Archief

***

Donderdag 25 april

Zon 6u28-20u54

H Marcus, evangelist. Patroon van de notarissen en de secretaressen

Als de kikker vóór Sint-Marcus kwaakt, blijft hij later zonder spraak

.

°°°

Read my Lips, zegt Joël De Ceuleer.

Maar dat kan niet : de wijsheid steekt nog in  de boeken achter hem, niet in zijn hoofd….

°°°

°°°

Ter zake :

I.v.m. de hele discussie over – nog maar eens – de hoofddoek, deze keer in de gemeenteraad van Boom, lijkt het er wel op dat men in dit land geen andere problemen meer heeft en dat niet ‘zij’, maar ‘wij’ ons zullen moeten aanpassen. Ik wil me niet uitspreken over de al dan niet grondwettelijkheid voor het dragen van zo’n ‘kopvod’ (dixit Wilders) als politiek verkozene, maar wel over een zekere vijfde colonne die resoluut voor ‘zij’ kiest en tegen ‘wij’. Een schoolvoorbeeld daarvan kregen we gisteren te lezen in De Standaard, aan de hand van eigen redacteur Joël De Ceulaer in een column op de laatste bladzijde. Hij haalt daarin Chris Morel, de vader van Marie-Rose, aan. Een man die voor zijn vroegere werkgever, Alcatel, de hele wereld heeft afgereisd. Morel zegt o.m. dat hij in de Alcatel fabrieken in Turkije nooit meisjes met een hoofddoek heeft gezien en vraagt zich dan ook af, waarom meisjes die hier dan wél dragen. Daarop reageert De Ceulaer letterlijk als volgt: ‘De vraag is niet of die moslima’s met hoofddoek zich al aangepast hebben. De vraag is of Chris Morel en die Boomse burgemeester zich wel willen integreren in het Vlaanderen van vandaag’. M.a.w. volgens De Ceulaer moeten niet ‘zij’, maar ‘wij’ ons aanpassen.

   Om die De Ceulaer even te situeren, die was – enkele jaren geleden - de moderator in een Tv-debat tussen Filip De Winter en Aboe Jaja, die, nog vóór het debat begon, verklaarde dat Jaja in zijn pink meer verstand had dan De Winter in zijn hele lijf. Waarop De Winter opstond en er helemaal geen debat meer kwam. De Ceulaer werkte toen voor Humo, voor wie eventueel vragen heeft naar zijn politieke geaardheid .

   De Ceulaer is trouwens geen uitzondering in onze poco media. Toen men, vlak na de bomaanslagen in Boston, nog niet wist wie het zou kunnen gedaan hebben, haalde men er op het VRT journaal hun ‘Amerika specialist’ bij, een zekere Bjorn Soenens, die in de eerste uitzending daarover meteen wist te vertellen dat het deze keer niét om Moslims zou gaan maar om blanke Amerikanen, want het was die dag ‘Patriot Day’ en Boston is de plaats waar de historische opstand van de Tea Party uitbrak. Op Canvas was men zinnens die avond verder in te gaan op dat Tea Party thema, tot bleek dat er enkele verdachten waren met een eerder donkere huidskleur. De uitzending tegen extreem rechts werd dan toch maar tijdig afgeblazen…

   We zitten hier in dit landje met een echte multiculturele vijfde colonne, die er een duivels genoegen in schijnt te scheppen om het eigen nest te bevuilen. En dat gebeurt dan in zgz ‘kwaliteitskranten’ en op een openbare omroep die gefinancierd wordt met het geld van de belastingbetaler…

24-04-2013, 08:39 Geschreven door guido van alphen 

°°°

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

°°°

De afgang van een Volbloed-Tsjeef via de artiesten-uitgang

Via de Loge der Niveanen

°°°

°°°

Ter zake :

Pol Van Den Driessche eist 625.000 euro van journalist

*

Pol Van Den Driessche eist een schadevergoeding van 625.000 euro van journalist Jan Antonissen voor de artikelenreeks 'DSK in Vlaanderen, 20 jaar seksuele intimidatie'. De reeks over de losse handjes van Van Den Driessche verscheen vorig jaar in het weekblad Humo en leidde ertoe dat de N-VA-politicus uit de race voor de Brugse burgemeesterssjerp stapte. De burgerlijke rechtbank van Leuven buigt zich vanaf vandaag over de zaak. .

Humo bracht vorig jaar in april het verhaal naar buiten over de handel en wandel van de ex-journalist en gewezen CD&V-senator. In de artikelreeks vertelden twee voormalige journalistes van de krant Het Nieuwsblad en een resem anonieme getuigen over ongewenste intimiteiten die ze ondergingen.

"Dit gaat niet over seks, maar over machtsmisbruik", benadrukte Jan Antonissen - de auteur van het artikel - destijds. "DSK is een verkrachtingszaak, maar bij Van den Driessche heeft het niet veel gescheeld. Hoe noem je het als een man ongevraagd zijn hand tussen de benen van een vrouw legt en naar boven gaat."

Van Den Driessche maakte de zaak aanhangig omdat de publicatie van de artikels een mediastorm veroorzaakten en de politieke ambities van de kandidaat-burgemeester fnuikten. Volgens zijn raadsvrouw Chris Tijsebaert ging het alles behalve over objectieve journalistiek maar over een politiek geïnspireerde lynchpartij met als enige doel Van Den Driessche ten val te brengen. Hij eist 625.000 euro schadevergoeding: 500.000 euro voor gemiste inkomsten en 125.000 euro morele schadevergoeding.

Volgens de raadsmannen Christian Deconinck (Antonissen) en Kristof Roox (Humo) heeft journalist Jan Antonissen geen fout gemaakt en is de gevraagde schadevergoeding buiten alle proportie.

De N-VA-politicus heeft de beweringen van de opgevoerde getuigen altijd met klem ontkend. Pas afgelopen maart ging hij voor het eerst publiekelijk in op de beschuldigingen. "Ik ben niet de misdadiger die men van mij gemaakt heeft", zei hij in het één-programma Café Corsari. De politicus maakte toen ook de rechtszaak bekend. "Ik heb schade geleden en daar zal een rechter over moeten oordelen."

°°°

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

***

Woensdag 24 april

Zon 6u30-20u53

H Fideel van Sigmaringen

Fideel kleurt de bloemen geel

.

°°°

Voor hoelang nog, de viswinkel, een vertrouwd beeld?

Als die straks zal zwart zien van de katten?

°°°

°°°

Ter zake :

Wie vernietigde werkelijk de Pax Romana?

*

Emmet Scott: “Mohammed en Karel de Grote opnieuw belicht. De geschiedenis van een controverse.”

*

In de kustgebieden rond de gehele Middellandse Zee hebben archeologen een laag van de ondergrond blootgelegd, die werd afgezet gedurende een periode van driehonderd jaar, die begint in het midden van de zevende eeuw na Christus. Deze laag, door de geoloog Claudio Vita-Finzi de ‘Younger Fill’ genoemd, heeft betrekking op de ruïnes van alle grote steden. Hij staat als een tijdsmarkering aan het einde van de Griekse en Romeinse beschaving. Gedurende drie eeuwen na het jaar 650 is de archeologie van de streek allesbehalve kaal. Braakliggend land of ernstig primitieve nederzettingen hebben de voorheen grote steden van het Romeinse Rijk en het Nabije Oosten vervangen.

Men zou kunnen vermoeden dat de ‘Younger Fill’ het resultaat is van een nog niet geïdentificeerde, klimatologisch trauma dat het hele Middellandse Zeegebied heeft getroffen. Hetzelfde fenomeen is echter waargenomen in een heel andere waterscheiding: Mesopotamië, het land bevloeid door de Tigris en de Eufraat in wat nu Irak is en ook inclusief de kustgebieden grenzend aan de Perzische Golf. In dezelfde periode – van het midden van de zevende eeuw tot het midden van de tiende – verdwijnt de archeologie zo goed als geheel in heel Europa en het Midden-Oosten. Deze beschavings-onderbreking zou kunnen worden opgevat als het gevolg van de Middeleeuwen in Europa, met uitzondering van het feit dat het ook gebieden omvat van het Midden-Oosten, die nooit deel uitmaakten van het Romeinse Rijk en waar geavanceerde culturen onafhankelijk van Rome en Griekenland een florerend bestaan hadden gekend.

Wat al deze gebieden met elkaar gemeen hebben, is natuurlijk dat ze werden veroverd door de Arabieren tijdens de eerste periode van de islamitische expansie, toen het Nabije Oosten, Noord-Afrika en Iberia werden onderworpen binnen een tijdsbestek van minder dan een eeuw. De islam kwam naar de Middellandse Zee en liet als belangrijkste erfenis de ‘Younger Fill’ achter.

Het idee dat de islam de primaire oorzaak is voor het einde van de klassieke beschaving is gedurende de laatste tachtig jaar uit de gratie, sinds de Belgische historicus Henri Pirenne dit als eerste poneerde in zijn baanbrekende boek Mohammed en Karel de Grote. In de tijd van Pirenne werd algemeen gemeend – en wordt dat nog steeds – dat het einde van de beschaving begon in de vijfde eeuw met de ondergang van Rome en de barbaarse invasies, een volle twee honderd jaar voor de legioenen van Mohammed woedden in de oostelijke en zuidelijke kuststreken van de Middellandse Zee. Volgens de consensus in de wetenschap was de Romeinse beschaving al ten dode opgeschreven tegen de tijd dat de Arabieren op het toneel verschenen en deed de islamitische inval gewoon de laatste overblijfselen in de vergetelheid verdwijnen.

Met behulp van recente archeologische gegevens concludeerde Pirenne dat de klassieke beschaving niet eindigde in de vijfde eeuw, maar in plaats daarvan in de zevende, toen de fragmenten van het latere Romeinse Rijk werden overspoeld door de Arabieren. De islamitische rovers beëindigden elke beschaving waar ze deze ook maar aantroffen en welke vorm deze ook maar had aangenomen.

Deze stelling werd in zijn tijd niet goed ontvangen. Zij werd naar de rand verbannen, waar ze sindsdien is gebleven. In de politiek correcte 21e eeuw, die de grootsheid van de “Gouden Eeuw van de islam in Iberia” prijst, kunnen Pirennes aandelen alleen maar verder dalen. Onze verworden cultuur is niet ontvankelijk voor het idee dat het de islam was, in plaats van de Germaanse barbaren, die de cultuur en beschaving van Rome vernietigde.

Wat er met Pirenne gebeurde in de jaren 1920 en 1930 doet ons er echter aan herinneren dat politiek correcte opvattingen over de islam niet hun oorsprong hebben in de late 20e eeuw. De mythe van al-Andalus werd stevig gevestigd in de 19e eeuw door Britse en Duitse geleerden, die in de islam de “redders van de klassieke kennis” ontdekten. Rond de tijd van Wereldoorlog I waren deze ideeën stevig verankerd, zodat Pirenne zich met een zware strijd geconfronteerd zag in zijn pogingen om een alternatieve theorie te propageren.

Gelukkig voor zijn moderne bewonderaars is er een schat aan aanvullende archeologische gegevens verzameld in de acht decennia sinds Pirenne voor het eerst zijn analyse publiceerde. Meer recent bewijs bevestigt niet alleen Pirennes beweringen, het toont onomstotelijk aan dat er geen andere verklaring redelijkerwijs kan worden aangevoerd: de islamitische invasies sloopten de agrarische systemen van het Middellandse Zeegebied, vernietigden niet alleen geletterdheid, maar maakten een einde aan de levendige, welvarende en beschaafde opvolgerstaten van het laat-Romeinse Rijk in Noord-Afrika en Iberia.

Door het schrijven van ‘Mohammed en Karel de Grote Revisited’: De geschiedenis van een controverse , heeft Emmet Scott het belangrijkste stuk wetenschap van deze jonge eeuw gepubliceerd. ‘The New Engels Review Press’ verdient grote erkenning voor het toegankelijk maken van zijn boek voor het grote publiek.

Dhr. Scott beschrijft in detail de omvang van de vernietiging – veel erger dan de meesten van ons eerder hadden gedacht – door toedoen van de islam aan de klassieke oudheid. In plaats van het redden van de werken van de Oudheid, vernietigde de Islam deze nagenoeg, zoals hij de geavanceerde beschavingen vernietigde die de Oudheid heeft gecreëerd.

De vernietiging was zowel ideologisch als fysiek. Toen de Arabische legers het Nabije Oosten en Noord-Afrika veroverden, vernietigden hun achteloze landbouwpraktijken de bovengrond en dus ook de landbouw waar die rijke economieën van die regio’s op steunden. Door de bestaande infrastructuur te plunderen en toe te staan dat complexe irrigatiesystemen tot ruïnes vervielen, dwongen ze ontberingen en honger op aan wat overbleef van de inheemse bevolking. Vandaar de ‘Younger Fill’: het tastbare bewijs van wat de Arabische cultuur meebracht voor de mediterrane beschaving.

De islam vernietigde ook systematisch de onderliggende ideeën van de klassieke kennis, bracht een corpus van kennis in diskrediet die het niet eens was met de koran en niet de verspreiding van de islam bevorderde. Hele kennisgebieden werden verwezen naar de vuilnisbak, waardoor verder de armoede en achterlijkheid van de islamitische staten werd gegarandeerd die hun klassieke voorgangers hadden vervangen.

Tot slot, de islamitische piraterij en roverijen bracht de zeehandel in het Middellandse Zeegebied nagenoeg tot stilstand. Dit was niet alleen verwoestend voor de economieën van Europa, maar maakte ook een einde aan de export van papyrus uit Egypte naar de rest van de regio. Het gebruik van papyrus was de belangrijkste motor van de wijdverspreide geletterdheid in de Middellandse Zee. Nadat de toevoer was opgedroogd, bleek perkament schaars, duur en onvoldoende als vervanging.  Dankzij de islam, werd het Middellandse Zeegebied veranderd van een rustige, geletterde, beschaafde cultuur in een gewelddadige.

Opmerking: Vervolgens staat er op Gates of Vienna een zeer uitgebreid artikel (Engels) dat dieper ingaat op de inhoud van het boek van Emmet Scott. Interessant is ook waar de schrijver van het artikel mee afsluit. Samengevat: Vanwege de druk die er op bibliotheken en boekhandels wordt uitgeoefend, door CAIR, MCB en andere frontorganisaties van de Moslim Broederschap, zal het misschien moeilijk blijken om het boek daar te vinden. Maar bij Amazon.com is het gewoon te bestellen

°°°

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

***

Dinsdag 23 april 2013

Grasmaand

Zon 6u32-20u51

Sint-Joris, patroon van hellebaardiers, ridders en soldaten

Sint-Joris die de draak overwon, houdt meer van regen dan van zon

.

°°°

TSCHELDT zegt in onderstaand tijdsbeeld :

 ‘Oosfront-meeting”  zaal Steenweg op Mekka in Borgerocco.

°°°

°°°

Ter zake :

N-VA maakt handig gebruik van de leugen van het hoofddoekenverbod

*

"Bart De Wever zet het beleid van Patrick Janssens niet voort: zijn partij interpreteert dresscode veel strikter", schrijft Derek Giroulle, die actief is in de ondersteuning van migranten en Antwerpenaren van buitenlandse origine. Hij schrijft in eigen naam. .

*

N-VA-verhaal is een algemene verbodsbepaling, gebaseerd op vertegenwoordiging van het openbaar gezag

Yves Desmet schreef dat de Boomse burgemeester Baert een "bang makend eenheidsdenken" vertoont. Ik ben het roerend met hem eens. De denkfout van de Boomse gemeenteraad is om te beginnen zo duidelijk, dat het bijna de moeite niet loont erover uit te wijden. Een verkozene is juist niet neutraal. Maar hoe zit dat met functionarissen waarover we nu al een jaar of zeven, nu ja, debatteren? Wanneer Patrick Janssens de dresscode in Antwerpen liet stemmen, die onterecht door het leven zou gaan als 'het hoofddoekenverbod', was dat de uitvoering van de eisen van N-VA, CD&V en Open Vld. Ik herinner me levendig dat Robert Voorhamme op ATV kwam vertellen: "Als het een hoofddoekenverbod was, dan zouden de socialisten ertegen zijn".

Tijdens de eerste gemeenteraads-zitting van 2013 parafraseerde de nieuwe burgemeester het citaat: "Er is geen hoofddoekenverbod, er is een dresscode, en was er een hoofddoekenverbod, zou ik ertegen zijn". Maar de nuance leeft in de details en die zijn in deze belangrijk. In 2007 ging men in Antwerpen uit van het principe van de 'neutraliteit'. Een sterk gecontesteerd begrip. Wie er de wet op naslaat, vindt geen woordelijke verklaring, maar wel een definitie hoe het concept neutraliteit wordt overtreden: wanneer een functionaris 'door middel van uiterlijke tekenen van zijn religieuze, politieke of filosofische overtuiging het vermoeden van onpartijdigheid dat met zijn functie verbonden is schaadt'.

Hierbij is dus de conditie van onpartijdigheid gekoppeld aan functionele inhoud om de rechtszekerheid van de burger te verzekeren. Het feit of de betrokken functionaris zijn job naar behoren doet of niet is daarbij irrelevant. In het Antwerpse reglement werd aan alle loket-functionarissen, omdat die de overheid vertegenwoordigen, de vereiste van neutraliteit gesteld. Daarom moesten zij het vermoeden van onpartijdigheid van hun functie bewaren.

Als men echter naar de nieuwe N-VA-burgemeesters luistert in interviews of interventies in gemeenteraden, zowel in Antwerpen als in Lier of Boom, dan heeft de dresscode een andere invulling gekregen: het gaat nu om een 'verbod op het dragen van uiterlijke tekenen van religieuze of levensbeschouwelijke aard, van politieke of andere overtuigingen' (door Bart De Wever sarcastisch als 'obediëntie' aangeduid). Niet omwille van onpartijdigheid, maar omwille van representativiteit: de uiterlijke tekenen zijn verboden omdat de functionaris het openbaar gezag vertegenwoordigt.

Shift in nuance

De shift in de nuance is veelbetekenend en maakt aan het eind van de rit een groot verschil. Want waar in het idee van Janssens geval per geval discussie mogelijk is of het 'vermoeden van onpartijdigheid' in het gedrang was gebracht of niet, is het N-VA-verhaal een algemene verbodsbepaling, gebaseerd op 'de vertegenwoordiging van het openbaar gezag'. Over het een kan je van mening verschillen, over het ander is geen discussie mogelijk. Of nog: onder N-VA is je vrijheid als functionaris ingeperkt. Dat is waar het de uiting wordt van het, zoals Desmet schrijft, "eenheidsdenken, dat in wezen zegt dat er enkel plaats is voor politieke stemmen die zijn visie en groot gelijk uitdragen".

Dat speelt in Antwerpen, maar ook elders. Neem nu Lier. Kinderverzorgsters die in kleuterscholen voor- en na-bewaking verzekeren, en dus geen opvoedkundige taak hebben, kregen onder het vorige bestuur de toestemming een hoofddoek te dragen. Doordat ze geen opvoedkundige taak hebben, kon een uitzondering worden gemaakt. Onder het bestuur van N-VA-burgemeester Boogaerts is er wel een probleem.

Tenslotte wil ik nog iets kwijt over het zogenaamde hoofddoeken-verbod. Niemand bij de sp.aheeft ooit geprobeerd om aan de moslims uit te leggen wat de dresscode nu juist inhoudt en waarop die gebaseerd is, hoe de wettelijke neutraliteit in elkaar zit, hoe de scheiding tussen kerk en staat werkt en in welk mate secularisme een bescherming is van de vrijheden van alle levensbeschouwingen, dus ook van de islam.

Eigen leven leiden

In plaats daarvan heeft men het terrein gelaten aan extreem links, aan gelovigen die zichzelf groen noemen, en aan een zegevierend rechts dat zijn slag tegen de oprukkende islam leek te hebben gewonnen. Daarin zijn een aantal opiniemakers opgestaan die van de leugen van het hoofddoekenverbod hun handelswaar hebben gemaakt, en die ervoor hebben gezorgd dat de leugen een eigen leven is gaan leiden, daarin bijgestaan door de ondemocratische vreugdekreten van rechts.

Dat het hoofddoekenverbod een leugen is, kan men dagelijks vaststellen op het internet en zelfs bij eminente moslims die de leugen van de realiteit niet meer kunnen onderscheiden. "Mijn moeder is nu 70, en die gaat haar hoofddoek niet afzetten..." is een vaak gehoord argument. Hoezo, wiens ouwe moedertje moet de hoofddoek afzetten? Wie heeft dat gedecreteerd? Wel, moslims wordt voorgelogen dat 'de ongelovigen een wet hebben gemaakt die vrouwen verbiedt om een hoofddoek te dragen'.

Dat is de perceptie van het hoofddoekenverbod bij moslims. Dat die wet al veel langer bestaat en dat ze beperkt is tot bepaalde beroepscategorieën en tot bepaalde functies, zijn dan argumenten in de wind, want moslims zijn ervan overtuigd 'dat de ongelovigen zo Allah willen uitdagen en de moslims van hun geloof afkeren'.

°°°

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

.

Wetewatje :      OORDEEL   =  lel

                                         VERZUIPEN  =  drinken in het buitenland 

*

°°°

°°°

°°°

Ter zake :

Dan ook C uit CD&V bannen graag (Vlg DM)

*

De gemeente Boom verbiedt "alle religieuze tekenen". Toen ik het hoorde, werd ik haast onwel van verontwaardiging. Niet alleen omdat ik het hartsgrondig oneens ben met de regel, maar ook omdat de intellectuele oneerlijkheid ervan afspat.

In het hele hoofddoekendebat klinkt 'neutraliteit' als een jammerende mantra. Dat de dienstverlening van ambtenaren een baken van neutraliteit moet zijn, spreekt voor zich. Maar hoe ambtenaren eruitzien, kan mij geen donder schelen. Dat ik niet de enige ben, bewijst de massale steun in Gent voor het burgerinitiatief tegen het hoofddoekenverbod voor loketbedienden van de stad.

Een schraal huwelijk

In Boom draait de neutraliteitsdiscussie niet om personeel, maar om politici in de gemeenteraad. Sinds wanneer vormen politiek en neutraliteit een harmonieuze tandem? Volgens mij is het een schraal huwelijk. Politiek is per definitie met vuur je partijdigheid in de verf zetten, het georganiseerde verschil in meningen, en daarmee vaak ook verschil in identiteiten. Men mag er ongegeneerd een door de wol geverfde ondernemer zijn, een macho, een regionalist, een activist voor of tegen wat men maar wil. Maar een hoofddoek? Neen. Wel, laat ons dan misschien alle politieke partijen samenvoegen in één gezellige club?

Het is ontstellend hoe de laatste tien jaar in het kader van het uitsluiten van de islam telkens weer de geschiedenis van West-Europa serieus wordt hertekend. We moeten zowaar gaan geloven dat het verbieden van religieuze tekenen een logisch gevolg is van de Franse Revolutie van 1789. Scheiding kerk en staat, nietwaar. Wat meteen wordt gelijkgesteld aan: religie hoort enkel thuis in de privésfeer. Waarmee de mensenrechten gemakshalve even terzijde worden geschoven. Het Europees Verdrag voor de Rechten van de mens stelt letterlijk: "Eenieder heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst ; dit omvat (..) de vrijheid (...) zowel in het openbaar als in zijn particuliere leven zijn godsdienst of overtuiging te belijden door (...) het onderhouden van de geboden en voorschriften."

Als we de scheiding van kerk en staat interpreteren zoals de Boomse burgemeester Baert (N-VA) dit nu doet, wordt het hoog tijd om de C van CD&V uit gemeenteraden en parlementen te bannen. Tiens, vreemd dat meer dan twee eeuwen na de Franse Revolutie nog niemand daar is opgekomen... Wat ik maar wil zeggen: een béétje sérieux en debat van kaliber graag.

Maar de burgervader van Boom zalft ook: de regel is niet meer dan een deontologische code en is dus niet afdwingbaar. Vrij vertaald: het heeft niets te betekenen, maar we wilden ons hier graag even profileren. De nieuwe gemeenteraad ziet het dus blijkbaar als zijn taak om irrelevante regels te communiceren die meteen een hele bevolkingsgroep nog maar eens duidelijk maken dat alle methoden goed zijn om hen uit te sluiten. Burgemeester Baert maakt ook duidelijk dat het deontologische verbod enkel over religieuze tekenen gaat. Politieke symbolen als pakweg een Vlaamse leeuw, daarmee is geen probleem. Wie het hoofddoekendebat al enkele jaren volgt, moet nu echt wel van zijn stoel vallen. Voorstanders hebben altijd juist geargumenteerd dat de hoofddoek niet zomaar een religieuze praktijk is, maar een politiek statement. Dat was voor hen net een argument om het - tegen de mensenrechten in - te kunnen verbieden. Vandaag blijkt de doek net weer niet politiek genoeg te zijn om hem te mogen verbieden. Wie een stok zoekt om te slaan, zal er altijd wel één vinden.

Copy-paste-denken

Als kers op de taart wordt natuurlijk ook Atatürk opgediept. Hij verbood ook religieuze tekenen, aldus de burgemeester. Beste politici, wat willen jullie eigenlijk? Bouwen we onze interculturele samenleving op vanuit een Europees referentiekader? Of graaien we in de wereldgeschiedenis naar ervaringen die ons goed uitkomen? Copy-paste-denken, heet zoiets. Als men wil dat ook minderheden het actuele Europa als referentiekader gebruiken, is het verwarrend om zelf met landen van herkomst op de proppen te komen als het zo uitkomt.

Tot slot moet nog één ding me van het hart. Velen vinden dat we té veel over hoofddoeken jeremiëren. Dat dit de échte uitdagingen - onderwijs, werk enzovoort - overschaduwt. Dat kan zijn. Laat het duidelijk zijn dat het thema pas op de agenda komt door verbodsbepalingen. Als men mensen gewoon zichzelf laat zijn, hoeven we er niet over te debatteren. Wanneer men het wel verbiedt, moeten we beseffen dat politici daarmee de uitsluiting organiseren én prediken. Zwijgen is in dat geval medeplichtig zijn.

°°°

°°°

Baert in Boom.

http://www.pallieterke.info

°°°

.

Maandag 22 april

Zon 6u34-20u49

H Leonidas

*

Ben eindelijk terug in het land ‘waar de citroenen bloeien, en waar in ‘t donker loof de goud-oranjen gloeien’. Waar men anderzijds wel een oud-communist van 87 jaar als President her-benoemt voor een nieuwe ambtstermijn van 7 jaar….

In het Vaderland ‘van aan het Noordzeestrand tot aan de andrer kant’’ zijn we niet van hot naar her gereisd, maar van her naar hot. Vooral wegens de slechte toestand der wegen. Om nog maar te zwijgen van het flits-en filegevaar.

Voor onderweg naar hier, is een aanradertje voor romantische zielen, een avond in dat knusse hotelletje Borgo Vico aan het Como Meer. Met 2 gevels verder het fijnste eethuisje van gans Italië. Alles tegen vlotte prijzen, maar met exorbitante service, boven-op de meer dan joviale vriendschap.

Italië een van de Z-Eurolanden? Dan moet U toch eerst even de vele nieuwe bedrijven komen tellen langs de A1vanaf de grens tot even ten Noorden van Rome. Voor wie nog “de As-Mogendheden Rome-Berlijn” heeft gekend, een beeld om over te dromen…..

Thuis. Weet  niet wie contenter was, wij of de 3 herdershonden. Van halfweg de tuintrap, half achter mij de flanken van de Monte Landra, vòòr mij, in een boog van 180°, zo ver het oog reikt, het blauw van het Lago di Bolsena. Met daarboven; de altijd staalblauwe lucht, omzoomd door dromerige stapelwolken. Tussen ons en het Lago : de kruinen der olijfgaarden, de enige hindernis om het water zò uit het meer te scheppen….

 Ik weet dat het alles zò is, maar het zien is er niet meer bij. Dat heeft zijn tijd gehad…. Die ogen van mij zijn zowat het enige dat nog niet is kunnen vervangen worden… Maar voor de rest valt alles nogal mee. Het weer is goed, de zon schijnt iedere dag, en de mensen zijn vriendelijk.

*

°°°

Nahima Lanjir, Marokkaanse Tsjeventeef

°°°

°°°

Ter zake :

BELGISCHE ESTABLISHMENT SYMPATHISEERT

MET NIEUWE OOSTFRONTERS

*

De echtgenote van Guy Fransen,de in de verkiezingen gebuisde allochtone Mie Lingerie, is de meter, (de patrones), van de volgende lichting Oostfrontvrijwilligers. Guy Fransen is bij titel - niet in functie - hoofdredacteur van Het Nieuwsblad.

Onder de invloed van zijn allochtone vrouw groeide Het Nieuwsblad de laatste jaren uit tot een radicaal-extreem en bijzonder vulgair seksblad. Het is met sidderende knieën - en ze heeft er enorme - dat Mie Lingerie de heldendood vernam van enkele oostfrontvrijwilligers die vanuit Vlaanderen naar Syrië waren vertrokken. Zij spoort radicale jongeren aan om zo vlug mogelijk naar het oostfront te vertrekken.

Een belangrijk argument is dat er op grote schaal mag verkracht worden, geplunderd, gestolen enz. Bezigheden die hier toch beperkt zijn. Terwijl de allochtone jongeren in ons land zich niet volledig kunnen uitleven met inbraken, roofovervallen, messengevechten enz. hebben zij in Syrië de vrije penis en de vrije hand.

Mie Lingerie heeft de geestelijke hulp ingeroepen van niemand minder dan de bekende Fatima Bali die al jarenlang de geestelijke, intellectuele patrones is van de allochtone jeugdbendes in Antwerpen en omgeving en die een neef-oostfronter heeft.

Zowel Mie Lingerie als Fatima Bali hebben de onvoorwaardelijke steun van de Antwerpse moslimpaus Mohammed Chakkar.

*

Deel II

ONZE JONGENS IN SYRIË

*

 Wat een melige omschrijving, ‘onze jongens uit Syrië’,

zoals diverse media ze noemen.

In Gazet van Antwerpen heeft Fatima Bali beroeps-allochtone uit Borgerhout, het over de falende overheid bij het omgaan met de migrantenjeugd.

Natuurlijk heeft ze overschot van gelijk. Om de verkeerde redenen weliswaar.

Al decennia geleden hadden stadsbewoners het tevergeefs over het ontspoord gedrag van hun vreemde buren. Nooit gaven politici uit de meerderheid een kik. Integendeel, ze richtten een waakhond af om morrende boodschappers met pek en veren te overladen, ze te broodroven, ze als racisten neer te halen.

Een karaktermoord min of meer, dat kon het Centrum voor Gelijke Kansen en Racis-mebestrijding als hedendaagse inquisitie niet schelen. Met haar onverbiddelijke gedachtencensuur sabelde ze elk sprietje gezond verstand neer. De waarheid moest als Orwells newspeak onvermijdelijk gaan over kansarmoede en discriminatie in de achter-gestelde wijken van de Belgische steden. Lieve jongens hingen rond uit verveling, trapten argeloze voorbijgangers in elkaar uit frustratie en stortten zich als moderne struik-rovers op weerloze dametjes om het maat-schappelijk onevenwicht recht te trekken. Middeleeuwse godsdienstwaanzin moest gesubsidieerd worden alsof de Verlichting nooit had plaatsgevonden. Roepen, tieren, spuwen, vervuilen, je huur niet betalen, te laat op je tijdelijke werk komen, het open-baar vervoer op stelten zetten, verkrachten, ach een dag is zo om in het leven van een sukkelaar die wat is veronachtzaamd. Nu gaan deze gepamperde misnoegden hun colère uitleven in het verre Syrië. Uit idealisme, beweren sommigen. Uit ontgoocheling tjilpen anderen. Kan het zijn dat ‘onze jongens’ hun crapuleuze manieren op verplaatsing gaan etaleren?

Beseft men bovendien binnen de Westerse intelligentsia dan nooit dat men na het Assad-regime van de regen in de drop zal belanden? Dat de Alawieten in dat land er al-lemaal zullen aangaan? Dat de clitorissen massaal de riool ingesneden zullen worden? Dat elk greintje hoop op geestelijke emancipatie onder een hoofddoek zal verdwijnen? Door Assad als een paria te behandelen zal de Syrische middenklasse verweesd en geplunderd achterblijven.

Zouden ‘onze jongens in Syrië’ dat beseffen en tijdig terugkeren om hun stempelkaart in te dienen?

Moge de neef van Fatima Bali die zich ginds uitleeft fraaie verhalen nalaten voor aan zijn theetafel.

°°°

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

***

Maandag 15 april

Zon 6u48-20u38

Z Waltman van Antwerpen

.

°°°

°°°

°°°

Ter zake :

“Half April”: (april 1897)

      Gij blauwgekaakte wolken daar,

halfwit, omtrent uw boorden,

die gruwzaam in de hemel moêrt,

en grimt in ‘t gramme noorden:

hoe lange speelt gij, koud en kil,

de baas nog hier? ‘t Is half april!

‘t Is onbermhertig koud; en ‘t kan,

de zonne ondanks, gebeuren,

dat, ‘s morgens, al dat gers is, wit

geruwrijmd, staat te treuren!

Waar wilt gij, boos geweld, naartoe,

des winters? Wij zijn wintermoe!...

‘t Moet zomer zijn, geen koude lucht,

die bijt en straalt; ‘t moet open,

dat, wachtende, in de botte zit

of weer in ‘t gers gekropen,

van schuchterheid, voor ‘t nijpen van

de hardgevuiste winterman!

Staat op, gij oosters zonnelicht,

en schiet, bij volle grepen,

uw schichten uit; doorkwetst, doorlijdt

het graf, daarin, genepen,

de zomer zat: verrijzenist

des konings kind! Te late al is ‘t!

Hallelu-jah! dan zingen zal,

dat ‘t wederklinkt alomme,

de gorgel los, de vogel en

de luidgekeelde blomme;

de klepel zal de klokke slaan

en kondigen de Koning aan.

°°°

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

.

°°°

Tot U spreekt een volgelinge van den Cleynen Toeback.

°°°

°°°

Ter zake :

Moslims trekken niet enkel richting Syrië

Nadia Fadil legt uit waarom ook een geschoolde elite ons land ontvlucht. Fadil is docente en verricht onderzoek naar minderheden, multiculturalisme en religie binnen de vakgroep antropologie aan de KU Leuven. .

°°°

Het gaat hier om intelligente en creatieve mensen die een unieke bijdrage zouden kunnen leveren, maar voortdurend tegen een plafond van racisme botsen

België maakt zich sinds een aantal weken zorgen over jonge moslims die naar Syrië trekken om de wapens op te nemen tegen het Assad-regime. Verschillende analisten werden daarom aangesproken om hun visie ter zake te bieden. De diagnose luidt unisono: het gaat om een ontredderde groep jongeren die het vertrouwen in de samenleving kwijt is, en we moeten deze zien te herstellen.

Sommigen stellen zelfs voor om in België deradicaliserings-programma's in te voeren, naar het voorbeeld van Groot-Brittannië dat sinds de aanslagen van 7/7 zulke programma's heeft lopen. De aandacht die uitgaat naar deze jongeren en de wijze waarop deze problematiek wordt gekaderd is, hoewel volledig legitiem, echter ook merkwaardig te noemen. Zo maken weinig analyses melding van het feit dat de deelname aan de strijd in Syrië en de "heldenstatus" die de jongeren hieraan kunnen ontlenen misschien gelijk staat aan het historisch voorbeeld van de meer dan 40.000 mannen en vrouwen uit 53 verschillende landen die tussen 1936 en 1939 deelnamen aan de Spaanse burgeroorlog en meevochten in de strijd tegen 'het Fascisme' (waaronder de fameuze Britse schrijver George Orwell, een kleine Amerikaanse delegatie die de naam de 'Abraham Lincoln Brigade' droeg en ook Belgen waar Albert De Coninck uitvoerig over vertelt in zijn boek 'España. Belgen in de Internationale Brigade' uit 1972).

Maar dit even terzijde. Want in deze tekst wil ik vooral kort stilstaan bij een andere groep jongeren, jongvolwassenen, die we evenzeer dreigen te verliezen. Het gaat hier niet zozeer om "gemanipuleerde" en "geradicaliseerde" jongeren dan wel om een  geschoolde elite die vaak over de middelen beschikt om naar het buitenland te gaan en dat in het slechtste/beste (aan u de keuze) geval ook doet. In deze verhalen fungeren ervaringen van miskenning wanneer nieuwe en creatieve inzichten worden aangereikt en het verzuurde maatschappelijk debat als rode draad. Om onze collectieve bezorgdheid over de moslimjongeren die naar het buitenland trekken wat bij te staan wil ik de lezer daarom een kleine greep bieden uit de 'andere' verhalen die ik sinds een aantal jaren op toenemende basis tegenkom.

Halal te delicaat

Amina, begin dertig. Succesvolle manager in een internationaal bedrijf dat zich toelegt op caloriearme en ethisch verantwoorde voeding. In haar vrije uren is ze actief in twee organisaties als bestuurslid. Ze ziet eruit als iemand uit de modeblaadjes. Heeft sinds haar aankomst in het bedrijf de verkoopcijfers op een significante manier omhoog getrokken. Haar oversten, en zelfs de CEO van haar bedrijf, hebben haar tijdens de nieuwjaarsreceptie uitvoerig gecomplimenteerd voor haar "schitterende" resultaten. Haar suggestie om een lijn te ontwikkelen die zich ook op de moslimconsument en halal voedsel zou richten wordt echter stelselmatig op een "njet" onthaald. Hoewel dat laatste volledig in de lijn van het bedrijf ligt, aangezien de producten die ze maken in de feiten reeds halal zijn (dwz. alcoholvrij en plantaardig), ligt dat laatste te delicaat en wil het bedrijf zich hier niet aan verbranden. Ook andere doorgroeimogelijkheden binnen het bedrijf blijven beperkt. Ze is aan het uitkijken naar een andere job. Liefst in het buitenland.

Hamid, eind twintig. Is net van start gegaan in een prestigieus internationaal auditbedrijf als strategische adviseur. In Montréal. Dat ligt in Québec, Canada. Het was geen bewuste keuze, eerder een toevallige samenloop van omstandigheden die begon met een Erasmusuitwisseling vanuit Brussel die aanvankelijk 6 maanden zou duren. 6 maanden werden 4 jaar, waarvan een aantal in een hoog aangeschreven businessschool. Aan terugkeren denkt hij niet, ook al mist hij zijn familie en vrienden. Bij een recent bezoek deze winter was hij uitgenodigd door zijn oude school om over zijn ervaringen en "succesverhaal" te vertellen aan een groep laatstejaars. Hij vertelde hen dat ze trots moesten zijn op hun afkomst, zich niet mochten laten doen en goed moesten beseffen dat racisme en discriminatie deel uit zou maken van hun traject. Na afloop was hij tevreden over het gesprek met de jongeren, maar was vooral getroffen door de blik van een aantal leerkrachten: "Ils me regardent comme un Arabe", vertelde hij. Een blik die zwaar weegt, een blik die hij niet langer kon uitstaan en niet langer wil ondergaan.

Franse 'r'

Assiya en Aziz. Begin twintig. Jong leuk stel. Zijn enkele maanden geleden vertrokken. Misschien voorgoed, misschien voor even. Eerst Chicago, nu New York. Dat ligt in de Verenigde Staten. Misschien volgt een andere eindstop, misschien ook niet. Assiya is nog net niet afgestudeerd in de bedrijfscommunicatie. Net niet. Ze vermoedt dat het misschien te maken heeft met haar hoofddoek. Of met haar Nederlands. Opgevoed in het Frans, schoolgelopen in het Nederlandstalig onderwijs. Het resultaat is een zware, doch charmante Franse 'r'. Drukt zich vlekkeloos uit. Maar niet goed genoeg volgens de docente Nederlands die haar keer op keer op haar examens buist. Heeft beroep aangetekend, verschillende docenten aangesproken. Veel sympathie, maar weinig steun. Haar eindproject heeft ze mij op haar splinternieuwe IPhone 4 deze zomer getoond. Een trendy, blits en veelkleurig filmpje, net als haarzelf. 

Saida. Begin veertig. Heeft reeds meerdere levens geleid. Haar meest recente is dat van ethisch bewuste zaakvoerster en modeontwerpster die elegante kledij ontwerpt voor vrouwen, inclusief gesluierde. Is niet op haar mond gevallen en laat zich op regelmatige basis kritisch uit rond de zogeheten "gevoelige" thema's in onze samenleving: racisme, de hoofddoek, islamofobie. Dat levert haar veel sympathie op als "nieuwe stem", maar de modewereld blijkt voorlopig weinig geïnteresseerd te zijn in haar werk. Een investeerder, die haar werk geweldig vindt en ook andere modelijnen financiert, overwoog een tijd haar project te ondersteunen. Na meerdere gesprekken en talloze afspraken werd haar werk uiteindelijk "te riskant" bevonden. Haar "uitgesproken standpunten" zouden hem in een delicate positie kunnen brengen. Ze overweegt migratie, geeft aan dat het met de dag moeilijker wordt om het hier uit te houden, maar voorlopig houdt ze het vol.

Verspilde talenten

Dit is maar een greep uit de verhalen van een groep waar men het vaak over heeft maar zelden mee praat. Wat hun representativiteit is voor de "moslims" of "Marokkanen" in Vlaanderen laat ik in het midden. Wat ik niet in het midden laat is de vaststelling dat steeds meer actoren die tot voor kort een leidende rol speelden in een aantal belangrijke organisaties nu een exit overwegen of al hebben genomen. Een exit uit het debat, uit het land, uit hun positie als "Marokkaan" of "Moslim". Bovendien hebben deze verhalen één ding met elkaar gemeen: het gaat hier niet om een ontredderde, werkloze en laag opgeleide generatie, maar om verspilde talenten. Intelligente, vaak hoogopgeleide, gedreven, creatieve wezens die een unieke bijdrage zouden kunnen leveren in het hertekenen van ons land maar hierbij voortdurend tegen een glazen - neen: betonnen - plafond moeten botsen: die van het racisme. Dat laatste vertaalt zich in de overtuiging dat "de andere" (of "de allochtoon") weinig nieuws aan deze samenleving heeft bij te brengen en zich moet beperken tot de status van de 'te integreren burger'.

België is niet enkel een handvol jongeren aan het verliezen die ten strijde trekken tegen het Assad-regime, het is ook en vooral kostbare 'human capital' (om het in droge economische termen uit te drukken) aan het verliezen waar op dit moment geen cijfer op staat. Mensen die een unieke rol in deze samenleving kunnen spelen, die de uitdaging van de globalisering waar ons land en continent mee worstelt kunnen begeleiden, die een brugfunctie kunnen maken tussen verschillende werelden, verschillende referentiekaders, verschillende talen. Voorlopig blijven we echter blind en doofstom voor deze verspilde talenten en laten we ons liever door de schreeuwerige angst- en vijandsbeelden die'de Islam' omringen verlammen.

Voor hoe lang nog?

°°°

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

.

°°°

°°°

°°°

Ter zake :

ECB laat in het geheim onbegrensd geld bijdrukken voor Franse banken

°°°

Xander 14-04-2013 20:33- in Economie, EU

Zuid Europa heeft met Frankrijk financieel de oorlog verklaard aan Duitsland en Nederland

ECB president Mario Draghi strooit rijkelijk vele honderden miljarden euro's over het failliete Zuid Europa uit. En waarom ook niet? Duitsland en Nederland staan toch wel garant...

De Zuid Europese schuldenlanden blijken de facto de dienst uit te maken in de Europese Centrale Bank en daarmee de eurozone nu bekend is geworden dat ECB president Mario Draghi in het geheim Frankrijk toestemming heeft gegeven om de facto onbegrensd geld bij te drukken om de failliete Franse banken overeind te houden. Noch Duitsland, noch Nederland kan hier ook maar iets tegen ondernemen.

Eind 2011 kwamen de machtigste centrale banken ter wereld, de Amerikaanse FED, de BOE (Bank of England) en de ECB gezamenlijk in actie om het instorten van het Westerse financiële systeem te voorkomen. De ECB stelde via zogenaamde Longer-Term Refinancing Operations (LTRO's) zo'n € 500 miljard beschikbaar voor de banken in de eurolanden. Een paar maanden later volgde nog eens € 500 miljard.

Voornaamste zorg was dat de banken die voor het grootste deel de staatsobligaties van hun eigen land hadden opgekocht zouden omvallen, waarmee de hele eurozone in een crisis zou worden gestort. Daarbij ging het ook om een grote Franse bank die op omvallen stond. Tot nu toe wordt de naam van de bank zorgvuldig geheim gehouden.

De financiële markten hebben al langere tijd de zwaar in de problemen verkerende Franse megabanken Société Générale, Crédit Agricole en BNP Paribas in het vizier. Zo moest Crédit Agricole vorig jaar nog € 3,5 aan vermogenswaarden verkopen.

Fransen drukken in het geheim honderden miljarden bij

Nu blijkt er naast de € 1 biljoen aan LTRO's in het geheim een speciale financieringbron voor de Franse banken te zijn opgezet, de zogenaamde STEP-markt (Short Term European Papers). Deze € 445 miljard grote markt gaat buiten de beurzen om en is daarom totaal niet transparant. Franse banken kunnen STEP-leningen als onderpand bij de Franse centrale bank (Banque de France) aanbieden, die via een zogenaamde 'Euroclear' Bank als onderpand bij de ECB worden ondergebracht.

Daarbij gaat het ook om minderwaardige schuldpapieren. Zolang de Franse bank deze echter beschermt door ze als onderpand te accepteren, kunnen de Franse banken onbeperkt doorgaan met het afwentelen van hun waardeloze financiële bezittingen op de ECB en daarmee op de rest van de eurozone. Feitelijk betekent dit dat er onder de paraplu van de Franse centrale bank massaal geld wordt bijgedrukt voor de Franse banken, zonder dat de ECB hier enige controle over uitoefent.

(…/…)

Financiële oorlogsverklaring

De enige juiste constatering is dan ook dat er van de zogenaamde Europese eensgezindheid hoegenaamd niets meer over is, en dat de failliete Zuidelijke landen via de ECB -die tenslotte wordt geleid door een Italiaan- pure chantage plegen. Het geheime STEP-programma is dan ook niets anders dan een financiële oorlogsverklaring van Frankrijk en zijn banken, en daarmee heel Zuid Europa, aan Duitsland en Nederland. Het is echter zeer de vraag of onze ruggengraatloze eurofiele politici hier ook maar iets tegen zullen durven ondernemen.

Xander

°°°

°°°

http://www.vlaamsbelang.org/

http://www.pallieterke.info

°°°

.

°°°

°°°