ESC 1971-1985

Both Sides Now

Iedere muziekliefhebber zou deze song moeten kennen. En toch heerst er veel verwarring over de componist ervan en wie de originele plaat heeft uitgebracht.

De song werd gecomponeerd door de Canadese singer-songwriter Joni Mitchell in het jaar 1967. Zij was toen nog onbekend en het lied werd nog datzelfde jaar opgenomen door de Amerikaanse zangeres Judy Collins op haar LP "Wildflowers" en uitgebracht als single in het begin van 1968. Ook in 1968 verscheen een versie van Dave Van Ronk onder de titel "Clouds". De song sloeg meteen aan en de covers waren legio. In het jaar 1968 waren er al coverversies van Harpers Bizarre, Frank Sinatra, Dion & The Belmonts als "From Both Sides Now", Anne Murray, Julie Felix en Davy Graham. In 1969 volgden Joni Mitchell zelf (de auteursversie maar technisch gesproken een cover), Neil Diamond, Nana Mouskouri als "Je n'ai rien appris", Chet Atkins en de Osmond Brothers. In 1970 nam Euson een mooie versie op en daarmee had hij als eerste Nederlandse Antilliaan een hit te pakken bij onze Noorderburen. Vervolgens namen Willie Nelson, Glen Campbell, de Tokens en Miek & Roel ook hun versie op. In 1972 werd een cover uitgebracht door de Nitty Gritty Dirt Band. Dianne Reeves volgde in 1984, dan Cleo Laine in 1989, Clannad & Paul Young in 1992, Dana Winner als "Dat ben jij" in 1996, Dolly Parton in 2005, Allison Moorer in 2008 en Susan Boyle in 2011. Zelden werden er zo snel zoveel coverversies van een song uitgebracht.

Joni Mitchell nam dus pas zelf een versie op in 1969 en die verscheen op haar tweede LP "Clouds". Een herwerkte jazzy versie verscheen in 2000. Joni Mitchell schreef nog legendarische nummers zoals "Big Yellow Taxi" en "Woodstock". Dat laatste nummer schreef ze uit verdriet omdat ze niet aanwezig kon zijn op het bewuste Festival (augustus 1969). Zij was toen het liefje van Graham Nash (ex-The Hollies) die er wel bij was met zijn kompanen David Crosby, Stephen Stills en Neil Young. Merkwaardig is wel dat Judy Collins niet alleen de carrière lanceerde van Joni Mitchell maar ook die van de Canadese bard Leonard Cohen. In 1967 coverde Collins op haar LP "Wildflowers" volgende nummers van Cohen: "Sisters Of Mercy", "Priests" en "Hey, That's No Way To Say Goodbye". Op datzelfde album stond naast "Both Sides Now" nog een ander nummer van Mitchell: "Michael From Mountains". Op de LP "Who Knows Where The Time Goes" uit 1968 coverde Collins "Bird On The Wire" en "Story Of Isaac" van Leonard Cohen.

Een hele mooie versie van J.B. Euson en het is vooral zijn zachte stem en de dwarsfluit die mij bekoren.

Reünie Muziekvrienden

Op zaterdag 12 mei 2012 kwamen 6 muziekvrienden als naar jaarlijkse gewoonte weer samen om van gedachten te wisselen over hedendaagse muziek maar ook over platen van de afgelopen 60 jaar. Het is enorm boeiend om te luisteren naar muziek die de voorkeur geniet van je vrienden en waarmee je niet helemaal vertrouwd bent of die je een beetje in de vergetelhoek had geduwd. Kortom, het werd een gezellige avond waar er met een hapje en een tapje (met dank aan de gastheer) geluisterd werd naar boeiende muziek en achteraf nog over nagepraat werd. Het was ondertussen al de 6de reünie en wat mij betreft worden die samenkomsten er alleen maar gezelliger op. Op naar de volgende!


De spits werd afgebeten door Leo, onze gastheer, en het waren geen foute covers.


Dit is een mooie foto van Bette Davis maar haar "eyes" zijn niet te zien.


Marc zorgde als naar gewoonte voor een dubbele portie.


Willy bleef zijn favoriete muziekgenres getrouw.


Erwin is de benjamin in de groep maar weet ons toch elk jaar aangenaam te verrassen.


Pol is onze ouderdomsdeken en zijn keuze valt meestal op originals en rariteiten uit de jaren '50, '60 en '70. Dit jaar waren er zelfs enkele uit de jaren '80 en '90!


En tenslotte mijn eigenzinnige muziekkeuze van 1956 t.e.m. 2012.

Causerie Muzikale Personaliteiten (2)

Op dinsdag 24 april 2012 hield ik een causerie over 402 jaar muziekgeschiedenis. 200 Muzikale Personaliteiten die ons verlieten tussen 1594 en 1996 passeerden de revue. Het werd een eigenzinnige reis doorheen de tijd en aan de hand van anekdotes en minder bekende feiten werd een beeld geschetst van zangers, zangeressen, componisten en bouwers van muziekinstrumenten. Op tijd en stond werd er een audiofragment aan een foto gekoppeld. Ziehier enkele visuele nabeschouwingen:


De geïnteresseerde luisteraars waren van alle leeftijden.


Toen mijn causerie begon gingen alle lichten uit.


Gedurende bijna 3 uur sprak ik over mijn passie.


Tijdens de pauze was er gelegenheid om de droge keel door te spoelen.


Onverstoorbaar vertelde ik over meer dan 400 jaar muziekgeschiedenis.


Een droevig moment want op deze foto staan 3 overleden Beatles.


Jimi Hendrix werd net zoals ik ook op een 27 november geboren en dat schept een band.

Live Acts 2012

Dit jaar heb ik nog maar drie live optredens meegemaakt. Graag had ik er Paul McCartney in het Antwerps Sportpaleis bijgenomen maar jammer genoeg is er bij het elektronisch betalen iets fout gegaan en op één, twee, drie waren alle plaatsen verkocht. Ik vond de prijzen ook veel te duur. En achteraf bekeken heb ik er geen spijt van. Ik heb een fragment van zijn optreden op YouTube gezien, m.n. "Live And Let Die" met veel rook en vuurwerk en de zanger kon zijn hoge noten niet meer aan. Ik zat werkelijk met gekrulde tenen voor mijn scherm. Wat er ook van zij, hier komen de drie optredens die ik wel zag.

1. The Monotrol Kid in Toogenblik, Haren - 10 februari 2012


Achteraf een leuke babbel gehad met Erik Van den Broeck alias The Monotrol Kid.


De artiest in volle actie.


2. Mars Moriau & Terra Brasil t.g.v. de Week van de Vrijwilliger, in het Archief en Museum voor het Vlaamse Leven te Brussel - 4 maart 2012



Terra Brasil


Mars Moriau (accordeon) met Terra Brasil (begeleidingsgroep).


3. If Mozart and Monk were brothers – Concert in het Cultureel Centrum Oudergem - 27 maart 2012

Als Wolfgang Amadeus en Thelonius nu eens broers waren geweest? Wat als? Dan waren klassieke muziek en jazz nog meer verweven geweest dan nu. Meer dan 500 aanwezigen waren getuige van een schitterend concert. Liebrecht Vanbeckevoort, finalist van de Koningin Elisabethwedstrijd in 2007, startte met een prelude van Bach en Jef Neve, na Toots Thielemans onze bekendste jazzmuzikant, bracht meteen muziek van de Oostenrijkse componist Friedrich Gulda, een groot bewonderaar van Mozart. Zover ging die admiratie dat hij zijn eigen dood simuleerde op de verjaardag van de beroemde componist in 1999. Op 27 januari 2000 sloeg het noodlot echter toe en stierf hij werkelijk op de verjaardag van Mozart. Vervolgens speelden beide pianisten tegelijk de “Regendruppelprelude” van Chopin. Dan was George Gershwin aan de beurt met een medley van “Fascinating Rhythm” en “I Got Rhythm”. Het enthousiasme droop zo van beide virtuozen af. Vanbeckevoort gaf uitleg over de componist Maurice Ravel van wie hij de “Rapsodie espagnole” zou vertolken. Die bestond uit “Prélude à la nuit”, “Malagueña” (zijn moeder was een Baskische), “Habanera” en “Feria”. Aansluitend hierop vertolkte Jef Neve een compositie van de Vlaamse gitarist Myrddin De Cauter (zoon van Koen) “The sons of the new world”. Daarna was het weer de beurt aan Vanbeckevoort om een klassieke compositie in jazzstijl van de Rus Nikolai Kapustin te interpreteren en afsluiten deden beide artiesten met een heerlijke medley van Gershwin uit de zwarte opera “Porgy & Bess”. We onthouden vooral “It Ain't Necessarily So”, “I Loves You Porgy” en het heerlijke “Summertime”. Na een oorverdovend applaus gaven Neve & Vanbeckevoort nog een bisnummer. Het werd een verkorte versie van Gershwin's “Rhapsody In Blue”. Voorwaar een magistraal optreden van twee pianovirtuozen.



De zaal met een capaciteit van 650 personen zat afgeladen vol.


Liebrecht Vanbeckevoort en Jef Neve amuseren zich te pletter achter hun piano.

Mijn vinylsingles uit de periode 1970-1997 (deel 33)

En ziehier de laatste 6 singles die ik nog aan mijn collectie moet toevoegen. Het betreft de letters W, Y en Z. Ik heb geen enkele artiest van wie de naam begint met een X. Ik herhaal bondig, voor wie het nog niet wist, waarom niet alle singles uit mijn collectie van 1039 exemplaren in deze reeks zijn ondergebracht. Een tiental jaren geleden crashte mijn computer. Was het de millenniumbug of iets anders? Ik weet het niet. Feit is dat ik een deel van mijn data verloor met belangrijke gegevens, zoals de winkel van aankoop, de datum en de prijs van elke single. Maar gelukkig had ik mijn 45-toerenplaatjes nog! Ik besloot dan maar de gekende singles te posten per jaartal van aankoop en vervolgens de overgebleven plaatjes alfabetisch geklasseerd te posten. Dat werden dan die 33 delen van mijn vinylsingles die ik aankocht (of kreeg) in de periode tussen 1970 en 1997. Het werd (voor mij alleszins) een boeiende tocht doorheen al die mooie hoesjes en vele herinneringen kwamen terug. Hieronder post ik dan de singles nr. 631 t.e.m. 637. Geniet even mee van de leuke hoesjes.

Andere hoes want dit is de LP van Lonnie Youngblood (die in de vroege jaren '60 nog samenwerkte met Jimi Hendrix). De single is "Push It In (As Far As You Can)".


Michael Zager zonder zijn band.


A-kant


B-kant

Mijn vinylsingles uit de periode 1970-1997 (deel 32)

De laatste loodjes wegen het zwaarst. De singles nr. 611 t.e.m. 630 passeren de revue. Alweer een reeks van 20 plaatjes die bij de overige gevoegd worden. De letters V en W zijn aan de beurt met o.m. Laurent Voulzy, Vuile Mong en zijn Vieze Gasten (een schitterende maxi-single met 3 nummers), Roland W., Johnny Wakelin, The Walkers, Jutta Weinhold, Barry White (met 2 singles), Tony Joe White (eveneens met 2 schijfjes), Viola Wills, Jesse Winchester (uit Canada), Paul McCartney & Wings (met 5 singles), Winky Hawks (de schuilnaam van Burt Blanca in 1968), Bill Withers (met een dubbele a-kant) en tenslotte onze eigenste rockers uit de streek van Aalst: John Woolley & Just Born. Hierna volgen alle toffe hoesjes!

Part 1 & Part 2


Schitterende maxi-single!


Deze single stond jaren op de jukebox.














Een van de langste songtitels.








c/w Little Woman Love


c/w Version (instrumentale versie)






Hierachter schuilde de verfranste West-Vlaming Burt Blanca.


Dubbele a-kant.

Mijn vinylsingles uit de periode 1970-1997 (deel 31)

Langzaam maar zeker nader ik het einde van mijn collectie singles. Op het einde van deze reeks van 19 singles zitten we al bij de letter V van het alfabet. Wie komt er allemaal in voor? Onder de letter T: Typically Tropical (met een formidabele one-hit wonder uit 1975), Urbanus (met de a-kant en de b-kant), Vader Abraham (met twee singles), Jerry Vale, Ria Valk (ook met twee 45-toerenplaatjes), Monique van de Ven (met op de b-kant Johnny Pearson), Raymond van het Groenewoud & de Centimeters (met 3 schijfjes), Thijs van Leer (met het thema uit de film "10"), Herman van Veen (met twee mooie covers), Lia Velasco (nog zo'n eendagsvlieg), Johan Verminnen (ook met 2 singles), Village People en tenslotte Bobby Vinton (met twee plaatjes). Hieronder staan de meeste hoesjes afgebeeld.

A-kant


Dit is gewoon de b-kant.




De b-kant werd door Joe Dassin gecoverd als "Le café des trois colombes".








Op de b-kant staat de instrumentale versie van Johnny Pearson.








Bo Derek "losjes in de bloes"


Herman van Veen: Suzanne/Fiets




Bokser/Gitaren op krediet (andere hoes)


Een of andere dag (met Toots Thielemans op mondharmonica)/Zaterdagavond
(andere hoes)

Mijn vinylsingles uit de periode 1970-1997 (deel 30)

Hier volgen nog 20 singles die onder de letter T staan geklasseerd zoals: Three Dog Night (met 3 exemplaren), Titanic, Toro, The Tourists (met een toen nog onbekende Annie Lennox vóór ze zou doorbreken als helft van de Eurythmics), The Trammps (met 2 krakers), Trashmen (een novelty song en tevens een one-hit wonder), Trinity (twee ex-leden van The Pebbles met Sofie Verbruggen - 3 singles), J.M. Troisfontaine (de b-kant van Los Quitelos die we onder de L al tegenkwamen), Will Tura (solo en ook met De Rode Duivels), Ike & Tina Turner (met 2 formidabele 45-toerenplaatjes met een dubbele A-kant), Two Man Sound (Lou Deprijck en Sylveer Vanholme en later Pipou Lacomblez met twee feestnummers) en tenslotte Bonnie Tyler.

Fred & Bob van The Pebbles met Sofie.


Trinity - Play The Game


c/w Los Quitelos (Lachen - Rire)










Hier nog als duo.


En hier als trio met mijn buurman Pipou.

Mijn vinylsingles uit de periode 1970-1997 (deel 29)

Vandaag ben ik aan nr. 552 gekomen onder de letter S nog altijd. Ik eindig deze reeks met het nummer 571 onder de letter T. Zo passeren deze artiesten de revue: Billy Swan met 2 singles, The Sweet met 3 plaatjes, Sweet Sensation, Johnnie Taylor en Roger Taylor (geen familie van elkaar), Nino Tempo & April Stevens (met maar liefst 4 schijfjes) en Nino Tempo & 5th Ave. Sax, 10cc, Joe Tex, Thin Lizzy, Think Tank (ook een echte eendagsvlieg uit Nederland op het Pink Elephant label), Jamo Thomas & The Party Bros. Orchestra (ook een one-hit wonder en tevens een novelty song), Rufus Thomas (the funkiest man in showbusiness) en tenslotte Timmy Thomas (nog zo'n kanjer van een one-hit wonder). Hieronder staan de meeste hoesjes afgebeeld.

De opvolger van "I Can Help" die jammerlijk flopte.


Leuke versie van "Shake, Rattle And Roll" door Billy Swan, de vroegere gitarist en liedjesschrijver ("Lover Please") die voor Kris Kristofferson werkte.














c/w "Roll It".


Dit hoesje kwamen we al tegen onder de letter S van Del Shannon, want het is een maxi-single met 4 songs: twee van Del Shannon en twee van Nino Tempo & April Stevens. Let op de schrijffout: Temple i.p.v. Tempo!






Op de b-kant staat opnieuw "I Can't Get Over You Baby".


Alle computers rangschikken deze groep vóór de letter A,
 maar bij mij staat ie onder de T van Ten.








Een echte discotheekkraker!