Archief

-o-o-o-oo-

ONS DAGELIJKSE BROOD

ZONDAG 4 OKTOBER 2020

   

IN 265.3 KAN U LEZEN

GROEN BETEKENT HISTORISCH GEZIEN GEZIEN GROEN LICHT VOR ONZE AAN DE GANG ZIJNDE ISALISERING. MET BRUXELLABAD ALS EUSSR HOOFDSTAD

 

CALVO ONVERDOOFD GESLACHT

U

Meyrem Almaci en Kristof Calvo bij de boekpresentatie van het boek 'F*ck de zijlijn' door Kristof Calvo y Castaner, (oktober 2015)

foto: ©Belga

De echte machtsstrijd binnen Groen draait om de positie tegenover de islam

*

Acta Sanctorum - 04/10/2020 - Leestijd 7 minuten

 

‘Als het aankomt op macht is Groen een partij als een ander’ twitterde Rik Van Cauwelaert, doelend op de manier hoe Kristof Calvo bij de Vlaamse Groenen de ministerpost aan zich zag voorbijgaan. Eigenhandig kaltgestellt door voorzitster Meyrem Almaci die hem al jaren haat en de complete partij-democratie chanteerde (‘Als hij minister wordt, vertrek ik!’). Dat het een blanke, mannelijke hetero betrof, met een -godbetert- Catalaanse vader, maakte het nog iets gemakkelijker.

De beeldspraak liegt er verder niet om en, straffer nog, ze komt uit bronnen binnen de partij zelf: Calvo werd ‘een mes in de rug gestoken’, ‘naar de slachtbank geleid’… we vullen aan: hij werd onverdoofd geslacht, met het slachtritueel en de onderliggende ideologie zelf als inzet.

De beste groene is een dode groene, moet Theo gedacht hebben.

Het leverde zelfs een eerbetoon van Theo Francken op (‘U bent een groot politicus’) aan de gezworen vijand van het Vlaams nationalisme. De beste groene is een dode groene, moet Theo gedacht hebben. Verder neuzend in het slachtafval ontdekken we flarden van strategisch denken en electoraal opportunisme waarover binnen Groen zeker géén eenstemmigheid bestond. Nog altijd niet. Fasten seatbelts, want dit gaat weer over religie. En waarom het ‘offer’ van zondebok Kristof Calvo méér is dan beeldspraak.

Van geitenwollen sokken naar moslimpartij

Eerst even het geheugen opfrissen. Na de desastreuze verkiezingsnederlaag van 2003 vroeg het toenmalige Agalev zich vertwijfeld af welk electoraat de partij eigenlijk nog kon aanboren. Het segment van groenlinkse bobo’s bleek te dun om een politieke machtsbasis in Vlaanderen uit te bouwen. En voor klassiek-links was de markt sowieso tamelijk beperkt. De naam werd veranderd in Groen!. Ze zocht toenadering tot de Franstalige Ecolo-partij, met Brussel als epicentrum. Dat had ook ideologische gevolgen: Ecolo was toen al in een hevige concurrentie-strijd met de PS gewikkeld om de allochtone stem.

-

Groen stelde zich op als antipode van extreemrechts (en het bijbehorend Vlaams-nationalisme). Zo kregen de Vlaamse groenen de moslimpopulatie, vooral op de as Antwerpen-Mechelen-Vilvoorde, verder in het vizier. Een groep die er demografisch veelbelovend uitzag, en via migratie nog enorm kon toenemen. Het multi-culturele narratief kon meteen vertaald worden in een ronduit islamofiel discours.

Boerka en hoofddoek, gescheiden zwemmen, alcoholverbod in de cafés, tot en met oprispingen van homofobie.

Het progressieve verhaal rond een seculiere samenleving, gebaseerd op de verlichtings-waarden, de gelijkheid van man en vrouw, enz. mocht meteen in de vuilbak. Het werd vervangen door de waarden van een vroegmiddeleeuwse theocratie. Boerka en hoofddoek, gescheiden zwemmen, alcoholverbod in de cafés, tot en met oprispingen van homofobie. Het moest voor de groenen allemaal kunnen in naam van de godsdiens-tvrijheid. De kers op de taart werden de slacht-rituelen tijdens het Offerfeest. Die stroken met geen enkele norm van dierenwelzijn, ooit een van dé dada’s van de groene beweging.

Dwarsligger buiten

Dé dwarsligger in dit verhaal was Luckas Vander Taelen. Hij durfde het als groene Brusselaar aan de samenlevings-problemen met moslim-allochtonen te benoemen. Dat doet hij tot op vandaag, weliswaar zonder partijlidkaart. Meteen was hij voor Ecolo een schietschijf. Na een berucht opiniestuk in 2009 in De Standaard kwam Vander Taelen ook op ramkoers met Meyrem Almaci, toen al voorzitster, die strikt de orders van Ecolo opvolgde. Tot op vandaag. De magere oogst bij de regerings-onderhandelingen, vergeleken met de Franstalige zusterpartij, is daar een teken van.

-

Het traject van ex-Groen politicus Hermes Sanctorum is ook bekend: in 2016 verliet hij de partij omdat die geen duidelijk standpunt kon/wilde innemen inzake het onverdoofd slachten. Sanctorum is een fervent pleitbezorger van dierenwelzijn, maar daar ligt geen enkele moslim van wakker. Integendeel, het schaap moet bloeden en stuiptrekken, het afzien hoort bij het ritueel. Iets wat Hermes Sanctorum als onverenigbaar zag met zijn ecologisch engagement. Ook zijn vertrek was voor Almaci een zorg minder.

Door het recht op onverdoofd slachten te blijven verdedigen, hoopt Ecolo/Groen dé partij van de Belgische allochtonen te worden

Na de zeer matige uitslag bij de federale verkiezingen in 2019 – en dat brengt ons bij de recente regerings-onderhandelingen - werd de discussie heropend tussen de ecologisten en de islamofiele pro-migratielijn. Almaci ging met heel haar gewicht op laatst genoemde optie zitten. Dat doet ze tot op vandaag. Door het recht op onverdoofd slachten te blijven verdedigen, hoopt Ecolo/Groen dé partij van de Belgische allochtonen te worden, aangevuld met wat nuttige idioten uit het linkse kamp. Niet voor niets promoot het Vilvoordse Groen-kamerlid Jessica Schoors vandaag het Arabisch als derde landstaal.

Ecolo leidt de dans

De machtsstrijd tussen Meyrem Almaci en Kristof Calvo kan niet los gezien worden van deze shift. Calvo is niet van het allure van Luckas vander Taelen of Hermes Sanctorum, maar gaat ook niet bepaald voluit voor de islamiserings-piste. Ooit liet liet hij zich in een interview met De Zondag ontvallen dat het misschien niet aangewezen is om de islam zomaar achterna te lopen (‘Ik erken die angst voor de islam ook. Wij mogen daar niet nonchalant mee omspringen. Ik pieker ook’). Voor echte islamcritici is dat een softe uitspraak, maar voor een groene politicus is het straffe taal.

De Brusselse Ecolo’s blijven ondertussen de dans leiden, opgejaagd in de strijd met de PS om de moslimstem. Noteer dat Tinne Van der Straeten, kersvers minister van energie, bij de jongste federale verkiezingen voor de Ecolo-lijst opkwam. Ze is in feite een satelliet van de Franstalige groenen. In die Ecolo/Groen-combine is geen plaats voor enige dissidentie aangaande toenadering tot de islam. Annemie Maes, Brussels parlementslid voor Groen, kreeg vorig jaar geen verkiesbare plaats meer omwille van haar ondubbelzinnige eis tot verbod op het onverdoofd slachten. Er zijn nog wel wat groene politici die off the record hun bedenkingen hebben bij deze ontwikkeling, maar ze willen hier liever niet genoemd worden. Het geeft een idee van de sfeer.

Brussel offerhoofdstad

 

In Vlaanderen is het onverdoofd slachten verboden sinds 2019, maar de moslims wijken massaal uit naar Brussel om hun ding te doen tijdens het Offerfeest. Anderzijds oordeelde het Europees Hof van Justitie dat het Vlaamse decreet indruist tegen de EU-regel rond godsdienstvrijheid. Veel kans dus dat moslims procederen tegen de Vlaamse deelstaat en hun gelijk halen. Met volle steun uiteraard van Groen. Dat de hippe sp.a-voorzitter Conner Rousseau wat naar rechts opschuift en al eens een kritisch geluid rond migratie laat horen, in de hoop om een deel van de arbeidersklasse terug te winnen, is voor Almaci mooi meegenomen. En nog meer reden om voluit de kaart van de moslimallochtonen te trekken.

 

Met de uitdrijving van Calvo slaat de huidige Groen-voorzitster een dubbelslag.

 

Met de uitdrijving van Calvo slaat de huidige Groen-voorzitster een dubbelslag. Ze elimineert een politieke concurrent én ze gaat verder in haar reorganisatie van Groen tot migrantenpartij. Met de Brusselse Ecolo’s als hefboom. Het eigenlijke milieuverhaal wordt dan meer een alibi, een mistgordijn. Fietspaden en propere auto’s, de zogenaamde ecologische transitie, het blijkt de façade voor een cultuuromslag waarin de sharia-samenleving weer wat dichterbij komt. Nogmaals: dat allochtone gezinnen zo kroostrijk zijn, maakt dit vooruitzicht nog realistischer.

 

Amusant is, dat twee vrouwen en een omgebouwde man in deze saga de hoofdrol vertolken. De moslims denken er het hunne van. In hun universum is dat allemaal ondenkbaar. Het hoort bij de farcen van het democratisch bestel. Vlaanderen is ondertussen een pispaal armer. Het ware mooi geweest, zo’n minister, elke dag de volle laag, helaas. Wat gaat Calvo nu doen? Eens diep nadenken, zegt hij zelf. Dat is zonder meer goed nieuws. Een groene die echt nadenkt, dat kan ik als vrijdenker alleen maar toejuichen. Nog eentje op weg naar de uitgang?

Johan Sanctorum

 

RADIO OOST-WEST

Streeknieuws & Volksmuziek

*

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

Groter dan ’n KALF, is het een waarheid alls een KOE, dat elke revolutie haar eigen kinderen verslindt. Zie Robespierre. Zie Trotski. Het slechte namelijk is nooit goed genoeg. Het kan altijd nog …. beter.

-

Des Pudels Kern! Weet U nog, dat er in mijn hoogst eigen dichte omgeving …. Na 20 jaar braaf en werkzaam zijn, ja zelfs de sympatheikerik uithangen, is de aap dan uiteindelijk uit de mouw gekomen. Scheiden of moslima worden…De rest voor het familie-album….

Als halve Catalaan moet deze ezelsstamp bij Kalf O dubbel zo hard aankomen.

Is repatriëren de boodschap? Ooit moet er toch erens ’n begin aan gemaajt worden. Woorden wekken, maar voorbeelden trekken….

O-O-O-O-

ONS DAGELIJKSE BROOD

ZONDAG 4 OKTOBER 2020

  HEILIGEN KALENDER

959 Gerardus van Namen

Hij werd geboren rond 895 en was een zoon van graaf Stance en gravin Plectrudis. Op jonge leeftijd kwam hij in dienst van graaf Berengar van Namen Het liefst was hij monnik geworden. In het bos van Marlaigne op het landgoed van zijn vader bevonden zich de vervallen resten van een klooster, dat tweehonderd jaar eerder ten tijde van Pepijn van herstal († 714) gesticht was door Sint Lambertus († 705; feest 17 september). In 914 begon hij met de hulp van zijn beschermheer de kerk te restaureren. Na de dood van zijn vader besloot hij zijn verlangen te volgen en monnik te worden. Hij maakte van een diplomatieke missie in Frankrijk gebruik om in te treden bij de benedictijner monniken van St-Denis bij Parijs. Hij was diep onder de indruk geraakt van de vroomheid der monniken daar; dat was in 922. Na elf jaar keerde hij terug als abt om op zijn geboortegrond te Brogne een klooster te stichten. In het jaar 928 kwam hij in botsing met bisschop Stefanus van Luik. Gerardus wilde de relieken van bisschop Eugenius naar zijn kerkje halen; Eugenius lag begraven te St-Denis vlakbij Parijs. Hij had natuurlijk over hem gehoord gedurende zijn verblijf daar. Bisschop Stefanus weigerde; hij wist niets van deze Eugenius. Maar toen werd hij ziek. Hij liet daarop twee waskaarsen maken die hetzelfde gewicht en dezelfde omvang hadden als hijzelf. Deze liet hij op het graf van genoemde Eugenius opbranden. Wat prompt genezing bracht. Nu was hij ervan overtuigd dat Eugenius wel degelijk een heilige was. Hij gaf een monnik opdracht om Eugenius' levens-beschrijving te komen voorlezen op de plaatselijke bisschoppenvergadering. Vervolgens voegde hij er zijn eigen wonderbaarlijke genezing aan toe. Reden genoeg om alsnog zijn toestemming aan Gerardus te geven om de relieken in zijn kerkje te plaatsen en te vereren. In opdracht van graaf Arnulf van Vlaanderen voerde Gerardus gedurende 22 jaar kloosterher-vormingen door in de abdijen van St-Ghislain, St-Bavo, St-Blandin, St-Bertin, Mouzon en St-Amand; wat hij er precies tot stand bracht, weten we niet, maar hem gebeurde niet wat zijn collega abt Erlwin van het naburige Gembloers overkwam die de monniken van Lobbes tot strengere tucht wilde brengen: zij staken hem de ogen uit en stuurden hem naar zijn eigen klooster terug! Verering & Cultuur. Gerardus stond bekend om zijn grote mildheid en zachtmoedigheid... Hij wordt vereerd als patroon tegen koorts, geelzucht en kliergezwellen. In de Ardennen is de berberis vulgaris ('épine-vinette') naar hem genoemd: 'Bwès d'sint Djèrâ'. In de plaatsjes Noville en Recogne dronk men een uur voor de maaltijd wijn, die getrokken was uit de tweede schors van dit kruid; deze was dan vermengd met een liter Moezelwijn. Dit drankje heette Sint-Gerard-thee en hielp tegen de geelzucht.

IN 265.1 KAN U LEZEZN

 ALS VIVANTI VERANDERT IN FINIITO ZIJN ER GEEN TESTEN MEER NODIG MAA PASWOORDEN

Gerolf Annemans @gannemans

 

2024. Geen “avanti” maar “finito” en dan kunnen we eindelijk met Vlaanderen én Wallonië vooruit!

@Barbara_Pas

laams Belang @vlbelang

 

Vandaag is het #Werelddierendag! Daarom hebben we enkele dierenasielen ondersteund om hun prachtige werk extra aandacht te geven.

RADIO OOST-WEST

Streeknieuws & Volksmuziek

*

DONALD TRUMP: 'KOMENDE DAGEN WORDEN DE ECHTE TEST'

Donald Trump vanuit de presidentiële suite in het militaire hospitaal Walter Reed in Maryland. ©via REUTERS

Vandaag om 08:30

-

In een nieuwe videoboodschap verklaarde Trump zelf dat hij zich beter begint te voelen. 'Maar de komende dagen worden de echte test', zei Trump.

-

Eerder had hij, die met het coronavirus besmet raakte, al een videoboodschap van maar 18 seconden verspreid. Dat gebeurde op het moment dat hij werd overgebracht naar het ziekenhuis. Nu is er een langere video van goed 4 minuten. De president zegt daarin dat hij zich niet zo goed voelde toen hij in het ziekenhuis aankwam. 'Maar nu gaat het beter', luidt het. 'Ik begin me goed te voelen. We weten het niet voor de komende periode van enkele dagen. Dat wordt de echte test, denk ik. We zullen zien wat er gebeurt in de komende dagen.'

Campagne

Trump denkt dat hij snel verder zal kunnen met de verkiezings-campagne. 'Dit gebeurde met miljoenen mensen in de wereld. We zullen dit coronavirus, of hoe je het ook wil noemen, verslaan', stelt hij.

Over zijn behandeling zegt hij dat het 'mirakels van God' zijn. De president kreeg onder meer een experimenteel middel toegediend met synthetische anti-lichamen van het farmabedrijf Regeneron om zijn immuniteit op te krikken. De president bedankte tot slot ook voor de steunbetuigingen die hij kreeg, ook van politieke tegenstanders. 'Dat zal ik niet vergeten.' Ook wereldleiders die hun medeleven betuigden, werden bedankt.

Serge Mampaey

 

*

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

erolf Annemans @gannemans

 

2024. Geen “avanti” maar “finito” en dan kunnen we eindelijk met Vlaanderen én Wallonië vooruit!

@Barbara_Pas

*

Het is haast niet te geloven, maar werkelijk, reeds gisteren-avond stond het er zo. Op de Twitter van Gerolf Annemans… Open bloot, namens de Vlaamse Eenheids Partij, uit de mond van de bevallige Barbara Pas

Dezelfde taal als even later uit de mond van de (zieke) Machrigste Man ter wereld. Uw vijanden beminnen als Uw evennaaste: kan hert Christelijker?

Vraag: wie heeft nu wie geïnspireerd?

Besluit: beter ware het voortaan in de politiek te speken van PASwoord i.p.v. WACHTwoord.

Het wachten namelijk, heeft al veel te lalng geduurd.

En, ter attentie van onze doodarme vereerde Sire: als Barbaraatje slaagt, zal hj dus niet één, maar weldra twee kronen en twee scepters mogen dragen. Is dat niet ’n beetje teveel va het goede?

Maar om af te sluiten zoals begonnen: “en u gij, Gérrard” !!!!!!!

-o-o-o-oo-

264.3 - HET DAGELIJKSE 4MORGENKOFFIE ONTBIJT

ZATERDAG 3 OKTOBER 2020

      DEEL 3

HIER ZULT U LEZEN

IN DEZE ABORTIS- EN EUTANASIE PERIODE IS DE VLAAMS NATIONALE EENHEDS PARTIJ EEN NATUURLIJKE GEBOORTE

DE WEVER HEEFT GEFAALD

NU IS HET AAN VAN GRIEKEN MET EEN VLAAMS FRONT

foto: ©Belga

 

Bart De Wever & Tom Van Grieken op de het debat op de verkiezingsavond van 26 mei 2019.

Het Vlaams Belang heeft de historische verdienste nieuwe politieke thema’s waar niemand over durfde te spreken op de politieke agenda te zetten. Denk maar aan migratie, multicul en Vlaamse Onafhankelijkheid. In 2004 werd het VB de grootste partij. Maar met 24%, maar bleef ze uitgesloten door het ondemocratisch cordon sanitaire. Het VB kon de bestuurs-partijen wel beïnvloeden, maar kon dus zijn plannen zelf niet uitvoeren. Dat beloofde Bart De Wever met zijn N-VA wel te kunnen doen. Het VB riep volgens hem maar wat aan de zijlijn. De Wever beloofde door een participatie strategie stap voor stap verandering te kunnen realiseren. Dat zou natuurlijk met compromissen moeten gebeuren, maar de evolutie zou duidelijk zijn. Zo beweerde hij.

Kracht van verandering?

In 2014 werd de N-VA veruit de grootste partij met één derde van de kiezers. Een dergelijke score had een Vlaams-nationale partij nog nooit gehaald. De prijs om deel te nemen aan de macht bleek een communautaire diepvries. Maar geen nood, op socio-economisch, migratie- en veiligheidsvlak zou de kracht van verandering wel blijken. Op het einde van de rit zouden de Franstaligen smeken om een staatshervorming, beweerde hij.

De kracht van verandering kwam eigenlijk neer op gewoon meer van hetzelfde

Meer migratie, meer staatsschuld, meer transfers. De facturen voor het Belgische beleid kwamen nog maar eens bij de Vlamingen terecht. Daarvoor was de PS niet eens meer nodig. Met een regeringsval over het Marrakesh Pact en figuren als Jean-Marie Dedecker dacht men de twijfelende kiezer bij de N-VA te kunnen houden. Het omgekeerde gebeurde. De kiezer oordeelde in 2019 vernietigend.

Het verraad van Lachaert

 

Na de verkiezingen van 2019 probeerde De Wever via de Vlaamse regeringsvorming de blauwdruk voor de federale regering te maken. Dit mislukte compleet. Egbert Lachaert torpedeerde het akkoord tussen PS en N-VA. Uiteindelijk zitten we nu opgescheept met de Vivald Rregering. Die heeft niet eens een meerderheid in Vlaanderen.

°

Dat verschilt niet fundamenteel van wat De Wever zelf onderhandelde met de PS

De eerste en de tweede partij in dit land, N-VA en VB, worden uitgesloten. Vele Vlamingen beoordelen dat terecht als ondemocratisch. Maar kijk eens naar het programma van Vivaldi. Dat verschilt niet fundamenteel van wat De Wever zelf onderhandelde met de PS. Twee keer socio-economisch een linkse regering. Twee keer is de beloofde staatshervorming ronduit een kluitje in het riet. Hugo Schiltz realiseerde wel het federalisme in drie staatshervormingen en dat met amper de helft van de stemmen van De Wever.

Waarom de strategie De Wever totaal faalt

Al sinds 2004 bestuurt de N-VA op Vlaams niveau. De voorbije 5 jaar had ze alle sleutels van de macht op federaal niveau in handen. Maar niemand merkt het verschil. Dat komt omdat De Wever de N-VA tot de traditionele partijen veroordeelt. Bovendien werd de Vlaamse politieke dynamiek totaal ondergeschikt gemaakt aan de federale machtsparticipatie. Meer dan op de winkel passen mocht Bourgeois niet. Wat een contrast met de assertieve regering-Van den Brande in de jaren ’90.

Hetzelfde scenario zagen we ook bij de lokale verkiezingen. Er waren in 2018 V-meerderheden in Aalst, Sint-Niklaas, Ninove, Antwerpen etc. Maar nergens mochten lokale afdelingen het cordon doorbreken. De partijtop wou de komende federale regeringsvorming niet compromitteren. In Antwerpen bestuurde De Wever zelf nog liever met sp.a dan met VB.

Zelfs nu N-VA net zoals VB uitgesloten is en tot de oppositie veroordeeld is, weigert De Wever enige samenwerking

-

Na de verkiezingen van 2019 onderhandelde hij met VB voor de vorming van een Vlaamse regering. Na het njet van CD&V en Open Vld legde hij de bal niet in hun kamp en dwong hen dan niet tot een coalitie met de PVDA. De Wever weigert zo een Vlaams Front uit electoraal zelfbehoud. Een VB dat uit het cordon gelicht wordt, betekent namelijk het einde van zijn fundamentele strategische positie: de N-VA bestuurt en het VB mag dat niet. Dat wil De Wever blijkbaar kost wat het kost zo houden. Zelfs nu N-VA net zoals VB uitgesloten is en tot de oppositie veroordeeld is, weigert De Wever enige samenwerking. Nochtans zijn de kiezers en kaders tegen het cordon. Binnenkort zijn het voorzittersverkiezingen bij de N-VA, is het niet eens tijd voor regime change?

Vlaams Front

Afgelopen zondag manifesteerden 15.000 Vlamingen. Verenigd tegen Vivaldi, hadden we de moed de verschillen terzijde te schuiven en samen te werken naar een gemeenschappelijk doel. Daar werd de toekomst gelegd voor 2024. Dan moet er een echt Vlaams alternatief komen. Dat bestaat uit een meerderheid van Vlaams-nationale krachten. Zo kunnen alle linkse en traditionele partijen in de oppositie belanden. Binnen deze alternatieve meerderheid moet het VB de grootste politieke kracht zijn. Want anders bestaat het risico dat de leiders van N-VA opnieuw voor een coalitie met de traditionele partijen zorgen. Zoals ze systematisch in het verleden deden. In 2024 hebben we een afspraak met de geschiedenis.

Tom Vandendriessche

 

RADIO OOST-WEST

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

Och, namen van individuele personen doen er eigenlijk niet zozeer aan toe. De kerkhoven liggen er vol van. Of moet ik, meer tijdgebonden en vooral milieu-bewuster, liever spreken ovr naamplatjes op as-urnern. Al wordt er niet veel gesproken over het verschil tussen vervuilende schoorsteenroet en ondergronds voedsel voor wormen. Die laatsten zoden vroeg of laat wel eens het enige voedsel kunnen worden die de mensheid nog rest om te overleven n      deze Corona Crisis. Maar dit terzijde.

-

Met 16 jaar vertraging valt de Vlaamse Leeuw dan eindelijk op z’n poten. Alleen zelfbeklag en financiële nadelen houden dat enigszins tegen, niet de zwaartekracht.

Wat er echter nog in het mandje ligt – en waarover men voorlopig zedig zwijgt - is de ‘versoepeling’ van de moord-wetgeving op oud en op nieuw leven. Euthanasie en abortus, als U die ingehamerde mode-woord beter begrijpt. Ze stonden op de eerste pagina van DE AVANTI POPOLO melodie maar worden nu - geen golven maken AUB - even achteruit voor zich uit geschoven.

Vandaar deze anti-discrimnerende en vooral tijdbesparende suggestie. Schaf elke moord, ongezien de leeftijd, gewoon uit het Strafwetboek. Kan met één pennetrek geregeld worden en is voor geen enkel misverstand vatbaar. Opgekuist staat netjes.

Tja, dat er daarmee ook zogezegd wel eens ‘ongelikken’ zoiden kunnen voorkomen, is inherent aan elke Wet. Men kan nu eenmaal niet beiden sparen, de kool en de geit.

Enig probleem is dan wel dat er binnenkorrt dan misschien wel geen voldoende kiezers meer zullen overblijven. Maar is dat nu juist niet het gedroomde voorwendsel voor meer immigratie?

En zo is de Linkxe Cirkel weer rond.

Deo Gratias.

                              

 

   

264.2 - HET DAGELIJKSE MORGENKOFFIE ONTBIJT

ZATERDAG 3 OKTOBER 2020

   DEEL 2

HIER ZULT U LEZEN

DAT DE EUROPESE GEDACHTE, ALHOEWEL GOED IN BEGINSTEL, IN DE VERKEERDE HANDEN IS GERAAKT

@vlbelang

"Afhankelijk blijven van Brusselse rechtbanken is geen optie. De Brusselse rechters hebben geen voeling met deze regio en criminelen kiezen voor Franstalige berechting, omdat ze weten dat ze er dan ‘gemakkelijk’ v af komen."

S DE EUROPESE UNIE IN VRAAG GESTELD

Prof. Dr. Juliaan Van Acker, Het landverraad van de EU — Waarom ethiek Europa kan redden, De Blauwe Tijger, Groningen, 2016,

 

240 blz., ISBN 9789492161055 - 23,90 €

-

Prof. Dr. Juliaan Van Acker ° Brugge, 1940) is emeritus-hoogleraar aan de Radboud-universiteit Nijmegen. Hij was ook pedagoog in Congo, inspecteur van de jeugdgevangenissen, adolescentent-herapeut, directeur van een Instituut voor Zeer Intensieve Behandeling en hoofd van een project voor behandeling van ernstig gedragsgestoorde kinderen en jonge criminelen. Dit geeft een idee van zijn beroeps-ervaringen.

-

De burger voelt de EU als een steeds groter wordend probleem aan. En met de EU worden alle instellingen bedoeld, waaronder het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, waar de wetteloze, de misdadiger, op ongelooflijk veel begrip en bescherming kan rekenen. Neem hierbij dat die rechters-ambtenaren menen dat zij in naam van de mensenrechten de Verdragsregels en de nationale regels mogen aanpassen. De gevolgen van hun beslissingen schuiven zij af op de lidstaten en de samenleving. De EU heeft haar onmacht getoond op velerlei gebied: zij heeft de financiële crisis van 2008 niet zien aankomen, laat mensen op onwettige wijze Europa binnendringen (in de media worden ze steevast vluchtelingen genoemd), is onmachtig om de corona-crisis aan te pakken. Verder is er de globalisering (of anders gezegd: het oprukkende roofkapitalisme), met als gevolg dat de geborgenheid en de veiligheid van de burger zijn aangetast. Neem daarbij de toenemende schuldenlast van de lidstaten en de gekke maatregelen (onder dwang van de EU) die ze ons opdringen om de opwarming van het klimaat tegen te gaan. Onze politici beven van angst voor enige beschuldiging van racisme en deinzen er niet voor terug onze diepgewortelde tradities aan te passen, om tegemoet te komen aan die cultuurvreemde inwijkelingen, die in vele gevallen onze samenleving vijandig gezind zijn.

-

Dagelijks worden wij overspoeld met het nieuws hoe racistisch, eurofoob en islamofoob wij wel zijn. Europese morele, burgerlijke, geestelijke waarden en vaderlandsliefde worden ondergraven. De auteur ziet de redding in de spirituele heropleving van Europa, in een joods-christelijke ethiek, waarin hij zich een leerling toont van de Franse filosoof Levinas. Volgens die leer is de mens objectief gezien een wezen dat streeft naar behoeftebevrediging. Als deze behoeften centraal staan is de ene mens een wolf voor de andere. De grote winnaars in deze strijd zijn de superrijken. Om hieraan te ontsnappen grijpt de auteur terug naar de veronderstelde paradijselijke toestand, waarin een geest van universele broederschap heerste. Vanaf de verdrijving uit het Aards Paradijs werd de mens op het verkeerde pad gebracht door de rede, en werd de geschiedenis van de mensheid be heerst door oorlogen. De mensheid kan alleen gered worden door terug te keren naar zijn oer-toestand, een door de ethiek geïnspireerde samenleving.

-

Volgens de auteur zou de psychologie de mens moeten her-definiëren als een ethisch subject, vanuit zijn lotsverbondenheid met het goede, waarbij hij het lijden van de Ander op zich neemt. Slechts als ethisch subject wordt de mens vrij en niet meer vastgeketend aan zichzelf of aan zijn eigen behoeften. Het is de plicht van de mens zijn naaste lief te hebben. Het gaat om een onvoorwaardelijke en onbaatzuchtige liefde. Zolang er mensen zijn die hongerlijden, in mensonwaardige omstandigheden leven of geen onderwijs krijgen, is ieder ethisch persoon verplicht weg te schenken wat hij niet nodig heeft voor zijn eigen levensonderhoud. De ware liefde zou erin bestaan zich zelf op te offeren voor de andere. Levinas noemt dit substitutie: de andere wordt mijn ik. Dit zwakt hij af door te zeggen dat wij ons verstand moeten gebruiken en eerst de eigen talenten ontwikkelen, zodat wij de andere iets te bieden hebben. Alleen een welvarend Europa kan solidair zijn met de wereld. Vermits zovelen een beroep doen op onze solidariteit moeten wij een rationele afweging maken om een rechtvaardige verdeling mogelijk te maken.

Deze ethiek wordt ondermijnd door de liberale ideologie en door de massale inwijking van niet Europese mensen. De liberalen komen op voor het eigenbelang. Ook een welbegrepen wederkerig eigenbelang blijft een eigenbelang. Een immigrant is iemand die opkomt voor zijn eigenbelang en zijn verantwoordelijkheid voor de vrede en het welzijn in het land van herkomst ontvlucht. Massa-immigratie is bovendien gebaseerd op de foute idee dat mensen zomaar vervangen kunnen worden, onafhankelijk van de historische en culturele bindingen.

In andere culturen wordt het denken beheerst door magie, tradities, overleveringen, gehoorzaamheid aan het gezag, onwrikbare eerbied voor religieuze voorschriften. Zulke mensen overplanten naar onze samenleving leidt tot stuurloosheid, identiteitscrisis, haat tegen anderen. Dit sociaal-psychologisch deel komt in het integratiedebat niet voor. Het duurt eeuwen vooraleer het denken binnen een cultuur verandert. Om deze reden is de kolonisatie mislukt en zal het ontwikkelingswerk op niets uitlopen. Dit zou wel werken als de mensen in die landen samen met de teruggekeerde immigranten de opbouw van hun land op zich nemen. Afspraken of een verdrag met mensen uit andere culturen hebben weinig waarde, omdat ieder die afspraken zal uitleggen volgens de eigen cultuur-normen.

-

Om deze reden kunnen Europa en de islam niet vermengd worden. Het argument dat slechts een minderheid van de moslims extreem is, gaat niet op. Als die minderheid bv. 5% bedraagt, zitten wij in Europa met honderdduizenden extremisten die bereid zijn aanslagen te plegen. Nu gebeurt dit nog niet dagelijks zoals in Syrië of Irak, maar de aanslagen zullen toenemen als de tegenstellingen in de samenleving toenemen. Geweld is inherent aan de islam. Zodra een moslim terug wil naar de oorspronkelijke islam, bv. onder invloed van een prediker, ligt de weg open naar het gewelddadige gedrag. Zij die de stap zetten waren eerst gematigde moslims. Bovendien vormen die gematigde moslims de biotoop voor hun gewelddadige geloofsgenoten. De moslims horen niet thuis in Europa. Het probleem bij deze niet-westerse vreemdelingen is dat zij misdrijven plegen die in een beschaafd land ongehoord zijn. Enkele voorbeelden: het beroven van blinden die lotjes verkopen, het in groep aanvallen en beroven van toevallige voorbijgangers, hulpdiensten oproepen en nadien met stenen bekogelen, nieuwjaar vieren door auto's in brand te steken en winkels te plunderen, groepsverkrachtingen, loverboys die meisjes in de prostitutie duwen, drugsbenden die elkaar bestrijden met oorlogswapens. De auteur geeft enkele voorbeelden van zwaar geweld zoals die voorkomen in Noord- en zwart-Afrika. Tijdens Zijn onderwijsjaren in Boende in Congo heeft hij staaltjes gezien van zware folteringen en kannibalisme, begaan door zwarten tegen blank en zwart (de opstand van de Simba's in 1964).

-

De auteur denkt dat communicatie tussen verschillende culturen vrijwel voortdurend tot misverstanden leidt, met spanningen en conflicten tot gevolg. Elk woord dat wij uitspreken is ingebed in de geschiedenis en de cultuur waarin we zijn opgegroeid. Hoe meer we ons internationaliseren en hoe meer internationale organisaties ons leven bepalen, hoe meer wij terechtkomen in een hedendaagse toren van Babel. Dit staat model voor een wereldregering en een eenheidsdenken. Een super-structuur die de wereld regeert is een gevaar voor de mensheid.

De Europese eigenheid wordt ondergraven door de multiculturaliteit en het kosmopolitisme. Deze begrippen betekenen gewoon dat een volk geen eigenheid en geschiedenis meer heeft. Zulk Europa zou een Europa worden zonder roeping of bestemming. Onder het argument dat Europa geen christelijke club is, zien velen er geen graten in dat Turkije toetreedt tot de EU. Immigratie wordt gezien als een zegen die ons zal verlossen van het verleden en de eigen cultuur als een product van vreemde invloeden. De samenleving is inclusief geworden, de nieuwkomer hoeft zich helemaal niet meer aan te passen. Wij moeten werken aan onze eigenheid (identiteit). Het opkomen voor de eigenheid is ook een opkomen voor de eigen waardigheid. Een volk dat zijn eigenheid verliest wordt stuurloos. De krachtige identiteit van elk volk verenigt de mensen en stelt hen in staat tot grootse daden. Dit voelen wij het best aan bij het nationalisme, de begeestering teweeggebracht door een gevoel van samenhorigheid van een hele volksgemeenschap. We zullen kunnen spreken van een sterk Europa als nationalisme in elke lidstaat wordt gekoesterd en als elk volk trots is op zijn eigen cultuur en verwezenlijkingen.

Verder zoekt de auteur dit heil in een krachtig Europa, uitgebreid met Rusland en Israël, waarbij het geestelijk bestuur in Israël ligt en het werelds beleid in Wenen. Het Frans zou de lingua franca worden. Europa ziet hij liever als een confederatie van staten, een verzameling van onafhankelijke staten, die op basis van een verdrag een geheel vormen. De confederatie van Europese staten moet zich terugtrekken uit de Verenigde Naties en uit de meeste internationale commissies, omdat samenwerking met zovele andere landen die een andere visie hebben, de daadkracht van Europa aantast.

De auteur doet meerdere uitspraken die wat vreemd overkomen en eerder een wens-denken zijn, en die in het huidige maatschappelijke denkpatroon niet uitvoerbaar Zijn:

•   het indijken van de liberale (geld)macht ziet hij in het begrenzen van het inkomen tot 15.000 € per maand de oplossing van de migratie ligt in de massale terugkeer van alle immigranten en hun nakomelingen naar hun land van herkomst en zij nemen de nationaliteit van het land van herkomst weer aan, ook al zijn ze hier al meerdere generaties, om daar vrede en welzijn mogelijk te maken, met de steun van Europa. Door terug te keren nemen ze hun verantwoordelijkheid op voor de opbouw van hun land, zorgen ze voor een opbloei van hun eigen cultuur en zetten ze de tradities van hun voorouders voort

•   wij moeten loskomen van het dogma van de noodzaak van de economische groei, door slechts te kopen wat levensnoodzakelijk is.

 

En wat denkt u van de volgende uitspraak? "Nu we geen koloniën meer hebben, hebben we de allochtonen om te vernederen. De werkloosheid onder de niet-westerse allochtonen is enorm. Ze wonen in de smerigste achterbuuften. De Marokkanen onder hen behoren tot de meest gehate bevolkingsgroep. Wij moeten ons geen illusies maken over de dagelijkse discriminatie die de allochtonen ervaren. Hun haat is wederkerig. Criminaliteit is dikwijls het resultaat van hun frustraties en hun gebrek aan kansen. Dit probleem is voorlopig onoplosbaar. (blz. 204) Het is de auteur blijkbaar ontgaan dat sedert de wet op de familie-hereniging in 1974 de niet-Europese vreemdelingen voortdurend worden voorgetrokken op de eigen mensen — men noemt zoiets positieve discriminatie. Zij krijgen dezelfde onderwijskansen als de autochtone bevolking, worden sterk bevoordeligd in allerhande socialezekerheids-uitkeringen, in de toewijzing van sociale woningen, de tewerkstelling. Verder hebben we nog de subsidiëring van islam-leraars en moskeeën, de toelagen aan cultuurverenigingen die zich het lot van deze beweerde verschoppelingen aantrekken. Bovendien genieten zij dikwijls straffeloosheid voor ernstige misdrijven. En waarvoor dienen al die racisme- en discriminatiewetten? Niet voor de eigen mensen. Nochtans, schrijft hij elders, zijn inwijkelingen, die jarenlang leven van de sociale uitkeringen, gewoon schaamteloos.

 

Waarom de auteur een beroep doet op een nieuwe filosofie van de naastenliefde, dewelke het christendom al tweeduizend jaar lang bepleit op een evenwichtigere manier, is niet duidelijk. Hij erkent dat de westerse maatschappij schatplichtig is aan de kerk voor de zieken en armenzorg, maar blijft aan het cliché hangen dat de kerk de vooruitgang heeft belemmerd en wij dankzij de Verlichting aan die dwang zijn ontsnapt. Integendeel, de kerk ligt mede aan de basis van de huidige technische en economische ontwikkeling, zoals blijkt uit meerdere onderbouwde publicaties Verder heeft de kerk (en de andere kerkelijke instellingen) een sterke invloed gehad op het maatschappelijke denken en zijn evolutie. De huidige maatschappij is ondenkbaar zonder de kerk.

-

Zijn pleidooi voor de eigenheid is een schot in de roos. Alleen is het niet duidelijk wat hij met nationalisme juist bedoelt. Wij onderscheiden namelijk het staatsnationalisme (eigenlijk een contradictio in terminis) en het volksnationalisme. Alleen dit tweede steunt op een natuurlijke binding en wordt in de jaren na WO II zwaar ondergraven. Ook zijn voorstel voor de terugkeer van de migranten getuigt van inzicht en moed, al betwijfel ik of dit ooit vrijwillig zal gebeuren.

Het Europa als een confederatie van staten is een mening die steeds meer ingang vindt (2) Sedert de ondertekening van het Verdrag van Maastricht is Europa de weg ingeslagen van een eenheidsstaat die de bevoegdheden van de nationale staten uitholt, hoewel minister Willy Claes na de ondertekening van dat verdrag kwam verklaren dat het beginsel van de subsidiariteit was gehandhaafd, nl. bevoegdheden die bij de staten konden blijven en door de staten konden worden uitgeoefend. Zeker sedert de invoering van de euro is Europa de andere weg ingeslagen, die van de dwingende superstaat.

**

Dit boek is alleszins het lezen waard. De auteur omschrijft de maatschappelijke problemen op een duidelijke manier, en stelt tal van oplossingen voor. Hierin is een onderscheid merkbaar tussen de oplossingen gegrond op de eigen ervaringswereld van de auteur en deze die hij voorstelt op basis van de nieuwe leer van de naastenliefde. De voorstellen die hij aanbrengt, hoewel niet alle uitvoerbaar, kunnen wel de aanzet zijn voor nieuwe ideeën.

Noten

1.   Thomas E. Woods jr., 'De bouwmeesters van Europa — De geboorte van een beschaving uit de katholieke kerk', De Blauwe Tijger, 201 8, besproken in Kort Manifest nr 254.

2.   Voor een diepgaandere analyse verwijs ik naar het boek van Gerolf Annemans, De ontvoering van Europa, Egmont, Brussel, 2019, 270 blz

Pieter Moerman

 

 

RADIO OOST-WEST

*

*

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

Dit is een stukje uit KORT MANIFEST van onze goeie ouwe vriend Erdwin Truyens. Naast DOORBRAAK zowat het enige lezenswaardige tijdschrift op de markt.

Wat meer is: het Christelijke Gedachtegoed is er de enige stevige basis van. Benieuwd welke recht geaarde Vlaming daar iets op tgege kan hebben.

Hoog tijd dus om dat overal van de daken te schreeuwen.

 

   

264.1 - HET DAGELIJKSE MORGENKOFFIE ONTBIJT

ZATERDAG 3 OKTOBER 2020

      DEEL 1

HEILIGEN KALENDER

Theogenes  van Antiochië, Syrië - vóór 400  - bisschop(?), belijder & martelaar(?); † eerste eeuwen christendom.

HIER ZULT U LEZEN

CORONA. HET BLIJFT DUS BIJ HET ‘MONITOREN’, D.I. HET NOTTERN VAN DE HOEGROOTHEID VAN DE VERSCHRIKKING. WAT IS ER TETEN OM DE JUISTE OORZAKEN NA TE GAAN BIJ DE CHINESE RODE GARDE? VOORKOMEN IS BETER DAN GENEZEN.

  @gannemans

Nu gaan de media ons uiteraard een hele lange tijd meeslepen in een stoet van ophemelende interviews en commentaar-stukken van en over de regering Croo. Bereid u daar op voor. We moeten er door.

 

RADIO OOST-WEST

*

*

HOOG PERCENTAGE POSITIEVE TESTS WIJST OP INTENSE CIRCULATIE VIRUS

*

De test resultaten wijzen er volgens anti corona-tsaar Steven Van Gucht op dat het coronavirus intens in omloop blijft in ons land.

 

2 oktober 2020 21:37

Een belangrijke parameter om de corona-pandemie te ‘monitoren’, licht op. Het percentage tests dat positief uitvalt, is voor het hele land gestegen tot boven 5 procent. In Brussel is het dubbel zoveel.

De hoofdstad is - na Antwerpen in de zomer - al een tijdje de corona-hotspot van ons land. De voorbije zeven dagen waren er 351 nieuwe gevallen, gevolgd door Antwerpen met 272.

-

De belangrijke virus-detector is de positiviteits-ratio. Dat is het percentage positieve tests tegenover het totale aantal tests. Sinds deze week geeft het kenniscentrum Sciensano inzage in de cijfers. Die zijn ook opgesplitst per provincie.

Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest blijkt met 10,4 procent de hoogste positiviteitsratio te hebben. Dat is dubbel zoveel als de gemiddelde positiviteitsratio van 5,3 procent voor België. Testen is naast contact-opsporing onontbeerlijk om een beeld te krijgen van de pandemie .

Algemene stijging

'Stijgende positiviteitsratio's zijn altijd een alarmsignaal, met die nuance dat de cijfers kunnen schommelen omdat er wijzigingen zijn gebeurd in de teststrategie', zegt Brecht Devleesschauwer, de chef data van Sciensano. 'Het betekent dat specifieke groepen wel of net niet meer prioritair getest worden. Het kan er ook op wijzen dat het virus meer circuleert of dat onvoldoende getest wordt en dus veel coronagevallen onontdekt blijven. Maar het is niet altijd zo eenduidig.'

"Stijgende positiviteits-ratio's zijn een alarmsignaal, met die nuance dat de cijfers kunnen schommelen omdat wijzigingen zijn gebeurd in de teststrategie. "

Brecht Devleesschauwer

Chef data Sciensano

 

'Het hangt af van veel factoren die tegelijk kunnen evolueren: de transmissie van het virus, de teststrategie en -capaciteit, en wie precies positief test - terugkerende reizigers, mensen die thuis zijn besmet geraakt of mensen met een hoog risico op besmetting. We bekijken altijd verschillende indicatoren samen en trekken nooit conclusies op basis van één cijfer', zegt Devleesschauwer

-

De Wereldgezondheids-organisatie (WGO) hanteert een drempel van 5 procent om aan te geven of de epidemie onder controle is. Gaat de positiviteitsratio daar boven, wil dat zeggen dat strengere maatregelen nodig zijn. Vlaams-Brabant, Luxemburg, West-Vlaanderen, Oost-Vlaanderen en Limburg zitten nog onder die grens, maar het percentage stijgt overal. 'De positiviteits-ratio wijst erop dat het virus intens in omloop is op ons grondgebied', zegt viroloog Steven Van Gucht.

Dries Bervoet Thomas Segers

*

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

Wat ontbreekt in de rampzalige berichten over deze pandemie waaraan er maar geen einde komt, integendeel nu de winter voor de deur staat is de verhouding auto- en allochtoon + de ouderdom. Of zou dat heel misschien ietske té duidelijk zijn voor de Openbare Mening? En altijd maar die ‘nieuwe haarden’ van besmetting die om het uur ergens ‘ontdekt’

Moete,,doe ‘slachtoffers’, naast genezen, ook niet BESTRAFT worden?

We – de hele wereld, buiten de Chinese - gaan niet alleen met reuzenschreden de verarming in, maar de algehele vernietiging. Djehis Kahn, Vadertje Stalin en Oom Adi samen zijn dus maar snotjong geweest in vergelijking met de Chinese Rode Garde uit onze tijd

‘Geheime Wapens’ zijn er altijd geweest. Maar deze is zelfs niet eens meer ‘geheim’ maar loopt alles en iedereen zo maar voor de voeten. Teveel om toevallig te zijn.

-

Maar laten we de moed niet zakken. Aan alles komt een eind, zelfs aan de kat haar staart en die is zo lang.

-

Misschien, nu hij in hoogst eigen persoon ge-coroneerd werd, als Trump binnen reeds 30 dagen he-r-kozen wordt, dat doe eens rondsnuffelt in de rekken van zijn magazijnen. ’n digitaal knipoogje naar de Poet en klaar is Kees met de Chinees.

Ik en knauw it niet, maar door mijn lectuur over Napoleon onthoud ik vooral dat het ’n ‘looser’ is geweest. Hij schrokte zijn eten naar binnen- net als ik – verkoos daarbij – net als ik – de kippen-bovenbil samen met een glas met water aangelengde Chambertn. En daar, inclusief de Franse graaizucht; houden de gelijkenissen op. Want mijn glas water is niet met Chambertin aangevuld, maar met….water. Meer kan ik niet betalen van mijn mager pensioentje aangevuld met een nog magerder invaliden-geld …

Stelt zich de vraag, wat er nog komt nà het uiteinde van die al te lange kattenstaart. Trimp, jong, ge zijt uit het goede Europees hout gesneden, want van Duitschen bloede, doe daar iets aan. Redt ons, voor we allemaal vergaan.

262.4 - HET DAGELIJKSE MORGENKOFFIE ONTBIJT

VRIJDAG 2 OKTOBER 20202

    DEEL 4

HIER ZULT U LEZEN

HOE NIETS KOMT TOT IETS EN DUS KENT DIE ZICHZELFVCE NIET. ZOALS VOLTAIRE (?) HET OOI ZEI. LIEG EN BLIJF LIEGEN, ER BLIJFT ALTIJD WEL IETS VCAN OCVER…

BELGIË STROMPELT GEWOON VERDER

foto: ©Belga

Vivaldi-akkoord brengt België terug naar de goede oude tijd.

-

De leden van zeven partijen en partijtjes bouwden gisteravond een gezellig feestje rond hun deelname aan de kersverse Belgische regering. Wij namen de gelegenheid te baat om ons door 84 bladzijden regeerakkoord te worstelen. Op zoek naar wat die regering allemaal op haar te-doen-lijstje geschreven heeft. En wat dat met onze economie gaat doen.

-

Het moet gezegd zijn: ondanks de nachtelijke uren is het een behoorlijk leesbaar werkstuk geworden. Eentje dat logisch en duidelijk in mekaar zit. Het is zelfs in deftig Nederlands geschreven. Het lijkt daarbij veel op juridische contracten en hun kleine lettertjes. Ook daar is het de kunst om tussen de duizenden regels die totaal niet ter zake doen, de tien regels te vinden die wél een impact gaan hebben en die tonen waar het eigenlijk allemaal rond draait.

-

En je zoekt vooral naar die paragrafen waar er concrete cijfertjes te vinden zijn.

Je kan dan alvast heel wat obligate, maar onbelangrijke paragrafen schrappen: ‘We onderzoeken…’ (26 x) ‘Indien nodig’ (14x) ‘Tegen 2030’ (17x). En je zoekt vooral naar die paragrafen waar er concrete cijfertjes te vinden zijn.

Overleggen en overleggen

Wat Vivaldi alvast met veel ijver zal doen, is overleggen (84 x) . De sociale partners (vakbonden en werkgevers) mogen zich alvast opwarmen. Op niet minder dan 40 plaatsen krijgen die sociale partners een cruciale rol toebedeeld en zal het beleid eerst met hen overlegd worden. In het verleden was dat dikwijls een goed recept voor stagnatie en weinig fundamentele verandering. Maar dat zal ongetwijfeld onder Vivaldi verbeteren als zowat iedereen in de regering zit.

Bovendien heeft deze regering ook heel wat ambitie in domeinen waar ze eigenlijk niets meer te zeggen heeft. Daarvoor gaat ze dan in overleg met de deelstaten (76x) waarvan ze zowaar de ‘bevoegdheden volledig zal respecteren’.

Veel aandacht voor ‘ouderen’ – weinig voor jongeren

De vergrijzing heeft duidelijk haar demografische invloed niet gemist. De pensioenen krijgen 50 ‘hits’ in het Vivaldi-akkoord. Zowat iedereen was gewonnen voor meer pensioen. En dus is er uitgebreid gepraat over de verhoging van het minimum-pensioen tot €1.500, nieuwe vormen van (deeltijds) pre-pensioen, de herinvoering van de pensioen-bonus (afgevoerd in de vorige regering) en ‘behoud van rechten’. Om een en ander betaalbaar te houden zullen later ‘voorstellen gedaan worden’.

Dat er – bovenop de natuurlijk groei door vergrijzing – nog een paar extra miljarden naar pensioenen gaan, is wel heel concreet.

Een duidelijke beleidskeuze dus om (nog) meer geld te verhuizen van de actieve bevolking naar de gepensioneerden. ‘De solidariteit tussen de hoogste pensioenen en de lagere pensioenen wordt versterkt’. Wat dat concreet betekent, is niet echt uitgewerkt. Dat er – bovenop de natuurlijk groei door vergrijzing – nog een paar extra miljarden naar pensioenen gaan, is wel heel concreet.

Extra centen in de gezondheids-zorg

Diezelfde ouderen kunnen in de toekomst ook genieten van de extra centen die in de gezondheidszorg uitgegeven zullen worden. Dat is natuurlijk ook goed voor de financiën van de ziekenhuizen zelf. In Wallonië zijn die vooral in handen van de PS. Maggie De Block had geprobeerd de Waalse en Brusselse ziekenhuizen wat meer op de Vlaamse te laten lijken. Dat is onder socialistisch beheer en met een mooie extra enveloppe allicht van de baan.

Jonge mensen krijgen (3x vermeld ) helaas minder aandacht van Vivaldi. Zij mogen gaan stemmen vanaf 16 voor de Europese verkiezingen. En als ze een baby’tje maken, mogen mannen op termijn twintig dagen thuisblijven in plaats van tien. Al het extra gedrukt geld dat de overheid nu in de economie pompt, wordt ondertussen omgezet in opgeblazen huisprijzen en (nog) hogere notariskosten. Dat geeft een omgekeerd Robin Hood-effect. En is dus pech voor wie geen eigendommen heeft. Maar ik had blijkbaar geen succes met mijn pleidooi om notarissen gewoon met mekaar te laten concurreren, zoals alle normale beroepen. Jongeren en werkende mensen zullen ermee moeten leren leven dat ze numeriek in de minderheid zijn.

Werken en de fiscus

De regering is van plan om de werkzaamheidsgraad op te krikken naar 80% tegen 2030. Vandaag is die verhouding 75% in Vlaanderen en 61% en 64% in Brussel en Wallonië. Bij de bevoegdheden die vandaag op Belgisch niveau zitten, is er echter weinig tastbaar te rapen. Er wordt geen concrete wortel voorgehouden (vele uitkeringen worden opgetrokken) en helemaal geen stok (hoezo, stok?). Wel heel veel begeleiden en opleiden. Maar dat zit dan weer bij de deelstaten. Er komt een werkgelegenheids-conferentie met de deelstaten en ‘werken moet beter beloond worden’.

Over bedrijfswagens klinkt het heel omfloerst en algemeen.

Over fiscaliteit wordt ook wel wat gezegd. Dat men het aantal aftrekposten en belasting-verminderingen gaat uitdoven. Geen echte concrete voorbeelden. Behalve dan voor kinder-oppas. Daar gaat men de belasting-vermindering uitbreiden. Over bedrijfswagens klinkt het heel omfloerst en algemeen. Dat men ‘geleidelijk een verschuiving zal organiseren van alternatieve verlonings-vormen naar Euro’s’. Groen heeft het begrepen dat je bij belastingen best niet té concreet bent.

Uitgeven, (niet) besparen en belasten

Vivaldi zal een ‘dynamisch begrotings-beleid’ voeren. Dat betekent dan dat men zich vooral niet vastpint op een concrete doelstelling. Dat maakt het regeren met zeven partijen ongetwijfeld een stuk gemakkelijker. Vanaf 2022 is er een ‘budgettaire inspanning’ gepland van 0,2% per jaar (pakweg 1 miljard). Die zal gefinancierd worden via 1/3 minder uitgaven, 1/3 meer inkomsten en 1/3 ‘andere’. We merken op dat het negatieve woordje ‘besparen’ helemaal niet terug te vinden is in het werkstuk.

-

Het is een terugkerend fenomeen in zowat elke regeerverklaring dat de uitgaven en de trofeeën van de respectievelijke partijen nogal goed becijferd zijn, en dat besparingen en nieuwe belastingen heel wat minder concreet beschreven worden. Dat is een vaste eigenschap van het genre.

ij de volgende begrotings-controle zal men nog een woordje kunnen wisselen.

Belasten van eigendom of van inkomsten op die eigendom, hebben de liberalen in principe afgevoerd. Er komen geen nieuwe belastingen. Tenzij dan natuurlijk in het kader van de budgettaire inspanningen, waar 1/3 uit nieuwe belastingen kan komen. Of wanneer ‘De overheid zal streven naar een eerlijke bijdrage van die personen die de grootste draagkracht hebben’. Bij de volgende begrotingscontrole zal men nog een woordje kunnen wisselen. En als je leest dat fiscaliteit zal dienen voor de vergroening van de samenleving, dan is het ook niet moeilijk om te verwachten dat er extra accijnzen komen op brandstoffen, sigaretten, plastic en andere verontreinigende dingen. Maar heel concreet is het akkoord ook hier niet.

Anderhalve graad naar links

Al bij al brengt het werkstuk ons land wel degelijk economisch een paar graden naar links. Met een verdere verschuiving van ‘inkomen uit werk’ naar ‘inkomen uit overheid’, meer mensen in dienst van de overheid en meer uitkeringen en pensioenen. Zonder dat daar ook besparingen in andere overheidstaken tegenover staan. Dat is op zich geen wereldschokkende aardverschuiving of ramp: veel van die maatregelen stonden ook in het PS/N-VA werkstuk en er is geld genoeg in de markt om dat allemaal te kunnen financieren. We bevinden ons morgen niet meteen in Venezuela of Noord-Korea. Daar hebben we allicht de recepten van andere partijen voor nodig.

We keren ook terug naar de overleg-structuren waarin vakbonden en werkgevers elke verandering kunnen tegenhouden.

Maar het betekent de facto wel opnieuw een verder opschuiven naar een groter overheidsbeslag. België evolueert met andere woorden weer een stukje meer richting Wallonië, waar meer en meer mensen afhankelijk zijn van vadertje staat en waar we de rekening naar de toekomst en de jongeren schuiven. We keren ook terug naar de overleg-structuren waarin vakbonden en werkgevers elke verandering kunnen tegenhouden. En ook de rampzalige versnippering van bevoegdheden in ons land wordt gemakshalve onder de mat geveegd. Dat kan wachten tot 2024. Samen met alle kritische vragen over geldstromen. En de vraag waarom Wallonië ondanks alle miljarden in de afgelopen decennia economisch steeds verder achteroploopt op Vlaanderen.

Feest

België strompelt dus gewoon verder en maakt beleidskeuzes die de problemen van dit land alweer een stukje erger maken. Het zal wachten zijn op 2024 om te zien of de kiezers (en hun vertegenwoordigers) dan andere keuzes durven maken.

-

Oh ja, en voor de flaminganten zit er ook iets in het akkoord: Vlaanderen krijgt van deze regering zowaar het recht om een feestdag te verplaatsen en van haar feestdag een échte verlofdag te maken. Als er geen meerkost is. Het zal feest zijn op het Martelarenplein.

Dirk Laeremans

*

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

Helemaal in de lijn der verwachtingen – en ’n heel klein beetje aansluitend bij voorgaand      stukje: e vinger op de zere plek, op de wrat van de ten ondergegane Franse Gloriol. Gelijktijdig met het in de plooien van de vergetelheid vallende Rode Misleiding dar er nu al Groen beschimmeld begint uit te zien. Alleen het Blauw der moordzuchtige Jacobijnen blijft nog even naoinkelen.

(1678-1741)

https://nl.wikipedia.org/wiki/Antonio_Vivaldi

 

Opzet of domheid, maar zouden deze Verluchte Vivaldiërs dan echt niet weten, dat Antonio Lucio Vivaldi ;de viool-virtuoos die Le Quattro Stagioni op muziek zttte, een Italiaans gewone Rooms-Katholieke Priester is geweest.

Een Paap die haast 300 jaar geleden naam maakte, als Levend Voorbeeld stellen, is dat nu geniaal of achterlijk? ?

 

Een onnodige vraag voor volksmisleiders als Wagnikske/Kannikske.

 

263.2 - HET DAGELIJKSE 2MORFGENKOFFIE ONTBIJT

2 OKTOBER 20202

       DEEL 2

HIER ZULT U LEZEN

ALS HET OP AANDACHT TREKKEN KOMT IS ZELFS EEN HONDNDROL WOLKOM. ZORG AMMEE? ER ?IET IN TE TRAPPEN

DE OPGANG: COLLABORATIE-ROMAN IN PROMOTIE

Al een week lang is de gevierde auteur Stefan Hertmans niet weg te slaan uit kranten of van het beeldscherm. De succesauteur van ‘Oorlog en Terpentijn’ heeft immers een nieuwe roman geschreven. Het slot van het historisch-documentaire drieluik, gevormd door Oorlog en Terpentijn, De Bekeerlinge en het net van de persen gerolde De Opgang. Dat het boek gaat over Vlaanderens collaboratie-verleden, zorgt voor extra aandacht. Een nieuwe stok om flaminganten te slaan?

Op 24 oktober 2000 mocht ik als uitgever de memoires voorstellen van Adriaan Verhulst in het Lakenmeterhuis in Gent, het hoofdkwartier van het Willemsfonds. Verhulst was een bekende professor geschiedenis — hij muntte zowat de historische geografie in Vlaanderen. Hij was voorzitter van de raad van bestuur van de VRT (toen BRT), betrokken bij de wetenschappelijke raad die de oorlogsprogramma’s van Maurice De Wilde begeleidde. Verhulst was ook politiek actief. De notoire vrijmetselaar wordt weleens de ‘vader’ van het Cultuurpact genoemd. En hij als voorzitter van het liberale Willemsfonds stond mee aan het hoofd in het verzet tegen het Egmontpact. De Vlaamse beweging was toen iets pluralistischer en vooral krachtdadiger dan vandaag.

Collaboratie

En nog kon hij niet navertellen wat precies zijn vader had uitgestoken tijdens de oorlog. De titel van zijn jeugd-memoires sprak boekdelen: Zoon van een “foute” Vlaming. Het zorgde voor de nodige schokgolfjes in intellectueel Vlaanderen. De ‘grote’ professor Verhulst, zoon van een collaborateur. En niet zomaar een collaborateur. Hij deed het twee keer, zowel in de Eerste Wereldoorlog in het activisme als nadien, samenwerkend met de nazi’s. Dat laatste kwam als een donderslag bij een lichtblauwe hemel. De ruimdenkende prof was de zoon van een Groot-Duits denkende DeVlag-man, een SS’er die Joden verklikte. Hertmans is van oordeel dat de zoon te vergoelijkend was over zijn vader. Ik herinner me uit de gesprekken voor en bij het verschijnen van het boek een gelouterd man, die een zware schuld van zijn schouders afschudde. Twintig jaar deed hij over een boek van amper 140 pagina’s… En nog kon hij niet na-vertellen wat precies zijn vader had uitgestoken tijdens de oorlog.

collaboratie

Dat laatste bracht Hertmans er toe zelf aan de slag te gaan. Naar beproefd model van zijn twee vorige boeken, is er immers een persoonlijke link. Hertmans woonde namelijk twintig jaar in het huis waar vader Willem Verhulst woonde. En waar Jef Van de Wiele, leider van de Groot-Duitse, nationaal-socialistische organisatie DeVlag over de vloer kwam. Na de oorlog verbleef er een redactrice van de socialistische krant Vooruit. Een en een opgeteld, is nu te lezen in de nieuwe roman De Opgang, die Frank Hellemans elders op deze pagina’s recenseerde. Later deze week volgt nog een interview met auteur Stefan Hertmans.

Karl Drabbe

*

*

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

Beide Wereld Oorlogen zijn in de Vlaams Bewustworsiongs-Geschidenis niet weg te denken. Hoop, zweet: bloed e, vooral veel tranen die allemaal, niet eens nodig geweest waren; moest dit On-land; zoals in 1830 bedoeld door de Grote Mogendheden Engeland en Rusland , ook een Vaderland geworden zijn voor de Laaglanders die liefst zo ver mogelijk weg wilden zijn van het Franse imperialisme.

Meer zelfs, zonder die Franse leegziig-magalom  nie had Diotsland nooit een reden gehad om ertegen de wapens op te nemen.

-

Dit is een historische Waarheid die, naarmate ondergetekende zich doorheen de Luister- bibliotkeek wroet van 1789 via Waterloo (1815) tot ’14-’18 en ’40-’45, haast tasstbaar wordt.

De Eeuwoge Strijd om     alle geldkoffers van alle andere vollkeren, van Pool tot Evenaar, naar de Champs de Mars over te brengen.

Wein, Weib und Gesang had beter Chambertin, Mariainne et du Sang geeweest.

    

2623.1 - HET DAGELIJKSE 2MORFGENKOFFIE ONTBIJT

VRIJDAG 2 OKTOBER 20202

     DEEL 1

HEIMOGEN KALNDER

H. Engelbewaarders

538  Mélar van Lanmeur

678  Léger van Autun (2)

1794        Georgius van Filadelfia

*

 HIER ZULT U LEZEN

OKTOBER REVOLUTIE OF OKTOBER REGERING: WAT WORDT HET? ÉÉN DING IS DUIDELIJK: HET LAND GAAT IN ‘CODE ROOD’….

    

Vlaams Belang – Kamer - @VB_Kamer

in de Kamer van Volksvertegenwoordigers

Vlaams Belang – Kamer - @VB_Kamer

@Barbara_Pas

"Er wordt een democratisch debat voorzien over de staatshervorming, dat staat in het regeerakkoord. Maar ook een dialoog met de politieke vertegenwoordigers. Gaan dit enkel de meerderheids-partijen zijn of ook de oppositiepartijen?"

*

*

VIVALDI PLANT HEFFING OP GROTE FINANCIËLE TRANSACTIES

De regering-De Croo ©BELGA

Vandaag om 01:22

Om de sterkste schouders te laten bijdragen hebben de Vivaldi-partijen afgesproken dat er een heffing op de grote vermogens komt. Die zou bepaalde financiële transacties van meer dan 1 miljoen euro viseren, vernam De Tijd.

De heffing, waarvan alleen de grote principes vastliggen, moet jaarlijks 150 à 300 miljoen opbrengen en vloeit naar het financieren van de zorg. Van de heffing is geen sprake in het regeer-akkoord. Daarin is alleen opgenomen dat de ‘overheid zal streven naar een eerlijke bijdrage van die personen die de grootste draagkracht hebben om bij te dragen, met respect voor ondernemerschap’. Veel waarnemers vreesden dat dat zou leiden tot ellenlange discussies over een ‘vermogenst-rofee’, zoals destijds onder de regering-Michel.

-

Tijdens de regerings-onderhandelingen hebben de socialisten, liberalen, groenen en CD&V evenwel vastgelegd welke belastingen kunnen en welke niet. Groene belastingen of taksen op de allersterkste schouders zijn een optie, een meerwaarde-belasting en een effectentaks zijn uit den boze.

"De bedoeling is de belasting behoorlijk snel te concretiseren. "

Regerings-bron

Een heffing op grote transacties is een mogelijkheid die op tafel ligt. Het moet gaan om een heffing die wordt afgehouden bij de bron, dus op het moment dat de transactie plaatsvindt. Daardoor is het niet nodig een vermogens-kadaster aan te leggen. De bedoeling is die belasting behoorlijk snel te concretiseren, is te horen in regeringskringen.

Familiale kmo's

Om het ondernemerschap te vrijwaren zou de verkoop van familiale kmo’s worden vrijgesteld. Ook effecten op naam - de aandelen van veel kleine ondernemingen staan op naam - zouden buiten beschouwing worden gelaten. Dat betekent dat vooral grote ‘investeerders’ worden geviseerd. De 1 procent allerrijksten zal een ‘kleine bijdrage worden gevraagd’.

De modaliteiten van de heffing moeten nog worden uitgewerkt. Ervaringen uit het verleden leerden dat zoiets erg moeilijk is. Met de speculatietaks en de effectentaks probeerde de regering-Michel beleggers en eigenaars van effecten-rekeningen met meer dan 500.000 euro te belasten. De speculatie-taks bleek niet effectief, de effectentaks werd door het Grondwettelijk Hof vernietigd.

De socialisten willen met de taks bewijzen dat ze wel degelijk de grote vermogens aanpakken. ‘Er komt een rijkentaks’, verklaarde PS-voorzitter Paul Magnette gisteren nog op de Franstalige nieuwszender LN24. Voor de liberalen is de belasting aanvaardbaar omdat die alleen de grootste vermogens viseert en de geschatte opbrengst met maximaal 300 miljoen al bij al beperkt blijft. Ter vergelijking: de effectentaks van de regering-Michel moest ongeveer 250 miljoen in het laatje brengen.

De regering-De Croo legde donderdag de eed af bij Filip. Daarna organiseerde premier De Croo ook zijn eerste ministerraad en bracht hij in het Europees Parlement - daar kunnen de parlementsleden meer afstand houden dan in de Kamer, wat nodig is in de strijd tegen het coronavirus - zijn beleids-verklaring. De Kamerleden moeten morgen het vertrouwen geven, waarna Vivaldi echt uit de startblokken kan schieten.

Jasper D'hoore

 *

*

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

In aangename herinnering aan wijlen Bert Murrath van de vroegere eerste ‘tSCJELDT, hier dan het voornamen om zoals bij hem, de gezworen traditionalist, om de toekomst beter te begrijpen, iedere dag ’n beetje terug te kijken naar ons roemrijk verleden….

 

TWEEDE MISSCHIEN NOG GROTERE VERNIEIUWING.

 

Tot hiertoe stonden daar  &        als op deze blog uitdrukkelijk gekozen werd voor de Vlaamse Zaak. Iets wat verkeerdelijk de indruk kon wekken dat U bij een fanatieke ‘Blokker-Belanger’ en dus bij nen Vuilen Zwarten waart terecht gekomen.

Mis, Poes!

Ondergetekende IS een kleine verre loot van een BLANKE familie; volwassen geworden midden de Slagvelden van den IJzer. De familie-naam komt zelfs voor helemaal vooraan in de alfabetische archieven van de Overwinaars van de Gilden Sporen Salg. Is na te zien in het Kortrijkse Groeninge Museum.

Maar dat is allemaal al veel te lang gemeden. Van meer Belang is te beseffen, dat toen in 1302 de Wevers zij-aan-aij streden voor de overwinning op dezelfde soort vijanden als toen.

 

TE ONTHOUDEN

 

Oktober R…. Dat roept verschriokkelijke historische herinneringen op. Staat die ‘R’ nu voor Revolutie of voor Regering?

             

262.3 - HET DAGELIJKSE 2MORFGENKOFFIE ONTBIJT

DONDERDAG 1 OKTOBER 2020

      DEEL 3

HIER ZULT U LEZEN

EN WAT ALS DE VOLGNDE KEER DE VERKIEZINGEN DUIDELIJK GENEG ZIJN?????

VIVALDI HEEFT EEN GROOT VOORDEEL

Moeten we nu blij zijn dat er een nieuwe Federale regering is? De carrousel van de regerings-vorming die al sinds mei 2019 draait is tenminste gestopt. Dat is al iets. Maar gaan we erop vooruit? Dat zal moeten blijken. Zoals toekomstig premier De Croo zegt, hij zal ons moeten overtuigen. Vivaldi zorgt er wel voor dat de kiezer in 2024 een duidelijke keuze krijgt tussen verschillende toekomst-projecten van “België”.

Vlaamse minderheid

Het begint natuurlijk slecht voor Vivaldi. Deze regering heeft geen meerderheid in Vlaanderen. In de Nederlandstalige taalgroep in de Kamer. Vanuit CD&V werd dat op twitter gereduceerd tot: ‘geen meerderheid in de kieskring Antwerpen in de rest van Vlaanderen wel.’ Maar dat verandert niets aan de telling in De Kamer. De enige die telt.

-

Er zal nog veel over gezegd worden, over die minderheid. Maar de N-VA staat zwak in dat verhaal. De Zweedse regering was extreem minoritair aan Franstalige kant. Daarmee hielp de N-VA het Belgische systeem verder uit te rekken. Dat maakte het plausibeler om die truc te herhalen in een volgende regering, met een Vlaamse minderheid. Ik heb ervoor gewaarschuwd dat dit als een boemerang kan terugkeren. Ik haat het in deze om gelijk te krijgen.

-

De ‘Zweedse’ minderheidsregering paste in de N-VA strategie om de PS en de Franstaligen uit te roken. Ze moest de Franstaligen met de neus op de feiten drukken en ze in de minderheid stellen. De vraag is of die strategie werkt en zal werken.

O onbestuurbaar België

Een regering die een duidelijke linkse of rechtse koers wil varen, kan dus enkel als één van de twee democratiën in dit land in de minderheid wordt gesteld. Het schuift de gehypete en door de Vlaamse Beweging, lang verwachtte onbestuurbaarheid van België op de lange baan.

In België moet er gewoon genoeg tijd zijn tussen de verkiezingen en de vorming van een regering. Enkel dan kunnen de partijen hopen dat ze wegkomen met het negeren van de democratische keuzes van de kiezer. Dat is eigenlijk heel problematisch voor onze democratie, het holt ze uit.

ze zijn Vlaams verkozen, maar regeerden Belgisch

Er zit een lijn in de geschiedenis. Guy Verhofstadt (Open Vld), Yves Leterme (CD&V), Bart De Wever (N-VA), ze zijn Vlaams verkozen, maar regeerden Belgisch, of minstens niet-Vlaams, koelkast-Belgisch. We kunnen daar grote woorden aan wijden. Maar die botsen op het feit dat er in het parlement een meerderheid is. Maar voor wie vindt dat we allen Belgen zijn, is er geen probleem.

V-partijen aan de macht

De Vlaamse partijpolitieke beweging loopt altijd op dezelfde vraag: kan je de ordelijke opdeling van België dichterbij brengen door deel te nemen aan de Belgische macht? De vraag is of de Vlaams-nationalisten een alternatief hebben voor Belgische machts-deelname. Neen. Maar ze maken zich beter geen illusies. Bart Maddens schreef het hier treffend: Vlaams-nationalisten aanvaarden de Belgische staat niet en zullen daarom nooit ten volle aanvaard worden door het bestel.

-

Separatisten zullen er nooit echt bij horen

‘Separatisten zullen er nooit echt bij horen. Als ze al worden toegelaten tot de Belgische machts-cenakels, dan is dat enkel omdat men hoopt om ze op die manier sneller klein te krijgen. Iets wat overigens, zowel in het geval van de Volksunie als de N-VA, aardig is gelukt.’ Schreef Maddens. De recente geschiedenis gaf hem gelijk.

Vivaldi, het begin of het einde

Deze Vivaldi-regering kan het begin van het einde zijn of het einde van het begin. Ofwel is dit een laatste Belgische restauratieregering. Een laatste keer regeren alsof er eigenlijk niets aan de hand is. Tegen beter weten in volhouden dat de traditionele partijen, aangevuld met Ecolo/Groen het land onder controle hebben. Een poging die tot mislukken gedoemd is.

-

De opgang van de N-VA bleek van korte duur

Ofwel is Vivaldi het begin van het nieuwe België. Een nieuw evenwicht waarmee de opgang van de V-Partijen wordt gestuit. Het afsluiten van een periode. De opgang van de N-VA bleek van korte duur, een rimpeling en het traditionele evenwicht herstelt zich. Dat de N-VA bij een recente peiling, die niet werd bekend gemaakt, ‘maar’ 15% haalde zal velen sterken in die opinie.

Volg het geld

Dat de blokkering van dit land een feit is blijkt uit de onmogelijkheid om grondig te hervormen. Dat zal ook deze Vivaldiregering niet doen. Dat heeft vooral gevolgen voor de begroting. DE schuld zal verder stijgen. Schuld is niet gratis, schuld is niet onbelangrijk. En België heeft er veel te veel van. Zoveel dat het enige marge voor een deftig relance-plan op de helling zet.

Vlaanderen kondigde 4,3 miljard aan relancemaatregelen aan. Een bedrag aan extra beleid die de Federale Overheid zich niet kan permitteren. De investeringen die de Federale overheid voorstelt, zijn geen echte investeringen, vaak zijn het meer uitgaven, zoals hogere uitkeringen.

Wit konijn

Vandaag en morgen overheerst de vreugde in de Wetstraatbubbel. Er is een regering. De ministerposten zullen waarnemers verbazen, die wel, die niet. Met als absolute blikvanger een wit konijn. Opwinding in de bubbel. Vage akkoorden die moeten geconcretiseerd worden

 

En dan begint het. De economie heeft een klap gekregen, de brexit komt er aan. Hommeles met de Vlaamse regering. Vage akkoorden die moeten geconcretiseerd worden. En de oppositie die beukt. Het Vlaams Belang zal die oppositie brengen tot buiten het parlement. Tot in de gemeentehuizen van de CD&V- en Open Vld–burgemeesters. Samen met de PVDA zal Vlaams Belang de oppositie ook buiten het parlement warm proberen houden, 2024 is nog ver, maar niet zo ver meer.

Hét voordeel van Vivaldi

Vivaldi zorgt voor een groot voordeel bij die verkiezingen in 2024. We zullen als kiezer een duidelijke keuze hebben. We zullen kunnen kiezen tussen toekomstprojecten voor dit land. Dan kunnen we kiezen tussen het project van Vivali, het unitarisme van de PTB/PVDA, het confederalisme van de N-VA en de Vlaamse onafhankelijkheid van het Vlaams Belang.

-

Al betekent die keuze misschien niets. Als de verliezende partijen maar genoeg tijd laten tussen de verkiezingen en de vorming van een regering.

Pieter Bauwens

 

*

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

*

Doorheen het bos de bomen blijven zien is heden-ten-dage haast een soort van magische kunst geworden. DOORBERAAK zag ze blinken, dooehen de bla-bla der bladeren, de bewijs-bomen van onze welvaart. Het was Jan Jambon die met de takken der miljarden stond te zwaaien. Voorlopig totaal zo gezegd on-opgemerkt door de ‘MEDIA’…

-

Tot – in dit digitaal tijdperk - paaltje bij puntje komt. Waarmee ik maar wil zeggen, dat het geld, niet her zweet, werkt als honing voor allerlei Frabs-sprekend zwervend vuil.

-

Ach, Moeder, nu we eenmaal geleerd hebben waarvoor we leven, leer ons nu ook hoe te voorkomen dat - via de “transfers’- - de kaas altijd weer van tussen onze boterham wordt weg geroofd.

De Kroon ontbloten? Naar het Klein Gevaarlijk Afval ermee? Of, zoals Sulleiman deed met AKKO in 1421, na de 9^de en voorlopig laatste Kruistocht: de verliezers hert geheel me aarde laten bedekken tot alles één was met het landschap rondom?

De Leeuw van Watereloo zou erbij in het niets verzinken. De Werstraat, de Kamers de Koninklijke Paleizen: één plateau die net als se Pyramiden van Cheops, de Eeuwen zou overleven.

Wat meer is; he zou goed zij voor de Waalse werkverschaffng. En heel misschien, dat op die manier eindelijk, naar her voorbeeld van Engfeland, die vele ‘terrils’ met min-afval van vele eeuwen, eindelijk opgeruimd zoden geraken?

262. 2 - HET DAGELIJKSE MORFGENKOFFIE ONTBIJT

DONDERDAG 1 OKTOBER 2020

      DEEL 12

HIER ZULT U LEZEN

BLIJKBAAR ZIJN DE MEDIA NOG ALTID NIET BEKOMEN VAN HUN VERRASSING OMDAT DIE UIT DE OUDE HOEK KOMT.EN DAT SCHEPT VERPLICHTGINGEN. IN KORRE BRIEK EN OP SLOEFKES, NETALS IN DE MARATHON

  Vlaams Belang@vlbelang

Deze anti-Vlaamse paars-groene regering zal nooit onze regering zijn. Vergeet nooit dat ze een Vlaamse meerderheid op federaal niveau niet belangrijk vonden en dat het signaal van de Vlaamse kiezer compleet werd genegeerd.

#nietmijnregering

 

*

WIE DOET WAT: DE VERRASSENDE ‘CASTING’ VAN VIVALDI

Conner Rousseau kondigde de terugkeer van Frank Vandenbroucke aan via Instagram. ©BELGA

Vandaag om 10:20

Wel Frank Vandenbroucke - dé politieke comeback van het jaar - bij sp.a, maar geen Kristof Calvo bij Groen. En ook de broer van Charles Michel duikt op. Een overzicht van de verrassende rolverdeling bij Vivaldi.

Sp.a: Vandenbroucke is terug

Voor een 27-jarige in korte broek is sp.a-voorzitter Conner Rousseau een gewiekste onderhandelaar. Dat is een van de eindconclusies nu de puzzelstukken van de regering-De Croo stilaan in elkaar vallen.

De sp.a haalt een portefeuille binnen waar ze in normale omstandigheden nooit aanspraak op zou maken: Volksgezondheid en Sociale Zaken. Het zijn de bevoegdheden bij uitstek waar de PS op aasde, zeker na zes jaar Maggie De Block (Open VLD).

De 'Teletubbies' in 2002: Frank Vandenbroucke met Steve Stevaert, Patrick Janssens en Johan Vande Lanotte ©BELGA

-

Maar Rousseau had nog een rekening openstaan met PS-voorzitter Paul Magnette. Het voorbije jaar gebruikte Magnette zijn junior partner geregeld om de kastanjes uit het vuur te halen. Vorige week gebeurde dat zelfs twee keer: eerst liet Magnette Rousseau het vuile werk opknappen om Georges-Louis Bouchez (MR) een toontje lager te doen zingen. Vervolgens her-onderhandelde de sp.a-voorzitter op zijn eentje over de krijtlijnen van het regeerakkoord met Egbert Lachaert (Open VLD).

Terugkeer van Le Petit Prince

Frank Vandenbroucke maakt een rentree langs de grote poort, bijna tien jaar na zijn politieke exit. Een portret.

De PS heeft dat nu gehonoreerd door het sociale topdepartement aan de sp.a af te staan. En Rousseau pakt daarvoor echt wel uit met een bom. Frank Vandenbroucke, een van de vier Teletubbies van weleer die compleet getroubleerd raakte met de partij, keert terug. Vandenbroucke koos na zijn politieke loopbaan voor een academische carrière en legde de basis voor de pensioenhervorming. Meermaals nam hij daarbij standpunten in die tegen de partij ingingen.

Naast Sociale Zaken krijgen de Vlaamse socialisten ook de minister van Ontwikkelingssamenwerking. Dat wordt Meyrame Kitir.

PS: Allemaal nieuwe gezichten

De PS krijgt de rest van het sociale beleid. Het gaat over Werk en Economie, Pensioenen en een nieuwe bevoegdheid: het relance-beleid. Magnette rekent daarvoor op zijn rechterhand Thomas Dermine. De voormalige Waal van het Jaar en Harvard-alumnus is een rijzende ster in de partij. Hij belichaamt een nieuw socialisme: hard in de leer, maar met een grote ondernemers-reflex. Pierre-Yves Dermagne, op dit moment nog minister in de Waalse regering, wordt echter de belangrijkste PS'er in de regering. Hij wordt vice-premier.

Voor de andere functies kiest de PS drie vrouwen. Ludivine Dedonder, parlementslid uit Doornik - haar partner is er burgemeester - wordt de nieuwe minister van Defensie. Karine Lalieux, parlementslid en OCMW-voorzitter uit de stad Brussel, wordt minister van Pensioenen. Eliane Tillieux, een voormalige minister in de Waalse regering, zal Patrick Dewael opvolgen als voorzitter van de Kamer. Na 51 mannen is ze de eerste vrouw in die functie.

CD&V: Coens verjongt stevig

"CD&V-voorzitter Joachim Coens verrast met jonge namen, onder wie de onbekende Annelies Verlinden. "

Tweede grote conclusie: CD&V-voorzitter Joachim Coens lag de voorbije weken onophoudelijk onder vuur, maar in tegenstelling tot zijn voorganger Wouter Beke durft hij wel door te selecteren. Een oudgediende als Pieter De Crem en de zestiger Koen Geens verdwijnen van het toneel. Ook minister van Werk Nathalie Muylle moet wijken, vooral omdat ze uit West-Vlaanderen komt en de partij daar al veel gezichten heeft.

Coens kiest doelbewust voor verjonging in de provincies waar CD&V dat nodig had. De toekomstige staatssecretaris voor Asiel en Migratie Sammy Mahdi komt uit Vlaams-Brabant. Oost-Vlaanderen levert met Vincent Van Peteghem de toekomstige vicepremier en de minister van Financiën. Van Peteghem is de burgemeester van De Pinte en een doctor in de Economie. Net zoals Mahdi was hij eind vorig jaar kandidaat-voorzitter.

De verrassende Annelies Verlinden uit Antwerpen krijgt Binnenlandse Zaken. Verlinden is een topvrouw bij het advocatenkantoor DLA Piper en was ooit jongerenvoorzitter en gemeenteraadslid in Schoten voor CD&V. Maar heel belangrijk: in het Arco-proces trad ze op als advocate van het spaar-vehikel van de christelijke arbeidersbeweging. Of dat betekent dat zij Arco weer brandende moet houden, is niet duidelijk.

*

*

DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

So far so good. Feiten zijn feiten en de Wet is de Wet.

We zullen dus onze termijn moeten uitzweten. Maar; als zee-varedne Natie, moeten we vaststellen dat de wind goed zit. Die blaast van LINKS naar RECHTS. Laten we dus de trossen maar losgooien om met volle zeilen, beter verenigd dan ooit, en varend onder een goed gesternte, de Nieuwe Wereld te veroveren. Niet ‘the sky’, is de limiet, maar de wenkende Einder van de Zelfstandigheid.

Kortom, het wordt een gouden tijd voor de ware volksaard van Tijl Uilenspiegel. Wat niet al lachende kan gezegd worden, is de waarheid niet.

Een beetje medevoelen dus, met de winnaars van vandaag di de verlieezers van morgen zijn…