Jong en oud...

Weergave van muziek

Het weergeven van muziek is een fantastische uitvinding! Mede dankzij genieën als Thomas Edison kunnen we vandaag de dag nog genieten van oude opnames uit de jaren '20 om naar bluesgrootheden te luisteren of naar obscure opnames van jazzlegendes. En ook van de andere decennia blijft er veel moois over: de jaren '40, '50, '60, '70, '80, '90 en '00 (de nillies). Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar de periode tussen 1955 en 1975. Daar heb ik de beste herinneringen aan!

Buddy Holly en zijn fantastische band The Crickets.


Bob Dylan


Deze lijst van foto's is niet beperkend, noch chronologisch. Het zijn foto's van artiesten die zomaar bij me opkwamen uit de periode 1955-1975 en daar horen de Fabulous Foursome altijd bij!

Hoe een dubbeltje rollen kan...

In 1950 emigreert een Nigeriaans drummer naar de Verenigde Staten. Het gaat om Babatunde Olatunji. Zegt die naam je niets? Wacht maar... In 1959 neemt hij in Harlem een aantal elpees om onder de naam "Drums of Passion". Op één van die schijven staat het nummer "Jin-Go-Lo-Ba". Doet die titel een belletje rinkelen? We gaan verder... In 1964 kopieert Serge Gainsbourg de drums uit die song en schrijft er een Franse tekst onder. Het wordt "Marabout", zonder de Nigeriaan te crediteren. Vijf jaar later, ondertussen spreken we over 1969, covert ene Carlos Santana het oorspronkelijk nummer uit 1960 onder de naam "Jingo" en die single wordt een wereldsucces. De Mexicaanse gitarist is wel zo eerlijk de naam Olatunji te vermelden, zodat deze royalties ontvangt. In 2008 samplet Bob Sinclar, Franse DJ, het nummer "Marabout" van Gainsbourg onder de titel "Marabou". Ik kan niet achterhalen of hij Gainsbourg al dan niet vermeldt. Het is toch raar dat de T van Marabout is weggevallen. Is het om het uitbetalen van auteursrechten te vermijden? Wie zal het zeggen? In 2010 is het dan weer de beurt aan Fatboy Slim om de song te samplen. Hieronder staan de videoclips in kwestie. Luister aandachtig en geniet van de "drums of passion"...

Hieronder staat de Vimeoclip van Gainsbourg want op YouTube is hij niet meer te vinden.

Met kevers in gedachten...

Vanmorgen had ik eens zin om mijn collectie platen (vinyl en compact disc) van The Beatles te repertoriëren aangevuld met enkele waardevolle boeken over het leven van The Fab Four. De soloprojecten van John, Paul, George en Ringo op vinyl staan er niet bij want dan zou ik nog een tiental foto's meer moeten maken. Hieronder staan ze te blinken in al hun glorie! Sommige exemplaren heb ik in twee- of drievoud. Op de originele LP van het Amerikaans label V-Jay ben ik toch wel een beetje fier.

Original of cover?

Bij twijfel of een liedje nu een origineel nummer is of een cover gebracht door een andere artiest, raadpleeg je best een betrouwbare databank. Want, wie heeft nu "Angel Of The Morning" geschreven en vooral wie bracht het nummer als allereerste uit? Waren dat Merrilee Rush, P.P. Arnold of Evie Sands? Iedereen kent "Wild Thing" van The Troggs maar was dat de originele uitvoering of slechts een cover? Wie zong als eerste "The First Cut Is The Deepest"? Waren dat Norma Fraser, P.P. Arnold of Cat Stevens zelf?  En wat is een auteursversie? Dat is de versie van de auteur die dan meestal een aantal jaren nadien uitkomt vanwege het succes dat andere uitvoerders hadden. Voor al deze vragen kun je zonder twijfel terecht bij de uitstekende webstek van Arnold Rypens. De link plaats ik hieronder. Veel opzoekingsplezier!

Sounds of Belgium (2)

Ik blijf The Guardian op de voet volgen en in de tweede editie over de muziek die in België gemaakt wordt "From Antwerp to Waterloo" maakt de journalist melding van The Singing Nun die in de Verenigde Staten eind 1963 vaak gedraaid werd omdat het land in treurnis was gehuld omwille van de moord op John F. Kennedy en zo op nummer 1 van de Amerikaanse hitlijsten terechtkwam. Vervolgens vermeldt hij Gotye die met "Somebody That I Used To Know" ook op nummer 1 kwam. Nochtans is deze Bruggeling sinds zijn tweede jaar opgegroeid in Australië. Dan komen ze bij The Black Box Revelation met "High On A Wire" en tenslotte is het de beurt aan Selah Sue met "This World".

Dit is al iets beter maar nog niet representatief genoeg voor ons land. Wordt ongetwijfeld gevolgd.

Selah Sue:



Gotye:

Sounds of Belgium


Volgens The Guardian van deze week klinkt België zoals het lijstje hieronder, samengevat in 10 nummers. Het is de eerste aflevering en ik hoop dat er in de volgende nog Belgische nummers zitten want dit is toch heel kort door de bocht. Hier volgen die 10 liedjes die representatief voor ons land zouden moeten zijn:



1. Jacques Brel - Amsterdam (1964)
2. Adamo - Inch Allah (1967)
3. Telex - Moskow Discow (1979)
4. Lio - Sage comme une image (1980)
5. The Honeymoon Killers - Decollage (1982)
6. Front 242 - Take One (1984)
7. Clouseau - Daar gaat ze (1990)
8. Pleasure Game - Le dormeur (1991)
9. Lasgo - Something (2001)
10. Baloji - Tout ceci ne nous rendra pas le Congo (2007)

Blijkbaar hebben die journalist en de lezers van die krant nog nooit gehoord van Django Reinhardt, Toots Thielemans, Wim De Craene, Bobbejaan Schoepen, Will Ferdy, Rocco Granata, Soeur Sourire, Will Tura, Louis Neefs, Ferre Grignard, Roland, The Pebbles, The New Inspiration, Irish Coffee, Pendulum, Johan Verminnen, Raymond van het Groenewoud, Yasmine, Ann Christy, Viktor Lazlo, Helmut Lotti, Confetti's, Wallace Collection, Jess & James with The J.J. Band, Francis Goya, Machiavel, Pierre Rapsat, Vaya Con Dios, Soulsister, Axelle Red, Admiral Freebee, dEUS, Absynthe Minded, Chakachas, Eddy Wally, Wannes van de Velde, Willem Vermandere, Ivan Heylen, de Kreuners, Noordkaap, Lara Fabian, Arno, Maurane, T.C. Matic, Jo Lemaire, Daan, K's Choice, Zita Swoon, Das Pop, Soulwax, Triggerfinger, Gabriel Rios, Two Man Sound, Lou & The Hollywood Bananas, Plastic Bertrand, Lange Jojo, 2 Many DJ's, Technotronic, Kate Ryan, Sylver, Stromae en vele, vele andere. Deze namen kwamen spontaan in mij op en ik zal er wel een paar vergeten zijn.

Benieuwd naar de volgende aflevering...

Toots is onlangs 90 jaar geworden en zou in geen enkele lijst mogen ontbreken!


De betreurde Wim De Craene had een repertoire om U tegen te zeggen.


Yasmine zullen we ook nooit vergeten.


De keizer van het Vlaamse lied met volgens mij zijn mooiste compositie.


Zij presenteerde ooit het Eurovisiesongfestival in Brussel en zij stal de show...

50 jaar geleden...

Het is inderdaad vijftig jaar geleden dat John, Paul, George & Ringo hun eerste plaatje opnamen en dat was "Love Me Do". Toevallig is het ook vijftig jaar geleden dat hun grootste concurrenten (maar achter de schermen waren ze goede vrienden) elkaar ontmoetten en dat waren Mick Jagger, Keith Richards, Brian Jones, Bill Wyman en Charlie Watts, m.a.w. The Rolling Stones. De pers heeft vaak de rivaliteit tussen beide groepen in het breed uitgesmeerd en sommige fans konden elkaar wel rauw lusten. Maar wie is de grootste van de twee groepen? Ik ben een grote fan van The Beatles maar ik hou ook van The Rolling Stones. Ik deed dus aan dat spelletje van de persjongens niet mee en genoot van elke noot goede muziek!

Hier volgen enkele cijfers op een rijtje en oordeel zelf maar wie de grootste band is:

The Beatles hadden de meeste Top 40 hits in de Amerikaanse Billboard: 51
The Beatles hadden de meeste Top 20 hits in de Amerikaanse Billboard: 42
The Beatles hadden de meeste Top 10 hits in de Amerikaanse Billboard: 34
The Beatles hadden de meeste Nummer 1 hits in de Amerikaanse Billboard: 20
In de periode 1964-1976 hadden The Beatles de meeste opeenvolgende Top 20 hits: 39

Vanaf 1963 was er sprake van Beatlemania vooral in Groot-Brittannië en Zweden.


Een vaak onderschatte LP.


De foto's van Richard Avedon uit 1967 werden legendarisch.



Het begon allemaal met The Quarrymen. Toen was Ringo er nog niet bij.

Nanker Phelge of Nanker/Phelge?

Toen The Rolling Stones in 1963 een compositie van Lennon/McCartney ("I Wanna Be Your Man") als single uitbrachten en er op de b-kant van dat singletje de groepscompositie "Stoned" stond (alhoewel oorspronkelijk per vergissing "Stones" gespeld), kwam Brian Jones op het idee die song te crediteren als "Nanker Phelge". Op sommige foto's trok vooral Brian een lelijk gezicht ("a nanker" in het Engels) en Jimmy Phelge was ooit een flatgenoot van hem geweest. Nanker/Phelge was dus een schuilnaam geworden voor een compositie van Mick Jagger, Keith Richards, Charlie Watts, Bill Wyman en Brian Jones. Soms werd Ian Stewart (de 6de Stone) eraan toegevoegd. Sommige composities van Nanker/Phelge zijn in de loop der jaren gewijzigd in "Jagger/Richards", vooral na het overlijden van Brian Jones en Ian Stewart en het vertrek van Bill Wyman. Zie ook naar de lijst van de Nanker Phelge composities in bijgaande link. Mijn eerste kennismaking met die vreemde naam was toen ik de single "Satisfaction" in 1965 omdraaide en daar "The Under Assistant West Coast Promotion Man" gecrediteerd zag staan als Nanker Phelge. Het was pas jaren nadien dat ik achter de waarheid kwam. Nanker/Phelge wordt dus op verschillende manieren gespeld.
 
                                                     Geweldige b-kant:
                             

                                          http://nl.wikipedia.org/wiki/Nanker_Phelge

Formidabele single uit mei 1965.

Live Acts (juni 2012)

Gisteren, vrijdag 29 juni 2012, waren er optredens georganiseerd door Hee Tervuren. De eerste groep was er een van de streek zelf, m.n. Gumbo. Het werd een aangename verrassing want de band speelde vettige blues doorspekt met rock en funk. Na drie kwartier werd het materiaal verwijderd en kwamen de roadies van The Scabs hun materiaal opstellen. Het drumstel trok meteen de aandacht want dat was het voorste van een oude Chevrolet en daarnaast stond een authentiek pompstation uit de Verenigde Staten (uit de jaren '50 schat ik). Toen kondigde Sven De Leijer de rockgroep uit Tienen en omstreken aan. Eens begonnen in het begin van de jaren '80 als punkgroep evolueerden The Scabs al vlug naar een rockband die een ware reputatie van liveoptredens opbouwde. En Guy Swinnen en Willy Willy deden hun naam alle eer aan. Van vijf over negen tot tien uur dertig speelden The Scabs zonder ophouden het beste van hun repertoire en ook enkele minder bekende nummers. Zo was er ook een mooie cover van "London Calling" van The Clash (hun grote voorbeeld) en afsluiten deden ze met "Rockin' In The Free World" van Neil Young. Echt één van de mooiste optredens die ik meemaakte. Al zal ik de volgende keer mijn oordopjes meenemen...

The Scabs: op het einde van dit nummer begon Guy Swinnen voorwaar te rappen als de
besten. Funky!
  

Een van mijn favorieten:
 

Ook een hele mooie:


Een prachtig drumstel!




Een Amerikaanse benzinepomp uit de jaren '50.


Willy Willy in grote doen.


Guy Swinnen zong zich de longen uit het lijf.


Ook de backing vocals mochten er zijn.

26 februari 1970

Tony Burrows is een Brits sessiezanger die in het Guinness Book of World Records een vermelding kreeg omdat hij als leadzanger van verschillende groepen meer in de Britse en Amerikaanse hitlijsten heeft gestaan dan enige andere artiest. Zijn carrière begon als lid van de vocale harmoniegroep The Kestrels samen met het latere schrijversduo Roger Greenaway en Roger Cook. Vervolgens ging hij zingen bij The Ivy League. Hij was er nog steeds bij toen die groep van naam veranderde en zich omtoverde tot The Flower Pot Men. In 1967 had die band een geweldige hit: "Let's Go To San Francisco". Zowel Jon Lord als Nick Simper zaten ook in die groep en een jaar later sloten ze zich aan bij Deep Purple. In
januari 1970 stond Brotherhood of Man in de hitlijsten met het nummer "United We Stand" en Burrows was de zanger. De groep die in 1976 het Eurovisiesongfestival won met "Save Your Kisses For Me" was niet meer dezelfde want de samenstelling wijzigde regelmatig. Ook Roger Greenaway maakte ooit deel uit van die formatie (1969-1971). In februari 1970 had een nieuwe popgroep een grote nummer 1: "Love Grows (Where My Rosemary Goes)". En wie was de leadzanger? Juist, Tony Burrows. In maart 1970 kwam het singletje "My Baby Loves Lovin'" van de White Plains de hitparades binnen met eveneens Burrows als leadzanger. In april 1970 bestormde een nieuw duo de hitparades met een noveltysong: The Pipkins met "Gimme Dat Ding" (volgens sommige bronnen de allereerste rapplaat). Dat duo bestond uit Tony Burrows en zijn makker Roger Greenaway. En in juli 1974 tenslotte zong Burrows de single "Beach Baby" van The First Class naar de hoogste regionen van de hitparades.

Op 26 februari 1970 gebeurde er iets onwaarschijnlijks: Tony Burrows moest driemaal optreden in Top Of The Pops van de BBC omdat Edison Lighthouse op nummer 1 stond en vervolgens moest hij de hits lippen van de White Plains en van Brotherhood of Man. Voorwaar een unicum!

Edison Lighthouse:
 

White Plains:
 

Brotherhood of Man:



The Kestrels: Tony Burrows en Roger Greenaway staan rond de microfoon. 


The Flower Pot Men: Burrows staat tweede van links.




White Plains: Burrows zit tweede van links.


Novelty duo met Roger Greenaway en Tony Burrows (rechts). De song werd geschreven door Albert Hammond en Mike Hazlewood.


Forse bakkebaarden waren toen fel in de mode.


Tony Burrows zingt voor Top Of The Pops.

Egypte

Vele Franse artiesten werden in Egypte geboren, al dan niet toevallig. Zo is er Richard Anthony die als Richard Btesh in Caïro het levenslicht zag. In 1959 startte hij een succesrijke carrière die in de jaren "60 een hoogtepunt kende meestal door Angelsaksische hits te vertalen. Hij zon zowel in het Frans als in het Engels (zonder Frans accent!). Zijn versie van "500 Miles" werd vertaald als "J'entends siffler le train" en verkocht meer dan 1,2 miljoen exemplaren. Ook zijn versie van "Ik heb mij dikwijls afgevraagd" van Bobbejaan Schoepen verkocht als "Je me suis souvent demandé" in alle Franstalige landen. Een tweede zanger die in Egypte werd geboren is Claude François. Zijn moeder was een Italiaanse maar zijn vader Aimé was een Fransman die als scheepscontroleur werkte op het Suezkanaal. Clo-Clo zag het levenslicht in Ismaïlia. Hij schreef het origineel van "My Way" (Comme d'habitude") en "My Boy" ("Parce que je t'aime mon enfant").En tenslotte is er Dalida die ook in Caïro op de wereld kwam uit Italiaanse ouders. Zij naturaliseerde zich later tot Française. In 1956 startte haar loopbaan als zangeres (daarvoor was ze al een gevierde actrice) met een cover van "Guaglione" dat zij bracht als "Bambino".Haar oorspronkelijke naam was Iolanda Cristina Gigliotti tot zij zich naturaliseerde tot Yolanda Gigliotti. Hieronder volgen enkele favorieten.

Richard Anthony met "Nouvelle vague" uit 1959:

Claude François met het orkest van Raymond Lefèvre (1965):

Dalida met "Bambino" uit 1956:
Haar zangcarrière begon in 1956 en eindigde abrupt in 1986, een paar maanden vóór zij uit het leven stapte in 1987.

Orkest

Stel zelf je orkest samen en speel muziek zo lang je maar wenst, ook al kun je geen noot muziek lezen.

Muziek uit Turkije

Over muziek uit Turkije is in het Westen weinig geweten. Die wordt dan meestal in verband gebracht met buikdansen. Maar er is zoveel dan alleen maar muziek bij de buikdans. In de jaren '90 hebben we in Europa ook kennis kunnen maken met de zanger Tarkan die een tweetal hits scoorde. In Istanboel was ik enkele weken geleden voor twee dagen en ik schafte mij dan ook de verzamelceedee "Pera Lounge" aan die ik in de winkel eerst had beluisterd. Hieronder enkele favoriete muzikale fragmenten:

Natuurlijk mocht Hadise uit de Kempen hier niet ontbreken met haar fraai resultaat op het Eurovisiesongfestival.

Muziek uit Griekenland

Een paar weken geleden vertoefde ik in Griekenland. Op enkele eilanden en ook op het vasteland om precies te zijn. Bij Griekse muziek denkt iedereen steevast aan de bouzouki en aan de sirtaki, maar Griekenland heeft nog veel meer te bieden. Zo componeerde de Canadese bard Leonard Cohen in het midden van de jaren '60 zijn mooiste liedjes op het quasi verlaten Griekse eilandje Hydra en had hij bij zijn terugkeer in 1967 geen weet van de evolutie van de populaire muziek (beatmuziek, The Beatles, Beatlemania, The Rolling Stones, The British Invasion in Noord-Amerika, enz.). Maar er is ook de progressieve band Aphrodite's Child en even later de componist van filmmuziek en instrumentale hits Vangelis (Papathanassiou), ook één van de leden -naast Demis Roussos en Lucas Sideras- van Aphrodite's Child. In het begin van de jaren '70 scoorde de popgroep Axis ook enkele mooie hitjes in West-Europa. Maar Griekenland kan niet zonder Mikis Theodorakis en Melina Mercouri. Voor de populaire liedjes moet je dan weer bij Nana Mouskouri zijn. Hieronder volgen enkele van mijn Griekse favorieten.

Een van de grootste Griekse componisten aller tijden: Mikis Theodorakis.