Naar de inhoud

MET SNELTREINVAART DOOR DE DAGEN

VOOR WIE GRAAG EEN EINDJE MEERIJDT
akke.beakke.be

Archief

595 REPUBLIKEINSE ZIELEROERSELEN

maandag 9 januari 2012

 

595 REPUBLIKEINSE ZIELEROERSELEN

 

 1071602-4e9f7041beca064bf059ac7a2d21bf80.jpg

 

De republikeinse uitdaging

By Johan Sanctorum

Aangemaakt 05/01/2012 - 16:35

Published on Nieuw Pierke (http://www.nieuwpierke.be/forum_voor_democratie

Pleidooi om het begrip “cultuurnatie” op te frissen

Voor wie er nog aan moest twijfelen: minister-president Kris Peeters is niét voor Vlaamse onafhankelijkheid. Die vaststelling lijkt op het intrappen van een open deur, maar de laatste weken was daar enige verwarring over ontstaan, o.m. door een hoogstvreemde oproep aan Kris Peeters vanwege een zekere Jan Rogiers, broer van de overleden CD&V-topmedewerker Kris Rogiers, om “over te stappen naar de partij met de zuiverste, onbezoedelde en humane Vlaamse lijn”, zijnde de N-VA, die statutair nog altijd een oprichting van de Vlaamse republiek beoogt.

Uiteraard kwam daar geen antwoord op, maar als proefballon kan het tellen. En zou een grootscheepse “inbraak” van de CD&V in de N-VA geen gedroomde tactiek van het Trojaanse paard zijn, onder het motto “If you can’t beat them, joint hem”? De natuurlijke aanleg van Bart De Wever om met centrumrechts te flirten zou een en ander vergemakkelijken, en de belegen droom van een Vlaamsnationaal-Christelijk réveil nieuw leven inblazen, als het ware onder een opgefriste AVV/VVK-vlag.

Maar op maandag 2 januari zette Kris Peeters in De Standaard de puntjes op de i: neen, de CD&V kiest niet voor een onafhankelijkheidsverhaal, maar wel voor de deelstaatlogica binnen de Belgische federale context. Het is goed dat hier duidelijkheid over geschapen wordt: de positie van de CD&V is en blijft belgo-reformistisch, waarbij excuusflaminganten en onderkoningen zoals Kris Peeters, voorafgegaan door o.m. Gaston Geens en Luc Van den Brande, een mistgordijn moeten optrekken. Hun taak is om de republikeinse tendens, de onvermijdelijke politieke vertaling van de beruchte Vlaamse “onderstroom”, af te buigen naar een utilitair-pragmatisch compromismodel dat vooral gericht blijft op de verbouwing van het Belgische huishouden.

De Vlaamse christendemocraten hebben daarin een indrukwekkende staat van dienst. Het redden van de Belgische meubelen was onder Gaston Eyskens al de missie van de eerste staatshervorming in 1970, waar de Vlaamse meerderheid definitief werd geneutraliseerd via de beruchte grendelgrondwet. Als compensatie kregen we een jaar later een Cultuurraad, die zichzelf daarna tot “Vlaams parlement” zou bombarderen, zonder ooit de bevoegdheid te hebben van een echt parlement. Men denke ook aan de Byzantijnse discussies over een “Vlaamse grondwet”, die zo niet mocht heten, omdat die anders in tegenspraak zou komen met… de Belgische grondwet. Al deze mislukte eieren zijn uitgebroed onder CVP- en CD&V-kloekhennen, in dienst van een neo-Belgicistische agenda.

Vandaag klinkt het Peeters-pragmatisme vooral door in de talloze actieplannen en promotiecampagnes, gaande van de fameuze cuberdons (“neuzekens”, zie afbeelding), rondgestrooid tijdens het Belgische EU-voorzitterschap, tot ronkende maar weinig substantiële “innovatieprojecten” zoals Vlaanderen in Actie: marketingballonnen die de Vlaamse regering tot op vandaag lanceert om het politieke onafhankelijkheidsthema te overstemmen.

Vlaanderen onder Di Rupo: een schrik-bewind?

En met succes. 541 dagen federale regeringscrisis hebben de Vlamingen, mede dankzij de ratingbureau’s en het Di Rupo-theater, mentaal op de knieën gekregen. Ze hebben zich verzoend met een eeuwigdurend regime van lopende zaken. Er is nooit een separatistische meerderheid geweest, maar nu durft zelfs de N-VA het woord “splitsing” niet meer hanteren, zich bewust van het feit dat de tijdsgeest zich niet meer leent tot politieke avonturen, laat staan een revolutie. Volgens het conservatief adagium van De Wever heet het nu dat vooral de “middenklasse” moet worden beschermd,- een hypothetische categorie van welstellenden die zwalpt zoals het Medusa-vlot: iedereen probeert in het veilige midden te blijven, en wie van de rand afglijdt heeft pech gehad.

De schrik zit er dus in, Lamme Goedzak is helemaal terug. Terwijl, contradictorisch genoeg, de Waalse socialistische vakbond tegen “haar eigen” premier actie voert, bibbert de Vlaamse kleinburger en dankt hij de Heer dat we een federale regering hebben. De N-VA kan, met haar heterogene achterban, dit jaar nog wel een lokale verkiezing winnen, maar neem van mij aan dat het woord “onafhankelijkheid” niet zal voorkomen in de electorale slogans. Het idee leeft sterker dan ooit dat België om den brode moet geregeerd worden, en dat Vlaanderen zich moet tevreden stellen met het afknabbelen van bevoegdheden, om vooral zijn “middenklasse” te vrijwaren. Het fameuze centenflamingantisme dus. Onafhankelijkheid wordt daarbij als een irrealistische en zelfs catastrofale optie voorgesteld (K. Peeters: “Ik durf zelfs denken dat een volledig onafhankelijk Vlaanderen ons veel pijn zou doen, en ons jaren achteruit zou slaan”, DS, 2/1/12).

Deze collectieve Vlaamse depressie is eigenlijk veel erger dan het feit Di Rupo-I op zich, met zijn kwakkele representativiteit. Het idee dat wij met een propere lei kunnen beginnen vanuit een historisch herstelpunt, en dat Vlaanderen zich als autonome natie kan profileren die op alle gebieden het verschil kan maken (sociale zekerheid, milieu, tewerkstelling, asiel en migratie,…) , is gedegradeerd tot een doemdenkbeeld. Dat is ook de reden waarom de francofonie, veel slimmer en listiger dan de Vlaamse meerderheid (zie ook verder), op een zeker ogenblik met een “Plan B” op de proppen kwam, zijnde een splitsingsscenario. Dat was nooit een ernstige optie, maar daarmee kon de Vlaamse weerbaarheid uitgetest worden, en die bleek nul komma nul.

Vanaf dan kon het chantagespel beginnen en kreeg het “Vlinderakkoord” vaste vorm, met als protagonisten de zielige hansworsten Beke en Decroo die met hun rug tegen de muur stonden, terwijl de Vlaamse linkerzijde, onder leiding van Caroline Gennez, hen mee het pistool tegen het hoofd hield. De schrik voor de hete adem van de N-VA, maar ook de angst voor een desintegratie van de Belgische staat, dreef de traditionele partijen tot het even traditionele compromis (met Guy Verhofstadt als deus-ex-machina), waarin BHV werd gesplitst, maar waarin bijvoorbeeld gans Vlaams Brabant geruisloos in een Brusselse invloedssfeer werd opgezogen,- de zgn. “metropolitane gemeenschap”. Dat laatste is dan weer een essentiële hoeksteen in een verfransingsstrategie die de Vlaamse meerderheid moet breken.

Het verdriet van België

Dat brengt ons op de valstrik van het meerderheidsdenken binnen de Belgische constructie. Onlangs las ik het tractaat “De Kwantumsprong – De wet breken om recht te halen” van Brecht Arnaert. Volgens zijn stelling volstaan vijf minuten Vlaamse politieke moed om, met de boekjes van de obscure filosofe/romanschrijfster Ayn Rand in de hand, de grondwet eenzijdig aan te passen, de grendels te verwerpen en onze meerderheid voluit te laten spelen. “De wet breken om recht te halen”, klinkt het stoer. België hoeft dan niet afgeschaft te worden, de Vlaamse onafhankelijkheid is “een zwaktebod”. In Laken knikt Albert II zonder twijfel goedmoedig bij het lezen van dit epistel: dit is een variant op de participationistische these die al 60 jaar meegaat, en die enkel méér Belgische ellende heeft opgeleverd. In wezen maakt B. Arnaert dezelfde denkfout als David van Reybrouck, die met zijn G-1000 een door-en-door vermolmde constructie wil renoveren.

Ik ga hier niet verder in op de tamelijk lachwekkende premis van het objectivisime, dat een politieke waarheid logisch “te bewijzen” zou zijn,- dat is een vrome illusie die ik sinds Aristoteles dood waande. We leven in een gespleten universum en politiek gaat over keuzes en strijd tussen “waarheden”. Het is niet alleen aan de politicus, maar vooral ook aan de burger om partij te kiezen: ook in de Twittermaatschappij zullen wij (opnieuw) moeten leren kleur bekennen, meningen staven, het conflict aangaan, en inzien dat dit allemaal ook existentiële gevolgen heeft, m.n. onze materiële en sociale conditie bepaalt.

Wat wel een uitgebreide repliek verdient, is de idee dat de Vlaamse meerderheid binnen het Belgische staatsverband de puntjes op de i zou kunnen zetten. Ten eerste is dat in demografisch en sociologisch opzicht een tweesnijdend zwaard. De Vlaamse meerderheid is namelijk niet zo solide en duurzaam als sommige wijsgeren uit het Heuvelland aannemen. Op microniveau is er het fenomeen van de rand rond Brussel, de inwijking en de verfransingsdruk, waarbij Vlaamse gemeenten op volstrekt “democratische” wijze onder een Franstalig bestuur komen. Grendels hoeven hier niet, men speelt gewoon de wet van het getal.

Op makroniveau hanteert de Belgische francofonie een andere tactiek, namelijk deze van een asiel- en migratiepolitiek die duizenden nieuwe (hoofdzakelijk Franstalige) Belgen oplevert, aangevuld met Vlaamse allochtonen, door links gerecupereerd, die de PS-agenda gedwee zullen uitvoeren. De schattingen zijn, dat binnen 10 tot 20 jaar de Vlaamse meerderheid in België geabsorbeerd zal zijn door Frans- en anderstaligen. Vanaf dan, ik geef het u op een briefje, zullen de grendels opgegeven worden, uiteraard niet zonder nieuwe Vlaamse toegevingen op financiëel of territoriaal vlak.

Maar het finale argument gaat zelfs niet over getallen,- het gaat over een cultuurclash. België is gewoon gemaakt en ontstaan vanuit een Latijnse logica: het is een casino waar we uiteindelijk altijd verliezen, ook al rinkelt de jackpot eventjes om de sfeer erin te houden. Met de regelmaat van de klok mispakken de Vlamingen zich aan de Machiavellistische logica van de francofone onderhandelaars, en dat zal niet anders zijn bij een “ontgrendelde” Vlaamse meerderheid. De wet zal niet “gebroken worden om recht te halen”; ze zal, binnen het Belgisch compromismodel, aangepast worden via een tekst die steeds twee lezingen toelaat, maar waarbij de francofone lectuur het uiteindelijk haalt. We hebben dan gewoon… niet goed gelezen. Want lezen is tussen-lezen (intel-legere voor de Latinisten): we zijn met andere woorden een slag dommer. Het verdriet van België is een verhaal van dubieuze vertalingen, uitgelokte misverstanden en Vlaamse dislexie.

Indianenverhalen

Bekijk hoe de aanslepende onderhandelingen, voorafgaand aan Di Rupo I, evolueerden: de onthullingen in De Standaard/Le Soir zijn bepaald ontluisterend voor o.m. de partijvoorzitters Wouter Beke en Alexander Decroo. Zie bv. “De twee atoombommen die niet mochten lekken” [8]van 18 december j.l. [9]

Als boertjes lieten ze zich om de tuin leiden door de francofone onderhandelaars, die in een (ongetwijfeld Franstalig geredigeerd tekstontwerp) allerlei valstrikken listig verstopt hadden.

Milquet confronteerde Beke met de kleine lettertjes van het getekend akkoord over de nieuwe staatshervorming (het ging over een tweetalige Kamer van de Raad van State, die alle geschillen aangaande de faciliteitengemeentes zou kunnen beslechten), waarna de CD&V-voorzitter begon te jammeren dat dit niet aan “de geest” van de tekst beantwoordden. De geest van de tekst! Men hoort het nauwelijks onderdrukte Homerisch gelach van de francofone onderhandelaars tot hier. Vlamingen die niet eens kunnen lezen, en zich dan op “de geest” van de tekst beroepen!

Ik koester een mengeling van morele verontwaardiging en intellectuele bewondering voor die francofone goocheltechniek van de dubbele bodem. Maar alleszins toont ze aan dat er in elke federale concertatie een soort ingebouwde, duurzame cultuurkloof sluimert. De Franstaligen goochelen, de Vlamingen kijken ernaar, tot ze merken dat hun zakhorloge weg is. In de Belgische slapstick worden de Vlamingen eigenlijk met de minuut dommer, omdat alle IQ-criteria tijdens de interlinguïstische (intercommunautaire/interculturele) confrontaties in het voordeel van de francofonie spreken. Zij bepalen de spelregels in een metataal die ik gerust “Belgisch” durf noemen. Ik heb het ooit vergeleken met de Indianen in Noord-Amerika, die hun land verkochten voor een paar kratten whiskey, omdat ze in hun taal niet eens een woord hadden voor “landeigendom”.

De verleiding om in te gaan op de francofone diplomatieke logica, waarachter een element van Cartesiaans rationalisme, Romeinse verglossing (“de kleine lettertjes”) én Machiavellistische sluwheid schuilgaat, plaatst ons bijvoorbaat in een ongelijke situatie. Dat ontbrekende inzicht in de cultuurkloof maakt dat de Vlamingen blijven verliezen, hoe hard ze ook werken en hoe soepel of “onverzettelijk” ze zich ook opstellen. Elke vertaling is een verraad (traditore, traduttore, om het in de taal van Elio Di Rupo te zeggen).

Van taalgemeenschap tot cultuurnatie

Wim Delvoye, de man die op zijn eentje de Vlamingen actuele kunst leerde haten

De bakkerin bij ons in Overijse lost het op haar eigen manier op. Zij neemt het zekere voor het onzekere en spreekt de klant in het Frans aan, volgens het principe van Pascal: betreft het een francofone inwoner, dan is die tevreden, en als het een Vlaming is, voelt die zich niet gekrenkt. Eventueel wordt de rest van de transactie tussen twee Vlamingen zelfs in het Frans afgesloten (al meegemaakt!), uit pure hoffelijkheid en behoefte om de talenkennis te etaleren.

Op die manier zou “het probleem” van de Vlaamse meerderheid nog veel sneller kunnen opgelost worden dan de grootste optimisten aan gene zijde van de taalgrens durven veronderstellen: België heeft ons zoveel hoffelijkheid en diplomatie bijgebracht, dat we alleen nog slecht Frans en bekakt Nederlands spreken. Dat is zelfs geen deelstaat meer waard. De mythe van de meertalige Vlaming heeft alleen maar het idee versterkt bij anderstaligen (ook bij EU-werknemers overigens) dat het Nederlands bij ons nauwelijks nog een voertaal is, waarom zouden ze dan de moeite doen om het aan te leren.

Dat brengt ons bij de these van het cultuurflamingantisme, die voor mij boven alle economische argumenten staat: zonder volwaardige cultuurruimte, die leeft via de taal en die politiek-staatkundig is afgebakend, blijven we negers met een stropdas in het koloniale Congo. We zijn dus gedoemd om het Nederlands te herontdekken, zoniet worden we opgeslokt door het zwarte gat van de indifferentie.

Een taal is namelijk veel méér dan een communicatiemedium, een “gebruikstaal”: onder het vocabularium zit een universum vol associaties, nuances, gevoelswaarden. De rijkdom van een taal situeert zich voorbij het register van de strikte betekenissen, in het onnoemelijk uitgebreid reservoir dat men het “collectief bewustzijn” noemt,- alle rationele-, ethische- en gevoelswaarden die we min of meer delen, zonder dat er iets van op papier staat. Daaronder zit dan nog iets veel vager en alomvattender, namelijk het “collectief onderbewuste”, ook wel de onderbuik genoemd,- een vettige stroom van driften en energieën, angsten en verlangens, die met onze historische conditie verbonden zijn.

Het is aan de schrijvers, kunstenaars en intellectuelen om dit reservoir steeds weer om te woelen en te herkneden tot actuele cultuurobjecten die de gemeenschap in haar totaliteit aanspreken. We spreken dan over een “cultuurnatie”. Ze is pluriform en homogeen tegelijk. Frankrijk en Duitsland hebben zich, ondanks alle multiculturele en Angelsaksische druk, als dusdanig weten te handhaven, net omdat ze fundamenteel “ééntalig” zijn. Er loopt een lijn van Luther over Goethe tot Brecht, en een andere van Molière over Proust tot Houellebecq, die deze “cultuurgenen” doorgeeft en horizontaal distribueert. Zeker had elk van deze literatoren een eigen persoonlijkheid en stijl, en beslist waren ze allemaal op hun manier wereldburgers. Toch maak ik me sterk dat ook een winkelbediende in de Duitse Aldi een stukje Goethe spreekt en denkt. Ik weet het zeker, ik heb ooit een verpleegster van het Rode Kruis Wagner horen zingen op de parking van de Bayreuther Festspiele, hoewel ze daar alleen maar stond om gasten op te vangen die appelflauwtes kregen van de warmte. En zelfs al heeft die Aldi-cassière geen letter van Goethe gelezen, het zit in haar accent, haar intonatie, zinsbouw, woordkeuze, het ritselt in haar ondergoed. Zelfs Nederland cultiveert dat taalkundig-verbindend merkteken, en kijkt meewarig-vertederend naar de polyglotte, hoffelijke Vlaming die in vijftien talen stottert.

Het is dan ook een enorme handicap dat onze cultuurmakers zich van hun emanciperende missie niét bewust zijn. De Vlaamse schrijvers spreken en schrijven onze taal niet, ze frazelen maar wat in het luchtledige, ook en vooral net wanneer ze “volks” proberen te doen en in pissijntaal vervallen, genre Dimitri Verhulst. Het Belgicisme van de Vlaamse culturele elite heeft haar zodanig van de “onderstroom” geïsoleerd dat de Vlaming zich bepaald “kulturfeindlich” gaat gedragen,- een fatale neerwaartse spiraal. De hilariteit omtrent de kakmachine van Wim Delvoye, de Baas Gansendonck van de Vlaams-Belgische kunstwereld, is prototypisch.

Zolang deze Vlaamse kloof zich doorzet tussen elite en basis, zal ook de Belgische dubbelzinnigheid blijven overleven. Een verpletterende verantwoordelijkheid die onze boekenbeurscoryfeeën dragen. En de media die hen ten tonele voeren.

Res Publica

Ach, dat objectivisme. Objectief is er geen enkele reden om het Nederlands als cultuurtaal te handhaven. We kunnen ons snel laten verfransen, in afwachting dat het Engels de wereldtaal wordt. We kunnen dan de grenzeloze wereldcultuur assimileren, niets is makkelijker en voordeliger. Objectief is er ook geen reden om voor Vlaamse onafhankelijkheid te ijveren. De geldstromen van de sociale zekerheid kunnen zich omdraaien, en België geniet internationaal en Europees nog altijd meer krediet dan Vlaanderen.

De “clou” ligt elders. Het gaat om intersubjectiviteit en het niveau van de communicatie, die uiteindelijk het niveau van de democratie bepaalt. Sociale cohesie, niet als kleinburgerlijke gezelligheid maar als hoogburgerlijk bewustzijn van een gedeelde cultuur. De taalverloedering die zich in de audiovisuele media afspeelt, de VRT voorop, mikt, ik vrees zelfs met voorbedachte rade, op het indammen van die bewustzijnsverruiming. Men heeft schrik van het volk en zijn revolutionaire potentie, daarom moet het ondergedompeld worden in lullig amusement en sentiment, de leutigheid van de talkshow en de BV-ersatzcultuur waar, godbetert, ook Bart De Wever zich heeft ingegooid.

Terwijl wij naar een politiek-bewuste cultuur en een cultureel-bewuste politiek moeten toegroeien, ver boven en buiten de trivialiteit van het mediacircus. Ik heb vroeger al herhaaldelijk gewezen op de “literaire” dimensie van een collectief grondwetsontwerp. Het kan hier niet zomaar gaan om een quasi-onbegrijpelijk document, in elkaar geknutseld door juridische techneuten. Integendeel, moet dit constitutioneel charter haast een gedicht zijn dat door een kind van zes gekend, begrepen en doorvoeld is. De stenen tafelen van een volksgemeenschap dus. Een Bill of Rights, een oer-konde die vijfhonderd jaar moet meegaan. Ik weet het, het klinkt als waanzin in deze apokalyptische tijd. Toch is die nieuwe grondwet het enige dat ons kan redden van de totale nivellering en atomisering.

We moeten niet “inbreken” in een versleten grondwet, we moeten er een nieuwe opstellen, voor een nieuw land in een nieuwe tijd. Aan dat ontwerp moet een intens debat voorafgaan. De democratie speelt zich primair niet af in het parlement noch in het stemhokje, en ook niet in Thurn & Taxis, maar op straat, in de huiskamers, de cafés, de internetfora. Over alle ideologische grenzen heen, en zonder cordons, zullen de Vlamingen opnieuw moeten leren hun mond open doen en een pen leren hanteren, de kunst van de onenigheid ontdekken. De Vlaamse debatkring Res Publica is uitdrukkelijk met het oog daarop van start gegaan: als een intersubjectief platform dat uiteindelijk Vlaanderen cultureel, intellectueel én politiek (weer) op de kaart moet zetten. Het einddoel is een volwaardige eigen natie en niets minder, niet omdat we zo’n verstokte nationalisten zijn, maar vooral omdat we in een soort collectieve beschaving blijven geloven.

België kan in dat verhaal geen rol spelen, tenzij deze van distopie, negatieve plek, verzameling van ondeugden en voorbeelden hoe-het-niet-moet. De republikeinse uitdaging is anderzijds project en utopie tegelijk. Ik blijf erin geloven, meer dan ooit, ondanks de hatelijkheden van links en het reactionair geroezemoes van rechts. Voorbij het klassieke Vlaams-nationalisme moet hij ons bevrijden van alle oude kwalen en frustraties. Een kwestie van durven en springen. Herinneren, maar vooral ook vergeten, achter ons laten. Er leeft, dat weet ik zeker, ook en vooral bij de doorsnee-Vlaming, een verlangen naar zo’n “oerkonde” die een tijdperk afsluit en er een ander opent. Een tekstuele caesuur dus, een dwarssnede in de geschiedenislijn.

Ik zal eindigen met een zeer politieke uitspraak van Sören Kierkegaard, een universeel denker die leefde en schreef in een taalgebied dat nog kleiner is dan het onze:

“Het is beslist waar, zoals de filosofen zeggen, dat het leven naar achteren moet worden begrepen. Maar ze vergeten de andere kwestie, dat het leven naar voren moet worden geleefd.”

Waarop wachten we.

 

-------------------

Diagonaal herlezen

Niets aan toe te voegen, buiten de opmerking dit artikel minstens 10 x te herlezen.

Spijtig dat onze Francofone medeburgers, vooeral zij die leven tussen ons, boven de taalgrens, intellectueel niet in staat zijn om dergelijke  Nederlandse teksten te bevatten. Spijtig langs de ene kant, omdat ze iets fundamenteels moeten blijven missen, maar anderzijds weer niet, omdat die anders nog na-ijveriger zouden worden…..

 

Ik kan weer niet nalaten te wijzen op de historische zware fout van DeWever, om daags na de verkiezingsoverwinning van juni 2010, niet met opgeheven hoofd naar de Koning te zijn gestapt, om deze mede te delen dat hij de regering zou vormen lijk die door Vlaanderen gewenst was. Zo buige het niet, zo barstte het!

 

 

 

STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK

 

 

 

 

 





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 09:47 Reageer op dit bericht

593 DE BEGROTING ONDER DE HOEDE VAN EEN BOUVIER DES FLANDRES

maandag 9 januari 2012

 

593 DE BEGROTING ONDER DE HOEDE VAN EEN BOUVIER DES FLANDRES

 

De Vlaamse Koehond

 1071184-3b60d5e34a33e8b383a28d587a658fce.gif

Le Bouvier des Flandres…

-----------------

Sorry, hoor, mensen : ben eerst te rade gegaan over die Mr Chastel bij Google : http://nl.wikipedia.org/wiki/Olivier_Chastel

Nu weet ik tenminste wie precies ik hieronder tegen de schenen zal stampen…

--------------------

 

Vande Lanotte tikt Chastel op de vingers

 

Vicepremier en minister van Consumentenzaken Johan Vande Lanotte (sp.a) vindt dat minister van Begroting Olivier Chastel (MR) gisteren de communicatie over de lonen van de federale regering in handen had moeten nemen. Dat heeft Vande Lanotte laten verstaan in Peeters & Pichal op Radio 1.

"Een vlugge uitleg zou veel zaken in een ander kader hebben geplaatst, maar het is niet gebeurd."
 
Tijdens het radio-interview zei Vande Lanotte, zonder Chastel evenwel bij naam te noemen, dat de minister van Begroting had moeten reageren op de commotie over de lonen. "Maar bon, die mensen zijn zich allemaal aan het installeren in een nieuw kabinet, maar in de toekomst moet dat beter."
 
"Een vlugge uitleg zou veel zaken in een ander kader hebben geplaatst," zei Vande Lanotte, "maar het is niet gebeurd. Ik denk dat we al de collega's moeten duidelijk maken dat als de Nederlandstalige of de Franstalige pers met iets komt je moet klaarstaan om te communiceren, ook als dat op een zondag is.
 
(...) In deze had men bij het kabinet-Begroting de regels moeten uitleggen, want er zijn een aantal zaken niet gezegd - eenvoudige dingen die medewerkers van Begroting zouden moeten kunnen uitleggen."
 
"Niet voor elk probleem moet de minister zelf komen", geeft Vande Lanotte toe. "Er zijn perswoordvoerders die goede inlichtingen moeten krijgen en die moeten kunnen doorgeven aan journalisten. Ik denk dat we die organisatie in de regering nog op punt moeten stellen." (belga/mvdb)

 

 

-------------------

Diagonaal herlezen

 

Notte (Vandela), als gewezen Minister van Begroting (Ministre du Budget : volgens mij wringt die vertaling een beetje…nee, het is erger : ze rammelt aan alle kanten, net zoals de begroting zelf) weet alles over mank lopende begrotingen waarover best gezwegen wordt, en hij maakt dan ook het eerste scheurtje in de reputatie van de operette-regering van Di Rupetto I. Een echt team spreekt normaal als uit één mond, niet zo  dus de rancuneuze playboy met de platte facie uit Oostende.

Er wacht die man een schitterende tweede carrière, nu de plastische chirurgie zover gevorderd is, dat er complete gezicht-transplantaties mogelijk zijn. Minister Cruella Onkelinx zal dat wel terugbetalen, ze betaalt trouwens zelfs ‘déplantaties’ terug van mislukte inplantaties…..

Weet U, na lezing van het CV van de Heer Ollivier Chastel, Waal en Liberaal uit Scharrelroi, gaat mijn sympathie meer uit naar deze man, dan naar mijn ‘volksgenoot’, de Rode Linxe scharrelaar en ruziestoker van aan het zèètje. Zeg nu zelf, een Niet-Sos, een Waalse Riberaal die van Vlaamse bouviers houdt, die moet toch van de Vlamingen zelf ook houden?

Wat ik ook niet wist, is dat het woord ‘bouvier’ in verband staat met ‘boeuf’ (rund) en dat die loebassen dus hun naam te denken hebben als goede waakhond voor een kudde koeien. Een beetje zoals een ‘herdershond’ zijn naam te danken heeft als werkgezel van de schaapherder.

U snapt toch ook het plaatje? Franscouillonse meesters houden liefst bouviers, omdat zij op die manier voortdurend herinnerd worden aan hun meesterschap over de getemde Vlaamse Leeuw. De geweldige zwarte ‘Bouvier des Flandres’ – zie afbeelding hierboven - is inderdaad niet alleen de gedroomde allemansvriend, maar hij bezit een onuitputtelijke werkkracht

Misschien een ideetje voor Meneerke Peeters om de vlag van de Vlaamse Gemeenschap (deze met de rode tong en de rode klauwen) lichtjes aan te passen? Geen klauwende leeuw, maar een opzittende bouvier, die pootjes geeft…

Dan kunnen wij de Dreigend Aanvallende Zwarte Leeuw voorbehouden voor de echte Vlamingen.

 

 

 

STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK

 

 

 

 





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 16:20 Reageer op dit bericht

592 DE EVIDENTE IN EVIDENTIE GESTELD

maandag 9 januari 2012 

592 DE EVIDENTE IN EVIDENTIE GESTELD

 Wij wensen niemand naar de maan….

 1069032-3e4fb9083ce272b3b92d92fd60aca47d.jpg

Onder het Zuiderkruis is er plaats genoeg….

----------------- 

Vladimir Poetin werd onder Stalin in het geheim gedoopt

 

De Russische premier Vladimir Poetin heeft zaterdag in de kathedraal van Sint-Petersburg de middernachtmis ter ere van het orthodoxe kerstfeest bijgewoond. Ter gelegenheid daarvan maakte hij bekend dat hij tijdens het bewind van Stalin daar in het geheim gedoopt werd.

 

Na de dienst vertrouwde Poetin aan journalisten toe dat "deze kathedraal speciaal is voor mij, omdat ik er gedoopt werd". Vervolgens kwam de onthulling op zijn website terecht.

De moeder van de Russische eerste minister nam de kleine Vladimir indertijd samen met een buurman in het geheim mee om hem te laten dopen. De vrouw was immers bang van de reactie van Poetins vader, die lid was van de communistische partij en dus officieel atheïst was.
Poetin werd geboren in 1952, een jaar voor de dood van Stalin. Poetin, die niet vaak over zijn privéleven en de familiegeschiedenis praat, liet ook weten dat de begrafenisplechtigheid voor zijn ouders eveneens in die kathedraal plaatsvond.


De Russische premier, een voormalig lid van de KGB, de geheime dienst tijdens het Sovjettijdperk, spreekt openlijk over zijn geloof sinds hij de politiek inging. Hij ontmoet vaak orthodoxe geestelijken.

President Dmitri Medvedev en zijn vrouw woonden de misviering voor het orthodoxe kerstfeest bij in de kathedraal in Moskou. De dienst werd geleid door de Russisch-orthodoxe patriarch Kirill. De geestelijke riep de regering zaterdag overigens op om meer begrip te hebben voor het massaprotest tegen de fraude bij de parlementsverkiezingen in december die gewonnen werden door Poetin. (belga Bron De Morgen)

 

 

 

-------------------

Diagonaal herlezen

Ik heb het gevonden : de hedendaagse heersende perceptie over De Hogere Machten moet een erg vloeibare substantie zijn, want… ze begint zo wat de spuigaten uit te lopen, vindt U niet? In Amerika is het de laatste tijd, met de verkiezingen in zicht, allemaal weer ‘God bless America’, zelfs de halve of hele Muzelman Houssein Moh-bama kan er niet over heen, en nu klinkt van uit het Mausoleum van Lenin dezelfde muziek met Kerstmis! Niet Coca Cola, maar OPIUM (godsdienst) IS GODD FOR YOU….

Van uit mijn overtuiging voel ik mij daar niet slecht bij.

Maar terzake : we zouden ons aan het begrip evidentie houden! En geloof is bij uitstek…niet evident.

Waar er nog meer verschil is tussen de evidentie, de perceptie en de reflexie is wat opstijgt uit de labyrinten van de Wetstraat : op Sinterklaasdag 6 december URBI ET ORBI verkondigen dat men zal inleveren op de eigen minsterwedden, en op 12 december elkaar een opkikkertje geven van al rap € 2000 meer per maand : knoeiwerk van het zuiverste gehalte!  Naast de schijn-begroting 2012, de Koninklijke jo-jo van de dotaties, de vervalste tellingen voor de justitie in Wallo/Brux, de uit hun voegen barstende kabinetten, en al die enorme blinkende luxuswagens AUDI A8 die daar rondrijden, kan dat tellen! Is dat nu een regering van blunderende graaiers, of van graaiende blunderaars?

Daar in die maandenlange onderhandelingen op basis van cijfers aan de Franscouillons toegeven dat de taalverhoudingen in de Magistratuur in hun voordeel mogen aangepast worden, maar als dan blijkt dat deze cijfers schromelijk vervalst werden, niet durven reageren, maar de akkoorden in wetteksten gieten : dat is pàs een echte Vaderlandsche daad, die recht geeft op minstens de Titel van Barones. Klinkt niet mis : Barones Deep Purpelbaum!

 

Na precies dertig dagen,heeft de Vlinderregering dus een eerste dodelijke nederlaag behaald. In paniek worden de eigen stellingen nu hertekend met de woorden : de gemaakte rekenfouten/tikfouten zullen worden rechtgezet en we zullen het nooit meer doen. Wij hebben een goede ploeg en jullie mogen daar niet aan twijfelen…

Maar goed dat er nog wakkere burgers zijn, die op aangeven van de verongelijkte N-VU, dapper in het verweer gingen! Was die alertheid er niet geweest, de maatregelen waren morgen een verworven recht geweest!  

Nog evidenter in de algemene en in de persoonlijke verdwazing is de Europese Voorzitter van de EVP, de O Zo Christelijke Eenheids Volks Partij, die meent dringend te moeten tussenbeide komen in de nieuwe Grondwet van een ander land (Hongarije). Volgens de ‘echte’ democraten staat de grondwet vol ‘nationalistische symbolen en democratische beperkingen’.Daar staan in die Nieuwe Grondwet, namens het Hongaarse Volk, dingen in die echt met de model-democratie een loopje nemen : geen homo-huwelijken, geen abortus, geen euthanasie, het Christelijk geloof is het fundament der Natie : waar gaan we naartoe? Als de Ouaarde Ouielfriede, vriend van Het Hof/La Cour, niet optreedt in hoogsteigen persoon, zullen de Hongaren straks nog hun grenzen sluiten voor de wereld-reddende Muzelmannerij!

Dat, om de man in kwestie te blinddoeken, één enkel slap spaghetti-lintje kan volstaan : de vondst is niet van mij, dat is evident, maar een treffender gelijkenis voor deze in voortdurende staat van orgasme verkerende ouderling, bestaat er niet. Alleen de asceet met de vissen-ogen kan beter!

Wil ik eens wat zeggen? Het Oude Avondland, geprangd tussen een katholiek Oosten (tot aan de Oeral) en een katholieke Nieuwe Wereld, moet van binnen-uit de Nieuwste Kruistocht prediken. Over de naam kan er onderhandeld worden : indien geen Tempelierskruis, dan minstens een Kruis van Lotharingen. Voor mijn part mag het zelfs de Oorlogsvlag  der Twee Rozen worden, de naam doet er niet toe. Als het doel maar niet veronachtzaamd wordt.

Welk doel, vraagt U nu?

Wel : als er van uit de Wereld-Muazlmannerij tegen ons een ‘Jihad’, een niet te ontkennen ‘Heilige Oorlog’ gevoerd wordt, moeten wij dan hun 5de Colonne persé vooruithelpen met subsidies en met onderdak? Als we die jaarlijkse 8 miljard, zijnde de kostprijs voor de immigratie, nu eens konden aanwenden voor de uitrusting van een aanvalsleger?

Want, militair gesproken, blijft de aanval nog altijd de beste verdediging!

Nee hoor, beste vijanden van de Staatsvuiligheid : ik predik geen oorlog. Het zou mij al voldoende zijn, moesten onze Grote Geesten die 8 miljoen per jaar willen beginnen afbouwen. Die Muzelmannen en Muzelvrouwen zijn niet dom : als goed verstaander zullen ze met een half woord genoeg hebben om terug…op, onder of naast het Zuiderkruis te gaan hokken.

 

Pssst

In De 7de Dag legde Wathelet Sr mits enig rekenwerk, een beetje lacherig uit,  dat die opslag eigenlijk een..inlevering is. Pure Franscouillonse rekenkunde! Best dat praatvaar Cruella  dat niet moest uitleggen, ze zou  zeker gepleit hebben lijk voor de Begroting 2012 voor de Eurocommissaris, dat de anderen fout waren. Om de eenvoudige reden dat de PS altijd gelijk heeft. Beide resultaten zijn echter wel eender : alles blijft zoals het was. Morgen staan de gazetten vol met iets anders.

Maar wacht eens???? 1° die Ben Weyts, de N-VU ontdekker van die fraude, dat is toch geen uil? En 2° wil Mr Di Rupetto zijn loonstrookje van december even checken? En 3° waar heb ik ergens het volgende gelezen?

De regering legde de nieuwe lonen vast op de ministerraad van 16 december. Volgens de kranten stijgen de lonen van de premier en de vice-premiers van 224.000 naar 248.000 euro bruto per jaar (+ 11%), die van de ministers van 220.000 naar 238.000 (+ 8%) en die van de staatssecretarissen van 210.000 naar 227.000 (+8%).

We hebben nog maar net vernomen dat onze keuning het moet stellen met slechts 3% opslag en nu blijkt dat de Geakte Regering zichzelf beloont met 8 tot 11% meer snoepgeld.

Hallo, Ministerraad van 16 december, wilt U zich even laten kopiëren? En wat is dat met ‘kranten’ die daarover de echte cijfers neerschreven?

Ondergetekende heeft nog niet dikwijls geapplaudisseerd voor DeVadder, maar als die zegt dat dergelijke zaken gewoon dodelijk zijn, kan ik het hem alleen maar helpen wensen…..


STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK

 

 

 

 

 

 





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 09:35 Reageer op dit bericht

591 HOGE WOORDEN VANGEN VEEL WIND

zaterdag 7 januari 2012

591 HOGE WOORDEN VANGEN VEEL WIND

 

 1068504-7fb7ef0bcc4cfff0c36c4b51b0297339.jpg

-------------------

Nu in het weekend de leeuwen meestal niet  hun kooien zitten, maar gelucht worden in familie-verband, even van de godsdienst een godsdienstkwestie maken…. Jullie weten toch dat godsdienst is lijk slechte politiek : als U zich niet bemoeit met politiek, dan bemoeit de politiek zich wel met U.

Als amateur-filosoof, of would-be filosoof, als U wilt,vond ik in onderstaande woordenbrij alleen de geleerde weergave van wat ik gemeenzaam de sprookjeswereld pleeg te noemen. Wel wel, dacht ik, daar is die goeie ouwe Emmanuel weer! En waarachtig, in de dikke brij die Mr André Cloots hieronder opdient, kon ik inderdaad met het vergrootglas enkele pareltjes ontdekken.

Afgezien van de pretentie die doorklinkt in het begrip ‘moderniteit in een 2000 jaar oude wereldgodsdienst’, vind ik de paradignawissel het best gevonden. Met een beetje goede wil zie ik er het purper in van een van de 22 nieuw gewijde kardinalen. Wist niet dat er voor normen- en begrips-verdwazing zelfs een apart woord bestond. De verwijzingen naar ‘Tertio’ vond ik effenaf storend : nog erger als politiekers die om zichzelf en hun plaats in de hiërarchie te bewijzen, ondoordacht refereren naar mekaar. Alsof Annemans moet verwijzen naar de Loodgieter!

Beste lezer : blijf AUB de beker drinken tot de droesem, en het artikel dus tot het einde toe lezen. De vertroosting vindt U helemaal onderaan, samen met iets om Uw mond te spoelen.

O ja, neen, Mr André Cloots twijfelt er niet eens aan, of de figuur van de timmermanszoon uit Nazareth ooit wel, degelijk bewezen, historisch bestaan heeft. Een heikel punt misschien? Men neemt aan van wel, om erger te voorkomen. Alhoewel er tot hiertoe nergens dergelijk objectief bewijs werd voorgedragen. Noch Joodse noch Romeinse Geschiedschrijvers gewagen  over de Dood van de Koning der Joden…. Wijze mannen hebben Hem, de mythische figuur, doorheen de eeuwen woorden in de mond gelegd, die ze zelf met heel wat minder gezag hadden kunnen uitspreken. En die wijze woorden : wel : het zijn maar woorden, maar ze zijn universeel, en dus zijn  ze waarachtig! Het Onze Vader telt al wat meer woorden dan De Tien Geboden van Mozes, en de Amerikaanse Constitutie, om veel minder te zeggen heeft er vele honderden meer nodig. Ziezo, met dat perspectief kunnen we even verder.

---------------------

 

Christendom is godsdienst van de interpretatie’

06-01-2012 - André Cloots - tertio

Bron Iskander

------------------------------

Fundamentele moderne inzichten, maar ook iets wezenlijks in de structuur van het christendom staan op het spel. De pluraliteit ligt ingebakken in de moderniteit net als in de incarnatie-idee. Die visie mist filosoof André Cloots in het debat over het manifest Gelovigen nemen het woord.

Een van de belangrijkste omwentelingen in de filosofie van de laatste eeuwen is ongetwijfeld de zogenaamde Copernicaanse Revolutie van Immanuel Kant. Het inzicht dat alle kennen ten diepste gestructureerd is door het bewustzijn. Dat geldt niet alleen voor ons kennen van de wereld of van de mens, maar ook van God.

Kants revolutie staat centraal in de discussie die het manifest Gelovigen nemen het woord op gang bracht. Kant leerde ons dat in onze kennis het centrum niet ligt bij het object maar bij het subject. Wanneer we dat toepassen op de godsdienst leidt dat ook daar tot een Copernicaanse Revolutie: al ons kennen van God is menselijke kennis. Zoals de Nederlandse theoloog Harry Kuitert het vulgariserend uitdrukte: alle woorden van ‘boven’ zijn van ‘beneden’. Dat beïnvloedt ons verstaan van de Bijbel, van het statuut van de kerk en zoveel andere dingen – eigenlijk alles. De Bijbel is, in tegenstelling tot de Koran, niet het letterlijke woord van God; door God gedicteerd van bovenaf. Het ‘Woord van God’ is de Christus en de interpretatie van die Christus gebeurt door de vier evangelies, de theologie, de kerkvaders, de traditie, het kerkelijke leergezag en uiteindelijk het individuele hart van iedere gelovige. Interpretatie alom dus. Geen wonder dat vele belangrijke geloofswaarheden uit het Credo het resultaat zijn van lange en hevige discussies in de eerste eeuwen van het christendom, bijvoorbeeld rond de goddelijkheid en de menselijkheid van Jezus. Met veroordelingen allerhande en uiteindelijk de beslissing door een Concilie. De Franse filosoof, Marcel Gauchet, noemt daarom het christendom, in tegenstelling tot de islam, ‘de godsdienst van de interpretatie’, van ‘de indirecte transmissie’. Die interpretaties, dat leert ons de Copernicaanse Revolutie, zijn altijd mensenwerk – al zal de gelovige daar ook de Geest Gods in aan het werk zien.

Die ‘wending naar de mens’ is een van de basispijlers van de moderniteit. Een andere centrale pijler is de radicalisering van de gelijkheid: ‘liberté, égalité, fraternité’ . Gelijkheid op de eerste plaats van alle mensen. Er zijn geen ‘hogere’ en geen ‘lagere’ mensen, zoals vroeger de adel, de koning, de priester of de monnik. Het gaat ook om gelijkheid van godsdiensten, plaatsen, tijden, planeten enzovoort. In een middeleeuwse wereld is alles hiërarchisch geordend. Moderniteit betekent dat niets en niemand ‘uit zichzelf’ hoger is. Elke hiërarchie is een menselijk product.

Er zijn nog heel wat andere aspecten van die verschuiving naar voren te brengen, maar alleen deze elementen betekenen al een aardverschuiving voor de godsdienst. Het al of niet aanvaarden ervan leidt naar twee wereldvisies en meteen naar twee kerkvisies en twee visies op religie. En zoals Carl Schmitt of Eric Voegelin al een eeuw geleden betoogden, ook twee visies op de incarnatie, het hart van het christendom. De spanning tussen de nadruk op God en de nadruk op de mens zit in de incarnatie ingebakken. Ze houdt ook de spanning in tussen verticaliteit en horizontaliteit, tussen de priester als vertegenwoordiger van God en als voorganger van de gemeenschap. Elke interpretatie van de incarnatie is een wankel evenwicht. Het is nooit ‘of/of’, maar altijd én/én’. Dat maakt trouwens de idee van incarnatie zo uniek. Maar de interpretatie ervan is niet zomaar gegeven. Elke accentverschuiving naar de ene of de andere kant maakt een wereld van verschil in ons denken over liturgie, over de plaats van de priester en de criteria van de wijding – waarnaar bisschop Johan Bonny verwijst in Tertio nr. 617 – en in zo veel andere dingen.

Tussen die verschillende strekkingen is het water soms heel diep. Dan wordt het bijna wat de wetenschapsfilosofie een paradigmawissel noemt: een wissel in de basisvooronderstellingen waarop al ons spreken berust. Als die veranderen, gebruiken we nog wel dezelfde woorden, maar ze betekenen iets anders. We zitten in een andere ‘wereld’. En dat kan je niet zomaar theologisch oplossen, omdat je paradigma ook de theologie bepaalt die je naar voren schuift. Met andere woorden: het is altijd een menselijke constructie – wat er ook over wordt gezegd. Dat geldt ook voor het standpunt dat Marcel Gielis en Frans Van Looveren verdedigen in Naar sterke centrumkerken met minder priesters in Tertio nr. 617, zelfs wanneer ze, al dan niet terecht, naar ‘Rome’ menen te kunnen verwijzen. Het eigenlijke probleem is in de eerste plaats in welke mate we, Rome inbegrepen, de moderniteit al dan niet aanvaarden. Dat is niet alleen een probleem voor de islam, zoals we vaak zelfgenoegzaam suggereren. Het is evenzeer een probleem voor het christendom. Zowel in zijn protestantse versie – denken we maar aan de fundamentalistische christenen in de VS – als in zijn katholieke gedaante.

De jongste decennia blijkt uit het onderzoek naar de moderniteit steeds sterker hoezeer die door het christendom zelf mogelijk is gemaakt, met haar nadruk op de mens, op de wereld hier en nu, op de autonomie van het denken, of met de scheiding tussen kerk en staat. Maar het is ook heel duidelijk hoezeer het christendom het blijvend lastig heeft met dat (klein-)kind. Net zoals het last heeft met een verscheidenheid aan interpretaties. In de protestantse tradities heb je juist daardoor de vele ‘denominaties’. Die verscheidenheid is inherent aan de idee zelf van incarnatie. En aan de moderniteit.

De neiging bestaat die verscheidenheid proberen te overwinnen door een hernieuwde uniformisering en zo ‘de spreidstand op te heffen’, zoals Emmanuel Van Lierde suggereert in Tertio nr. 617. Dat lijkt me gewoon niet mogelijk, maar vooral ook niet wenselijk. Die ‘spreidstand’ is niet hypocriet, maar behoort integendeel tot het hart van het christendom zelf, als godsdienst van de incarnatie en van de interpretatie. Dat een bepaalde interpretatie van het christendom daar last mee heeft, meer dan andere, heeft meer te maken met de moderniteit dan met wat nu precies de enig juiste interpretatie en beleving van het christendom is. In de moderniteit net als in de incarnatie-idee ligt alleszins de pluraliteit ingebakken. Ook in die zin is de moderniteit het niet altijd erkende kind van het christendom.

 

-------------------

Diagonaal herlezen

Ik hoop, voor zij die tot hier geraakt zijn, dat zij een beetje inzicht gekregen hebben in de vijandelijke stellingen, die ze o zo graag maar dan zonder kennis van zaken, beschieten om te doden. Waarom paradgimeren (?!) die geleerde bollen dan Het Laatste Evangelie van Johannes, geschreven rond 70 na X, waar de aanvangsverzen als evenveel klaroenstoten door de hersenen gaan? Waarom lezen zij niet wat daar staat? Even het volume dimmen dan van het Oratorium van de Johannes Passion van J.S Bach, om deze tijdgenoot van de Zachtmoedige aan het woord te laten.

1. In het begin was het Woord; En het Woord was bij God,
2. En het Woord was God;
3. Alles is door Hem ontstaan; En zonder Hem is niets ontstaan.
4. In wat bestond, was Hij het leven, en het Leven was het licht der mensen;
5. Het Licht schijnt in de duisternis, maar de duisternis nam het niet aan.
6. Er kwam een mens, van God gezonden; Johannes was zijn naam.
7. Hij kwam tot getuigenis, om van het Licht te getuigen, opdat allen door hem zouden geloven.
8. Hijzelf was niet het Licht, maar hij moest getuigen van het Licht.
9. Het waarachtige Licht, dat alle mensen verlicht, kwam in de wereld.
10. Hij was in de wereld, en ofschoon de wereld door Hem was ontstaan, erkende de wereld hem niet.
11. Hij kwam in zijn eigen bezit; Ook de zijnen ontvingen Hem niet.
12. Maar aan allen, die Hem ontvingen, gaf Hij de macht, Gods kinderen te worden : aan allen, die in zijn Naam geloven.
13. Die niet uit bloed, noch uit de wil van vlees of man, maar die uit God zijn geboren.
14. Het Woord is vlees geworden, en heeft onder ons gewoond! En wij hebben zijn glorie aanschouwd: een glorie als van de Eengeborene uit de Vader, vol van genade en waarheid.

Voornamelijk de eerste twee verzen zijn belangrijk : In het begin was het Woord; en het Woord was bij God, en het Woord was God;

Daar staat volgens mij, dat het woord, de veruitwendiging van de menselijke geest, leidt tot een hogere onbekende en niet-zintuigelijke wereld waar we dan maar, uit onvermogen, allerlei interpretaties aan geven. Waarbij interpretaties altijd maar tijdgebonden interpretaties blijven. ‘Het Woord is Vlees geworden’ : de mens (het vlees) is zich bewust geworden van het Woord en van de verborgen wereld daar achter. Het klinkt bijna als een godslastering, maar vers 14 hierboven bevestigt het uitdrukkelijk : de waarheid ligt in elke mens, in welke eeuw die ook geboren wordt. Het Hogere, de sterfelijke mens, de geest (product van het menselijk verstand) : zou dat geen mogelijke interpretatie zijn van de Goddelijke Drie Eenheid van de Vader, de Zoon en de H. Geest?

Allo Linxe pers! Onder Jozef Stalin werd in 1952 het kleine Poetinneke gedoopt in St Petersburg. Datzelfde Poetinneke werd later de Chef van de gevreesde KGB, en eenmaal het communisme helemaal dood en begraven, werd hij de opvolger al Staatshoofd van Het Monster. Nog later verklaarde hij in de kathedraal waar hij werd gedoopt, voor het oog van de camera’s, dat zijn beide ouders daar begraven werden, al was Papa Poetin een gedichte Rode Vaander. Bij het branden vaan Kerstkaarsje, sloeg dezelfde Poetin dan een reuzengroot kruisteken.

Tja : als onderschrift bij dat kruisteken van Poetin zouden Vers 1 en 2 van Het Laatste Evangelie van Johannes niet hebben misstaan…..

?

Misschien een beetje zwaar op de hand, deze 14 verzen uit dat Laatste Evangelie van Johannes? Och, wat wil je : de mens is uiteraard in deze donkere periode van het jaar, altijd een beetje geneigd tot zwaarmoedigheid. En weemoed, als de avond valt, die niemand kan verklaren…

Ja en dan dat misverstand dat ook hier bij André Cloots in stand wordt gehouden, dat de Muzelmannerij zo maar ‘een andere’ godsdienst is. Dat moet zo nodig om politiek correct te zijn in elke tekst staan van die belgicisten die in Tertio en in Kerk en Leven schrijven …. Uit schrik voor de Bazen, durven zij niet schrijven wat zij echt denken. De Islam is niet alleen een slechte kopij van het kinderlijk eenvoudig origineel, de Profeet-Pedofiel misbruikt er de goede begrippen uit om er een wrede en onverdraagzame woestijn-hiërarchie mee op te bouwen. Juist, Meneer Cloots : een honingbij en een wesp hebben inderdaad ook veel gelijkenissen. Tot U ze met zachte dwang een beetje verder uit Uw omgeving wil houden….

En dan spreek ik nog niet van hun voortbrengselen of hun nut voor de mensen.

 

STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK

 

 





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 11:05 Reageer op dit bericht

590 ONS VOLK WORDT LANGZAAM GEWURGD DOOR DEZE LEIDERS

vrijdag 6 januari 2012

590 ONS VOLK WORDT LANGZAAM GEWURGD DOOR DEZE LEIDERS

Beeld uit de 30 dagen durende strijd

 1068114-fa2bcf15e2ac6a33fe8220bf7465179d.jpg

Waar een Leeuw gewurgd wordt door een troep Lynxen.

----------------

Dit artikel is gewoon een beetje tegengas op de stroom stroop om Di Jeanetto in Vlaanderen acceptabel te maken. Gewoon even slikken en doorlezen.

Om bij de Grote Bazen van het on-land (zie afbeelding) in de gratie te komen (en te blijven) doen onze eigen Grote Geesten in Boven-België precies wat van hen verlangd wordt. Zelf rijkelijk leven , de orders uitvoeren op een manier dat de tong niet weet wat handen en voeten uitvoeren, zich daarbij opwerpen als plichtbewuste verdedigers van het gewone volk, dat ze op deze manier letterlijk en figuurlijk naar de bliksem helpen.

Zoals het hen voorgezegd wordt : als er genoeg nieuwe mensen zijn, hebben wij de oude om in het zadel te blijven niet meer nodig. De zatte bazin van de Franse PS (Martine Aubry) vindt 35% in de goede Vlaamse Stad Rijsel echt GENIAAL. En zeggen dat er ooit Fransen voor echt minieme daden van collaboratie met een Vreemde Mogendheid bij bosjes tegen  de muur werden gezet….

--------------

 

Kostprijs immigratie moet sneuvelen

De forse besparingsronde die de Vlaamse regering dezer dagen voorstelt heeft veel weg van een schijnvertoning. Terwijl er minutieus gezorgd wordt naar enkele miljoenen euro bij vervoersmaatschappij De Lijn, wandelt men met een wijde boog omheen de flinkste hap uit het Vlaamse budget: de kostprijs van de immigratie.

1,350 miljard

Uit de cijfers van de Vlaamse regering blijkt namelijk dat op het vlak van onderwijsbeleid voor leerlingen van allochtone origine jaarlijks 1,1 miljard euro wordt uitgetrokken. Daarbovenop zijn er nog eens de uitgaven van het inburgeringsbeleid, de kostprijs van het aandeel vreemdelingen in de sociale huisvesting en de uitgaven voor vreemdelingen op het vlak van werk, gelijke kansenbeleid, cultuur, jeugd en sport. De immigratie zorgt dus voor een jaarlijkse kostprijs voor de Vlaamse overheid van meer dan 1,350 miljard euro. Ter vervollediging: voor het hele land bedraagt dit bijna 8 miljard euro. In dit kader is het hallucinant dat men zich nu volledig toespitst op de kosten van De Lijn, terwijl een veelvoud ervan kan worden bespaard door het aanpakken van de ongebreidelde immigratie.

Nutteloos beleidsniveau

Daarnaast weigert men nog steeds het nutteloze beleidsniveau van de provincies af te schaffen. Deze geven jaarlijks meer dan 900 miljoen euro uit en bieden amper enige meerwaarde voor de burger.

Zolang de Vlaamse overheid een aantal taboes zoals de kostprijs van de immigratie, het voortbestaan van de provincies, de transfers naar Wallonië en Brussel én het gebrek aan fiscale zelfstandigheid niet in vraag stelt, zal Vlaanderen de neerwaartse spiraal verderzetten.

Bron : Vlaams Belang.org

------------

Bruno Tobback: ‘Handen af van openbaar vervoer’

 

Het gratis-beleid bij De Lijn? Houden zo. Een bus op afgelegen plaatsen? Houden zo. Hoog aanbod van bussen of trams in en rond de steden? Essentieel. Dat zijn de principes van het openbaar vervoer die in het Vlaams regeerakkoord staan en waar de socialisten niet zullen van afwijken, zegt SP.A partijvoorzitter Bruno Tobback.

Tobback is niet te spreken over de besparingsvoorstellen die circuleren voor De Lijn. "Wij zijn bereid om over ieder voorstel tot meer efficiëntie te praten. Maar handen af van de essentiële principes van een goed openbaar vervoer", aldus Tobback in Het Laatste Nieuws.

De SP.A heeft dat beleid afgedwongen en zal er niet aan laten raken. "Het is de prijs voor de beschaving, voor de kwaliteit van het leven in de steden en op het platteland."

"Het gaat er ons niet om steeds meer geld af te leiden naar De Lijn. Dat geld moet dienen om nuttige dingen te doen, die de mensen ten goede komen", zegt de SP.A-voorzitter.

"Het openbaar vervoer betekent de ontsluiting van het platteland voor mensen die geen auto hebben. Gaan we ze weer verplichten om achter de haard te blijven zitten? Een bus of een tram is een alternatief voor de auto om naar de stad te komen. Dat houdt de toegang tot de stad open en maakt het leven comfortabeler. Denkt u dat een winkelier in Leuven dat niet belangrijk vindt, dat de stad toegankelijk en leefbaar blijft, ook om te winkelen, niet alleen voor mensen met een auto?", aldus Tobback. (Belga/

Bron De Morgen

Peeters ten aanval tegen Peumans

 

In een keiharde brief vraagt Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) aan Jan Peumans (N-VA) zelf te besparen op de werkingskosten van het parlement. Hij reageert daarmee op de 'besparingssuggesties' van de voorzitter van het Vlaams Parlement eerder deze week. Dat schrijven de Concentrakranten.

Peumans lanceerde eerder deze week enkel mogelijke pistes om te besparen. Hij verwees daarbij naar De Lijn, openbare werken of onderwijs. 'Suggesties' die bij Kris Peeters blijkbaar in het verkeerde keelgat zijn geschoten. Hij geeft Jan Peumans lik op stuk en vraagt hem om zelf te besparen.
 
In een brief van 5 januari schrijft Peeters: "Bij de opmaak van de begroting 2012 is de Vlaamse regering ingegaan op de vraag van het Vlaams Parlement om haar dotatie in 2012 te verhogen met 2,89 procent tot 89,2 miljoen euro. Zoals u weet wordt de Vlaamse regering intussen geconfronteerd met de gevolgen van de neergaande economische conjunctuur. (...) Dit noopt de Vlaamse regering om ook haar uitgaven te verminderen. In dit kader wil ik u vragen om te onderzoeken in welke mate er ook op de dotatie van het Vlaams Parlement in het kader van de begrotingscontrole 2012 kan bespaard worden".
 
Vrij vertaald komt het volgens ingewijden hierop neer: "Veeg eerst voor uw eigen deur vooraleer u met andermans zaken te bemoeien". (belga/

Bron HLN

 

 

 

-------------------

Diagonaal herlezen

 

Den Cleynen Toeback, in de familie gewend zijnde van bij de geboorte de koe bij de horens te vatten, vat hier inderdaad de vaars met vaste vuist, maar ziet alleen nog niet dat aan die horens geen echte koe meer vastzit, maar een mager scharminkel dat alleen nog vel over been is. Als ik maar hard genoeg roep, denkt het ventje, komt in die ballon wel vanzelf weer lucht in, en ziet niemand dat ik als Lijn-rechter niet eens meer binnen de Lijntjes aan het kleuren ben. Is typisch die Linxe tiktak om met veel verve, niet over maar naast het onderwerp te redeneren. Hola, denkt de zoon van zijn vader : vòòr die van de oppositie beginnen te schieten op de miljarden die we vergooien aan onze vriendjes, gaan we hen rap wat strooivuur voor de voeten werpen waarmee we warempel zelfs nog sympathie bij veel simpelen van geest zullen oogsten.

Bij het Openbaar Vervoer kan men inderdaad best een paar miljoentjes besparen, daar niet van, maar bij de Duizend-en-Één-Nacht orgie die het land maar liefst 8 miljard per jaar kost : daar mag niet eens over gesproken worden….want daar kent de kleine man niets van.

Daar zal ook niet aan geraakt worden. Liever nog meer eigen volk onder de armoedegrens jagen en hun pensioenen verminderen. Moeten ze maar zo lang niet blijven leven!

Maar Brunootje moet opletten! In Luik is de Magreb zich aan het bewapenen. P-Magazine miek er een mooie reportage over, waaruit blijkt dat de eenzame wolf van de Place Saint Lambert gewoon een een-akter opvoerde vòòr de eigenlijke vertoning officieel mocht van start gaan. Die Luikse Jihad-strijders willen namelijk de koe waarnaar Brunootje naast grijpt, zelf binnenhalen om van niemand meer te moeten afhangen. Omdat zij nu eenmaal niet lang meer willen leven van een aalmoes maar de hele reutemeteut willen binnenhalen.…..

 

Herinnert U zich nog? Boven de 20% beginnen ze eisen te stellen, die ze, bij de minste gelegenheid, met de wapens zullen afdwingen.

Dus zijn in feite die 8 miljard nog maar een begin. In hun ogen…..

------------------

O ja, dat 3de artikeltje, hier in extremis bijgesleurd uit HLN wijst op de vaudeville die wordt opgevoerd : de Grote Geesten vallen in ruzie over waar ze onze centjes niet eerst zullen uitgeven, maar over immigratie : geen woord. Immigratie is net lijk de heilige koe bij de Indiërs : die lopen ook allemaal vrij rond, steken heelder dagen geen poot uit, sturen alles en iedereen in de war, en nog ergst van al : bevuilen met hun uitwerpselen zonder omkijken heel de omgeving.

 

 

 

STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK

 

 

 

 

 

 





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 15:20 Reageer op dit bericht

589 GODS MOLEN MAALT LANGZAAM MAAR ZEKER

vrijdag 6 januari 2012

589 GODS MOLEN MAALT LANGZAAM MAAR ZEKER

 

Alle gelijkenissen met politieke figuren is louter toevallig.

 1067611-eb888b35a8f9bbbe6f13d62ace4adb4b.jpg

Voor details over dit personage : lees verder

--------------------

Dat spreekwoord over Gods molen zullen ze boven de Moerdijk niet graag lezen, nu de wind en het water daar zo lelijk huishouden dat ze Gods water niet zo maar over Gods akker kunnen laten lopen. Het water kan, wegens tè, zelfs de spuigaten (*) niet meer uit….Alle geluk dat Vlaanderen, even doorregend als de Noorderburen, wat hoger ligt. De stormschade blijft aldus beperkt (!) tot omveer geblazen bomen, afvallende schuifdeuren en afgerukte daken. En dat alles terwijl ik hier zit te genieten van een stralende blauwe lucht en een warm winterzonnetje. En Gottekes toch, dat beetje wind : is wel venijnig en bijtend koud, maar die waait slechts buiten. En ‘buiten’, zei ons Ma dan altijd, dat was voor de deur….

Stop! Stop! Stop! Eerst, nu de meeste koorts over is, een modern hoedje opzetten en die verdomde  sluier  der onderwering wegdoen van voor mijn ogen! Zo, dan ik nu eindelijk toegeven dat de titel hierboven inderdaad een anachronisme is uit mijn jeugd,  die misschien wel uit zichzelf duidelijk genoeg is, maar die, zegt men, niet meer past bij deze tijd. De ‘Verlichting’, die de vrijheid van geest zonder beperking predikt, vereist inderdaad dat zonder onderscheid, alles wat ‘onderwerping’ is, uit ons leven verbannen wordt. Zodat de volgende generaties daarmee dan geen conflict meer zouden hebben. Een soort van ‘Opgeruimd staat netjes’. De herauten van deze stelling, die voorheen alleen de katholieken aanvielen, hebben sedertdien een tweede spoor gevonden, de natuurlijke vijand van elk beschaafd mens : de NazIslam. Een goede reden dus om hen te geloven in alles. Ook in het ongerijmde, wat volgens mij dan neerkomt op… nestbevuiling. Want, leuk om horen  of niet; het Christendom is de wieg van onze beschaving, en wie dat loochent zou beter af zijn - teneinde de wieg niet te bevuilen – met pampers dan met piesdoeken.

Het valt mij op, dat telkens er een woordje geplaatst wordt in ons midden van Republikeinen en Harde Mestkevers van Vlaams Blokkers (een geuzentitel!) en dat woordje gaat dan over dat Christelijk verleden/heden, dat er dan een gehuil als van een troep wolven omhoog gaat. Leuk, zeg! “Hetzelfde denken als wij, hé, of we slaan op Uw muile” : het klinkt mij bekend in de oren : waar heb ik dat nog ergens gehoord?

Laten wij dus bij de feiten blijven. Islam is geen vrede, maar oorlog. In verre vreemde landen doet men wat men wil, niet bij ons. Maar als bij ons dank zij de Verlichting, alle religieus gevoel zal uitgeroeid zijn, dan wordt dat luchtledige in de kortste keren opgevuld door iets anders. Want de mens is van nature religieus en leet niet van brood alleen.

Aan dat neerhalen meewerken is meer dan misdadig, het is een niet te vergeven vergrijp tegen ons eigen volk!

Ziezo, dat lucht op!

En ja, dank zij de huidige kerkleiders, valt er niet veel eer te rapen met ons voorvaderlijk geloof. De wereldkerk is lijk een lelijke rups, die maar niet uit haar cocon geraakt om, volgens de wetten van de goddelijke natuur, vlinder te worden. Maar of dat, in het licht van de Eeuwigheid en onze eigen onbelangrijkheid indachtig, dan zo belangrijk is?

Niet dat ik op deze blog iemand wil ’bekeren’ of onder de indruk brengen : maar wie in het sprookje van Roodkapje alleen maar het belachelijk vertelselke ziet, en verder zijn weg vervolgt met de uitdrukking van ‘ik geloof niet meer in sprookjes’, die zendt dus zijn kindertjes moedermens alleen op weg door het donker bos van deze boze wereld. Het vertelselke brengt op een kinderlijke en te bevatten manier die harde werkelijkheid bij : vlucht slechte vrienden en ga nooit voort op de uiterlijke schijn.

Als ik aan een goede vriend, een mooie schilderij laat zien : wil ik hem daarmee dan overtuigen van de objectieve schoonheid ervan? Over smaak kan men van mening verschillen, dat wel, maar dat doet niets af van de waarde ‘an sich’ van het schilderij.

En ja : net zoals het hopeloos is (zelfs voor Europa) om zijn gelijk te willen halen tegen een bende Franscouillons en/of Tjeefse bekkenstrekkers die een schijn-begroting hebben ingediend, zo is het onbegonnen werk om uit te leggen dat een Vlaamse keikop partij kiest voor de overtuiging waarvan de Leiders zich tegen hem keren, zoals ze in de loop der eeuwen altijd hebben gedaan. Is dit de kracht van de Boodschap, of alleen maar masochisme?

Mag ik dan besluiten met deze herhaling : het is, zelfs voor de E-USSR potentaten onmogelijk met de PS te onderhandelen, zonder te worden bedolven onder allerhande bijkomstigheden, die ze net zo lang blijven aandragen tot men van spijt een aap in zijn kl°ten zou bijten.

En daarop, beste vrienden, op die twee zekerheden, is/was ons land gebouwd : Rome & C° misbruiken de Boodschap om de Vlamingen koest te houden, en de Francofonen misbruiken hun nabuurschap om op onze kap verder te kunnen potverteren.

Maar als de Nood het hoogst is, is de redding nabij!

------------------

 

 

 

 

Europa keurt begroting af

De Europese Commissie heeft de Belgische begroting voor 2012 afgekeurd. De regering-Di Rupo reageert gepikeerd en wijst de berekeningen van de Commissie van de hand.

De Europese Commissie heeft het begrotingsvoorstel van België voor 2012 geweigerd. De regering werd daarvan al meer dan een week geleden op de hoogte gebracht. De Europese overheden vinden onder meer dat het geschatte tekort dat de regering voor dit jaar voorzien heeft te optimistisch is. Dat staat in een brief die premier Elio Di Rupo (PS) van Europa heeft ontvangen en wordt bevestigd door de Europese Commissie.

Na moeizame onderhandelingen bereikten de zes huidige coalitiepartners eind november een akkoord over het budget voor dit jaar. Daarin wordt uitgegaan van een economische groei van 0,8 procent en wordt een tekort van 2,8 procent op het bbp vooropgesteld. Maar dat is veel te optimistisch, schrijft Europa. Met een groei van 0,8 procent zal het tekort op de Belgische begroting voor 2012 volgens de Europese berekeningen 3,1 procent van het bbp bedragen. Daarmee zou België bijgevolg zondigen tegen de Europese regels. Die stipuleren immers dat het tekort op de begroting in 2012 maximaal 3 procent mag zijn.

In regeringskringen valt de forse Europese kritiek in slechte aarde. Premier Di Rupo riep gisteren de kern samen om een antwoord aan Europa voor te bereiden. De Belgische overheden betwisten de analyse van de Europese Commissie en de gehanteerde berekeningswijze. Dat liet België tijdens twee technische vergaderingen begin deze week al weten aan enkele stafmedewerkers van de Commissie. De regering gaat nu nog een stap verder. De kern besliste om de Europese kritiek naast zich neer te leggen en vast te houden aan haar begrotingsvoorstel.

In de brief met technische bijlagen benadrukt België dat het tekort van 2,8 procent perfect haalbaar is en dat er in februari een nieuwe begrotingscontrole zal plaatsvinden. Dan zullen de cijfers van de economische groei en het tekort van 2011 aangepast worden, laat de Belgische regering weten aan Olli Rehn, de bevoegde eurocommissaris. Wellicht zullen er na die begrotingscontrole nieuwe besparingsmaatregelen moeten volgen. Dat kondigt zich aan als een moeilijke klip, aangezien de begroting 2012 een hachelijke evenwichtsoefening was tussen de zes coalitiepartijen.

'Unfair'

Binnen de regering is men allesbehalve ingenomen met het gedrag van de Europese Commissie. "Het begint er sterk op te lijken dat Europa per se wil tonen dat het de baas is", betreurt een regeringsbron. "En dan is een klein land als België een makkelijke prooi, de macro-economische impact blijft beperkt. Dat is unfair en belachelijk."

Mogelijk vindt er vandaag nog een contact plaats tussen premier Di Rupo en de Europese Commissie om het Belgische antwoord te verduidelijken.

 

 

-------------------

Diagonaal herlezen

 

Dat van die langzaam malende molen is in het geval van Di Rupetto I voor die ene keer dus niet waar. Met het huidige stormweer van de laatste dagen zijn de wieken gaan zot draaien. Zelfs Moeder Aarde in hoogsteigen persoon is komen protesteren. En dat nog in het vaderland van di Rupetto : de Etna is uitgebarsten! Het Di Rupetto I-ding is dag op dag pas één maand bezig (6/12 à 6/01) of daar lekt uit, dat zij reeds meer dan een week weten te zijn gebuisd. Van die 4 gloriole weken zijn er dus nog 3 over, waarvan 1 week inloop-euforie en 1 week Kerstverlof, blijft over 1 week; ofte 5 werkdagen….waarvan 2 à 3 gevuld waren met rouwbezoeken aan de Place Saint Lambert in Luik. Veel wallebakkerij kan er dus nog niet gebeurd zijn en de escort-wereld in Brussel zal dus nog niet veel zaken hebben kunnen doen….

 

Men kan dus niet zeggen, dat Di Rupetto I een zorgeloos bestaan tegemoet gaat….

 

(*) ’s Morgens in  de vroegte hebben wij (neen, geen treintje met een machinistje dat draait aan een wieleke) rond 8u30 via BVN het avondnieuws van de NOS. We kregen vandaag een huiveringwekkende reportage over de watersnood zowat overal in Nederland. ‘Spuien’ was tot vandaag een onbekend werkwoord, dat we vaagweg met ‘spuwen’ in verband konden brengen, meer niet. We kenden ook de uitdrukking ‘het loopt de spuigaten uit’ die we in verband konden brengen met de zeilsport of de zeil-viserij, maar echt WETEN : daar moest men dus tot hiertoe Nederlander voor zijn. Gogle deed de rest om ons in te lichten.

Luctor et Emergo in vrije stijl! Echt geniaal in hun eenvoud en uniek ter wereld zijn die kunstwerken. Stel U een opblaasbare zeedijk voor van 5 meter hoog die in hoge nood, het IJselmeer afsluit van de Noodzee : een Gulliver-prestatie van, zegt men, een kikkerlandje.

Weeral een reden om uit te zien om als Vlaming een Heel Nederlander te worden! Weer een reden om onszelf op de stoere borst te kloppen! Want als de zeespiegel verder stijgt, kunnen we best gebruik maken van hun kennis om wat water te weren…. Of, beter misschien, aan de Taalgrens een dijk te bouwen met helemaal geen spuigaten in!

Dat leggen wij uit als onze bezorgdheid om noch Brussel noch de Hoge Venen te laten onderlopen….Voilà, dat is de beste bepaling van De Lage Landen die ik ooit heb gehoord : het land tot waar het zeewater kan overslaan…..

En de rest is bullshit!

 

STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK

 

 





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 00:00 Reageer op dit bericht

587 150 MILJOEN VOOR POTSENMAKERIJ

woensdag 4 januari 2012

587 150 MILJOEN VOOR POTSENMAKERIJ

 

Het echte Meneerke Peeters de Eerste

 1066976-088ec0259ac399fa792796b47b3e9e6e.jpg

Wordt begeleid naar ‘The Nightclub’ voor ’n stukje cultuur….

-----------------------

 

 

Ons Meneerke Peeters II is goê bezig. Tijd teveel en geld tekort : welke aria uit welke operette nu gezongen?! Uit De Lustige Boer? Hij denkt er dan ook aan zijn ‘alter ego’, het échte Meneerke Peeters uit de stripwereld, naast en bij zich te nemen. Als rasechte stripfiguur zijn ze aan elkaar gewaagd om ’t Schoorsteenvliegske plat te slaan. Of om het tegen de vliegenvanger te meppen.

Als ik nu verder in “t zweet mijns aanschijns werk om meteen heel dat subsidie-gedoe in de ‘kunstwereld’ af te schrijven, zal ’t weer van dâ zijn! Cultuur-barbaar zal dan nog een van de liefelijkste scheldwoorden zijn. Maar alla : ik zit mij hier niet moe te maken om de blogwereld naar de mond te praten, maar om de dingen in hun juist perspectief te plaatsen. Trouwens, ‘Kunst’, wat is dat? De boel afbreken tot op de grond : ook dat is ‘Kunst’ en verdient dus om ruim betoelaagd te worden. Aangaande de uitbetaling van het manna : Let wel : ik handel, zoals zoveel anderen, onder een eenmans-vennootschap met bankrekening in Zwitserland. Als lang geleden gewezen ‘deskundige’ in binnenlands en buitenlands Vennootschapsrecht, is dat een koud kunstje.  Zelfs als de Overheid op Zwart Geld Zaad zit, zoals U ziet dwingt KUNST respect af. Koud kunstje of gloeiend heet kunstje : om de poen is het te doen….

----------------------

 

Kris Peeters: 'besparen op cultuur zou verarming zijn'

Cultuur in vizier bij besparingen

 

BRUSSEL - Honderdvijftig miljoen euro per jaar vragen de kunstorganisaties de komende subsidieronde. Zoals de kaarten nu liggen is er 87 miljoen. Tenzij ook daar nog eens op bespaard wordt.

Van onze redacteur

De Vlaamse regering zoekt tot 500 miljoen euro extra om haar begroting in evenwicht te houden. Een beurt van de kaasschaaf zal niet meer volstaan, zei minister-president Kris Peeters (CD&V). Binnen enkele domeinen zal er ingrijpend gesneden moeten worden. Cultuur, dan maar?

De voorbije dagen is de cultuursector meermaals in verband gebracht met de nakende besparingen. Omdat de cultuurwereld dit jaar voor een nieuwe start staat en de tellers dan herijkt kunnen worden? In 2012 wordt beslist welke organisaties de komende jaren subsidies krijgen via het kunstendecreet.

Buiten enkele federale huizen (zoals De Munt en Bozar) en de 'grote instellingen' (onder andere De Singel, Vlaamse Opera, Ballet van Vlaanderen) valt het gros van de kunstorganisaties onder het kunstendecreet. Het omvat een breed palet disciplines: van architectuur en beeldende kunst tot theater en muziek.

Alle organisaties die subsidie willen krijgen, hebben inmiddels hun dossier ingediend. Eerder werd bekend dat er 274 aanvragen waren voor de volledige termijn van vier jaar. In december kwamen daar nog eens 82 aanvragen bij voor de periode van twee jaar. Deze kortere termijn laat een flexibeler werking toe en maakt het mogelijk dat nieuwe initiatieven in het systeem komen. Dat laatste lijkt te werken: 44 van de 82 aanvragers dienden voor het eerst een dossier in.

Alles samen zijn er 356 dossiers. Opgeteld is dat goed voor een vraag van 150 miljoen euro. Dat is iets minder dan de vorige subsidieronde, toen er 371 aanvragen waren voor 168 miljoen euro. Het signaal dat er uitstroom van oudere organisaties nodig is en dat de middelen krap zijn, heeft kennelijk gehoor gekregen. De tendens is dat vooral de grotere huizen hun meervraag beperkt hebben.

Het wordt een moeilijke oefening. Zoals de kaarten nu liggen, is er 87 miljoen euro 'theoretisch beschikbaar', of 58 procent van het aangevraagde bedrag. Het cijfer is gebaseerd op het huidige subsidiepeil, verminderd met een pakket dat minister van Cultuur Joke Schauvliege (CD&V) wil voorbestemmen voor losse projecten.

Bezorgd en begaan

Is cultuur een van de domeinen waar ingrijpend gesaneerd zal worden? Minister-president Kris Peeters: 'Cultuur is een belangrijke sector in Vlaanderen. Hij heeft mee zijn aandeel gedaan in de vorige besparingen. Ik ben bezorgd en begaan met cultuur. Wat mij betreft zijn bijkomende besparingen allesbehalve evident. We moeten kijken hoe we deze sector dynamiek kunnen geven, zoals we onlangs gedaan hebben met de cultuurindustrie. Sterk besparen op cultuur zou een verarming zijn voor Vlaanderen.'

Tijdens de begrotingsdebatten in het Vlaams Parlement liet Peeters zich al uit over cultuur. 'Ik ontken formeel dat cultuur de dupe zal zijn. Op dit moment, en wat mij betreft ook in februari of april, is het absoluut niet zo dat we uitsluitend cultuur zullen viseren.'

Had minister van Cultuur Joke Schauvliege al perspectief op de toekomst? Schauvliege: 'We mogen niet de fout maken die Nederland, Groot-Brittannië en Spanje hebben gemaakt door zwaar te besparen op cultuur. Daar zou ik me niet kunnen in vinden. Cultuur is nodig om een duurzame toekomst te verzekeren. En wie toch voor de harde cijfers kiest: snijden in cultuur zal enorm veel jobs doen sneuvelen.'

De vraag is of er in het domein van de cultuur überhaupt zoveel te snijden valt. De 0,45 miljard euro van cultuur vertegenwoordigt 1,8 procent op de totale begroting van de Vlaamse regering (24,4 miljard).

 

 

-------------------

Diagonaal herlezen

Alle kunstvormen lijk we die nu kennen, moeten kort en goed worden afgeschaft, ja zelfs verboden. Uitzondering gemaakt voor alles wat zelfbedruipend is. Een artiest leeft van zijn ‘werk’, zoals iedereen die met werken de kost moet verdienen. Ofwel verhongert hij. Om kitch en brol tegen betaling te produceren : dat is de tijd van de Sovjet-stijl.

En die tijd is voorbij. De ‘Latemse School’ is, in de schilderkunst, een goed voorbeeld van. Het is daar vele jaren pompen of verzuipen geweest tot het succes eindelijk doorbrak, maar ook even vlug weer overwaaide. Een ‘artiest’ die met wat kippengaas, een paar scherven spiegelglas en wat verf-uit-de-tube een meesterwerk verkocht krijgt, die verdient de Eerste Prijs van de Lof der Zotheid.

Het begrip ‘Schone Letteren’ is verworden tot onverkoopbare onderbroekenlol die maar kan bestaan bij de gratie van Dame Fortuna, de tweede naam van het Schoorsrteenvliegje

Opera, operette, belcanto, ballet : de oorspronkelijke kunstenaar draait zich om en om in zijn graf bij al die ‘hedendaagse interpretaties’…. Het theater is een plaats waar de toeschouwer bij definitie weet dat hij bedot wordt. Laat dat dan met stijl zijn, en met klasse, maar niet door over de grond te rollen als blinde mollen. Béjart, een groot artiest? Heel zeker : een groot artiest in mini-formaat waar straks niemand nog zal willen aan herinnerd worden. Gesubsidieerd theater kent vooral succes voor de vrijkaartjes waarmeeg l wordt omgesprongen. Ook Opera en Belcanto is ‘the place to be’ voor alle maana-strooiers, of kandidaten manna-strooiers!

Michel Angelo, Leonardo da Vinci, och er zijn zovele namen van echte artiesten, dat wij ons absoluut niet moeten bezig houden met gesubsidieerde afval….

Sic transit gloria mundi….Maar één ding blijft : ‘a thing of beauty is a joy for ever’. Onze musea en onze kerken hangen er vol van, eenmaal men de zalen ‘Hedendaagse Kunst’ vol streepjes code achter de rug laat.

De zeldzame uitzonderingen bevestigen de regel….

 1066976-45d942696d009b6ca016597e1bc972e7.jpg


STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 17:04 Reageer op dit bericht

586 DE DRIE MUSKETIERS IN LILLIPUTLAND

dinsdag 3 januari 2012

586 DE DRIE MUSKETIERS IN LILLIPUTLAND

 1066946-7db4426711a8606e4fa101eeb986fefb.jpg

Geen FLITSpalen, maar FLUTSPALEN

--------------------

JaJa! In ons land is alles communautair geworden. Straks moeten de Vlamingen als enige buitenlander een autovignet hebben lijk de Zwitsers, om in Wallonië te mogen rijden met een Vlaamse geel-zwarte nummerplaat….

Nadat ons land, ooit unitair één en ondeelbaar zogezegd, door de verlichting van de autowegen, zichtbaar was van uit de ruimte (ideaal om maanreizigers veilig te laten landen). Zo bleek op zekere dag dat er ook een flinke stuiver te verdienen viel aan flitspalen, zowel voor de fabrikanten ervan, voor de plaatsingsdiensten ervan, voor de onderhoudsdiensten ervan, en vooral, voor de opbrengst ervan (boeten). Waarlijk : over de ganse lijn een win-win situatie! Dat het meteen kleingeestig burgermannetje-pesten was, ochgottkes toch, wie maalt daar nu om? Dat ze veel dodelijke ongevallen helpen vermijden is net zo goed een fabeltje als dat er helemaal niets aan de vingers blijft plakken van de Overheid, en van de Overheidsdiensten. Gelukkig dat de ‘traject-controle’ mislukt, anders zou men ons nog controleren van dorpel tot dorpel….

Bij ons, boven de Taalgrens staan er rond de 1300 stuks flitsende palen, die allemaal werken, buiten deze die om de andere dag in brand werden gestoken door ‘onbekende’ maar waarschijnlijk gefrustreerde medeburgers. Die flitsers geven de politie handenvol bureel werk (9-12 en 13-16) met het uitprinten en verzenden van de oogst aan incasso-bonnen. Dat de dodelijke ongevallen meestal in  de weekends gebeuren, door meestal jonge bestuurders die al dan niet ‘onder invloed’ waren : daarover wordt niet gecommuniceerd. Zelden of nooit staan op die plaats flitspalen, zoals U weet… maar uitgesteld is niet verloren!

Onder de Taalgrens staan minder dan 10 flitspalen, maar niet één werkt. Die staan dan nog op plaatsen waar bij voorkeur veel Vlamingen voorbijkomen onderweg naar het buitenland.

Deze toestand is volledig normaal : het zijn immers de Zuid-Belgen die de touwtjes trekken in het land, en wie zou er nu maatregelen nemen die onsympathiek zijn voor het eigen kiesvee?!

 

Maar kom : met de Nieuwe Regering (rechtstaan AUB en groeten, de hand aan de muts; de linker pink op de broeksnaad, borst vooruit, buik ingetrokken, denk aan Uw zuster) wordt alles anders. De Vlamingen zullen, zo heeft Di Rupetto beloofd, in de watten gelegd worden, want De Drie Musketiers Beke/DeCroo/Toeback leden van de Geniale Generatie Lilliputters, moeten tegen de volgende bolletjeskermis nog altijd hun sceptertje kunnen zwaaien in Lilliputland. Vooral de stekker-trekker moet in de mot worden gehouden!

 

Lilliputland! Waarachtig, dit stukje zou over Lillipuntland moeten gegaan hebben! Maar ik was afgeleid door weer een ander geniaal idee van deze Super Mega Regering, dat deze morgen uitgelekt is. De 0,2% alcohol-test met ingebouwde vrijstelling voor politiekers en hovaardigheidsbekleders. De bedenker ervan is volgens mij deze keer niet die Schouppe van de Tjeven. U weet wel, de breedsprakerige cowboy die zijn pistool rap weer wegmoffelde van zodra Tante Cruella van de PS nog maar naar heem keek. Dat was in de zaak van de geel-zwarte nummerplaten, de veiligste kleurcombinatie volgens een duur betaalde studie. Als ‘vernieuwing’ werd dan maar gekozen voor de oude kleurencombinatie; rood en wit. Maar ànder wit en ook ànder rood. Het is de man aan te zien dat hij een zuurpruim is, die nooit zal kunnen betrapt worden in de nabijheid van een fris glas schuimend gerstenat, hoogstens in de nabijheid van een Lellebel waarmee heftig kan ge-SMS’t worden, lijk die (*Hoezo?) normaliter voorkomen in alle Tjevenmiddens. Neen : het is begot deze keer die Wathelet van ikke-spreek-koet-de-Vloms en naar ’t schijnt zijn wij ineens zo maar het laatste Euroland dat om te mogen rijden nog niet zo laag zat. Laag zitten  heeft inderdaad in de voltooid verleden tijd die onaangename bijwerking, net als die goeie pint. Ik zit laag wordt dan ik zat laag….

Hoera dus! Onze Nieuwe Regering werkt en ze doet precies lijk alle voorgaande : ze verhoogt de benzineprijzen, de consumptieprijzen, de belastingen maar ze vermindert de pensioenen. Vooral dat laatste is een hele vooruitgang in de achteruitgang.

Onze Nieuwe Regering geeft inspiratie. Op 28 december bleken de Vlaamse boeken een overschot te hebben van kleine 54 miljoen. Niet veel, maar toch! Op 2 januari klonk het lichtjes anders : er was, bij nader toezien, een gat van minstens 500 miljoen, maar dat was de schuld van de Slechte Tijd, niet van de begroters!

Met Sint Sylvester lagen de lijken gezaaid : op straat, in de privé- parkings, in de private huizen. Er was melding van maar één inbraak met roofmoord in ‘n juwelierszaak. Er werden slechts een dertigtal auto’s in de fik gezet…

Maar die flut-madam van een paar dagen geleden, die in haar stukje schreef, dat alles communautair was, maar niet Justitie lekker niet : quelles nouvelles aujourd’hui, Madame La Marquise? Die Europese flutjespap ter bescherming van criminelen (de Salduz-wet) vlot (?) verteerd door de Vlaamse Balie, maar carrément geweigerd door de Brusselse Balie : dat heeft als gevolg dat de crimineel ervan afkomt met identificatie + een vriendelijke uitnodiging om binnen de bureeluren nog eens terug te komen, met hun advocaat, uiteraard. Uniek in de gangsterwereld! Die doen een gewapende overval en laten –bij betrapping – gewoon hun visitekaartje achter bij de flikken….Enfin, U ziet : nous nous conons!

Och ja : die Linxe ziekte van persé overal en altijd te willen  doen aan herverdeling der rijkdommen! In hun Nazislam gedachtenwereld  is eigendom (van anderen) gewoon diefstal en in die richting worden de wetten gemaakt. Daders zijn slachtoffers van het kapitalistisch systeem, dat zij te vuur en te zwaard willen vernietigen.

Zoals mijn brave Moeder al wist : ‘ze zouden hen de kop kunnen afbijten, om het zelf te zijn’….

----------------

 

(*) Hoezo? Dit is een dichterlijke omschrijving voor de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling ...dus eigenlijk de Oeso, ingefluisterd op Nieuwjaarsdag door Geert Hoste Kookt. Geert is van Brugghe en net als elke West Vlaming speelt die ‘aangeblazen H’ of de stille G, hem parten. Voor zover iets dat ergens weggelaten wordt, parten kan spelen…Ja jommo toet toet! Volgens mij getuigt het meer van kosmopolitisme. Of zelfs van intelligentie. Doorstrepen wat niet past.

Voorbeeld : wij erstellen iets = wij – uit volle longen aangeblazen H - herstellen iets. Er is iets êbrok”n, maar niet gebroken. Als Ieperling zegge we : ‘tis nie êbrookn mo tis êkrakt enè, menère…..Niet gebroken, maar gekraakt….Het was indertijd een plezier om de oude vrouwtjes in Het Weeuwhof met tandeloze mond zo bezig te horen. In die dagen was de speelkoer van ’t Klein College in  de St Jacobstraat slechts door een laag muurtje gescheiden van hun tuintjes aan de overkant. En, communautair verschillend of niet : kletsen konden ze, die lieve oude dametjes….

Vandaar dat de OESO nogal vlug de Hoezo? wordt…..en dat Notte (Vandela) iedere keer dat er ’n G in een woord komt, zon diepe grol moet geven die met uiterste moeite schrapend in zijn keel probeert naar buiten te komen. Per slot van rekening moet die man, buiten aan de vrouwtjes, ook ergens zijn frustratie kwijt kunnen!

Ook leuk om weten is, dat in het Italiaans de letter H ook bijna niet bestaat. Men noemt hem zelfs als letter (bij de oogarts bvb) de ‘Akka’…Zo leest U Ospidale, Ortensia, orario voor hospitaaal, hortensia, horaire.

Vraag voor ’n taaltuinier : heeft de W-Vlaming dat van de Italiaan, of de Italianen van de West Vlaming? Niet te rap antwoorden AUB : denk er aan, dat lange tijd gedacht werd, dat de Vlaamse Primitieven bij de Italiaanse Meesters in de leer waren geweest, tot na wetenschappelijk onderzoek onlangs is gebleken, dat het juist andersom is geweest…..

Ja jommo toet toet! Den Ief zal op de Place Pigalle wel zijn mannetje staan! En met mannetjes die staan, weten de vrouwtjes daar wel weg mee!

 

 1066946-4a9d193fcdbfbbda4585870175f2081e.jpg

 

STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK




 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 16:24 Reageer op dit bericht

588 DRIJKONINGEN EN DE VLIEGENDE BLAUWVOET

 

donderdag 5 januari 2012

588 DRIJKONINGEN EN DE VLIEGENDE BLAUWVOET

Vliegt de Blauwvoet? Storm op Zee!

 1067013-ab3ea64e4cf6e2f9c9a7a20f3a98399c.jpg

De Drij Koningen van de Geniale Generatie Lilliputters

----------------

De weergoden in het Verre Vaderland zijn, volgens het Onnozel Manneke van de V°RT, danig in hun nopjes. Voor hen is het volop speeltijd nu. De TAKken vliegen in ’t rond en veel oude bomen sneuvelen. Hier, aan het Lago di Bolsena was het gisteren, één dag dus, een beetje regenachtig, maar vandaag schijnt het zonnetje in een staalblauwe lucht, precies lijk ze dat hier al eeuwen en eeuwen doet. De depressies, waarover het Onnozel Manneke het had, geraken niet over de bergen, en Goddank al zekerlijk niet door de Gothardo. De enige gelijkenis met oude vallende bomen, is schrijver dezes, die weer eens door wondroos geveld, zo ziek is als een stervende hond. Platte rust, en veel antibiotica (de oude remedie : niet eens een serieuze diagnose meer nodig!) en in de kortste keren staat die boom weer daar. Net als ‘die kat kom weer, sij kon niet langer wach! de volgende dag was die kat weer daar.’

O die elkaar meesleurende herinneringen die bij hoge koorts als steigerende nachtmerries elkaar berijden….De kat, als Egyptische afgod, is nooit ver weg bij ’n Ieperling uit het buitendorpje met de zeer toepasselijke naam St Jan-Hoge-Zieken. Heb ik gisteren nog via mijn scherm uitvoerig in rondgelopen. Zou U in de Rijselstraat het huis (links) vinden waar Meester Jerôme LEURIDAN heeft gewoond, voor hij, in 1945 DRIJKLEURIG werd vermoord in het Brugse Pandreitje? U kunt er niet naast kijken : het is een stijlvolle advocatenwoning met tegen de gevel op veilige hoogte een ceramiek is bevestigd met de Vliegende Blauwvoet boven het Heel Nederladse Stormland. Kwaadaardigaards dachten toen dat Diets hetzelfde was als Duits….

Hoge koortsen brengen het koppeke van de zieken ook altijd in de war. Terwijl ik lig te woelen en te dampen, komt in mij de vraag naar boven hoe een beeldhouwer wist dat er diep in dat blok marmer, een Treurende Moeder zat, met haar gestorven zoon op de schoot. Raar, hé! Dan is het weer iemand die geweldig gelijkt aan Toon Hermans, die me een monter bezoekje komt brengen en na korte tijd plaats maakt voor iemand die, te oordelen naar de verf op zijn kleren, kunstschilder moet zijn. Die zwierige hoed verraadt dat hij van Antwerpen moet zijn. Die raadt mij aan om in mijn stukje van gisteren (of was het eergisteren), dat onafgewerkt is blijven liggen, wat milder te schrijven over die subsidie-slurpers die ook zo’n hoed als hem zouden willen dragen. In het Kortrijks dialect van mijn lief Vrouwke is dat nen hoe. maar geen hoed.

Einde van het verhaal. Heb er barstende koppijn van gekregen, maar dat van de Drij Vadsige Koningen, kon ik toch niet voor mezelf alleen houden.

Vliegt de Blauwvoet? Storm op Zee!

------------------

Elo vroeg en kreeg meer, tijd dat in 2012 onze smeekbede wordt gehoord: minder België
(voor de slechte verstaanders: GEEN België dus)

 

Zaterdag 21 januari - 19u

GC de Lijsterbes in Kraainem (Lijsterbessenbomenlaan 6)

Gastspreker: Marc Platel (gewezen journalist en Kraainemnaar)


Gelieve aanwezigheid te bevestigen vóór 18 januari via
roel.de.leener@gmail.com.


De informatie in deze nieuwsbrief is openbaar, stuur hem dus gerust door naar mensen die dit op prijs zouden kunnen stellen
Kreeg u deze nieuwsbrief via via en wenst u hem in de toekomst niet meer te missen? Of wenst u hem niet langer te ontvangen?
Schrijf dan in of uit
via de TAK-stek

 

 1067013-3a37c164d0fee543c4942856c6dcb522.jpg

STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK

 

 

 





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 00:00 Reageer op dit bericht

585 WAARHEID IS ALS DE ZUURSTOF IN DE LUCHT

maandag 2 januari 2012

585 WAARHEID IS ALS DE ZUURSTOF IN DE LUCHT

 
1065660-ad26d8e0d04395b5c0481d2a2d7242ae.jpg

------------------

← De Wever verpulvert Beke bij Knack’s ‘Belg van het jaar’

Afrikaan verkracht Vlaamse vrouw in kinderopvang Wetteren:

Steeds minder mensen lezen kranten en het vertrouwen in media en journalisten blijkt bij elk onderzoek nog lager dan dat in politici.  Hoe zou dat toch komen?  Misschien omdat het voor 80% groen-rode journalistenheir aan actieve zelfcensuur doet.  Zoals bij de recente overval en aanranding van een 25-jarige Vlaamse vrouw in een kinderopvang in Wetteren, waar de media de Afrikaanse dader zowaar voorstelden als…  Duitser. 

De feiten zoals ze aanvankelijk werden gemeld:  Twee minderjarigen dringen een kinderopvang binnen waar de kleuters net vertrokken zijn en enkel een 25-jarige Vlaamse vrouw achtergebleven is.  Ze wordt overvallen, mishandeld, opgesloten en daarna brutaal aangerand.  Aanvankelijk wordt enkel gesproken van ‘aanranding’, een dag later melden de media dan toch dat het om verkrachting ging.  Ook zou één dader meerderjarig zijn.  De daders houden enkel op met hun mishandelingen omdat toevallig een collega nog even langskomt en slaan op de vlucht.  Het slachtoffer is zwaar getraumatiseerd.

Volgens zowat alle media is de dader een ‘Duitser’.  In werkelijkheid meldde toch één krant, De Standaard, ons in haar internetversie de realiteit: het gaat om twee daders van Afrikaanse afkomst.  Dat feit wordt voor het overige door de media verzwegen: in de journaals van VTM en VRT wordt dat feit onder de mat gemoffeld.  Dat de Afrikaan de Duitse nationaliteit heeft is véél interessanter: zo wordt de dader plots een ‘Duitser’.  Ook in de gedrukte versie van De Standaard vandaag is de Afrikaanse achtergrond verdwenen…

Het rood-groene journalistenheir zal nu aan het gillen slaan dat ‘de afkomst er niet toe doet en niet relevant is’.  Sorry, maar dat is een politiek-correct dogma, en strookt niet met de realiteit die een journalist geacht wordt te zien en te achterhalen.  Er is geen significant probleem van Duitsers die misdrijven plegen; er is wél een significant probleem met Afrikanen en Noord-Afrikanen die veel meer misdrijven plegen dan hun aandeel in de bevolking toelaat te vermoeden.  Dat het daarbij heel vaak gaat om zeer jonge jongens, en dat het geweld vaak sexueel getint is en gericht tegen blanke vrouwen, is een feit dat ook steeds nadrukkelijker gerapporteerd wordt vanuit gans Europa.  Er zijn dus nuttige journalistieke vragen te stellen: wat is de rol van cultuur, afkomst en/of geloof in dit patroon van geweld en misdaad?  Pas als die oorzaken zonder taboes besproken worden, kan er naar oplossingen gezocht worden…

Bovendien zouden wij, mochten wij voltijdse betaalde journalisten zijn, zeer geïntrigeerd zijn door deze zaak.  Wat doet een 16-jarige van Afrikaanse afkomst met Duitse nationaliteit in het onooglijke Vlaamse Wetteren?  Met welk statuut bevindt hij zich daar?  Zou het misschien kunnen dat mentaal zwaar beschadigde Afrikanen uit oorlogszones als Somalië, Liberia  of Congo via de asiel- en immigratiekanalen verspreid raken over gans het land en zelfs gans Europa, waardoor ze terecht komen in brave Vlaamse dorpsgemeenschappen die tegen geweld op deze schaal weinig of geen verweer hebben?  Het is maar een vraag…

Er is bij ons weten echter geen enkel van de vetgesubsidieerde ‘duidingsprogramma’s’ van de VRT die een onderzoek hiernaar gestart is.  Wellicht heeft men het te druk met het installeren van verborgen camera’s bij onthaalmoeders met een portretje van Boze Adolf aan de muur…

Ook uw buik vol van de (zelf)censuur van de Vlaamse media en de rood-groene journalisten?  Hieronder op ‘delen’ klikken.  Jij klikt de politiek-correcte censuur de wereld uit!

 

-------------------

Diagonaal herlezen

Och U kent het verhaal van Max Havelaar :

Saïdjah's vader had een buffel, waarmede hij zijn veld bewerkte. Toen deze buffel hem was afgenomen door het distriktshoofd van Parang-Koedjang, was hij zeer bedroefd, en sprak geen woord, vele dagen lang. Want de tijd van ploegen was nabij, en 't was te vrezen, als men de sawah niet tijdig bewerkte, dat ook de tijd van zaaien zou voorbijgaan, en eindelijk dat er geen padie zou te snijden zijn, om die te bergen in den lombong van het huis.

En ja, het werd een lang verhaal over die buffels en de Hoofden van Lebak, maar uiteindelijk – en dat is geen voorspelling- vluchtte iedere oorspronkelijke bewoner van Badoer in Lebak weg, moe getergd door de lakse Overheid. Ook Saïdjah verliet noodgedwongen zijn land en zijn geliefde Adinda, terwijl hij zong dat hij niet wist waar hij sterven zou.

Als ik sterf te Badoer, en men begraaft mij buiten de dessah, oostwaarts

tegen den heuvel, waar 't gras hoog is,

Dan zal Adinda daar voorbijgaan, en de rand van haar sarong zal zachtkens

voortschuiven langs het gras...

Ik zal het horen..

 

Het verhaal van Multatuli is meer dan 100 jaar oud. Het speelt zich af in een ver, ongemakkelijk vreemd land. Ook de personages en de gebruiken zijn ons vreemd. Maar niet zo de ziel van het verhaal. Dat is van alle tijden, en eenzelfde ongeluk voltrekt zich heden ten dage over ons eigen hoofd…Al onze buffels worden geconfisqueerd (Waar is de poen van ons pensioen?) en we zullen de ploeg zelf moeten voorttrekken. Tenzij wij ervoor kiezen om weg te gaan naar een ver vreemd land, om elders knechtje te gaan spelen….

Vlaanderen, O! Welig huis mijns vaders waar de dagen trager waren, en toen gij stierf’, wat late zon op Uwen baard…..

 1065660-94264e70d6495f98867941d47feda376.jpg

 

STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK




 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door DIGITHALYS om 15:50 Reageer op dit bericht

Meer van MET SNELTREINVAART DOOR DE DAGEN

↑ Terug naar de berichten