Archief

 

ZONDAG 4 DECEMBER 2016

December, rijp met wind in ’t westen,

maakt neuzen rood, doet stenen bersten.

*

2 DE ZONDAG VAN ADVENT

 

H. JAN van DAMASCUS, H. BARBARA: patrones van de pompiers en allen die met ‘vier’ omme gaan, ooit gemarteld door haar eigen vader.

*

Het begin van de zes donkerste weken van het jaar!

*

Valère Poorters rijdt naar Brussel en tussen Aalst en Ternat staat ie in de file. Neffens hem staat er ook nen auto stille en plots draait diene mens zie’n raampke naar beneen. Valère peinst dat diene mens hem wat wil vragen en doet ook zijn vensterke naar beneen. “Ah,” zegt den dienen van dienen andere auto tegen Valère: ”hebde gij ook een schete gelaten?”.

*

 

*

Van uit de States, het Oostelijk Front sedert de Trump Tijd, is er elke dag wat nieuws te rapen. Waarbij er nog net geen doden vallen. Maar dat komt nog. En de man is nog niet eens ingezworen. Zoekt hij nu toch wel al contact met Presidenten van verre landen waarmee de Zwarte Moslim-Broeder Obama op voet van oorlog mee leefde. Taiwan, de Filippijnen zijn nog maar het begin. Ik vermoed dat zowel bij Trump als bij al de andere ‘populisten’ hun gedeelde aversie voor de islammerij hen in elkaars armen dwingt.

Dat ziet er dus goed uit. Het grote nog altijd zwaar Communistische China zal vroeg of laat wel weer bijdraaien. Er is geen andere keuze want anders laat de Poet z’n Kozakken los. En dat is voor de Chinezen een zaak waarvan ze niet zullen terug hebben. Want net zoals bij de USSR, het grote voorbeeld voor Marxistisch China, begint de vis te stinken aan de kop.

Met Trump vallen er dus zaken te doen. De Vlamingen moeten dringend eens ’n biografie van Pater Ferdinand Verbiest SJ, fysicus en astroloog, naar het witte Huis opsturen.

Deze Pittemnaar schopte het daar tot Onderkoning in de jaren 1650-1680 en geniet er bij de Chinezen in Peking tot op de dag van vandaag nog altijd meer eerbied dan bij zijn eigen volk.

Och, we zullen er stilaan moeten aan wennen, dat Slinxe bobo’s bij ons hun beer ontbinden, omdat huns gelijken en grote voorbeelden, overal afgevoerd worden. De Grote Sprong Voorwaarts blijkt niets anders te zijn geweest dan een terugkeer naar het slavendom. Met overal onzichtbare neusringels en gebogen ruggen.

Helemaal geen levenswijze voor leeuwen.

 

“That’s how wars start”: Trump schoffeert China en belt Taiwanese president

Donald Trump heeft gebeld met de Taiwanese president Tsai Ing-wen. En dat is meteen een grote breuk met het buitenlandbeleid van de VS én een ernstige provocatie van China. “That’s how wars get started”, waarschuwde Chris Murphy van de buitenlandcommissie van de Amerikaanse Senaat meteen.

Follow

Chris Murphy ✔ @ChrisMurphyCT

(2) What has happened in the last 48 hours is not a shift. These are major pivots in foreign policy w/out any plan. That's how wars start.

11:07 PM - 2 Dec 2016

2,813 2,813 Retweets   3,482 3,482 likes

De aankomende Amerikaanse president sprak met de Taiwanese president Tsai Ing-wen over "de nauwe economische, politieke en veiligheidsrelatie" tussen de twee landen, liet het transitieteam van Trump weten.

 

Het telefoontje duidt op een naderende breuk in het Amerikaanse buitenlandbeleid. Het is voor het eerst sinds 1979 dat er contact is tussen een Amerikaanse en een Taiwanese leider.

 

In dat jaar haalde president Jimmy Carter de banden aan met China, dat Taiwan als een afvallige provincie beschouwt. De officiële relatie met Taiwan werd toen verbroken door de VS.

"Historisch"

De Taiwanese vertegenwoordiging in Washington kon het gesprek aanvankelijk niet bevestigen, maar zei dat het "historisch" was.

Na een lange stilte kwam het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken vanochtend met een eerste reactie, en zei te hopen dat de relaties met de VS "niet verstoord of beschadigd" zullen raken. Minister Wang Yi noemde het gesprek "een trucje van Taiwan".

Maar de stap van Trump veroorzaakte in eigen land al direct deining. Een lid van de buitenlandcommissie van de Senaat, Chris Murphy, waarschuwde voor de potentieel gevaarlijke gevolgen.

 

De Democraat begon door te stellen dat het Trumps recht is om het beleid te wijzigen. "Maar dit is geen wijziging. Dit is een enorme draai in het buitenlandbeleid zonder enig plan. Dit is hoe oorlogen beginnen."

Leugentje

Wellicht weer verrast door zijn eigen acties, tweette Trump later dat hij werd gebeld door president Tsai, en niet omgekeerd. Dat bleek, ook al erg Trump-y, niet te kloppen.

Want er is wel degelijk voorafgaand contact is geweest tussen Taiwan en het team van Trump, en er was "wederzijdse overeenstemming" over het telefoontje.

Na de verkiezing van Tsai (59), die in mei aantrad, is de verhouding tussen China en Taiwanb weer bekoeld. Haar partij DPP is nationalistisch gezind. Anders dan haar voorgangers erkent Tsai niet dat er maar één China is. Het één-China-principe werd in 1992 door de leiders van China en Taiwan onderschreven, al houden Beijing en Taipei er ieder stilzwijgend hun eigen interpretatie op na.

De opvallende actie van Trump zal dus zeer waarschijnlijk niet in goede aarde vallen bij de machthebbers in Beijing. China beschouwt Taiwan als afvallige provincie. Het één-Chinabeleid gaat ervan uit dat er maar één China bestaat, namelijk de Volksrepubliek China.

Duterte

Trump heeft ook gebeld met zijn Filipijnse collega Rodrigo Duterte en hem uitgenodigd voor een bezoek aan het Witte Huis volgend jaar. Volgens Dutertes vertrouweling Christopher Go was het een "zeer plezierig en geanimeerd gesprek", dat zeven minuten.

Duterte heeft op zijn beurt Trump gevraagd naar Manilla te komen in 2017, wanneer de Filipijnen voorzitter zijn van een aantal topconferenties van de Associatie van Zuid-Oost-Aziatische Landen.

De afgelopen maanden beledigde Duterte president Barack Obama een paar keer en riep hij bij herhaling het helemaal gehad te hebben met de Verenigde Staten.

Ik geloof nooit dat Trump tot hiertoe geen contact wil met Merkel of Hollande om mijnentwille. Toch moet ik zeggen, dat het mij een plezier doet. Trump is een man die zijn wereld kent.

Het zit er zelfs dik in, dat hij om de wereld te verbazen, de geblakerde gebeenten van A.H. die daar ergens als geraamte in een of ander oorlogsmuseum liggen te verbleken, van Poetin terugkrijgt om die te begraven op de plaats in Berlijn waar die is gestorven. Al zou het een beetje tè cynisch zijn, om Dominee Merkel, de vader van, de dienst te laten leiden.

Te cynisch? Ja, misschien wel. Maar in ieder geval met zeer directe gevolgen voor de Germaanse ziel. ‘In Paradisum’ op de maat van soldatenlaarzen en tromgeroffel. Zodat Sint-Pieter goed op voorhand weet wie daar aankomt…

Ja, yes indeed. Met Trump is niemand nog aan zijn nieuwe patatjes. Geen zorg. Trump regelt toch alles. De rekening volgt later wel.

 

 

 

ZATERDAG 3 DECEMBER 2016

H.FRANSCICUS XAVERIUS, geboren in Spanje en ne ferme missionaris; H. GALGANO

       

*

Hun reactie in de regime-pers komt over als van iemand die nagelbijtend op het beklaagdenbankje de seconden aftelt voordat het verdikt valt. Eigenlijk is die bang voor het aantal jaar dat ze zullen ‘krijgen’, want over hun schuld hebben ze zelf niet de minste twijfel. Het is net alsof de schim van Donald Trump in hoogsteigen persoon met vlammende letters op de muur achter het hoofd van de Rechter, projecteert ‘Mane, teckel, phares’. Geteld, gewogen, en te licht bevonden.

Hollande gaf in Frankrijk, maanden voor de Verkiezingen, al het te verwachten signaal: ‘Sauf qui peut’.

Als uitgebluste meteorieten zullen ze neerslaan, hun baantjes om de aarde met chartervluchten op onze kosten, zitten er op. Steek ze allemaal in een zak en ik zou niet weten wie er eerst uithalen om die voorgoed bij het KGA, het Klein Gevaarlijk Afval te gooien. Liever direct de verbrandingsoven in want U weet maar nooit hoe die er zich weer uitwringen. Of gerecupereerd worden door de ‘Groendienst’ van dienst de dag na de Verkiezingen.

*

Davert Europa na de brexit zondag opnieuw op zijn grondvesten?

 

Europa maakt zich stilaan op voor een cruciaal verkiezingsjaar 2017, met parlementsverkiezingen in achtereenvolgens Nederland, Frankrijk en Duitsland. Drie landen waar het populisme de wind in de zeilen heeft en schokgolven door het establishment wil jagen. Zullen Italië en Oostenrijk komende zondag al voor een eerste generale repetitie zorgen?

Het zijn spannende tijden voor het Europese project. Na de felle klap van de brexit, volgen over enkele maanden mogelijk opnieuw mokerslagen. De PVV van Geert Wilders in Nederland, het FN van Marine Le Pen in Frankrijk en de rechtse eurokritische partij AfD in Duitsland: drie partijen die momenteel goed in de markt liggen in hun thuisland en die willen laten zien dat een groot deel van het electoraal het status-quo in de Unie beu is.

De eerste 'testcases' volgen echter nu zondag al, wanneer de Italianen en de Oostenrijkers hun zeg mogen doen in het stemlokaal.

Waar gaat het om?

50,7 miljoen Italianen mogen zondag kiezen of ze de geplande grondwetswijziging van premier Matteo Renzi aanvaarden of niet. Renzi wil af van de instabiliteit in zijn land en komaf maken met het vastgeroeste Italiaanse politieke systeem. Daartoe moet het hele tweekamerstelsels, waarbij zowel de Kamer als de Senaat evenveel macht hebben, op de schop. Niet voor niets versleet Italië de afgelopen 69 jaar 63 regeringen.

Renzi stelt voor de grondwet zo te hervormen dat Kamer en Senaat niet meer alles dubbel moeten doen en wil het aantal parlementsleden verminderen. Van de 315 Senatoren zouden er nog 100 overblijven. Op die manier moet ook de bureaucratische last naar beneden en zakken de kosten.

In buurland Oostenrijk ligt er geen referendum voor, maar een herhaling van de presidentsverkiezingen van mei dit jaar. Daarin versloeg de onafhankelijke maar door de Groenen gesteunde kandidaat Alexander Van der Bellen de extreemrechtse Norbert Hofer van de Vrijheidspartij FPÖ. Het was echter een bijzonder nipt verschil: 50,3 procent tegen 49,7. De FPÖ trok daarop naar het Hooggerechtshof met de klacht dat er fouten waren gebeurd bij het tellen van de stemmen en kreeg daar gelijk. Daarom wordt de verkiezing zondag opnieuw gehouden.

 

De president in Oostenrijk heeft weinig echte politieke macht en speelt vooral een ceremoniële rol, maar de eventuele winst van Hofer zou niettemin een schokgolf door het land jagen. Bovendien kan de winst van Hofer de populariteit van zijn partij nog de hoogte injagen en heeft hij de mogelijkheid om zelf nieuwe parlementsverkiezingen uit te schrijven.

Maar is dat alles?

 

Ja en nee. De twee verkiezingen hebben in se niets met elkaar te maken. Toch valt het niet te ontkennen dat de stembusslagen, vooral die in Italië, door veel kiezers opgevat worden als de ideale gelegenheid om te protesteren tegen het status quo en de 'mainstream'-politiek in Europa. Renzi lijkt in Italië al lang zijn eigen ruiten te hebben ingegooid, door te suggereren dat hij zijn politieke lot aan het welslagen van zijn referendum verbindt. Later leek hij op die stelling terug te komen en blies hij warm en koud tegelijkertijd.

Vandaag weet niemand zeker wat Renzi gaat doen bij winst van het nee-kamp. Alleen de kiezer lijkt in steeds grotere mate op te dagen om Renzi al dan niet af te straffen, en niet zozeer meer om het parlement te hervormen. "In de peilingen is te zien dat zo'n 15 procent van de ja-stemmers sinds Renzi's suggestie over zijn eigen lot van mening is veranderd", zei peilingonderzoeker James Dennison van het European University Institute daar eerder over.

Wat de uitslag zondag wordt in beide landen, niemand die er na de brexit, de Trump-verkiezing en de winst van François Fillon bij de Franse partij Les Républicains zijn hand nog voor in het vuur durft steken. In alle drie de belangrijke verkiezingen zaten de peilingen er fors naast. Is dat nu ook het geval?

 

In Oostenrijk is er maar een ding zeker: beide kandidaten liggen net als bij de eerste verkiezing nek aan nek en kan het dus alle kanten op.

In Italië is het de laatste vijftien dagen voor een stembusgang officieel verboden peilingen te publiceren (wat niet wil zeggen dat ze niet uitgevoerd mogen worden). Ook hier zal het kantje boordje worden, maar de algemene verwachting is toch dat het nee-kamp een goede kans maakt het te halen.

Wat zijn de mogelijke gevolgen?

Een nee-stem in Italië en/of winst voor Hofer in Oostenrijk zal net zoals de brexit wellicht voor politieke onrust in Europa zorgen. Vooral in Italië wordt er gevreesd voor een systeemcrisis als Renzi opstapt en er nieuwe verkiezingen komen. De precaire economische situatie van het land is er niet naar om zich grote avonturen te kunnen veroorloven, zo waarschuwen zijn tegenstanders, en sommige economen zien de Italiaanse banken in bijzonder zwaar weer terechtkomen.

Anderen zijn positiever gestemd en merken op dat ook voor de brexit en de verkiezing van Donald Trump een economische schokgolf voorspeld was, die er uiteindelijk nooit is gekomen. Hendrik Vos, professor Europese Politiek aan de UGent, deelde die mening vanmorgen op in De ochtend op Radio 1. "Ik denk niet dat meteen grote catastrofes te gebeuren staan", zo zei hij. "Strikt genomen verandert er niet veel, de euro zal niet meteen in elkaar stuiken, maar je voelt wel dat er zenuwachtigheid heerst."

Vos ziet vooral gevolgen op langere termijn. "Elke stemming lijkt een afrekening te worden, en dan zit je met een legitimiteitsprobleem. Mensen vragen zich af waar de EU nog voor dient en of we de machthebbers nog wel kunnen vertrouwen. Dat is een heel fundamenteel probleem dat leidt tot brexit, Trump en nederlagen voor de huidige machthebbers. Probleem is dat er geen simpele oplossingen bestaan voor de problemen waar burgers vandaag mee geconfronteerd worden."

Wanneer kennen we het verdict?

De Oostenrijkse stembussen sluiten om 17 uur, waarna de stemmen meteen geteld worden. Toch kan het, net zoals bij de eerste verkiezing in mei, nog tot maandagnamiddag wachten zijn tot ook alle stemmen per brief bekend zijn.

De uitslag van het Italiaanse referendum wordt pas in de nacht van zondag op maandag of zelfs later verwacht, aangezien er tot 23 uur gestemd kan worden.

De wereld zal morgen ook wel niet helemaal vergaan. Noch in Oostenrijk, noch in Italië. Maar hij zal er wel anders uitzien. Een beetje opgeschoven richting Trump.

Bij de Lega Nord in Italië staat de Bokma al koud. Met hele emmers. Net als in de dagen van Hannibal die met zijn leger-olifanten de Alpen overstak, siddert ginder aan de Tiber het nooit verwonnen Rome.

Garibaldi deed het hem voor, want Mussolini deed hetzelfde. Zogezegd te voet, aan de kop van zijn leger Zwarthemden. Wilde hij de wereld doen geloven, maar hij was met de slaaptrein helemaal uit Milaan afgezakt. Alleen de laatste paar kilometers kwam hij per pedes apostolorum, gespoord en gelaarsd op 4 September Rome binnen gemarcheerd. Die poort daar heet sedertdien de Via 4 septembre… Om nooit te vergeten.

Wat er speciaal aan is, is dat daar ook de Villa Bonaparte staat, waar de zus van Napoleon pleegde te verblijven. Eenmaal U daar staat, vergeet U dat ook nooit meer. Aan de andere kant van de Eeuwige Stad vindt U de Villa Borgese, Middeleeuwse pracht van diverse hectaren. Het was de heerlijkheid van Lucrecia Borgia, de ongehuwde dochter van de toenmalige Paus die ook zijn minnares was.

Die locaties hebben allemaal niets met elkaar te maken, maar ze doen me denken aan de Via Appia, de weg die vanuit Rome vertrekt naar Napels, en waar Petrus de stem hoorde van wat dat hij daar dan wel deed.

Quo vadis, in ’t Latijn, en dat is waarom ik al die historische dingen bij de verkiezingen van morgen etaleer.

Quo Vadis, Italia…

 

 

 

ZATERDAG 3 DECEMBER 2016

H.FRANSCICUS XAVERIUS, geboren in Spanje en ne ferme missionaris; H. GALGANO

 

En Fideel zal voor ons geen commissies nie mer doen,

up z’n kleen velootje….

*

Cuba en Zuid-Afrika zijn Roemenië niet. En dus is de Waarheid, voor die bij ons binnen sijpelt, al duizenden keren ‘bijgewerkt’. ‘Zwart’ wordt eerst ‘gestreept’, of ‘zwart met witte vlekken’, en na nog een paar omwentelingen van de wereldbol, is al het zwart verdwenen, en worden de grootste moordenaars bij nader toezien, echte volkshelden. Vooral omdat het de Machthebbers goed uitkomt. Zij denken ‘bij vergelijking’ aan de Macht te zullen kunnen blijven.

Zo met die redenering dat Nelson Mandela toch de ‘Apartheid’ aan kant heeft kunnen schuiven. Waarbij het tweede deel van die zin altijd wordt aan kant gelaten, namelijk dat hij die (met geweld) heeft vervangen door de Zwarte Apartheid. De georganiseerde samenleving tegenover de Wet van de Jungle.

Over Cuba, aan de andere kant van de wereld, klein en nietig in vergelijking met het latere Rijk van Nelson, vallen vooral de gelijkenissen op. Armoede, ellende, verdrukking, moord en doodslag, dat alles onder de wimpels van het levensreddend Marxisme dat bij beschaafdere volkeren (Rusland) al lang heeft afgedaan als des duivels.

En daar tussen-in zwalpt stuurloos de Europese Unie, niet wetende of ze nu uit persoonlijk eigenbelang de harde lijn zal volgen, of er het bijltje bij neerleggen. We zullen zien wat Verhofstadt, de Toekomstige Wereld Leider, er als brokken-piloot zal van maken.

Maar over de gewezen Roemeense Marxistische brokken-piloot, Ceaușescu, spreekt niemand nog. Want veel te pijnlijk. En ongemakkelijk dichtbij. In het hart van Europa. En, sinds 2007, een van de 28 leden van de Europese Gemeenschap…..

Neen, mooi is dat allemaal niet. Want in dat land heeft Nicolae Ceaușescu (1918-1989) geleefd, geregeerd en ook gestorven. Wat nog maar goed is, want hij werd, samen met zijn vrouw Helena, strafrechtelijk gefusilleerd voor het oog van de wereldcamera’s.

Nu ja, dat duivelskoppel had tenminste nog een eerlijk (kort maar krachtig) proces gekregen. En sindsdien het daar het doek gevallen en zijn de moorden of deportaties gestopt.

Aldus valt het gemakkelijk te begrijpen, dat er heden ten dage zo graag over de ’opwarming van de aarde’ gesproken wordt. Dan hoeft men tenminste niet altijd herinnerd te worden aan al deze waarlijk ongemakkelijke waarheden uit het eigen heden op te halen.

De Groten der Aarde in onzen tijd zijn/waren allemaal met hetzelfde dodelijke virus besmet. Ofwel met het Marxisme, of de islam, of in het slechtste geval, een combinatie van die twee, zoals deze EU….. Maar zoals de beul onder de galg altijd zegt: ‘het kietelt een beetje, maar het duurt niet lang’.

Sleutelen aan de oude beproefde wereldstelsels is inderdaad niet… wereldschokkend. Maar wel degelijk. De oproep om nooit een winnend team veranderen, is inderdaad een filosofie die haar degelijkheid al vele eeuwen heeft bewezen.

Maar toegegeven, erg spectaculair is dat niet. En dus alleen maar goed voor Pastoors en andere achterlijken.

*

*

Woordvoerder van de Europese Commissie:

om te herinneren aan de slachtoffers van Castro is een “bekrompen” opvatting

*

Die beperkte reactionaire geesten die nog niet in staat zijn om Fidel Castro als een revolutionaire leider, held van velen en als een historische persoonlijkheid te zien, kregen nu de hen toekomende uitbrander – en wel door niemand minder dan de woordvoerder van de Europese Commissie.

Margaritas Schinas bevestigde maandag op een persconferentie dat Jean-Claude Juncker het standpunt van de Europese commissie verkondigde, toen hij de communistische leider een “held van velen” noemde. De woordvoerder verklaarde letterlijk dat de Europese Unie “Castro niet tot dictator zou bestempelen”.

Juncker noemde de Cubaanse leider zaterdag in zijn mededeling een “historische figuur van de afgelopen eeuw”, met wiens dood “de wereld een man heeft verloren die een held voor velen was.” Volgens Schinas zou de voorzitter van de Europese Commissie “de historische weg van Fidel Castro op gebalanceerde wijze hebben beoordeeld” door hem alleen maar een “held van velen”, echter niet algemeen een “held” te noemen.

Dit kan over bijna alle bloedige massamoordenaars in de wereld gezegd worden, omdat, te beginnen met Hitler, Stalin, Pol Pot via Mao tot Osama bin Laden aan toe, zij allemaal als helden werden beschouwd in de ogen van hun aanhangers.

Het lijkt erop dat volgens de leer van Brussel ’s nieuwe historische school in het vervolg rekening gehouden moet worden met de gevoeligheden van hun aanhangers door er alleen maar op te letten dat er “op gebalanceerde wijze wordt beoordeeld”.

 

De woordvoerder van de Europese Commissie wees in naam van deze opvatting een Tsjechische journalist terecht, die wees op de ontelbare mensen die door het Castro-regime vermoord en opgesloten werden, en ook noemde dat de communistische dictator de Sovjet-bezetting van Tsjecho-Slowakije in het jaar 1968 eveneens had ondersteund. Schinas beleerde de Tsjechische journalist door hem uit te leggen dat zulke problemen in het “historische en globale perspectief” bekeken zouden moeten worden en dat het een “zeer bekrompen” beginsel zou zijn om te herinneren aan de slachtoffers van de communistische dictatuur.

Helaas heeft deze progressieve kijk op de geschiedenis nog niet de hele Europese commissie kunnen doordringen. Zo was de voor handelskwesties verantwoordelijke eurocommissaris Cecilia Malmström blijkbaar nog niet in staat om haar horizon “globaal” te verleggen, omdat zij zich in een bijdrage op Twitter zaterdag niet geneerde Castro een “dictator” te noemen, die “zijn volk 50 jaar lang heeft onderdrukt”. De Zweedse politica gaf zelfs haar in de Europese Commissie collega´s een veeg uit de pan door haar onbegrip te uiten wegens de “in het nieuws te beluisteren lofredes”.

Schinas becommentarieerde eveneens kort aangebonden: “Misschien (!!!) bestaat er in Cuba geen vrijheid van meningsuiting, maar die bestaat wel degelijk in de Europese Commissie”. En hij voegde er ijlings aan toe: Malmström´s mening om Castro een “dictator” te noemen, weerspiegelt niet het standpunt van de Europese Commissie.

Wat vooral eigen is aan een dodelijke besmetting, is de hardnekkigheid waarmee die maar blijft opduiken. Ontstaan binnen een klein centrum (de Bolsjewieken, Mekka) verovert die in een paar jaar tijd in onweersvlagen de hele wereld. Ofwel gaat ze daar, bij manier van spreken, aan de grond kleven, ofwel wordt die meestal na de vereiste miljoenen slachtoffers te hebben gemaakt, gewapenderhand bezworen en uitgeroeid.

Soms blijft die ook latent aanwezig in kringen die van zichzelf zeggen progressief te zijn, omdat zij streven naar bepaalde al lang vergeten doelstellingen. Het socialisme is daar een goed voorbeeld van. Omdat zij een eigen denkwereld hebben opgebouwd, parallel aan de realiteit van elke dag. Die trekken dan, tot schrik van de Burger, met Rode of zelfs Zwarte vlaggen door onze straten. En de Overheid waarschuwt ons om voorzichtig te zijn? En om vooral gene bang te hebben.

 

 

 

ZATERDAG 3 DECEMBER 2016

H.FRANSCICUS XAVERIUS, geboren in Spanje en ne ferme missionaris; H. GALGANO

       

 

*

Kijk, mensenlevens redden uit de klauwen van Neptunus, daar kan niemand iets tegen hebben. Maar voortdurend en aan de lopende band wanhoopsdaden proberen te voorkomen, dat kan toch, nooit de bedoeling zijn van een oorlogsvloot? Vooral niet als die oorlogsvloot bestaat uit die ene Ma   rie-Louise, tweedehands overge-kocht bij Nederland.

Niet zo Filip Dewinter, weeral hij, die vindt dat een 172 man sterke voorhoede van islam-veroveraars in Palermo afzetten, niet kan. Wel, beste Filip, dat kan wèl en het gebeurt zo goed als elke dag opnieuw. Alleen is het niet altijd Palermo, Genua of Napels. Immers, als het daar te druk is, vaart men verder naar Marseille, Nice of zelfs Bordeaux. Dat hangt er ook van af wat of hoe de ‘vluchtelingen’ het liefst hebben. Of waar ze het best kunnen onderduiken tot hun uur is geslagen.

Waar Filip niet over spreekt, is over de enorme voorraden kledij, schoeisel, medische hulp en zielzorg die op al die plaatsen liggen te verrotten wegens onvoldoende vraag ernaar.

* *

Fregat Louise-Marie zette 172 opgeviste “immigranten” af in Italië

Vlaams Belang wil fregat terug naar België!

Filip Dewinter: “Belgische marine speelt gratis watertaxi en ferryboot voor asielzoekers en illegalen uit Libië"

Het Belgische fregat Louise-Marie die op de Middellandse Zee voor de Libische kust patrouilleert in het kader van de Europese opdracht “Sophia”, met als doel het bestrijden van de mensensmokkel tussen Afrika en Europa, viste gisteren 172 illegalen en asielzoekers op uit de Middellandse Zee, 60 km voor de Libische kust.

 

Uit een antwoord van defensieminister Vandeput op een mondelinge vraag van volksvertegenwoordiger Filip Dewinter in de Kamer blijkt dat de immigranten afkomstig uit Libië niet in Libië, maar in de haven van Palermo in Italië werden afgezet. De Belgische marine mag de Libische wateren immers niet in en al wie in internationale wateren wordt opgevist gaat automatisch richting Europa. Volgens Filip Dewinter werkt de Belgische marine op die manier mee aan de georganiseerde mensensmokkel en fungeert het fregat Louise-Marie als een gratis watertaxi voor vluchtelingen. “De Belgische marine is geen ferry-dienst om vluchtelingen en illegalen van Libië naar Europa te brengen. Het is bijzonder cynisch dat de Belgische marine die de mensensmokkel van Libië naar Europa een halt moet toeroepen, uitgerekend de mensensmokkel faciliteert. Zolang er geen akkoord is om in Libische wateren te patrouilleren, zodanig dat vluchtelingen afgezet kunnen worden in Libische havens, is het zeer de vraag in hoeverre het nuttig is om aan dergelijke opdrachten in de Middellandse Zee te blijven deelnemen. Het Vlaams Belang pleit er dan ook voor om het fregat Louise-Marie terug te roepen naar België. Zonder een Europees pushback-beleid en zonder akkoord met alle Noord-Afrikaanse kustlanden geen Belgische marineschepen in de Middellandse Zee!” stelt Filip Dewinter.

Sam Van Rooy

Perswoordvoerder Filip Dewinter

*

Of die passagiers hun ticket betaald hebben, vraagt U? Neen, kan daarop met stellige zekerheid gezegd worden. Eenmaal van boord, werden die allemaal, van klein tot groot, voorzien van nieuwe kleren, nieuw schoeisel, nieuw ondergoed. Ze passeerden de kapper en de kapster.

 

 

.

ZATERDAG 3 DECEMBER 2016

H.FRANSCICUS XAVERIUS, geboren in Spanje en ne ferme missionaris; H. GALGANO

        

Als sprookjes werkelijkheid worden….

*

Ik herinner me het nog de dag van gisteren, hoe ons Hummeltje – het kon amper lopen – haar hoofdje met oogjes vol schrik krampachtig probeerde te verbergen achter mijn hoofd, toen ze naast de Sint, waarnaar ze toch zo erg had verlangd, de breed lachende kop zag van die zwarte man in narrenpak. Die danste van blijdschap van het ene been op het andere. Overdreven, dat vond ik ook. Toen, begin van de Golden Sixties zagen we alleen zwarte vellekes op de Teevee of op vier poten, zoals de zwarte Labrador van de buren. Als er al eens een Zwarte in mensengedaante de straat liep, draaiden de mensen zich om als om zeker te zijn over wat ze zojuist precies hadden gezien. Ik weet zeker, dat die in hun thuislanden net hetzelfde hadden gedaan, als ze een Wit-mens tussen hun hutten hadden zien lopen. Ik vond dus zowel dat van Sint-Nicodemus als van ons Hummeltje, fel overdreven. Maar niet te doen: hij moest en hij zou van haar een handje krijgen. Wat verdorie nog lukte ook. Waarna ook zij kon lachen, vooral daar de Goede Sint toen zei dat de snoep-bedeling kon beginnen. Want, zei die, dezelfde avond moest hij weer vertrekken naar Spanje. Maar hij ‘zat’ wel nog in die supermarkt de rest van de week, tijdens de werkuren.

Dagen nadien liep ze nog rond om hem zo goed mogelijk na te doen. De schrik was weg. En die is weggebleven. Want zo’n 40 jaar later kwam ze hem aan ons voorstellen en meteen was die zwarte donkere bladzijde uit haar leven voorgoed weg.

Die jongen is een hele Heer en ‘een goed gerief in huis’. Hij is daarenboven een eer voor de familie. Alle stekelige opmerkingen zijn rap achterwege gebleven en ondertussen weten we heel wat meer over zijn verre familie, die, nu de zittende president is verdreven, opnieuw de vleugels kan uitslaan. Gambia: we hadden er vroeger nooit over gehoord. We begrijpen nu zelfs al heel wat van de Zwarte Huishouding in dat Engelstalig land dat als een enclave omsloten is door Senegal, een Franstalig vijandig buurland. De laatste restjes van ene koloniaal verleden.

En ja, net als die andere uit haar baby-tijd, komt die uit Spanje. Ons meisje was daar, om de knapste universiteitsstudenten die dat wilden, bij te schaven inzake de ondernemerswereld zoals we die in Vlaanderen kennen. Dat doet ze ondertussen o.a. ook goed in de armste landen van Zuid-Amerika waar ze naartoe wordt uitgenodigd. Ze schrijft boeken over haar ervaringen en is kind aan huis in alle ontwikkelingslanden waar ze goede raad kunnen gebruiken.

Ik heb met haar te doen. Maar wat wilt U: het avontuurlijk ondernemersbloed is haar met de paplepel ingegeven….

In Gambia is iedereen familie van elkaar. Waar of gefantaseerd: vaders zijn daar totaal bijkomstig, de stammoeder houdt de touwtjes en de familie bij elkaar. Vooral die speciale haardracht van de mannen is typisch. Daarbij is de pruikendracht van de Franse Koningen maar een flauw afgietsels…

Dictator verliest presidentsverkiezingen in Gambia

*

De Gambiaanse president Yahya Jammeh heeft verrassend de presidentsverkiezingen verloren van oppositiekandidaat Adama Barrow, die 44 procent van de stemmen binnenhaalde. In de hoofdstad barstten vreugdetaferelen los om het verlies van de gevreesde Jammeh, die onder meer dreigde homo’s te zullen onthoofden.

‘Een beslissende overwinning voor de nieuwe president’, aldus voorzitter van de kiescommissie Alieu Momar Njie. Eerder op de dag zei Nije al dat Jammeh in een vooraf opgenomen tv-toespraak zijn nederlaag zou erkennen.

 

Jammeh, die voluit Zijne Excellentie Sjeik Professor Doctor Yahya A.J.J. Jammeh Babili Mansa heet, kwam 22 jaar geleden aan de macht door een coup en leidde het land met ijzeren vuist. In een BBC-interview in 2011 zei hij nog dat hij ‘een miljard jaar’ zou regeren. Donderdag klonk het dat zijn herverkiezing 'werd verzekerd door God' en dat Jammeh 'de grootste overwinning in de historie van het land ging boeken'.

Eerder dit jaar liet de president meerdere oppositieleiders gevangennemen en demonstraties met geweld neerslaan.

Voor veel Gambianen betekende de heerschappij van Jammeh een catastrofe. Zo’n 60 procent van de bevolking is werkloos. Volgens de cijfers van UNHCR zijn dit jaar al 10.000 Gambianen over zee gevlucht richting Europa.

Derde president sinds onafhankelijkheid

Oppositiekandidaat Barrow was vijftien jaar geleden nog een bewakingsagent bij een Londense vestiging van de winkelketen Argos. In Gambia werd hij een zakenman, en zijn kandidatuur voor de presidentsverkiezingen kreeg de steun van zeven partijen, zo goed als de hele oppositie.

‘De president is grootmoedig genoeg om te aanvaarden dat hij de verkiezing verloren heeft’, zei Nije nog. ‘We zullen een wijziging in de regering zien, en de zittende president zal de nieuwe president bellen om hem te feliciteren en het beste te wensen.’

Daarmee wordt Barrow de derde president sinds de onafhankelijkheid van het kleine West-Afrikaanse land.

Vreugdetaferelen

Hoewel Nije al aankondigde dat Jammeh zijn nederlaag zou erkennen, is er vrijdag nog geen communicatie gekomen van de president. Op Twitter doen beelden de ronde van vreugdetaferelen in hoofdstad Banjul.

De excentrieke dictator Jammeh verwierf onder meer bekendheid omdat hij beweerde aids genezen te hebben en ermee dreigde homo’s te onthoofden. 'Ben je een man en probeer je een andere man in dit land te trouwen, dan zullen we je vinden, je gevangenzetten en niemand zal je ooit nog zien. Geen wit persoon zal je ooit nog kunnen helpen', aldus Jammeh.

Gambia schuilde tot 1965 onder de veilige paraplu van het Britse Gemenebest. Nogal wiedes, want het land lag daar als een vooruitgestoken pruimennmondje aan de uiterste Westkust van Afrika, klaar om zijn sterkste zonen als slaaf verkocht te zien aan de voorbijtrekkende Arabische roversvloten. Hun landsgrenzen konden ze later van de Fransen afdwingen aan de hand van kanonschoten overlangs de rivier. Was Gambiaans gebied, alles wat onder het schroot van zo’n salvo lag.

*

En daar komt nu een nieuw bewind aan het woord. Het is iemand met verstand van zaken doen, zodat de landbouw er een mooie toekomst zal krijgen. Want ondertussen is men daar ook al veel verder dan leven van jacht en visvangst.

 

 

 

ZATERDAG 3 DECEMBER 2016

H.FRANSCICUS XAVERIUS, geboren in Spanje en ne ferme missionaris; H. GALGANO

  

 Zo vallen die uit de lucht….

Maar deze heeft toch al zijn broek weer aan….

*

Zo gij in 1,2,3 niet ver hier en zijt,

‘k schiete Uwen dommen kop in gruis…

En lopen dat die rover dee (GG)

**

Heeft U ze gehoord, de vernietigers van ons mooie Vlaamse land? Nee, ik ook niet. Want, meestal zo dood als een pier, hebben die geen stem meer en kunnen alleen nog als aardwormen boven de grond komen piepen. Of ze verdwijnen als neerkomende asse uit hun eigen verbrandingsovens. Want ja, ik heb het over de vele generaties kleurpartijen die gemeend hebben het beter te moeten doen dan hun verre voorouders. Die woonden veilig in steden en dorpen, met hoogstens in historisch gevormde gehuchten daar tussenin. Uit geldzucht, hetzij louter om hun macht bejubeld te zien.

Ik spreek over de generaties van na ’45, waarvan den Ouden Toeback en den Cleynen Eyskens de laatste nog levende overblijfselen zijn. Nadat zij in de ‘repressie’ en de jaren daarna de Vlaamse heropstanding vakkundig hebben proberen te vernietigen, hadden die daarna niets meer om handen. De brave Burger ver-slinxen ging als vanzelf en hun nieuwe EU-verwachting moest nog ge-concilieert worden. Maar dat zou weldra gebeuren, wan ze sliepen in hetzelfde bed: de communisten, hun aanverwanten en de Ware ‘Vaderlanders’. Zowel Tsjeven als sossen realiseerden zich niet, dat de totale ‘onderwerping’ het gevolg ging zijn.

Dus keken zij uit naar een lucratieve bezigheid. En ze ontdekten de baksteen in de maag van elke Vlaming, elke Waal of elke Brusseleer. Want voor hen was iedere Coburger gelijk voor de Wet. Willen of niet. Dus fabriceerden ze krijtlijnen, die ze Ruimtelijke Ordening noemden. Binnen die krijtlijnen waren zij trouwens de enige Meesters. Zij alleen bepaalden de spelregels en de modaliteiten daarvan. De verkaveling van die rijke Vlaamse velden bracht veel op. Vooral als de grondeigenaars in goede termen stonden met de Leiders de Elite. Dan stonden hun velden, akkers en weiden in de kortste keren volgebouwd met villa’s genre ‘nouveau riches’. Dat die huizen in zompige gebieden stonden was dan een noodzakelijk kwaad, inherent aan de praalzucht van deze bevoorrechte kaste. Met als gevolg dat de steden en de dorpen leeg liepen. Want de bewoners daar werden weggelokt naar ‘winkelcentra’ ver buiten de stad. Resultaat: lege onbewoonde winkelstraten en lege parkings. Zo goed als nutteloos geworden ‘Openbaar Vervoer’, dat meer en meer te lijden had van ‘werkonderbrekingen’. Dat zijn die willekeurige ‘stakingen’ die beetje bij beetje lastiger werden om vol te houden.

Hoogbouw? Verboden! ‘Kerkelijk niet goedgekeurd’. Liever een volgend veld onder de hamer brengen.

Iedere keer we naar ons eigen land afzakken, zien we ergens te veld, moederziel alleen, een nieuwbouw als bij toverslag uit de grond gerezen. Waar wijn 30 jaar geleden een vrijstaande ruine opkochten aan de rand van zo’n landelijk gehucht, scheerden de Sossen de hoogste toppen. Met Stormram Stevaert aan de knoppen, die toen de een na de andere verbouwing met de grond liet gelijkmaken. Jarenlang liepen we met ons hoofd te pletter tegen het ‘Njet’ van ons Tsjeven Gemeentebestuur. Tja, enerzijds speet hen dat geweldig, maar anderzijds waren daar hun vrienden, de Sossen, en die wilden ze voor geen geld ter wereld contrariëren. De eigenste woorden van een zekere Paul Thant, CVP volksvertegenwoordiger.

Nu staan daar ondertussen, sedert wij weg zijn, berooid, gedeeltelijk uit wanhoop en uit frustratie, is daar een compleet nieuwe wereld ontstaan. De luxe ligt er zò in de dakgoten te rapen. Toen we die anderhalve hectare kochten, was het geheel, via de ‘opvulregel’, bouwgrond. Maar even later werd dat in Brussel ongedaan gemaakt, en werd het - materiële vergissing naar later bleek – landbouwgebied. Een nieuw stuk patattenveld omsloten door de eeuwenoude bouwsels van het gehucht zelf.

Toen de Notarisakte voor deze eigendom moest ondertekend worden , precies die namiddag kwam er een telefoontje van de zoon met de boodschap ‘Pa moeje nu wa weten?. Joen vergunning is binnen’.

Ik heb ze laten weten, dat ze die nu aan hun … je weet wel mogen hangen. De zoon woont nu daar.

*

De echte reden waarom de Elite nu bakzeil haalt? Gewoon omdat het onheil voltrokken is. Vlaanderen is, onder hun ‘beleid’ één grote betonvlakte geworden. Met lege (vroegere) betonvlakten waar geen kat meer wil wonen. Alleen ‘vluchtelingen’ en ‘daklozen’. Die aantallen zijn ondertussen astronomisch hoog geworden… Dus grijpen ze naar de noodrem en doen ze de gewone Vlaming op elkaars nek wonen.

’t Is Godgeklaagd, zou Van Rossem gezegd hebben. Maar wij zitten er maar mee.

Waar we ook mee zitten, is met de wegenbouw, het eveneens mislukte hoogtepunt van de al even mislukte huisvestingspolitiek van deze dom-geboren Elite. Tot een paar jaar geleden konden wij, bij iedere tocht naar de Heimat, alleen nog maar metteren over het ‘stilstand snelverkeer’ op de grote verkeers-assen, de laatste tijd is dat al zelfs op de kleinste gewestwegen. Dat tweede probleem is gewoon het volg van het eerste. En als een mens dan al eens de files voorbij is, en wat harder het gaspedaal indrukt om de verloren tijd in te halen, dan wachten hem om de 5 meter alles mogelijke valkuilen, voetangels en schietgeweren. Oom Agent ligt verdoken overal op de loer, om die ‘doodrijders’ het vel over de oren te stropen.

Maar, klinkt het troostend, er wordt aan gewerkt. Ja zeker, al meer dan 30 jaar wordt er over gepalaverd, gewerkt nergens.

*

Maar denk nu vooral niet, dat het ons spijt? Zonder al die judasserij waren we nooit naar hier gekomen, in dit door Goed gezegend land. Vrij als de vogels in het veld, met ruimte zat rond ons. En met alleen maar goede mensen om ons heen. En als we al eens ‘naar zee’ rijden, om uit te waaien, dan is dat niet anders dan naar het Strand van Sint-André (Oost-Duinkerke), waar de meeuwen schreeuwen boven ons hoofd, maar naar ‘Porto Ercolo’, een hemelse baai onder een stralende blauwe lucht, waar elke ogenblik de legendarische held Herculus aan de horizon kan opduiken. Want geloof me, de aan weerskanten in de bergwand ingebouwde kanonnen zijn totaal verroest en staan daar nog altijd zoals ze de Tweede Wereldoorlog hebben overleefd. Och, het is niet ‘Napels zien en dan sterven’, maar…

*

 

*

 

Iedereen naar de stad is géén goed idee

*

Sonja De Becker is voorzitter Landelijke Gilden, de belangenbehartiger van het Vlaamse platteland.

Naar aanleiding van de beslissing rond het Beleidsplan Ruimte Vlaanderen liet Vlaams bouwmeester Leo Van Broeck opnieuw een ballonnetje op over ruimtelijke ordening. Hij speelde daarbij het platteland uit tegen de stad - alwéér. Voor ons is één ding duidelijk: iedereen naar de stad is géén goed idee. Inzetten op wonen in kernen is dat wél, zowel in de stad als op het platteland.

Laat er geen misverstand over bestaan: wij willen dat er in de toekomst nog open ruimte is in Vlaanderen. Er is nood aan instrumenten om het huidige verkavelingsmodel te stoppen, zowel voor de leefbaarheid van het platteland als voor onze Vlaamse land- en tuinbouw. Ook wij vinden dus, in lijn met Van Broeck, dat we spaarzaam moeten zijn met onze open ruimte. Maar verdichting en inbreiding moet ook in dorpen.

Bovendien lijkt de bouwmeester, met zijn voorstel om een verschil in kadastraal inkomen te maken, alle lasten bij het platteland en alle lusten bij de stad te leggen. Hij maakt er een bestraffende maatregel van. Het kadastraal inkomen zoals het op vandaag bestaat is evenwel geen geschikt instrument om mensen naar een stad te duwen, zelfs niet geleidelijk. Het systeem is gedateerd en een blinde verhoging riskeert een groot aantal niet-gewenste sociale effecten te hebben. Je kunt de huidige plattelandsbewoner ook niet bestraffen omwille van de keuzes die hij in het verleden maakte, volgens het beleid van toen. Bovendien kan niet alle verantwoordelijkheid bij de particulier gelegd worden. Voorlopig laten voorschriften in gemeenten niet steeds toe om kernen te verdichten.

Daarom twee suggesties. Ten eerste om hypotheses goed te onderzoeken. Zo fluit recent onderzoek het hoera-verhaal van de 'verhandelbare ontwikkelings rechten' terug. Experten zien dit enkel financieel haalbaar wanneer we opnieuw open ruimte gaan verkavelen, en niet wanneer we enkel in de kern verdichten. En laat dat nu net in tegenstrijd zijn met de betonstop. Er moet onderzocht worden welk beleid gevoerd moet worden voor nieuwe en grondig te renoveren woningen, zowel in de stad als op het platteland, waarbij de koper vóór aankoop een duidelijk zicht heeft op de kosten. Onbetaalbare woningen in goed ontsloten regio's moeten we vermijden.

Onze tweede suggestie is om plattelandsgemeenten beter te financieren, juist om open ruimte te vrijwaren. Gemeenten zijn op dit moment het meest gebaat bij een verdere groei van hun inwonersaantal, los van de locatie waar ze gaan wonen. Plattelandsgemeenten krijgen een iets hogere tussenkomst uit het gemeentefonds, maar komen in andere financieringskanalen veel moeilijker aan bod. De stad krijgt zo steeds meer, wat de achterstelling van plattelandsgemeenten op onder andere het ruimtelijk vlak vergroot.

Vlaanderen telt meer dan 1.200 dorpen en meer dan een derde van de Vlamingen woont en leeft er. Onze Vlaamse dorpen hebben ook recht op dorpsvernieuwings projecten zoals er massaal (met overheidsmiddelen) in steden worden ontwikkeld. Die moeten aandacht hebben voor wonen én leven. Het sociale leven in dorpen ziet er in dorpen anders uit dan in de stadskernen en het is niet wenselijk dat dit veelkleurig sociaal weefsel op het Vlaamse platteland verdwijnt. Plattelandsbewoners zijn geen luxemensen die een belastende keuze maken op de kap van de maatschappij. Net zomin verplaatsen stedelingen zich steeds met openbaar vervoer of fiets, zoals de bouwmeester laat uitschijnen. Ook inwoners van Leuven, Gent, Genk en andere steden verplaatsen zich met de wagen voor het werk en andere activiteiten.

 

Wij verwachten dat de Vlaamse bouwmeester meedenkt om ook het Vlaamse platteland te versterken. Wij vragen hem dan ook om een onderbouwde dialoog op te starten en niet bij elke gelegenheid ballonnetjes op te laten die verdeeldheid zaaien

Ik heb altijd gedacht, voortgaande op wat ik in m’n lange leven altijd heb gezien, gehoord, geroken, gevoeld en ondervonden, dat onze Verlichte Grote Groter Grootste Verstanden, het Land bestuurden via hun achteruitkijkspiegels. Altijd remediëren aan de symptomen, nooit regeren zoals Donald Trump dat vanaf 20 Januari 2017 zinnens is te doen: met visie, met volharding en vooral met gezond verstand.

Maar zie: sedert een paar dagen moet ik ‘mea culpa’ slaan. Ik heb me vergist in de huidige ‘deelregering’ die vanuit het Vlaams Parlement plannen maakt die maar ingaan in 2050, zoals ze eerst beweerden; maar daar een paar uren later 10 jaar zijn op teruggekomen. Het wordt tegen 2040, dus wonen en zich verplaatsen zou binnen iets meer dan 20 jaar eindelijk weer aansluiting vinden met de manier van leven van onze verre voorouders: gezellig en vooral rustig daar waar we thuishoren. Stadspietjes in woonkazernes, en plattelanders in zo’n hutje op de heide, waar het gordijntje wordt toegetrokken en de jonkvrouwen dan maar opstaan. Ofwel in ons hutje, ons hutje bij de zee. Als dan de Hasseltse cafébaas van het moment alles wat buiten de plannen valt, zal weg gebulldozerd hebben, dan zullen ons agrariërs van ’s morgens tot ’s avonds hun land mogen bewerken met... paardentractie. Ha ja, vruchtbare paardenmest komt in de plaats van al die stinkende pietrol op het land.

De plannen zijn nu al klaar bij de ‘bouwmeesters’ van al dat schoons. Waar er zoveel mogelijk aan Moeder Natuur wordt terug gegeven wat voorgaande verkwisters van haar hadden gestolen.

Of er in die plannen rekening werd gehouden met wat onze Nieuwe Meesters, de binnen gevallen Pietrol Pompers willen, is niet bekend gegeven. In de papieren plannen moet er immers altijd nog kunnen ‘bijgestuurd’ worden.

Is, tot halfweg volgend jaar absoluut nog niets zeker over het doorbreken van de overal in Europa opduikende Wil van het Volk, daar wordt geen rekening mee gehouden. Als het zover is, gaan alle buitenspiegels weg, maar sturen de nieuwe politiekers met totaal panoramische voorruiten met misschien wel een VR (Virtual Reality) op hun voorhoofd.

Enfin, in één woord gezegd: de soort politiekers die nu voorlopig als ‘populistisch’ aan de kant worden gezet.

Ja Ja, vooruitziende zijn, is een levenskunst die straks weer overal in de mode zal zijn.

 

 

 

ZATERDAG 3 DECEMBER 2016

H.FRANSCICUS XAVERIUS, geboren in Spanje en ne ferme missionaris; H. GALGANO

“Weet je gie waarom Maria en Jozef op hun vlucht naar Egypte een ezel meenamen?” vraagt den Marcel aan zijne maat. “Neen ik”, zegt den dien. “Wel”, lacht Marcel, “Maria had heurne Fiat gegeven aan de engel Gabriël!”.

*

Alle dinghe,

Zin mi te inghe….

Hadewijch

*

Niet alleen is dat religieus geheim van de Katholieke Kerk nu volledig ontbloot, maar ook de reden van al die pedofilie-schandalen in de Kerk is bloot gelegd. Pastoors en misdienaars, meisjes en jongens, staan er, figuurlijk gesproken, in hun figuurlijk blootje bij. De hoernalisten van DS spreken bijna uit proefondervindelijke ervaring. Het zijn dus a.h.w. bedreven ervaringsdeskundigen.

Tja, aan pretentie heeft het hen inderdaad nooit ontbroken.

Of deze ontdekking te rijmen valt met het sterk verminderd kerkbezoek, is een ander geheim dat nog wacht op blootlegging op, ont-dekking zogezegd. Het zit er zelfs dik in, dat de diepere oorzaken van al dat uit de pan swingend festival-gebeuren veroorzaakt is door de dezelfde valse trek naar intimiteit, de drang naar seks op de werkvloer. Ja, muziek verzacht de zeden, maar ze verhardt ook in de meeste gevallen de menselijke seksuele bijkomstigheden inzake de sociaal getinte paringsdrang. Allemaal wijsheden uit de mond van DS.

Als bidden zelfs al gelijk gesteld wordt met het opwekken van seksuele verlangens, wat moeten we dan zeggen van het zingen, dat gelijk gesteld wordt met tweemaal bidden? Is zingen in de kerk een om voor het refrein weerklinkt, de kerk te verlaten? Ons aller Goeleke (Liekens) gebruikt daar voor de uitdrukking ‘afstappen in Schaarbeek’, want in de kerk komt ze nooit. Wel in Schaarbeek.

Wat U hieronder leest, is voor mij niet nieuw. Omdat heel eenvoudig, het Godsverlangen eigen is aan de menselijke natuur, net zoals eten en drinken. Met daar bovenop de grote goddelijke eigenschap om via de Liefde het Mensdom voortdurend voor zijn eigen uitsterven te behoeden. Liturgie is voor de civilisatie mens het gesublimeerd nederigheids-gevoel ten opzichte van de Eeuwigheid. En daarvoor verheft men niet de kont, maar het hoofd.

 

**

‚Also sprach nicht Zaragusta‘ (Richard Strauss), maar Digitalis. Tja, dat zijn nu eenmaal de gevolgen van een goede opvoeding. Of zie ik dat verkeerd?

*

*

Kerkbezoek vergelijkbaar met seks en drugs

Wat doet een religieuze ervaring met ons brein? Ongeveer hetzelfde als een portie seks of drugs.

Spirituele ervaringen activeren het beloningssysteem van onze hersenen op ongeveer dezelfde manier als verliefdheid, seks, gokken, genotsmiddelen en muziek dat doen. Dat is gebleken uit onderzoek van de universiteit van Utah bij negentien devote leden van de mormoonse kerk. De onderzoekers scanden de hersenen van de vrijwilligers terwijl die een godservaring hadden, om uit te zoeken welke delen van de hersenen betrokken zouden zijn bij zo’n spirituele beleving.

Het is voor leden van de mormoonse kerk (of preciezer: van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen) regel om in het dagelijkse leven te proberen voor zichzelf en voor anderen een gevoel van vrede en goddelijke nabijheid te creëren. Mormonen beschouwen zulke geestelijke ervaringen als rechtstreekse communicatielijn tussen God en de mensen, en ze nemen geregeld beslissingen op basis van wat ze bij zulke geestelijke contacten ervaren. De onderzoekers probeerden daarom hun experiment zo op te zetten dat de kans dat deelnemers in de ban van de Geest zouden komen, maximaal zou zijn.

In tranen

Ze scanden de hersenen van 19 jongvolwassen kerkleden (7 vrouwen en 12 mannen, allemaal gewezen zendelingen) met magnetische beeldvormingsapparatuur terwijl die taken uitvoerden die bedoeld waren om een religieuze ervaring op te roepen. Het experiment duurde een uur en bestond onder meer uit zes minuten kijken naar een film over de lidmaatschapsstatistieken van de mormoonse kerk; acht minuten luisteren naar citaten van Mormon en van andere religieuze leiders; acht minuten lezen van vertrouwde passages uit het Boek van Mormon; twaalf minuten kijken naar door de mormoonse kerk gedraaide films over familiale, religieuze en bijbelse thema’s; nog eens acht minuten luisteren naar citaten uit religieuze toespraken; en zes minuten zonder meer onder de scanner liggen.

 

Tijdens het onderzoek moesten de deelnemers op gezette tijden aangeven in welke mate de geest over hen vaardig werd – gaande van ‘helemaal niet’ tot ‘heel erg sterk’. Op spirituele piekmomenten konden ze gewoon op een knop drukken. Alle deelnemers beschreven achteraf gevoelens van vrede en warmte te hebben ervaren tijdens het experiment. Velen van hen waren aan het eind van de scan in tranen.

Hartslag versnelde

‘Wanneer de deelnemers de opdracht kregen om aan de Heiland te denken, aan de hemelse beloning die hun te wachten stond, of aan de eeuwigheid die ze met hun familie in het hiernamaals zouden doorbrengen, dan reageerden hun hersenen en lichaam daarop’, zegt onderzoeker Michael Ferguson in een persbericht. ‘Hun hartslag versnelde en ze gingen dieper ademhalen.’

Zetel van de spirituele ervaring was keer op keer en bij alle deelnemers de nucleus accumbens, schrijven de onderzoekers in het blad Social Neuroscience. Dat is een gebied in de voorhersenen dat een rol speelt bij plezierige zaken zoals verlangen, passie, bevrediging en verliefdheid. Ook de beloningscircuits van de hersenen, die in actie treden wanneer mensen eten, drinken, seks hebben of drugs nemen, lopen langs diezelfde hersenkern.

Wat ze nog niet weten, zeggen de onderzoekers, is of de hersenen van beoefenaars van andere godsdiensten dan de mormoonse op dezelfde manier op een religieuze ervaring reageren. Studies van andere onderzoekers suggereren alvast dat de meditatieve en contemplatieve praktijken van veel oosterse religies andere hersencircuits aanspreken.

Jaren geleden waren wij in Chartres, binnen in het halfduister van die overweldigende ruimte van die Gotische kathedraal, een monument van Middeleeuwse bouwkunst. We waren er zo goed als alleen, een stofdeeltje tussen de miljoenen andere stofdeeltjes in de lichtbalken, allen met zweverige meeslepende Gregoriaanse orgelklanken die daar ruisten, ergens in de onpeilbare diepten van de gewelven. De enige klaarte kwam, als altijd, van het enorme wereldbekende brandraam, dat op de duur het enige was dat we nog zagen. Verleden, heden en de toekomst versmolten tot één geheel waar we, nietig en klein, deel van mochten uitmaken.

Tja, de Gotiek, het grenzeloze verstaande godsverlangen als levende getuige van de levenskracht van onze verre voorouders. Van Zuid-Amerika tot aan de Oeral, het Kruis in top, één symfonie van veilige geborgenheid, gastvrij, geweldloos en dus een voorsmaakje van de Eeuwigheid. Als onze generatie ten minste de mondiale alles-verwoestende zandstormen uit de woestijn kunnen terugdringen.

Toen we weer in het zonlicht buiten traden, bleek dat bezoek maar zeer kort te zijn geweest, want het was al een stuk na 13 uur en de restaurants zouden sluiten. Maar het was precies alsof we daarbinnen de Eeuwigheid waren ingetreden. De zon scheen en het leven lachte ons weer toe in het sprankelende koele glas wijn uit de wijnstreek van daar. Achteraf zagen we dan ook dat we in een twee-sterrenzaak hadden gegeten.

Een succes, zeiden we aan tafel tegen elkaar, voor de Bouwmeesters die zulke heerlijke dingen hadden nagelaten. Maar we wisten wel beter. Al die ouderwetse profielen beschadigen de ‘skyline’ van onze steden. Om universeel te zijn, dienen al die dingen te verdwijnen, om vervangen te worden door de gedrongen koepelbouw der Veroveraars. Onder het teken van het Kromzwaard en met in top de Halve Maan.

*

En neen, we hebben die dag in Chartres niets laten scannen. En toch wisten we wat. Het beeld van die kathedraal uit de verte, boven velden vol wuivend koren, als twee vingers gestrekt naar de blauwe lucht, dat is méér dan een godsverlangen, het is de zin van het leven zelf.

PS

Ik heb die kathedraal uit de verte in de tijd staan filmen met een dure 9-mm-camera. Die cellulose film daarvan is al lang verloren gegaan, maar de beelden staan nog altijd op ons beider netvlies gebrand. En me dunkt, terwijl ik dit schrijf, de wind in het koren te horen van die Franse mega-boer in Chartres. Ik voel dat in de voorhoofdskwab van mijn grijze hersenmassa.

 

 

 

VRIJDAG 2 DECEMBER 2016

SINT-JAN VAN RUUSBROEC, H. BIBIANA

‘t Pallieterke, het lijfblad van elke bewuste Vlaming, wordt met de dag fijner van smaak. Ik mag niet zeggen ‘net als oude wijn’ wat jonge mensen horen dat niet graag. ’t Pallieterke is dus van alle tijden, waar klaar bewustzijn en levensvreugde de boventoon voeren. Van generatie op generatie, want de Vlaamse Tijl Uylenspiegel heeft het Eeuwig Leven.

De Waarheid kan de Waarheid niet zijn, als die niet al lachende kan gezegd worden.

*

 

*

Pallieterke: mijnheer Van Grieken,

u wilt een nieuw gelaat voor het Vlaams Belang. Is er nog plaats voor Filip Dewinter in uw moderne partij?

Tom van Grieken:

“Natuurlijk! We hebben allemaal gezien hoe Filip op de VRT van Karel de Gucht (Open Vld) kipkap maakte. Wel, die Filip moeten we veel meer zien, en we moeten geen Filip zien die tegen afspraken in gaat spreken voor clubjes zoals Gou

den Dageraad.”

’t Pallieterke: dus er was wel een afspraak op voorhand?

Tom van Grieken: “Ja, daar kan ik zeer formeel in zijn. Ik had gezegd: ‘nee, je mag niet spreken voor Gouden Dageraad.’ Dat heeft hij toch gedaan en daardoor heeft hij mij en het partijbestuur tegen de muur gezet. Dan kon ik niets anders dan de maatregelen nemen die ik genomen heb.”

’t Pallieterke: u zei in De Afspraak dat niet goed wist waarom Filip Dewinter dit heeft gedaan. Hebt u naar Radio I geluisterd? Daarin zei voormalig partijvoorzitter Frank Vanhecke dat dit een bewuste sabotagedaad was. Denkt u dat ook?

Tom van Grieken:

“Dat weet ik niet. Ik heb overigens Frank Vanhecke maar twee keer in mijn leven ontmoet, tijdens begrafenissen. U moet dat misschien aan Frank Vanhecke zelf vragen, ik heb er nog steeds het gissen naar. Dat is overigens ook irrelevant voor mij, omdat ik gewoon toezie op de partijlijn. En die partijlijn betekent dat we een radicale Vlaams-nationale partij zijn die de problemen hier in Vlaanderen gaat oplossen, en niet op één of ander Grieks eiland.”

’t Pallieterke: ik sprak daarnet mijnheer Dewinter en die zei dat men hem het voordeel van de twijfel hoort te geven. Hij vertelde dat hij misschien wel ietwat

naïef is geweest in enkele inschattingen, maar dat men nu toch wel onheus reageert tegen hem en zijn collega’s.

Tom van Grieken:

“Ik ben de jonge voorzitter, hij is de ervaren rot. Hij zou moeten

weten dat koketteren met clubjes als GD niet kan en al zeker nadat ik expliciet en schriftelijk had gevraagd om dat niet te doen.”

’t Pallieterke: dus u vindt dat er geen sprake kan zijn van naïviteit?

Tom van Grieken:

“Dat weet ik niet, ik denk dat er sprake kan zijn van een inschattingsfout. Daar heb ik ook begrip voor. Maar mijn rol als partijvoorzitter is duidelijk maken wat onze partijstrategie is. Een partijvoorzitter is als een voetbaltrainer. Ik zie toe op de tactiek van het spel, en die kan enkel succesvol zijn als er geen enkele speler buitenspel staat.”

’t Pallieterke: er was ook commotie rond wie de studiereis zou betaald hebben. Er verscheen net een artikel op Newsmonkey dat suggereert dat via Frank Creyelman Rusland de reis zou

betaald hebben? Hebt u daarrond iets op te merken?

Tom van Grieken: “Dat is irrelevant. Het enige wat ik absoluut weet, is dat wij die reis niet betaald hebben. Maar nu mag mijn partij, Filip en niemand van mijn partij, in de val trappen die linkse journalisten voor ons open zullen leggen: dat gegeven is een detail. We moeten ons niet tegen elkaar laten opzet

-

ten over een bijzaak. De hoofdzaak is: wat is het Vlaams Belang, waar staan we voor?

En dat is dat we ons associëren met de winnaars in Europa: Marine Le Pen (FN), Geert Wilders (PVV) en Heinz-Christian Strache (FPÖ). We zijn een democratische Vlaams-nationale partij en we gaan de problemen hier aanpakken: massamigratie, asielproblematiek, islamitische terreuraanslagen... Maar ook de begroting, de staatsschuld die maar blijft stijgen, al die problemen en al die mensen die almaar meer moeten belastingen betalen voor gas, voor water, voor elektriciteit, enzoverder! Die problemen moeten we hier aanpakken en daar hebben we iedereen voor nodig.”

’t Pallieterke: met Dewinter erbij...

Tom van Grieken (knikt):

“Met Dewinter, met Anke (Van dermeersch nvdr), met Jan (Penris nvdr). Er is geen probleem. Ze blijven Vlaams Belang’ers, ze blijven parlementsleden! Maar het partijbestuur heeft wel de puntjes op de i gezet, nl. dat we geen uitstaan hebben met Gouden Dageraad.”

’t Pallieterke: Filip Dewinter vroeg ons ook om via ’t Pallieterke een hand naar u trachten uit te steken. Aanvaardt u die dan ook?

Tom van Grieken:

“Ja, natuurlijk! Filip en ik hebben elkaar iedere dag gehoord de afgelopen tijd. We blijven ‘on speaking terms’ en een uitgestrekte hand aanvaard ik uiteraard. We gaan samen dat verhaal van Vlaams Belang moeten schrijven, maar wel met de strategie die de partijraad heeft gekozen na de verkiezingen van 201

Al meer dan 80 jaar, of eenvoudiger gezegd, al bijna 100 jaar probeert het belgicistisch Profitariaat de Vlaamse ziel te vermoorden. Dat blijkt nog maar eens, nu de ‘Deelregering’ de verkavelings-ziekte wil beginnen terugdringen. Het zijn inderdaad de zogezegde kleurpartijen die al die tijd hun egocentrische visie op onze leefwereld hebben proberen op te dringen. Links lullen en rechts zakken vullen heeft nog nooit een betere illustratie gekregen. Het was de ‘zittende klasse’ die de regels bepaalde en via hun ‘Ruimtelijke Ordening’ de zakken vulde. Tot ze met het lint van de lintbebouwing om de hals dreigden te verstikken.

Met als gevolg, dat alles en iedereen moet wijken voor de georganiseerde terugtrekking. Alle andere stemmen mieten dus gesmoord worden. Iemand met klare kijk op de gevolgen van de ontspoorde poging ons land te herbevolken, moet opgesloten worden. Als Dewinter in het nog armere Griekenland ter plaatse wil gaan kijken, om daaruit de nodige lessen te trekken, wordt beschreven als het knechtje van Boeman Poetin. Waarbij er straal wordt voorbijgegaan, dat in Rusland niet meer hun vroegere USSR-vriendjes zitten, maar juist onze Engelbewaarder van vlees en bloed daar de teugels heeft overgenomen. Of misschien juist daardoor.

Als ik even terug mag gaan naar de recente Geschiedenis?  Daar, op het verjaardagsfeestje van de Wielsbeekse tapijtgigant, Boer Clercq, waren Michaël Gorbatsjov en Ronald Reagan aanwezig. Grootheidswaanzin kloegen de Media dat toen aan. Ik denk dat het eerder een profetisch invulling was van waarop de hele wereld wachtte: Trump met Poetin, de hand drukken van de zwoegende Ondernemer.

‘Dromen, denken, durven, doen, volhouden’: de lijfspreuk van Boer Clercq die we nog zeer onlangs hoorden uit de mond van dat ander gelauwerd vleesverwerkend familiebedrijfje ergens uit ‘t hart West-Vlaanderen.

Enne, a propos: Filip Dewinter is ook ’n West-Vlaamse bruggeling. Please don’t forget.

De klok draait rond. De nakomelingen van Jan Breydel spreken nu Frans. Dus moet Pieter Deconinck op die sokkel op de Grote Markt van Brugge straks ’n nieuwe strijdmakker krijgen. Zodat de Geschiedenis weer klopt: Flup Dewinter met Pieter Deconinck, in brons vereeuwigd, onder de beiaardtonen van het Belfort daar.

Of, om de kosten te drukken, zet Filip Dewinter naast Berten Rodenbach in Roeselare. De tweede nog altijd met de in de lucht hoog opgestoken Blauwvoet, en de eerste met een lekkere pint blond schuimend bier in de andere hand. Maar voorzie in de beide opties, Brugge en Roeselare, ergens in een hoekje een grote plasgoot. Waar de nog weinige overgebleven belgicisten kunnen gaan plassen van nijd.

 

 

 

VRIJDAG 2 DECEMBER 2016

SINT-JAN VAN RUUSBROEC, H. BIBIANA

Madame Angèle had ne sjiesjiewawa’ke gekocht, nl. Fifi, zoals vele grote filmsterren doen. Na enige tijd begonnen de coiffeurskosten nogal hoog op te lopen want, zoals u hoort te weten, zijn sjiesjiewawa’s gezegend met een uitbundige haargroei, zo ook en niet in het minst onze Fifi. Madame Angèle wipte in heuren décapotable en sjeesde naar apotheker Pille om advies en om een ontharingsproduct. “Ik heb hier een schoon assortiment in,” zei Pille. “Dat flaconske hier bijvoorbeeld is zeer goed voor onder de oksels, maar ge meugt dan een kleine veertien dagen geen nylonblouse dragen. En dat flosselke is speciaal voor de benen op conditie da je het dragen van nylonkousen absoluut vermijdt.” – “Jamaar, jamaar,” kwebbelde madame Angèle, “’t is voor mijn sjiesjiewawa.” – “Oei, oei, oei,” zei apotheker Pille, “ik heb hier een spijtbusse die zeer goed is, maar dan meugt ge zeker in veertien dagen nie meer per velo rijden.”

Om alle misverstanden te voorkomen: dit is een raszuivere Chiwawa

      

Voelen zij dan niet dat ze in hun blootje staan?

De stoere man in Den Haag

*

Het eenzaam en verlaten geworden, maar hardvochtig “Kabinet’ van de 1^ste Minister (pas op; bij de Noorderburen hebben de woorden niet altijd dezelfde betekenis als bij ons, waar men met ‘Kabinet’ dat kleine kamerke wordt bedoeld, ‘waar ook de Koning te voet naar binnen gaat’. Wel, dat ‘Kabinet’ broedt momenteel als een broedse kip op de tijdbom die het voor Geert Wilders in elkaar probeert te knutselen, maar uiteindelijk in hun eigen smikkel zal ontploffen. Uitspraak (in sourdine?) zo gauw de violen gestemd zijn.

Nu doe ik hieronder beroep op die nieuwe relatie van gisteren. Die blijkt iedere dag puik werk af te leveren.

Neen, U vergist zich niet: U bet hier vandaag niet in den aap gelogeerd, maar bij http://newsmonkey.be/politics

*

Dus trekt Digitalia zich nu even op z’n kousenvoeten terug, om de intimiteit niet te storen. Maar de wetenschap van het stijgend succes van Geert Wilders bij de Kiezer draag ik toch in m’n hartje mee… Want:

Ik hou van Holland, ’t landje aan de Zuiderzee. Een stukje Holland, draag ik in m’n hart steeds mee. Daar waar die molens draaien in hun stoutste kracht. En waar die bollen bloeien in hun schoonste pracht….

De soort die Wilders ver weg wil…

 

*

Wilders weer nummer één in Nederland

http://newsmonkey.be/politics

30 november 2016

Er is een kentering gekomen in de maandenlange geleidelijke achteruitgang van Geert Wilders en zijn PVV blijkt uit de jongste peilingen in Nederland. Wilders profiteert van het proces tegen hem over uitspraken over Marokkanen, de zwarte piet- en sinterklaasdiscussie en de verkiezing van Donald Trump.

In de Peilingwijzer, waarin de data van de belangrijkste polls wordt samengevoegd, laten de Politieke Barometer (Ipsos), De Stemming (EenVandaag), Peil.nl (Maurice de Hond), I&O Research en TNS Nipo allemaal een duidelijke stijging zien voor Wilders.

Amper een maand geleden leek de PVV van Wilders onder de VVD te zakken, maar nu is de partij nu weer de grootste. Bij verkiezingen zou ze 27 tot 31 zetels, tegen 24 tot 28 zetels voor de VVD. De PVV wint ten opzichte van de vorige Peilingwijzer vier zetels; de VVD verliest er twee.

Redenen

Overstappers naar de PVV zeggen tegen onderzoeksbureau I&O dat ze nu op Wilders willen stemmen omdat ze het onterecht vinden dat hij voor de rechter moet verschijnen in verband met zijn uitspraken over Marokkanen. In 2009 profiteerde Wilders ook al in de peilingen van het strafproces tegen hem. Uit onderzoek bleek toen dat het besluit om hem te vervolgen vooral “cultureel gematigde” kiezers aan zijn kant bracht.

Ook de zwarte piet-discussie en de verkiezing van Donald Trump dragen bij aan de opmars van de PVV.

Drama voor de PvdA

Bij verkiezingen zouden nu volgens de polls Wilders en zijn PVV hun aantal zetels quasi verdubbelen (van 15 naar 29). De VVD verliest er 15 en wordt dus met 26 de tweede partij. De PvdA zou maar liefst 26 zetels verliezen en stranden op 12. CDA en D66 blijven ongeveer op hun niveau, evenals de linkse SP: ze zitten allemaal rond de 15 zetels.

Toch zijn er ook naast de PVV nog twee andere grote winnaars. De eerste is Groen Links, dat 9 zetels zou winnen en 50PLUS, dat van 2 naar 10 zetels springt.

Ook opvallend is dat slechts een kwart van de kiezers zegt dat zijn keuze vaststaat: drie op vier Nederlander die volgend jaar op 15 maart gaan stemmen zegt dat ze nog wel van mening kunnen veranderen.

Vierde keer goede keer met de overname van PostNL, een privé-bedrijf, in de greep van ons Staatsbedrijf. Wat, in toepassing van het gewoon stemrecht der verenigde aandeelhouders, oude en nieuwe, noodzakelijk zal meebrengen dat na de fusie het Coburger staatsbelang tot een verwaarloosbaar minimum zal herleid worden. Net als bij Trump, geregeerd door de Rijkste Burgers van het Land…

Hallo, Kris Peeters, luistert UU even mee?

Wat het is een ferme stap is in de goede richting. Gewoon de pijltjes ‘Uitgang’ blijven volgen. Dan komen jullie er van af zonder kleerscheuren. Het is misschien wel het begin van het einde voor de ongeleide projectielen die de Pakbonden zijn. Eigenlijk hebben die geen enkele rechten, want juridisch bestaan ze niet eens…. Maar net als de eerste de beste zeerovers, hebben die, boven het hoofd van hun eigen leden, de Macht gestolen.

Ze zijn een georganiseerde maffia met regels die zò uit een misdaad-roman zijn overgenomen. Hoe de kleine werkman dat nog altijd niet inziet, zal binnenkort hun eigen ondergang worden. Want, als het er op aankomt, zullen de Leiders, net als Hollande in Frankrijk, het hazenpad kiezen. Want hoe meer werkloosheid, hoe meer die schoelis verdienen. Maar dat duurt maar net zo lang als het duren zal.

 

 

 

DONDERDAG 1 DECEMBER 2016

DECEMBER : JOEL-OF MIDWINTERMAAND

Brengt december kou en sneeuw in ’t land,

Dan groeit er koren zelfs op ’t zand!

  

 

CD & B-Congres

*

Als bij toeval viel mijn lodderig oog op deze nooit meer te vergeten link: http://newsmonkey.be/politics

 

U zult het vlug met mij eens zijn: een nog veel handiger veelschrijver dan ikzelf. Waar ik, Digitalia er al eens met de grove borstel durf door te gaan, gebruikt deze ‘Monkey’ meer het dodelijker papier waar zelfs Zoro, meesterlijk getroffen in de Eustachiusbuis, van zou verschieten. Onder het lezen van onderstaand overgenomen stukje, waant U zich bijna lijfelijk aanwezig op dat Tjeven Congres. Zowel enerzijds als anderzijds hangt er deevidentie als te snijden in de lucht.

De zuiverste debat-cultuur wordt druppel per druppel ‘lijk marbels op een marmerblad’ ingelepeld. Want hun Klassiekers zitten er in gebakken lijk de zang van de nachtegaal op een zwoele maneklare lentenacht. Alleen klinkt dat bij de Tjeven als het gekras van hongerige kraaien die van zichzelf deken dat ze Koningen zijn van wat vliegt en vangst.

Kijk, beste lezer, ik kan dat bijlange zo fijn gevooisd niet weergeven als U het hieronder zult lezen.

See you back in Honolulu….

 

Alle drie, op het bankje….

CD&V moet van basis "meer bevoegdheden voor België vinden", maar evident wordt dat niet.

CD&V heeft op haar partijcongres een opvallende stap gezet: de basis keurde een voorstel goed om "meer België" in te voeren. Bij de volgende staatshervorming moeten bevoegdheden terug naar het federale niveau. Of het zo ver komt is maar de vraag: de partijtop kijkt veel meer naar Vlaanderen. Maar het maakt elke toekomstige discussie over hoe België nu precies moet werken er niet makkelijker op.

CD&V had dit weekend haar partijcongres in een vakantiepark met tropisch zwemparadijs. Dat leverde leuke beelden op, maar vooral een opmerkelijke wending in de communautaire koers van de partij.

 

Want is CD&V nu nog een "confederale partij", of eerder terug een "Belgische partij"? Zo simpel is het alvast niet meer, nadat de leden, tegen de partijtop in, beslisten om een voorstel om bevoegdheden terug naar het federale niveau te brengen goed te keuren. En dat is behoorlijk tegen de kar van voorzitter Wouter Beke en co: uiteindelijk is heel de partijtop van CD&V stevig overtuigd van een 'Vlaamse koers'. Maar die wordt nu blijkbaar niet meer gesteund door de leden.

CD&V is niet de eerste partij die het terug voor België opneemt. Bij Open Vld spreken ze al langer expliciet over het "her-federaliseren" van sommige bevoegdheden, en dus het federale of 'Belgische' niveau terug meer macht geven. Ook Groen heeft daar voorstellen over. Alleen: bij CD&V is dat helemaal niet van harte, het is omdat de leden het willen, dat ze nu dus daarover zullen moeten nadenken.

Vier ministers van Milieu...

Het is ook best complex: voor bevoegdheden als Milieu en Mobiliteit heeft België vier verschillende ministers. Dat maakt dat er erg moeilijk om snel beslissingen te nemen: over het klimaatakkoord sleepten de onderhandelingen bijvoorbeeld bijzonder lang aan.

Niet dat het een bewuste opstand was bij de CD&V-basis, eerder een toevallige discussie over hoeveel vliegtuigen vanuit Zaventem nu over Vlaams en Brussels grondgebied mogen vliegen. Maar ook op dat vlak is de versnippering zo groot, dat er plots die discussie over het communautaire uitkwam. De fractieleider en communautaire specialist Servais Verherstraeten liet zich horen, en riep z'n partij op om niet aan avonturen te beginnen, en die "her-federalisering" niet als partijstandpunt te nemen. Maar uiteindelijk stemde een ruime meerderheid er toch voor.

Voor Verherstraeten is de nederlaag extra zuur: hij nam Open Vld-vicepremier Alexander De Croo zwaar op de korrel, omdat die uitgerekend pleitte voor meer logica in de staatsstructuur en dus af en toe ook opnieuw bevoegdheden naar het federale niveau brengen. Het is dus nu de CD&V-achterban die het Open Vld-kopstuk gelijk lijkt te geven.

CD&V zal nu bij eventuele volgende communautaire onderhandelingen dit standpunt moeten verdedigen. Maar tegelijk wil het ook nog verder federaliseren. Dus hoe het precies zal uitdraaien is absoluut niet te voorspellen, de partijtop zal vooral z'n zin doen. Maar zeker voor N-VA is dat niet echt goed nieuws: op vlak van staatshervormingen waren de christendemocraten altijd op papier de grootste medestander van Bart De Wever en c°.

Wat is dat toch met die V-Partijen in Vlaanderen? De Ronde van Vlaanderen, 101^ste Editie is nu wel hertekend – gekaapt door Antwerpen? – maar ze blijft, tot nader order, haar naam behouden. Maar daar ze helemaal niet meer in Hart-Vlaanderen (West-Vlaanderen voorbij komt, zit het dik in dat ze binnenkort, volgend jaar misschien al, de Ronde van de Voor-Kempen zal heten.

Helemaal naar het voorbeeld van de traditionele ‘beleidspartijen’ die nu elkaar beginnen te verdringen om als bronstige schapen, naar hun ware tricolore schaapstal terug te keren.

Zij miskennen dus de tekenen des tijds niet.. Of juist wel, en volgen ze daarom het klappen van de subsodie-zweep. Wat des te aannemelijker zou zij, want bij die bedeling staan ze helemaal vooraan, zoals hen dat best uitkomt. Want zij zijn Rechter en Partij.