Archief

Ik had gisteren nog een extra berichtje willen plaatsen, maar de tijd ontbrak mij om het nog te doen, want mijn vissen moesten nog ververst worden. Ik had namelijk nog een nieuwtje. Mijn oudste zoon was op bezoek gekomen met zijn vriendin en zij is gek van de vissen. Ze zat naar de grote bak te kijken en wees mij op iets dat ik nog niet gezien had, er zat namelijk weer een blad met maanviseitjes in. Ik heb het eruit gehaald en bij de andere jongen gezet. Intussen zijn die al allemaal van het eerste blad af gevallen en liggen te spartelen op de bodem van het bakje. Het nieuwe legsel was maar klein, want het is het eerste legsel van een ander koppeltje. Ik ben benieuwd wat dit gaat geven, want er zijn al wat eitjes wit geworden. Als er larfjes uit komen, weet ik tenminste dat ik nog een koppeltje heb. Als die allemaal beginnen kweken, dan ga ik nogal iets aan de hand hebben hoor. Maanvissen kunnen namelijk bij elk legsel een paar honderd jongen hebben. Ik heb bij het vorige bericht een foto geplaatst waar misschien wat uitleg bij nodig is. Het is namelijk een foto van de eitjes die beginnen los te komen van het blad. Het zijn dan al larfjes geworden en ze hangen nog met een draadje vast aan het blad. Als je heel goed kijkt, kan je de larfjes met hun dooierzakje zien hangen. Knap hè?
Het legsel van het discuskoppel ziet er intussen nog goed uit. De ouders zorgen er deze keer ook allebei goed voor (zolang het nog duurt) en ik hoop dan ook dan ze deze keer de jongen gaan laten leven. Ik ga wel het kleine visje eruit halen van zodra de eitjes uit gaan komen. De extra bak staat nu al enkele dagen te draaien met telkens Nitrivec erbij, dus de bacterieën zullen wel goed beginnen groeien nu. Ik ga toch nog wat wachten om een koppel over te zetten, om zeker te zijn dat er geen nitriet in de bak zal komen. Discussen zijn namelijk nogal grote vervuilers en je filter moet goed gerijpt zijn om geen problemen te krijgen. Met het warme weer van de laatste tijd, hebben de verwarmingen toch niet zoveel werk meer, zodat de kosten voor een extra bak nu kleiner zijn. Ik ga de vissen ook eerst nog kuren, want ze zitten in een gezelschapsbak en daar kunnen altijd wel wat baccies in zitten die niet goed zijn voor jongbroed. Ik ben benieuwd wat er van gaat komen als ik ze over zet in de nieuwe bak, want bij hun vorige legsels hebben ze elke keer de eitjes opgegeten. Nog even geduld dus.

Gisterenmiddag, terwijl ik ijverig aan het poetsen was, heeft het koppeltje maanvissen weer eitjes afgelegd. Ze stoorden zich niet aan mijn aanwezigheid voor hun ruit als ik stof afnam, stofzuigde of dweilde. Ze keken alleen af en toe om te zien of ik ook iets aan hun onderkomen ging doen, maar toen ik met de spuitbus voor glas hun voorruit kuiste, gaven ze daar helemaal niet om. Ze zijn dat trouwens al  gewoon, maar bij het afleggen letten ze toch meer op of er iets is dat kwaad kan. Vermits René en ik in de namiddag weg geweest zijn tot 's avonds, heb ik pas gisterenavond kunnen zien wat het resultaat was. Het was de moeite, ik schat het op een paar honderd eitjes. Ik had het bakje waar de vorige jongen in hebben gezeten, overgeschakeld op een luchtfilter met een fijne spons, omdat ik vermoed dat de vorige jongen in de filter waren terecht gekomen die er toen in stond. Dat was het filtertje dat bij het bakje zat toen ik het kocht. Het was ook wel een sponsfiltertje, maar met een grove spons en met een motortje, waardoor het een tamelijk sterke stroming gaf in het bakje. Ik denk dat de miniem kleine jongen toen in de filter zijn gezogen en verdwenen in een doolhof van donkere sponzen gangen. Nu hoop ik dus dat het beter zal lukken. In het bakje heb ik ook een artemia-broedmachine hangen waar ik de eitjes maar hoef in te kieperen en ze worden er automatisch in uitgebroed. De pas ontloken artemia komen dan uit een fijne opening in het water terecht. Van zodra de jonge maanvisjes gaan zwemmen, hebben ze dan constant verse artemia om te eten. Het zal een test zijn, want ik heb dit apparaatje hiervoor nog niet gebruikt.
Het koppel Red Leopards heeft de eitjes niet voldoende kunnen beschermen en ze zijn opgegeten. Toen ik 's avonds wou beginnen met het overzetten van het stuk hout met de eitjes, merkte ik dat er nog maar heel weinig eitjes op zaten. Ik heb dan ook maar niet de moeite gedaan om die eitjes weg te nemen van de ouders. Ik vind dat trouwens altijd een heel gemeen ding om te doen. Gisteren had ik hartpijn toen ik de arme maanvisjes zag zoeken naar hun kroost. Ik ben toch echt wel een heel gemeen kreng om zoiets te doen. In ieder geval kan het koppel Red Leopards binnen een paar dagen worden overgezet in de nieuwe bak. Ik voeg nu nog elke dag een middel toe om het opstarten van de filter vlugger te doen gaan. Als ze eenmaal apart zitten zullen ze wel even moeten wennen aan hun nieuwe thuis voordat er weer zal afgelegd worden, maar dan ben ik benieuwd wat het gaat geven. Ik heb intussen de indruk dat de jongen die ik nu aan het grootbrengen ben, gaan uitgroeien tot reuzen. Ze zijn nog maar 2 maanden en een half oud en ze zijn al echt heel mooi rond gevormd en groot. Sommige exemplaren beginnen al heel sterk hun tekening te krijgen en de Blue Diamonds zijn al mooi blauw met een oranje oogje. Als ze zo verder ontwikkelen worden het vissen om mee te doen aan het kampioenschap. Plezant om ze zo te zien groeien, dan weet je dat al je werk toch resultaat oplevert.
Nu is het afwachten wat er gaat komen van de eitjes van de maanvissen, wie weet zit ik hier binnen een week bedolven onder het jongbroed.

Sinds gisteren kan ik niet meer op mijn blog op Seniorennet. De artikels op Seniorennet zijn dezelfde als hier verschijnen, maar omdat er ook senioren geïnteresseerd zijn in discussen heb ik ook daar een blog aangemaakt. Hopelijk zijn de problemen daar vlug opgelost.
Gisteren heeft het vrouwtje van de Brillianten in de voormiddag de rest van de jongen opgegeten. Er blijft dus niets meer over van dit prachtige nest. Een lid van de discusvrienden vroeg mij vanmorgen waarom ik dan dat nestje niet heb proberen groot te brengen zonder de ouders. Eerlijk gezegd: daar had ik niet meer aan gedacht. Erg hè? Dat zal wel de leeftijd zijn. Daarbij komt dat ik nog niet zeker wist of het plaatsen van een ander visje bij het koppel zou helpen om de kannibalistische neigingen van het vrouwtje te onderdrukken. Neen dus.
Ik heb intussen wel een bak opgestart om het koppel Red Leopards in te zetten, van zodra de filter klaar is en dat kan nog wel even duren. Ik ga er wel een product aan toevoegen om de filter sneller te laten opstarten, maar dan wacht ik toch nog eerst af om te zien hoe het met het nestje gaat dat nu in de gezelschapsbak zit. Normaal gesproken moet dat nestje morgen uitkomen. Ik weet niet of dat zal lukken omdat het water in de gezelschapsbak iets te hard is om een goede bevruchting te verzekeren. Nochtans zijn de meeste eitjes nog goed en ze zijn niet wit geworden. Misschien moet ik het stuk hout al maar overzetten en binnen een paar dagen de ouders erbij zetten. Vermits de larfjes pas morgen moeten uitkomen en ze dan nog een paar dagen in het larvenstadium op de houtstronk blijven hangen, zou dit wel eens kunnen lukken. Het zou in elk geval praktisch onmogelijk zijn om jonge visjes in leven te houden in de gezelschapsbak, want daar gaan ze zeker opgegeten worden door de andere bewoners. Ik moet er nog eens over nadenken.
Ik zag gisterenavond dat het koppeltje maanvisjes weer iedereen uit hun favoriete hoekje aan het verjagen was en ik hoop dat ze een van de volgende dagen weer gaan afleggen, dan kan ik nog eens een poging doen om maanvisjes groot te brengen. Ik doe wel alleen verder als er voldoende jongen zijn om het de moeite te maken om er al het werk in te steken. Ik ben even gaan checken, want het licht was juist aan gesprongen, maar ik zie nog geen eitjes. Misschien zal het voor vanavond zijn.

Omwille van technische problemen kon ik de afgelopen dagen niet meer op deze blog. Omdat de problemen nu zijn opgelost voeg ik hier de berichten van de berichten toe die op Bloggen zijn verschenen.

Gisterenavond waren bijna alle eitjes uitgekomen en zat de kegel vol met larfjes. Het waren er zeker 200. Ik was natuurlijk in alle staten, want het koppel at vaak de meeste eieren al op voordat het larfjes geworden waren. Ik had dan ook goede hoop om vanmorgen een kegel vol met larfjes terug te vinden. Helaas, driewerf helaas, ze hebben nu de meeste larfjes weer opgegeten. Het gekke is dat ze voor de resterende larfjes wel goed zorgen en als het kleine visje in de buurt komt, dan verjagen ze het zo vlug ze maar kunnen. Ik snap er niks van. Ik denk dat ik ze binnenkort maar eens op rust ga zetten, misschien dat ze dan daarna wat beter voor hun jongbroed zorgen.
Het koppel Red Leopards heeft ook weer eieren afgezet in de gezelschapsbak. Ze verdedigen hun kroost heel goed tegen de talrijke belagers en er zijn vanmorgen nog maar enkele eitjes wit geworden. Ik ben eens benieuwd wat er zou gebeuren als ik ze zou overzetten in een aparte bak. Als het legsel van de Brilliant Blue niks wordt, dan gaan ze van plaats ruilen met de Red Leopards. Ik zal intussen een bak moeten opstarten om de filter te laten rijpen, voordat ik de vissen overzet, want ik zet nooit een koppel in dezelfde bak als waar pas een ander koppel heeft in gezeten. Tot zo lang mogen de Brilliant Blue nog blijven zitten. Ik zie nu weer dat het mannetje het vrouwtje de ganse tijd zit weg te jagen, dus zij is weer degene die de larfjes opeet. Wat een ontaarde moeder!
Ik had hetzelfde probleem met het koppel Red Leopards voor ik ze in de gezelschapsbak heb gezet, dus misschien moeten ze eens heel veel rovers in de buurt hebben om betere ouders te worden.
De jonge visjes zijn intussen al bijna toe aan een grotere bak. Ze doen dan ook niks anders dan eten de ganse dag en ik blijf, telkens ik voorbij de bak kom, iets te eten in gooien. Op die manier krijgen ze vaak 20 keer per dag iets te eten. Omdat ik altijd kleine porties geef, die zo snel mogelijk opgegeten zijn, vechten ze echt om aan het eten te komen. Dat stimuleert hen om beter te eten.
Intussen is er in de bak van de Brillianten bijna een veldslag aan de gang. Het mannetje doet alles wat het kan om het vrouwtje van de larfjes af te houden, maar ik vermoed dat hij weinig succes heeft. Spijtig, maar dat zal weer niks gaan worden denk ik.

Even een update omdat ik geweldig nieuws heb. Het is niet omdat ik iets niet zie, dat het er niet is. Terwijl ik bezig was met de kookplaat in de keuken af te kuisen, zag ik vanuit mijn ooghoek iets bewegen in het bakje waar ik de plant had in gelegd met de maanvisseneitjes. Het was iets donkerder dan de luchtbelletjes, dus ging ik er even met mijn neus boven hangen met het licht aan in het bakje en toen zag ik ze over de bodem bewegen, mijn eerst maanvisjongen. Ik heb er 4 gezien tot nu toe, maar er kunnen er nog meer gaan uitkomen. In elk geval is mijn allereerste kweek van maanvisjes al gelukt. Nu de kleine prutskes nog groter zien te krijgen. Ik heb al wat te eten in het bakje heb gedaan, dus hoop ik dat het wel zal lukken. Ik ben in elk geval al in de wolken met dit succesje. Nu nog zien of ik ze groot kan krijgen.

De maanviseieren zouden nog altijd moeten liggen pruttelen in het aparte bakje, maar ik zie geen eitjes meer. Misschien zijn ze toch van het blad gevallen met het overzetten en staat nu alleen de plant in het bakje zonder eieren. Ik wacht nog even af, want mijn ogen zijn niet zo geweldig en maanvisjongen zouden pas na een week gaan zwemmen. In de grote bak waren alle vissen blij met de verse eieren van het koppel Red Leopards en dus zijn ze al na een paar dagen allemaal opgegeten, ondanks de bescherming van de ouders.
Het koppel Brilliant blue is een ander paar mouwen. Het vrouwtje begint telkens als de eieren uitkomen de larfjes op te eten. Ik had er een draad rond gezet, maar toch zijn de meeste jongen verdwenen. Hoe ze het doet weet ik niet, maar ze haalt de jongen tussen de draad vandaan. Omdat ik zag dat ze bleef proberen om de larfjes op te eten, heb ik er, bij wijze van test, een jong visje uit het vorige nest bij gezet. Plotseling begonnen beide ouders dat visje te verjagen, opdat het niet bij de larfjes zou kunnen komen. Het visje, dat een achterblijvertje was, heeft de jonge visjes nu blijkbaar zelf opgegeten, want ik zie nog maar 1 jong zwemmen. Het principe van een andere vis erbij zetten, waardoor de ouders meer beschermend gaan zijn voor hun legsel, werkt dus wel, maar je moet ervoor zorgen dat het andere visje de jongen niet op eet. Er zou dus een soort van planteneter bij moeten komen te zitten. We zullen eens zien wat het geeft bij het volgende legsel. Ik ga daar dan geen bescherming rond zetten, zodat de ouders overal rond kunnen zwemmen om hun legsel te verdedigen tegen de indringer. Ze zijn nu bezig met het zuiver maken van de buis waar nog wat wit geworden eieren op zaten. Straks ga ik de bak verversen en dan is het afwachten op het volgende legsel. Ik denk dat dit er gaat komen op zondag of maandag. Intussen ga ik nog eens wat levend voer halen voor mijn visjes. Dat doet hun blijkbaar toch wel goed als ik zie hoe vlug ze hebben afgelegd nadat ze levend voer hadden gekregen.

Het koppeltje Brilliant blue heeft vorige week zijn larfjes opgegeten. Daarna hebben ze zondag opnieuw eitjes afgelegd en vandaag zitten er weer larfjes op de buis. Omdat ik wilde voorkomen dat ze de jongen weer zouden opeten, heb ik er een draad rond gezet, maar ook dat helpt niet. Ik zie nu het vrouwtje voortdurend de jongen er tussenuit halen en soms zet ze ze op de kegel, maar ik denk dat het grootste deel weeral opgegeten wordt. Als geboortebeperking vind ik dit toch wel heel drastisch. Ik had gehoopt dat ik dit nestje nog kon over houden, maar de vissen zullen misschien gehoord hebben dat René zei dat ik dit jaar maar eens een stop moest inlassen, zodat we nog eens op vakantie konden gaan. Met jonge visjes kun je natuurlijk niet weg, tenzij ik ze zou verkopen als hele kleine visjes aan iemand die het ook eens wil proberen om jongen groot te brengen. We zullen wel zien hoe het loopt.
Zondag had ik in de grote bak ook weer eitjes van het koppel Red Leopards, maar vermits er in die bak nog vissen zitten is dit weer een extra hapje voor de medebewoners geworden.
Gisteren heb ik de grote bak zuiver gemaakt en ververst. Ik was juist begonnen aan het laatste stuk van de bak, toen ik hevig werd aangevallen door een koppeltje maanvisjes. De dingen zijn nog maar een maand of 6 oud, maar ze hadden toch al eitjes afgelegd en ze verdedigden die hardhandig. Een discus zal je ook wel aanvallen als je in de bak komt als hij met eitjes zit, maar een maanvis is hierin toch wel heel wat heviger. Ik heb geprobeerd om het blad met de eitjes eruit te halen om het in een apart bakje te leggen, maar toen ik het blad eruit had gehaald, zag ik de eitjes er niet meer op zitten. Ik dacht dus dat ik het verkeerde blad had mee genomen, en ben terug gaan kijken. Toen ik het volgende blad had afgeplukt waar de eitjes op zaten, zag ik weer niks toen ze in het kleine bakje kwamen. Ik heb dus maar de hele plant eruit genomen en in het aparte bakje gedaan. Ik ben benieuwd of er iets uit deze eitjes gaat komen, vermits de vissen nog zo jong zijn. Als het niet zo zou zijn, dan zal het de volgende keer misschien lukken. Maanvisjes kweken wou ik ook nog wel proberen.

Ik hou mijn hart vast. Sinds gisterennamiddag heb ik opnieuw larfjes van het koppel Brilliant Blue. Hoewel ze bij vorige nesten altijd het grootste deel van de eieren op aten voordat ze uit kwamen hebben ze zich deze keer eens fatsoenlijk gedragen en hebben ze de eieren goed verzorgd. Ze zijn dan ook bijna allemaal uitgekomen op een paar eitjes na die wit waren geworden. Gisteren kwamen ze uit en toen hebben ze de larfjes op de kegel gezet. Ik dacht eerst dat ze ze weer op de sponsfilter gingen zetten, want het vrouwtje zat maar de ganse tijd voor de sponsfilter te kijken, maar uiteindelijk hebben ze toch voor de kegel gekozen. Ik ben juist even gaan piepen, het lijkt alsof er minder larfjes over zijn dan gisteren. Zouden ze dan toch weer de larfjes aan het opeten zijn? Ze hebben er nochtans tot nu toe goed voor gezorgd. Misschien vallen ze ook wel van de kegel af op de grond en denken ze dan dat het voer is. Ik moet in het vervolg weer een bordje onder de kegel plaatsen, zodat de larfjes niet op de grond kunnen vallen, maar de vorige keer dat ik dat deed, verschoof de kegel op het bordje terwijl de vissen aan het afleggen waren en dat was ook het einde van dat legsel. Het zijn soms zo kleine dingen die ervoor zorgen dat een kweek mislukt, dat je wel met honderduizend zaken moet rekening houden als je wil kweken. Ik hoop toch dat dit legsel binnen een paar dagen begint te zwemmen, maar ik denk dat er weer een probleem is, want nu is pa achter ma aan het jagen en staat er niemand voor de kegel. Misschien dat zij de larfjes op eet omdat ze niet op de sponsfilter zitten waar zij ze hebben wou, ik weet het niet. Er wordt in ieder geval nogal wat rond gejaagd in de bak. Twee minuten later staan ze dan weer allebei voor de jongen te waaieren.
De jongen van de vorige keer groeien intussen geweldig goed. Er zijn natuurlijk wel een paar kleinere jongen bij, maar dat heb je altijd in een legsel en die geef ik dan wel weg aan iemand die discussen wil gaan proberen te houden. Voorlopig mogen ze nog hier blijven, waar ze de ganse dag met een rond gevuld buikje kunnen rondzwemmen in een proper bakje. Als 's avonds de lichten in de keuken aan gaan krijgen ze hun laatste voeding en daarna wordt het licht in hun bakje uitgedraaid. Na nog een uurtje gaat er een doek over de bak, zodat ze rustig kunnen slapen tot de volgende morgen zonder gestoord te worden door de lichten die vroeg in de morgen aan gaan in de keuken als René moet gaan werken. Zo krijgen ze ook voldoende rust om goed te kunnen groeien. Je moet dat zien hoe ze op de stukjes runderhart zitten te pikken tot alles weg is. Ze vechten er zelfs voor als er een groter stuk in de bak ligt, daarom maak ik er elke keer kleine stukjes van zodat er meer vissen tegelijkertijd kunnen eten aan verschillende stukjes en zodat ze minder vechten voor het voer. Minder vechten is minder energie verspillen die in de groei moet komen te zitten. Ik hoop dat ik enkele mooie exemplaren van de Blue Diamonds kan overhouden. Als ik daar dan een paar andere vissen bij zet van dezelfde soort, krijg ik misschien een mooi koppeltje Blue Diamonds om verder mee te kweken. Dat kweken is echt een verslaving geworden van mij, maar ja, beter verslaafd aan vissen kweken dan aan roken, gelijk een paar jaar geleden nog het geval was.

Ik heb zojuist bij de jonge visjes een stukje runderhart in gegooid. Ze zitten er allemaal rond om er aan te pikken en je ziet het stukje zo kleiner worden. Het zijn dan ook echte vreetzakjes en je kan ze bijna zien groeien. Vorige week had ik opnieuw larfjes van het koppel Brilliant Blue, maar doordat er iets op de bak was gevallen de tweede dag, zijn de ouders zo geschrokken dat ze de jongen hebben opgegeten.  Nu zijn ze weer volop aan het poetsen, dus het volgende nestje zal niet lang op zich laten wachten.
Nadat ik vorige week de bak het schoongemaakt en ververst waar de koppels op rust in zitten, had een van de koppels eieren afgelegd op een klein binnenfiltertje. Natuurlijk konden die eieren niks worden omdat het water niet de juiste hardheid heeft en er te veel andere vissen in die bak zitten. Er zitten namelijk ook nog een twaalftal corydoras, een groepje kardinaaltjes, een L134 en een ruitenkuiser van een onbepaald ras in. Die ruitenkuiser zou ik er graag uit willen halen omdat hij nogal groot is geworden, maar je krijgt dat ding niet gevangen. Ik denk dat ik mij nog eens zo een vanginstallatie moet maken om het op die manier te proberen.
Seffens is het weer de beurt aan de bak met de koppels om ververst te worden, dus ik ben benieuwd of ik vandaag soms geen twee nestjes eieren ga hebben.