Archief

…

Geschreven door DIGITHALYS om 11:01 Reageer op dit bericht

Donderdag 19 september 2013

1522 - IN NEDERLAND IS MEN BOOS, NIET BANG

***

Donderdag 19 september

Zon 7u24-19u47

H Theodoor

1522 - IN NEDERLAND IS MEN BOOS, NIET BANG

Alleen de laag opgeleide Nederlander is …boos

En kiest daarom voor …. Geert Wilders.

I) INLEIDING

In Nederland beschikt men opeens weer over schrijvers (toetsentokkelaars?) van de soort die in vroeger eeuwen de grootheid van de Lage Landen mee hebben uitgemaakt. Ik heb het wel degelijk over een zekere Afsein Ellian, die ik nochtans niet de eer heb te kennen, en niet over de hoofdredacteur van het NRC Handelsblad, de landgenoot ex-De Schandaard, wiens naam mij meer te binnen schiet. Zijn daden echter waren groot, geen appeltjes van oranje, geen zilvervloot, hij heeft alleen het AVV-VVK daar tot op het bot weg geschraapt. Nederland, U bent gewaarschuwd : let op Uw saeck, want de man is een allesverdelger 1^ste Klas.

De man (Afsein Ellian : zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Overleg:Afshin_Ellian) is wereldburger, in Iran in 1966 geboren en thans hoogleraar aan de Universiteit van Leiden. Hij is slechts in Nederland van 1989. Chapeau!

Ik moet toegeven : het is een groot gebrek van mij niet eerder deze figuur te hebben gekend. Een mens zou zich beginnen afvragen, waarom niet Leuven ipv Leiden : wat hebben die Hollanders toch dat wij niet hebben?!

II MIDDEN

NRC heeft als doel het vernederen van het inferieure volk 17-09-2013 - Afsein Ellian - Elsevier

Is Nederland bang? Zijn Nederlanders bang voor de veranderende wereld?

“De Angst van Nederland: Economie, Europa en islam”. Dat was de titel van een speciale bijlage van NRC Handelsblad. Het zijn de favoriete thema's van NRC-ideologen. Een hypothetische dialoog tussen een Sjoertie en een Jantje:

Sjoertie: Ben je bang voor Europa? Jantje: Nee, maar het kost veel geld, Europa zou toch geld opbrengen? Sjoertie: Dus je bent bang voor Europa, en dat is te wijten aan Thierry Baudet.

Sjoertie belt Abdelkader Benali met het verzoek om in vijftienhonderd woorden aan te tonen waarom Thierry umm al-Kho'f is, oftewel de moeder aller angsten.

Onderzoek: Nederlandse kiezer is niet bang maar boos Vervolgens schrijft Abdelkader een tekst waarin Thierry niet één keer wordt geciteerd. Wel kon hij in het stuk zichzelf, Sjoertie en de redactie van NRC overtuigen van de grondgedachte dat Thierry umm al-Kho'f is.

Dat is ontzettend knap. Maar Abdelkader - wat de slaaf van het machtige betekent, en dat is nog altijd Allah - betrekt ook de angst van dit inferieure volk voor de islam.

Sjoertie: Ben je bang voor de islam? Jantje: Nou, niet echt bang, maar een beetje bezorgd. Kijk naar Syrië, Irak, Afghanistan, Jemen, Mali, Egypte. Ook moslims zijn bezorgd over de invloed van de islam op radicale geesten. Sjoertie: Fijn, je bent bang voor de islam.

Sjoertie belt een Hollandse terrorismedeskundige met het verzoek een tekst te schrijven over de onnodige, geheel imaginaire angst voor het islamitische terrorisme. De terreurdeskundige gehoorzaamt het bevel van de goede mens: 'Terrorisme is hier geen bedreiging.' Wauw, had dat maar eerder gezegd!

Sjoertie: Ben je bang vanwege de huidige economische toestand? Jantje: Makker, ik ben mijn baan kwijt! Jij niet kennelijk. Wat een onzin! Ik ben kapot, ik heb niets meer en wie niets meer heeft, hoeft niet meer te vrezen! Sjoertie: Heel goed, je bent erg bang.

Sjoertie belt een bedenkelijk peilingbureau met het verzoek om met de juiste cijfers te komen over de angst voor Europa, de economie en de islam bij het inferieure volk: 'De PVV-stemmers ervaren het vaakst paniek.' Allemachtig, zucht Sjoertie: dat dacht ik al.

Het debiliseringsproces bij een kwaliteitskrant moet een halt worden toegeroepen. Ook de postmodernistische waanzin kent grenzen. Zelfs als burgers erg bang zijn, is het toch de taak van de kwaliteitsdenkers om de oorzaken te vinden en te analyseren.

Een kwaliteitskrant ontleent zijn kwaliteit aan de moed om een contradictoir, innerlijk gesprek te organiseren in een buitengewoon instabiele en soms gevaarlijke wereld.

Wetenschappelijk onderzoek laat echter zien dat de Nederlandse kiezer niet bang is, maar boos. Uit onderzoek van Kieskompas van de Vrije Universiteit te Amsterdam is gebleken dat de Nederlandse kiezer niet bang is voor zaken als de crisis, werkloosheid en klimaatverandering, maar daarover juist boos is.

Volgens de onderzoekers ervaren vooral vrouwen en lageropgeleiden 'boosheid' en zelfs 'walging' over politieke partijen. Nee, ze hebben het niet over de islam. Van Thierry Baudet hebben ze ook nooit gehoord.

Deze mensen zijn erg ongerust over hun toekomst. Maar die postmodernistische media moeten ophouden met het beledigen van deze grote groep Nederlanders. In plaats daarvan moeten ze empathie en inlevingsvermogen tonen.

Dit geldt in dezelfde mate voor laagopgeleide allochtonen die in dezelfde positie verkeren. Terecht zegt politicoloog André Krouwel op basis van het onderzoek dat 'Nederland niet alleen financieel op het randje zit, maar ook emotioneel'.

Er zijn genoeg Nederlanders die goede redenen hebben om bezorgd te zijn over hun toekomst. Daarbij denken ze meteen aan grote financiële problemen waarmee de Europese Unie kampt.

Ze zijn terecht boos omdat de middenpartijen die het land moeten besturen, onvoldoende inlevingsvermogen hebben voor de problemen van deze grote groep. Deze politici zijn zelfs niet bereid om in gesprek te treden met verontwaardigde kiezers. Zodoende worden ze uitgeleverd aan de SP en PVV. Zij communiceren wel met deze bezorgde burgers.

De speciale bijlage van NRC Handelsblad vormt een uitstekend voorbeeld van wat er misgaat binnen de intellectuele en de politieke elite van Nederland. Wie wil begrijpen waarom de gewone Nederlanders zo boos zijn op meeste politici en commentatoren in de media, moet de bijlage van NRC Handelsblad lezen. Die is doortrokken van één gedachte: het klootjesvolk moet effectief en scherp worden vernederd.

Door dit volk gaat het feest van Beethoven niet door en kunnen die leuke moslims niet overal moskeeën bouwen.

Weet u eigenlijk welke groep echt bang is? Dat zijn kwaliteitsdenkers, kwaliteitspolitici en kwaliteitskranten. Ze zijn bang voor Nederlanders die de last van de crisis moeten dragen, die de last van negatieve neveneffecten van het multiculturalisme en islam moeten dragen.

Woede is beter te controleren dan angst. Woede kan worden verzacht door in gesprek te treden met bezorgde mensen en door ze tegemoet te komen in hun redelijke eisen.

Politiek en woede! Dat is pas een beangstigende combinatie.

III SLOT

Na het lezen van bovenstaand artikel, ben ik ook een beetje … bang geworden. Bag voor het intellectualisme van dit buitenlands genie.

Ik begin me zelfs af te vragen, of hij wel de juiste bedoelingen met ons voor heeft. Van dicht te volgen. Ik voel wolfijzers en schietgeweren, meer dan die er zijn waarschijnlijk. Ganzen moeten uit hun doppen kijken, als de wolf de passie preekt.

Één ding is zeker : die Peter Vander Meersch staat nu wel met de billen bloot! Op iedere bladzijde van zijn NRV Handelsblad..

Wordt vervolgd.

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

…

Geschreven door DIGITHALYS om 18:26 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 september 2013

1521 - OP DE TJÉ BIJ DE NOORDERBUREN

1521 - OP DE TJÉ BIJ DE NOORDERBUREN

De Moerdijkbrug, over het Hollands Diep

Ondertitel : water dat verbindt.

I) INLEIDING

De Dagelijkse Standaard, een brievenbus-krant uit Nederland, wordt net als Camps, met de dag interessanter. Het groot verschil met Camps en DM, is dat op DDS wat ‘speling’ zit. Standpunten zijn er om belicht te worden, want pas in de volle klaarte komen de constructie-fouten aan de oppervlakte…..

Uiteraard zijn wij, Vlamingen, tot hiertoe maar halve Heel-Nederlanders, maar wèten wat men zoal boven de Moerdijk denkt, kan en moet de verstandhouding bevorderen.

II MIDDEN

Eindelijk, de Nederlandse media ontwaken!

Geplaatst door trias politica op 17 september, 2013 - 17:45

Eindelijk, eindelijk beginnen de Nederlandse media te ontwaken uit hun lethargische euro-slaap. Gisteravond zond het programma Tegenlicht van de VPRO een werkelijk uitstekende reportage uit over de eurocrisis, waarbij zij zelfs Bernard Connolly bereid hadden gevonden om voor de camera iets te zeggen over de euro. Chapeau!

Met name het opteden van Connolly mag bijzonder worden genoemd. Hij geeft zelden nog interviews, niet verwonderlijk na de schandalige media behandeling die deze aimabele expert jarenlang heeft moeten ondergaan, nadat hij door de EC buiten was gewerkt wegens zijn realistische en inmiddels juist gebleken kijk op de eenheidsmunt en de gevolgen van de invoering daarvan.

Ook de vermaarde speculant George Soros had in het Tegenlicht-programma een prominente rol. Tegenlicht vergat overigens wel te vermelden dat Soros sinds 2010 is gedraaid in de oplossingsrichting voor de eurrocrisis. Waar hij in 2010 nog de Europese politieke noodfondsen-aanpak voorstond en in 2011 Eurobonds propageerde, komt hij nu (september 2013) tot de conclusie dat de herintroductie van wisselkoersen binnen de eurozone de enig juiste weg is. Het kan verkeren.

In de Tegenlicht uitzending werd verder een hint gegeven naar de alternatieve euro-plannen van prof. Hans-Olaf Henkel (Noord/Zuid euro) en prof. Markus Kerber (Guldenmark), de twee Duitse professoren die ook zullen spreken tijdens het grote DDS Euro Debat. Invoering van het plan van Henkel of dat van Kerber zou natuurlijk een veel betere constructie zijn dan het huidige one-size-fits-none Euro Pact, maar beide alternatieven vereisen een wijziging van het EU-verdrag en die tijd is er niet meer.

Als men al kritiek op deze Tegenlicht-reportage zou moeten geven, dan zou dat uitsluitend de door Tegenlicht gemiste kans zijn, dat zij voor deze uitzending niet ook even bij Ten Dam zijn langsgegaan (dat was een kleine moeite geweest en daarvoor hadden ze niet eens het vliegtuig naar New York hoeven te nemen). Want Ten Dam draagt al sinds 2010 de visie uit dat wisselkoersen binnen de eurozone noodzakelijk zijn, en hij heeft toen ook al -evenals Connolly- voorspeld wat de verdere gevolgen zouden zijn als de Europese politieke elite het one-size-fits-none project zou voorzetten en dat kan ‘bekeerling’ Soros - met diens reputatie en al zijn kwaliteiten en inzichten- hen hierbij niet nazeggen. Juist hierom was het ook een omissie dat de voor Tegenlicht voortreffelijk commentaar gevende prof. Ewald Engelen in de uitzending niet even aan Ten Dam refereerde.

Het grote voordeel van de oplossing van Ten Dam is, dat zijn plan binnen het bestaande Euro Pact geïmplementeerd kan worden. Het Nederlandse alternatief is in dat verband te prefereren boven de beide Duitse. Zie ook deze analyse op de site van Instituut Clingendael.

Al met al een was de Tegenlicht-uitzending een keerpunt in de verslaggeving door de Nederlandse media van de eurocrisis. Een geheel andere toon en geheel andere conclusies dan het Tegenlichtprogramma ‘Het jaar dat de euro valt’ van januari 2011. Toen liet Tegenlicht zich nog meeslepen aan de hand van met name toenmalig GroenLinks Tweede Kamerlid Cees Vendrik, Mathijs Bouman, de NOS, Nieuwsuur en Buitenhof en propageerde daar een Europese politieke unie (de Europese Superstaat), compleet met Eurobonds. Het kan verkeren, zei Brederode.

III SLOT

Kijk, kijk! Zou ik zo zeggen : wat zegt het NRC Handelsblad hierover? Die hebben toch een van de beste hoofdredacteurs ter wereld, al is het ‘overschot’ van bij ons.! Volgt het lezers-getal van dat blad de hoopvolle tred van DM, DS, GVA en van ’t Belangske? Bij ons, beneden de Moerdijk, is er straks ruimte vrij voor een nieuw maar deze keer degelijk dagblad. Misschien dat DM, na faillissement, kan overgenomen worden? Kan toch niet meer veel mogen kosten. Is zo goed als uitgeleefd! Overnemen, uiteraard, op voorwaarde dat de subsidies blijven ….

Leuk om horen, jongens, dat jullie daar het hebben over ‘de andere Euro’, een constructie die bij de elite in Bruxellabad met klinken aks een aanzwellend orkaan. Als vind ik die Mark/Gulden ook niet mis. Zouden wij,, Vlamingen best van meet-af aan ook op die kar springen, met of zonder elfendertigste staatshervorming. Ik zie ze bij ons, onder de armoe & taalgrens in het Zuiden, al sip kijken, als die munt na een paar jaar dubbel zoveel blijkt waard te zijn als hun Euro. Wedden dat hunne frank dan subiet valt?!

De moraal van dit verhaal vond men, lang geleden, ook al bij Bedero….

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

…

Geschreven door DIGITHALYS om 16:19 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 september 2013

18 01 1520 PRINSJESDAG

18 01 1520 PRINSJESDAG

I) INLEIDING

Hugo Camps, het zal iedereen al wel zijn opgevallen, verdient met de dag meer en mee mijn aandacht. Hij is net als oude wijn, die met de dag verbetert. Hij geeft een verduiveld goede schilder-pen, maar de ideologie die zo veel miserie over de wereld heeft gebracht, het Nationaal en Internationaal Socialisme, zal hij wel nooit meer te boven komen.

Uiterlijkheden (show), smijten met overheidsgeld, en weten jullie het nog? De Geschiedenis van ‘Het Gebroken Geweer’, waarvoor we moeten teruggaan naar de tijd kort vòòr WO II. Geen bewapening, schreeuwden de Sossen toen, we moeten alleen praten… Wat maakte dat de Belgen en de Fransen samen geen 10% bezaten van wat Hitler bezat aan vliegend en schietend tuig.

Dezelfde elementen die U nu terugvindt bij Camps….

II MIDDEN

Tot de Balkonscène heb ik Prinsjesdag uitgezeten, zij het in verwarring

Prinsjesdag is een onvermoeibare traditie in Nederland. Ieder jaar komt het staatshoofd in een gouden koets voorgereden op het Binnenhof. Eenmaal in de Ridderzaal leest de koning voor de verzamelde parlementsleden de Troonrede voor. Oftewel: het beleidsplan van de regering.

Na jaren Beatrix was het gisteren de beurt aan Willem-Alexander. Hij begon met een dankwoord voor zijn moeder en een traan voor zijn overleden broer Friso. Vreemde ouverture: begrotingscijfers en economie staan als een tang op een varken bij emotie.

Tot de Balkonscène heb ik Prinsjesdag uitgezeten, zij het in verwarring. Van de ene kant gecharmeerd dat politiek nog eens decorum had. Democratie is toch al zo vreselijk alledaags. Anderzijds was er die gouden koets die me tegenstond. En het hoedenfestival van de dames parlementsleden.

Ascot.

De Troonrede was vooral een droevig verhaal zonder vrolijke muziekjes. Belgische vonken van optimisme dwarrelden niet in de rondte. Alles in de min: koopkracht, zorg, pensioenen. Werkloosheid dan weer in de plus.

Het spartaanse bezuinigingsmodel van premier Rutte heeft Nederland niet uit de crisis geholpen. Eigenlijk heeft de samenleving het vertrouwen in de coalitie van liberalen en sociaaldemocraten al opgezegd.

Misschien terecht.

Hoeveel wiet moet je op hebben om peperdure Joint Strike Fighters aan te schaffen terwijl het volk kreunt?

Hugo Camps

III SLOT

Van Prinsjesdag onthoud ik telkens vooral de hang naar traditie. En dat is lovenswaardig. Dat zou ook wat meer mogen bij ons, maar helaas, zowel wijzelf als onze Vorsten zijn uit een ander soort hout gesneden. Of het ooit weer goed komt of niet, hangt alleen af of de vergissing van 1830 ooit nog kan recht gezet worden.

In Nederland is men realistisch, daar waar in on s land de goed nieuws show wordt voort gezet, tegen beter weten in. Hier gaan ‘de communautaire problemen’ voor, de ontnuchtering komt later wel. Mooi voorbeeld is Antwerpen wel : decennia-lang Rood Bestuur van potverteren en nu moet BDW de noodzakelijke harde maatregelen nemen door met 1420 eenheden het stadspersoneel af te slanken.

Neen, natuurlijk niet, heeft Camps dàt gezien. Hij vindt het wel niet kunnen, dat de jonge koning een paar zinnen uitspreekt in de persoonlijke sfeer. Emoties, zegt hij, passen niet bij cijfers. Bijna 100% van de Nederlanders denken daar op Prinsjesdag wel even anders over, en het zijn net dat soort vertrouwelijkheden (die er geen zijn) waardoor het volk de Oranjes blijft in het hart sluiten.

En dat op de uitgaven voor Defensie geen maat staat, hebben de Nederlanders aan zichzelf te danken, want zij hebben tenslotte deze Regering Rutt II gekozen. Dat kan, bij de eerstvolgende verkiezing, op democratische wijze, worden recht gezet. Geert Wilders is de man, die met de PVV het land redden kan.

Camps heeft daar niet aan gedacht. Want ook dàt is geen spek voor een Rode Bek…..

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

…

Geschreven door DIGITHALYS om 13:05 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 september 2013

1519 - ABOU I, SAMEN MET ABOU II, GAAN SAMEN VOOR NOG VELE ABOUTJES, TENZIJ…..

1519 - ABOU I, SAMEN MET ABOU II, GAAN SAMEN VOOR NOG VELE ABOUTJES, TENZIJ…..

Onderstaand ideetje voor Kerstmis :

Geen kerstbollen, maar Abou-tjes

I) INLEIDING

Er moet iets mankeren aan mijn korte termijn-geheugen. En ja, natuurlijk stelt men zoiets vast eenmaal het er niet meer is.

Dat van het korte termijn menselijk geheugen weet ik nog maar sedert ‘Blokken’ van gisteren, omdat de jonge snelle (in de 2 betekenissen) 23-jarige Saar Bossuyt daar, zei ze, ineens last van had. Stel U voor : iemand met zo’n interstellair lange termijn-gejeugen, mankeert ineens iets aan het korte, omdat de naam Rik De Sadeleer niet subiet op haar lippen sprong. Zei ze.

Eerst zag ik in dat Kortrijks knap kind (3x K, omdat er in Kortrijk een winkelcentrum ‘K’ bestaat) de ideale schoondochter, maar dat bleek fout. Had moeten zijn ‘ideale kleindochter’….

Enfin, om maar te zeggen, dat het verschil tussen die twee Abou’s mij mettertijd was ontgaan. Al die volksvreemde haatbaarden trekken dan ook zo goed op elkaar.

Doen ze dat met opzet, of worden ze zo door de natuur afgeleverd?

II MIDDEN

FDW : “Geen visum voor asielbedrieger Abou Jahjah!”

Filip Dewinter: “Abou Jahjah is een antisemitische Hezbollah-militant die het (zelfmoord)terrorisme verheerlijkt en in wezen bij ons Arabisch-islamitische enclaves nastreeft. Geen visum voor deze asielbedrieger!”

Na ongeveer tien jaar in Libanon te hebben gewoond keert Dyab Abou Jahjah terug naar België “om zijn missie voort te zetten”. Naar eigen zeggen wil hij bij ons nu een beweging gaan opzetten die “veel groter en sterker en efficiënter kan worden dan de AEL ooit geweest is”.

Laat ons een kat een kat noemen: ofschoon Abou Jahjah zich tegen hem afzet, verschilt hij in essentie niet met Abou Imran (Fouad Belkacem van Sharia4Belgium). Abou Jahjah is eigenlijk gewoon de ietwat sluwere, welbespraaktere, afgelikte en minder clowneske versie van Abou Imran. Dat maakt hem allicht nog gevaarlijker. Waar de orthodoxe soenniet Abou Imran de racistische, antisemitische en inhumane sharia in onze samenleving wil installeren, wil de uit Libanon afkomstige Abou Jahjah, een linkse Arabisch-nationalist en naar eigen zeggen ‘cultureel moslim’, alsook notoir Jodenhater, (zelfmoord)terrorismeverheerlijker en Hezbollah-militant, onze samenleving injecteren met het typische Arabisch-islamitisch racisme, paranoïde slachtoffer- en complotdenken, antisemitisme en Westenhaat. De einddoelen van Abou Imran en Abou Jahjah mogen dan wel enigszins verschillen, voor onze tolerante samenleving en democratische rechtsstaat vormen ze hetzelfde gevaar.

De Arabisch-Europese Liga (AEL), waarvan Abou Jahjah vele jaren de voorman was en die onder de naam RESIST samen met de PVDA van Peter Mertens naar de verkiezingen trok, benadrukte naast de Arabische zeker ook de islamitische identiteit. Zo wilde de AEL islamitische feesten zoals het offerfeest erkend zien als nationale feesten en wilde het islamitische scholen, verzorgingshuizen en bureaus voor hulpverlening oprichten. Abou Jahjah verzet zich tegen assimilatie en wil in ons land eigenlijk Arabisch-islamitische enclaves bewerkstelligen. Na de islamitische aanslagen van 9/11, stelde Abou Jahjah dat hij een gevoel van victorie voelde.

Verder is de AEL voor de vernietiging van Israël, verheerlijkt de AEL het terrorisme van Hamas en Hezbollah en publiceerde de AEL antisemitische cartoons waarin Anne Frank werd afgebeeld samen in bed met Hitler. AEL-bestuurslid Brahim Harchoui ging op bezoek bij de Palestijnse terrorist Samir Kuntar, die graag de Hitlergroet brengt en in lijn daarmee vier onschuldige Joden in koelen bloede vermoordde, onder wie een 2-jarige kleuter die hij met zijn geweerkolf tot moes sloeg. AEL-voorzitter Karim Hassoun sprak op Hitleriaanse wijze over het ‘Joods probleem’. De beruchte AEL-betogingen in Antwerpen die Abou Jahjah leidde, hadden een antisemitisch karakter: naast leuzen pro Hamas en Hezbollah, werd ook een pop verbrand die een orthodoxe Jood moest voorstellen. De leuze van Abou Jahjah over de Joden in het Midden-Oosten is: “La valise ou le cerceuil”, oftewel: “Oprotten of je vertrekt in een doodskist.”

Laten we tot slot niet vergeten dat het Verenigd Koninkrijk in 2009 Abou Jahjah de toegang tot zijn grondgebied verbood. De autoriteiten oordeelden dat de achtergrond van Jahjah en zijn connecties met de antisemitische en terroristische Hezbollah een gevaar voor de openbare orde konden betekenen. De EU heeft zopas (de militaire tak van) Hezbollah eindelijk op de terreurlijst gezet. Reden genoeg om de daaraan gelieerde Abou Jahjah de toegang tot ons land te ontzeggen.

III SLOT

JaJa, en toch is dus de ene Aboe de andere niet.

Eigenlijk zou er met dat soort geen probleem mogen zijn. Hun esbattementen elders laten aan duidelijkheid niets te wensen over : zij zijn hier om kwaad te berokkenen en dus moeten wij de eersten zijn om toe te slaan.

En aangezien het recidivisten zijn nog voor ze beginnen, passen wij dezelfde kloefkapper-logica toe die ook zij toepassen, zo gauw ze de kans schoon zien. Vooral het gesol met onze feestdagen hangt mij de keel uit en daarom stel ik voor; voor het te laat is, om die twee elk apart in een hoge mooie kerstboom te hangen.

Als dat gebeurt volgens de regels van de kunst, de hunne dus, zullen we nadien nooit nog iets van ze horen en spelen we vroeg of laat onze Christelijke Feestdagen niet kwjt.. Zeg nu zelf : 144 maagden dag-dagelijks moeten bedienen, da’s niet niks! Ze zullen de handen vol hebben!

’t Is toch waar! Iemand moet het goede voorbeeld durven geven! En moest er na-ijver komen tussen de steden voor dergelijke toeristische attracties, ik zou zeggen; er lopen nog genoeg andere Aboutjes op vrij voeten.

O ja, k wil natuurlijk niet in-humaan’ overkomen. Iedereen moet de kans krijgen om (voordien) als de weerlicht de grenzen over te zijn! Want wie, na het tot 10 tellen, niet gedoken is, is er aan!

Pssst

De expositie der kerstbomen moet 50/50 gebeuren, afwissend ’n aandere IET gebeuren, om geen ruzie te hebben. Soemniet en’n Sjiïet, al kan dat ’n probleem geven, want uiterlijk geen verschil. Zich bekeren tot het Christendom zal dan te laat zijn.

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

…

Geschreven door DIGITHALYS om 11:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 september 2013

1518 - SIEGRIED ALS ‘NONKEL OLIFANT’ IN DE PORCELEINKAST

***

Woensdag 18 september

Zon 7u23-19u50

H Ariadne

1518 - SIEGRIED ALS ‘NONKEL OLIFANT’ IN DE PORCELEINKAST

Anne de Vries : Bartje lust geen bruine bonen

SPA-Rode Kool slaat toch zo sterk op….

Waarom toch zijn Vlaamse Leeuwen niet altijd kudde-dieren zoals ze leven in de vrije natuur…

I) INLEIDING

Wat zouden we voor Nonkeltje nu best onthouden over de valstrik van Bart Stinckman in De Schandaard: dat het een akkefietje was, of een ongeluk , net zoals een dodelijke kogel in eigen voet, dikwijls in een klein gaatje zit?

Kijk, door al dat ‘verruimen’, is de Baas zelf zowat het tegenovergestelde daarvan geworden, want zo mager als een lat geworden.

Waarom trouwens BDW langs de kant van de Loge heeft willen ‘verruimen’ zal wel voor altijd een mysterie blijven. Tenzij uiteraard de Loge aan het bijdraaien zou zijn. Om het even, als er zo nodig dan toch moest ‘verruimd’ worden, waarom dan niet meteen de Belangers aangesproken? Zoals ik het zie (en ik ben zeker niet alleen) zat daar niet 1 of 2% in, maar met de hele partij ineens wel 15%. Want dat zou geen ‘verruiming’ meer zijn geweest, maar Godsvrede.

40% + 15% = absolute meerderheid. Maar misschien kan BDW als ‘historicus’ beter het verleden uitleggen, dan rekenen en tellen….

II MIDDEN

Siegfried Bracke brengt de NV’A onheil

(Marc Grammens, Overgenomen uit ‘tbij ’t Pallieterke)

vaak zou Bart de Wever de laatste tijd niet hebben gepreveld: lieve God,bescherm mij alstublieft tegen mijn vrienden, mijn vijanden kan ik zelf wel de baas.

En hoe vaak heeft de Heer niet geantwoord: Bart, jongen, niet overdrijven, wie heeft die vrienden van u binnengehaald in de N-VA?

Want aan waarschuwingen heeft het niet ontbroken. Neem nu Bracke. Toen die meer politiek brood zag in de partij van De Wever dan in de sp.a, waar hij wegkwijnde en die

zelfs zijn VRT-carrière niet meer steunde,was het De Wever die hem met wijd opengespreide armen in de N-VA opving, tegen het advies van wie Bracke kende en De Wever vergeefs probeerde uit te leggen dat wie door zijn ouders Siegfried werd genoemd, niet noodzakelijk zestig jaar later nog steeds een flamingant was. Ging Bracke niet fier op zijn lidmaatschap van de loge, en was het niet

de loge van het Groot-Oosten die bij monde van haar grootmeester ooit in De Morgen had verklaard dat ze weliswaar niet aan politiek deed, maar bij wijze van uitzondering wel tegen het Vlaams-nationalisme was? Later

gaf Bracke toe dat zijn overstap naar de N-VA hem opgezadeld had met “problemen” bij de loge. Hoe anders kan hij die problemen hebben opgelost dan door zijn publiek optreden ondergeschikt te maken aan de eisen van de Belgisch-radicale en overwegend francofone vrijmetselarij?

Voor zijn beurt

Men kan geen twee heren dienen, zegt een Vlaamse volkswijsheid. Toen wijlen professor Robert Senelle, een man van grote correctheid, na een lang leven als socialist en logebroeder, radicaal Vlaamsgezind werd, verliet hij de socialistische beweging en nam ontslag uit de loge. Hij wist wat wel en niet verenigbaar was. Heeft Bracke ontslag

genomen uit de loge? Niet dat men weet.

Maar in De Standaard gaat hij wel zeggen dat het Vlaamse zelfstandigheidsstreven géén prioriteit is en dat zijn partij in de volgende regering wil zitten, ook als die zich alleen met economische kwesties bezighoudt.

Later heeft men daar allerlei soorten uitleg voor verzonnen, maar het was duidelijke taal: het eerste programmapunt van de N-VA (onafhankelijkheid voor Vlaanderen) werd terzijde geschoven: voor Bracke bestond

er geen loyauteitsconflict meer tussen zijn lidmaatschap van de loge en van de N-VA.

Alleen had, als hij gelijk had, de N-VA geen reden van bestaan meer. Le Soir toonde zich hierover zeer tevreden.

En dan is het onwaarschijnlijke gebeurd.

De Wever en anderen van N-VA verklaarden dat Bracke “voor zijn beurt” had gesproken. Dat wilde dus zeggen, dat Bracke wat had moeten wachten voordat hij met zijn verloochening van het Vlaams-nationalisme uitpakte.

En alsof het zelfvernietigend vermogen van de N-VA onbeperkt was, waren er die vervolgens opmerkten dat het om een “en-enverhaal” ging. Men diende de Vlaamse zelfstandigheid na te streven én tegelijkertijd een degelijk beleid voor Vlaanderen uit te stippelen. Voor een deel is dat vanzelfsprekend (wie kan tegen meer welvaart voor Vlaanderen zijn?), maar voor een deel roept dat bedenkingen op. Herinner u het verhaal van het Vlaams Blok. Dat beweerde ook altijd dat men én voor onafhankelijkheid was én tegen vreemdelingen, maar zo’n houding is niet vol te houden, en uit de electorale neergang van het Vlaams Belang is dat daadwerkelijk gebleken. Er is altijd iets dat primeert, iets dat in de perceptie blijft hangen als het wezenskenmerk van een partij. Door er een “én-én” van te maken, bleef bij velen alleen het vreemdelingenstandpunt van het VB in de perceptie over, waarna de vijanden van het Vlaams-nationalisme zich op dat ene thema konden werpen. Niet zonder succes, zoals met weet.

Dubbelzinnig

Bracke zegt nog dagen nadat hij zogenaamd werd “teruggefloten” (bijvoorbeeld in De Morgen, 2 september) dat “confederalisme geen doel op zichzelf is”? Nee? Vindt de N-VA dat? Eén van de opmerkelijkste kenmerken van alle volksnationale bewegingen die de wereld heeft gekend, is dat ze hun voeten vegen aan de bewering van de bondgenoten van het imperialisme en kolonialisme, dat onafhankelijkheid welvaart zou kosten. Allemaal hebben ze die kritiek verworpen, want ze wilden liever leven in een zelfstandig land, met minder welvaart, dan in een kolonie, met meer welvaart. Echte nationalisten – en die vormen de basis van het Vlaams-nationalisme – worden niet door een welvaartsstreven gedreven en worden niet door een mogelijke welvaartsvermindering afgeschrikt. Als de N-VA Bracke volgt – en het ziet ernaar uit dat hij zelfs door De Wever wordt nagepraat – houdt de N-VA op een Vlaams-nationale partij te zijn, want voor nationalisten is zelfstandigheid – ook in de vorm van confederalisme – juist wél een doel op zichzelf.

Wat een treurigheid. Het lijkt wel alsof de N-VA, amper een goede drie jaar nadat ze een grandioze verkiezingsoverwinning had behaald en heel eventjes België aan het wankelen had gebracht (enkele uren, laten we zeggen: totdat De Wever het eersteministerschap cadeau gaf aan Di Rupo en België wist dat er geen gevaar meer dreigde), en nauwelijks een jaar of zo nadat de Vlaamse opinie volgens peilingen bereid was om de N-VA een nieuwe en beslissende verkiezingsoverwinning te schenken (tot 40 procent van de stemmen), lijkt het wel alsof de vermoeidheid heeft toegeslagen en de N-VA de strijd heeft gestaakt. Want het is niet alleen Bracke die “voor zijn beurt sprak”, die de partij schade heeft berokkend, maar ook – vrees ik – de daaropvolgende tamme, slappe, dubbelzinnige reactie van de kopstukken van de partij. De Wever wekt de indruk dat hij het te druk heeft met zijn burgemeesterschap om zich nog met zijn partij bezig te houden.

Beseft De Wever wel wat hij zijn partij aandoet door deze indruk te wekken? Velen denken nu dat het eerste punt uit het partijprogramma (zelfstandigheid) op initiatief van Bracke rustig mag worden uitgewist. Weet De Wever dat Hugo Camps voor vele Vlaamsgezinden spreekt als hij zich afvraagt (in De Morgen, 1 september), “hoe en waarom Bracke bij de N-VA is terechtgekomen”, en waarom De Wever nooit een bevredigend antwoord op die vraag heeft verstrekt? Weet De Wever dat als hij, zoals wordt gefluisterd, Bracke aan het hoofd van de N-VA-lijst voor de Europese verkiezingen plaatst, die lijst een minder goed resultaat zal opleveren dan verwacht, want dat velen zullen denken dat Bracke in Europa alleen maar de aanzienlijke vertegenwoordiging van de Belgische loge (met Michel, De Gucht, enzovoort) zal gaan versterken, niet Vlaanderen? En dat nogal wat Vlamingen vinden dat dit niet de taak is van de N-VA, en de N-VA daar ook niet voor mag worden gebruikt?

Mark Grammens

III SLOT

Iemand die decennialang gepokt en gemazeld is in BRT-kringen, kan volgens mij geen goeie Vlaming meer zijn. Dat Linkx zijn, daar nog aan toe, die zijn niet allemaal het doodkloppen niet waard. Maar dat jarenlang onderdanig gevlei naar al wat naam en faam had in de vette boterton, moet het sterkste karakter meegezogen hebben.

Het kan natuurlijk ook zijn, dat wij bloggers maar rand debielen zijn, die het nobel spel van geven en nemen niet zo rap door hebben. Stel U eens voor, dat Nonkel Siegfried Heil! vanwege BDW het Paard van Troye moet zijn, die de Reyerslaan naar zijn kant trekt! Stal U voor, dat Tine Tanghe, gedrapeerd in een reusachtige Vlaamse Leeuw (wat op slag heel wat minder houterig zou aandoen!) zoals een Revolutionaire Marianne met half ontblote boezem, de standaard met de leeuwenvlag vuist en voet de vane omtrent, het Nieuws van 19 uur zou komen aflezen van haar autocue. Dart ze zou beginnen met ‘Gebed voor het Vaderland’ en afsluiten met, afwisselend, een dreunende Vlaamse Leeuw of het ‘Ons vir Suid Afrika’….

Ik stel mij voor, dat er in de straten rondom een massa voplk zou staan juichen, terwijl op zegewagens de verslagen Francofonen worden afgevoerd … En op de transen zouden de Leeuwen dansen….

Bartje, die voor Vlaanderen al zoveel heerlijke zaken gepresteerd heeft, zal hopelijk deze keer zijn portie bruine bonen opeten, die hem door de kiezer worden opgeschept, en niet voor tijd van tafel vmuchten…..

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

…

Geschreven door DIGITHALYS om 09:22 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 september 2013

1517 - FUSIE IN DE MEDIA-WERELD. LATER DAN HET FUSILEREN ZELF…..

1517 - FUSIE IN DE MEDIA-WERELD. LATER DAN HET FUSILEREN ZELF…..

ACTUEEL

DE MEDIA-FUSIE IN ACTIE

GROTE KUIS GAAT BEGINNEN

HET REGENT ONTSLAGEN BIJ

GAZET VAN ANTWERPEN

HET BELANG VAN LIMBURG

Medewerkers die er voor zorgden dat door hun 'geschrijf' de krant in vele gezinnen 'buitenvloog' en waardoor de oplage drastisch en constant verminderde mogen blijven:

want het order is:

de Gazet van Antwerpen moet kapot !

Dit bericht is ’n primeur, de zoveelste trouwens, die U in exclusiviteit had kunnen aangeboden geweest zijn, moest U voor minder dan € 5,- per maand een abonnement gehad hebben.

…

…

Geschreven door DIGITHALYS om 16:41 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 september 2013

1516 - MET WIE OBAMA VERKEERT, WORDT HIJ VEREERD

***

Dinsdag 17 september 2013

Fruitmaand

Zon 7u21-19u52

H Lambertus van Maastricht

Sint-Lambertus brengt het spinnewiel bij de heerd

1516 - MET WIE OBAMA VERKEERT, WORDT HIJ VEREERD

De Syrische vrienden van Obama

Brengen de Vrede aan die ene geknielde landgenoot…..

I) INLEIDING

Gevoelige lezers slaan dit stukje, overgenomen bij E.J. Bron, best over. Ik heb er echter aan gehouden, het toch te brengen, omdat er zelfs in ons eigen land nog altijd mensen zijn die de ‘godsdienst’ die van uit Saoud Arabia is uitgezwermd, als een godsdienst evenwaardig aan het Katholicisme aanvaarden.

Ze kunnen daarvan overtuigd blijven, net zolang tot ze door de werkelijkheid worden ingehaald….. waarbij Obama hen daarbj zeer grondig hlpt en bijstaat. .

II MIDDEN

Syrische “rebellen” onthoofden – kinderen kijken toe

Posted on 15 september 2013 door E.J. Bron

Hoe wreed de islam tegenover ongelovigen en vrouwen is, kan intussen iedereen, die met de ogen open door het leven gaat, zien. Dat deze wrede, mensverachtende Steentijdideologie haar perverse bloeddorstigheid belangrijker vindt dan het welzijn van haar eigen kinderen, moest een fotograaf in de stad Keferghan, in het noorden van Syrië van dichtbij meemaken. Hij heeft het barbaarse schouwspel gedocumenteerd.

Het zwaard rust kort op de nek van de man, die geblinddoekt onder een blauwe hemel neerknielt. Enige ogenblikken later zwaait de beul zijn rechterarm naar beneden en de gevangene is dood.

Deze barbaarse scene wordt door een menigte joelende mannen, velen van hen eveneens bewapend, gevolgd. Op een laag muurtje, slechts enkele meters verwijderd van de plaats van executie, zitten kinderen. Netjes naast elkaar zoals bij ons in het kindertheater en kijken stil en vermoedelijk zwaar geschokt toe hoe het hoofd van de man van zijn romp wordt gescheiden.

Hier het artikel van de journalist uit de Daily Mail, vertaald door Thore Feuerbach:

“De man werd naar de plek geleid. Hij was geblinddoekt. Ik begon foto´s te maken, de een na de ander. Het zou de vierde executie zijn die ik deze dag fotografeerde. Ik voelde me vreselijk, stond meerdere keren op het punt van braken. Maar ik hield het in, want ik wist dat ik dit als journalist moest documenteren, net zoals ik daarvoor al de drie andere onthoofdingen op drie andere plekken, buiten Aleppo, had gefotografeerd.

De menigte begon te jubelen. Iedereen had er zin in. Ik wist dat ze me zouden wegbrengen als ik zou proberen in te grijpen; en de executies zouden desondanks gewoon doorgaan. Ik wist, dat ik niet kon verhinderen wat er op dit moment gebeurde; ik zou alleen mezelf in gevaar brengen.

Ik keek naar een scene van een enorme wreedheid: een menselijk wezen, dat behandeld werd op een manier hoe geen menselijk wezen ooit behandeld zou moeten worden. Ik had het gevoel dat twee en een half jaar oorlog de mensen beroofd had van hun humaniteit. Op deze dag hadden de mensen bij de executie geen controle meer over hun gevoelens, over hun driften, over hun woede. Het was absoluut onmogelijk hen te stoppen.

Ik wist niet hoe oud het slachtoffer was, maar het was jong. Hij werd op de knieën gedwongen. De rebellen om hem heen lazen zijn misdaden op die op een papier stonden geschreven. Ze stonden om hem heen. De jonge man knielde op de grond, zijn handen gebonden. Hij was verstijfd.

Twee van de rebellen fluisterden iets in zijn oor en de jonge man antwoordde op onschuldige en droevige manier; ik kon echter niet verstaan wat hij zei, want ik spreek geen Arabisch.

Op het moment van de executie pakten de rebellen zijn keel. De jonge man verzette zich. Drie of vier rebellen hielden hem tegen de grond gedrukt. De man probeerde zijn hals met zijn handen te beschermen; met de nog altijd geboeide handen.

Hij probeerde zich te verzetten, maar zij waren sterker en onthoofdden hem. Ze hielden zijn hoofd in de lucht.

Deze scene in Syrië, dit moment leek alsof het uit de Middeleeuwen zou komen; het soort berichten dat men in geschiedenisboeken leest. De oorlog in Syrië heeft een punt bereikt, waarop een persoon meedogenloos vermoord wordt in aanwezigheid van honderden mensen, die genieten van het spektakel.

Als mens zou ik willen dat ik nooit gezien zou hebben wat ik heb gezien. Maar als journalist heb ik de camera en de plicht hiertoe. Ik heb de plicht te verbreiden wat ik gezien heb. Daarom heb ik het omschreven en de foto´s gemaakt. Ik zal dit hoofdstuk z.s.m. afsluiten en proberen er nooit meer aan te denken.”

Verder schrijft de “Daily Mail”: hoewel het moeilijk is het politieke lidmaatschap van de deelnemers te bevestigen, zei een ooggetuige dat de beulen tot de ISIS zouden behoren, een fractie van Al Qaida.

Deze kinderen zijn voor hun leven getekend en worden zo voorbereid op hun oorlog tegen alle ongelovigen. Wie gezien zulke berichten nog steeds beweert dat dit niets met de islam te maken zou hebben en dat islam vrede betekent, is of een stomme onwetende of een leugenaar. Sinds de islam Saoedi-Arabië heeft verlaten, trekt hij een niet te vergelijken spoor van bloed achter zich aan. Deze haatideologie, die door politici wereldwijd op bijna criminele wijze beschermd wordt, heeft niets met vrede, ja, zelfs niet eens iets met menselijkheid te maken.

Bron:

http://www.pi-news.net/2013/09/syrien-rebellen-kopfen-kinder-schauen-zu/

Auteurs: L.S. Gabriel & Thore Feuerbach

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

III SLOT

Niet alleen de Christenen, maar verder de meeste beschaafde lieden, kennen dat spreekwoord uit de Bijbel, dat hij die het zwaard bemint, er ook zal door vergaan. Simon Petrus kreeg het op zijn brood van de Goddelijke Meester Hemzelf, toen hij het zwaard trok om Hem te verdedigen.

Tegenwoordig zou ik eerder zeggen, dat wie raketten bemint, ook door raketten zal vergaan. Zwaarden, raketten, alle soorten schiet- en moordtuig, wie de Islam aanhangt gaat ermee slapen en staat er mee op. Waarbij zeker niet mag vergeten worden, dat de koren-eters ingeprent wordt, dat als ze voorlopig te zwak staan om te zwemmen in andermans bloed, zich moeten toeleggen op veinzerij en bedrog. Tot ze aan de beurt zijn.

Onze Europese immigratie-bazen in Bruxellabad dragen een verpletterende verantwoordelijkheid. Poetin gaf vandaag een duidelijk signaal : ze gaan er onverbiddelijk uit, alle criminele vreemdelingen van niet-Russische origine. Goed nieuws voor de Russen. Maar waar zullen die avonturiers dan terecht komen? Toch niet bij ons! Waarom marcheert het ‘Plan Siberië’ niet? Wie daar op logement is, zal alle duivels rap terug verlangen naar zijn tentje in de hete woestijn….

O Ja! Nog waar ook! We moeten onze toekomstige Meesters met het nodige respect bejegenen, hen koesteren en verzorgen….

Tenzij ook wij het voorbeeld van onze goede vriend Vladimir volgen. Gewoon in gepantserde en in hermetisch toe gesoldeerde roestvrij stalen wagons per sneltrein naar ergens een of andere oase brengen en daar uitkippen. Wees Berber (of iets anders) wie Goed Berber schiep!

Voor geval U die reporter (of zelfs mij) zou verdenken van sensatie, moet ik helaas verwijzen naar de informatie-plicht die op elke burger weegt. Het staat iedereen vrij in de afgrond te rijden, maar het is onze verdommelijke burgerplicht om te waarschuwen. Zo lang we dat nog kunnen.

Op die manier bestaat er ook kans, dat we gehoord worden.

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

…

Geschreven door DIGITHALYS om 10:49 Reageer op dit bericht

Maandag 16 september 2013

1515 - OVER DE WARE AARD VAN HET BEESTJE

1515 - OVER DE WARE AARD VAN HET BEESTJE

Het ultieme gebaar

Om later ooit het verleden te herdenken.

I) INLEIDING

Het stuk van Peter De Roover in DS (hieronder) zegt dat België een dagdroom is. Ik had liever gelezen dat het een nachtmerrie’ is. Omdat het een dwangbuis is die ons; Vlamingen, over het hoofd wordt getrokken, van in de wieg tot in het graf. Vlaming zijn, dat moeten we niet kiezen : we zij dat vanaf de geboorte. En daar moet geen tweede laagje vreemde verf op komen, die knelt en beperkt. Als de onderlaag maar geen week mossel-vel is.

II MIDDEN

De nieuwe belgitude is een dagdroom

11-09-2013 - Peter De Roover - de standaard

De Rode Duivels als model voor een diverse, trotse, enthousiaste generatie Belgen, dat is zo’n beetje wat Kristof Calvo gisteren bepleitte. Peter De Roover doet een ‘reality check’: zijn de straten net zo veelkleurig als de Duivels? En hoeveel van dat ‘Belgische verhaal’ vind je in de werkelijkheid terug?

Kristof Calvo vindt het spelletje voetbal te mooi om politiek te instrumentaliseren waarna hij een heel opiniestuk lang niet anders doet (‘Was Di Rupo maar een Rode Duivel’, DS 10 september). Kompany en co staan volgens hem voor een nieuwe belgitude, ‘waar we ook politiek mee aan de slag kunnen’. Instrumentaliseren heet zoiets.

Als het over België gaat, overheerst vandaag de gêne. Franstalige politici gaan er behoudsgezind en berekend mee om, België dient alleen om de boel nog even bij elkaar te houden of het is louter een zaak van (vermeende) efficiëntie, stellen we met Calvo vast. Het klink hol en slaat niet aan.

Calvo gaat op zoek naar een USP, een unique sellingpoint, het unieke dat België de moeite maakt en dat we verliezen als België zou verdwijnen. Die oefening leidt tot een opmerkelijk staaltje intellectuele acrobatiek.

Wat doen de Rode Duivels ons ontdekken dat zo eigen is aan België? Elkaars huidskleur doen vergeten, een land dat hen (de Rode Duivels) kansen heeft gegeven, meertalig en veelkleurig, inclusief, beetje speels, verbindend en niet verdelend, open voor eenieders hoogstpersoonlijke identiteit, deel uitmaken van meer dan één identiteit.

Of Calvo een project bedoelt dan wel een bestaande realiteit, blijft onduidelijk. Als bestaande realiteit valt er wel wat op af te dingen. Op het veld zijn de Rode Duivels veelkleurig, in de straten lukt die vermenging heel wat minder. Vreemd te lezen dat iemand van Groen vindt dat zij ambassadeurs zijn van het land ‘dat hen kansen heeft gegeven’. Is het discours van Calvo’s partij anders niet altijd doorspekt met kritiek op de kansenongelijkheid? ‘In dit land is veel mogelijk’, lezen we verder. De bal ligt dus in het kamp van de jongeren zelf, ze moeten de geboden kansen grijpen en dan is de sky de limit. Zou Calvo zijn overstap naar de N-VA voorbereiden? Dat verhaal horen we normaal gesproken aan die kant van het politieke spectrum.

Als Calvo het bedoelt als nationaal project, dan ontpopt hij zich tot Belgisch nationalist: trots op een vaderland dat de schoot kan vormen voor grootse dingen die zonder België niet haalbaar zijn. Groen ontdekt de waarde van het positieve nationalisme; mooi is dat. Hij moet wel nog antwoorden op de vraag wat er zo Belgisch is aan zijn mooie ideaalbeeld. Het past ook als gegoten op een open en inclusief Vlaams verhaal, daar heb je België niet voor nodig. Calvo had zijn project net zo goed Vlaams, heel-Nederlands of Europees kunnen noemen. Waar blijft dat Belgische unique sellingpoint?

Vlaanderen is wel een realiteit

De meerlagigheid misschien? Alsof onze identiteit in Vlaanderen niet meerlagig zou zijn. De vraag is niet of we één of meer lagen hebben. We hebben er meer, punt aan de lijn. De vraag is of die Belgische laag ook iets van waarde toevoegt. De opsomming van Calvo overtuigt niet, want omvat niets specifiek Belgisch. Iedereen voelt wel aan dat een goede marketeer er iets mee kan doen, maar dan zitten we in de sfeer van het promoten van een merk en niet meer bij inhoud.

Vlaanderen kan ook de schoot zijn van die mooie waarden die Calvo opsomt. Vlaanderen heeft, in tegenstelling tot België, daarenboven wél een unique sellingpoint. Het is namelijk een sociologische realiteit voor de mensen die er wonen. België is dat nog amper, ook al blijven velen het woord België gebruiken als ze het over Vlaanderen hebben.

Elk jaar ga ik met de laatstejaars van onze concentratieschool een weekje naar Istanbul. Die ploeg is veelkleurig, veelmoedertalig en multireligieus. Aan diverse lagen en diversiteit geen gebrek. Toen ik onze groep deze lente voor de Aya Sophia zag staan, viel me weer op hoe Vlaams die is. Wij – het is echt een ‘wij’-groep – spreken Nederlands, verwijzen naar typisch Vlaamse situaties, kijken allemaal even vreemd naar sommige Turkse gebruiken, ook de Vlaamse ‘Turken’ in onze groep. Die Vlaamse identiteit veegt andere uiteraard niet weg, maar ze is er wel. Iets Belgisch heb ik in die groep niet kunnen ontdekken.

Het opiniestuk van Calvo over de nieuwe belgitude zal gisteren veel besproken zijn maar haast uitsluitend... in Vlaanderen. Ook het maatschappelijk debat is, tot spijt van wie het benijdt, veel meer Vlaams dan Belgisch

III SLOT

België is, sedert zijn ontstaan altijd als de boze stiefmoeder van ons volk opgetreden. Pater stracke moest, vòòr WO I zijn frustratie reeds kwijt door ons volk te beschrijven in al zijn achterlijke armoede met de veelzeggende titel ‘Arm Vlaenderen’. Daarin onderkoeld, de kennis dat hij sprak over een volk dat eens zijn kennis, zijn weelde en kunstzin exporteerde over de hele wereld. Denken we maar aan Mercator. Aan Hondius. Aan Pater Damiaan. Aan de Vlaamse Primitieven. Maar Vlaanderen werd doorheen de eeuwen altijd weer leeg geroofd, in de armoede gedreven. Maar keer op keer wist het zich te rechten. Als het riet, dat na de storm weer recht staat.

Toen het in 1815, na de laatste Franse overheersing, eindelijk de vrijheid kreeg om terug bij de Nederlandse stam aan te sluiten, werd het in 1830 terug onder een Semi-Franse gesteld, deze keer vanuit de eigen Vlaamse hoofdstad, Brussel.

Koning na koning na koning na koning, tot 6 keer toe, bestendigden ze de vernedering en stond niet alleen toe, hij stond er zelfs op, dat zes en een half miljoen Vlaamstaligen onderdanen door een arme drie-en-half Francofonen werd gedomineerd. U weet wel, zoals Louis XIV het 300 jaar vroeger stelde, toen hij vanwege de Grote Mogendheden het Zuidelijkste Deel der Nederlanden mocht stelen :

“Nous traiterons sur vous, chez vous mais sans vous”

Na De Grote Oorlog probeerden de moedisten het tij te doen keren. Ze deden zelfs in de jaren ’40 . beroep op de vijand om hun gelijk te halen. Slecht bekwam het ons, want WO II draaide verkeerd uit en Vlaanderen zat dieper dan ooit in de shit.

Maar dat er iets sedertdien ten goede is gekeerd, kunnen we meten aan de opgang van de gematigde Vlaamse Partij van BDW. Die heeft het, met vallen en opstaan, verder gebracht dan ooit enige andere Vlaamse Partij. Gelukkig houdt die stand. Tot hiertoe. Al zou ht natuurlijk altijd beter kunnen.

Maar er is geen weg terug, zoals bij ‘Vlaming’ Wilfried Martens, of ‘Vlaming’ Yves Leterme, die vanaf het eerste succes direct slagzij maakten om verder te zeilen onder de Belgische vlag. BDW echter zit met de harde onderlaag van het Vlaams Belang der radicalen. Die zitten hem, eventueel als steun in de rug, klaar om hem in de kuiten te bijten, op de hielen.

Ach ja, ik weet niet of het inderdaad een grote eer is, om als Laatste Premier van België de Geschiedenisboeken in te gaan. Dat laat ik over aan de o zo bescheiden ex-advocaat van het ACW, Minister bij de gratie Gods, Koen Geens. Allez, gesteld dat de Tjeven nog boven de kiesdrempel komen…..

Voor hetzelfde geld worden de kaarten anders geschud, en kan er na de verkiezingen een begin gemakt worden aan de allerlaatste Staatsvorming : het einde van België.

Persoonlijke Nota voor de Dames en Heren Vlaamse Onderhandelaars : wil de nodige aandacht besteden aan sommige noodzakelijke grens-correcties, om vergissingen en/of gebiedsrood uit het verleden tegen te gaan. Misschien dat La Pen akkoord zou gaan om Wallonia in te ruilen voor Frans Vlaanderen? Liefst aan Brussel geen aandacht schenken : binnen het jaar staan die toch op straat, krot en zo arm als de straat. Ze kunnen als wisselgeld dienen voor de Staatsschuld.

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

…

Geschreven door DIGITHALYS om 15:38 Reageer op dit bericht

Maandag 16 september 2013

1514 – AFSCEID, WEER EENS, VAN EEN STRIJDMAKKER-OUD GEDIENDE

Weetjewatje : MAKADAM = Schots voor kakmadam

MINNEKOZEN = West-Vlaams voor 'mijn neef'

1514 – AFSCEID, WEER EENS, VAN EEN STRIJDMAKKER-OUD GEDIENDE

I) INLEIDING

Wijlen de VMO, Vlaamse Militanten Orde, zo oordeelden ooit de Meesters, was een brug te ver. Vlaams militant zijn, tot daar aan toe, maar het moest ij woorden blijven. De exclusiviteit van het geweld moest bij hen blijven. En bij de criminelen. En ook bij de Allah Akbar-strijders. Daar mocht alles. Voor zover tenminste de Gewapende Arm der Wet de twee laatste categoriën niet schaadde. Want dan zwaaide er wat voor die ene Flik!

II MIDDEN

Gisteren vond de uitvaartplechtigheid van

Roger Spinnewyn

plaats in het landelijke Loppem, nabij Brugge. Een volledig gevulde kerk nam afscheid van de man die steeds onbaatzuchtig de daad bij het woord voegde in zijn strijd voor een onafhankelijk en op een rechts-ideologische wijze ingekleurd Vlaanderen.

Als VMO-gouwleider bij de ‘tweede’ VMO van Bert Eriksson bewees hij zijn leiderscapaciteiten. Vele van zijn mede-VMO’ers waren dan ook aanwezig gisteren tijdens het laatste afscheid van deze man. Speciaal voor hem werd de vlag van Operatie Brevier bovengehaald. Niet vanonder het stof, want sommige relikwieën worden als godenbeelden bewaard. En dit geheel terecht! Het opgraven van de stoffelijk resten van priester Cyriel Verschaeve in 1973 was een ware heldendaad, wat sommige ‘eigen-volkshaters’ ook mogen beweren. Roger leidde deze operatie. Het leverde hem eeuwige roem op.

Naast de oud-VMO’ers, naaste vrienden en familieleden, tekenden ook een aantal Vlaams Belang-parlementairen present. Niet enkel de West-Vlaamse volksvertegenwoordigers Yves Buysse, Peter Logghe en Agnes Bruyninckx woonden deze begrafenismis bij, ook Filip Dewinter, Pieter Huybrechts, Dominiek Lootens en oud-volksvertegenwoordiger Roeland Van Walleghem waren present. Voor de kinderen van Roger Spinnewyn was dit voldoende bewijs dat (althans een deel) van de partij de aloude nationalistische gedachte van Karel Dillen zaliger niet heeft laten vallen. Ook Voorpost en het VNJ waren in uniform aanwezig.

Roger behoorde tot de tweede generatie VMO’ers. De generatie na de onnavolgbare leider Wim Maes. Bert Eriksson leidde deze VMO. Zowel binnen de Vlaamse beweging als er buiten wordt deze VMO al te gemakkelijk afgedaan als een losgeslagen bende gekken. Echter, de tijden waren anders. Ze waren drastisch veranderd. Het klopt zeer zeker dat er meer geweld aan te pas kwam, maar dat was mede een gevolg van de agressiever en zelfs gevaarlijker geworden tegenstanders. Amada had semi-professionele knokploegen, de repressie vanwege de Staat was intenser en bijgevolg de confrontaties harder.

Dat er verkeerde beslissingen werden genomen nu en dan zal zeker waar zijn, maar de grootste fout die deze generatie VMO’ers maakten was het verkeerd inschatten van de sluwheid en valsheid van de ‘vijand’. Het is echter dankzij leiders als een Eriksson en een Spinnewyn dat er enkel gewonden en geen doden zijn gevallen bij de verschillende (Amada-)aanvallen op VMO-bijeenkomsten, -acties en -betogingen.

Tot slot mogen we ook niet vergeten dat het deze VMO is die destijds, nu om en bij de 35 jaar geleden, al waarschuwde voor de immigratieproblemen. Toen ging het om ‘enkelingen’ in de steden en net iets meer immigranten in de koolmijn-gebieden. Ondertussen is bewezen dat hun waarschuwingen bijna profetisch kunnen genoemd worden. Mensen binnen de Vlaamse beweging die het vandaag de dag nog steeds nodig vinden om Erikssons VMO af te kraken, vergeten dat zij er destijds voor zorgden dat de vele Volksunie-plakploegen door hen beschermd werden tegen aanvallen van onverdraagzamen en on-democraten, evenals de eerste bijeenkomsten en acties van het piepjonge Vlaams Blok.

Roger Spinnewyn en de zijnen, dat was de harde kern die de zachte buitenrand in stand hield. Die zachte rand die nu (in vele gevallen) op haar lauweren rust in de verschillende parlementen, verdeeld over de verschillende fracties. Die zachte rand die er niet was geweest zonder deze harde kern, maar desondanks toch de harde kern ontkent.

Roger, rust zacht in Vlaamse aarde, doe de groeten aan uw vrouw en uw oude kennissen en – namens mezelf – in het bijzonder aan Bert Eriksson! Houzee!

Bron Roeland Van Walleghem

III SLOT

TAK en Voorpost zijn in zekere zin de opvolgers van de VMO. Met stalen vuisten, gebald in de broekzakken, want het Linkx belgicistisch gespuis, dat altijd eerst de boel op stelten zette, houdt zich gedeisd, Voor zover het nog durft buitenkomen. Buiten enkele rondreizende straatvechters, die bij gebrek aan inspiratie, dan maar de Politie aanvallen.

Brugge is inderdaad de bakermat geweest van mening overtuigd strijdmakker, en het is hoog tijd dat het verhaal van de bijzetting van de in Zwitserland overleden Priester-Dichter Cyriel Verschaeve in de verf gezet wordt. Roger Spinnewyn was een van de bijzonderste actoren van deze historische heldendaad. Al moet het gezegd : het gesol met lijken is ook een pluim op de hoed van de repressie. ‘Operatie Brevier’ was de bazuinstoot die er een einde aan stelde. Aan de lijdensweg van Cyriel Verschaeve kwam een einde onder een metersdikke laag beton.

Wie uit deze geschiedenis het bekakst uit kwam; was wel de Belgische Staatsvuiligheid. Maar dat is een ander verhaal.

Ik wil eindigen met het stichtend verhaal van de dappere Weerstanders, die maanden na de begrafenis van Staf Declerck, de eider van het VNV tijdens de bezetting, dagenlang met de open lijkkist in een sidecar, het land hebben rondgereden. Waarschijnlijk om te kunnen stoefen in de cafés let hun jachtbuit. Mensonwaardig. Mar ze hadden hem eindelijk klein gekregen…. En de Rijkswacht, die liet maar begaan!

Cyriel Verschaeve rust nu onder een heldenzerkje, naast de kerk van Alveringhem, waar hij jarenlang kapelaan is geweest, en van waar hij Vlaanderen in bezieling bracht. Links en rechts van hem vier andere hemdenzerkjes. De rust is weergekeerd en de tijd doet zijn werk.

De troepen van BDW dragen ondertussen in alle stilte zorg voor de site en voor het museum Verschaeve, met dezelfde half-vaderlanndsche zorg als waarmee ze de IJzertoren bewaken. De tijden zijn er naar. Want Vlmingen van de harde rechte lijn, zijn er bijna iet meer. Of ze zijn ongewenst. Al houden ze, net als Verachaeve, de ziel er in. Maar misschien dat de formule van Geert Burger beter aanslaat.

Maar die Izegemse formule blijft voor mij persoonlijk een gesloten en nooit gelezen boek, die mij terugbrengt naar die andere Ieperse VNV-figuur (Jerome Laridon), weeral een slachtoffer van de repressie.

Right or wrong, it’s my country. Op voorwaarde dat Vlaanderen na 25 Mei 2014 maar nog feller geel en zwart kleurt, liefst op een harde onderlaag.

Als er ene weg valt, dan vecht de andere voor twee!

Geschreven door AABEE via Digitalia

…