgie-snakt-meer-en-meer-naar-adem/?utm_medium=push&utm_source=meldingen

 

*

Elisabeth die met haar moeder haar eerste officieel bezoek aan Afrika brengt. Elisabeth die bij de opname van de 21 julitoespraak van haar vader aanwezig is. Elisabeth die in haar mousselinen jurk van Nathan met succes de hoge hakkentest aflegt op de gemene kasseien van het Paleizenplein… Elisabeth wordt straks 18 en daar hoort bij dat men haar serieus voorbereidt op haar toekomstige lot: de troon van België bestijgen.

**

*

op zoek naar de kwadratuur van de cirkel

Ons Land is het land van de onbegrensde mogelijkheden.

Alleen krijgt ze daar misschien nooit de kans toe, want koning Philippe ziet zich vandaag voor een alarmerende situatie gesteld: het land snakt meer en meer naar adem.

**

*

Dat komt niet door de hitte, maar is een gevolg van de uitslagen van de totaal regionaal verworden verkiezingen van 26 mei die het land werkelijk onregeerbaar hebben gemaakt. Al twee maand rukken de koninklijke onderhandelaars Reynders en Vande Lanotte zich de haren uit het hoofd, op zoek naar de kwadratuur van de cirkel.

Met een regering in lopende zaken al sinds 21 december, moet België tegen een deficit van rond de 10 miljard euro aankijken, en niemand die aan de einder een nieuwe, volwaardige regering ziet opduiken.

**

 

*

Het politieke landschap zelf lijkt compleet overhoop gehaald. Walter Pauli van Knack ziet dat voortdurende getouwtrek binnen de sp.a, Open VLD en CD&V, en stelt vierkant de vraag: ‘Is dit niet het voorspel van een drama dat zich de komende jaren zou kunnen voordoen: het uiteenvallen van de drie klassieke partijen?’*

 

Aan ‘de overzijde’ is het niet beter

Ook in de traditionele francofone partijen zien we breuklijnen, en ook zij weten niet goed meer waaraan zich te houden.

 

Een MR die haar vel duur wil verkopen

 

Op het gewestelijke Waalse niveau heeft Elio Di Rupo nu al zijn weddenschap verloren dat hij een ultra-progressistische meerderheid op de been kon brengen. Met Écolo alleen komt hij niet aan een meerderheid, en na het afhaken van de PTB en CDH ziet hij zich gedwongen met de MR aan tafel te gaan zitten. Een MR die haar vel duur wil verkopen, nadat ze uit de Brusselse regering werd gewipt. Als nu nog Écolo zijn knikkers uit het spel haalt, mogen we ons aan een ongekend verzet** van de vakbond FGTB verwachten. Dit alles gaat dan ten koste van het Waalse herstel.

 

‘Jamais avec la N-VA’, heeft ook Di Rupo verklaard. Maar na de koninklijke boodschap van 21 juli is de toon wat gezakt: ‘De informateurs lijken op gesprekken rond de tafel aan te sturen. Is dat het geval, dan zullen we de discussie aangaan.’

**

*

 

Maar Di Rupo zal in aanwezigheid van De Wever het onderwerp confederalisme niet uit de weg kunnen gaan. Want voor de Vlaams-nationalisten, de grootste politieke kracht van het land, kan het niet langer dat men financieel solidair blijft met een gewest dat zich onder de doorslaggevende invloed van de PS al sinds 1980 op een pad begeeft dat niet naar heropleving leidt. ‘Het staat Wallonië vrij de politieke keuzes te maken die het wenst, op voorwaarde dat het er de volle financiële verantwoordelijkheid voor neemt!’

 

Een voorspelling

sociale zekerheid, de winkel van de PS

 

De discussie zal mislukken, want het confederalisme van De Wever impliceert met name de splitsing van de sociale zekerheid, de winkel van de PS! Die eis wordt evenwel breed onderschreven in Vlaanderen. In 2002 verklaarde Karel De Gucht, toen voorzitter van de VLD: ‘Het is ontoelaatbaar dat Vlaanderen meer betaalt voor de gezondheidszorg en van Wallonië minder terugkrijgt.’

 

We mogen ook herinneren aan het antwoord van Wouter Beke aan minister Maggie de Block van Volksgezondheid, toen zij voorstelde om die bevoegdheid te herfederaliseren: ‘Het verleden heeft ons laten zien dat een eengemaakte federale politiek niet het antwoord was. Van herfederaliseren kan dus geen sprake zijn. Er zullen nog hervormingen volgen, en er zullen in de gezondheidszorg nieuwe stappen gezet moeten worden.’

 

Met de zesde staathervorming dacht Di Rupo België te hebben gered. Vandaag zien we dat daar niets van aan is, en dat de toekomst van het land meer dan ooit bedreigd is. Bewust als hij is van de budgettaire problemen die ook Wallonië te wachten staan, heeft de PS-voorzitter trouwens de noodzaak van een herziening van de financieringswet ingeroepen.

 

Ziende blind

De waarheid die de francofone verantwoordelijken weigeren te zien is nochtans zonneklaar. Ze staat in de preambule van het Handvest voor Vlaanderen, dat in 2012 door het Vlaams Parlement werd goedgekeurd: ‘Vlaanderen is een natie.’

 

De koninklijke informateurs zouden er goed aan doen deze evidentie in hun eindrapport in herinnering te brengen. En ook konden ze beter de raad nog eens herhalen die José-Alain Fralon — voormalig correspondent in Brussel voor ‘Le Monde’ — zich permitteerde aan Albert II te geven:

 

‘Als u nu eens afzag van dat achterhoedegevecht dat slecht dreigt uit te pakken (…) en het wat subtieler zou spelen? Als we eens toegaven, wat we vroeg of laat toch zullen doen, dat niets de opmars van Vlaanderen naar zijn onafhankelijkheid in de weg kan staan, en we deze zouden begeleiden in plaats van ze totaal tevergeefs te willen afstoppen.’

***

Dat was 2009. Vandaag hebben N-VA en Vlaams Belang samen amper nog vijf zetels tekort voor de absolute meerderheid in het Vlaamse Parlement. En zoals Pierre Baillon van Le Soir schreef de 23ste maart van 2003: ‘Wat doet een separatist als hij over een democratische meerderheid beschikt? Wel, hij separeert. Sta je daarvan te kijken, simpele duif?’

27 JULI 2019 J

ules Gheude

 

Gisteren stond op deze bladzijden de hoogst individuele expressie van de hoogst individuele emotie nopens de enorme krater die ooit zou kunnen ontstaan tussen Broeksèl en Srassburg. Duizend bommen en granaten met als eindsaldo de Bom vab de Eeyw. De Geschiedenis herhaalt zich voortdurend, maar deze keer zou Berlijn als OKW ervan worden vrijgesteld…

In bedoeld betoog, voor de goede orde hieronder grotendeels hernomen, was er geen plaats voor de lotgevallen van het Koninkrijk der beide uiteen gevallen ‘deelgebieden’. Waar het hardst werkende en grootste deel smacht om eindelijk na bijna 2 eeuwen te zijn leeggezogen, zijn eigen lot in eigen handen zou kunnen nemen. Terwijl de Zuidelijke helft, aan de overkant der Taal- dop- en armoegrens hunkert om eindelijk terug opgenomen te worden in de moederschoot van La Mère Patrie.

*

“En ja, ik moet het toegeven: dat was, achteraf gezien, iet of wat van het goede (liosterlezen) teveel. Wel vond ik er, zeer tot mijn grote spijt, heel veel feiten over de (uitdagende) suprematie van onze verdomd zeer hoogbegaafde Oosterburen. Ware daar niet die eeuwige ‘Sehnsucht’ naar Das Militär, waar de rest van de wereld dan telkens weer het slachtoffer van werd.

Eerlijk gezegd, en buiten alle kortzichtigheid: hun stam-verwantheid met sommige omringende kleinere buurvolkeren kan alleen maar positief uitdraaien. Op voorwaarde natuurlijk dat ze stoppen met zich te gedragen als een rotbende Julius Césaren boven op een zoveelste zwerm van deze zoals de soort hieronder….

Agha Kahn

*

Mag het aldus vanaf die dagen wat gezelliger worden voor ons Oude Vermoeiode Avondland? Door bijvoorbeeld de kromzwaard-invasie van uit het brandend hete woestijnzand terug te draaien in een soort moderne versie van de vroegere Spaanse Reconquista.

Vanzelfsprekend onder de hoede van de Almachtige, die we dan wel dringend terug uit de kast zouden moeten halen.

Algemeen Besluit.

Gezegde Oosterburen, geleerd door een tweevoudige ervaring, gaan thans heel wat bedachtzamer tewerk om hun megalomane dromen te verwezenlijken. Vervang als OKW ‘Berlijn’ door ‘Brussel’ en het wordt U duidelijk. Wij Vlamingen hebben daar zelfs een spreekwoord voor: zij laten a.k.w. de kooltjes door anderen uit het vuur halen.

Met zijn allen, de Verlichte Grote Verstaden op kop, doen wij daar dapper aan mee. We (zij) worden dar zelfs koninklijk voor betaald. Zij het met eigen geld, en niet in Marken. Deze al al te doorzichtige bedotterij heeft zelfs een naam: de Europese Gemeenschap. Met Broeksèl als vroeg of laat plat te bombarderen … Hoofdstad van Het Vierde Rijk. Waarvan de Hoogste Führer in functie (ad interim maar vooral als circusclown en wiebelende banaan) de persoon van onze bloedeigen Sjarel Premier, die heen en weer danst tussen Broeksèl en Straatsburg.

Een Pan Europees Eenheidsleger kàn en mag, als ten minste de Führer ervan genen Duitse Oostenrijker is! En wat de Britten op datzelfde moment zouden doen, zullen we, als naar gewoonte, wel zien als het zover is.

En de Hertogin van Brabant, hoor ik de attente lezer vragen. Wat met die?

Wel, heu… Dat ze dan doet lijk haar over-over-over Groottante Sissi. Die, ook ’n von Possenhofen was, maar op die leeftijd goed en wel maar vooral zeer deftig getrouwd was. Tot ze er genoeg van had en de wijde wereld in trok. Haar eigen Noodlot tegemoet.

Echt een modern sprookje, waar weinigen het beleven om lang én gelukkig te leven.

**

*

Zondag 28 Juli 2019

 

 

 Heb de voorbije week de maandag, de dinsdag en de woensdag, de 3 eerste dagen van de week, doorgebracht met van dag tot dag, ja zelfs binan van uur tot uur, het intensief beleven van slechts één enkel luisterboek. Namelijk de Europese Wordingsgeschiedenis van 1789 tot 1914. Dat waren nog eens tijden! Met Volkeren Bonden, Ententes Cordiales, Sissi’s, Metternichen en Einzel- oder Bis Marcken.

**

Otto von Bismarck

*

En ja, ik moet het toegeven: dat was, achteraf gezien, iet of wat teveel van het goede. Wel vond ik er, zeer tot mijn grote spijt, heel veel feiten over de (uitdagende) suprematie van onze verdomd zeer hoogbegaafde Oosterburen. Ware daar niet die eeuwige ‘Sehnsucht’ naar Das Militär, waar de rest van de wereld dan telkens weer het slachtoffer van werd.

Eerlijk gezegd, en buiten alle kortzichtigheid: hun stam-verwantheid met sommige omringende kleinere buurvolkeren kan alleen maar positief uitdraaien. Op voorwaarde natuurlijk dat ze stoppen met zich te gedragen als een rotbende Julius Césaren boven op een zoveelste zwerm van deze zoals de soort hieronder….

**

Agha Kahn

*

Mag het aldus vanaf doe dagen wat gezelliger worden voor ons Oude Vermoeiode Avondland. Door bijvoorbeeld de kromzwaard-invasie van uit het brandend hete woestijnzand terug te draaien in een soort moderne versie van de vroegere Spaanse Reconquista.

Vanzelfsprekend onder de hoede van de Almachtige, die we dan wel dringend terug uit de kast zouden moeten halen.

**

*

Algemeen Besluit.

Gezegde Oosterburen, geleerd door een tweevoudige ervaring, gaan thans heel wat bedachtzamer tewerk om hun megalomane dromen te verwezenlijken. Vervang als OKW ‘Berlijn’ door ‘Brussel’ en het wordt U duidelijk. Wij Vlamingen hebben daar zelfs een spreekwoord voor: zij laten a.k.w. de kooltjes door anderen uit het vuur halen.

Met zijn allen, de Verlichte Grote Verstaden op kop, doen wij daar dapper aan mee. We (zij) worden dar zelfs koninklijk voor betaald. Zij het met eigen geld, en niet in Marken. Deze al al te doorzichtige bedotterij heeft zelfs een naam: de Europese Gemeenschap. Met Broeksèl als vroeg of laat plat te bombarderen … Hoofdstad. Waarvan de Hoogste Führer in functie (ad interim maar vooral als circusclown en wiebelende banaan) de persoon van onze bloedeigen Sjarel Premier is, die heen en weer danst tussen Broeksèl en Straatsburg.

**

*

PS

In heel dat Euro-circus zijn echter wel de Hongaren, samen met de hen omringende buutlanden de rots in de branding. Sjarel Premier, gewoonlijk toch minder ‘onder invloed’ dan Zaan Cloot JU, zijn voorganger, zal dat varkentje wel even wassen. Gewoon uit dankbaarheid voor M&M, de voorzangers van de Unue.

**

*

Wereldoorlog

https://doorbraak.be/hongarije-of-de-totale-vernedering-1918-1921/?utm_medium=push&utm_source=meldingen

*

*

Admiraal-zonder-vloot MIklos Horthy, vader des vaderlands van de 'rompstaat' Hongarije.

**

*

Hongarije of de totale vernedering, 1918-1921

De eindeloze Eerste Wereldoorlog: omwentelingen in Oost-Europa, 1918-1923

*

Na de wapenstilstand van 11 november 1918, was er aan het oostfront in Midden- en Oost-Europa voorlopig van vrede nog geen sprake. De strijd woedde verder. Veel perspectieven waren er niet. De toekomst was onbestemd en angstaanjagend. Bij deze kriskras door elkaar lopende oorlogen kwamen, in de periode 1918-1923, nog eens vier miljoen mensen om het leven. Dat is meer dan het totale aantal gesneuvelden van Groot-Brittannië, Frankrijk en de Verenigde Staten samen tijdens de Eerste Wereldoorlog.

 

In deze zomerreeks willen we de onmiddellijke naoorlogse situatie beschrijven in achtereenvolgens de Baltische landen, Finland, Polen en – tot slot – Hongarije.

 

Asterrevolutie

De dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije kwam niet alleen zwaar gehavend uit de Eerste Wereldoorlog maar behoorde ook tot de verliezers van de oorlog. Het was immers vanuit Wenen dat in juli 1914 een ultimatum vertrok naar Belgrado, hoofdstad van het toenmalige koninkrijk Servië. Hierdoor kwam een hele carrousel van geheime afspraken en steunbetuigingen in beweging. Wat uiteindelijk leidde tot de kanonschoten van augustus 1914.

 

De oorlog liep catastrofaal uit voor Hongarije dat sinds 1867 door een personele unie met het Habsburgse keizerrijk verbonden was. Lezers die liefhebbers zijn van een lichtere vorm van geschiedenis kunnen hiervoor naar de Sissi-films kijken. Tevens goed om een idee te krijgen van de strenge regels aan het Habsburgse hof.

 

Door het Verdrag van Trianon van 1920 verloor het land twee derde van zijn grondgebied en kwamen drie miljoen Hongaren buiten de grenzen te wonen. Hongarije werd zonder meer het hardst getroffen door de naoorlogse vredesverdragen. Hieronder schetsen we een beeld van de onmiddellijke en bewogen naoorlogse jaren in Hongarije en zijn hoofdstad Boedapest.

 

Op 31 oktober 1918 vond in Hongarije de zogenaamde Asterrevolutie plaats. Deze werd gepleegd door de links-liberale graaf Mihaly Karolyi en de mee door hem opgerichte sociaaldemocratische Hongaarse Nationale Raad. De coup verliep grotendeels geweldloos. De aanhangers van de nieuwe premier

**

Mihaly Karolyi

waren hoofdzakelijk burgers en gedemobiliseerde soldaten, die op hun hoeden en petten een aster, de populaire herfstbloem, spelden. Zij stichtten de Democratische Republiek Hongarije. De Hongaarse koning, tevens keizer van Oostenrijk, Karl IV (zoon van Sissi…) kon niet anders dan de nieuwe republiek erkennen. Hij werd meteen afgezet en diende het land te verlaten. Een van Karolyis eerste beleidsdaden was op 16 november de personele unie met Oostenrijk op te zeggen. Hij brak volledig met de monarchale banden van weleer. Tegelijk schreef hij parlementaire verkiezingen uit, en kondigde een grondhervorming aan. Hierdoor hoopte hij dat de geallieerden zijn breuk met het verleden zouden erkennen, en aan zijn land mildere vredesvoorwaarden zouden opleggen. Rekening die evenwel niet opging.

**

Béla Kun

De Democratische Republiek Hongarije was maar een kort leven beschoren. Zij zwalpte van de ene naar de volgende crisis. Zo slaagde de regering-Karolyi er maar niet in het voedseltekort in zijn land op te lossen. De economische en sociale problemen waren in het land gigantisch te noemen.

Midden maart 1919 kon de communistische leider Béla Kun (1886-1938) vanuit zijn cel in Boedapest de sociaaldemocraten ervan overtuigen uit de regering te stappen, en samen met de Hongaarse communistische partij een regering te vormen. Wat uiteindelijk niet nodig bleek te zijn. Immers op 21 maart bood Karolyi zelf zijn ontslag aan. Vanuit Parijs hadden de ‘vredestichters’ de Roemenen toestemming gegeven om een flinke strook Hongaars gebied in te palmen. Tegelijkertijd beval Parijs dat de Hongaren hun troepen uit dat gebied dienden terug te trekken. Uit protest hiertegen nam Karolyi ontslag. Trouwens Hongarije zag zich al in de maanden november en december 1918 beroofd van heel wat terrein.

Béla Kun was de zoon van een joodse notaris uit een dorp in Siebenbürgen (Transsylvanië); tegenwoordig behoort dit gebied van oorspronkelijk Duitse (‘Saksische’) kolonisten tot Roemenië. Als journalist en links-radicaal publicist maakte hij al voor de oorlog naam. Vanaf 1914 streed hij in de rangen van het Habsburgse leger tot hij krijgsgevangen werd gemaakt. In Russische gevangenschap evolueerde Kun tot een overtuigd bolsjewist. Na de Oktoberrevolutie kwam hij terug op vrije voeten te staan. In december werd hij door Lenin naar Boedapest gezonden en richtte Het Rode Nieuwsop. In het roerige Boedapest agiteerde hij tegen de Habsburgers en de regering. Gevolg was dat hij al enkele weken na zijn aankomst, aangehouden werd en de binnenzijde van een gevangeniscel te zien kreeg. Het deerde hem niet. Door ‘contacten’ en steekpenningen kon hij zijn cel ombouwen tot een communistische partijcentrale, van waaruit hij de touwtjes strak in handen hield.

De coalitie met de socialisten ontaardde in korte tijd in een bloedige rode dictatuur

Uit angst voor een burgeroorlog gingen de Hongaarse sociaaldemocraten in op het voorstel van Béla Kun. Op diezelfde 21 maart kwam een nieuwe regering met de communisten tot stand. Algauw domineerde Kun als minister van Buitenlandse Zaken de regering. De coalitie met de socialisten ontaardde in korte tijd in een bloedige rode dictatuur. De Hongaarse Radenrepubliek, die 133 dagen zou duren, werd uitgeroepen.

Revolutionaire terreur

In de loop van zijn kortstondige regeerperiode kondigde Béla Kun steeds maar weer nieuwe drastische hervormingen aan, die grotendeels gebakken lucht bleken te zijn want niet door te voeren. Een losse greep: het grootgrondbezit werd afgeschaft en de gronden werden onder de boeren verdeeld, ondernemingen met meer dan 25 werknemers werden staatseigendom, eigendommen van de Kerk werden in beslag genomen, het schoolonderwijs werd grondig aangepakt en natuurwetenschappen en de principes van de socialistische ‘heilstaat’ kwamen op de eerste plaats, het gemeenschappelijk baden tijdens de schooluren diende aangemoedigd te worden samen met seksuele voorlichting, alcohol werd verboden, adellijke titels verdwenen en voedselvoorraden bij boeren werden in beslag genomen en naar de hongerende hoofdstad gebracht. Op 1 mei 1919 werden alle ‘burgerlijke’ monumenten met (dure) rode lakens aan het zicht onttrokken. De eigen rode soldaten bezaten op dat moment een tekort aan laarzen en geweren.

Om in de steden en op het platteland de orde met harde hand te handhaven, werden de zogenaamde ‘Leninjongens’ opgericht. Een troep van zowat vijfhonderd fanatieke rode jongeren. Ze reden in kolonnes rond of maakten gebruik van gepantserde treinen. Als uniform droegen deze terroristen in staatsdienst zwarte lederen jassen en dito broeken. Overal ontwaardden ze contrarevolutionaire opstanden en maakten maar al te graag gebruik van zinloos geweld. Voor martelingen en veemmoorden schrokken ze niet terug. Zo’n zeshonderd moorden staan op hun conto.

**

*

Op buitenlands gebied werd de Radenrepubliek dadelijk met omvangrijke gebiedsvorderingen geconfronteerd. De bezetting van grote delen van het voormalige koninkrijk door Roemeense, Joegoslavische, Franse en Tsjechoslowaakse troepen leidde tot grote verbittering. Deze gebiedsroof riep onder Hongaarse burgers, patriotten, studenten en voormalige soldaten van het keizerlijk en koninklijke leger wraakgevoelens op. Heel wat vrijwilligers, ook officieren, sloten zich aan bij het nieuwe Rode Leger van Béla Kun.

Onder leiding van de volkscommissaris voor Militaire Zaken Tibor Szamuely ging het leger in de tegenaanval, en slaagde erin de invasietroepen te blokkeren. Meer zelfs, in het noorden van Hongarije slaagden Szamuelys troepen erin om heel wat verloren gebied ter heroveren. Grote delen van Slowakije konden bezet/bevrijd worden. Op hun beurt sloegen Tsjechoslowaakse brigades op de vlucht voor het rode wraaklustige geweld. Kun kon met trots aan Lenin melden dat hij een Slowaakse Radenrepubliek opgericht had — ze bestond echter nauwelijks drie weken van 16 juni tot 7 juli 1919.

Deze plotse wending van de oorlog deed in Parijs alle alarmklokken afgaan. De Hongaren vernamen dat ze onmiddellijk alle vijandelijkheden dienden te staken, en zich moesten terugtrekken tot achter de afgesproken demarcatielijn van november 1918. Ten slotte werd een akkoord bereikt. De Hongaren zouden zich terugtrekken uit Slowakije waardoor een einde kwam aan de aldaar heersende Radenrepubliek, en de Roemenen zouden hun verdere opmars staken.

Inmiddels nam na een mislukte socialistische coup de rode terreur in Boedapest toe. Hierdoor nam het verzet tegen het terreurregime van Béla Kun overhand toe; dat was in de eerste plaats te merken op het platteland waar de gelovige boeren niets moesten hebben van de atheïstische communisten. Vooral toen bleek dat de Roemenen — Roemenië was in 1917 totaal verslagen en bezet door de Centrale Mogendheden — geenszins van plan waren om hun opmars richting Boedapest te stoppen.

Tevergeefs deed de bolsjewiek Kun beroep op de aanbeden Lenin om militaire hulp te verlenen. De reactie was negatief. Het overbelaste Rode Leger zat verwikkeld in een burgeroorlog en voerde strijd met Polen. Een nieuw front konden ze er niet nog eens bij nemen. Bovendien voerden ze al oorlog met Roemenië omwille van het bezit van Bessarabië. Deze Moldavische landstrook werd in 1920 definitief bij Roemenië gevoegd. Ten einde raad probeerde Kun in de zomer van 1919 in Oostenrijk een radenrepubliek te installeren om toch minstens één bondgenoot te hebben. Ook bevonden er zich in het Alpenland nog aanzienlijke wapendepots. Tevergeefs! De Oostenrijkse socialisten haalden hun neus op voor de Hongaarse bolsjewisten. Een communistische machtsgreep in Wenen werd bloedig neergeslagen.

Op 3 augustus 1919 capituleerde de zuidelijke Hongaarse legergroep en konden de Roemenen de Hongaarse hoofdstad bezetten. Roemeense soldateska gingen zich hierbij te buiten aan moorden, verkrachtingen en massale plunderingen. Van het eens bruisende Boedapest bleef niets meer over. Voor de Hongaarse bevolking des te vernederend daar zij tijdens de Eerste Wereldoorlog mee Roemenië letterlijk van de kaart hadden geveegd.

Béla Kun vluchtte na de Roemeense bezetting met enkele vertrouwelingen naar Oostenrijk en vandaar naar Moskou. Hij werkte er onder meer voor de Komintern. Op 29 augustus 1938 werd Kun op bevel van Stalin tijdens de zuiveringsprocessen terechtgesteld.

*

Miklos Horthy

**

Op 30 mei 1919 hadden Hongaarse anticommunisten in de door de Fransen bezette stad Szeged een contrarevolutionaire of Wit-Hongaarse regering gevormd. Hun volksleger stond onder commando van voornoemde Horthy, telg uit een familie van aristocraten en kleinere grootgrondbezitters. Hij was de oorlogsheld van de Hongaren en de eerste en enige admiraal van de Oostenrijks-Hongaarse zeemacht. De Dalmatische kust aan de Adriatische Zee maakte tot 1918 deel uit van de Donaumonarchie. Na de capitulatie lag Hongarije op ongeveer vierhonderd kilometer van de zee verwijderd. De ijdele Horthy, monarch in hart en nieren, was een tijdlang vleugeladjudant van keizer Franz Josef geweest, en stond op goede voet met diens opvolger Karl. Toen hij in november 1918 afscheid van de keizer nam bezwoer hij: ‘Ik zal niet rusten voordat Uwe Majesteit weer op uw rechtmatige troon in Wenen en Boedapest zit.’

Horthy’s leger telde in het begin 6568 vrijwilligers waarvan drieduizend officieren uit het voormalige keizerlijk-koninklijke leger. Daarbij kwamen nog eens achthonderd officieren uit de koninklijke Hongaarse gendarmerie. Na het einde van de Radenrepubliek breidde het officierenleger zich vlug uit. Horthy werd minister van Defensie van de kortstondige Republiek Hongarije (1919-1920), die het machtsvacuüm na de val van de 133 dagen durende Radenrepubliek diende op te vullen.

Witte terreur

Onder druk van de Entente, vooral dan Frankrijk, ontruimden in november 1919 de Roemenen de Hongaarse hoofdstad. Op 16/11/1919 reed admiraal-zonder-vloot Horthy, gezeten op een witte schimmel, aan het hoofd van zijn volksleger triomfantelijk Boedapest binnen. Na de parade raasde een ‘witte’ vloedgolf over de hoofdstad. Eenieder die ook maar verdacht werd van linkse sympathieën werd opgepakt en in de gevangenis geworpen. Anderen werden zonder vorm van proces geëxecuteerd. Slachtoffers waren vooral joden, linkse intellectuelen, Leninjongens en wie verdacht werd van collaboratie met de Roemenen. Het aantal dodelijke slachtoffers van de witte terreur wordt op vijfduizend geschat, en 75.000 mannen en vrouwen verdwenen voor korte of langere periodes in de gevangenissen waar ze blootstonden aan folteringen en harde ondervragingen. Nog eens 100.000 mensen, vooral intellectuelen, communisten, socialisten en joden, vluchtten het land uit en zochten vooral in Wenen en Praag een nieuwe toekomst. De witte terreur maakte meer slachtoffers dan de rode, die hij moest vergelden. De communisten hadden ‘slechts’ zeshonderd doden op hun geweten.

Horthy zou later ten stelligste ontkennen dat hij dergelijke ‘bloeddorstige’ orders gegeven had. Wel verdedigde hij de witte terreur als ‘uitingen van patriottisch enthousiasme’.

Een anticommunistische en rechtse regering nam het bewind in handen en stond voor schier onoplosbare moeilijkheden. Werkloosheid, inflatie en prijsstijgingen raasden door het land. Toch groeide Horthys populariteit razendsnel, vooral dan op het platteland waar men toch al niets moest hebben van communisten en joden. Horthy werd aanzien als de nieuwe redder des vaderlands. In korte tijd groeide het volksleger of ‘witte’ leger uit tot 30.000 manschappen. Heel wat oudgedienden uit het Rode Leger traden toe. Allen dienden ze vooraf aan Horthy persoonlijk trouw te zweren, waarna ze amnestie kregen.

Trianon

De verdeling van de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie na het verdrag van Trianon.

Schandvrede

In januari 1920 werden er in een sfeer van intimidatie parlementsverkiezingen gehouden. De twee rechtse partijen behaalden de meerderheid. Op 29 februari 1920 werd het koninkrijk hersteld en kwam er meteen een einde aan de republiek Hongarije. Een koninkrijk evenwel zonder koning. In afwachting van zijn terugkomst werd er een regent aangesteld die in zijn plaats regeerde: admiraal Horthy. Hij was de enige geschikte kandidaat. Voor alle betrokken partijen, met uitzondering van de linkse oppositie in het buitenland, was hij de ideale compromisfiguur. In korte tijd veranderde Hongarije in een militaire dictatuur. Er kwam een einde aan de witte terreur en recht en orde werden hersteld. Zijn grote doel als regent kon hij evenwel niet verwezenlijken: Karl IV terug op de koningstroon plaatsen.

Op 4 juni 1920 ondertekende een Hongaarse delegatie onder protest in het kasteel van Grand Trianon nabij Parijs het door de geallieerden opgelegde vredesverdrag. Hongarije verloor 70 procent van zijn grondgebied en twee derde van zijn bevolking. Aanzienlijke Hongaarse minderheden woonden in de nieuwe buurlanden Roemenië, Joegoslavië en Tsjechoslowakije. Nog steeds staat ‘Trianon’ in Hongarije bekend als de willekeur van de geallieerden. Aan alle openbare gebouwen in Hongarije hingen de vlaggen halfstok en werden er drie dagen van nationale rouw afgekondigd. Dat zou ieder jaar herhaald worden tot in 1940. Het land was gedemoraliseerd door de grote territoriale verliezen —het land kromp van 282.000 tot 93.000 vierkante kilometer— en getraumatiseerd door de Roemenen, de rode en witte terreur. Nog steeds staat ‘Trianon’ in Hongarije bekend als de willekeur van de geallieerden. Het buitenlands beleid van de Horthy-dictatuur stond in het interbellum volledig in het teken van het terugwinnen van de verloren gebieden. Hongarije werd zo in de armen van de As-mogendheden gedreven. In de eerste helft van de Tweede Wereldoorlog kreeg het land hierdoor heel wat verloren grondgebied terug maar in 1945 kreeg het een tweede maal de rekening gepresenteerd. Desalniettemin is het Groot-Hongaarse streven in bepaalde middens in 2019 nog steeds levendig aanwezig, vooral op economisch gebied al krijgen alle etnische Hongaren vandaag van Viktor Orbán het recht op een Hongaars paspoort…

Literatuur:

Borodziej en M. Gorny, Der vergessene Weltkrieg: Band II: Nationen 1917-1923. Darmstadt, 2018

Conze, Die grosse Illusion: Versailles 1919 und die Neuordnung der Welt. München, 2018

Gerwarth, Die Besiegten: das blutige Erbe des Ersten Weltkriegs. München, 2017

van de Wijdeven, De spoken van Visegrad: de onbekende geschiedenis van Polen, Hongarije, Tsjechië en Slowakije. Houten, 2018

PIETER JAN VERSTRAETE

**

 In mijn jeugdjaren uit een o zo ver veleden, stonden de bladen op zeker moment vol van een zekere Hongaarse Aartsbisschop Midzenty, die in Budapest, om erger te voorkomen, jarenlang was gevlucht naar de Amerikaanse Ambassade. Dat was toen Vadertje Stalin letterlijk diens kop eiste.

Ja Ja Flavie, toen waren er nog Priesters in overvloed om de vuren brandende te houden. En geloof me: dat werkte inspirerend. Tenminste tot het Tweede Vaticaans Concilie er de bijl in zette. Midzsenty was vooral praktisch voor mij wat betreft het Vak Aardrijkunde…

**

*

Een Pan Europees Eenheidsleger kàn en mag, als ten minste de Führer ervan genen Duitse Oostenrijker is! En wat de Britten op datzelfde moment zouden doen, zullen we, als naar gewoonte, wel zien als het zover is.

**

*

Zaterdag 27 Juli 2019

 

 Het waren toen zeer dramatische tijden!!! Zo wat overal op de wereld sloeg het Noodlot toe. Daar was het knelehuis van Stalingrad: 23 augustus 1942 – 2 februari 1943). Op 6 Juni 1944 waren de Geallieerden geland op Normandië.

*

1943!!! het was in de vroege Lente, toen onze Pa, nauwelijks 39 jaar jong, stierf. Dag op dag de zaterdag, nadat hij de week daarvoor een banale verkoudheid had opgedaan in gedwongen dienst van de Bezetter die overal in de bezette landen alle boerenpaarden opeiste voor de frontdienst. Het was een zonnige dag, die 20^ste Maart, toen we daar, daar, tegen 5 uur in de namiddag, met ons Ma, kapot van verdriet, en wij allemaal, de 5 kinderen, rond dat sterfbed stonden, zaten of hingen. Grote Broer was toen net geen 16, de jongste amper 4.

Fleurus, had de Dokter gezegd. Na 7 dagen ‘moet het keren’. En dat was het dan. Wij hadden de maand, ervoor, bijna dag op dag, mijn 8^de verjaardag mogen vieren: met koekeboterhammen voor de hele familie. En dat na drie jaar oorlog!

Hoe ons Ma de rest van de oorlog, zowel als de overige 37 jaar va haar dagen zonder liefhebbende en toegewijde kostwinner heeft kunnen overleven, dat weten vooral Onze Live Heer en de talrijke Ooms en Tantes van toen, lang geleden.

Maar wij, de 3 jongsten, waren wel onze beste speelkameraad kwijt. We kregen er in de plaats, veel levenslang verdriet voor. En dat had niets te zien met in Duitsland en de rest van de wereld zou gebeuren.

**

*

‘De aanslag moet er komen, coûte que coûte’.

*

https://doorbraak.be/de-aanslag-moet-er-komen-coute-que-coute/?utm_source=newsletter-1321&utm_medium=email&utm_campaign=Wekelijkse+Doorbraak

*

Duitsland herdenkt de 75ste verjaardag van de aanslag op Adolf Hitler. De controverse is terug.

**

*

‘Ze zijn een voorbeeld voor mij’, zo roemde bondskanselier Angela Merkel de mannen van de ’20^ste Juli’, de officieren en burgers die 75 jaar geleden,

**

Kolonel Claus Schenk

*

Claus Schenk Graf von Stauffenberg erop uit stuurden om een aanslag te plegen op Adolf Hitler. De 36-jarige officier kwam als deelnemer aan de ‘Lagebesprechungen’ (besprekingen van de militaire toestand) in de zwaar bewaakte Wolfsschanze bij

**

Rastenburg

in Oost-Pruisen (vandaag het Poolse Kętrzyn) fysiek het dichtst bij Hitler.

**

*

Hij was dus de aangewezen persoon (oorlogsinvalide) om een aanslag uit te voeren op de ‘Führer’ en ‘Oberbefehlshaber’ van de ‘Wehrmacht’.

**

*

‘Kliek van ambitieuze officieren’

 

De bedoeling van de samenzweerders bestond erin om onmiddellijk na de dood van de dictator vanuit het Bendlerblock, zetel van het ‘Allgemeines Heeresamt’ in Berlijn, het ‘Ersatzleger’ (reserveleger) in beweging te zetten in wat

**

Operation Walküre

*

heette. Na de arrestatie van de kopstukken van de nazipartij en de SS zou een antinazistische regering uitgeroepen worden. De aanslag verwondde Hitler slechts licht, de eraan gekoppelde staatsgreep was bijgevolg gedoemd om te mislukken. Stauffenberg en andere officieren werden diezelfde avond geëxecuteerd op bevel van generaal Friedrich Fromm, de bevelhebber van het ‘Ersatzheer’, die daarmee zijn eigen betrokkenheid bij het complot wilde verdonkeremanen.

Zo klein was het ‘kliekje’ nu ook weer niet en het omvatte niet alleen officieren.

 

Hitler had het op de avond van 20 juli 1944 in een radiotoespraak tot het Duitse volk over ‘Eine ganze kleine Clique ehrgeiziger, gewissenloser und zugleich unvernünftiger, verbrecherisch-dummer Offiziere’ [Een zeer kleine kliek ambitieuze, gewetenloze en terzelfdertijd verstandeloze, misdadig domme officieren] . Zo klein was het ‘kliekje’ nu ook weer niet en het omvatte niet alleen officieren. Er waren grote namen uit het burgerlijke leven bij betrokken, zoals Carl Goerdeler, voormalig burgemeester van Leipzig.

 

Het regime zette 400 speurders aan het werk om het netwerk achter de aanslag en de plannen voor een staatsgreep te ontrafelen. Vele tientallen samenzweerders, officieren zowel als hooggeplaatste burgers, kwamen in het Volksgerichtshof te Berlijn oog in oog te staan met een schuimbekkende Roland Freisler, de ‘bloedrechter’ die de meesten onder hen tot de dood door ophanging veroordeelde.

Van verraders tot helden

 

Betekent dit dat de mannen van de ’20. Juli’ goede democraten waren?

 

Dit zijn in een notendop de belangrijkste feiten.

Wat waren de motieven, de beweegredenen van de samenzweerders? Heeft Merkel het bij het rechte eind door hen te bezweren als voorbeelden in een tijd waarin naar haar eigen zeggen ‘verzet tegen extreemrechts’ is geboden? Verplicht de herinnering aan de ’20. Juli’ ‘uns allen Tendenzen entgegenzustellen, die die Demokratie zerstören wollen.’ [ons tegen alle tendensen op te stellen, die de democratie willen vernietigen]? Betekent dit dat de mannen van de ’20. Juli’ goede democraten waren? Zou hun denken gepast hebben in de ‘freiheitlich-demokratische Grundordnung’ van de Bondsrepubliek Duitsland?

*

Over hun motieven, en in het bijzonder die van Stauffenberg als spilfiguur van de mislukte aanslag en staatsgreep, is weer een controverse ontstaan naar aanleiding van de recent verschenen biografie Stauffenberg. Porträt eines Attentäters van de hand van Thomas Karlauf. Ik zeg wel degelijk ‘weer’, want zelfs in de eerste jaren na de oorlog werden Stauffenberg en zijn medestanders nog gezien als verraders. In de ogen van vele gewone Duitsers vocht Duitsland voor zijn overleven in de zomer van 1944, toen de krijgskansen al geruime tijd in zijn nadeel gekeerd waren. Een eventueel gelukte aanslag op Hitler zou in die optiek een verdere verzwakking van het front hebben betekend.

 

Aan dat beeld hielden vele mensen ook na de capitulatie en de ondergang van het Duitse Rijk vast. Pas toen de Bondsrepubliek Duitsland zich begon te consolideren in de jaren 50 en de mannen van de ’20. Juli’ tot helden uitriep, stelden ze hun beeld over hen bij. Ook vele officieren, zelfs niet-Hitler-gezinde, vonden het niet kunnen, tot lang na de oorlog, dat collega’s hun eed van trouw aan de ‘Führer’ hadden gebroken en hun stempel op het oorlogsbeleid hadden willen drukken in plaats van bij hun militaire leest te blijven.

Geweten

 De laatste decennia waren de mannen van de ’20. Juli’ uitgegroeid tot symboolfiguren van een beter Duitsland. Ze hadden de eer van de Duitse natie gered door tot het uiterste te gaan. Dat denkbeeld spreekt ook uit de woorden van Merkel ‘dass sie ihrem Gewissen folgen, und damit haben sie einen Teil der Geschichte Deutschlands geprägt, der ansonsten durch die Dunkelheit des Nationalsozialismus bestimmt war.’ [dat ze hun geweten volgen, en dat ze daardoor een stempel hebben gedrukt op een deel van de geschiedenis van Duitsland dat anders door de duisternis van het nationaalsocialisme was bepaald]. De samenzweerders zou ook dank toekomen ‘denn unser Grundgesetz hätte ohne solche Taten vielleicht nicht so entstehen können’ [want onze grondwet had zonder zulke daden misschien niet zo kunnen ontstaan].

 

Zelfs de DDR, de Oost-Duitse communistische staat, was heel wat nuchterder in haar oordeel over Stauffenberg

 

Hadden de mannen van de ’20. Juli’ inderdaad een staat als de Bondsrepubliek met zo een grondwet voor ogen? Natuurlijk niet. Zelfs de DDR, de Oost-Duitse communistische staat, was heel wat nuchterder in haar oordeel over Stauffenberg en aanverwanten: ‘reactionaire geesten’ waren ze, behorend tot de klasse van de ‘Junker’ (adellijke grootgrondbezitters) of de hogere, nationaal-conservatieve burgerij. Pas in de jaren 80 heeft de DDR — met de herontdekking van Pruisen — Stauffenberg en de andere opstandige officieren leren waarderen als een deel van de ‘Widerstand’ die meer omvatte dan het heilig verklaarde communistische verzet.

Krijgspolitiek

**

Ludwig Beck

(1880-20 juli 1944)

*

die al in 1938 plannen maakte om Hitler af te zetten.

 

Over de motieven van Stauffenberg werd zelden gediscuteerd in de Bondsrepubliek. ‘Der 20. Juli’ was in zijn abstractie het symbool van een eervol Duitsland geworden. Nu heeft Karlauf (auteur) weer de knuppel in het hoenderhok gegooid door de achtergrond van Stauffenberg te belichten. De officier zou bevangen geweest zijn in een elitair denken dat nog versterkt was geworden door zijn behoren tot de Stefan-George-Kreis, de in geheimzinnigheid gehulde kring rond de dichter

**

Stefan George

(1868-1933)

die als een profeet en verkondiger van een groots Reich werd gezien. Stauffenberg had zich ook kunnen vinden in de nationale wederopstanding zoals die door Hitler beloofd en aanvankelijk met succes doorgevoerd werd.

 

Pas vanaf de zomer van 1942, toen duidelijk werd dat Duitsland de oorlog tegen de Sovjet-Unie niet meer zou kunnen winnen, begon Stauffenberg zich af te keren van Hitlers krijgspolitiek. Dat gold ook voor verschillende generaals en officieren die zich aansloten bij het militaire verzet. Uitzonderingen waren infanteriegeneraal Friedrich Olbricht, de overste van Stauffenberg, en kolonel-generaal Ludwig Beck. Olbricht was vanaf het begin tegen Hitler gekant, maar wordt in de Hollywood-productie Valkyrie (waarin Tom Cruise Stauffenberg speelt) weggezet als een idioot omdat hij op 20 juli teveel zou getalmd hebben. In waarheid wilde hij zeker zijn dat Hitler dood was vooraleer het ‘Ersatzheer’ opnieuw (na een eerdere ‘repetitie’) in te schakelen. Ludwig Beck smeedde al in de zomer van 1938 plannen om Hitler aan de dijk te zetten, ook al was de ‘Führer’ toen immens populair onder de bevolking. De ‘oplossing’ van de crisis rond de Sudetenduitse minderheid van Tsjechoslovakije verhinderde de uitvoering van die gewaagde plannen. Toch bewondert Karlauf de ‘Entschlossenheit’, de vastberadenheid, van Stauffenberg om ervoor te gaan, eens dat hij tot betere inzichten was gekomen.

Signaal

 

de militaire catastrofe afwenden

De groep rond Stauffenberg wilde met de uitschakeling van de dictator de militaire catastrofe afwenden en een betere onderhandelingspositie voor Duitsland bewerkstelligen. Generaal-majoor Henning von Tresckow, een kopstuk van de samenzwering, wilde ook een signaal geven aan de buitenwereld:

‘Das Attentat muss erfolgen, coûte que coûte (…) Denn es kommt nicht mehr auf den praktischen Zweck an, sondern darauf, dass die deutsche Widerstandsbewegung vor der Welt und vor der Geschichte unter Einsatz des Lebens den entscheidenden Wurf gewagt hat.’ [De aanslag moet gebeuren koste wat het kost … Want het komt niet meer op het praktische nut aan, maar daarop dat de Duitse verzetsbeweging voor de ogen van de wereld en voor de geschiedenis onder inzet van het eigen leven de beslissende worp heeft gewaagd].

Democratie

De samenzweerders gingen er naïef van uit dat het ‘Reich’ zou kunnen voortbestaan

 

De verontwaardiging over de Jodenvervolging was één motief van de samenzweerders, maar niet het belangrijkste. Het was hen in de eerste plaats te doen om de redding van Duitsland. De samenzweerders gingen er naïef van uit dat het ‘Reich’ zou kunnen voortbestaan, ook al hadden de geallieerden op de Conferentie van Casablanca in januari 1943 de onvoorwaardelijke overgave (unconditional surrender) ervan gepostuleerd. Het Duitsland dat hen voor ogen stond, was een autoritair geleid land met een conservatief maatschappijmodel. Tekenend is een zinsnede uit aantekeningen waarin Stauffenberg het nationaalsocialistische regime als ‘Herrschaft der Minderwertigen’ [heerschappij van de minderwaardigen] verwerpt. Zou het toeval zijn dat deze woorden ontleend zijn aan de titel van het boek van Edgar Julius Jung, een aanhanger van de ‘Konservative Revolution’?

 

Deze rechts-nationalistische stroming vertoonde wel raakpunten met het nationaalsocialisme, maar verwierp het als ‘plebejisch’. De samenzweerders rond Stauffenberg behoorden weliswaar niet tot de ‘Konservative Revolution’, de gedachtestroming die in 1933 met de machtsovername door Hitler een stille dood was gestorven, maar conservatief en nationalistisch waren ze alleszins. De vraag is of hen dat kan verweten worden. Ze waren kinderen van hun tijd, ze waren opgegroeid in een tijd die gekenmerkt werd door een geloof in de traditionele machtsinstellingen van de monarchie en de Kerk en in het standenverschil; onze opvattingen over democratie en mensenrechten daarentegen zijn in een jarenlang proces gerijpt door de ervaringen van vorige generaties met de oorlog en het totalitarisme.

Identiteit

De kleindochter van Stauffenberg, de historica Sophie von Bechtolsheim, reageert op Karlauf met een eigen boek: Stauffenberg. Mein Grossvater war kein Attentäter. Haar kritiek is van drieërlei aard. Zo doet het begrip ‘Attentäter’ (iemand die een aanslag pleegt) denken aan terroristen. Stauffenberg wilde echter een ‘Tyrannenmord’ (moord op een tiran) plegen om een ‘Unrechtsstaat’ te vervangen door een ‘Rechtsstaat’ (over het democratische gehalte hiervan bestaan twijfels zoals hierboven aangegeven). Ook verzet ze zich tegen de fixering op de persoon van Stauffenberg. Die laat immers geen recht wedervaren aan de talloze mensen die betrokken waren bij de aanslag en de plannen voor de staatsgreep.

 

Stauffenberg had toch ietwat minder complexen dan zijn kleindochter wat betreft de Duitse identiteit

 

Inderdaad wordt Stauffenberg opgehemeld als de eenzame held, maar in feite was hij niet eens het brein achter de staatsgreep. Dat waren eerder mensen als een Olbricht die achter de schermen werkten. Von Bechtolsheim verwerpt ook de idee als zou het handelen van Stauffenberg ‘monocausaal’ vanuit zijn jeugdige gedweep met Stefan George te verklaren vallen. Wel vindt ze ‘als Europäerin, die gerne in Deutschland lebt’ [als Europese vrouw die graag in Duitsland leeft] het ‘patriotisme’ van haar grootvader bevreemdend. Stauffenberg had toch ietwat minder complexen dan zijn kleindochter wat betreft de Duitse identiteit. ‘Deutschland’ was dan ook het allerlaatste woord dat over zijn lippen vloeide toen hij voor het vuurpeloton stond. Over wat de laatste woorden van Stauffenberg waren, wordt nog altijd gediscuteerd: luidde de zin ‘Es lebe das geheime Deutschland‘ [Leve het verborgen Duitsland] — een verwijzing naar Stefan George —, of ‘Es lebe das geheiligte Deutschland’ [Leve het geheiligde Duitsland]?

*

Dirk Rochtus

19 juli 2019

PS

Dirk Rochtus werkt momenteel aan een boek over het (veelvormige) verzet tegen Hitler. Dat verschijnt in mei 2020.

*

verzet tegen extreemrechts’

Dat is de mening van Märkelover dee aanslag op Hitler. Rare gedachtenkronkel, als U het mij vraagt. Ze vereert Staiffenberg, omdat die het Nationaal Scialistisch Duitsland wilde vernietigen. Die was dus in feite rechts, zelfs tot in het extreme van de misdaad tegen het wettelijk gezag.

Anders gezegd: das Mädchen spint garen uit om het even welke hoek.

Dat zal zeker, naast de bibbrigheid die we op de TV zien , het begin zijn van dementie?

*

Maandag 22 Juli 2019

 

.

*

 Weer het oude liedje: het Duits zeer Nationaal en zeer Socialistisch regime van weleer heeft zichzelf, taaier dan ooit, weer heruitgevonden. Het zat in de persoon van wat tegenwoordig de Europese Unie wordt genoemd. Voorlopig ontbreekt alleen nog de goede vertrouwde

**

Swastika

van Hitlers glorievol teloorgegane Derde Rijk. Maar dat komt nog wel. Even geduld. Niet dringen. Dat ding

komt nog wel. Traag Maar zeker. Er wordt aan gewerkt.

**

*

Eerst moet de haat, volgens wijlen de jonge J.F. Kenney, volledig geluwd zijn, vooraleer de ganse wereld de haat jegens Hem, het grootste genie aller tijden. Die man, die later President van Amerika zou worden, was dan ook een Scciaal Democraat, zoals de Roden daar in Amerika genoemd worden.

Waarschijnlijk verschijnt dat berucht geworden rüneteken eerst in een aangepaste versie. Met draaiende bewegende Halve Maantjes bijvoorbeeld. Die er uitzien als kinder-draaimolentjes in ‘frisihe fröliche Kriegsfarben.

*

Over geo-politiek.

Eerst kwamen, (na Panoleon de Corsicaan en zijn Sansculotten, daarna kwam Willem van Pruisen, die hen de stiel leerden) de Duitse Socialisten met veel kanonnengebrul en mitrailleer geknetter; onze landen binnenwandelen. Te vuur en te zwaard. Net wilden of opgejaagde koppensnellers die niets liever wensten dan te sneuvelen. Geen van al deze oorloogbegimes, noch Franse, noch Duitse overleefden de voorstelling: De hemelse vrede daalde daarna maar weer neer. In al die bloedlanden bleef de vlam echter vunzen onder de asse. Tot in onze dagen.

Toen zochten en vonden zij in de woestijnlanden andere en nieuwere bondgenoten waarmee ze de landen onzer Voorvaderen vol pompten met kontheffers uit alle ‘s Allahs landen. Ha jaa, dan gedurenden al die nutteloze oorlogen (1789-1989: van de Franse Revolutie tot De Val van Het IJzeren Gordijn) verloor de bloem der eigen mannelijke jeugd, het leven op ‘het veld van eer’ en diende dus te worden aangevuld met invoer-vervanging.

**

*

Toen, na de Brexit, nadat de Britten uit het zaakje werden gezet, vielen zij elkaar in de armen, de Germanen en de Latijnen. Bijna dagelijks zien we ze samen verschijnen op het scherm. Om elkaar te knuffelen. Haast als in een tedere omhelzing: Merkel en Macroni. Angelina, als Reichsführerin, steeds in vuurrood Hitler jasje..

**

*

De zoektocht naar ‘Lebensraum’ kan geen toeval zijn. Voor de nieuwe ‘vijand’ is ook al gezorgd: het ouwe trouwe Tsarenrijk moet er deze keer aan geloven. Derde keer, goede keer. Geen middelen worden gespaard. De Nato, versterkt door de democ-rats uit de machtige USA wapenlobby, rommelt aan de Russische grenzen. Ze rommelen meer dan ooit en ze doen dat intenser en grondiger dan Bonaparte of Hitler.

Zowel in het Hoge Noorden als in ‘Dhie Joekrien’ wordt het vuurtje stoken druk beoefend. Het mag dan ook niet verwonderen, dat Trump, de erfvijand van de Democ-rats, ook vijand Nr Één is van de slippendragers van al wat Marx georiënteerd is bij ons in Europa.

**

*

PS

Een mens mag toch eens lachen, nietwaar? Zelfs al is het groen.

von der Leyens krankzinnige geldvernietigingsplannen!

Geplaatst op 18 juli 2019     door E.J. Bron

*

https://ejbron.wordpress.com/2019/07/18/von-der-leyens-krankzinnige-geldvernietigingsplannen/#more-216789

**

*

EU-werklozen-herverzekering: € 30 miljard. Europees Sociaal Fonds Plus: € 101 miljard. “Duurzaam Europa”: € 1000 miljard. EU-energietransitie: € 38 miljard. EU-garantie kinderarmoede: € 50 miljard. EU-Frontex: € 35 miljard.

**

Ursula von der Leyen

*

komt ons duur te staan. Om haar verkiezing te garanderen, deed ze aan links van het midden peperdure beloftes. In de eerste 100 dagen van haar ambtsperiode wil ze de weg vrijmaken voor een uniform EU-minimumloon. Dat zou Duitse bedrijven 30% extra kosten bezorgen. Bovendien dient er een tientallen miljarden kostende ingesteld te worden. EU-werklozen-herverzekering. Daar komen nog eens € 50 miljard bij voor een EU-garantie tegen kinderarmoede.

**

*

Ook dient er een “Europees Sociaal Fonds Plus” gerealiseerd te worden. Dit zou voor de jaren 2012 tot 2027 uitgerust worden met € 101 miljard. Daar komen geplande investeringen ter hoogte van € 1 biljoen bij voor een “duurzaam Europa”. Daarbij vergeleken lijken de € 38 miljard voor de de Europese klap bij de energietransitie bijna de veel geciteerde peanuts. Hoe laag de uitbreiding van de grensbewakers van Frontex op het prioriteitenlijstje van von der Leyen staat, wordt duidelijk gemaakt door de € 35 miljard die daar voor vrijgemaakt worden.

 

Na de binnenlandse politieke echecs en alle schandalen heeft Ursula von der Leyen nu een warm plekje gevonden. Haar Europa wordt nog socialistischer en groener dan dat van Jean-Claude Juncker. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de helft van de Eurocommissarissen in het vervolg vrouwen moeten zijn. Ursula von der Leyen is niet onze voorzitter van de Europese Commissie, wat hier al heel duidelijk gemaakt wordt door Prof. Dr. Jörg Meuthen:

Eén ding is zeker: onze AfD-delegatie in het Europees Parlement zal u naar beste kunnen tegenstand bieden!

 

Bron:

www.facebook.com

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

(www.ejbron.wordpress.com)

 Europese lonen gelijk schakelen! Is dat niet een beetje laat? Moest dat niet een van de eerste

**

Tien Geboden

*

zijn geweest van de EU zovele jaren terug? Hoe kan er nu ’n sterke economische eenheidsmarkt tot stand komen als men nalaat om het eerste van een meest noodzakelijke der fundamenten te voorzien. Met als resultaat a.a dat de arbeidskosten in Coburgia de hoogste ter wereld zijn.

Lonen op hetzelfde niveau brengen… Wil dat niet zeggen dat er lonen zijn die moeten verhogen en andere die moeten verlagen? Hallo; Olio di Poeppo!!!!!

**

*

Had men trouwens bij de basis, namelijk bij Het Verdrag van Rome (1948) maar een meer ervaren rot in de economie erbij gehad, zoals den Trump in de USA. ’t Ware een dollarcent van tweekeer niemendalle geweest.

En ja, dat komt ervan als men zich beperkt tot alleen maar de Verlichte Grote Verstanden der Socialisten. Vooral als dat er zijn van het kaliber van het genre van

**

Paul Henri Spaak.

*

Gegarandeerd dat het dan spaak loopt! De naam alleen al! Zoals nu weer met…

**

*

Dat is eerder de naam van een paard; zij het een dermate prachtig stuk merrie om er fier op te zijn. Een prijsbeest!

De moeder van een talrijk prachtig en welstellend gezin, dat model zou kunnen staan voor ’n vervolg op de am even adellijke Familie von Trapp. Maar een Familie von Trapp die het deze keer niet aftrapt naar de eeuwige Amerikaanse roem, maar moedig het eigen Algemeen Belang blijft dienen. Zij het aan de verkeerde kant, namelijk de kant van.. de Sociaal Democraten lijk die meestermakers heden ten dage worden genoemd.

Waar ieder lid van de graai-politiek de mr,d toch kunnen brengen! Moeder aan de Haard? Vergeet het!

Integendeel. Weer een voorbeeldig gezin dat, tuk op eeuwige roem, zich vergooit aan…

**

Schone Schijn.

*

PS

Nog over ‘des Mädchen Märkel… Ze treedt niet alleen op onder een valse naam, maar in de DDR-tijden was zij actief als een der leidende figuren in de StaSi, de Staats Sicherheitsdienst. Zeg maar de erfopvolger va de Gestapo, de Geheime Staats Polizei.

Het zal U maar overkomen!

**

*

 

Zondag 21 Juli 2019