Gisteren waren we op de bestuursvergadering van de discusvrienden. Er waren ook een paar mensen van de BBAT op de vergadering. We hebben enkele goeie tips gekregen. De club heeft intussen ook een nieuwe website die echt wel de moeite waard is en je kan zien dat we met onze tijd mee gaan, want we hebben ook een Facebookpagina met een hele resem vrienden. Twee weken geleden was er ook een ledenvergadering en die ging over parasietvrije discussen.
Hier is intussen alles prima. Mijn jonge visjes eten mij de oren van mijn hoofd en ze groeien gelijk kool. Ze weten al heel goed wanneer ze eten gaan krijgen, want dan komen ze opeens allemaal naar de bovenkant van de voorste ruit gezwommen. Je zou zeggen dat ze geen eten hebben gekregen in 3 weken, terwijl we niks anders doen dan voeren de ganse dag lang. Eergisteren had ik ook weer een nestje vrijzwemmende visjes in mijn grote bak, maar van zodra er eentje ietsje verder van ma of pa af zwom, kwam er een kardinaaltje en hap, discusje weg. Ik vond het wel zielig voor ma, want ze ging elke keer terug kijken waar haar jongen waren. Het koppel dat deze keer jongen had is anders niet het beste koppel om op hun eieren of larven te letten, maar blijkbaar hebben ze in de grote bak toch wel veel bijgeleerd. Niet dat ik ze dadelijk weer apart ga zetten om te kweken, want ik wil mijn kweekprogramma wat meer beperken. Je bent er al vlug enkele maanden mee zoet en binnenkort begint het mooie weer opnieuw en dan willen we daarvan genieten. Dus houden we de kweek beperkt tot de wintermaanden. Tegen dat deze visjes de deur uit mogen, begint de lente er al aan te komen.

Het experiment met de jonge visjes die we artificieel groot brachten is gelukt, maar omdat ik vond dat er na een week toch een beetje een groei-achterstand was, zijn we ermee gestopt. Ik heb de jongen vergeleken met foto's van mijn vorige nestjes en ik had de indruk dat ze toch kleiner uitvielen dan jongen die bij de ouders zijn grootgebracht. Daarom hebben we besloten om ermee te stoppen, want als ze op die jonge leeftijd al wat achter waren, konden ze volgens mij nooit echt mooie vissen worden. We hebben dus getest of het zou lukken, maar of er een volgende keer komt, weet ik niet. Ik vond in elk geval dat jongen die bij de ouders opgroeien een heel grote voorsprong hebben tegenover jongen die artificieel groot worden gebracht. Het is ook een werkintensief gebeuren, want je kan bijna niet weg gaan omdat je om de paar uren de jongen moet voeden en je bakje moet zuiver maken. Niet getreurd, intussen zit er al een mooi nestje jongen in een kweekbak te groeien gelijk kool. De ouders hadden weer eens afgelegd in de grote bak en van zodra de jongen begonnen te zwemmen, hebben we ze samen met de ouders overgezet in een aparte bak. Ze zijn vrijdagavond beginnen zwemmen en ik ben bezig met ze te wennen aan artemia. Dit is een foto van gisteren. Ze zitten hier op de vader, een mooi rood turquoise mannetje. Hij heeft in de grote bak de liefde van zijn leven gevonden, een leopard snakeskin vrouwtje.

Tijdens de vorige show van de discusvrienden werd ik verliefd op een paar mooie exemplaren van een ander clublid. Gelukkig voor mij, was de eigenaar bereid om zijn 2 volwassen dieren te verkopen voor een redelijke prijs. Ik gelukkig natuurlijk en mijn nieuwe aanwinsten vonden een thuis in mijn groot aquarium. Na enkele weken van over en weer bakkeleien om het leiderschap keerde de rust weer in de bak. Vorige week begon ik mij echter zorgen te maken omdat de grootste van de nieuwelingen zo donker werd van kleur. Ik begon dus met hem een beetje beter in het oog te houden en al vlug bleek dat hij een nieuwe vriendin had gevonden in het aquarium. Een van mijn Leopard Snakeskin vrouwtjes was gevallen voor de charmes en de pracht van de nieuwe Rood-Turquoise knappe gast. Begin deze week zag ik ze beiden een stuk van de bak verdedigen tegen indringers en naarstig poetsen aan een stuk kienhout. Na een dagje of zo begonnen ze af te leggen, net toen ik niet thuis was. De volgende dag zaten nog alle eitjes op hun plaats, want het koppel verdedigde zijn kroost met veel geduld. Eergisterenmorgen zaten er dan ook wriemelaartjes op het hout. Intussen had René al plannen gesmeed om de jongen te ontvoeren en een poging te doen om ze artificieel op te trekken. Hij had een ontwerp uitgedacht van een installatie om de jongen in groot te brengen en hij heeft dat op de keukenkast gebouwd. Gisteren was het dan zover. Ik kreeg de taak om de arme dingen te ontvoeren en ze werden naar het ingewikkelde ding dat René had gemaakt, overgebracht. Vanmorgen zaten ze nog in groepjes samen te wriemelen in het nieuwe nestje en ze worden nu nauwlettend in het oog gehouden om te zien wanneer ze gaan zwemmen. Op dat ogenblik is het zover, we moeten ze dan gaan voeren. Dit moet om de 4 uren gebeuren, dus het wordt nachtwerk voor een van ons. Ik ben benieuwd of dit experiment gaat lukken.

Vorige zaterdag hebben wij samen met enkele andere leden van de Discusvrienden de uitstap gemaakt naar Dortmund. Daar werd het eerste Europees kampioenschap voor discusvissen gehouden. De rit er naar toe was heel gezellig en toen wij het beursgedeelte bezocht hadden gingen we een kijkje nemen bij de tentoongestelde vissen. Wat we daar zagen was shockerend. De vissen zaten in bakjes van 65 liter, op de bodem lag een voedingsbodem voor planten en langs de wand hing een filtertje dat zoveel luchtbellen en stroming gaf dat de arme vissen bijna uit hun bakje werden geblazen. Daarbij kwam nog dat de temperatuur in de ene bak boven de 30 graden was, terwijl in andere bakken slechts 23 graden werd gemeten. Verschillende bakken waren leeg en toen wij navraag deden vernamen we dat er al een tiental dode vissen waren. De stress van de enorme stroming, de luchtbelletjes die zich vast zetten op de kieuwen en de kieuwplaatjes van de vissen en die zo in hun longen en hun bloedbaan kwamen en de opgeloste stoffen uit de voedingsbodem deden de vissen hijgen alsof ze astma hadden, het was verschrikkelijk om aan te zien. Dit was dierenmishandeling pur sang. Ik kon niet begrijpen waarom de mensen hun vissen niet uit de bakken haalden en dadelijk terug mee naar huis namen, maar natuurlijk was niet iedere eigenaar aanwezig en het reglement gebiedt hen om hun vissen in de bakken te laten tot het einde van de show. Toen wij in de namiddag terug een kijkje gingen nemen bij de vissen, was de toestand van de meeste vissen zo verergerd, dat er nog meer bakken leeg waren gehaald omdat de vissen dood waren en de vissen die wel nog in de bakjes zaten waren op stervan na dood. Sommige lagen plat op de bodem te gapen, gewoonweg afschuwelijk, ik werd er echt niet goed van. De eigenaars hebben toen de koppen bij elkaar gestoken en sommigen begonnen de voedingsbodem uit de bakjes te hevelen, terwijl anderen hun vissen gewoon uit de bakken hebben gehaald en terug mee naar huis hebben genomen. Iets dat ik al dadelijk zou hebben gedaan als ik zag hoe het er aan toe ging. Niet alleen waren de bakjes volledig ongeschikt, de voedingsbodem en de enorme stroming en luchtbellentoevoer zorgden ervoor dat de vissen het nooit zouden kunnen volhouden. Daarbij was er sprake van een kruisbesmetting tussen de bakken door het spetteren van het water, zodat alle vissen besmet werden met de bacterieën die op hun buren zaten en op de buren van hun buren. Je kon zelfs de vissen bijna niet zien zitten in hun bakken, zo erg was de bellenstroming en zo wazig was het water door de opgeloste stoffen uit de voedingsbodem voor planten.
Moest ik de eigenaar zijn van zo een vis, ik zou de inrichter van dit evenement voor de rechter slepen wegens dierenmishandeling en het moedwillig toebrengen van schade aan de vissen, want hij werd voortdurend via gsm aangespoord om iets te komen doen aan de verschrikkelijke toestand, maar hij liet zich nergens zien. De voorzitter van de jury was er helemaal het hart van in. Als alle eigenaars die schade hebben geleden zouden samenwerken, zouden ze deze man gemakkelijk kunnen aanpakken hiervoor, zodat hij nooit nog een dergelijke gruwelijke vertoning mag organiseren.
Terwijl ik dit schrijf staat in de ton het osmosewater klaar op temperatuur om seffens mijn groot aquarium te verversen. Mijn vissen doen het goed en op de vorige show van de discusvrienden heb ik nog een paar nieuwe vissen gekocht. Ik heb wel een plaag van algen gehad in mijn bak door een stommiteit van mezelf. Ik heb namelijk mineralen veel te hoog gedoseerd in het osmosewater bij een van de verversingen. Enkele dagen later begon mijn bak en recordtempo vol te geraken met algen. Ik probeer nu elke week zo veel mogelijk algen te verwijderen als ik water ververs en nu is het probleem al bijna van de baan. Vandaag denk ik dat ik de laatste stukjes algen wel van de ruiten krijg gehaald en afgeheveld. Dan nog een paar honderd liter water verversen en ze kunnen er weer een weekje tegen. Ik heb zaterdag nog een hele lading levend voer mee gebracht van Dortmund, zodat ik ze nog eens goed kan verwennen. Intussen geniet ik elke avond van het prachtige zicht op mijn bak en mijn vissen.

Het is alweer eventjes geleden dat ik nog iets op mijn blog geplaatst heb, maar ik heb ook andere dingen aan mijn hoofd gehad. Een van mijn jongere broers is namelijk zeer zwaar ziek en hij heeft enkele dagen tussen leven en dood gezweefd. Verschrikkelijk om te zien, zoiets en je bent helemaal machteloos. Op dit ogenblik is hij weer wat beter, maar er zouden nog meer operaties kunnen volgen en dat is elke keer weer een enorm risico. Duim dus maar mee voor hem of brand een kaarsje.
De visjes hebben natuurlijk hieronder niet te lijden gehad, want die krijgen zoals altijd hun verzorging op tijd en stond. Het is natuurlijk heel wat minder werk met maar één bak meer om te verzorgen in plaats van nog 4 kweekbakken erbij die zo vaak moeten ververst worden en waarin ik bijna doorlopend moet voeren. Binnen enkele maanden hoopt René op brugpensioen te kunnen gaan. Hij wil dan de bijkeuken helemaal herinrichten en wie weet gaan we dan weer aan het kweken slaan. Tegen die tijd zou mijn schouder ook terug in orde moeten zijn, zodat ik weer wat gemakkelijker overal aan kan.
Intussen groeien de planten in de grote bak gelijk onkruid, zeker nadat René de CO² heeft aangesloten. Het sterrenkruid staat bijna tot boven tegen, de cabomba staat op sommige plaatsen tot tegen de watergrens en enkele andere stengels staan er nog juist onder. Een van de echinodorussen heeft al bladeren die boven water uit komen. Alleen de hemianthus wou niet aanslaan en daar heb ik nu een grassoort op mat voor in de plaats gezet. Het is wel geen Zuid-Amerikaan, maar die was er juist niet op mat en ik wou vlug een mooi grasveldje hebben. Ik heb dan maar voor de andere soort gekozen, nl. Lilaeopsis novo zealandia. Ik wou juist een foto maken van de bak om op de blog te plaatsen, maar de batterij van het fototoestel was leeg, dus dat moet nu nog even wachten. Omdat ik dichter bij de bak kwam, kwamen alle vissen weer voor de ruit hangen, behalve de kardinaaltjes. Eén van de koppels zat namelijk weer met een nest eieren en terwijl de ouders kwamen kijken of ze nog wat lekkers kregen, sloegen de kardinaaltjes toe. Zoiets heb ik nooit gezien, de voorste rij greep een eitje en ging dan naar achter om het door te slikken, terwijl de volgende rij naar voren schoot om ook een eitje mee te pikken. Zo wisselden de rijen elkaar af in een sneltempo. De eitjes zijn dan ook bijna allemaal verdwenen, voordat de ouders door kregen dat er iets aan de hand was.
Ik heb van een bevriende discusliefhebber enkele jonge vissen gekregen. Eentje is een Blue Diamond, zodat ik mooi in mijn blauwe kleur van vissen bleef, maar de andere was een rood met gele soort. Die steekt nu wel mooi af tegen de andere vissen. Hij wou de vissen uit zijn bak doen omdat hij alleen nog wildvang wou hebben. Ik was dus wel blij met dit mooie cadeau. Nog iets dat het in mijn bak zeer goed doet, zijn de slakken. Van waar ze nu komen weet ik niet, maar ze zijn er weer. Eerst waren ze maar met enkelen, maar nu zijn het er al heel wat geworden dus ik denk dat het weer tijd wordt voor de Anentome Helena. Als die een beetje te goed vooruit gaan in de bak, kan ik ze nog altijd geven aan bevriende aquarianen.
De eerste vergadering van de Discusvrienden in Limburg was ook een succes. Er is daarom beslist om 2 vergaderingen per maand te houden. Eentje op de tweede maandag van de maand in Broechem en eentje op de derde vrijdag van de maand te houden in Koersel in zaal Cor. Wie dus die avond niks anders heeft dat dringend is, kan altijd langs komen om mee te luisteren en bij te leren. De volgende vergadering gaat op vraag van de deelnemers over filtering in het aquarium. Dat is ook voor niet-discusliefhebbers een interessant topic. Zeker komen kijken dus.

Het is weeral heibel in de bak. Gisterenavond was het koppel dat eerst uit elkaar was gegaan terug samen eieren aan het afleggen en daarbij joegen ze alle vissen die zich in de buurt durfden wagen doorheen de hele bak. Vanmorgen was het mannetje van het andere koppel stiekem de eieren aan het opeten, terwijl de ouders aan het eten waren. Toen het vrouwtje terug kwam om de eitjes te beschermen, kon ze hem niet weg krijgen. Het mannetje is haar dan te hulp gesneld en samen hebben ze hem weggejaagd. Ik zag toen dat hij aan een ander stuk hout ging staan met zijn vrouwtje en toen ik beter keek zag ik dat zij ook eieren hadden afgelegd. Dat zijn dus 2 legsels in de bak, nummer 4 en nummer 5 en dat op twee weken tijd. Daarom dus dat ik vorige keer zei dat het geen aquarium is, maar een kiekenkot. Gisteren toen ik de bak schoon gemaakt heb, zag ik dat er al slakken in de bak zijn gekomen. Hoe ze erin zijn geraakt weet ik niet, maar ze zitten er weer. Ik moet nu zo vlug mogelijk Anentome Helena halen, zodat het aantal slakken niet te groot wordt. Vorige zondag wou ik ook kijken voor een schooltje Roodneuszalmpjes, maar ze waren niet op voorraad bij Hustinx. Toen wou ik een drietal Apistogramma Cacatuoïdes meebrengen, maar die waren er ook niet meer, alleen nog 2 vrouwtjes, maar ik wou ook een mannetje. Ik zal dus nog maar wat geduld hebben om mijn bak uit te breiden. Intussen is het al bijna zover dat de eerste vergadering van de Discusvrienden in Limburg doorgaat. Ik ben benieuwd hoeveel volk we gaan hebben. Moest je zin hebben, dan moet je zeker ook eens komen kijken. Ik ben er zeker van dat je heel wat kan opsteken van de uitleg van andere discusliefhebbers. Meer info vind je hier, onderaan het artikel http://discusvrienden.com/index.php?news&nid=7 .