Archief

 

VRIJDAG 6 AUGUSTUS 2021

*

500620 - DE EU-TOP IN BX EN ALLE BELGISCHE REGRINGEN VRAGEN PREVENTIEEF POLITIEK ASIEL IN POLEN

*

I N H O U D

HET CHINESE LUCHTLANDINSLEGER STAAT KLAAR OM ALLE EUROPESE LUCHTHAVENS IN TE NEMEN EN IN ZAVENTEM IS (OP VRAAG VAN DE MINISTER VAN GEZONDHEID?) DE DERDE & DEFINITIEVE COWID VERNIETIGINGS-GOLF IN WERKING GESTELD IN ALLE WZC’S.

DE VOLTALLIGE VLAAMSE NOODREGERING IS IN SPOEDBERAAD NAAR DEN HAAG.

 

 

*

 

 

DELTA VARIANT BEROERT OBLIGATIEMARKT MEER DAN DE BEURS

*

De marktenzaal van de Nationale Bank. ©Dieter Telemans

*

Vandaag om 15:18

-

De langetermijn rente is de jongste weken onverwacht en sterk teruggevallen. Zijn de obligatie-markten meer bezorgd over de delta variant van het coronavirus dan de beurzen?

 

Zowel in Europa als in de VS is de langetermijn rente sinds de lente flink gedaald. De Duitse en Belgische tienjaarsrentes brokkelden af naar het laagste peil sinds februari. Ze noteren donderdag op respectievelijk -0,52 en -0,18 procent. De Amerikaanse tienjaarsrente viel terug naar 1,17 procent. Daarmee is het grootste deel van de sterke rentestijging van begin dit jaar ongedaan gemaakt.

Wouter Vervenne

 

*

WE LEVEN IN EEN FAILED STATE

foto: ©Belga

 *

Oproep aan politici: betaal mee aan steun slachtoffers

Analyse - 05/08/2021

-

Drie weken na de catastrofale overstromingen ligt het rampgebied er troosteloos bij. In de pers en op sociale media neemt de onvrede toe. Waar is de overheid? Waar blijft het Rode Kruis? De slachtoffers voelen zich in de steek gelaten. Burgemeesters schreeuwen hun frustratie uit in de media. Vooral het Franstalige Croix Rouge de Belgique blijkt kop van jut te zijn. Maar is dit wel helemaal terecht?

Geen coördinatie

Gisteren konden we in De Tijd lezen dat niemand de hulp coördineert. Niet het Rode Kruis, maar vooral ook niemand van de overheid. Bij Binnenlandse Zaken poneert men koudweg dat sinds vorie week maandag de federale fase van het rampenplan is afgelopen. De coördinatie werd overgedragen aan de provincies en de lokale besturen. Maar men kan zich de vraag stellen welke coördinatie dan wel werd overgedragen.

Tijdens de eerste twee weken heeft niemand op het terrein iets gemerkt van een aanwezigheid van de federale overheid. Geen communicatie, geen coördinatie en ook geen hulp. Het was ieder voor zich, en God voor allen. Gelukkig manifesteerde God zich in de gedaante van duizenden gemotiveerde en behulpzame vrijwilligers, komende van heinde en verre.

Poetsgerief en mankracht

Die mochten, eens aangekomen in de rampgebieden, aanschouwen hoe groot de chaos was. Door samen te werken met de hulpbehoevenden hebben ze zichzelf zo goed en zo kwaad het kon georganiseerd. Zij hebben er voor gezorgd dat de mensen te eten kregen, dat er poetsgrief en mankracht was, dat er opgeruimd kon worden, dat er materiaal en hulpgoederen werden ingezameld, getransporteerd en verdeeld.

 

De verantwoordelijken vonden hen ‘niet meer 100% nodig’

In Terzake legt Bert Brugghemans, brandweer commandant van de stad Antwerpen, fijntjes uit dat zij in de nacht van 14 juli antwoordden op een vraag om dringende hulp van de provincie Luik. De provincie, niet de federale overheid. ‘Wij zijn ter plaats gebleven tot het antwoord kwam dat we niet meer 100% nodig waren…’ Na korte tijd werden de professionals dus terug naar huis gestuurd. Brugghemans haalt aan dat zijn mensen nadien op eigen houtje terug trokken naar het rampgebied, omdat zij met eigen ogen hadden gezien dat alle hulp nodig was en dat hun expertise wel gebruikt kon worden. Het voetvolk had dit door. De verantwoordelijken vonden hen ‘niet meer 100% nodig’.

Versnipperde bevoegdheden, paraplu’s à volonté

Het probleem is dat de bevoegdheden totaal versnipperd zijn. Op het federale niveau zitten ze verspreid over Binnenlandse zaken, Defensie en Volksgezondheid. De coördinatie zou moeten komen van de federale crisis-cel, onder de auspiciën van de minister van Binnenlandse zaken. Die hebben we niet aan het werk gezien. Fase vier van het rampenplan liep tot maandag, maar welke gecoördineerde acties er op touw werden gezet, is voor niemand duidelijk.

dat ieder maar wat aanmoddert, naar eigen goeddunken

De provincies en de lokale besturen worden verondersteld ieder een eigen rampenplan op te stellen en op te volgen. Daardoor zou elke entiteit moeten beschikken over algemene en specifieke noodplannen. Daar worden noodplan-coördinatoren voor aangeduid. Het grote probleem is dat dit in zijn algemeenheid werd opgenomen in wetten en KB’s, zonder specifieke richtlijnen mee te geven over hoe dit in de praktijk aan te pakken. Nergens staat bijvoorbeeld vermeld over welke specifieke competenties een noodplan-coördinator moet beschikken. Het gevolg hiervan is dat ieder maar wat aanmoddert, naar eigen goeddunken. De ene lokale overheid staat hier veel verder in dan de andere, maar er zit geen lijn in.

Bureaucratie

Door de versnippering en het gebrek aan duidelijk afgebakende en toebedeelde taken en verantwoordelijkheid, zijn we in een situatie gekomen waarin alle verantwoordelijken naar elkaar kunnen wijzen en de schuld voor een falen trachten door te schuiven. In een ideale wereld kan je verschillende spelers hebben die betrokken worden, maar die moeten dan wel op elkaar ingespeeld zijn en vlot met elkaar kunnen communiceren. Er is nood aan degelijke communicatielijnen en een afbakening van wie wat doet.

In dit land blijkt daar geen sprake van te zijn. Integendeel, iedereen kijkt naar zichzelf en de eigen kerndoelen, zonder eens over het hek te kijken bij de buren om te zien hoe samenwerking een meerwaarde zou kunnen bieden. God beware ons voor een concurrerende administratie of departement dat met de pluimen zou kunnen gaan lopen. We zijn verzeild in een situatie waar de bureaucratie enkel nog bezig is zichzelf in stand te houden en waar het algemeen belang al lang uit het oog werd verloren. De burgers zijn hier steeds meer het slachtoffer van.

Rode Kruis zondebok

Het Rode Kruis wordt nu met de vinger gewezen, nadat alle overheidsinstanties hun paraplu’s hebben opengetrokken. Helemaal eerlijk is dat niet. In de bestaande wetgeving is het Rode kruis niet langer opgenomen als een structurele partner in het kader van de rampenplannen. Daarom is het intellectueel oneerlijk om de verantwoordelijkheid voor het falen van de hulpverlening bij hen te leggen. Philippe Vandekerckhove, gedelegeerd bestuurder Rode Kruis-Vlaanderen, mocht dinsdag in Terzake de kritiek komen pareren. Je kreeg spontaan medelijden met de man. Hij kon niet anders dan toegeven dat het Rode Kruis niet over de nodige structuur beschikt om hulpverlening te coördineren. De vele vrijwilligers die zich hadden aangemeld konden door hen dan ook niet worden ingezet.

 

Hoe ze die financiële middelen gaan inzetten om de slachtoffers te helpen, blijft onduidelijk

Maar dat heeft het Rode Kruis niet verhinderd om veelvuldig op te roepen om massaal geld te storten op hun rekening. En dat is het perfide aan de hele zaak. Dat kan je hen euvel duiden: aangeboden materiële hulp en broodnodige handen van vrijwilligers konden ze niet gebruiken, wegens geen organisatie om ze in te zetten. Een gulle gift is daarentegen steeds welkom. Hoe ze die financiële middelen gaan inzetten om de slachtoffers te helpen, blijft onduidelijk. Langs de ene kant toegeven dat je niet bij machte bent om te helpen, langs de andere kant gebruik maken van de gelegenheid om een beroep te doen op de gulheid van de mensen. Helemaal koosjer kan je dit niet noemen.

Nutteloze elitaire club

Vooral het Croix Rouge de Belgique, zoals de Franstalige tak van het Rode Kruis zich laat noemen na de opsplitsing, staat er om bekend om actief te zijn als een soort service club voor een selecte elite. Zij verkopen veel grote woorden, meestal op seminaries die georganiseerd worden in een aangenaam kader. Ook zij zien nu vooral een opportuniteit om de eigen rekening te spijzen. Ondertussen is al meer dan € 30.000.000 opgehaald. Een vrijwilliger die acties op het terrein organiseerde liet zijn maandelijkse storting aan het Rode Kruis stopzetten. Het antwoord van le Croix Rouge de Belgique postte hij op facebook. Ze halen aan dat ze toch een duizendtal maaltijden per dag verdelen. Hij merkt fijntjes op dat de vrijwilligers, die volgens hen niet nodig en inzetbaar zijn, het vele malen beter doen op het terrein…

Maar daar blijft het niet bij. Sinds kort heeft het Rode Kruis dan toch de weg naar het terrein gevonden. Jammer genoeg betekent dit ook dat de aanwezige vrijwilligers, die tot nu toe al het werk hebben verzet, moeten opkrassen. Een schrijnende getuigenis valt eveneens op facebook terug te vinden. Daar vertelt een vrijwilligster dat hun opgezette post met materiaal in het dorpje Fraipont door het Rode Kruis werd ingenomen. De vrijwilligers werden op vraag van het Rode Kruis door de politie verwijderd. De hulpgoederen en hun lokaal werden in beslag genomen. Blijkbaar is het moeilijk te verkroppen om met het eigen falen geconfronteerd te worden.

Failed State

We kunnen concluderen dat zonder de spontane en massale inzet van vrijwilligers de slachtoffers van de overstromingsramp zonder meer aan hun lot zouden zijn overgelaten. Geen enkele officiële instantie heeft de haar toebedeelde verantwoordelijkheid opgenomen. Het potje zwarte pieten is volop aan de gang.

We leven in het land met de zwaarste belastingdruk en het hoogste overheidsbeslag ter wereld.

We leven in het land met de zwaarste belastingdruk en het hoogste overheidsbeslag ter wereld. Als burger krijgen we daar hoe langer hoe minder voor terug. Slachtoffers van rampen worden aan hun lot overgelaten en kunnen fluiten naar de hulp en bijstand waar zij recht op hebben. Dat is gebleken na de aanslagen van 2016. De slachtoffers zijn nog steeds niet vergoed en er loopt zelfs een proces tegen de Belgische overheid. In het begin van de coronacrisis werden de bewoners en het personeel van de woonzorgcentra in de steek gelaten. Wouter Beke (CD&V) probeert dit tot de dag van vandaag verkrampt recht te zetten, onder andere door heiliger dan de paus te willen zijn en minderjarigen onder druk te zetten om zich te laten vaccineren, ook al blijkt het nut daarvan hoe langer hoe meer omstreden te zijn. Nu worden we met de overstromingen wederom geconfronteerd met een overheid die over de hele lijn in gebreke blijft, van de voorbereidingsfase tot het orchestreren van de noodhulp.

Falende overheid over heel de lijn

Ondertussen komen allerlei experten het hoge woord voeren in de tv-studio’s, een fenomeen waar de bevolking stilaan misselijk van wordt. Zo mocht professor crisismanagement Hugo Marynissen (Antwerp Management School) in Terzake komen aanklagen dat ons land niet voorbereid is op rampen. Volgens hem zouden de huidige structuren en plannen niet volstaan en werken. Als voorbeeld haalt hij aan dat we onmogelijk snel kunnen reageren omdat de wet op de overheidsopdrachten een snelle oplevering van de nodige afvalcontainers onmogelijk zou maken. De man gaat voorbij aan het feit dat minstens sinds 1963 de overheid de mogelijkheid heeft om in geval van rampen het nodige materiaal op te vorderen. Dit soort experten zou dan een nieuwe aanpak willen uittekenen.

We zitten met een overheid die over de hele lijn faalt.

De plannen die bestaan werden, net als tijdens de cororna crisis, opzij geschoven of genegeerd. We zitten met een overheid die over de hele lijn faalt. Ze doet niet wat nodig is om de burgers te beschermen, maar wel waar ze goed in is: nog meer structuren creëren. Zo hebben we nu al een commissariaat voor de ramp, met twee directeurs, die al lieten weten dat er voor noodhulp niet in hun ricting gekeken moet worden. Zij gaan werken op de lange termijn. Dit noemen ze, in internationale -en ook socialistische- kringen, een fucking failed state.

Geld terug

In dit land hebben we 588 parlementsleden, verspreid over het federale, het gewestelijke, het gemeenschaps- en het Europese niveau. Dat is zonder de ministers geteld. We stellen voor dat die allen uit eerlijke schaamte hun laatste maandloon afstaan aan de slachtoffers. Rechtstreeks, via de fiscus. Dat zal voor die mensen al een slok op de borrel schelen. Ondertussen zijn de meeste ministers op vakantie. Ze zijn moe.

Wij zijn ook moe. Meer zelfs, we zijn hét moe. En we willen ons geld terug.

Winny Matheeussen

 

 

 

CORONA & CENSUUR

VRIJE COMMENTAAR

*

Neen, de volledigge Doorbraak is het nog niet, maar de tijden zijn er in ieder geval rijp voor. Geen VS (Verenige Saten), maar een FS (Failed State), voor zij die het, na bijna 200 jaar, nog altijd niet beseften.

Zaak voor de Media is nu, de aandacht zo vlug mogelijk af te wenden. Zlerlijk ,-niet door een regerings-crisis te ensceneren of door Olio di Poepo, de Waalse Mini President uit te wijzen naar zijn eigen maffia-land. Dat houdt de al maar aanhoudende slagregen namelijk niet op…

-

Wevers en Grieken: waarom laten jullie ook deze ogenblikken ongebruikt om te eisen dat iedereen tegen Cowid binnen de 24 uur moet ingeënt zijn (wat de volks-eis is) en dat de UNESCO hoogdringend- met drie weken vertraging – met man, ùacht en vooral materiaal moet ingezt worden. Want, na Wallonië; vergaat, uit sympathie, ook Vlaanderen in armoe.

*

 

Digithalys

 

WOENSDAG 4 AUGUSTUS 2021

500619 - DIT FRAUDE & APENLAND VALT OVERAL STILAAN DOOR DE MAND

I N H O U D

De gedwongen ‘Staatsvorm’ waarin de Zudelijke Lage Landen al bijna 200 jaar onder gekneld liggen, wordt voor de zoveelste keer zwaer-op-wit bewezen, en ons hieronder letterlijk door dfe strot geraamd..

De Media, de schandaard; DM en HLN vooroop? Die zijn al evenveel eeuwen verkocht en heulen dus mee als honden aan de lijn. Er staan trouwens genoeg futuliteiten op het programma, dat er voor ersnige zaken geen tijd noch plaats meer over is.

We zullen ze moeten gedenken in onnze gebeden!

Nog niet overtuigd?

Zie ten eerste de binnenlandse extra hoge inflatie na de Cowid-gekte: de Noordelijke Latge laden (Nederland) deden het heel wat beter! ’t Brlgiekske is weer eens qua slecht bestuur, de Piro van de Eu-bandietenbende…

Ik sluit af met de lecrtuur over de opmerkelijke verschillen tussen Vlaanderen en Frénstalig Belgie inzake de ziekenhuoskosten ter bestrijding van de nooit ernsige bestrijding van de Cowid-pestilentie. Het ergste is, dat Franstaligen het slecht beheer moeten bekopen met hun leven.

On-oppzttelijke doding van grote massa’s, is een manier als een ander om er zelf beter van te worden. Proficiat, Seigneur Magniette-Kanniete van Scharrelmoi.

Coneille (of Racine?) wist het ali in Le CID: ‘Le combat cessa faute de combatatns’….

*

INFLATIE AAN BELGISCHE FABRIEKSPOORT: 21 PROCENT

*

*

©Bloomberg

*

Vandaag om 17:39

-

De Belgische producentenprijzen zijn in juni jaar op jaar met 20,7 procent gestegen. Dat is veel meer dan in andere landen. Wat betekent dat voor de inflatie?

De verkoopprijzen van de industriële bedrijven stijgen in België dubbel zo snel als in de eurozone. Dat meldt het statistiekbureau Eurostat dinsdag. In België stegen de producentenprijzen van goederen voor de binnenlandse markt met 20,7 procent en in de eurozone 'slechts' met 10,2 procent. Ierland (+42,7%) is het enige land in de eurozone waar de stijging van de producentenprijzen nog groter was dan in België.

Zowel in België als in de eurozone is de prijsstijging van de energieproducten het grootst. Geraffineerde olieproducten als benzine en diesel werden veel duurder, omdat de prijs van de ruwe olie fors is opgeveerd. Ook de prijzen van halffabricaten zijn sterk gestegen.

De prijsstijging in België met ruim 20 procent heeft waarschijnlijk te maken met de structuur van onze industrie. Ons land heeft een relatief belangrijke petrochemische industrie, die veel energie verbruikt. Zij rekent de hogere energieprijzen door in haar verkoopprijzen. Bovendien produceert België relatief veel halffabricaten.

Een prijsstijging van 20 procent. U zou zich al bij kleinere toenames zorgen maken over de oplopende inflatie. Is dat terecht? Niet helemaal. Want hoewel de inflatie aan de fabriekspoort uitzonderlijk hoog is, is de impact daarvan op de gewone inflatie (de prijsstijgingen van de consumptiegoederen) relatief beperkt.

Bas van der Hout

*

 

 

*

*

*

 

foto: ©pixabay.com

Overlevingskansen corona groter in Vlaamse ziekenhuizen?

Meer data noodzakelijk

Analyse - 03/08/2021 Winny Matheeussen - Leestijd 6 minuten

-

 Vorige week maakte Sciensano een rapport openbaar waarin de overlevingskansen voor Covid-19 in de ziekenhuizen wordt besproken. De ziekenhuizen werden geanonimiseerd en de gegevens enkel per provincie meegedeeld. Toch valt hieruit op te maken dat er een communautaire kloof loopt door het land. In Vlaanderen liggen de sterftecijfers beduidend lager dan in Wallonië en Brussel.

Frieda Gijbels, volksvertegenwoordiger voor N-VA en lid van de bijzondere commissie Covid-19 in de Kamer, dringt al geruime tijd aan op het vrijgeven van de cijfers. Er bestaat al langer een vermoeden dat er grote verschillen zijn tussen de overlevingskansen van patiënten, afhankelijk van in welk ziekenhuis je terechtkomt. ‘De vraag is of iedereen tijdens deze crisis wel de juiste zorg heeft gekregen. We hebben wel gecodeerde cijfers gekregen, maar we weten nog steeds niet over welke ziekenhuizen het specifiek gaat. Nochtans is het niet de bedoeling om individuele ziekenhuizen met de vinger te wijzen. Wel moeten we onderzoeken wat er fout loopt en hoe we verbeteringen kunnen doorvoeren.’

Minder strikte inspectie bij Franstalig ziekenhuizen?

Een bron bij een belangrijke Vlaamse ziekenhuisgroep (naam bekend bij de redactie) is bereid om anoniem enkele mogelijke verklaringen te formuleren. ‘Eerst en vooral kan ik me niet van de indruk ontdoen dat de controles door volksgezondheid aan Vlaamse kant strikter worden uitgevoerd. Veel ziekenhuizen in Vlaanderen doen beroep op externe audits om een NIAZ– of JCI-accreditatie te bekomen. Hierdoor kunnen we onze processen en protocollen beter in kaart brengen en op punt stellen. Aan Franstalige kant is dit onontgonnen terrein. Dat heeft ongetwijfeld een impact op de kwaliteit van de zorg.’

Het is in elk geval een interessante piste om te verkennen.

Gijbels wil dit gegeven wel meenemen bij een analyse. ‘Het zou inderdaad kunnen zijn dat de NIAZ-en JCI-accreditaties meer ingeburgerd zijn in Vlaanderen dan in Wallonië. Ik heb daar momenteel niet echt zicht op. Het is in elk geval een interessante piste om te verkennen.’

Gebrek aan transparantie besteding middelen

Onze ziekenhuisbron ziet een groot verschil bij het spenderen van de voorhanden zijnde financiële middelen. ‘Zoals ik reeds, zei zetten wij in op externe audits. Maar dat is niet het enige verschil. ik ben zelf herhaaldelijk betrokken geweest bij de aankoop van duur materiaal. Ik heb van vertegenwoordigers gehoord dat hetzelfde materiaal duurder verkocht wordt in Franstalige ziekenhuizen. Hoe komt dat? Er bestaat hieromtrent geen transparantie.’

‘Ik kan echter wel vaststellen dat de Franstalige ziekenhuizen — en al zeker die in Brussel — met enorme financiële tekorten kampen. Ik zou graag zien dat het financiële reilen en zeilen beter zou worden opgevolgd.’

Een forfaitaire financiering zoals we ze nu kennen, kan vandaag de dag eigenlijk niet meer.

Volgens Gijbels is het ontbreken van financiële transparantie een heikel thema dat N-VA al langer aanklaagt. ‘Hét grote probleem bij de ziekenhuis financiering is net dat gebrek aan transparantie. Dat is een nagel waar wij al geruime tijd op kloppen: de belastingbetaler weet niet waar de middelen naartoe gaan en hoe ze worden ingezet. Ik heb nu wel de indruk dat minister Vandenbroucke (Vooruit) hier iets aan wil veranderen. Een forfaitaire financiering zoals we ze nu kennen, kan vandaag de dag eigenlijk niet meer. Maar ik vermoed dat hij in dit dossier op heel wat weerstand gaat botsen bij de ziekenhuizen en de artsen.’

Interessante denkpiste

‘Als er verschillen zijn in de aankoopprijs van duur materiaal, moet dat in elk geval naar boven kunnen worden gebracht. Het is een interessante denkpiste om hieromtrent de nodige informatie op te vragen uit de boekhouding van de verschillende ziekenhuizen. Als daaruit blijkt dat de verschillen inderdaad zo groot zijn, moet daar een verklaring voor te vinden zijn. Misschien kunnen grotere entiteiten meer druk uitoefenen op de prijs? Een betere samenwerking zou dan een oplossing kunnen zijn.’

‘Op dit moment kunnen we door het gebrek aan transparantie echter enkel speculeren over de achtergrond van de verschillen in aanpak. Ik hoop dat we nu een aanzet hebben om hier dieper op in te gaan, want er zijn wel mensen die hier verklaringen voor menen te hebben. Ze kunnen die echter niet hard maken. Nochtans gaat het over belastinggeld, geld van de burger. Het zou duidelijk moeten zijn hoe dit besteed wordt en waar het uiteindelijk terechtkomt.’

Patiënten transfers

En dan nog dit: in Terzake van 29 juli bracht intensivist Geert Meyfroidt (KU Leuven) enige nuance in het debat over de communautaire kloof. Niet onterecht merkt hij op dat West-Vlaanderen ook slechter scoort. Hij zoekt een mogelijke verklaring bij de ouderdom van de kustbevolking. Volgens hem is ook hier meer onderzoek noodzakelijk, maar dat de problemen zuiver communautair zouden zijn, wordt volgens hem hierdoor ontkracht.

Op die bewegingen hebben we tot op de dag van vandaag geen zicht gekregen.

Het is echter zo dat in het heetst van de tweede en de derde golf enorm geschoven is met patiënten. Ziekenhuizen die volliepen brachten patiënten over naar plaatsen waar nog bedden vrij waren. Op die bewegingen hebben we tot op de dag van vandaag geen zicht gekregen.

Het zou nochtans de moeite lonen om ook dat in kaart te brengen. ‘De overplaatsingen zijn vooral in één richting gebeurd’, beweert onze bron. ‘De patiënten kwamen voornamelijk over van Franstalige ziekenhuizen uit het Brusselse, Henegouwen en Luik. West-Vlaanderen heeft hier een belangrijk deel van opgevangen. De ontvangende ziekenhuizen mochten geen patiënten weigeren. De ziekenhuizen die transfereren kiezen meestal die patiënten uit waar ze liefst van af zijn. Gegevens per postcode zouden hier een grote meerwaarde bieden om te zien waar het fout is gelopen. Met de nu geopenbaarde data kan je eigenlijk niets doen.’

Vrijgeven gedetailleerde data noodzakelijk

Het is dus belangrijk om niet alleen te weten in welk ziekenhuis de patiënten overleden zijn, maar ook waar ze vandaan kwamen. Wanneer je de wekelijkse cijfers tijdens de tweede en derde golf bekijkt, zie je dat het zwaartepunt van de epidemie steeds in Franstalig België lag, ook al is er een zware piek geweest in het Antwerpse. De Brusselse politieke elite kon op dat moment haar pret niet op en stuurde verwijten richting Bart De Wever. Dat ondertussen hun eigen kot aan het afbranden was, leek minder relevant te zijn.

Welke rol spelen de verschillende keuzes in de zorgaanpak bij het beheersen van de pandemie?

We blijven vooral achter met veel vragen. Waarom is er geen transparantie over het financiële reilen en zeilen van de ziekenhuizen in de verschillende taalgebieden? Waarom krijgen we geen inzage in de data per postcode of per ziekenhuis? Heeft het verschil in handhaving van de maatregelen een rol gespeeld? Welke rol spelen de verschillende keuzes in de zorgaanpak bij het beheersen van de pandemie? In elk geval kan men niet langer ontkennen dat ook in dit dossier de taalgrens duidelijk zichtbaar is. Dé vraag is dan of het zin heeft om te praten over herfederalisering van de gezondheidszorg. Sommigen lijken dit nog steeds een goed idee te vinden.

Enkel het vrijgeven van gedetailleerde data kan ons in staat stellen op die vragen een wetenschappelijk verantwoord en onderbouwd antwoord te formuleren. Als burgers hebben we het recht om inzage te krijgen. Sciensano beschikt over deze data. Het argument dat we te dom zouden zijn om hiermee om te gaan, mogen we niet aanvaarden.

Winny Matheeussen

*

CORONA & CENSUUR

VRIJE COMMENTAAR

*

Het staat er vingerdik tussen de lijntjes: DOORBRAAK dient voor dit artkel, te roeien met de riemen die de Overheid hen met kinderhandjes toereikt: al de rest is STAATSGEHEIM   tot na het einde van dit Apenland-Regime. Na de Hereniging der Lage Landen (na 2013?) worden de geheime afspraakjes ontrafelt en komen de schuldigen voor het Internationaal Gerechtshof van Den Haag. Veroordeeld tot de strop. Wegens volkerenmoord op o.a. het Eigen Volk Eerst.

 

Digithalys

 

DINSDAG 3 AUGUSTUS 2021

500618 VOORTSCHRUHDEND INZICHT EN DE DAG NADIEN IS KROONPRINSES BETTY WERKLOOS

*

I N H O U D

Ach, het IMF doet maar: de nieuwe munt  , de STR’s, is wel niet voelbaar, maar, zoals alle betaalschihfjes ter wereld, is dit geld ook ROND en moet dus kunnen riollen…

Hoe dan ook, het geraakt wel zo snel mogelijk op. En dan zen we wel weer…

The sky is the limit.

*

Hoe ondertussen in de Lage Landen de vlag van het Algemeen Vlaams Belang er uit ziet? Dat is een vraag die U pas kunt beantwoorden na lezing van ondersraand hoofdartikel uit Doorbraak.

 

 

IMF - POMPT RECORDBEDRAG IN WERELD-ECONOMIE

*

Kristalina Georgieva, de topvrouw van het IMF. ©REUTERS

*

Gisteren om 15:34

-

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) is van plan voor omgerekend 550 miljard euro vers geld te creëren. Hoe zal de instelling die middelen verdelen en wat is de bedoeling?

 

Het IMF zal naar alle waarschijnlijkheid deze week aankondigen dat het voor 650 miljard dollar (550 miljard euro) valuta reserves creëert en zal verdelen onder zijn 190 lidstaten. De nieuwe reserves hebben vooral als doel de ontwikkelingslanden te helpen, omdat die het zwaarst zijn getroffen door de pandemie. Dat moet de veerkracht en de stabiliteit van de wereldeconomie versterken.

Wat doet het IMF concreet?

"Net als een centrale bank kan het IMF uit het niets geld creëren. "

 

Net als een centrale bank kan het IMF uit het niets geld scheppen. Het IMF creëert speciale trekkingsrechten (STR’s) voor een bedrag van omgerekend 650 miljard dollar en zal die nieuwe reserves eind augustus overmaken aan de lidstaten. Een STR is geen echte munt maar een actief dat een onderdeel vormt van de valutareserves van centrale banken. Landen die harde valuta’s nodig hebben, kunnen de STR’s omzetten in onder meer euro’s of dollars die ze via het IMF ontvangen van centrale banken van landen met grote reserves. Het is de vierde keer dat het IMF dergelijke reserves creëert, maar het bedrag is nu veel groter dan de vorige keren.

Hoe helpt dat de arme landen?

Het IMF wil vooral arme landen helpen die een tekort hebben aan harde valuta’s. Veel groei- en ontwikkelingslanden hadden al voor de pandemie te weinig valutareserves en hebben tijdens de crisis hun reserves zien dalen. Ze kunnen door de omzetting van de STR’s middelen vrijmaken om bijvoorbeeld corona vaccins te importeren, hun munt te ondersteunen op de wisselmarkt of de klimaatverandering te bestrijden. In de praktijk zal een arm land zijn STR’s overdragen aan een rijk land met veel valutareserves en in ruil bijvoorbeeld dollars krijgen.

Is dit gratis geld?

De STR’s die de landen ontvangen brengen niets op en kosten niets. Dat verandert als landen de STR’s omruilen in harde munt. Stel dat Congo voor 1 miljoen euro STR’s omruilt in dollars. Dan betaalt de Congolese centrale bank rente op dat bedrag aan het IMF. Als België harde valuta’s ter beschikking stelt in ruil voor STR’s, ontvangt het rente van het IMF. De rente bedraagt nu 0,05 procent. Ze is gelijk aan de gemiddelde kortetermijnrente in de VS, de eurozone, Japan, het Verenigd Koninkrijk en China. De nieuwe reserves zijn dus een goedkope financieringsbron. Als arme landen dollars of euro’s willen ontlenen op de obligatiemarkten, moeten ze een veel hogere rente betalen.

Wouter Vervenne

 

*

*

IK HOU VAN DE POLEN

UITGESPROKEN MENINGEN LEIDEN TOT VOORTSCHRIJDEND INZICHT

*

foto: ©pixabay.com

-

Neen, ik heb geen denigrerende fout gemaakt door polen met een kleine letter te schrijven. Ik heb het dan niet over onze tot-nu-toch-nog-steeds EU collega’s die je hier het meest in vrachtwagen-cabines tegenkomt. Ik heb het over de polen die elkaars tegengestelde vormen. Zoals de Zuid- en de Noordpool. De ene met pinguïns en de andere met ijsberen. De ene met ijs op een landmassa en de ander een hoop ijs op water. Maar beiden koud, met veel ijs en beiden bedreigd.

 

Ze zijn er omdat onze aarde gepolariseerd is. Het magnetisch veld beschermt ons tegen een hoop ongemakken uit de ruimte. De zon schenkt ons energie om van te leven, maar zonder de polen zouden we er aan sterven. De polen geven ons ook richting. Ons kompas wijst ons de richting. En heel bijzonder: ze kunnen van plaats veranderen. Dat zou ons een pak ongemakken opleveren. Het gebeurt gelukkig niet te vaak.

Tegenwoordig is polarisering een scheldwoord waarmee iemand een definitief superieur einde wil stellen aan een discussie.

Kortom, ik hou van polarisering. Ze geeft richting aan ons leven. Tegenwoordig is polarisering een scheldwoord waarmee iemand een definitief superieur einde wil stellen aan een discussie. ‘U polariseert de boel,’ en voilà, daarmee is het oordeel geveld dat u beter kan zwijgen want anders bent u schadelijk. Criticasters, debatologen, opiniemakers, media, ja zelfs experts wordt het zwijgen opgelegd door dit woord dat net zoveel schoonheid verbergt.

De kracht van de retoriek

In mijn klassieke Latijn-Wiskunde-opleiding aan een bisschoppelijk college, benoemde men het laatste jaar nog als de retorica. In al onze taalvakken ging er dan aandacht naar het voeren van debat. De oude Latijnse redevoeringen van bv. Cicero over Catilina staan nog in mijn geheugen gegrift. Dat onze jonge leraar Nederlands ons de kans gaf vrijuit stelling in te nemen over eender welk maatschappelijk thema en die stelling vervolgens met woord en pen te verdedigen, is nog steeds een deugddoende herinnering aan mijn collegejaren.

Niks zo smaakloos als een debat of praatprogramma waar geen uitgesproken meningen mogen botsen met elkaar.

Voor mij is een meningsverschil en het daaruit voortvloeiende debat, het zout op de aarde dat me in staat stelt zelf een mening te vormen. Dat zout mag u trouwens letterlijk nemen. Niks zo smaakloos als een debat of praatprogramma waar geen uitgesproken meningen mogen botsen met elkaar. De fysica doet vandaag haar mooiste ontdekkingen door elementaire deeltjes keihard te laten botsen, maar in het maatschappelijk debat is de zoutloze pensée unique de norm geworden. Als het botst en klettert, dan polariseert men en is men verkeerd bezig, zegt men.

Ik ben het daar dus niet mee eens en ik hoop dat men mij vergeeft als ik daarmee de polen extra spanning oplever. De grote debatten van nu worden telkens mee gevoerd door wetenschappers en vaak zie ik hen zo onwetenschappelijk te werk gaan. Als hen later fouten in hun vroeger discours verweten worden, doen ze beroep op voortschrijdend inzicht. Volkomen terecht trouwens, want wetenschap die stil staat, is dode wetenschap. Dat is de fout die de katholieke kerk lang heeft gemaakt en volgens mij de reden waarom wetenschap en religie vaak nog tegenstanders in plaats van medestanders zijn. Een fout die nu door andere geloofsrichtingen trouwens herhaald wordt.

Gedreven door voortschrijdend inzicht

Voortschrijdend inzicht komt bijna altijd door de vraag ‘klopt dit wel?’. Wetenschap wordt gedreven door de uitdaging van onwetendheid en de drang om die te vervangen door kennis. Het blijft mij daarom een raadsel waarom wetenschappers niet meer open staan voor mensen die hun uitkomsten in vraag durven stellen. Daaruit zouden net de mooiste meningsverschillen moeten ontstaan die leiden tot nieuwe kennis.

Voor mij is het niet anders in het maatschappelijk en dus ook politiek debat. Als de meeste partijen op elkaar gaan gelijken, dan is de overwinning bijna altijd voor de extremen die gewoon anders durven te zijn. Gewoon anders is trouwens de titel van een schitterend boek van Marc Noppen, professor in de geneeskunde en CEO van UZ Brussel, die beschrijft hoe hij betere geneeskunde creëert door gewoon te vragen ‘kan dit anders?’.

Politieke herverkaveling nodig na kerntakendebat

Politici weten dit ook wel en maken daardoor de fout om op bepaalde punten gewoon anders te zijn dan een ander. Open Vld koos op een congres ooit voor confederalisme met het zwaartepunt bij de regio’s, maar durft nu het woord bijna niet uitspreken omdat dat nu nog het enige is waar ze anders mee kunnen zijn. Tenzij het voortschrijdend inzicht is, maar dat zou ik dan graag weer horen in een tegensprekelijk debat met woord en wederwoord.

Laat het net polariseren, dan weten we eindelijk waarvoor we kiezen.

 

Het grote debat wordt echter niet gevoerd en dat is het kerntaken-debat. Wat zou ik graag daarin eens de clash der titanen zien die met vurig woord hun wereldbeeld verdedigen. Zonder de dooddoener ‘u polariseert’. Laat het net polariseren, dan weten we eindelijk waarvoor we kiezen. En ja, misschien stellen sommigen dan vast dat de onderlinge verschillen zo klein zijn, dat een herverkaveling in het politieke landschap zich opdringt omdat de breuken van vijftig jaar geleden niet meer de breuken van vandaag zijn. Voortschrijdend inzicht dankzij polarisatie.

Geen haatstraat in het debat

Ik hou dus van polarisatie maar ik haat de haat. Ik heb een mening en ik vind niet dat iedereen die mening moet delen. Ik zoek mijn zakenpartners net uit op kwaliteit en meningen die van de mijne verschillen. Niet om dan altijd tot een complex compromis te komen. Dat bewaart wel de vrede, maar dan zit je vaak in de grijze, grote massa. Maar als de ene de andere kan overtuigen met argumenten, dan ontstaat een sterk front.

Dat kon omdat er respect was voor elkaar.

Om dat te bereiken is er echter één element nodig in de discussie: respect. Ik hou van mijn mening en ik vind het fijn als men dat respecteert. Respect is trouwens totaal iets anders dan instemming. Respect creëer je trouwens het best door zelf respect te tonen voor andere meningen, zonder dat je het er mee eens bent. Ik ben zelf oppositieleider geweest in een gemeenteraad en tijdens de zitting ging het er nog al wel eens hard aan toe. Na de laatste hamerslag verhuisden we van het gemeentehuis naar gelagzaal ‘oud gemeentehuis’ en dronken we samen en lachten we om de beste opmerkingen. Dat kon omdat er respect was voor elkaar.

Polarisatie is voor mij dus geen probleem, maar eerder een deel van de oplossing. Leren met elkaar van mening verschillen met respect, dat ontbreekt. Goh, wat mis ik mijn leerkracht Nederlands uit de retorica. Hij zou het wel eens met een paar stevige woorden er kunnen in kloppen. Dat besefte ik 30 jaar geleden nog niet, maar nu wel. Voortschrijdend inzicht, weet u wel…

David Geens

 

CORONA & CENSUUR

VRIJE COMMENTAAR

*

Aangaande het noodzakelijke evenwicht langs Belgicistische zijde, kent men daar al vanouds het uit Frankrijk adfkomstitge gezegde, dat ‘Le choque des Idéés jaillit la Lumière’, maar dat is uit eigenbelang, sedert 1830 nooit in toepassing gebracht. Misschien dat de Nieuwe Waalse Vleugel ondertussen tot inzicht is gekomen?

Wat er ook van zij: Nood breekt Wet. En met wat men de wereld, na de waterramp van 3 weken geleden ondertussen laat zien, is niet van aard om te geloven in enige heropstanding van dat Landsgedeelte onder de Taal- Armoede- en Pretentiegrens te herdtellen. Zelfs van de spontane bijstand van duizenden Vlaamse vrijwilligers keert de lamlendige bevolking zich afkerig af.

En deze ongelofelijke feiten waren gisteren hotnews op de Nationale Zenders.

-

Om maar te zeggen hoe erg het dan in werkelijkheid moet zijn, dat zelfs de Politiek de feiten bevestigt.

-

Tot slot nog even de bedenking van het Doorbrtaak Hoofdartikel herhalen:

“Als de meeste partijen op elkaar gaan gelijken, dan is de overwinning bijna altijd voor de extremen die gewoon anders durven te zijn”.

*

Digithalys

 

ZONDAG 1 AUGUSTUS 2021

500617VERBEELDING OF VERVELING EEN MOIELIJKE KEUZE VOOR DE JEUGD

 

I N H O U D

Een verloren generatie ten gevolge van de verkeerde aanpak door de Overheid van de moorddadigee Chinese agressie, en voilà: de Vlaamse Heropstanding is weer een paar decennia achteruit geschoven.

Een De Scchndaard-Knack-DM vooruitgeschoven geurtje spreekt reeds van het jaar 2050 als Jaar van de Vrijheid.

Neen, veel leesplezier valt er nirt te beleven bij het lezen van deze bijdrage…

'EEN HELE GENERATIE JONGEREN KAMPT MET DEPRESSIE, ANGST EN EETSTOORNISSEN'

*

31 Juli 2021 - om 04:00

Als het over de impact van de lockdowns op het mentale welzijn van jongeren gaat, luisteren ze in Nederland aandachtig naar de Vlaamse stem van Robert Vermeiren. De professor kinder- en jeugdpsychiatrie ziet het aantal depressies, angstaanvallen en eetstoornissen snel toenemen en waarschuwt voor een verloren generatie.

Hij heeft zijn tieners uit huis gebannen, ‘omdat de Nederlanders de jongste weken alle maatregelen hebben losgelaten en er te veel besmettingen zijn bij het jonge grut.’ Robert Vermeiren (53) wil niet ziek worden. Zondag wordt hij verwacht in ‘Zomergasten’, het populaire Nederlandse televisieprogramma waarin een select kransje gasten uitgebreid wordt geïnterviewd.

 

Bij onze noorderburen is de Vlaamse hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie van het LUMC Curium, het academisch centrum in Leiden voor kinderen met ernstige psychische problemen, een autoriteit die geregeld de leiding neemt in maatschappelijke discussies. In de tweede lockdown schreef hij samen met collega’s een brandbrief waarin hij waarschuwde voor een covidgeneratie van jongeren die onder de inperking van hun vrijheid lijden.

 

‘Als deze crisis te lang duurt en we te weinig aandacht voor deze jongeren hebben, kan dat hun ontwikkeling blijvende schade toebrengen’, zegt hij in de achtertuin van zijn huis in Utrecht, tussen twee online vergaderingen door. ‘Natuurlijk zijn jongeren veel flexibeler en veerkrachtiger dan volwassenen. Maar op deze leeftijd doen ze levensnoodzakelijke ervaringen op. En als die er lange tijd niet zijn, missen ze een cruciale stap in hun ontwikkeling.

Profiel

Robert Vermeiren (53) groeide op in Sint-Martens-Latem en Gent, waar hij afstudeerde als psychiater. Via de bekende Vlaamse psychiater Theo Compernolle kreeg hij een stage in Nederland bij de kinderpsychiatrische kliniek in Alkmaar. Vanaf toen specialiseerde hij zich in de kinder- en jeugdpsychiatrie.

 

Vandaag is Vermeiren hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie en sub-afdelingshoofd van LUMC Curium, een academisch centrum in Leiden voor kinderen met ernstige psychische problemen. Met functies bij de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie en als hoofdredacteur van het vakblad De Psychiater is hij een belangrijke stem in het Nederlandse zorgdebat. Tot 2014 was hij ook beleidspsychiater bij de afdeling Forensische jeugdpsychiatrie van de Universiteit Antwerpen.

Henk Dheedene

 *

OP NAAR DE VERENIGDE NEDERLANDEN

*

De Wever heeft 100 % gelijk

*

Essay - 31/07/2021

*

Verenigde Nederlanden

Bart de Wever

foto: ©Belga

 

Bart De Wever en N-VA kijken naar 2050, hun critici naar 1830. Een rijping van Vlaanderen en Nederland tot een Koninkrijk van de Lage Landen is wervend, trendy en vol perspectieven. Gedaan met het eeuwigdurende Belgisch gesnotter.

 

Het Belgisch-Nederlandse Fortis was in opbouw vanaf 1990. Dat later gekapseisde financiële concern werd samengesteld uit de Generale Bank, AG Verzekeringen, Amev, VSB Bank en verdere overnames in de Benelux. Bij de eerste Nieuwjaar na de start ontving ik, als hoofdredacteur van Trends en goed contact, een handgeschreven wenskaart van Maurice Lippens, belangrijk bouwheer van het Belgisch-Nederlandse financiehuis. Daarin schreef hij dat Fortis zijn bijdrage was voor de nieuwe 17 Verenigde Provinciën. De 17 Provinciën waren de landsheerlijkheden in Zuid-Nederland en Noord-Nederland van de Habsburgers tussen 1543 en 1585. Vraag het aan succesauteur Bart Van Loo van De Boergondiërs. Bankier Lippens floreerde in de hoogste kringen van België en Nederland en is een Franstalige Vlaming die meer gedaan heeft voor Vlaanderen dan veel flamingantische militanten. Bart De Wever en Maurice Lippens kennen de meerwaarde van nieuwe Lage Landen.

Op het terrein groeit de verwevenheid

 

Miko is een grote en beursgenoteerde koffiebrander in mijn geboortestad Turnhout aan de Nederlandse grens. De familiale stichters van Miko, de Michielsen, zijn Nederlanders uit Noord-Brabant. Deze week werd bekend dat Miko zijn Nederlandse concurrent Maas overneemt. CEO Frans Van Tilborgh van Miko: ‘Door de taal, de korte geografische en culturele afstand tussen Miko en Maas zijn op termijn opbouwende synergieën mogelijk.’ Precies, Miko van Turnhout en Maas van Son zijn Brabants. De banden tussen noord en zuid in de Lage Landen zullen in de eerste plaats gesmeed worden in de provincies die mekaar raken: Antwerpen en Noord-Brabant, de twee Limburgen, de Vlaanders en Zeeland. Op het terrein groeit de verwevenheid.

 

De academicus vergeet te melden dat de Vlaamse mediaconcerns DPG en Mediahuis alle Nederlandse kwaliteitskranten bezitten

De Tijd bracht op woensdag jl. een mooi artikel over de droom van Bart De Wever. Wel pakte Antwerps universiteitsrector Herman Van Goethem in dat verslag uit met een knoert van een dooddoener, de Vlamingen kijken niet meer naar de Nederlandse televisie, wat de mentale afstand tussen ons en de Nederlanders zou vergroten. De academicus vergeet te melden dat de Vlaamse mediaconcerns DPG en Mediahuis alle Nederlandse kwaliteitskranten bezitten sedert zij begonnen aan een schaalvergroting en buitenlandse expansie. Dat heeft niet meteen politieke gevolgen, maar het koppelt op de duur een Nederlandse bovenlaag aan een Vlaamse bovenlaag.

Joop den Uyl-leerstoel

 

Herman Van Goethem moet bellen met Koenraad Debackere, hoogleraar KU Leuven, en specialist van de economische en wetenschappelijke integratie van Vlaanderen en Nederland. Professor Debackere zit op 28 september aanstaande een virtueel congres voor, dat zich uitdrukkelijk richt tot Vlamingen en Nederlanders, van de Rotterdam School of Management over het stimuleren en meten van de maatschappelijke impact van wetenschap. Koenraad Debackere is de perfecte congresvoorzitter, want een wetenschappelijke en academische spil van Leuven Research & Development en Leuven Inc, twee initiatieven die over de voorbije veertig jaar van het zeer klassieke Leuven een universiteit van de derde generatie hebben gemaakt.

 

Met dus een intense netwerking tussen universiteit, ondernemingen en de overheid met het oog op economische groei door universitaire kennis om te slaan naar bedrijven. Leuven is daarmee een grandioos succes. De ex-Lovanienis Frank Vandenbroucke, vandaag opnieuw minister, is professor in Amsterdam en bezette daar de Joop den Uyl-leerstoel, geen toeval, familieleden van de Vooruit-politicus doceren reeds decennia aan Nederlandse universiteiten.

ELAt

Een driehoek van konijnen, gras en dennen in het hart van de Lage Landen wordt in marstempo een Science Triangle op zijn Amerikaans, zoals het lichtende voorbeeld in Zuid-Carolina. De KU Leuven legde de grondslag van dat ELAt begin 2010. André Oosterlinck, wetenschapper, ondernemer, oud-rector, voorzitter van de Associatie KU Leuven (de universiteit en haar vele aangesloten hogescholen in de vijf Vlaamse provincies), zette ELAt mee op poten en was de eerste pionier en voorzitter. ELAt is de magische en beloftevolle driehoek van de steden Eindhoven, Leuven en Aken en hun respectieve universiteiten, hogescholen en hightechondernemingen. Op de benen van de driehoek liggen onder meer de Universiteit Hasselt met haar onderzoekscampus en de Noorderkempen met VITO en SCK in Mol. Bij ELAt, wat in het voorbije decennium is geëvolueerd maar relevant blijft, is vernieuwing het codewoord.

 

ELAt keert die leegte door de wetenschapsdriehoek in opbouw.

 

Traditioneel waren de gewesten langs de landsgrenzen in Europa een gat, een niets. Het politieke centrum slokte alles op, de randen bleven kaal. ELAt keert die leegte door de wetenschapsdriehoek in opbouw. De chipmachinemaker ASML uit Veldhoven bij Eindhoven, waar honderden Vlamingen werken, put uit de avant-gardekennis van het Leuvense imec, via de gezamenlijke imec- en TNO-dochter Holst op de High Tech Campus Eindhoven. Troeven van ELAt, een beperkte opsomming, er is veel meer, zijn het NatLab Natuurkundig Laboratorium van Philips met zijn geschiedenis van topresearch van meer dan 100 jaar oud, de Design Academy van Eindhoven, de luchthaven van Eindhoven, de kansen voor grafeen door lokaal toponderzoek, de voorraden aan warm water die door de ex-mijngangen lopen in de beide Limburgen, de nucleaire kennis van het SCK, het niet-nucleair onderzoek van VITO.

 

Philips en de Technische Universiteit van Aken doen aan gezamenlijke research. De burgemeesters van Leuven, Eindhoven en Aken bezochten mekaar en beslisten om samen te werken onder het label Mayors for Innovation. Middelbare scholen van Eindhoven en Leuven participeren in Top4Tech, een wedstrijd voor kleine teams van knappe scholen die meedingen naar een zakelijke en sportieve uitdaging. De lijst van tech-initiatieven die ELAt spijst, groeit jaar na jaar. ELAt is te weinig bekend, zelfs bij prominente academici als Herman Van Goethem.

Scandinavië

De Lage Landen zijn een zichzelf versterkend geo-economisch geheel. De havens van de Benelux zijn collega’s en concurrenten. Gent, Terneuzen en Vlissingen werken sedert drie jaar samen als één havenschap onder de naam North Sea Port en deze heeft als CEO de Vlaming Daan Schalck. De befaamde professor maritieme wetenschappen, Willy Winkelmans, emeritus-hoogleraar van Antwerpen en Rotterdam, smeedt met technologen plannen om containers ondergronds door brede pijpleidingen te vervoeren tussen Antwerpen en Rotterdam. De baggeraars van Vlaanderen en Nederland vormen een cluster van kennis en zijn uniek in de wereld. De onderneming AH-Delhaize heeft medewerkers die paraat zijn voor noord en zuid. In de advocatuur was er het zeer bewust Lage Landen-kantoor Loeff-Claeys-Verbeke, geïnspireerd door de briljante ontwikkeling van Nederland in de zeventiende eeuw, met steunpunten in Brussel en Amsterdam (later ging de Belgische tak op in het Britse Allen & Overy). Philips had in zijn glorietijd fabrieken in Hasselt, Leuven, Roeselare, Turnhout, Dendermonde en Brussel. Professionele en technologische banden zijn gebleven.

 

De Lage Landen en Bart De Wever kunnen zich spiegelen aan Scandinavië.

De Lage Landen en Bart De Wever kunnen zich spiegelen aan Scandinavië. De onafhankelijke landen Denemarken, Zweden, Noorwegen en Finland zijn psychologisch en cultureel verknoopt, delen hun waarden en zijn proefgebied voor hun topondernemingen à la SAS, Nokia, Ericsson, Norks Hydro, het concern Wallenberg, om eerst te groeien in dat Noordse gebied alvorens uit te zwermen over de wereld.

Het succes van de Gouden Eeuw

 

De Verenigde Oost-Indische Compagnie, de eerste multinational ter wereld, had een zogenaamde Kamer van Verre waarin Zuid-Nederlanders uit Antwerpen, Ieper en Gent, die zich, om godsdienstredenen, vestigden in Amsterdam, Leiden en Haarlem, participeerden als geldschieters en co-leiders van diVOC. Bart De Wever moet aan (de voorlopig nog) noorderburen, ooit medeburen, gestaag vertellen hoe Vlamingen en Zuid-Brabanders die uitweken tijdens de godsdienstoorlogen fundamenteel waren bij het succes van de Gouden Eeuw van Noord-Nederland. De Nederlanders kennen dat deel van hun vaderlandse geschiedenis niet

Frans Crols

 

 

CORONA & CENSUUR

VRIJE COMMENTAAR

*

Net zoals de naam van een beroemde viespeuk-auteur al dagelang achter wordt gehouden – zijn daden niet – wordt er angstvallig het woord VEERPLICHTE COWID INENTING verzwegen. Of weggemoffeld. Nieuwelingen zouden zich wel eens beedigd kunnen voelen un hun religieuze afwijkingen…

Pokken mazele,, kinkhoest: als 3-jarige passeerden we indertijd allemaal de Naald. En zie: als bij worder wregen deze epidemiPen voorbij. Generatie na generateie.

Anders gezegd: een inenting, maar de verplichte maskerade is een goede oefening voor latere nog te volgen politieke drukkingsmiddelen. Armbanden, bijvoorbeeld, zoals de SS…

PS

Had na Napoleon, in 1815 de Hereniging met de Noordelijke Lage Landen niet verbroken geweest door de Brabantse Omwenteling  van 1830, da, zouden er geen duizenden Vlaamse jongens in de modder van den IJzer hun leven moeten offeren voor een Vaderland dat niet eens het hunne was. Nederland immrrs werd binst WO I ongemoeid gelaten, terwijl Vlaandeen, deel van La Blegique-à- Papa, als satellietstaat van Parijs mede-vijand was van Groot Duitsland.

*

Digithalys

 

*

ZATERDAG 31 JULI 2021

50061236 BIS - HET EINDE VAN HET OPGEFOKTE RODE LOKLIEDJE ZIT ER AAN TE KOMEN

I N H O U D

Mooi was het, net als het Lied van de Lorelei. De misleide schppers voeren namelijk zichzelf te pletter op de rotsen…. En het bleef maar voorttduren.

*

*

Het heeft lang geduuird, maar de laatste golfjes door de Hasseltse Kaaaalduiker veroorzaakt, zijn uitgestorven. PIKKEL IS GEFLOPT.

Geen Pukkeel Pop meer, maar Pukkel Flop. De geldklopperij heeft al te lang geduurd.

 

Blijft voorlopig definitief on-opgelpst: het GAT in de Begrotng door de tomeloos voorgeschoten ‘subsidies’ om tegen beter weten in, de boel bij die lieve noodlijdende draaiende te blijven houden.

Terugbetaling in 3 keer? Nu, dan en nooit?!!!!

 

 

*

*

CULTUUR - CHOKRI

*

*

foto: ©Erwin Vanmol

Pukkelpop, de Chokri-zeepbel en de festivalb usiness

Tijd voor iets anders?

Acta Sanctorum - 28/07/2021 Johan Sanctorum - Leestijd 6 minuten

-

‘Social distancing en mondmaskers zullen niet nodig zijn. We gaan voor de volle capaciteit van 65.000 bezoekers per dag. Je zal mogen rondlopen en elkaar kussen!’

Met die mededeling op Studio Brussel, drie maand geleden, kondigde Pukkelpop-organisator Chokri Mahassine triomfantelijk aan dat zijn festival van 19 tot 22 augustus zou doorgaan. We waren dan 11 mei. Grote broer Tomorrowland koesterde hetzelfde voornemen, maar werd op 23 juni door twee lokale burgemeesters, die hun verantwoordelijkheid durfden nemen, gecounterd: te onveilig, te groot besmettingsrisico, zeker gelet op het internationale karakter van het evenement.

De nationale politiek blies daarentegen warm en koud. Men had in de zomerversoepeling een limiet van 5000 man voorzien, kleine evenementen dus, niet de 65.000 dus waar Chokri het over had. Maar diens blufpoker draaide uit op een selffulfilling prophecy omdat niemand de ballen had om de Pukkelpop-organisator terug te fluiten. Al plaatste Infectiologe Erika Vlieghe, de voorzitster van de adviesraad GEMS, grote vraagtekens bij de organisatie van mega-zomerfestivals. Het bleek een roep in de woestijn, de politiek liep achter rattenvanger Mahassine aan, de leugen was vertrokken.

‘Stevaertiaanse branie’

Premier Alexander De Croo (Open Vld) en minister-president en minister van Cultuur Jan Jambon (N-VA) verdrongen elkaar alvast voor de televisiecamera’s om het goede nieuws te brengen. Zelfs op 11 juli maakt Jambon zich nog sterk dat het Hasselts rockfestival zou doorgaan, mits voorleggen van een vaccinatiebewijs of een PCR-test.

 

Tot de federale regering onder impuls van gezondheidsminister Vandenbroucke besliste om de geldigheid van die test te verlagen van 72 naar 48 uur. Waarna Mahassine besloot om te annuleren wegens overmacht. Er wordt nu vooral gekibbeld rond de vraag of hij de toegekende 1,8 miljoen euro Vlaamse overheidssteun mag behouden, en waarvoor die dan moet dienen.

 

De Chokri-truc ruikt naar de arrogantie van de Teletubbies en de gebakken sp.a-lucht die de Vlaamse politiek na de eeuwwisseling doordrong

 

In De Morgen van 25 juli echter legt Marc Didden, cineast, rockjournalist en insider in het festivalmilieu, de vinger op de echte wonde: onder de striemende titel ‘Dachten de organisatoren werkelijk dat er dagelijks 66.000 gelukkigen over de Kiewitse Kavel zouden hossen?’ geeft hij de ‘dubieuze middenstander’ (sic) Chokri Mahassine ervan langs, en suggereert een link met het verleden van de Vlaamse socialisten, het zwaar gesubsidieerde vrijheid-blijheid-sfeertje, getekend Steve Stevaert. De Chokri-truc ruikt naar de arrogantie van de Teletubbies en de gebakken sp.a-lucht die de Vlaamse politiek na de eeuwwisseling doordrong. Of zoals Didden het verwoordt:

 

‘De manier waarop de Pukkelpauzen, nog midden in de pandemie, met aftandse stevaertiaanse branie communiceerden over het evenement stoorde me wel en vond ik van in het begin verdacht.’

-

Hasselts kameradennetwerk

 

Diddens rekwisitoor is voor mij de column van de week. Jammer dat dit soort opinies achter een betaalmuur zit. Want de manier hoe de immer goedlachse Mahassine probeerde zijn eigen dictaat door te drijven en de politiek de arm om te wringen, veronderstellend dat brede lagen van de Vlaamse jeugd hem daardoor op handen zouden dragen waardoor de beleidsverantwoordelijken eveneens overstag zouden gaan, ruikt inderdaad naar socialistische paradijsretoriek. ‘Je zal mogen rondlopen en elkaar kussen’. Pandemie? Welke pandemie? Mahassine en Vandenbroucke zijn, hoewel beiden met hetzelfde Teletubbie-verleden, vandaag elkaars tegenpolen.

 

Het Stevaert-populisme beleeft zijn laatste stuiptrekking

Helaas heeft het Pukkelpop-boegbeeld dit keer zijn hand overspeeld. Het Stevaert-populisme beleeft zijn laatste stuiptrekking, begeleid door andere troebelwatervissers als de Limburgse Claes-clan en Noël Slangen, de ooit wegens schriftvervalsing veroordeelde communicatie-expert en nu HLN-columnist, niet toevallig allemaal afkomstig uit het Hasseltse kameradennetwerk dat het Vlaamse politieke universum rond de eeuwwisseling beheerste. Achter de schermen proberen ze via het sneakerproduct Conner Rousseau dat elan nieuw leven in te blazen. Maar de tijden zijn veranderd, we zitten met een virus dat zich van gebakken lucht niks aantrekt. Tijd voor het betere bestuurswerk.

Dat ook Mahassine nu van zijn voetstuk valt, is een veeg teken voor de oude kameraden. Toen Pukkelpop tien jaar geleden, in de zomer van 2011, door een windhoos werd getroffen en er vijf doden te betreuren vielen, kwam de organisator nog goed weg en kon hij zich zowaar als slachtoffer profileren, al werden er vragen gesteld rond de infrastructuur, de veiligheidsvoorschriften, het negeren van de weersvoorspellingen, de chaotische communicatie tijdens de doortocht van het noodweer. ‘Lieve Chokri’ kreeg van alle kanten steunbetuigingen, vooral uit de muzieksector. Nu is dat wel even anders.

Autosalon van de popmuziek

 

Eric Smout bijvoorbeeld, programmator en intendant van het OLT Rivierenhof in Antwerpen, is snoeihard voor zijn collega. Hij stelt dat Pukkelpop dit jaar op drijfzand was gebouwd, en via exclusiviteitsdeals met bands en technici de sector nog dieper in de put heeft geduwd, om tenslotte bij annulatie langs de kas van de subsidiërende Vlaamse overheid te passeren. Il faut le faire, een staaltje onvervalste graaicultuur.

Smout vertolkt een algemeen gevoel in de sector: dit soort festival-industrie lijkt een paar morele handvaten te missen en draait op puur winstbejag, een fenomeen dat we ook al rondom Tomorrowland signaleerden. Heel eerlijk: het soort ‘cultuur’ dat op dit soort festivals wordt gecelebreerd, straalt die ondraaglijke lichtheid ook uit. Tijd voor bezinning? Iets kleiners, kwaliteitsvoller? Terug naar…?

 

Wat ons op de slotbedenking van Marc Didden brengt, die ik u ook niet wil onthouden: ‘Zou het niet wijs zijn om deze al dan niet gedwongen rustpauze te benutten en zich af te vragen of het fenomeen van het megafestival (dus niet alleen Pukkelpop) zijn beste tijd niet gehad heeft? Heeft een generatie die haar muziek via allerhande nieuwe methodes en technieken zoekt en vindt nog een ware behoefte aan deze giganteske Autosalons der Popmuziek?’

Daarmee suggereert Didden een cultuur-omslag, en dan wordt pas interessant: elk nadeel heb zijn voordeel, en zelfs corona kan iets positiefs opleveren. Met het uiteenspatten van de Chokri-zeepbel komt de mega-festivalbusiness op de helling, en de (on)zin van het bijeendrijven van 100.000 man voor een decibel-orgie, met alle overlastproblemen dat dit met zich meebrengt. Misschien is het wel tijd voor iets anders, meer lokaal, op kwaliteit en authenticiteit gericht. Evenementen waar groepsbeleving in plaats van massagevoel, identiteit in plaats van eenheidsworst, maar ook echte creativiteit heruitgevonden wordt. Meer aandacht voor beginnende bands, groepen allerhande, eigenzinnige muziekmakers en mensen die écht op een instrument spelen in plaats van cd’s te draaien.

Klinkt allemaal lekker ouderwets, Didden wordt dan ook een ouwe vent. Maar ook mijn zoon van 17 verkoos dit jaar het scoutsdorp met free podium tijdens de Druivenfeesten in Overijse, boven Pukkelpop. Ook festivals kunnen ouderwets worden, de sector mag zich bezinnen. En Chokri mag zijn pensioen opnemen van Vlaams sp.a-parlementslid, een vergadering waar hij altijd uitblonk door afwezigheid. Niemand heeft hem ooit gemist.

 

CORONA & CENSUUR

VRIJE COMMENTAAR

*

Geween en tandengeknars bij alle belgicistische ‘Beleidsmakers’ en nog eerger bij hun hielenlikkers van de Pers. De arme Chouckri toch! En och arme, die vele honderden jonge mensen die zich te pletter verveleden, die zich bestolen voelen om niet lekker losbandig nachtenlang het geld door vensters en deuren te kunnen gooien voor grensverleggende roesmiddelen.

-

Als het, zoals bij knipperende verkeerslichten; niet meer gaat op Rood, dan maar op GROEN spelen, zeker? Dat is tegenwoordig toch van waar de wind vandaan komt?

*

Digithalys

              

VRIJDAG 30 JULI 2021

500326 WERELDLEIDERS TWEETEN GRAAG EN ANDEREN STROOIEN MET GELD EN ZWEET

*

I N H O U D

 De Ex-Dekaan     van de Leuvense Mater Alma en zijn tweets. Doet ùe ’n beetje denken aan den Donald uit Amerika. Wat niet al lachende kan gezegd worden, is de waaheid nidt.

Vooral niet als de ‘gekwetste’ zich op de tenen getrapt vorlt en als reactie nog wat meer (broeikas) gas geeft. Door het bijvoorbeeld met alle mogeelijke (Overheids)midddelen bij het publiek in te drammen.

Wat de gedroomde manier is om de aandacht van de in slaap gesuste Bevolking af te leiden van datgene waarmee de Overheid in weerkeljkheid zonder ophouden bezig is te bekokstoven. Namelijk de ommezwaai naar de Nieuwe Wereld Orde, gebaseerd op het woke waanidee dat alles nu eenmaal, net als het weer, regelmatig moet veranderen.

De Mensheid herscheppen naar zijn eigen persoonlijk door de Overheid gecontroleerd ontwerp.

-

Gelukkig is daar het menselijk vernuft dat meestal de zaken weer rechtzet zoals het hoort.. Eenmaal gekoppeld aan ondernemings-en werklust, staat niets meer het

Algemeen Welzijn in de weg. Zelfs niet – bij hoge uitzondering, - beneden de Taal-Armoede- en ¨Pretetiegrens. %eetwat graagt dus De Tijd geciteerd die er terecht prat op gaat dat er ook in Waals-Brabant xlimme koppen wonen mrt twe werkzame handen.

*

WAALS ODOO WAARDEVOLSTE TECHBEDRIJF VAN BELGIË

*

CEO Fabien Pinckaers op het hoofdkwartier van Odoo in het Waals-Brabantse Ramillies. ©BELGA

Gisteren om 14:00

 

De Amerikaanse durfkapitalist Summit Partners koopt twee andere aandeelhouders uit bij Odoo. Volgens onze informatie wordt het Waalse softwarebedrijf bij de operatie gewaardeerd op 2 à 2,5 miljard euro (2,4 à 3 miljard dollar). Dat maakt van Odoo België's waardevolste private techbedrijf.

 

De Belgische eenhoorns - niet-beursgenoteerde techbedrijven met een waardering van minstens 1 miljard dollar - zijn dun gezaaid. Enkel het databeheerbedrijf Collibra - vorig jaar op 2,3 miljard dollar gewaardeerd - en het webhostingbedrijf Team.blue (ex-Combell) behoren tot dat clubje. De softwarebedrijven Deliverect en Showpad zijn goed op weg om die miljardenstatus snel te bereiken.

 

Ook Odoo mag zich voortaan een eenhoorn noemen. Zelfs een dubbele eenhoorn. CEO Fabien Pinckaers houdt de lippen stijf op elkaar, maar De Tijd vernam dat het Waals-Brabantse softwarebedrijf bij een recente hertekening van zijn aandeelhouderschap op 2 à 2,5 miljard euro (2,4 à 3 miljard dollar) werd gewaardeerd. Dat maakt van het bedrijf niet enkel de eerste Waalse 'unicorn', maar ook de waardevolste Belgische start-up.

De essentie

 

   Summit Partners koopt sommige aandeelhouders (deels) uit bij het Waalse softwarebedrijf Odoo.

   De Amerikaanse durfkapitalist legt daar 180 miljoen euro voor op tafel en wordt de tweede aandeelhouder na CEO Fabien Pinckaers.

   Officieel wordt met geen woord gerept over de waardering van Odoo bij de deal. Uit goede bron vernam De Tijd dat die 2 à 2,5 miljard euro (2,4 à 3 miljard dollar) bedraagt.

   Dat maakt van Odoo de waardevolste Belgische start-up en de eerst Waalse eenhoorn ('unicorn').

 

Bij die operatie legt de Amerikaanse durfkapitalist Summit Partners, die anderhalf jaar geleden in het kapitaal van Odoo is gestapt, 180 miljoen euro op tafel om zijn mede-investeerders XAnge (volledig) en Sofinnova (deels) uit te kopen. Sofinnova zat sinds 2009 in het kapitaal van Odoo, XAnge sinds 2014.

Michael Sephiha

*

KLIMAATJENNER

*

Klimaat-jenner Rik Torfs jaagt klimaat-gekkies op de kast.

*

foto: ©BelgaImage / Nicolas Maeterlinck

-

Schuilt er een klimaat-jenner in Rik Torfs?

Een mogelijke interpretatie van een paar opmerkelijke klimaattweets

Commentaar - 29/07/2021 Koen Tanghe - Leestijd 4 minuten

-

We kennen al termen als klimaat-negationist, klimaat-gekkie, klimaat-scepticus, klimaat-treuzelaar en klimaat-realist. Misschien moet er nog eentje aan dit lijstje toegevoegd worden: klimaat-pester of -jenner.

 

Het betreft klimaatrealisten, -treuzelaars, -sceptici of -ontkenners die zich dusdanig ergeren aan het oeverloze klimaat-geblaat van de gekkies dat ze hen op een subtiele manier jennen met relativerende weer- of klimaat stellingen. Genre: ‘We hadden in 1342 ook al eens een zware overstroming.’ ‘In 1976 was het eveneens zeer warm.’ ‘We moeten ons aanpassen.’ Of, de ultieme dooddoener: ‘Het klimaat veranderde altijd al.’ Het zijn waarheden als koeien die gekkies al eens met de mond vol tanden achterlaten.

Over koeien en pesten

 

Toeval of niet, maar koeien lijken de lievelingsdieren van Rik Torfs te zijn. Hij noemt ze zelfs zijn vriendinnen (het spreekt voor zich dat deze volstrekt onschuldige opmerking allesbehalve katholieke gedachten ontlokte aan sommige van zijn minder godvruchtige en in het canonieke recht beslagen volgers).

 

Over pesten weidt hij ook al eens uit. Zo zou politiek een legale versie van pesten op het werk zijn en zou hij opkomen bij de gemeenteraadsverkiezingen, mocht ‘het in Leuven zijn’, ‘al was het alleen om Tobback te pesten‘.

 

Of wat denkt U van deze: ‘Een mooïe (sic) passage uit het boek “Vertrouw op je gefoel (sic)” van Nikolaas Sintobin: “Mensen pesten onderling veel. Een van de redenen hiervan is dat het leuk is.” Dat word (sic) weinig gezegd en is, helaas (pindakaas) heel misschien, helemaal waar.’’

 

Niet alle extreme weersomstandigheden zijn een gevolg van klimaatverandering

 

Een en ander doet een mens op zijn minst vragen stellen bij een aantal van zijn recente klimaattweets. Zoals daar zijn: ‘Niet alle extreme weersomstandigheden zijn een gevolg van klimaatverandering.’ Of: de stelling dat de huidige overstromingen het gevolg zijn van de klimaatcrisis verwart weer met klimaat en kan wetenschappelijk niet bewezen worden.

Een pedant intermezzo

 

Als ik eventjes pedant mag doen: geen enkele weersomstandigheid is een gevolg van klimaatverandering. Een klimaat is namelijk een statistische afgeleide van een heleboel concreet weer. Zoals een stroming in de kunst een afgeleide is van een groot aantal concrete kunstwerken. Het zijn systematische wijzingen in dat weer die zich, per definitie, vertalen in een wijziging van een bepaald klimaat. Niet omgekeerd.

 

En wat zit er dan wel achter weersveranderingen, vraagt U zich misschien af. Onder meer wijzigingen in de temperatuur van de aardse atmosfeer en ook wijzigingen in temperatuurverschillen tussen verschillende delen van die atmosfeer.

Wetenschappelijk bewezen versus wetenschappelijk

 

Maar dat is dus semantische pedanterie of pedante semantiek. Mijnheer Torfs heeft gelijk, in die zin dat één weercalamiteit inderdaad niet met absolute zekerheid causaal gelinkt kan worden aan de opwarmende atmosfeer. Al betekent dit dan weer niet dat dat causaal verband per definitie onwetenschappelijk is, zoals overigens blijkt uit mijnheer Torfs’ eigen woorden.

 

Als reactie op de verontwaardigde kritiek van de klimaat-gekkies tweette hij alweer enigszins jennerig dat wetenschap om twijfel draait en haaks staat op ‘pensée unique’, dogma’s en, jawel, religie:

 

Daarmee wilde hij, voor zover ik hem goed begrepen heb, zeggen dat het vraagteken dat hij plaatste bij de genoemde causale link wetenschappelijk was, terwijl het uitroepingsteken van de gekkies dat niet was. Al kan de uitspraak ook in klimaat-sceptische zin geïnterpreteerd worden.

 

Het betekent echter ook dat het leggen van een causaal verband tussen één extreem weerfenomeen en onze opwarmende atmosfeer wel degelijk wetenschappelijk kan zijn, ook al is het niet boven alle twijfel verheven. Het volstaat dat dit verband een hoge probabiliteit heeft, om het wetenschappelijk te noemen. Wetenschap draait ook in die zin rond twijfel, of kan dat doen.

Klimaat-gekkies op de kast

 

Een en ander wekt de indruk dat mijnheer Torfs gewoon wat aan het jennen was: hij zocht spijkers op laag water teneinde de klimaat-gekkies de kast op te jagen. Feit is in elk geval dat hij die gekkies inderdaad de kast op kreeg met zijn tweets, of dat nu de bedoeling was of niet.

 

Zij zagen in de schier bijbelse zondvloed in Wallonië en elders immers een gedroomde kans om de klimaat-sceptici, -twijfelaars, -realisten en wat dies meer zei een klimaatgeweten te schoppen. Of daar in elk geval een zoveelste poging toe te doen.

 *

CORONA & CENSUUR

VRIJE COMMENTAAR

*

Ook hier komt aan bod dat de internationalisering doorzet. Gelukte plaatselijke initiatieven worden door verkocht tegen grof geld en komen zp in buitenlandse handen. Waardoor vanzelfsprekend vreemde eenden in de bijt komen zwemmen.

Om er vervolges, na verloop van tijd de lakens uit te delen?

Weeral belastingsvrije verkoop van privé-aandelen? Met bestemming privé-fortuinen in Belstingsparadijzen…

*

Digithalys

 

DONDERDAG 29 JULI 2021

 

5006123 - OVER DE OMLOOP ROND DED ZON VAN ONZE PLANEET

*

I N H O U D

Langzaam maar zeker klaart voor Vlaanderen de hemel open. De econome boomt, de Vlaamse Leiders spreken steeds stoutere taal en het is zelfs zo dat de Staatsomroep de alles overtreffende historiche geschiedenis van ons rijke verleden op doek brengt. Gepland voor einde 2022, net op tijjd voor de alles bepalende Natonale Verkiezingen van 2013 het Jaar van de Bevrjding.

“Vlaanderens Verhaal”: een geschiedenis om naar uit te kijken.

 

-

De toekomst ziet er dus stralend uit. Vooral als we even geen aandcht besteden aan het verhaal van de APPEL uit het verhaal van Adam & Eva die uit het Aards Paardijs werden verdreven, door misbruik van…. de appel, de vrucht van de Boom des Levens.

Dat daarnaast, inzake Big Money, de dagelikse miljarden Euro’s van de APPLE Amerikaans-Arabische geldmachine de aandacht trekt, is nog maar normaal.

 

Alleen ezels vallen altijd over dezelfde soort steen. Mensen toch niet.

*

 

“WINSTMACHINES VAN BIG TECH VERDIENEN HALF MILJARD PER DAG

Tim Cook is met Apple de CEO van de grootste winstmaker ter wereld. ©REUTERS

GISTEREN om 17:02

Apple, Alphabet en Microsoft maakten dinsdagavond verbluffende cijfers bekend. Als het over winst maken gaat, geven ze de rest van de wereld het nakijken.

Het verbluffendst was Apple AAPL-1,29% , het waardevolste bedrijf ter wereld. Aangevuurd door boomende verkopen van de iPhone, het populairste hebbeding ter wereld, sprong de omzet in het traditiegetrouw 'zwakke' lentekwartaal 36 procent hoger naar 81 miljard dollar. De nettowinst verdubbelde bijna, naar bijna 22 miljard dollar. Dat is omgerekend 238 miljoen dollar per dag (zie tabel). Geen enkel bedrijf in de wereld doet beter, ook niet het Saoedische staatsoliebedrijf Aramco in een kwartaal met een fors herstelde olieprijs.

De essentie   Alphabet, Microsoft en Apple klopten dinsdagavond de verwachtingen van analisten.

Beleggers reageren het meest positief op Alphabet. De groep slaat munt uit de boomende onlineadvertentiemarkt.

De drie bigtech-bedrijven zijn geweldige winstmachines.

Google-eigenaar Alphabet GOOGL3,16% vertaalde 62 procent groei in 18,5 miljard dollar nettowinst, goed voor de derde plek in onze ‘winstrangschikking’ na Apple en Saudi Aramco. Microsoft verdiende 16,5 miljard dollar in het kwartaal dat bij de groep van Satya Nadella het laatste is van het boekjaar 2020-2021. De drie vlaggenschepen van big tech verdienden van 1 april tot 30 juni gezamenlijk 623 miljoen dollar per dag, of omgerekend 527 miljoen euro.

Christophe De Rijcke

Kurt Vansteeland Bas van der Hout

 

*

NEWS ZWALPT NAAR SCHERPER PROFIEL

VAN REGIONALE FOCUS NAAR FOCUS OP ‘CULTURE WARS’

Nieuws - 28/07/2021 Harry De Paepe - Leestijd 2 minuten

GB News startte op 13 juni met indrukwekkende kijkcijfers. Veteraan in de journalistiek Andrew Neil opende de uitzendingen in een ietwat slecht belichte studio. Hij beloofde de kijker vuur- en weerwerk tegen de toenemende greep van het woke-denken. Het kanaal diende een ‘verfrissende uitdaging’ te worden tegen ‘het gevestigde dieet van de Britse nieuwszenders’.

Op zoek naar een profiel

 

De zender is nog geen twee maanden ver en GB News bevindt zich al in een crisis. Andrew Neil rust op dit ogenblik uit in zijn woning in Zuid-Frankrijk. Hij beloofde de kijkers dat hij sowieso terugkeert, maar de ijverig tweetende Neil is akelig stil over zijn zender. Die kijkers lijken het jonge kanaal in de steek te laten. Het blijkt vooralsnog niet goed genoeg.

 

een Britse versie van FOX News of de weg van een kritische, maar centrumrechtse zender

 

Het management van GB News is bijgevolg onderling verdeeld over welke weg het wil inslaan met de zender. De weg van – zoals critici van voor de lancering al ijverig etiketteerden – een Britse versie van FOX News of de weg van een kritische, maar centrumrechtse zender – zoals Andrew Neil het ziet. De eerste versie focust dan vooral op de heersende ‘culture wars’ en de tweede versie mikt op een breder nieuwsaanbod vanuit andere gebieden dan Londen.

‘Taking the knee’

 

Na de voetbalfinale tussen Italië en Engeland op 13 juli 2021 besloot de Welshe GB News-presentator Guto Harri te knielen in de televisiestudio als reactie tegen de vele racistische commentaren ten overstaan van verschillende voetballers van het verliezende Engelse team. Die handeling schoot in het verkeerde keelgat van de kijkers – wat leidde tot een boycot van de zender – en van verschillende bestuursleden van GB News.

CORONA & CENSUUR

VRIJE COMMENTAAR

*

En dan is er nog het komende vervlg-verhaal bij Just-is-Just over de beledigingen door onze RANZIGE RODE Nationaal gelauwerde virus-specialIst Van Ranst, vanwege een vrijspraak sprekende Noorderbuur, die de Cowid-gekte probeert te doorprikken. Van Rast nemde hem een leugenaar en een bedrieger, want zie, de Waarheid kwetst altijd eerst zij die aan de leigen veel geld of invloed verdienen.

En kwestie van het juiste ellebogen gevel, als U het mij vraagt..

Benieuwd wat de Chinezen hierover zullen berichten, want per slot van rekening gaat het om hun rerputatie als uitvinders van het Geheime Wapen dat

hen de Wereld Herschappij had moeten opleveren.

*

Digithalys

WOENSDAG 28 JULI 2021

 

     500612 - DE WAARHEID IS EEN ZELDZAME MAAR UITERST KWETSBARE PAREL

 

I N H O U D

 

•  ’s MaL l halten’!!! luidde het ooit tijdens de Bezetting der Nazi’s, de levensreddede Duitse Nationalistische Socialisten.

Cowid mondmaskers of muilbanden: de resultaten zijn quasi dezelfde: ondderdrukking, geforceerd en gesmoord ocerkomen. In opdracht van de Alziene Overheid, die als een Big Brother zijn onderdanen in het gareel houdt.

Verzet schaadt de gzondheid….

 

 REGELMANIE DUWT CHINESE BEURZEN NAAR BERENMARKT

Omstaanders in Hongkong voor een scherm met de bloedrode koersen van de Hang Seng-index. ©AFP

Serge Mampaey

Vandaag om 15:37

-

De steile val van de Chinese en Hongkongse beurzen doet ook de trackers en fondsen die de groeimarkten schaduwen pijn. De exodus kan nog aanhouden, waarschuwen meerdere strategen, en China in een “berenmarkt” duwen.

De Chinese Communistische Partij laat haar tanden zien aan enkele grote privé-bedrijven en daarmee ook aan de beurs. En die tanden zijn vlijmscherp. Peking legt bijna iedere dag nieuwe regels op aan de private ondernemingen, die daarmee hun winst potentieel aangetast zien. Onderwijsbedrijven, goed voor een omzet van 100 miljard dollar, mogen voortaan zelfs geen winst meer maken of buitenlands kapitaal ophalen. JP Morgan reageerde dat die aandelen ‘in feite niet-investeerbaar’ zijn geworden. De grootste online aanbieder van onderwijspakketten, Gaotu Techedu, decimeerde in twee dagen.

De reus in maaltijdbezorging Meituan nam dinsdag op de beurs van Hongkong een nooit geziene duik van 18 procent, nadat er maandag al 14 procent was afgegaan. 60 miljard dollar marktwaarde ging in rook op. Sinds februari is de marktleider gehalveerd. Peking vaardigde deze week een litanie van nieuwe voorschriften uit voor de online voedselbezorgers, waardoor het veel moeilijker wordt data te gebruiken en goedkoop te leveren. Meituan moet voortaan het minimumloon voor zijn koeriers garanderen, wat volgens analisten de winstmarge stevig kan aantasten.

 

DE ARBITER

Analyse - 27/07/2021 Siegfried Bracke - Leestijd 6 minuten

-

‘Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet’. Multatuli in zijn Ideën. En het belangrijkste woord is het eerste. Dat zegt alles en ‘misschien’ ook niets. Een andere Nederlandse denker, Johan Cruijf, zegt het genuanceerder: ‘De waarheid is nooit precies zoals je denkt dat hij zou zijn’. En bij LP Boon las ik het lang geleden nóg anders: ‘Er zijn veel koeien en dus ook veel waarheden’.

 

Daar is niets ergs aan. Integendeel. Stelling: ik wil niet leven in een wereld zonder leugens of fictie! Ik had bijvoorbeeld die honderden boeken met half of heel verzonnen verhalen nooit willen missen. En ik zal de cirkel rond maken. Uit de cursus literatuurwetenschap heb ik onthouden dat fictie dient om de waarheid te onthullen. (Denk daar maar eens over na.)

 

geen stelling, maar wetenschappelijke zekerheid

 

Ik herinner mij trouwens uit dezelfde tijd een faculteits discussie over hoe de universiteit moest worden bestuurd. Met Jaap Kruithof, die zei dat belangrijke beslissingen alleen maar konden worden genomen volgens het one man one vote-principe. Dat was geen stelling, maar wetenschappelijke zekerheid, zei hij. Wat dus in de praktijk betekende dat de studenten als meerderheid met een vaak deprimerende intellectuele monocultuur het voor het zeggen had. Waarop Etienne Vermeersch antwoordde: ‘Collega, ik ben een groot voorstander van democratie, maar een absolute tegenstander van idiotie.’ Niemand vroeg nog het woord.

 

Een alweer te lange inleiding om te zeggen hoe curieus de discussie over het zogeheten factchecken is.

Feiten checken

In weinig woorden… In de podcast van Doorbraak krijg ik een vraag over die inmiddels wereldberoemde doodgezwegen passage in De Doodgravers van België van Wouter Verschelden. Ik antwoord dat ik dat stilzwijgen niet begrijp, maar dat ik van twee verschillende journalisten vertrouwelijk dezelfde uitleg heb gekregen: ze hebben gezwegen omdat ze, als ze NIET hadden gezwegen, de belangen van Bart De Wever hadden gediend.

 

Ik zeg dat ik dat een merkwaardige redenering vind: nieuws komt X nu eens goed uit, en dan weer Y, of beiden, of helemaal niemand; maar het is bij mijn weten nooit een criterium om iets al dan niet nieuws te vinden. David Geens schuift vervolgens – ik kan hem dat niet kwalijk nemen, zo werkt dat nu eenmaal – uitgerekend dat element naar voren in zijn podcastverslag op Doorbraak. Het is ook nieuw(s).

Een historicus-waarheidsverkondiger

 

En dan komt de ‘Arbiter of Tweets’. De man heet Rien Emmery; een historicus, lees ik. Hij werkt voor Knack (en dus ook voor Facebook). En voor de VRT – waar ze overigens nog niet zo lang geleden factcheckers in dienst hadden, maar die worden al een tijd lang niet meer opgevoerd.

 

Alleen al die naam, Arbiter, met hoofdletter, is vreemd. Het is een rol die je niemand toewenst. (In de jaren zeventig was dat een rondzingende grap in het zogeheten ‘vormingstheater’. Ik hoor het Jan Decleir nog zeggen: ‘Diën arbiter, die emme ze bewuust in zoe’n onnoezel kostuumeke gestoke. De mense meuge diën oatschijte. Dan blaave ze sloaf in ‘t fabriek.’)

 

De Arbiter dus. Hij heeft gelezen/gehoord wat ik zeg, en vraagt tekst en uitleg. ‘Men’ vraagt om mijn ‘claim’ te verifiëren, schrijft hij op Twitter. Wie is ‘men’? Wat betekent ‘claim’? Ik heb enkel weergegeven wat mij is opgevallen. Niet meer, niet minder. De Arbiter vraagt ook naar de bronnen. Ik ‘mag’ ze ‘in alle discretie doorspelen’. Ik antwoord dat ik dat uiteraard nooit ga doen. Dat is de regel, zo waar dat bij ons een echte wet het bronnengeheim beschermt. (Alleen de hoofdredacteur kan een soort dubbelcheck doen). Desondanks is de conclusie van de Arbiter dat als ik die bronnen niet geef, al wat ik zeg ‘onbewezen geroddel’ is. Als afgezant van God op aarde oordeelt de Arbiter over goed en kwaad.

*

 

CORONA & CENSUUR

VRIJE COMMENTAAR

*

In China, waar het primitiefs

te Communisme, de verbeterde versie van het Socialisme, voorlopig nog altijd de lakens uitdeelt, zween zware onweerswolken op waartegen alleen de meest absurde dictatoriale maatregelen tijdelijk een schijn van kans maken. Daar de LOGOCA eigen aan elk menselijk wezen, uiteindelijk de bovenhand zal halen, komt de oplossing als vanzelf in zicht. Om na verloop van korte tijd over te gaan

tot een soort van Vrije Wereld Economie.

Voorbeeld: de vrpegere USSR, al jaren het Speelplein van de Poe, de handelspartner van Het Vrije Westen, zij het ttot knorrend ongenoegen van onze rike Uncle Sam iuit Amerika. Die ziet namelijk niet graag de kaas weghalen van tussen zijn sandwoches…

-

En de ‘Bronbescherming’ waarover Sigjheil Bracke het hierboven had: er is maar één feit, één Waarheid. Maar die twee hebben evenveel facetten als er miljarden mensen zijn op deze planeet.

*

Digithalys

 

 

 

 

                

 

 

DINSDAG 27 JULI 2021

 

*

500611 - NATIONALE FEESTDAG = INSPIRATIEDAG

 

I N H O U D

 Zo ongveeer moet Mozes zich gevoeld hebben toen hij het Godsvolk eindelijk kon binnenleiden in hhet Beloofde Land. Als nederige toeschouwer is het haast alsof ik erbij was.

De Vlaamse Leiders sprekrn zich rinfelijk – nota bene op 21 Juli, de Belgische Hoogdag - op een niet mis te verstande manier uit voor de Herenigdfe Vrije Republiek der Nederlanden. En, war meer is, de Nationale Bank van datzelfde België voorziet op een en dezelde dag de meest blauwe lucht van alle mogelijke econimische blauwe luchten….

-

Wevers en Grieken Aller Landen, Verenigt U….

&

 

Piet Hoet, een gekend kunstenaar, wordt door een criticus van de gazet geïnterviewd. “Eerlijk gezegd,” begint de journalist heel voorzichtjes: “maar ik begrijp eigenlijk niets van uw werk. Voor mij hebben uw werken geen zin.” – “Akkoord,” antwoordde de kunstenaar, “maar verstaat gij iets van ’t Chinees?” – “Neen ik,” zei de journalist. “Welnu, dan is dat hetzelfde. Chinees is een der beroemdste talen ter wereld.”

 

*

BELGISCHE ONDERNEMERS OPTIMISTISCHER DAN OOIT

Containerschepen in de haven van Antwerpen. ©Wim Kempenaers

Wouter Vervenne

Vandaag om 15:06

Het vertrouwen van de ondernemers stijgt voor de achtste maand op rij dankzij de heropening van de economie.

De indicator van het Belgische ondernemersvertrouwen stijgt in juli met 0,3 punt naar een recordhoogte van 10,1 punten, blijkt uit een persbericht van de Nationale Bank. De conjunctuurbarometer bereikte vorige maand het hoogste peil ooit en dat 'historische hoogtepunt' wordt deze maand nog licht overtroffen.

De lichte stijging van het ondernemersvertrouwen verbergt wel verschillen tussen de grote sectoren. In de handel en de verwerkende nijverheid werden de bedrijfsleiders optimistischer, maar in de bouw en diensten aan bedrijven werden ze somberder.

Handel

In de handel zien ondernemers een duidelijke heropleving van de vooruitzichten en van de verwachte bestellingen bij leveranciers. In de verwerkende nijverheid verbeterde vooral de beoordeling van het voorraadpeil.

" De euforie van de ondernemers bevestigt dat de Belgische economie bij de start van het derde kwartaal fors blijft groeien. "

De euforie van de ondernemers geeft aan dat de Belgische economie bij de start van het derde kwartaal fors blijft groeien. Dat is vooral te danken aan de heropening van de economie. Bedrijfsleiders lijken zich voorlopig weinig of geen zorgen te maken over de impact van de deltavariant van het coronavirus op de economie. De Nationale Bank verwacht dat de Belgische economie in 2021 met 5,5 procent groeit na een krimp van 6,3 procent in 2020.

BART DE WEVER EN DE NEDERLANDSE DROOM

(verscheen in Le Vif)

Analyse - 25/07/2021 Jules Gheude - Leestijd 4 minuten

-

*

Men zal gemerkt hebben dat Vlaams minister-president Jambon eens te meer afwezig bleef bij het militair défilé ter gelegenheid van de Nationale Feestdag. Waarom zich ook aansluiten bij het feest van een staat die men verfoeit en waarvan men openlijk de verdwijning wenst? Artikel één van de N-VA-statuten werd immers niet gewijzigd: dat gaat nog altijd over het tot stand brengen van een Vlaamse Republiek binnen Europa.

 

Bart De Wever heeft het nochtans al vaker herhaald: op weg naar dat doel kan er geen sprake zijn van een revolutionaire stap, maar wel van een gestage evolutie. Vandaar het opzet om België voorafgaand om te vormen tot een confederale staat, gebaseerd op twee staten, Vlaanderen en Wallonië, waarbij Brussel en de Duitstalige gemeenschap zich het statuut van deelgebieden toebedeeld zouden zien.

op 21 juli ging de voorzitter een stap verder

 

De Wever preciseert daarbij dat een dergelijke hervorming maar mogelijk is na een akkoord tussen zijn partij en de PS.

Maar op 21 juli ging de voorzitter een stap verder. Te gast in het programma Trends Talk van Kanaal Z, heeft hij inderdaad zonder omwegen de hereniging van Nederland en Vlaanderen ter sprake gebracht.

De Val van Antwerpen

 

De man kent zijn geschiedenis: tot aan de Val van Antwerpen in 1585 tijdens de Tachtigjarige Oorlog, vormden de Nederlanden immers één geheel. En hij voegde daaraan toe: In 1993 al was ik mede-organisator van een Groot-Nederlands studentencongres. Die droom heb ik nooit opgegeven: op een dag zullen alle Nederlandstaligen opnieuw samenwonen. Ik zou gelukkiger sterven als Zuid-Nederlander dan als Belg.

*

 

CORONA & CENSUUR

VRIJE COMMENTAAR

*

Laten we wel wezen: volgens de Bijbel mocht Mozes Zijn droom niet meer beleven. Zijn volk kwam slechts nadien vrij. Maar dat verhaal is duizenden jaren oud: nu gaat alles a.h.w. met de snelheid van het Licht. Per slot van rekening zijn er reeds verkiezingen in 2013….

-

Helaas weeral: het is eigen aan de polletieke zakkenvullers om bij bepaalde gelegenheden het vuur op te stoken. Om daarna als naar ouds weer over te gaan tot de bla-bla van orde van de dag.

-

Maar daarover straks meer in de aankondiging van de IJZERWAKE op Zo 31 Augustus, waar het verband wordt gelegd tussen het aan de kant schuiven van de Grondwet voor de ongrondwettelijke Cowid-maatregelen en de te volgen Onafhankelijkheidsverklaring van Vlaanderen. De Vrije Lage Landen van Friesland in het Noorden, tot voorbij Duinkerken, aan de overkant der Vlaamse Bergen tot het Nauw van Kales.

-

O Dio Mio, zelfs de doden zullen verrijzen uit hun graf om mee te vieren…

 

 

Digithalys

 

 

 

OVER DE VIERDE (WOKE) IJSTIJD

Hieronder krijgt U als toemaatje oop de voorbije week een moeilijk maar zeer verhelderend verhaal hoe (in het geniep) onze hedendaagse samenleving vergiftigd wordt. Om, in navolging van het (verbeterd?) Commmunisme en (menselijker?) Nazisme, een ‘Nieuwe Wereld Orde’ te worden die zekerlijk noch voor geen tiende part niet Wit noch Christelijk mag zijn.

Kortom, een samenleving op de maat van S  atan, want sedert de Franse Revolutie is God Dood.

-

In Mei ’68 reeds was het verboden te verbieden, nu echter wordt het verboden te leven zoals we geboren zijn.

-

Min mening?

De Mens, staat geschreven in de Bijbel, werd geschapen Gode gelijk.

Man, vrouw, wit, zwart geel of rood: we zijn in wezen allemaal ‘Redelijke Schepsels Gods’. Alleen is de ene bevolkingsgroep door omstandigheden jaren, ja zelfs vele eeuwen voor op de andere. Wat meebrengt dat er voor iedere

generatie voortdurend veel werk aan de winkel is om bij te leren.

Brhamaputra, Confucius, Maarten Luther, Mohammed-de-Kinderverkrachter:

luister niet naar hun woorden, maar kijk naar hun daden.

Kijk, dat van ‘Bemin Uw Naasten gelijk Uzelf’: had Iemand me dat niet voor gezegd, ik ‘en met mij de meeste mensen) zouden het zelf uitgevonden hebben.

Mao mag gerust de pot op! Mest en i geen heiligheid, maar ‘t is de Ziel der Landbouw.

*

Nathalie Heinich, Frans sociologe, haalt uit naar de politieke correctheid die het academisch onderzoek verstikt.

*

foto: ©Vigenère en Wikimedia Commons

*

Hoe woke-activisten het Frans universitair onderzoek kelderen

*

Over de verwarring tussen wetenschap en ideologie

24/07/2021 Luckas Vander Taelen.

-

De bekende Franse sociologe Nathalie Heinich, die verbonden is aan het prestigieuze Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS), heeft sinds lang een reputatie opgebouwd als verdedigster van controversiële stellingen. Zo sprak ze zich uit tegen het homohuwelijk, maar niet op de hysterische manier van de Franse conservatieve katholieken. Haar replieken zijn steeds op indrukwekkende manier onderbouwd.

 

In de beste traditie van hoogstaand Frans intellectualisme zijn haar teksten een voorbeeld van hoe een debat gevoerd moet worden. Geen polemiek gaat ze uit de weg, maar ze houdt zich ver van oppervlakkig geruzie. Men hoeft het niet eens te zijn met haar om te genieten van haar grote intelligentie. Ik raad iedereen die zijn Frans en intellectuele vermogens wil testen een bezoek aan één van de vele internetpagina’s over haar aan.

Academisch militantisme

Recent heeft Nathalie Heinich een publicatie over een gevoelig onderwerp uitgebracht, dat zich afspeelt in een wereld die ze als onderzoekster bijzonder goed kent: een kort maar krachtig pamflet met de titel Ce que le militantisme fait à la recherche.

 

Daarin luidt ze de alarmbel over wat zij ziet gebeuren aan de Franse universiteiten, waar in navolging van Amerikaanse campussen het onderzoek steeds militanter wordt. Geëngageerde vorsers vergissen zich daarbij volgens Heinich van ‘arena;’ opvattingen die thuishoren op het publieke domein van burgeractivisme of politiek gaan stilaan de basis vormen van het universitair werk.

 

Militante vorsers vinden dat de universiteit een rol te spelen heeft in de strijd tegen discriminatie en onderdrukking.

 

Militante vorsers vinden dat de universiteit een rol te spelen heeft in de strijd tegen discriminatie en onderdrukking. Aan die overtuiging is hun onderzoek ondergeschikt. De strijdpunten van de militanten mogen dan wel juist en rechtvaardig zijn, vindt Heinich, alleen mogen die niet het uitgangspunt vormen van onderzoek.

Max Weber

Heinich herinnert eraan hoe de universiteiten zich hebben moeten bevrijden van religieuze en politieke druk. De grondlegger van de sociologie, Max Weber, had het in dit verband meer dan een eeuw geleden al over de ‘noodzakelijke neutraliteit’. Dat sluit natuurlijk niet uit dat een onderzoeker een persoonlijke mening heeft, maar nooit mag de grens vervagen tussen wetenschap en ideologie.

 

Heinich klaagt nu net het tegenovergestelde aan: activistische onderzoekers hebben hun wetenschappelijke rigueur ingeruild voor een vooringenomen manier van werken, waarbij het erop aankomt de juistheid van hun militante overtuigingen aan te tonen. Wat alles nog moeilijker maakt is dat ze niet langer de noodzaak inzien van het onderscheid tussen een wetenschappelijke neutraliteit en een ideologische benadering.

‘Alles is politiek’ wordt dan geponeerd, maar dat is niet meer dan een alibi voor de subjectiviteit van hun onderzoek

In een redenering die sterk doet denken aan die van Mei ‘68, zien zij ‘pure wetenschap’ als onmogelijk. ‘Alles is politiek’ wordt dan geponeerd, maar dat is niet meer dan een alibi voor de subjectiviteit van hun onderzoek, vindt Heinich. Militante onderzoekers vertrekken van een concept zoals witte dominantie, discriminatie of racisme en doen dan onderzoek dat onvermijdelijk leidt tot de bevestiging van dat concept.

 

Het doel, stelt ze, is niet meer het ontdekken van wat men niet weet, maar enkel de bevestiging van wat men reeds wist. Dat noemt zij ‘een parodie van de wetenschappelijke benadering.’

Het woke-virus

De eigen overtuiging wordt het prisma waardoor naar de wereld gekeken wordt, het criterium van de zoektocht naar de waarheid. Heinich betreurt ook de oprukkende overtuiging bij vele jongeren aan de universiteit dat eerder dan wetenschappelijke neutraliteit een ‘individuele beleving’ de enige garantie is van een correct onderzoek.

 

Men moet zelf lesbisch zijn om over vrouwelijke homoseksualiteit te werken, of gekleurd als het over racisme gaat. Het gaat zover dat de Sorbonne, de bekendste universiteit van Frankrijk, een onderzoekster engageerde die zichzelf aanprijst als ‘queer activiste en militante, specialiste op het vlak van gender.’

 

Het woke-virus heeft zich in een snel tempo verspreid aan de Franse universiteiten. Heinich ziet in wat zij ‘ontwakings-theologie’ noemt sporen van een schuldgevoel dat eigen is aan het Amerikaans protestantisme. In Frankrijk hebben intersectionaliteit en dekolonialisme zich opgedrongen als stugge dogma’s.

 

in tegenstrijd met wat onbevooroordeeld wetenschappelijk onderzoek moet zijn

 

Aan de universiteit van Montpellier werd tijdens een colloquium de ‘witte, heteroseksuele man’ aangeklaagd in de strijd tegen seksisme en racisme. Dat soort uitgangspunten is volgens Heinich volledig in tegenstrijd met wat onbevooroordeeld wetenschappelijk onderzoek moet zijn. Militantisme doet de betekenis en de waarde ervan in ijltempo verminderen. Vele onderzoekers lijken volgens haar vergeten te zijn dat hun werk niet mag gebeuren vanuit emotionaliteit, maar dat een strikte afstandelijkheid vereist is.

Intersectionaliteit

Het intersectionele denken deelt de wereld op in een dominerende ‘witte’ meerderheid en gedomineerde minderheden. Een zwarte vrouw die tot die laatste groep behoort, heeft volgens deze ideologie een specifieke situatie omdat ze niet alleen omwille van haar geslacht onderdrukt wordt, maar ook omdat ze gekleurd is – racisée, zoals dat in de Franse politiek-correcte newspeak genoemd wordt – en bovendien moslima, een driedubbele onderdrukking.

 

De context is hieraan ondergeschikt. Op die manier wordt het moeilijk om een vrouw te veroordelen zoals de moeder van Mohammed Mehra, die 7 mensen, waaronder drie kinderen, vermoordde. Zij was duidelijk medeplichtig, maar in de woke-wereld wordt zij beschermd door haar driedubbele achterstelling als gekleurde vrouw en moslima.

 

Het woke-denken leidt door de principiële opdeling van individuen tot een simplistische kijk op de maatschappij

 

Heinich citeert een ‘afrofeministe’ die door de universiteit van Limoges werd uitgenodigd. In een radio-interview poneerde die haar stelling dat een ‘witte’ man nooit anti-racist kàn zijn en hij nooit gelijk kan hebben tegen een zwarte of Arabische man. Dat sluit volgens Heinich elke genuanceerde kijk op complexe problemen uit. Het woke-denken leidt door de principiële opdeling van individuen tot een simplistische kijk op de maatschappij en tot een principiële victimisering van mensen, alleen omdat ze tot een intersectionele groep behoren.

IJstijden

Heinich klaagt deze machtsgreep van het ‘academisch militantisme’ zonder mededogen aan. Ze vergelijkt de sfeer aan de universiteiten met die van wat zij de ‘eerste ijstijd’ noemt, in de jaren na de tweede Wereldoorlog, toen radicale marxisten elk onderzoek de richting van de klassenstrijd uitstuurden om koste wat het kost het gelijk van hun ideologische opvattingen aan te tonen.

 

Een tweede ijstijd kwam er met Mei 68, waarbij de interuniversitaire research werd gekaapt door extreemlinkse Mao-sympathisanten. Nu bevinden we ons volgens Heinich in een derde ijstijd, waarbij ongeveer 50% van het onderzoek gaat over thema’s die de woke-militanten lief zijn, zoals gender en ras. Religie, dat vroeger door de linkse militanten als opium voor het volk werd afgedaan, wordt nu als een te respecteren eigenheid van de islamitische minderheid gezien.

Cancel culture

 

Dat academisch militantisme gaat gepaard met een grote intolerantie tegenover andersdenkenden. De cancel-culture verdringt stilaan het tegensprekelijke debat. Tegenstanders worden meteen op een volgens Heinich ‘stalinistische’ manier afgedaan als extreemrechts, wat een handige manier is om niet te moeten antwoorden op hun argumenten.

 

nieuwe censuur die oude totalitaire reflexen hanteert.

 

Toen in Grenoble een professor zich verzette tegen het gelijkschakelen van islamofobie met racisme en antisemitisme, werd die hard aangevallen door studenten. Zijn kritiek werd afgedaan als stalking, een persoonlijke aanval op de onderzoeker die aan de basis lag van die beslissing. Heinich noemt dit nieuwe censuur die oude totalitaire reflexen hanteert.

Heinich ergert zich ook aan de ‘écriture inclusive,’ de nieuwe manier van schrijven die de vermeende discriminatie eigen aan de Franse taal moet wegwerken door bij elk woord dat een groep aanduidt ook meteen de vrouwelijke vorm te vermelden voorafgegaan door een puntje. In linkse kringen staat het niet goed deze manier van schrijven te verwerpen. De Belgische Ecolo-ministers gebruiken ze ook in hun officiële mededelingen. Heinich vindt dit een uiting van een zeer ideologische kijk op gender.

Systemisch racisme

 

Heinich vreest dat de simplistische kijk op de wereld van bevooroordeelde onderzoekers sommige jongeren kan aanzetten tot gewelddadige actie. Ze geeft het voorbeeld van de door militanten geponeerde stelling dat de Franse maatschappij lijdt aan ‘systemisch racisme.’ Onderzoek daarover is meestal gebaseerd op verhalen over racistische ambtenaren. Die bevindingen worden dan veralgemeend, waardoor de organisatie van de Franse maatschappij gelijkgesteld wordt met discriminatie en racisme, of erger: de Zuidafrikaanse apartheid of het Vichy-regime tijdens de Duitse bezetting.

 

Het geloof dat Frankrijk een haast fascistische staat is, kan een perfect alibi vormen voor geweld. Heinich wijst op het gevaar dat jongeren aangetrokken worden door dergelijke extremistische stellingen, die vaak bevattelijker zijn dan doorwrochte, complexe analyses.

 

Ze betreurt ook dat de term ‘islamofobie’ gebruikt wordt tegen wie waarschuwt tegen radicaal islamisme. Met racisme heeft die term niets te maken, merkt ze op, wel met een afkeer van een religie. Dat is in Frankrijk nog altijd niet verboden. Maar in de woke-ideologie wordt dat onderscheid niet langer gemaakt en geldt het als een onderdeel van koloniaal denken.

 

Nathalie Heinich besluit dat strijden voor lovenswaardige doelen geen garantie is voor wetenschappelijk werk van niveau. Dat moet onderzoeken hoe de wereld is, niet hoe hij zou moeten zijn. Dat is de rol van de actieve burger, ver van de academische wereld. Het zal niet verwonderen dat zij kon rekenen op veel negatieve reacties vanuit de groepen die zij viseert. Die bewezen zo ongewild de waarde van haar bevindingen.

Luckas Vander Taelen