Naar de inhoud

MET SNELTREINVAART DOOR DE DAGEN

VOOR WIE GRAAG EEN EINDJE MEERIJDT
akke.beakke.be

Archief

898 OVER RATIONALITEIT, CONFUCIUS EN DE BIJBEL

A.D. vrijdag 17 augustus 2012

898 OVER RATIONALITEIT, CONFUCIUS EN DE BIJBEL

 

 

**1218997-507dd33e44abefc2a55cea3ba649a621.jpg*

 

 

Wat volgt is een uitgebreid stukje heimwee-literatuur die best te genieten valt mits men er de nodige tijd aan besteedt. Met, als het enigszins kan, een lekker glaasje wijn onder de hand.

Want amaai mijne frak! Het is zware paté! Moet ook om de driedubbel gepantserde brulapen die de Katholieke Kerk te lande willen onderspuiten te weerstaan. Zoals een collega onlangs schreef : Van Gheluwe is niet ‘de Kerk’…. Stout Rogeetje is een arrogant omhoog gevallen profiteurke die uit puur egoïsme zijn eigen Instituut onnoemelijke schade heeft toegebracht. Samen met Daneels (en anderen) zijn zij verantwoordelijk voor meer kwaad die ze de samenleving hebben aangedaan, dan ze ooit in geen 10o mensenlevens zullen kunnen goedmaken. Moord en doodslag hadden hen gemakkelijker kunnen vergeven worden.

Bitter Lemon toont ons hieronder waar de klepel hangt. Niemand is verplicht de schilderij die ik mooi vind, even mooi als ik te vinden. Over de graad van schoonheid kan van gedachten gewisseld worden, maar nooit over de schoonheid zelf.

***

 

Kroniekje over :

Het conservatisme overtreft wetenschap en obscurantisme

08-08-2012 - Dato den Boer - Bitter Lemon

Iskander

***

Er bestaat een wijdverspreide opvatting dat primitieve volken uitgaan van een magisch-religieus wereldbeeld, dat vervangen wordt door een rationeel wereldbeeld zodra de wetenschap op gang komt.

Het werk van Levi-Strauss en zijn leerlingen probeert de cultuur van de primitieve volken op een wetenschappelijke manier te benaderen. Hoewel de term « beschaving » dankzij dit werk niet is voorbehouden aan de culturen waar het magisch-religieuze wereldbeeld verdrongen is door het wetenschappelijke, heerst nog alom de mening dat het magisch-religieuze onverzoenlijk is met het wetenschappelijke wereldbeeld.

Een magisch-religieus wereldbeeld zou een obstakel vormen voor de wetenschap en vanaf het moment dat de wetenschappelijke kennis voor waar wordt aangenomen, betekent dit dat de magisch-religieuze waarheden verouderd zijn. Magisch-religieuze denkbeelden komt men nog wel tegen in de moderne beschavingen, maar deze hebben zich teruggetrokken tot de persoonlijke levenssfeer. Deze visies zijn slechts onderdelen van een persoonlijke geloofsovertuiging, die op wetenschappelijk en politiek vlak geen invloed meer hebben.

 

« Vroeger dacht men dat de aarde plat was, en de planeten rondom haar draaiden. Nu weten wij dat de aarde rond is en de zon zich in het centrum bevindt. »

« De kosmologieën die de hemel en de hel een plaats gaven en theorieën die uitgaan van een Schepper zijn niet meer relevant en hebben geen enkele wetenschappelijke waarde. Dankzij Copernicus, Galileo en Darwin heeft de wetenschap het obscurantisme overwonnen. »

De benadering van de werkelijkheid in het westerse denken gaat uit van causaliteit. Aan de hand van logische, overtuigende beredeneringen komt men tot logische argumenten, waarmee men een andere mening kan weerleggen. Zo kan men vanuit observatie en rekenkunde argumenten aanvoeren dat het veel eenvoudiger is om de aarde in het midden van het zonnestelsel te plaatsen.

Het streven van een dergelijke, rationele benadering is doorgaans om een exclusieve  denkrichting aan te geven. De gesprekspartner wordt in zekere zin genoodzaakt de nieuwe mening te beamen.

Een andere manier om de werkelijkheid te benaderen noem ik in dit artikel de « analogische ». « Magisch-religieus » is een misleidende term, want het gaat in deze opvatting niet over magie, noch over een subjectieve levensovertuiging.

De analogische benadering, die in alle tijden en in alle beschavingen voorkomt, is te vergelijken met een schilderij. Binnen een kader worden verschillende concrete zaken weergegeven aan de hand van een compositie. De compositie is geen gevolg van een « logische beredenering », maar volkomen afhankelijk van de vrije wil van de schilder. Het schilderij geeft de werkelijkheid weer. Maar dat wil niet zeggen dat de werkelijkheid er altijd zo uit moet zien. Het feit dat een schilderij een Italiaans landschap afbeeldt, wil niet zeggen dat alle landschappen in Italië er zo uitzien. Het geeft in een bepaald kader een concreet beeld dat niet universeel is, zoals een alomvattende theorie over landschappen zou doen.

Er bestaan dus twee benaderingen van de werkelijkheid die verschillende beelden weergeven.

 

De ratio biedt geen antwoord op een vraag als « Waarom overkomt dit mij ? » maar « Wat is er gebeurd » en « Hoe is dit gebeurd ».

De analogie zoekt de reden en betekenis van een gebeurtenis, terwijl de dialectiek zich concentreert op het feit zelf.

In West-Europa hebben deze verschillende benaderingen soms geleid tot heftige confrontaties, waarbij één van de twee benaderingen het onderspit moest delven, met als resultaat dat de twee wereldbeelden elkaar lijken uit te sluiten.

De latere pogingen om deze twee met elkaar in overeenstemming te brengen zijn nooit echt overtuigend geweest : het werk van Teilhard de Chardin kan men een modeverschijnsel noemen en de bewering dat de wetenschap zich op een ander niveau afspeelt dan de kennis die wij vanuit de religie (in ons geval de Bijbel) hebben, is wat mij betreft onbevredigend, aangezien de religie voor de gelovige de ganse werkelijkheid omvat.

In een beschaving als die van China bij voorbeeld hebben beide benaderingen elkaar aangevuld, zonder elkaar uit te sluiten, met een zeer ontwikkelde wetenschap, cultuur en geneeskunde tot gevolg.

Bekende teksten die uitgaan van een analoge benadering zijn de Historiën van Herodotus, of de Bijbel ; in het bijzonder het boek Leviticus. Voor de moderne lezer lijkt dit boek weinig te zeggen : een opeensomming van wetten en voorschriften die voor de Christenen niet meer van toepassing zijn, en die bovendien weinig logisch zijn : een onderscheid tussen reine en onreine dieren, verbod op het koken van vlees in melk, kledingvoorschriften...

De geëmancipeerde lezer van de 21e eeuw wil weten waarom dingen verboden zijn. De enige reden die de Bijbel aangeeft is dat de geboden gehouden moeten worden « omdat God heilig is ». Of : « Gedenk de sabbatdag, want... op de zevende dag rustte (God). »

 

De argumenten die een analoge benadering geeft, hebben betrekking op God, de heilsgeschiedenis of een ander gebod. Zo vinden de heiligheidsvoorschriften met betrekking tot de priesters in Leviticus hun analogie in de voorschriften met betrekking tot de Tabernakel. De mens vindt zijn analogie in de Tempel van God.

De voorschriften zijn niet gebaseerd op een theorie of op een ideologie, maar op concrete zaken of gebeurtenissen uit de cultuur en vinden aan de hand van gebruiken, voorschriften en wetten hun plaats en betekenis. Al deze restricties, handelingen en uiterlijke vorm is wat wij « cultuur » noemen. Een analoge benadering geeft vorm aan een cultuur, een identiteit en een beschaving.

Zo kan men spreken van een joods-christelijke cultuur in Europa waar het dagelijks leven mee doortrokken was. De confrontatie met het rationele denken en de uitkomst daarvan heeft deze cultuur aan het wankelen gebracht.

De prijs van het rationalisme

Naast een verarming van de cultuur heeft de overwinning van het rationalisme op de traditionele wereldbeelden ook een verarming van de wetenschap zelf met zich meegebracht.

Het rationele wereldbeeld en het analoge wereldbeeld vullen elkaar namelijk aan.

Zo is de kinetische theorie van het gas bijvoorbeeld ontwikkeld aan de hand van de analogie met de beweging van de biljartbal.

Het verschil tussen de twee benaderingen zit hem niet in de mate van abstractie, noch in de mate van het geloof van de onderzoeker, maar in de waarheid, de werkelijkheid die wordt onderzocht. Een analoge benadering geeft een globaal inzicht van de werkelijkheid. De analogie rijmt waarheid met rechtvaardigheid. De rationele dialectiek zoekt het niet zo ver. Rechtvaardigheid is te alomvattend voor de rationele pragmatiek. Aangezien zij slechts in de kaders van de categorieën van tijd en ruimte kan denken, gaan haar beweringen niet verder dan de korte termijn.

De overredingskracht die eigen is aan de rationele benadering, maakt dat zij de neiging heeft, een principe als autoriteit naast zich neer te leggen. Dit verklaart de conflicten waarmee kerk en staat mee te kampen hebben gehad in de loop van de geschiedenis.

Het feit dat het rationele wereldbeeld uitgaat van een hermetisch gesloten werkelijkheid, heeft deze benadering de neiging geen plaats te laten voor andere inzichten.

Een rationele benadering van de werkelijkheid leidt tot argumenten en is daarom ideaal voor politieke doeleinden.

De opkomst van het exclusieve rationalistische gedachtengoed gaat gelijk op met die van de democratie.

Emancipatie eist inspraak op grond van argumenten, vaak ten koste van traditionele autoriteiten. Het is niet toevallig dat het rationalisme in Griekenland is ontstaan. Terwijl bij Herodotus in zijn Historiën en bij Plato in zijn dialogen rationalisme en analogie samengaan, ziet men met Thucydides en vooral Aristoteles een wetenschappelijke benadering die het religieuze uitsluit.

De aristotelische logica heeft als vertrekpunt denk-categorieën die reeds vast staan. De analoge benadering gaat aan deze denk-categorieën vooraf.

In de Chinese Han-beschaving heeft de analogische wetenschap een belangrijke rol gespeeld voor de instandhouding van de monarchie. De Keizer stond als persoon model voor het universum. Vanuit deze analogische basis ontwikkelden zich de kosmologie. Alle maten en classificaties van de wetenschap, maar ook de architectuur, het onderscheid van kleuren en seizoenen vond zijn oorsprong in de Keizer zelf.

Vanaf het moment dat de traditionele structuren onvoldoende draagvlak hebben op maatschappelijk vlak kan men spreken van een decadente cultuur.

Een typische reactie van bepaalde conservatieven is om koste wat het kost vast te houden aan de uiterlijke vormen van deze traditionele structuren. Sommigen trekken zich terug en zetten in kleiner verband het traditionele levenspatroon voort, afgescheiden van de boze buitenwereld. Een dergelijke instelling onderhoudt het beeld dat conservatieven autoritair en sektarisch zijn.

Anderen leiden een kruistocht tegen het modernisme en denken deze te kunnen bestrijden met dezelfde wapens waarmee de traditionele autoriteiten ooit zijn verslagen: rationele argumenten, reactionaire ideologieën, zoals bepaalde creationisten of conservatieve politici doen.

Zolang het rationele niet samengaat met de analogie, is deze denkstrijd echter bij voorbaat zinloos.

Ondanks het feit dat traditionele structuren hun autoriteit op maatschappelijk vlak hebben verloren, bestaan er nog altijd bolwerken die het conservatieve gedachtengoed ondersteunen en nieuw leven inblazen.

Eén van de oudste tradities waarin de analogie concreet wordt beleefd is het avondmaal, of eucharistie. In tegenstelling tot wat sommigen beweren of denken, is dit sacrament niet een « onderonsje » om de zondige wereld te ontvluchten. De brood en de wijn wordt opgedragen voor « het leven der wereld » in gedachtenis van, of door verandering in, het Lichaam van Christus.

Vanuit dergelijke ontmoetingen ontstaat een authentieke conservatieve levenshouding, die het reactionaire, sektarische en zuiver rationalistische overstijgt

***

Diagonaal herlezen

Alles samengeteld en gedeeld door twee : ja, ik weet het : de driedubbel geharnsten willen altijd, als ze ergens vastlopen en ongelijk zouden moeten bekennen, de luchtige toer op. Ontwijken dus, zoals alle Linxen, en de lachers op hun hand proberen te krijgen. Zielig! Echt zielig!

Waarom ze bvb de transsubstantiatie van brood en wijn in de Mis belachelijk willen maken, is mij een raadsel. Want wat is er verkeerd aan, zin dank uit te spreken voor ons dagelijks voedsel die Moeder Aarde ons voortdurend opbrengt? Dat dit gebeurt met wat ceremonie omgeven, en met woorden die niet iedereen bevallen, is bijzaak. Hoofdzaak is de samenleving voortdurend te herinneren, dat niets zo maar vanzelf gebeurt. Dat naast het werk van de boer op het veld, ook een eigen inspanning is vereist. En neen, in onze Beschaving hebben wij daarbij, niet zoals de Chinezen, altijd de Keizer links laten liggen.

***

Het is maar sedert de Franse Revolutie dat de Keizer stilaan de plaats van Ons Heer heeft ingenomen. Maar helaas! Diens Vrijheid, Gelijkheid, en Broederlijkheid hebben lelijk gefaald en hebben sedertdien de wereld in brand gezet. Wat meer is : ze brachten het goddeloos communisme met zich mee, en nog erger, ze kaapten het begrip ‘christelijke naastenliefde’, om er het socialisme ‘van de kleine man’ van te maken. Iedereen weet, wat er daarvan is geworden : een nieuwe bovenklasse, veel erger dan de vorige, waar vroeger nog tenminste de schijn werd opgehouden. JaJan vallen en opstaan, noemt men dat…..

Geen bezwaar dat iemand nu een tweede fles wil opentrekken….

 

***

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 17:09 Reageer op dit bericht

897 DE RAMMADAM VERKNALLEN

A.D. vrijdag 17 augustus 2012

897 DE RAMMADAM VERKNALLEN

 

Allochtonen-Pest verkeersteken

 1218991-216490b6e6a72fe5754fd5cd0b42b7f4.jpg

Voor ram madam-vierders.

***

 

 

De ‘Maghrebijnse jongere’ waarover Lucas Vander Taelen hieronder bericht, reeds met zijn moto zonder kenteken in tegenrichting in een eenrichtingsstraatje, blijkbaar zonder knalpot, want de Religie van de Wrede gebood hem de agent af te kloppen, zodat die dag rammadam van de motorrijder verknald was. Die zal in ’t vervolg wel beter opletten, en bvb altijd een kalasnikov meedragen, zodat hij in het knallen de bovenhand houdt.

 

***

Kroniekje over :

Les garçons de la rue

14-08-2012 - Luckas van der Taelen - de standaard

Iskander

***

Wie de problemen met allochtonen in de grootstad durft te benoemen, of het nu om vrouwen met rokjes of agenten met stokken gaat, bezondigt zich zogezegd aan stigmatisering. Niets van, zegt LUCKAS VANDER TAELEN. Het omgekeerde is waar: alles op zijn beloop laten gaan, dat is discriminatie. Een banaal voorval in Sint-Joost-ten-Node, een van de negentien Brusselse gemeentes. Alil, 23 jaar, rijdt met motorfiets maar zonder nummerplaat door een eenrichtingsstraat, tegen de rijrichting in. Een agent maakt er hem attent op dat hij een overtreding begaat. Het antwoord van Alil is kort en krachtig: hij slaat de agent drie keer in het gezicht. In geen tijd loopt de straat vol. De agent wordt aangemaand het blauwblauw te laten. Alil is woedend. ‘Door jouw schuld heb ik mijn ramadan gebroken', zegt hij. Elk gebruik van geweld is immers verboden in vastentijd. Waarop Alil de agent een vierde keer in het gezicht slaat. Het gevolg: de agent is zes dagen werkonbekwaam, Alil wordt na verhoor vrijgelaten omdat hij geen strafblad had.

Bovenstaand verhaal sluit pijnlijk naadloos aan bij de getuigenissen van Brusselse politiemensen (DS 11 augustus). Agenten die in de val gelokt worden door georganiseerde bendes, agenten die buiten hun diensturen geïntimideerd worden, dat kun je niet langer ongestraft fait divers noemen die eigen zijn aan een grootstad. De enige positieve ontwikkeling is dat nu blijkbaar ook bij sommige politici het besef gegroeid is dat dit zo niet verder kan. Brussels minister-president Charles Picqué en minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet spraken zich ondubbelzinnig uit. Maar van de Brusselse burgemeesters was niet veel te horen.

Er is kostbare tijd verloren gegaan. Ik beschreef meer dan twee jaar geleden hoe bewoners van een appartementsgebouw in Molenbeek vreesden voor hun leven, toen de brandweer niet opdaagde bij een brand die baldadige jongeren hadden aangestoken. De hulpdiensten waren wantrouwig geworden na valse oproepen waarbij ze bekogeld werden. Ernstige feiten leken me dat toen al. Burgemeester Moureaux temperde: Molenbeek is de Bronx niet.

Inderdaad, in de Bronx is het ondenkbaar dat politiemensen bekogeld zouden worden met scherp geslepen kasseistenen zoals twee weken geleden gebeurde in Anderlecht. Brusselse burgemeesters kijken liever de andere kant uit als weer enige agenten het ziekenhuis worden ingeslagen. Ze zijn meesters in de kunst van het relativeren. De uitspraak van burgemeester van Brussel Freddy Thielemans dat een overval met kalasjnikovs in het centrum van de hoofdstad van Europa niet meer is dan een fait divers, zal hem – hopelijk – tot het einde van zijn carrière blijven achtervolgen.

De Brusselse burgemeesters steken bewust hun kop in het zand, ze denken vooral aan hun eigen electorale belangen. In het licht van de komende gemeenteraadsverkiezingen willen zij koste wat het kost vermijden hun kiespubliek te mishagen. In de Brusselse centrumgemeenten is een groot deel van de bevolking van Maghrebijnse origine. Daarom zijn lokale bestuurders geneigd zich zeer terughoudend op te stellen bij problemen met allochtone jongeren. Want snel wordt men er vanuit politiek correcte hoek van beschuldigd een bevolkingsgroep te ‘stigmatiseren'.

Het overkwam Sofie Peeters, die in een documentaire vastlegde wat iedereen die al eens over de Brusselse straten loopt al jaren weet: dat Maghrebijnse jongens het op zijn zachtst gezegd moeilijk hebben met hun seksualiteit. Het blijft merkwaardig dat een studentenfilm nodig was om een probleem aan te kaarten dat vele vrouwen al jaren ergert. Maar de weldenkenden waakten: ook Peeters werd verweten te ‘stigmatiseren'. Nadia Fadil (KUL) verweet haar zelfs een instrument te zijn van de witte middenklasse om de binnenstad te controleren en de law and order te willen herstellen.

Wat is daar overigens fout mee, met respect voor wet en orde?

Jongens van Maghrebijnse afkomst hebben vaak een handicap door hun familiale achtergrond. Ze worden opgevoed als kleine prinsjes en verafgood door hun moeder. Van in hun jongste jaren leren ze dat ze de meerdere zijn van hun zusjes. Dat zorgt soms al in de kleuterklas voor problemen tussen Maghrebijnse jongetjes en meisjes met een andere culturele achtergrond.

Een afwezige of zwakke vaderfiguur in vele allochtone gezinnen maakt een positieve identificatie voor de jongens bijzonder moeilijk en levert een slecht zelfbeeld op. De onbewuste vertaling daarvan is dat ze elke vorm van gezag op school en straat afwijzen en een slachtofferrol cultiveren. Denken in termen van ‘eer en schande' in plaats van onze ‘schuld en boete' maakt het bovendien bijzonder moeilijk om aan allochtone jongens een besef van eigen verantwoordelijkheid bij te brengen.

Dat is een bijzonder gevaarlijke combinatie van factoren voor jongeren die te vaak in een negatieve spiraal terechtkomen. Die is niet enkel sociaal-economisch, hoe graag sommige neo-marxisten dat ook blijven geloven. Allochtone jongeren zitten snel vast in een werkloosheidsval waar ze niet uit geraken. Dat heeft veel te maken met een andere nefaste cocktail: gebrekkige opleidingen en een onbestaande arbeidsethiek. Er is een sociale druk die individuele responsabilisering afwijst. Wie zijn lot in eigen handen neemt, zet zich buiten de groep.

Het is alleen door een situatie juist in te schatten dat men kan hopen er een oplossing voor te vinden. Wie met verschil in opvoeding en cultuur geen rekening houdt, doet eigenlijk aan discriminatie, omdat zo de betrokken groep kansen ontzegd worden om een problematische situatie aan te pakken. Wie allochtone jongeren een toekomst wil bieden en wil vermijden dat ze bezwijken onder de druk van jeugdbendes of religieus fundamentalisme, moet durven pleiten voor een gerichte aanpak.

Problemen benoemen heeft niets met stigmatiseren te maken. Wel integendeel, het is een vorm van positieve discriminatie. Het heeft geen zin het allochtone seksisme dat Sofie Peeters toonde tot een algemeen probleem te reduceren. Maghrebijnse jongens hebben nu eenmaal een totaal andere (in hun geval onbestaande) seksuele opvoeding gekregen dan Belgische jongens. En als men die jongeren perspectief wil bieden op een toekomst, moet men het met hen durven hebben over wat zij zelf daar willen aan doen. Die eigen verantwoordelijkheid blijven afwentelen op ‘de maatschappij' is niet langer houdbaar.

Dan komt er misschien een dag dat een jonge Brusselaar beseft dat het zijn eigen persoonlijke verantwoordelijkheid is als hij zonder nummerplaat in de verkeerde richting rijdt. En dat het niet de schuld is van een agent dat zijn ramadan verknoeid is.

***

Diagonaal herlezen

Alles samengeteld en gedeeld door twee : het moet toch stilaan duidelijk worden, dat hier een vreemde vijandige samenleving wil inbreken, die eeuwen en eeuwen achter loopt. In de Geschiedenis kennen we het fenomeen van De Inval der Barbaren, de Gesel der Vikings, de Invallen der Hunnen, maar een naam voor de 3de Invasie van de Islam in Europa hebben we nog altijd niet gehoord. De invallen zijn er wel, maar het kind heeft nog altijd gene naam. Mijn voorstel zou dus zijn, de 11de Plaag van Egypte, maar dat mag heel zeker niet vanwege het CGKR wegens te stigmatiserend. En daarbij, de Bijbel spreekt maar van de 10 Plagen van Egypte.

***

Oom Agent en al zijn collega’s zijn bij deze verwittigd : tijdens het ram madammen  na dageraad en voor zons-ondergang valt er met de Allahzonen en dochters niet te parlasanten : dan zijn zij baas op straat. Anders zijn ze dat ook, maar wat minder uitgesproken : het moet onopvallend blijven tot de ordewoorden komen. Het is alleen een kwestie van elkaar te begrijpen. Voorlopig volstaat het, hun meesterschap te bewijzen met de blote vuist, met kickboksen of met karate-slagen. Na verloop van tijd wordt een versnelling hoger geschakeld, worden de knalpotte,n verwijderd en wordt er over gegaan tot decapitatie, de geliefkoosde bezigheid van de Islammers. Tot het in al die keikoppen is doorgedrongen, dat de religie van de Wrede de enige oplossing is.

 

***

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door DIGITHALYS om 16:45 Reageer op dit bericht

896 VAN KWAAD NAAR ERGER

A.D. vrijdag 17 augustus 2012

896 VAN KWAAD NAAR ERGER

 

Straatbeeld Amiens, na een nachtje Rammadam vieren


1944704-f580eb73cfb11d8065f467737faf27dc.JPG

Onderweg naar de wereldberoemde kathedraal? Och, het is kwestie van een beetje geduld…..

***

 

Van kwaad naar erger, en van erger naar de wreedheden van de Arabische Lente. Wie, met de Parijse ‘banlieu’s’ en met ‘Amiens’ in het achterhoofd, dat nu nog niet ziet, is ziende blind geboren. De situatie heeft eigenlijk een naam : dhimitude heet dat ding. De Overheid die plat op de buik gaat om geen grotere last te krijgen met de ‘Maghrebijnen’.

M”n voeten, Gerard! Al die lamzakkerij is goed voor angsthazen. Optreden met ijzeren vuist is de remedie en waar nodig, de kopstukken manu militari verwijderen na        ar plaatsen waar ze thuishoren. Guantanamo of zo. Opsluiten en de sleutel weggooien!

 

 

***

Kroniekje over :

Brussels straatterreur: slaat Groen Mea Culpa?

14 augustus 2012 • 12.10u Vlaams Belang

***

 Wie afgelopen weekend de choquerende reportage las van zes Brusselse politieagenten weet intussen hoe het eraan toegaat in de Brusselse centrumgemeenten. Bruut geweld tegen politie en onverholen straatterreur is er dagelijkse kost. Een repliek van groene excuustruus Luckas Vander Taelen kon dan ook niet uitblijven. In een opzienbarend opiniestuk legt het groene parlementslid nog maar eens de vinger op de zere wonde.

“Molenbeek is de Bronx niet”

“Agenten die in de val gelokt worden door georganiseerde bendes, agenten die buiten hun diensturen geïntimideerd worden, dat kun je niet langer ongestraft ‘faits divers’ noemen die eigen zijn aan de grootstad.” Terecht wijst Vander Taelen op de enorme politieke (on)verantwoordelijkheid van de Brusselse gemeentebesturen. Zo beschrijft hij hoe twee jaar geleden bewoners van een appartementsgebouw in Molenbeek vergeefs de brandweer belden bij een uitslaande brand. De hulpdiensten waren echter wantrouwig geworden na valse oproepen waarbij ze in een hinderlaag werden gelokt. De reactie van Moureaux was voorspelbaar: “Molenbeek is de Bronx niet.”

Vander Taelen: “Inderdaad, in de Bronx is het ondenkbaar dat politiemensen bekogeld zouden worden met scherp geslepen kasseistenen zoals twee weken geleden gebeurde in Anderlecht. Brusselse burgemeesters kijken liever de andere kant uit als weer enige agenten het ziekenhuis worden ingeslagen, stelt Vander Taelen verbolgen. “Ze zijn meesters in de kunst van het relativeren. De uitspraak van burgemeester van Brussel Freddy Thielemans dat een overval met kalasjnikovs in het centrum van de hoofdstad van Europa niet meer is dan een fait divers, zal hem - hopelijk - tot het einde van zijn carrière blijven achtervolgen.”

Maghrebijnen

De nakende verkiezingen geven alvast weinig hoop. “In het licht van de komende gemeenteraadsverkiezingen willen zij koste wat het kost vermijden hun kiespubliek te mishagen. In de Brusselse centrumgemeenten is een groot deel van de bevolking van Maghrebijnse origine. Daarom zijn lokale bestuurders geneigd zich zeer terughoudend op te stellen bij problemen met allochtone jongeren. Want snel wordt men er vanuit politiek correcte hoek van beschuldigd een bevolkingsgroep te 'stigmatiseren',”aldus het Groen-parlementslid.

Volgens Vander Taelen is het tot slot tijd dat men de angst laat varen om de dingen bij naam te noemen. “Problemen benoemen heeft niets met stigmatisering te maken. Wel integendeel. (..) “De verantwoordelijkheid (van allochtone jongeren) blijven afwentelen op ‘de maatschappij’ is niet langer houdbaar.”

Schuldbekentenis

Een oproep die ietwat vreemd klinkt vanuit een hoek die jarenlang al het mogelijke heeft gedaan om het debat in de kiem te smoren. Hoe dan ook: als schuldbekentenis kunnen de uitspraken van Vander Taelen tellen. Zijn partij zit in de Brusselse regering, heeft schepenen in verschillende Brusselse gemeentebesturen en behoort federaal tot de ‘institutionele meerderheid’.

Een schuldbekentenis uitspreken is één zaak, er consequenties aan verbinden een andere.

 

 

 

 

***

Diagonaal herlezen

Alles samengeteld en gedeeld door twee : als er een CGKR mag bestaan, waarom dan niet een TEGEN CGKR die ten dienste staat van de plaatselijke bevolking?

Onze voorouders hebben ooit hun eigen Souverein de bons gegeven, via een Akte van Verzakeing. Het volstaat, om te beginnen, om die tekst na te trekken op Wikipedia (Pacificatie van Gent), om gewoon de datum te veranderen en dat per aangetekende brief te sturen naar iedere Overheid, groot of klein, die nalaat de eigen burgers te beschermen. We danken ze gewoon af, niet in het stemhokje, want daar wordt onze stem gesmoord en verkracht, maar zoals elke werkgever zijn werkweigeraars kan afdanken. Overheden zijn tenslotte maar werknemers van het soevereine volk!!!!!!

Dan kiezen we nieuwe vertrouwens- mannenof vrouwen En al die vertrouwensmannen samen kiezen dan een nieuw regeringshoofd, waarvan de opdracht in twee woorden luidt, regelen en kegelen : regel de Vlaamse Natiestaat en kegel het gespuis, met of zonder Europa, met of zonder de Navo, de zee in. Wie braaf is en even hard werkt als wij, mag blijven. Wij reiken ze zelfs de broederhand, als ze zich voegen naar onze normen en waarden. Kiezen ze echter voor de hunne, dan tonen wij hen gewoon als vrienden ondereen, het gat van de timmerman….

Het moet niet met zoveel woorden gezegd worden, maar de Islammerij wordt binnen de Vesting Europa op de Index gezet. Betreten Verboten. Es wird geschossen!

***

De kathedraal van Amiens is een pareltje van Gotische bouwkunst. Het is een schrijn vol Middeleeuwse herinneringneringen die op een gesublimeerde manier tot ons is gekomen. Amiens is een stenen stem uit het verleden. Het is een kantwerk van brandglas en rilde pijlers die vol verlangen naar de Hemel reiken. De omgeving echter is, met een paar kunstgrepen, om te vormen tot een minretten-plein met telkens de Halve Maan in top. We gaan binnenkort onze Meesters, de Muzelarij, toch niet de voet dwars zetten, als die heilige plaats op zekere dag omgevormd wordt tot het Mekka-plein?

Dan zal het al lang niet meer gaan om wat plunderingen en een paar uitgebrande voertuigen, maar om galgen en executiplaatsen, waar balorige Fransen van de daken der omringende flatgebouwen zullen geworpen worden. Tot de dood er op volgt….Allahy Akbar!

 

***

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door DIGITHALYS om 12:48 Reageer op dit bericht

895 JE WINT GEEN ZILVER JE VERLIES GOUD

A.D. vrijdag 17 augustus 2012

895 JE WINT GEEN ZILVER JE VERLIES GOUD

 

1218786-cb94650d0b9149d35ddbc0d1578d70a9.jpg

***

 

Ik denk dat het ligt aan de paar druppels zeemansbloed in mijn aderen : familie van ons Ma woonde tegen Oostende en mijn jongste broer heeft in zijn jonge jaren de lange omvaart ‘gedaan’ bij de CMB, voor hij ‘voer’ op de lijn Oostende-Dover onder het commando van zijn halve trouwboek en van het Ministerie van Verkeer. Om deze en om nog veel meer redenen ligt de brulboei van Oostende mij nauw aan het hart. Een man naar mijn hart,groot kaliber, maar met een vranke teut, genoeg om in de politiek te gaan en om met zijn capaciteiten op zijn eentje een hele regering te vormen.

***

Kroniekje over : sport. Het is niet helemaal mijn ding, maar als het goed is, zeg ik het ook. En Jean Marie IS goed. Van mij krijgt hij goud. Niet alleen voor dit stukje,  weggekaapt bij

https://blog.seniorennet.be/addertjes_onder_het_gras/

maar ook voor de houdgrepen die hij regelmatig toepast op de Rode Ridder, de felle Joham-met-den-Baarde, dat ander kunstgewrocht van en voor de Noordzee. Of het zal helpen? Ik vrees ervoor. Blijft het stil rond de NV Borlé, dan zit het snor. Blijft dat trio in de schijnwerpers, of horen we regelmatig te veel van die platvloerse karabijnschieter, dan mogen we Rio vergeten.

In mijn ogen is er maar één atlete die haar medaille verdiend heeft, en dat is die zeilster. Daar stak tenminste fut in en het was een lief ding. De judoka daarentegen heeft haar medaille cadeau gekregen via een betwistbare scheidsrechterlijke beslissing. Voor mij is al liggend een medaille verdienen dan ook typisch belgisch…. Naarmate de spelen verder liepen, zag ik de medailles al uitgedeeld worden in The Belgian Beer House….. Echt spijtig dat Michel Daerdin niet meer kon komen!

 

 

Letterlijk: Pamperland

***

Jean-Marie Dedecker (LDD) klaagt vandaag in een column in De Standaard de mediocriteit (middelmatigheid) aan van de Belgische topsport. Terecht. Oorzaken: Politisering, gepamper, versnippering van financiële middelen en subsidies, verkeerde mentaliteit, slecht werkende (gepolitiseerde) instanties als BLOSO (de sportadministratie van de Vlaamse overheid) en BOIC (Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité).

En dan hoor je deze morgen journalisten nog verklaren dat de Belgen het nog niet zo slecht hebben gedaan. Tja, 3 medailles. Meteen de bevestiging dat ook de politiek en de media zich ook al jaren kenmerken door een hoge mate van mediocriteit. Kortom, het is huilen met de pet op in dit pamperland.

Addertje

***

Zestigste op de olympische ranking, na grootmachten als Litouwen, Letland en Denemarken. Onze grootste delegatie ooit werd gedegradeerd tot de status van dwerg. De enige balans die positief doorweegt is die van het Belgium (Beer) House. Een verzamelplaats voor natiebrede blijheid en verbondenheid, opgeklopt door peptalk voor hooggespannen verwachtingen die niet werden ingelost.

Een flop is leerzamer dan routineus succes. Hij kan je behoeden voor eigenwaan, op voorwaarde dat je er de nodige lessen uit leert. Maar dat weigert men te doen. Een afrekeningscultuur bijvoorbeeld is inherent aan de topsport. Trainers die falen, wordt de rekening gepresenteerd, atleten gedegradeerd tot de reservestatus.

Niet zo in ons pamperland. Mocht er een olympische discipline ‘zittenblijven' bestaan, dan stond de BOIC-staf op het podium. Sommige bobo's zitten al dertig jaar vastgeroest in hun functie. Ze zijn meer bekommerd om het communautaire selectie-evenwicht dan om het sportief resultaat. De voorzitter wordt steevast beloond met een adellijke titel. We leveren de paus van de wereldsport, maar de priesters van onze sportkerk zijn uitgebluste onderpastoors.

Aan geld is er geen gebrek, aan versnippering al evenmin. De subsidiemachine voor sport is een kluwen, gestuurd door het Bloso en het BOIC, maar ook door de onzichtbare hand van toppolitici die het manna van de Lotto rondstrooien voor hun favoriete sportclub. We hebben meer sportministers dan medailles. Het sportmandaat is hoogstens een bijsluiter aan hun ministeriële portefeuille, met als hoogste voldoening een dagje meezeulen in de volgwagen van de Ronde van Vlaanderen of een ticketje voor de openingsceremonie op de Spelen. Noblesse oblige.

Dezelfde lethargie bij de begeleiding. Onze hockeymeisjes werden van het veld gespeeld en eindigden voorlaatste. Bondscoach Pascal Kina liet zijn beste speelster, Sofie Gierts, uit rancune thuis. Sportieve klaploper met de pretentie van een moraalridder. In Nederland word je dan met pek en veren over de plas gezet. Hier krijg je nog geen kritische vraag onder je neus. Er is al een journalistiek hoera-sfeertje voor een olympisch diploma. Als er geen brood op de plank is, wordt er gejuicht om de kruimels. Wie innig getroost wordt bij verlies, wordt geconditioneerd op verliezen. Je wint geen zilver, je verliest goud.

Nochtans is het goed in eigen boezem te kijken. Het ligt niet aan onze sportinfrastructuur. We hebben meer zwembaden per capita dan Nederland, een indoor-atletiekpiste en op onze wielerbanen zitten meer konijnen dan pistiers. We beschikken al een paar decennia over topsportscholen, maar dat is meer bezigheidstherapie voor schoolmoeë atleten dan kweekscholen voor elitesporters. Kostprijs: twee miljoen euro per jaar.

Elite is een beladen woord in een schoolsysteem waar de nivellering omlaag tot norm verheven wordt. Topsport is per definitie elitair. Het is meer dan de zweetgeur onder de oksels van een Lacoste-polootje. Het is lijden als levenshouding. Op de loonlijst van het Bloso staan tientallen atleten met een ambtenarenstatuut en dito mentaliteit.

Sporttalent wordt evenredig geboren over onze planeet. Het spurtgen komt evenveel voor in Europa als in Jamaica. Het is de sportcultuur die de ontwikkeling ervan bepaalt. Voor de 30-jarige tienkamper Hans Van Alphen, onze revelatie in Londen, staat een 20-jarige Thomas Van der Plaetsen klaar. De eerste paste een paar jaar geleden niet in de ‘ontwikkelingslijnen' van de atletiekfederatie en onze Europese kampioen bij de beloftes moet het doen met een tweedehandspolsstok. Daar precies wringt het schoentje. Wie het maakt in de sport, doet het ondanks en niet dankzij ons systeem. Het zijn oases in een sportwoestijn. De nv Borlée is een efficiënte sportmachine die navolging verdient, maar die stootte op de grenzen van de natuurwetten.

De oplossingen liggen nochtans voor de hand. De topsportfederaties moeten professioneler worden en geresponsabiliseerd worden. Depolitiseer en centraliseer de financiële middelen. Begeleiders, trainers, coaches en sportbobo's moeten verloond worden per prestatie en in een afrekeningscultuur terechtkomen. Eén elitaire topsportschool volstaat. Minder zelfgenoegzaamheid en meer durf en ambitie. If you can't stand the heat, stay out of the kitchen.

Als we over vier jaar de lat van onze ambities opnieuw op limbohoogte leggen om onze faalangst in te dekken, mogen we in Rio nog aan één discipline deelnemen: de vijftig meter platliggen op de Copacabana. Zonder karabijn.

***

Diagonaal herlezen

Alles samengeteld en gedeeld door twee : zilver winnen = goud verliezen… Ik wou dat ik dat zelf had gevonden! Maar daarvoor moet je JM DeDecker heten. Die mag spreken, hij heeft het bewezen. Daarom ook is hij niet doorgebroken in de politiek. Wie volgt nu iemand die gaat voor goud, als brons ook al volstaat om rijkelijk te leven…. Van zo’n on-land als b. gaat geen bezieling uit. Hoogstens de ambitie om aan het staartje te bengelen.

***

Er is talent genoeg! Maar festival-hoppen is veel leuker!  Van sporten wordt men ook zo moe…. Bijna even moe als van vechten ofwel voor het bestaan, ofwel voor een nieuwe versie van ‘Voor Outer en Heerd’. Als het er ooit zou op aankomen, om het land te verdedigen, tegen de Islammerij bijvoorbeeld, zal men de strijders eerst uit hun nest moeten ranselen….Trouwens, Saïd en Youssouf zijn toffe jongens, waaraan ze best hun eigen lief voor even willen uitlenen. En als dat later altijd iets in dezelfde zin wordt, dan is dat zo maar, hé! Ook n jointje, Johan? Heb net m’n dopgeld getrokken…..

 

***

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door DIGITHALYS om 12:02 Reageer op dit bericht

894 ETIENNE VERMEERSCH IN TWEEDE ZIT

A.D. woensdag 15 augustus 2012

894 ETIENNE VERMEERSCH IN TWEEDE ZIT

 

Zoekplaatje : waar bevindt zich Israël? Waar de Westbank? Waar de Golan-hoogte?

1217840-2dae222dc8fd7dff2f2730af32f98489.jpg 

Een natte droom van de Araben : zo kunnen ze Europa aan!

http://brabosh.com/2009/10/27/het-goldstone-rapport/

***

 

Pijnlijk hoe een man met faam onderuit gaat. Ik herken dat gevoel, alhoewel van heel wat minder faam, bij mezelf van die keer dat ik bij vrienden buitenkwam na een gezellige winteravond lang en uitgebreid tafelen, en 5 seconden later pardoes 5 meter verder plat op HET voetpad lag. IJzel! En er niet aan gedacht dat hun voordeur een stuk hoger in  de muur zat dan het voetpad op straatniveau. De gastvrouw had nog geprobeerd mijn arm te houden, maar door ons verschillend soortelijk gewicht was ze mij achterna gegleden. We lagen beiden op het voetpad, in elkaar gestrengeld als twee vrijende straathonden, terwijl de overige huisgenoten in het deurgat, veilig op vaste grond, stonden te gieren van het lachen.

Kijk, zo moet Vermeersch zich nu gevoelen, maar dan zonder buurvrouw in zijn armen…..

 

 

Kroniekje over :

Etienne Vermeersch en mijn kosmische vermoeidheid

Posted on 13 augustus 2012 by E.J. Bron

***

Etienne Vermeersch is een weledelzeergeleerde man met geld die op een kasteeltje woont en er desondanks uitziet als een Pools boertje dat in een pak is gehesen. En hoe zou een man, die blijkbaar niet het benul heeft zijn eigen gebit te laten verzorgen, de oplossing weten van grote wereldproblemen? In een vrij recent interview heeft hij laten weten erg van zoenen te houden. 

(Door: Martien Pennings)

 

Kees van Kooten (1941) schijnt het te zijn overkomen.  Ergens in 1998, in een tijd dat de VPRO nog geen openlijk antisemitische  omroep  was, stond hij  op het punt, zo gaat het verhaal, om bij het begin van de week de deur uit te gaan teneinde de eerste schater-scène te filmen voor de satirische uitzending van de volgende tv-zondag. En ineens kon-ie het niet meer. Bij de voordeur, zo zegt men, zou hij terug gegaan zijn en daarna nooit meer een “Koot & Bie” hebben geproduceerd. Van Kooten zal een jaar of acht jonger zijn geweest dan ik nu ben, dus ik heb het nog lang volgehouden, maar ook ik begin dat punt te naderen dat het objectief niet meer gaat. Dat je stopt, niet omdat je wil stoppen, maar omdat je gestopt wórdt, niet omdat je niet meer wil, maar omdat je niet meer kán willen. (Speciaal voor die hufter die van plan was op te merken dat ik denk net zo beroemd te zijn als van Kooten: dat is het punt van vergelijking niet, heer hufter.)

 

Hoe komt dat nou, die inzinkende moedeloosheid?  Dat allesoverheersende gevoel dat het niet helpt? Dat we, zoals Gerrit Komrij decennia geleden al zei, op een morgen wakker worden, we allemaal Ali heten, we ons nog vaag herinneren dat er in een nog niet zo ver verleden een staat met de naam Israël bestond, omdat de verwachte Tweede Holocaust  inmiddels heeft plaats gevonden, dat de islamisering van een tot armoede vervallen Europa voltooid is en dus de Joods-Christelijk-Verlichte traditie iets is geworden dat in geen duizend jaar meer openbaar leven zal vertonen.

Dat gevoel dat er niks helpt tegen de gemakzuchtige domheid van de “politiek-correcte” nep-elite, die er niet in geslaagd is de “Derde Wereld” te helpen en dus de “Derde Wereld” maar naar Europa heeft gehaald, die nagenoeg een monopolie heeft op regerings-subsidies en dus zo’n beetje de totale macht uitoefent in de West-Europese politiek, media en universiteiten, die via de EUSSR de democratie heeft opgeheven, die de productieve en creatieve geesten der Europese naties probeert te verstikken en die voor mij op dit moment eventjes gepersonifieerd wordt door de Vlaamse cultuurpaus Etienne Vermeersch.

Ik heb twee stukken contra Vermeersch geschreven. Eentje om hem te zeggen dat hij een omhooggevallen hedonistisch-narcistische domkop is en een tweede om uit te leggen waaróm dat zo is. Het onderwerp aan de hand waarvan ik dat deed was Israël. Vermeersch had namelijk in 2002 een stuitend stupide interview over Israël en “de Palestijnen” gegeven en was daar nooit meer op teruggekomen. Toen hij mij, eveneens in twee termijnen, “antwoordde”, bleek hij van mijn kritiek nog steeds niets geleerd te hebben. Hij herhaalde simpelweg precies dezelfde leugens op grond van precies dezelfde idiote vooronderstellingen, waarvan ik had uitgelegd dat het, eh . . . . . . leugens waren op grond van idiote vooronderstellingen.

In een commentaar dat ik plaatste onder de tweede “repliek” van Vermeersch gaf ik uiting aan mijn wanhoop door één fabelachtig gemakzuchtige opmerking uit die “repliek” naar voren te halen aangaande de Golan-hoogte. Deze:

“De Golan hoogte wordt aan Syrië teruggegeven en binnen de Westbank en Gaza wordt een volwaardige Palestijnse staat opgericht.”

Over het tweede, eveneens totaal van de pot gerukte deel van die zin, zal ik nog uitgebreid te spreken komen als ik Vermeersch écht antwoord, maar hier gaat het even alleen om die Golan-hoogte.  Die Golan-hoogte namelijk maakt in het “klein” duidelijk waarom dit hele conflict draait:  de Arabieren willen de Joden vermoorden. Méér is het niet. En in een klein essaytje uit 2008 (ook hier te vinden) heb ik beschreven hoe dat constante  Arabisch-islamitische massamoord-verlangen in de geschiedenis van de Golan-hoogte  tot uiting  is gekomen. Ik citeer nu een paar passages uit dat stuk over de Golan en dat doe ik vooral om duidelijk te maken hoeveel woorden er nodig zijn om van zes woorden van Vermeersch – “de Golan hoogte wordt aan Syrië teruggegeven” – duidelijk te maken hoe intens waanzinnig die zijn.

“Tussen 1948 en 1967, 19 jaar lang, controleerde Syrië de Golan-hoogte. Vandaaruit werden gedurende al die jaren in de lager gelegen aangrenzende Israëlische gebieden Joden beschoten door Syrische scherpschutters. Dat lager gelegen land is de Hula-vallei, het vruchtbaarste en voornaamste Israëlische landbouwgebied. Arafat’s PLO en de de Syriërs zelf gebruikten de Golan als uitvalsbasis om mijnen te leggen in het noorden van Israël. De Golan-hoogte werd op 9 juni 1967 door Israël veroverd op Syrië in een oorlog die, net als de oorlog van 1948, aan Israël was opgedrongen door de Arabische landen en genocidaal was bedoeld. Israël veroverde de Golan ten koste van 115 doden. Dat is erg veel doden voor een klein landje als Israël. In 1973, op Yom Kippoer, belangrijkste religieuze feestdag van de Joden, pleegden de Arabische landen een verrassingsaanval, opnieuw zoals altijd, met genocidale bedoelingen. Opnieuw moesten de Israëli’s , net als in 1948 en 1967, op verschillende fronten tegelijk vechten tegen een enorme overmacht. Op de Golan-hoogte stonden dit keer 180 Israëlische tanks tegenover 1400 Syrische tanks. De Israëli’s wonnen.

Sinds 1974 is de Golan rustig. Syrië is tot op de dag van dit schrijven, december 2008, doorgegaan met terreur tegen Israël, direct en indirect, met name in Libanon via de verschillende “Palestijnse” terreur-organisaties. Enige honderdduizenden Syrische soldaten, zo’n 17% van het Syrische leger, zijn permanent gelegerd in de buurt van de Golan. Vanaf de rand van de Golan is het nog geen honderd kilometer voor tanks gemakkelijk terrein naar Haifa en Acre, het industriële hartland van Israël. En dan is er dat punt dat steeds belangrijker wordt, maar dat voor Israël nooit een primaire reden is geweest de Golan te bezetten: het hooggelegen meer van Galilea is een belangrijke bron van water.

Als de Syriërs de kans krijgen zich opnieuw in te graven op de Golan-hoogte, zal daarvan een gruwelijke dreiging blijven uitgaan voor Israël. Met islamitische landen is geen vrede te sluiten, omdat de Mohammedaanse ideologie voorschrijft dat de ongelovigen bedrogen moeten worden als dat nodig is om ze te slachten of onderwerpen (Taqiyya). Dat geldt zeker voor Joden, ergere Untermenschen immers nog dan “gewone” ongelovigen in de ogen van de islam. Daarnaast is er op de Golan-hoogte nu een early-warning-radar-system geïnstalleerd, dat na teruggave van de Golan-hoogte na verhuizing richting het dal veel minder early in zijn warning zal zijn. Dat is niet handig met het oog op de verraderlijke, genocidaal bedoelde verrassingsaanvallen en terreur in het verleden en in verband met die “Taqiyya”, het tot verraad aan ongelovigen verplichtende leerstuk van de islam.

Maar toch was het dus geprobeerd door Israël, vrede sluiten. In 1988 en opnieuw in 2000 zijn er serieuze en langdurige pogingen gedaan door Israël om een redelijk vredesverdrag met Syrië te sluiten. Maar redelijk enerzijds en Arabieren-annex islam anderzijds zijn twee dingen die waarschijnlijk nooit bij elkaar zullen komen. De Syriërs hebben nooit de indruk gewekt in echte vrede geïnteresseerd te zijn. Dat geldt natuurlijk voor de hele Arabisch-islamitische wereld: ze hebben Israël veel te hard nodig als de zondebok waarop alle haat die de dictaturen onder de eigen bevolkingen kweken kan worden afgeleid. Besproken werd in de “vredesonderhandelingen” de mogelijkheid de Golan helemaal te demilitariseren. Nou, nee, daarin had Hafez Assad geen zin, want dat is de bedoeling van een “hudna” niet . Een “hudna”, een oeroude en officiële term uit de islamitische leer, die op de al dan niet mythische Mohammed zelf teruggaat, is immers een slechts tijdelijke vrede om de tijdelijk wat zwakkere Mohammedaan in staat te stellen weer sterk genoeg te worden om de vijand alsnog te verslaan. Daarbij hoort natuurlijk géén early-warning system voor de Joden.”

Nog een keer! Ten eerste wil ik aan de hand van dit kleine voorbeeldje duidelijk maken, hoe groot het gemakzuchtige narcisme van Vermeersch is. Deze mijnheer met de reputatie van een rokkenjager, die desondanks zegt verliefd  te zijn op de ratio, zich principieel geweldloos noemt en graag in een volgende leven nog eens de kracht wil vinden om vegetariër te worden (maar nu nog even niet), zal wel eens vanuit zijn comfortabele hoogleraars-pensionering  -  (hij bewoont een écht kasteeltje in Vlaanderen naar het schijnt) -  uitleggen hoe een volk dat al duizenden jaren geterroriseerd wordt en nu omringd is door een oceaan van ziedende nazistische haat aan de Vermeersch-leunstoel-norm zou kunnen voldoen.

Nog een keer! Ten tweede wil ik er nog eens opnieuw op wijzen – ik heb dat in mijn eerste stuk nog veel uitgebreider gedaan -  dat de stupiditeits-dichtheid van het geouwehoer van Vermeersch zo enorm is, dat je elk woord van hem met honderden woorden moet bestrijden. Eigenlijk is er geen beginnen aan: ik had voor een analyse van zijn interview uit 2002 zes keer zoveel woorden nodig als het interview überhaupt telde.

Wat verbijstert is de weigering van deze prominente filosoof, ethicus, hoogleraar, cultuurpaus, moreel leidsman van Vlaanderen en wat-al-niet om het Kwaad onder ogen te zien. De weigering ook om in te zien dat hij géén moedige rebel is, maar helemaal is opgenomen in het mainstream-comformisme van de nieuwe Jodenhaat die zich als “anti-Zionisme” presenteert. En was het nog tot deze ene godvergeten hedonistische idioot beperkt, maar er is in West-Europa een hele quasi-elite aan de macht die precies zo “denkt” als Vermeersch, of liever gezegd, die helemáál niet denkt. Het is zonde dat ik het zeg, juffrouw Laps, maar we worden geregeerd door bavianen.  En er zijn twee mogelijkheden: of er komt een vlaag van Bezinning & Verlichting over deze nep-elite, of er staat iets verschrikkelijks te gebeuren, maar waarschijnlijk zal het ene tegelijk met het andere plaats vinden, beter gezegd, het inzicht bij de boven ons gestelde Lege Zelfmanifestanten zal waarschijnlijk groeien naarmate de rampen zich ontvouwen: “nur durch Blut und Eisen”. Zoals mijn grote vriend Roelf-Jan Wentholt pleegt te zeggen: “Vroeger moest ik om Gerard Reve lachen als hij verzuchtte ‘Was het maar oorlog!’, maar inmiddels begrijp ik wat hij bedoelde en deel ik op gezette tijden zijn verlangen.”

Ga eens kijken hoe denker Vermeersch –  “De Golan hoogte wordt aan Syrië teruggegeven en binnen de Westbank en Gaza wordt een volwaardige Palestijnse staat opgericht” – in een uitzending in 2008 van OBA-live wordt aangekondigd:

“In januari 2008 werd Etienne Vermeersch (74) door een groep van honderd prominente Vlamingen uitgekozen tot ‘de meest invloedrijke intellectueel van Vlaanderen’.  Vermeersch is een voorbeeld en leermeester van goddeloze denkers in België en Nederland. Te midden van een katholieke tijdgeest geeft hij zijn vlijmscherpe commentaren op de toestand in de wereld, geïnspireerd op de ratio.’Zonder de rede is het leven zinloos.’  Over God en gebod, over Vlaanderen en Nederland, over het rechts-extremisme van Filip de Winter en waarom je zijn ideeën niet mag vergelijken met de opvattingen van Geert Wilders, kortom over de vraagstukken van deze tijd praat Theodor Holman met deze Vlaamse eminence.”

Een goeie fotograaf, alleen al omdat hij Vermeersch heeft geadviseerd zijn mond dicht te houden

“Zonder de rede is het leven zinloos.” Nou, dan moet Vermeersch vooral de “Palestijnen” blijven omarmen en daarmee de islam, want dan ben je een ideologie aan het knuffelen die aan de Rede principieel (!)de oorlog heeft verklaard. Daaraan doen de “islamkritische” stukken die Vermeersch af en toe schijnt te schrijven niks af. Als je je dan ook nog op een plat atheïsme blijft beroemen, Israël consequent blijft demoniseren en daarmee de Joods-Christelijk-Verlichte traditie, dan ben je je eigen leven grondig zinloos aan het maken. Tenminste: wanneer je iets meent van je geblèr over de schoonheid van de Rede. Maar ik geloof waarachtig  dat Zijne Heiligheid Vermeersch te stom is om dat te beseffen. En dat bedoel ik niet als “schelden” om mijn woede te uiten, want ik ben bang dat-ie echt het IQ en EQ mist – en vooral de moraal – om die werkelijkheid onder ogen te zien.

I rest my case. Zoals beloofd zal ik, hoe moedeloos ik ook ben, over een paar weken de tweede repliek van Vermeersch verbrijzelen. Maar ik zal het met lange tanden doen, dat verbrijzelen, om maar eens een treffende beeldspraak te gebruiken. En ik hoop oprecht dat ik me daarna nooit meer met hem bezig hoef te houden.

 

***

Diagonaal herlezen

Alles samengeteld en gedeeld door twee : ik ben opgegroeid in de omgeving die men later The Ypres Salient’ is gaan noemen, roemrijk in de annalen van vooral het British Imperium, maar vervloekt bij de Germaanse tegenstrevers. Wat meer is, het heeft aan een niet gescheeld, of geheel de verwoeste streek had nooit meer heropgebouwd mogen worden, maar bewaard als een soort openlucht-museum om de dapperheid van het Britse Gemenebest voor eeuwig te roemen. Het oorlogscomité der Mogendheden heeft er gelukkig anders over beslist, en dus kan ik hier a.h.w. uit de eerste hand getuigen hoe belangrijk de minste rimpeling in de bodem wel is, als het front heen en terug beukt op dezelfde plaats als golven op het hetzelfde stukje strand. Zo’n heivelruggetje is meer dan levensreddend hetzij om er zich achter te verbergen, hetzij om van daar uit de vijand te bespieden. Iedereen die als kind ooit cowboy en Indiaantje heeft gespeeld, moet dat gevoel kennen. Zonder evenwel het gejank van kogels en shrapnels te horen van de Dood die fluitend en brandend als gloeiend glas alles wat boven de grond uitsteekt, weg te maaien.….

Honderden jonge levens werden er opgeofferd, om een welving in de veie Vlaamse velden te verdedigen of te veroveren : sommige daarvan werden wereldberoemd, tot in Australië toe : Hoge Crater, de Broodseinde, Hill 62; de Kemmel, de Nonnenbossen, Pilkem Ridge (waar mijn wieg stond), enz. In één enkel naamloos veldslagje, vertelde mij ooit Paul Priem Zaliger, Burgemeester van Zonnebeke, die in de voortuin van zijn heren-boerderij een collectie oud ijzer had verzameld, voldoende voor nog een paar wereldoorlogen, waren er op het grondgebied van zijn landerijen zo’n  700.000 gesneuvelden gevallen, ongelijk verdeeld tussen aanvallers en verdedigers. Tot 50.000 per dag. Voor wie de streek niet zo goed kent : de hoogten rond Zonnebeke beheersten heel de Ypres Salient en van daaruit kon iedere beweging van de vijand worden waargenomen….

Hij vertelde mij de lugubere anekdote van de Duitse uitkijkpost op het stukgeschoten stompje kerktoren van Zonnebeke : die werd daar even prompt door een Engelse ‘sniper’ afgeschoten als die er was opgeklommen. Net een schietkraam op de kermis! Na een tweede en een derde poging, trokken de Duitsers hun besluit…Ze stuurden een verklede  lappenpop naar boven, die promt door de ‘snipers’ in flarden werd geschoten. Toen de Duitsers dachten dat de Engelsen de grap door hadden, vermits ze de pop gerust lieten stuurden die onder dekking van de nacht, de zoveelste Duitse waarnemer naar boven. Waar die dagenlang ongestoord zijn job kon uitvoeren….

***

Ja, ik geloof ook dat de Golan-hoogvlakte militair strategisch belangrijk is voor iedere partij die ze wilt misbruiken….Al  zijn waarnemingen van uit de ruimte misschien wel iet of wat meer van onze tijd…. In een volgende wereldbrand zal de Dood tele-geleid toeslaan op vooraf geprogrammeerde doelen. Dat voor wat betreft de ‘beschaafde kan t’ van de oorlogvoerenden.

***

Maar of daarmee de barbaarsheid uit de wereld zal zijn? De ‘underdogs, die in feite de uitdagers zijn, zullen diep in hun menselijke reserves moeten tasten. Zij zullen dat doen zoals naar het einde toe van WO 2, de Duitse Socialisten van Hitler, iedere dag met meer verbetenheid en met meer slachtoffers. Maar duizenden keren wreedaardiger en op groter schaal. In oceanen van bloed, ellende en koppensnellerij. Het gaat hem per slot van rekening over de heerschappij van de wereld.


***

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 17:11 Reageer op dit bericht

833 AANSLAGEN BREIVIK HADDEN VOORKOMEN KUNNEN WORDEN

A.D. woensdag 15 augustus 2012

833 AANSLAGEN BREIVIK HADDEN VOORKOMEN KUNNEN WORDEN

 

Onderlijfje als Omo : was uitdrager in Oslo?

 1217694-a856d6fec0c68799ab24969ccb0cbbd7.jpg

Het had gekund, had hij niet onder de tram gelopen

***

 

Voila, de Noorse Onderzoekscommissie heeft het warm water uitgevonden. Breivik is wel een beetje schuldig, maar het is in hoofdzaak de schuld van de politie. Het is een fantastische vaststelling : nooit ligt bij de Linxe bobo’s de schuld bij henzelf….

Natuurlijk hadden de aanslagen vermeden kunnen worden, door bijvoorbeeld een pak minder immigranten binnen te halen, waardoor o.a. per jaar tot een kleine 20.000 (geregistreerde) verkrachtingen op straat is kunnen komen. Noorwegen, het land der Vikings, is druk bezig met nog alleen in  de voltooid verleden tijd te bestaan : Noorgewogen. En te licht bevonden?

 

 

 

 

Kroniekje over :

Aanslagen Breivik hadden voorkomen kunnen worden'

Felle kritiek op aanpak Noorse politie bij aanslagen Breivik

maandag 13 augustus 2012, 14u46

***

 

De Noorse politie heeft tijdens de aanslagen van Anders Breivik (33) flink wat steken laten vallen. Volgens de 22 Juli-commissie, die onderzoek heeft gedaan naar het handelen van overheidsinstanties gedurende en na de terreuraanslagen van Breivik, hadden beide aanslagen voorkomen kunnen worden.

Zoals verwacht krijgen de politie en verantwoordelijke overheden felle kritiek op hun optreden tijdens de aanslagen op 22 juli.

 

Gouden tip genegeerd

 

In het rapport staat ook dat laks is omgegaan met een gouden tip van een voorbijganger bij het regeringsgebouw waar Breivik de bomaanslag pleegde. Daar kwamen acht mensen om het leven.

De getuige had de nooddiensten gebeld en had een uitgebreide beschrijving van Breivik gegeven en wist zelfs het kenteken van de wagen waarmee Breivik naar Utoya vertrok. De Noorse alarmcentrale stuurde de tip door naar het commandocentrum van de politie, waar de tip bijna twintig minuten bleef liggen.

De commissie meent dat de aanslag op Utoya voorkomen had kunnen worden als de tip direct was opgepikt. Op het eiland doodde Breivik 69 deelnemers aan een jongerenkamp van de Arbeiderspartij. Uiteindelijk duurde het een uur en twintig minuten voor hij werd gearresteerd. 'De overheid is er niet in geslaagd de mensen op het eiland Utoya te beschermen', aldus de commissie.

Noodplan niet uitgevoerd

Volgens Alexandra Bech Gjorv, de voorzitter van de commissie, had de politie noodplannen klaar liggen in het geval van een aanslag. Deze plannen zijn echter nooit volledig en goed ten uitvoer gelegd. De politie had na de aanslag in Oslo sneller moeten reageren om verdere aanslagen te voorkomen en de gevolgen van de aanslag te beperken.

Half maart presenteerde de politie zelf al een evaluatierapport over haar optreden. De politie gaf toen ook al toe dat sneller ingegrepen had moeten worden. De trage reactie was het gevolg van een gebrekkig communicatiesysteem, maar had ook andere oorzaken.

Zo ging een arrestatieteam aan boord van een te klein vaartuig om hen naar het eiland te brengen, waarna de overbeladen boot de geest gaf. Boten van burgers die in de buurt lagen werden niet gebruikt. Ook werd een politiehelikopter niet ingezet, omdat de piloten met vakantie waren.

Ook kritiek op veiligheidsdienst

Niet alleen de politie werd over de hekel gehaald, ook de Noorse veiligheidsdienst had beter werk moeten leveren, aldus de commissie. De veiligheidsdienst had Breivik eerder op het spoor kunnen komen als er meer aandacht was geweest voor bijvoorbeeld de chemicaliën die hij had aangeschaft om de bom te fabriceren.

De 22 Juli-commissie concludeert in haar rapport dat ook de aanslag op het regeringsgebouw in Oslo voorkomen had kunnen worden. Er waren al veiligheidsmaatregelen opgesteld voor het gebouw en de omgeving, maar de implementatie daarvan liet ernstig te wensen over. Zo had de straat waar het gebouw aan lag moeten worden afgesloten, maar is dat nooit gebeurd, omdat het project niet goed werd aangestuurd.

De commissie heeft tot slot 31 aanbevelingen uitgewerkt. Het rapport werd overhandigd aan de Noorse premier Jens Stoltenberg.

Vorige maand is het proces tegen de extreemrechtse Breivik na tien weken afgelopen. Op 24 augustus valt de uitspraak en krijgen we een antwoord op de beslissende vraag of Breivik al dan NIET toerekeningvatbaar wordt verklaard.

 

 

***

Diagonaal herlezen

Alles samengeteld en gedeeld door twee : ook in ons land heeft de politie een brede rug. Bij zodanig dat de ‘pakkemannnen’ stilaan de gepakte mannen zijn geworden. Ik zal wel weer den beer opgegeten hebben, als ik schrijf dat je maar de kinderen hebt die je zelf hebt grootgebracht. Nog nooit heb ik een Grote Geest ‘mea culpa’ horen of zien slaan.  Ze gedragen zich als onverantwoorde en roekeloze chauffeurs, die elk ongeval aan hun auto wijten.

Ik wil AUB geen doemdenker zijn, maar hoe moet dat nu verder? Ambulanciers en brandweerlui zijn vogelvrij. De politie wordt uitgedaagd en in de val gelokt… Straks staat naast elke bus-of treinchauffeur een gewapende schildwacht, en de kaartjesknipper biedt zich aan met een riotgun onder de hand….

Maar pas op : laat geen voddenpop achter op straat, die terecht o onterecht, verwijst naar crimineel gedrag, of ge krijgt een Administratieve Sanctie om van omver te vallen. Want vinden zal men U : waarom anders hangen al die camera’s in de straten?

Er is één troost : al die Linxen, meestal homo of lesbienne, zijn gedoemd om uit te sterven. In Antwerpen neem zelfs de Burgervader het voortouw in zo’n gay-parade, de valsspeler, want hij ‘komt maar uit de kast’ als zijn nageslacht bijna een halve kleuterklas vult…..

***

Het probleem dat Breivik op een doortastende maar verkeerde manier heeft aangepakt, lost binnen enkele jaren zichzelf op. En niet alleen in Noorwegen. Zonder opvolgers sterft zo’n holebi-soort vanzelf uit. Wat overblijft zal op zekere dag wakker worden, gemuilband of gemuzeld en als knack-worstjes in  de boeien gedraaid.

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 12:31 Reageer op dit bericht

892 DE SITZKRIEG LOOPT AF IN HET MIDDEN OOSTEN

A.D woensdag 15 augustus 2012

892 DE SITZKRIEG LOOPT AF IN HET MIDDEN OOSTEN

 

Bunker v/d Maginot Linie (Franse kant)

1217687-a17d00ff89e7b0f2ad3bdfd30764d1c3.jpg 

Tegenover de Siegried Linie (Duitse kant)

***

 

 

1 September 1939. De Duitse Socialisten en de Russische Communisten zijn het katholieke Polen binnengevallan, de intelligentsia wordt uitgemoord en de rest van de bevolking : ach wat! Dat zijn immers maar üntermenschen. Het Westen mobiliseert, maar graaft zich in aan de grenzen : volgend voorjaar zal de Blitzkrieg losbreken, mar nu zingt men vrolijk dat zijn “washing” zal ophangen aan de Siegfried-Line : de Sitzkrieg. Sturen de Duitse generaals hun aanval toch door de bossen, zeker, waar ze na een paar dagen opduiken aan de Kanaalkust. Lieten ze toch wel de Franse verdedigingslijn, de Maginot Linie, gewoon links liggen! Waarom ze niet frontaal op de Franse en de Engelse tanks zijn ingereden, is een raadsel waar onze strategen nog altijd hun kop over breken….Daar zijn ze nog altijd niet aan uit, laat staan dat ze nu het nieuwe gevaar zien aankomen….

 

 

***

Kroniekje over :

Israël bereidt zich voor op oorlog

Premier Netanyahu verklaarde vandaag nog dat Israël wel degelijk is voorbereid op de gevolgen van een aanval op het Iraanse kernprogramma.

Israël treft grootschalige voorbereidingen voor een gewapend conflict op meerdere fronten. Israëlische media speculeerden de afgelopen dagen steeds vaker over een op handen zijnde aanval op het atoomprogramma van Iran. Als Iran aangevallen wordt, verwacht Israël dat de door Iran gesteunde beweging Hezbollah vanuit Libanon raketten op het land zal afvuren. Hezbollah-leider Hassan Nasrallah claimde dit voorjaar dat zijn raketten heel Israël kunnen bereiken.

Ook de groeiende onrust in de Egyptische Sinaï-woestijn en de opstand in Syrië brengen Israël in opperste staat van paraatheid.

Vandaag begon het Israëlische leger een experiment met 'alarm-sms'jes'. Alle in Israël geregistreerde telefoonnummers krijgen een test-sms van het leger dat waarschuwt voor een naderende raketinslag. Het leger wil het alarm toespitsen op specifieke lokaties via de mobiele telefoons van mensen.

Munitie verspreiden

Het Israëlische leger kondigde vrijdag al aan munitie en andere voorraden over het hele land te gaan verspreiden. De meeste voorraden liggen nu opgeslagen naast de legerbases. Maar omdat de locaties van de bases grotendeels bekend zijn, verdeelt het leger uit angst voor raketaanvallen alle voorraden over nieuwe, ondergrondse locaties.

Belastingen

Stanley Fischer, het hoofd van de Israëlische centrale bank, verklaarde vrijdag dat de Israëlische economie is voorbereid op een grootschalig gewapend conflict. De btw en accijnzen zijn verhoogd, wat volgens experts bedoeld is om financiële reserves te vormen voor een oorlogstijd.

Voorbereid op Iraanse aanval?

Ondanks deze inspanningen schreef de Israëlische krant Yedioth Aharanot vandaag dat Israël niet is voorbereid op de gevolgen van een aanval op het Iraanse kernprogramma. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu weersprak de bevindingen van de krant direct op de televisie. Daarin wees hij op de grote bedragen die Israël de afgelopen jaren heeft geïnvesteerd in luchtafweersystemen en oefeningen voor rampscenario's.

***

Diagonaal herlezen

Alles samengeteld en gedeeld door twee : nee, natuurlijk is dat zwartkijken! Wij in het Westen gaan hoogstens last krijgen van een ‘Gematigde Islam’ en die kunnen we de baas. Lees : Hitler zal onze tanks op zijn weg vinden! Maar de Islam doet gewoon zijn ding : zijn stoottroepen staan al lang, niet aan het Kanaal, maar aan de Oeral en aan de Noordpool. Op 1 mei 1940 moest Hitler nog alleen zijn overwinning ‘consolideren’….

Vijf jaar later was zijn ‘Duizendjarig Derde Rijk’ voltooid verleden tijd, alleen had het vele miljoenen doden gekost. Uiteindelijk zal de Muzelmannerij, alleen al door haar primitiviteit, het onderspit delven.

Alhoewel  rekenen het hoofdbestanddeel van mijn vroeger beroep is geweest, durf ik hier geen bedragen aan mensenlevens voorop te stellen.

***

 

Dergelijke redeneringen met miljoenen mensenlevens zijn mij te mathematisch. Misschien meer het domein van een moraal-filosoof als Etienne Vermeersch? Kan hij misschien de rol van de Muzelmannerij beter leren inschatten. Benieuwd naar zijn verheven standpunt over de gebeurtenissen in en rond Amiens : “jongeren” die auto’s van de weg carjacken, om ze even verder in brand te steken….. Volgens mij is dat de Arabische Lente willen beginnen in het hinterland, terwijl de Regering dapper stand houdt aan de Magainot Linie van hun eigen mening, in de vaste overtuiging dat de aanval dààr moet en zal gebeuren.

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 12:17 Reageer op dit bericht

891 VOLGENDE KEER BETER TIA

A.D. woensdag 15 augustus 2012

891 VOLGENDE KEER BETER TIA

 


1217651-3f860bbe0358fda3d563bd56a945e249.jpg


Hoogspringen voor herkansers

***

 

Waarschijnlijk staat ons Tia dicht bij de politiek. Maar dan polletiek-à-la-belge, niet zoals wij onze Vlaamse Natiestaat zouden willen uitbouwen. Al meer dan 181 jaar regeren hier politieke beesten die altijd maar naar ‘morgen’ verwijzen. Morgen wordt het beter, morgen worden wij gratis geschoren, morgen zal de crisis voorbij zijn. Dank zij hun bovennatuurlijk talent en hun onbaatzuchtige inzet , natuurlijk.

Verder is Tia lijk de kleurpartijen in vergelijking met haar concurrenten met meer talent, die allemaal boven de 2 meter springen. Tia doet haar best, maar kan niet beter. Ook de kleurpartijen doen hun best, maar kunnen het niet. Hoog tijd dus dat ze het veld ruimen voor ander en beter.

 

***

Kroniekje over :

Tia Hellebaut: "Ik heb gemengde gevoelens"

Bewerkt door: Peter Luysterborg − 11/08/12, 23u22  − Bron: belga.be

***

Tia Hellebaut is haar olympische hoogspringtitel kwijt. Vanavond werd ze in het Olympic Stadium van Londen vijfde met een sprong over 1m97. .

 

"Ik zit met gemengde gevoelens", reageerde Hellebaut na de wedstrijd. "Ik wilde graag over twee meter springen en dat is niet gelukt. Dat vind ik spijtig, want het was mijn doelstelling hier. Anderzijds had ik voor het podium 2m03 moeten springen en ik weet niet of dat zou gelukt zijn. Als je het verloop van de competitie ziet, moet je vaststellen dat een paar meisjes vandaag gewoon sterker waren."

1m93

Hellebaut ging bij haar eerste sprong vlot over 1m89, maar had daarna drie pogingen nodig op 1m93. 1m97 lukte opnieuw bij haar eerste poging. Op twee meter liep het vervolgens drie keer mis. "Op zich heb ik geen slechte wedstrijd gesprongen", zei ze. "Ik had ook goeie benen en was goed uitgerust. Het is jammer. Zonde."

Toekomst

Hoe de sportieve toekomst er voor de 34-jarige Hellebaut uitziet, weet ze nog niet. "Daar kan ik nu nog geen beslissing over nemen. De emoties zijn momenteel te groot. We zien wel na de Memorial Van Damme. Mijn vorm is goed. We gaan er alles aan doen om er daar een leuke avond van te maken

 

 

***

Diagonaal herlezen

Alles samengeteld en gedeeld door twee : weeral een reden om te supporteren voor de Vrije Herenigde Republiek der Lage Landen! Dan hadden wij bijna twintig medailles gehad, waaronder bijna de helft goud….

Normaal zou er nooit mogen nagetrapt worden naar iemand die faalt in de sport. Ware daar niet al dat vertoon als vendelzwaaien met wapperende Belgische vlaggen, daar waar vuistvlaggetjes ruimschoots hadden volstaan (!) en ware daar niet ten tweede dat ‘morgen doen we beter’ geweest door uit te kijken naar de Memoriaal Ivo Vandamme. Wat me brengt op de enorme geldverspilling om te proberen iets te betekenen. Dit kunstmatig land is rot tot op het bot, beleeft de laatste maanden van zijn ‘burn out’ : de koning is een oud en afgeleefd man met slechts clowns als opvolgers, de Schatkist is dubbel zo leeg als ze groot is, de Eerste Macht (het parlement) regeert tegen het volk, de Tweede Macht (Justitie) is onmachtig door corruptie, of corrupt door onmacht, wie zal het zeggen, de Derde Macht (de sterke Arm der Wet) is machteloos, stuurloos en onderbemand, en de Vierde Macht (de media) is slaafs onderdanig aan de Gestelde maar nog meest aan de Ongestelde Lichamen.

De feiten zijn de feiten, waar ons Tia zich ook zeer laagvloers, met de lat plat op de grond, zal dienen bij neer te leggen.

***

Hunne Hoogheden Mattil en Fluppe waren plotseling uit de tribunes verdwenen. Evenzo de Hovaardigheidsbekleders van de Regering. Met de Noorderzon verdwenen, zoals dat heet. Of hoogstens nog aanwezig in de Belgian Beer House, waar er, volgens de Londense tabloïds, duchtig aan glasboom-heffen en elleboog-stoten werd gedaan. Trouwens, wat ‘n idee om O.S te organiseren, als juist iedereen de kop vol heeft met Zuiderse stranden? Dat soort sporters pakt men toch zo maar niet zijne congé payé af!

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door DIGITHALYS om 11:17 Reageer op dit bericht

890 HET IS AL LANG DAT IETS NIET KLOPT BIJ DE PLAKBONDEN

 

890 HET IS AL LANG DAT IETS NIET KLOPT BIJ DE PLAKBONDEN

 

Vakbonden Plakbonden

1216612-cefb30f76a52eac9917f2859fddfa73a.gif 

Vele kleintjes maken één groot…

***

 

Coorectie op mijn eigen opschrift : ‘Het is al lang dat niets nog klopt bij de vakbonden’.

Correctie op deze correctie : ‘De Vakbond? Dat is brol’.

Coorectie III : Vakbond = Pakbond.

 

 

 

 

Kroniekje over : de frustratie die een kleine zelfstandige al een halve eeuw meedraagt, onder woord gebracht in De Morgen, door zij die het kunnen weten…..

***

Er klopt iets niet met de vakbonden

OPINIE − 11/08/12, 09u36 DM

***

Guillaume Van der Stighelen: Wie spreekt namens de arbeiders van tapijtfabrikant Desso? Niemand? Van der Stighelen is columnist en auteur van de boeken Creativiteit en Maak van je merk een held. .

De weigeraars worden om het hardst veroordeeld, zonder dat er één aan het woord kwamNooit ben ik lid van een vakbond geweest. Niet dat ik niet wilde. De gelegenheid en de noodzaak om mij aan te sluiten hebben zich nooit voorgedaan. Het grootste deel van mijn actief leven bracht ik door als klein zelfstandig zaakvoerder. Ik heb er dus geen idee van hoe het werkt. Maar ik hou wel van het idee. Vakbonden werden opgericht om evenwicht te brengen in de machtsverhouding tussen werknemers en werkgevers. Tussen bazen en werkvolk. Tussen zij die de touwtjes in handen hebben en zij die het gereedschap in de vuisten houden. Dat is gezond.

Vakbonden zijn er bijvoorbeeld om buiten aan de hekken dreigende taal te roepen terwijl binnen grote akkoorden werden afgesloten tussen hooggeplaatste heren. Tussen de bisque en de gesauteerde coquilles door wordt dan eens diep gezucht rond de vraag: "Wat willen ze nu eigenlijk?"

Tot er iemand op het idee komt hen mee aan tafel te vragen. De leiders van de vakbond mogen dan mee aanschuiven met de hoge heren. Maar na een tijd staat daar weer volk aan de hekken en weer vraagt men zich binnen af: "Maar wat willen ze nu eigenlijk?"

De vakbondsafgevaardigden zijn terecht trots op wat ze uit de brand hebben kunnen slepen na de sluiting van Desso. Er is zwaar over onderhandeld geweest. Het heeft maanden geduurd om alle jobs te redden. Het is een historisch akkoord om u tegen te zeggen. Niet bekomen met harde dreigingen, maar met redelijk overleg. Met een zekere creativiteit. Met goede wil langs alle kanten. En wat blijkt? Dat werkvolk wil nu niet mee. Dat werkvolk weigert dat akkoord waar zovele uren aan gesleuteld is. Waar zovele nachten over vergaderd werd. Met andere woorden, het werkvolk dat uit eigen rangen afgevaardigden kiest om het voor hun rechten op te nemen, aanvaardt niet wat die afgevaardigden voor hen hebben onderhandeld.

Het land is verontwaardigd. Voorpagina's blokletteren dat het een schande is dat in tijden van crisis zo'n voorstel in de vuilnisbak wordt gesmeten. De weigeraars worden om het hardst veroordeeld, zonder dat er één aan het woord kwam. Waarschijnlijk werd er aan die mensen gevraagd te reageren, en meer dan waarschijnlijk zijn die mensen bang om hun verhaal in de krant te doen. Op één dame in Het Laatste Nieuws na. Die legde uit dat ze liever met de fiets gaat werken dan met de auto. Mooi trouwens.

Dit zijn niet allemaal academisch geschoolde mensen. Ze zijn niet geoefend in het brengen van hun verhaal. En de mensen die hun standpunt zouden kunnen verdedigen, tja, die zitten dus binnen mee aan tafel.

Geen leuke baas

Er is dus iets dat niet klopt met de vakbonden. Twee zaken. Eén, op het ogenblik dat de onderhandelaars witte rook door de schoorsteen blazen, blijkt dat ze hun voorstel niet verkocht krijgen aan de collega's op de werkvloer. Hebben ze dan geen enkele keer tussendoor samengezeten met hen om door te praten waar het naartoe ging? Twee, dat ze zich op het ogenblik van de weigering - kan gebeuren - in de pers tegen die collega's verzetten.

Dat laatste is misschien wel het meest verontrustende. Wij kennen die mensen niet die bij Desso werkten. We weten niet wat hun plannen zijn, hoe ze omgaan met de veranderde omstandigheden en hoe ze daar thuis over spreken aan tafel. Misschien heeft de publieke opinie gelijk en zijn het paria's. Maar misschien hebben ze wel elk een heel goeie eigen reden om weigerachtig te staan tegenover die deal. Misschien vinden ze boer Clerck gewoon geen leuke baas om voor te werken. Kan allemaal. We zullen het niet weten. Ze staan alleen met een verhaal dat wij niet kennen, waardoor velen onder ons gaan vermoeden dat het niet meer is dan cash & go. Dat komt ons goed uit. We hebben voorbeelden nodig die illustreren hoe de graaicultuur welig tiert. In alle lagen van de bevolking. Een foute mentaliteit veroordelen geeft ons bovendien altijd het fijne gevoel dat we zelf aan de goeie kant staan.

Het kan zijn dat die mensen straks veel krijgen. Er zullen partijen genoeg zijn om daarover hun oordeel te vellen. Maar wat deze arbeiders niet hebben, zijn vakbondsafgevaardigden die het voor hen opnemen in het publieke debat in plaats van hen af te schilderen als onredelijk. Toch zouden ze die best kunnen gebruiken.

***

Diagonaal herlezen

Alles samengeteld en gedeeld door twee : ik zal kort zijn : de kruik gaat zo lang te water, tot ze breekt.

***

De ‘kleine man’ kiest altijd voor de verkeerden. En als hij, als op een Russische roulette eenmaal juist gegokt heeft, loopt hij daarna als een bezeten kater weer binnen de kortste keren achter de verkeerde aan.

Heb ik hier in een paar woorden en totaal onbewust de bestaansreen geschetst voor een eerlijke nationalistische volkspartij? Alleen echt gedreven mensen laten zich niet verlokken. Ooit al het Vlaams Belang betrapt op ego-trapperij?  

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door DIGITHALYS om 18:36 Reageer op dit bericht

MICHELLE MARTIN



Michele Martin, Cerberus, de Hellehond

 1215499-aa1992a9e05b43e888dead738da78b01.jpg

Onmiddellijk na de feiten, ongemaquileerd….

***

Martin.

Dit stukje gaat over een zekere Martin, de triestige hoofdfiguur van de laatste dag. Ik bedoel natuurlijk niet de goedheilig man, die kleine miesjes gelukkig maakt zonder ze op te eten, lijk Blauwbaard Marc Dutrouw. Niet de Heilige St Martinus dus, maar het loeder dat als moeder geroofde meisjes van honger en dorst liet omkomen. Ze was meer bekommerd voor  de lege wijflessen in haar keukenkelder, dan voor het gevangen ‘wild’ van haar man. Precies het tegenovergestelde dus van wat een zorgzame moeder doet.

Ze kon niet anders, ze deed het uit liefde voor ‘son mari’, die anders dreigde haar in het kolenhok te zwieren. Kon ze terug voor de klas gaan staan, met een kurkdroge job from 9 to 5. Had ze (achteraf gezien) heel zeker beter gedaan, zelfs al moest ze daarvoor direct het geestelijk habijt hebben aangetrokken. Want deze Martin is een vat dat overliep van liefde, inbegrepen voor haar honden. Haar dilemma was, dat ze ‘son mari’ dan heel die tijd moest overlaten aan die kleine mormeltjes, die hij naar hartelust kon vernieuwen en vervangen. Ze volgde dus haar hart en versteende daardoor de hartens van alle andere mensen….

Van de Rechtbank kreeg ze voor haar deel in de zaak van de ontvoerde meisjes, slechts 30 jaar. Wat neerkomt op iets meer dan een jaar per kind. Geen doodstraf, want dat ware te barbaars geweest…De rekening is rap gemaakt want de Belgische Staat is mild voor misdadigers, waarschijnlijk uit voorzichtigheid voor  de eigen Elite : U weet wel, de vooruitziendheid is de moeder van de Voorlopige Invrijheidstelling. Politiekers zijn ook maar mensen.

En zo tuimel de Katholieke Kerk ten tweeden male in de valstrik der Linxen…. Deze keer niet als mededader (pedofilie) maar als Behoeders van hun Christelijke vergevingsgezindheid. U weet wel ; de naakten kleden, de dorstigen laven, de zieken verzorgen, de gevangenen verlossen. Allemaal een beetje archaïsch en al lang niet mee ge-updated. Bijvoorbeeld : de 7 Werken van Barmhartigheid zouden dienen heruitgegeven te worden door het CGKR, want daar is men diervriendelijker voor Mosimmers dan voor Rooms Katholieken. Allez, ik wil zeggen, voorlopig toch. Al geloof ik niet, dat Muzel-griezels zullen toekomen met maar 7 Werken van Barmhartigheid. Zo voor de vuist geredeneerd, zou daar nog moeten bijkomen : geef ons heden iedere dag een flik om af te kloppen, zorg dat onze speciale handel in verboden producten goed draait, stuur ons regelmatig een paar grieten om uit te proberen, zorg dat wij onze uitkering niet voor een kleinigheidverliezen, enz.

Maar het ging over Martin en de Zusters Clarissen. Niet Martin of de Zusters moeten gekruisigd worden, maar de Belgische Justitie. Die en die alleen is verantwoordelijk dat gestrafte misdadigers vroegtijdig kunnen vrij komen. Waarbij ze meten met 2 maten en 2 gewichten, zoals altijd. Horion en Dutroux zullen wel nooit vrijkomen, en dat hebben zij in hoofdzaak te danken aan..het journaille. De doodstraf is wel afgeschaft, maar sommige lijken mogen levend begraven worden… Het is de Staat die dergelijke wetten maakt en die dergelijke wetten in stand houdt. Martin, net zoals iedere crimineel, heeft het recht zich op de Wet te beroepen. Dura lex, sed lex, zou DeWever zeggen, en hij heeft gelijk. Het is de verdomde plicht voor de hoernalisten, om de massa te wijzen dat de Wet er is om te worden toegepast. Martin treft terzake geen enkele schuld, e,n al zeker niet de Nonnetjes, die gewoon de rol van Barmhartige Samaritaan spelen, omdat hun goed hart hen dat ingeeft, en zoals hun goddelijke Meester hen dat heeft voorgedaan. Stenigen, zoals de Muzel-griezels doen, is inderdaad geen optie, maar een prettige bijgedachte…..

Voor Leonard had het kunnen volstaan, met ‘No comment’ te antwoorden. Of, eerder in zijn eigen stijl : dat is gewoon een vorm van emanente rechtvaardigheid. De bal lag meteen in hun kamp, en ze zouden daar gestaan hebben, met hun molentjes….

***

Haar verbannen naar Patagonië, waar ze als kluizenaar tussen de dieren kan leven in het bos? Voor één dag levensmiddelen laten en de coördinaten weggooien. Eerst voorleggen aan Vader Marchal. Als ’t goed is voor hem, zal ’t wel goed zijn voor iedereen.

***

Haar misschien in een en dezelfde cel stoppen als ‘son mari’ en deze dagelijks ter beschikking stellen van het publiek, laten we zeggen tijdens de werkuren van de cipiers, die de cel (op wielen) gewoon buitenrijden, voor de gevangenispoort. Die twee genieten dan iedere dag een beetje verse vrijheidslucht, en het publiek kan zich meteen afreageren. Een soortr ‘smitobollo’ met rotte eieren en rotte tomaten : 5 voor 1 Euro. Altijd prijs. Opbrengst voor een goed doel.

Maar of zelfs dat de woede van de ouders zou stillen, of hun verdriet verlichten? Ik vrees ervoor.

***

Waarom toch heeft men het systeem van de ‘vergeetputten’ afgeschaft wegens te middeleeuws? Ze waren efficiënt, arbeidbesparend en goedkoop, een formule die met de overbevolking, het bestuderen waard is…. Misschien met kijkgat voor erge gevallen zoals dit duivelskoppel,?

Weet U, er moet een einde komen aan de vaudeville. De kat kan niet eeuwig blijven spelen met de muis….

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door DIGITHALYS om 18:46 Reageer op dit bericht

Meer van MET SNELTREINVAART DOOR DE DAGEN

↑ Terug naar de berichten