Archief

Ik ben wel een beetje laat, maar ik wil iedereen toch nog een heel Zalig Kerstfeest wensen. Ik ben er niet eerder aan toe kunnen komen, omdat ik het nogal druk heb gehad met de voorbereidingen rond Kerstmis, je weet wel, cadeautjes kopen, inkopen doen, koken en voorbereiden van het feest. We hebben dan de dag voor, Kerstdag zelf en de dag erna telkens gasten gehad. Iedereen was tevreden en blij als ze naar huis terug gingen en wij genoten daarna van de rust. Vanmorgen hebben de visjes dan terug de voorrang gekregen en zijn ze allemaal weer proper gemaakt en verzorgd met vers water en vitamientjes.
Ikzelf heb ook nog een mooi kerstcadeautje gekregen van de vissen. Het Brilliant koppeltje legde op Kerstdag opnieuw eitjes af. Ze hadden een dag ervoor weer al hun jongen opgegeten. Ik mag eigenlijk niet ze zeggen want het is alleen het vrouwtje dat dit doet, het mannetje probeert haar elke keer weer te weerhouden ervan, maar het lukt hem niet. Omdat ik geen plaats heb om het vrouwtje apart te zetten, nadat ze heeft afgelegd, heb ik op tweede kerstdag maar gekozen voor de vlucht naar Egypte oftewel: ik heb de eitjes weggenomen en ze bij het koppel Pigeon Blood Snake gezet. Het is nu wel zo dat deze vissen niet echt veel huidslijm aanmaken, maar ze hadden van hun vorig legsel toch een mooi nestje jongen grootgebracht. Morgen moeten die eitjes dus gaan uitkomen, ik ben benieuwd hoeveel het er zullen zijn, want er zijn er heel wat wit geworden. Het is de eerste keer dat ik zoiets probeer, dus weet ik niet goed wat ik ervan moet verwachten. In elk geval is het koppeltje, nadat ze eerst wat vreemd opkeken omdat er plots een kegel met een draad erover in hun bak was gezet, zijn plicht beginnen doen en verzorgen ze de eitjes nu heel goed. Ik heb het daareven nog ondervonden toen ik wat vuil van de bodem wilde afhevelen. Het mannetje viel mij aan, terwijl het vrouwtje voor de eieren bleef staan waaieren. Het koppeltje Red Leopards heeft ook nog eens eieren afgelegd en staat er nu mooi voor te waaieren. Morgen zullen ze de eieren wel weer allemaal opeten. Deze keer zijn ze nochtans heel rustig, ze zijn nog niet beginnen vechten zoals ze anders altijd doen als er eitjes zijn. Misschien zijn ze nog in Kerststemming en willen ze de "vrede op aarde" niet verstoren. Nog even afwachten dus wat het allemaal gaat worden. Het zou in elk geval een mooi begin zijn van het nieuwe jaar, moest ik dan 2 nestjes jongen hebben.

Ze zijn er rap bij, die kleintjes. Vanmorgen zitten er al larfjes op de kegel bij het koppel Brillianten. Ik durf ze niet te storen met een fototoestel, want dan gaan ze de jongen misschien opeten, maar ik heb een paar foto's gemaakt met de webcam. De kwaliteit is natuurlijk niet zo goed, maar ja, daar kan ik ook niets aan veranderen. Ik zal proberen om ze hier beneden op de blog te zetten. Op een foto zie je rechts op de kegel de eieren die nog moeten uitkomen, terwijl de jongen net uit het beeld aan de linkerkant zitten. De volgende foto is van pa in vol ornaat.

Gisteren dacht ik dat het vrouwtje de eieren ging opeten, maar elke keer kreeg ze een stomp in haar zij van het mannetje, dus heeft ze het toch maar niet gedaan. Nu maar blijven hopen dat alles goed gaat. Ik kan al beginnen plaats maken om mijn eerste opkweekbak te zetten en om artemia beginnen te kweken.

Ik had wel gedacht, toen het koppel Brilliant Turquoise vorige week opnieuw eieren aflegde de dag dat de larven begonnen te zwemmen, dat het niet goed zou gaan. Twee dagen later aten ze de eieren en de jongen op. Geen wonder, het water was ook nog niet in orde. Ik heb die dag dan ook het water goed ververst en de bak goed zuiver gemaakt. Gisteren deden ze het weer, ze legden opnieuw eieren af. Ik kon het niet geloven, zo vlug al, dat zijn geen discussen, dat zijn hennen, die blijven maar eieren leggen. Vanmorgen was nog geen enkel van de eieren wit geworden en ook daareven toen ik ging kijken was alles nog prima. Nu ben ik toch wel benieuwd wat er van dit legsel gaat komen. Ik hoop natuurlijk op een heel mooi nestje jongen, maar het blijft toch altijd afwachten. Ik ben nu mijn ton met osmosewater aan het opwarmen, zodat ik het straks kan mengen en nog eens een beetje water kan verversen en de bakken afhevelen. Ik denk dat er misschien nog meer eieren gaan volgen in andere bakken, want de Fire Reds wilden vanmorgen niet eten, en dat is meestal het teken dat ze klaar zijn om af te leggen. Voor ze zover zijn, wil ik alles afgeheveld hebben en zuiver water bijgevuld. Dat hoeft niet zoveel te zijn, een liter of tien is al voldoende. De bakken worden immers om de andere dag schoon gemaakt en ververst.
Gisteren was er vergadering van de Discusvrienden. Het ging over het gebruik van een microscoop bv. om te zien welke ziektes er op uw vissen kunnen zitten. Heel interessant en prachtig om te zien. Je kreeg ook tips over de aankoop van een microscoop. René is al langer aan het denken om er eentje te kopen en ik had hem er een beloofd onder de kerstboom. Nu bleek dat gisteren in een bepaalde winkel een aanbod was van microscopen, maar alleen voor die dag of zolang de voorraad strekte. Omdat wij vandaag overdag niet kunnen gaan zien voor zo een koopje en het gisteren al te laat was om nog te gaan kijken, had de voorzitter mij beloofd dat hij vanmorgen bij hem in de buurt zou gaan kijken. Hij belde mij al vroeg om te laten weten dat hij er nog eentje had kunnen bemachtigen. Geweldig hè!!! Mijn ventje zal weer blij zijn. Toch fijn als je clubleden hebt die zoiets voor je willen doen.

Dit is te gek om los te lopen, ik heb het nog nooit gezien. Gisteren is het nestje jongen van de Brilliant discussen beginnen zwemmen. Gisterenavond begonnen de ouders opnieuw af te leggen, opnieuw in water dat nog altijd steenhard is. Vanmorgen verwachtte ik dat al de jongen zouden zijn opgegeten, maar die zwemmen nog lustig doorheen de bak. Ik moet wel zeggen dat ik ze met een speciaal voer voor babydiscus bijvoer, dus dat zal hun ook wel geholpen hebben om te overleven, maar er zitten er zelfs een paar op pa, terwijl ma de eitjes bewaakt. Ik ben echt benieuwd hoe dit gaat aflopen. Ik heb gisteren alle andere kweekbakken ververst en zuiver gemaakt, behalve de bak van de jongen omdat ik bang ben dat ik anders de jongen mee afhevel. Ze zijn namelijk zo klein dat je ze haast niet kan zien. Nu ben ik toch echt wel benieuwd wat er gaat gebeuren met deze 2 legsels.

Je houdt het niet voor mogelijk na het sponsincident van gisteren, maar toen de ouders de jongen hadden overgezet op de kegel, is die door een of andere verkeerde beweging van een van hen, tegen de bodem gesmakt. Ik hoopte al niet meer op jongen, want als er al larfjes waren die niet door de spons waren opgezogen, dan had de smak met de kegel hen wel verpletterd. Vanmorgen zwommen er echter toch enkele kleine dingen rond in de bak. Het is onmogelijk om te zeggen hoeveel het er zijn, want ze zwemmen overal een beetje maar ze zitten niet op de ouders. Ik schat dat het er toch een stuk of 15 zijn. Het is nu afwachten hoeveel er hiervan gaan overleven. Blijkbaar kweekt dit koppel op om het even welk water, want er was mij gezegd om een microsiemens van 150 te nemen voor de kweek, maar het water waar ze nu in zitten heeft een veel hogere microsiemens. De ouders zijn wel niet donkerder gekleurd, behalve het vrouwtje dat iets donkerder is, maar ze hebben wel wat strepen op. Ik ben benieuwd of de jongen hen zo gaan kunnen vinden.  
Het koppel Red Leopards heeft natuurlijk zijn eieren weer opgegeten en de overblijvende 10 eieren zitten ze nu te verdedigen gelijk gekken, als ik de bak wil poetsen. Rare dingen, die discussen.
Intussen ben ik het water van de andere bakken ook aan het verversen. Als dat gebeurd is krijgen ze hun wekelijkse vitaminen.

Gisteren heb ik bijna een enorme flater begaan. Het is zo begonnen....
De jongen van het nieuwe koppel Brillanten die ik had overgezet in een aparte bak, hadden blijkbaar toch wel wat problemen. Nadat ze terug een paar dagen goed waren geweest, begonnen er enkele dagen later weer elke morgen een paar dode visjes in de bak te liggen. Ik probeerde nog om ze te behandelen, maar de arme dingen hadden al zoveel afgezien met elke keer overzetten, dat ik merkte dat ze heel moeilijk ademden. Het was dan ook wel veel geweest voor zo jonge visjes en het was al een wonder dat ze het zo lang hadden overleefd. Brillianten zijn dan ook wel een heel sterke soort. In elk geval, ik heb van mijn hart een steen gemaakt en heb de resterende visjes vernietigd. Ik dacht: "volgende keer beter", want Mark had mij gezegd dat dit koppel toch wel regelmatig eieren aflegde. Moest ik de jongen gaan behandelen, dan zouden ze een achterstand gaan oplopen in hun groei en dat halen ze dan nooit meer in. Nu had ik dit koppel, om te bekomen van het hele avontuur, een tijdje op hard water gezet, zodat ze weer wat krachten konden opdoen. Toch hebben ze enkele dagen geleden in dit water eitjes gelegd en nog geen klein nestje ook. Natuurlijk verwachtte ik niet dat hier iets van kon komen, dus gisteren, toen de eitjes normaal hadden moeten uitkomen, zag ik dat de ouders niet langer voor de overloopbuis stonden te waken, maar constant rond de sponsfilter hingen en er de ganse tijd op zaten te pikken. Ik dacht dat ze misschien naar eten aan het zoeken waren en nadat ik ze gevoerd had, begon ik aan mijn taak om mijn bakken te kuisen. Ik had al wat water afgeheveld in de bak en vroeg mij af waarom de ouders mij de ganse tijd bleven aanvallen. Door dit gedoe kwam de filter los van de wand en toen hij naar boven begon te drijven zag ik dat er op de spons een massa kleine wriemelende larfjes zaten. Ik heb toen maar gauw alles terug op zijn plaats gezet en een kegel in de bak gezet. De ouders hebben toen de jongen overgezet van de spons op de kegel, maar ik kan niet zien hoeveel het er zijn, want ze zitten achteraan op de kegel. Ik kan wel zien dat er verschillende larfjes van de kegel op de bodem zijn gevallen. Ik denk dat ik mij eens een heel goed vergrootglas moet gaan aanschaffen om te kunnen zien wat er juist gebeurt met eieren en larfjes in mijn bakken. Want door mijn slechte ogen had ik bijna een massamoord begaan.
Toch niet te geloven, zo een overlevingsvermogen. Ik heb altijd zoveel moeite moeten doen om mijn vissen aan het afleggen te krijgen en heb altijd zo veel osmosewater moeten toevoegen om toch maar eens een keertje wat jongen te kunnen krijgen en dan legt dit koppel eieren in water dat je bijna met mes en vork moet snijden en de eieren komen nog uit ook. Ik ben natuurlijk heel blij met dit resultaat en ik ben er zeker van dat als er nog jongen van dit nest gaan in leven blijven, dat het dan sterke dingen gaan zijn. Gisterenavond heeft het koppel Red Leopards ook nog eens alles uit de kast gehaald en eieren afgelegd. Ik heb dit koppel een behandeling gegeven die werd aangeraden door de voorzitter van BIDKA, de Engelse club van discusliefhebbers. Hij had aan de voorzitter van de Discusvrienden over deze behandeling verteld en gezegd dat hij deze altijd toepaste met zijn koppels.  De behandeling zuivert de hele bak van alles wat kwaad zou kunnen doen aan jonge visjes en geeft de ouders een volledige nieuwe slijmlaag. Je moet wel je filter kortsluiten of er blijft niets meer over van je nitrificerende bacteriecolonie. Nu ben ik toch wel benieuwd of dit legsel deze keer gaat uitkomen.
Het koppel Fire Reds heeft vorige week ook een keertje afgelegd, maar die eitjes waren bijna allemaal wit geworden. Ze hebben ze dan ook allemaal opgegeten.

Even een update over mijn jonge visjes. Ze groeien als kool en eten de ganse dag door. Ze zijn zeer levendig en komen al naar de voorruit als ze mij zien dichterbij komen. Er is wel even een beetje paniek geweest toen op een morgen verschillende visjes dood lagen in de bak bij de ouders. De vorige problemen indachtig ben ik er niet dadelijk op gesprongen om ze over te zetten, maar heb gewoon wat water ververst en gevoerd met vers uitgekomen artemia. De jongen aten dat toen al goed. De volgende dag hetzelfde scenario en toen heb ik ze overgezet in een aparte bak. De eerste dag waren ze nog wat sip omdat ze pa en ma niet meer vonden, maar de dag erna zijn ze weer vrolijk beginnen rondzwemmen. Ik had natuurlijk mijn hart vastgehouden omdat dit al de derde keer was dat ze werden overgezet op een paar weken tijd, maar van dat overzetten hebben ze geen last gehad. Ik voer ze nu zo vaak mogelijk en dat begint al vroeg 's morgens voordat René gaat werken. Hij geeft ze hun eerste keer artemia al voor 6 uur. Als ik beneden kom krijgen ze opnieuw eten, dat is een uurtje later. Daarna krijgen ze elke keer dat ik erlangs kom nog een beetje eten bij. Ik voer ze cyclops en artemia. Cyclops schijnt een zeer goed voer te zijn voor jonge visjes omdat het hun weerstand verhoogt en veel Omega 3 bevat. Volgens onderzoeken zouden de jonge visjes met cyclops in hun menu ook beter groeien dan met alleen artemia. Het waterverversen gaat ook elke dag aan 100% en dat vinden ze ook geweldig, je kan dan zien dat ze het fijn vinden om langs het instromende nieuwe water te zwemmen. Gek eigenlijk, want ze blijven wel uit de buurt van de luchtbelletjes, maar die zijn dan ook niet zo fijn verdeeld. In elk geval gaat het heel goed met de visjes. De koppels krijgen vandaag weer een verversing van hun water en ze blijven voorlopig allemaal op rust zitten om wat te bekomen van hun vorige inspanningen. Binnen een week of zo kan ik dan weer opnieuw zien hoe ze het doen, ze hebben dan een maand rust gehad en hopelijk zijn ze dan weer bereid om ertegenaan te gaan.  

Ik heb mij weer laten verleiden. Het is echt niet mijn schuld, het is allemaal de schuld van Marc Volders. Hij had in een van de bakken op de show een prachtig koppel discusvissen gezet met jongen erbij. Ik kreeg het in het oog toen we aan het opbouwen waren en mijn hart viel op de grond. Ik had een tijdje staan kijken hoe het koppel de jongen verzorgde toen er iemand van de club tegen mij zei dat ik de kwijl van mijn gezicht moest wrijven en dat Marc ze verkocht. De volgende dag, toen hij er terug was is de deal gesloten en gisterenavond is mijn nieuwe aanwinst mee naar huis gekomen. Er zijn wel enkele jongen die de tweede verhuis op enkele dagen tijd niet hebben overleefd, maar de rest zwemt nu al terug rond de ouders. Ze zijn nu een dag of 9 oud en ze groeien heel goed. Ik kan dus weer beginnen met artemia te kweken. Voor de eerste dagen heb ik levend voer gekocht op de show, zodat ze niet zonder bijvoeding hoeven te zitten. Het koppel had natuurlijk op de show heel veel bekijks, want het is niet alleen een prachtig paar discussen, de jongen stalen natuurlijk het hart van iedere liefhebber. 
Het andere koppel dat ik van hier had meegenomen om op de show te zetten is blij weer terug thuis te zijn, want de eerste dag waren ze heel erg gestresst. Ik ben natuurlijk ook blij dat ze zonder ongelukken terug hier zijn geraakt. Ik heb dus mijn handen vol gehad de laatste dagen: eerst van 's morgens vroeg de deur uit om naar de show te gaan om te helpen en als we 's avonds terug thuis kwamen was het al rond half negen, negen uur en dan moest ik nog aan de slag om mijn vissen te verzorgen en om een bak klaar te maken voor het nieuwe koppel.
Binnen enkele dagen zal ik een foto maken om je te laten meegenieten. Eerst moeten ze een beetje terug tot rust komen.

Vandaag blijf ik thuis om voor mijn eigen visjes te zorgen want zij zullen mij de rest van de week al moeten missen. Onze jongste zoon komt wel enkele keren per dag om de honden en de vissen te voeren en om de honden uit te laten, maar voor de rest zal er deze week geen tijd meer zijn. Donderdag gaan de deuren van de show namelijk al open om 14 uur en daarna is het elke dag vanaf 10 uur 's morgens. Gisteren ben ik mee gegaan naar de zaal om te helpen met het klaarzetten. Zondag is René alleen geweest want toen moest het zwaardere werk gedaan worden. Er is al goed doorgewerkt en het ziet er al allemaal heel goed uit. In vergelijking met de show van 2 jaar geleden is er dit jaar veel meer te zien, want ik denk dat er wel het dubbel aantal bakken staat en als ik moet afgaan op de bakken die gisteren al bijna helemaal waren ingericht, zal iedereen zich de ogen uit het hoofd kunnen kijken. Er was gisteren heel wat volk in de weer om alles klaar te krijgen en dat is ook wel nodig, zeker als je weet dat er bakken bij zijn waar bijna een ganse dag aan gewerkt is alleen al om de beplanting te doen. Het resultaat is dan ook wel mooi genoeg om in een boekje te plaatsen en ik was er eigenlijk stikjaloers op dat ik zoiets in mijn bakken niet klaar kan krijgen, maar je moet het in je vingers hebben om zoiets te maken. Vandaag worden dan de andere bakken nog ingericht en als dan nog niet alles klaar is, dan moet er morgen ook nog aan verder worden gewerkt. Ik heb in elk geval mijn stand van de prijzen al bijna helemaal klaar. Ik was blij dat iedereen vond dat de prijzen dit jaar veel mooier waren dan we ooit in het verleden hebben gehad en degenen die zich een van de prachtige prijzen mag uitkiezen, zal zeker als een heel tevreden mens naar huis kunnen gaan. Er zijn niet alleen de ozontoestellen, maar ook hele mooie aquaria, opvoerpompen, luchtpompen, filters, voer en nog veel meer aquariummateriaal te winnen. Voor de kinderen is er ook nog genoeg speelgoed om te denken dat Sinterklaas al geweest is. Er zullen dus heel veel blije gezichten zijn dit weekend. 
Gisterenavond had ik ook een blij gezicht, want toen we thuis kwamen had een van de koppels eitjes gelegd op de kegel. Het is het koppel Red Leopards, dus die zal ik al niet kunnen inzetten voor de show. Ik zal dus moeten afwachten welk koppel er tegen donderdagmorgen niet met eieren zit om te weten welk van mijn koppels ik ga inzetten. Ik wacht tot donderdagmorgen omdat ik niet graag heb dat mijn troetelkinderen de deur uit gaan. Er is toch altijd een risico aan verbonden om ze over te zetten in ander water dan wat ze gewoon zijn en om de hele verhuis heen en terug te doen op enkele dagen tijd. Hopelijk krijgen ze er niet teveel stress van. In elk geval ben ik er zeker van dat met wat er nu staat de show een groot succes zal worden en degenen die niet zijn komen kijken hebben het aan zichzelf te danken, want je kan je toch geen fijner uitstapje wensen met de familie dan te gaan kijken naar de show, een babbeltje te slaan met andere aquarianen en tussendoor nog een lekker hapje te kunnen eten met een fris drankje of een tasje koffie. Voor de prijs hoef je het in elk geval niet te laten en wie weet win je nog een van die mooie prijzen.  

Gekke vissen, die discussen. Gisteren zag ik, toen ik mijn kweekbakken aan het poetsen was, dat mijn koppel Fire Reds volop bezig waren met het poetsen van de kegel en met proefafzetten. Ze waren zo al enkele uren bezig toen ze begonnen met echt over de kegel te gaan en elkaar hierbij mooi op te volgen. Ik was natuurlijk heel blij met dit mooie schouwspel, maar je kent mij, ongeduldig als ik ben moest ik gaan piepen of alles wel goed verliep. Dit koppel had namelijk sinds begin dit jaar in de rustbak gezeten en was nog maar pas terug ingezet om te kweken. Hoewel ze al wel even bezig waren met afzetten, zaten er maar een paar eitjes op de kegel. Nog een uur later stopten ze met "afzetten" en toen ik ging kijken zaten er welgeteld 12 eieren op de kegel en dit van een koppel dat tot begin dit jaar elke keer zoveel eieren aflegde dat ik dacht dat het 2 vrouwtjes waren. Het vreemde is dat er nu nog altijd een van het koppel de eitjes zit te bewaken. Als ik nu op de webcam kijk, dan zie ik juist hoe ze elkaar aflossen. De vis die aan het waken is kijkt juist naar de vis die gewoon aan het rondzwemmen was en die zwemt naar de kegel en neemt de taak van de andere over. Misschien moet degene die waakte even naar het toilet of zo. Heel raar, nu komt degene die eerst aan het waken was terug en neemt terug over. Ze zwemmen dan naar elkaar toe en buigen hun hoofd van zodra ze elkaar gaan kruisen. Vermits dit baltsgedrag is hoop ik dat er vandaag opnieuw een poging gaat ondernomen worden om een fatsoenlijk nest af te leggen.
De eitjes van de beide andere koppels die maandag afgelegd hadden zijn allemaal wit geworden. Van het koppel Pigeon Blood blue is dat wel logisch, vermits ze juist onder de uitstroom van de filter afgelegd hadden en zodoende het sperma telkens werd weggespoeld. Het koppel Red Leopards was de ganse tijd aan het ruzie maken en de bevruchting zal dus ook wel te wensen hebben overgelaten.
Ik zal maar proberen om nog wat geduld te oefenen, maar ik had toch stiekem gehoopt op enkele mooie nestjes voor mijn verjaardag.