Berichten van 27 april 2009 tot 3 mei 2009

Ik was gisteren zo blij met mijn nieuwe eitjes van het Marlboro koppel, maar een uurtje later waren ze allemaal opgegeten. Ik had geen bescherming over de kegel gezet omdat ik de eerste keer wou zien of ze de eieren zouden opeten. Ik weet nog niet hoe dit koppel zijn legsels verzorgt, dus moet ik dat uit ondervinding leren. Waarschijnlijk zijn ze ergens van geschrokken en hebben ze daarom de eieren opgegeten. Volgende keer ga ik er wel een bescherming over zetten. Bij het koppel met de larven waren gisterenavond de jongen beginnen zwemmen. Er zaten er nu en dan een paar op de ouders, maar de rest zwom nog rond. Vanmorgen zitten alle jongen op de achterste ruit, dus nu hoop ik maar dat ze op de ouders gaan komen zitten, anders halen ze het niet.
Ik begin ondertussen te denken dat ik alleen maar probleemkoppels heb, want de kweek wil maar niet lukken. Telkens is er een kleinigheid waardoor de eieren of de jongen verloren gaan. Aan mijn waterwaardes kan het niet liggen, want die hou ik nauwlettend in het oog. Overal op de clubs waar ik navraag wat de reden dan wel kan zijn, wordt mij gezegd dat niemand zijn goede koppels verkoopt en dat ik de reden hierin moet zoeken. Toch geef ik het niet op. Ik heb al jongen gehad die bijna een week oud waren voor ze door de ouders werden opgegeten en als ik zorg dat ik alle risico's kan vermijden, dan moet ik uiteindelijk tot resultaat komen, zelfs met probleemkoppels. Lukt het zo niet, dan ga ik zorgen dat ik alles klaar heb om de kegels met de jongen in een aparte bak te zetten en de jongen zo groot te brengen. Natuurlijk mogen de ouders de eieren dan niet op de overloopbuis afleggen, want die kan ik niet uit de bak halen.
Intussen krijgen ze nog tot het einde van mei om hun jongen zelf groot te brengen voordat ik ga omschakelen naar artificiële opkweek.

Ik ben laat vandaag met het schrijven van mijn tekstje, maar ik ben eerst nog naar de kapper geweest en dat heeft de hele voormiddag geduurd. Met de vissen is alles ondertussen goed. De larven zitten nog op de kegel en trillen er op los. De trotse ouders zijn helemaal donker gekleurd en klaar om de jongen te laten eten van hun slijmhuid. Het koppel Cobalt Blue dat ik in de gezelschapbak heb gezet blijft voorlopig nog in een hoekje zitten, want ze worden elke keer verjaagd door het Marlboro-koppel dat nog in die bak zat. Vermits ik het mannetje van dat koppel enkele dagen apart ga zetten om hem opnieuw te behandelen tegen het kopstaandersyndroom, hoop ik dat het nieuw ingebrachte koppel wat meer kans krijgt om zich te laten gelden. Ik voer nu op twee plaatsen, zodat ze tenminste wat te eten kunnen krijgen, want het mannetje van het Marlboro-koppel verjaagt hun steeds weer. Ondertussen staat er een quarantainebak te draaien om dat mannetje in onder te brengen voor zijn behandeling.
Voor de rest is geen nieuws voorlopig nog goed nieuws, hopelijk blijft dat ook zo.

Gisteren was het de grote verhuisdag. Het koppeltje dat zoveel eieren had afgezet en waarvan het mannetje deze keer de eieren heeft opgegeten is terug herenigd. Het blauwe koppel Cobalt Blue is verhuisd naar de gezelschapsbak en vervangen door een koppeltje Marlboro. Hopelijk komen deze beide koppels vlug tot afzetten.
Het koppeltje dat zijn jongen had opgegeten om opnieuw af te zetten heeft gisteren een groot deel van de eieren van hun legsel opgegeten. Waarschijnlijk was er met deze eieren iets mis. Zij waren al bezig met afzetten voor ik terug thuis was om de filter uit te schakelen, dus dat zullen eieren geweest zijn die niet bevrucht waren. Toch zitten er nu nog een veertigtal larven op de kegel. Ze worden goed bewaakt door ma en pa. Als alles goed gaat moeten deze larven tegen zaterdag beginnen zwemmen. Hopelijk lukt het deze keer ook om ze te houden want dit zou al een heel mooi nestje zijn om groot te brengen. Ik weet nu natuurlijk ook wel dat ik zal moeten oppassen dat de ouders de jongen weer niet gaan opeten als ze opnieuw zouden gaan afzetten. Daarom ga ik de jongen bij de eerste tekenen van afzetten uit de bak halen en apart van de ouders verder opvoeden. Als ze al maar eenmaal zo ver zijn dat ze artemia eten, dan moet dat lukken. Tenminste dat hoop ik.
Binnenkort is er weer de vergadering van de discusvrienden. Altijd heel interessant en dat zal deze keer zeker het geval zijn, want de discusexpert van België komt een spreekbeurt geven over het vangen en overbrengen van wildvang discussen naar België. De week erna kunnen we dan met zijn allen bij hem in de zaak achter de schermen gaan kijken hoe de discussen worden behandeld als ze in quarantaine zitten. Ik denk wel dat daar veel volk naar toe zal komen, hoewel het is voor mensen uit Oost- en West-Vlaanderen natuurlijk niet zo evident om op een maandagavond naar Limburg te komen en daar pas weer laat te vertrekken naar huis. Ze zijn dan al vlug een uurtje of vier onderweg. Je moet als discusliefhebber ook iets over hebben voor je hobby natuurlijk. In ieder geval, ik zal er zeker zijn.

Omdat ik de vorige keer gezien had dat het vrouwtje van het koppel in de laatste bak, de jongen aan het opeten was toen ze begonnen te zwemmen, heb ik gisterenmorgen het vrouwtje uit de bak gehaald. Vanmorgen had het mannetje wraak genomen en alle eieren opgegeten. Hij zal zijn buik wel goed vol hebben nu, want het waren meer dan 500 eieren. Waarschijnlijk vond hij het een onmogelijke taak om er alleen voor te zorgen. Ik ga het vrouwtje dus seffens terugzetten. Hopelijk zijn ze zo blij dat ze elkaar terugzien dat ze dadelijk opnieuw beginnen met afzetten. Ofwel gaat zij hem zo over zijn voeten geven dat hij hun kinderen heeft opgegeten dat er voorlopig niets in huis komt van afleggen.
In de middelste bak zit het koppel nog heel mooi zijn eitjes te bewaken. Er zijn er wel heel wat wit geworden, maar dat was te verwachten. Dit koppel had al bijna de helft van de eieren afgezet toen ik thuis kwam. Ik was dus heel laat met het uitzetten van de filter. Ik hoop eigenlijk ook op nesten jongen van 40 - 60 stuks. Zeer grote nesten moet je weer gaan opsplitsen en in aparte bakken beginnen opkweken, dus meer verbruik van water en elektriciteit. Mijn rekening zal al wel torenhoog gaan zijn op het einde van het jaar.
Gisteren was er vergadering van de club. Er was een voorstelling van een bezoek dat enkele clubleden brachten aan 2 grote openbare aquaria in Parijs. Prachtige beelden om te zien. De clubleden waren ook gaan kijken in aquariumwinkels in Parijs om te kunnen vergelijken met hier. Het aanbod van vissen was daar zeer beperkt, slechts een vijftal soorten, en de prijzen waren verschrikkelijk hoog. De klaargemaakte aquaria die er verkocht werden konden gemakkelijk de eerste prijs winnen in kitcherigheid. Het was allemaal gekleurd grind voor de bodem, namaakplanten in allerlei kleuren en beeldjes in de bakken van koeien, neushoorns, kikkers en meer van die dingen die geen enkele rechtgeaarde aquariumhouder met een stok wil aanraken. Als vis zat er dan in zo een bak een enkel goudvisje. Die dingen werden dan weer verkocht voor meer dan honderd euro voor een bakje van 50 cm. Alle winkels in de buurt hadden eenzelfde aanbod, precies alsof ze allemaal samen hun inkopen deden bij dezelfde leverancier. Heel wat anders dan hier dus waar je een heel uitgebreid aanbod hebt in de winkels en waar de prijzen nog normaal zijn.
Vandaag wordt er dus weer verhuisd in mijn bakken. Eerst en vooral het vrouwtje Leopard Snakeskin terug bij haar mannetje, dan het koppel Cobalt Blue in de gezelschapsbak en een van de koppels Marlboro in de kweekbak. Ik ben eens benieuwd wat die gaan doen.

Gisteren was het de 6de levensdag van de jonge larfjes. Ze waren al heel mooi gegroeid en heel erg levendig. Ik had er vrijdag nog een mooie foto van gemaakt. Het is een macro-opname, zodat je de bouw van de visjes al duidelijk kan zien.

Mooi, vind je niet? Gisterenavond zijn de ouders dan opnieuw beginnen afzetten. Dit was waar ik al voor gevreesd had. Toch hebben de jongen nog tot gisterenavond laat rondgezwommen zonder dat de ouders ze iets deden. Ze waren al heel vinnig en konden al heel goed zwemmen. Vanmorgen waren ze echter verdwenen. In de bak zitten nu wel 295 nieuwe eitjes.
Vlak nadat het koppel in de middelste bak was beginnen afzetten kreeg het koppel in de laatste bak ook weer zin. Zij hebben maar liefst 508 eitjes afgezet, een recordaantal. Ik heb vanmorgen het vrouwtje uit de bak gehaald en apart gezet bij de Marlboro's. Het mannetje zorgt goed voor de eitjes, dus hopelijk nu ook voor de nieuwe jongen. Nu maar hopen dat er geen verdwijningen meer voorkomen en dat zaterdag alle jongen beginnen zwemmen. Als ik dan nog maar een vierde kan overhouden van alle eieren, dan heb ik nog een heel mooi groot nest om groot te brengen want dat zouden er in totaal nog een tweehonderd zijn.
Om de overloop te beschermen tegen induikelende jongen heb ik er nu de kammetjes op staan met daarrond dubbel muggengaas en dan nog de drijfplanten. Om daardoor te geraken moet je al microscopisch klein zijn.
De artemia die ik zaterdagavond had opgezet om te laten uitkomen zullen vandaag geen kleine hongerige maagjes moeten vullen. Ik vind het toch wel spijtig dat ik mijn vijf kleine babytjes kwijt ben. Hopelijk komen er een paar honderd nieuwe voor in de plaats. Dat zal een mooi zicht zijn!!!
Duim je voor mij?