************Populaire muziek van de vorige eeuw tot nu************
Woensdag 27 juni 2012
Egypte
Egypte
Vele Franse artiesten werden in Egypte geboren, al dan niet toevallig. Zo is er Richard Anthony die als Richard Btesh in Caïro het levenslicht zag. In 1959 startte hij een succesrijke carrière die in de jaren "60 een hoogtepunt kende meestal door Angelsaksische hits te vertalen. Hij zon zowel in het Frans als in het Engels (zonder Frans accent!). Zijn versie van "500 Miles" werd vertaald als "J'entends siffler le train" en verkocht meer dan 1,2 miljoen exemplaren. Ook zijn versie van "Ik heb mij dikwijls afgevraagd" van Bobbejaan Schoepen verkocht als "Je me suis souvent demandé" in alle Franstalige landen. Een tweede zanger die in Egypte werd geboren is Claude François. Zijn moeder was een Italiaanse maar zijn vader Aimé was een Fransman die als scheepscontroleur werkte op het Suezkanaal. Clo-Clo zag het levenslicht in Ismaïlia. Hij schreef het origineel van "My Way" (Comme d'habitude") en "My Boy" ("Parce que je t'aime mon enfant").En tenslotte is er Dalida die ook in Caïro op de wereld kwam uit Italiaanse ouders. Zij naturaliseerde zich later tot Française. In 1956 startte haar loopbaan als zangeres (daarvoor was ze al een gevierde actrice) met een cover van "Guaglione" dat zij bracht als "Bambino".Haar oorspronkelijke naam was Iolanda Cristina Gigliotti tot zij zich naturaliseerde tot Yolanda Gigliotti. Hieronder volgen enkele favorieten.
Richard Anthony met "Nouvelle vague" uit 1959:
Claude François met het orkest van Raymond Lefèvre (1965):
Dalida met "Bambino" uit 1956: Haar zangcarrière begon in 1956 en eindigde abrupt in 1986, een paar maanden vóór zij uit het leven stapte in 1987.
Over muziek uit Turkije is in het Westen weinig geweten. Die wordt dan meestal in verband gebracht met buikdansen. Maar er is zoveel dan alleen maar muziek bij de buikdans. In de jaren '90 hebben we in Europa ook kennis kunnen maken met de zanger Tarkan die een tweetal hits scoorde. In Istanboel was ik enkele weken geleden voor twee dagen en ik schafte mij dan ook de verzamelceedee "Pera Lounge" aan die ik in de winkel eerst had beluisterd. Hieronder enkele favoriete muzikale fragmenten:
Natuurlijk mocht Hadise uit de Kempen hier niet ontbreken met haar fraai resultaat op het Eurovisiesongfestival.
Een paar weken geleden vertoefde ik in Griekenland. Op enkele eilanden en ook op het vasteland om precies te zijn. Bij Griekse muziek denkt iedereen steevast aan de bouzouki en aan de sirtaki, maar Griekenland heeft nog veel meer te bieden. Zo componeerde de Canadese bard Leonard Cohen in het midden van de jaren '60 zijn mooiste liedjes op het quasi verlaten Griekse eilandje Hydra en had hij bij zijn terugkeer in 1967 geen weet van de evolutie van de populaire muziek (beatmuziek, The Beatles, Beatlemania, The Rolling Stones, The British Invasion in Noord-Amerika, enz.). Maar er is ook de progressieve band Aphrodite's Child en even later de componist van filmmuziek en instrumentale hits Vangelis (Papathanassiou), ook één van de leden -naast Demis Roussos en Lucas Sideras- van Aphrodite's Child. In het begin van de jaren '70 scoorde de popgroep Axis ook enkele mooie hitjes in West-Europa. Maar Griekenland kan niet zonder Mikis Theodorakis en Melina Mercouri. Voor de populaire liedjes moet je dan weer bij Nana Mouskouri zijn. Hieronder volgen enkele van mijn Griekse favorieten.
Een van de grootste Griekse componisten aller tijden: Mikis Theodorakis.
Ja, natuurlijk! De liedjes die over de zon, de maan, de zomer en de winter, sneeuw en regen, en dergelijke meer zijn gemaakt zijn legio. Ik geef een paar voorbeelden:
Het is eind mei veel te warm geweest en nu dragen we daar begin juni de gevolgen van:
Creedence Clearwater Revival was een band die op het Festival van Woodstock in augustus 1969 op het podium stond. Toch zul je John Fogerty en zijn kompanen niet zien in de documentaire en staat de groep ook niet op de LP vanwege strubbelingen met de platenfirma. Het regende toen drie dagen aan één stuk en Fogerty schreef er deze song over:
Tijdens het Festival van Woodstock in augustus 1969 regende het 3 dagen aan één stuk!
Robert Mitchum, Amerikaans acteur, sterft op 79-jarige leeftijd aan de gevolgen van longkanker. Naast een beroemd acteur (vooral Film Noir) was hij ook auteur, componist en zanger. Zo zong hij "The Ballad Of Thunder Road" uit de... film "Thunder Road" (1958). De song werd niet gebruikt in de film maar Bruce Springsteen zag een affiche en gebruikte die titel voor zijn gelijknamige compositie. Die film had een grote invloed op de latere B-films. Er is een scene met een wilde actervolging tussen Mitchum en politiewagens. Zijn auto stond later model voor het design van de Batmobile uit de TV-reeks. De song kan beschouwd worden als een prequel tot "Copperhead Road" van Steve Earle. De film had een grote invloed op de latere TV-reeks "The Dukes Of Hazzard". Discografie: LP "Calypso... is like so" (1957) - LP "That Man Robert Mitchum... sings" (1967) - "Little Old Wine Drinker Me" en "You Deserve Each Other", twee singles uit 1967.
Hij stierf één maand vóór zijn verjaardag.
°6 augustus 1917
De videoclip met de wilde achtervolging tussen Mitchum en de politiewagens.
Deze legendarische song werd geschreven door Chip Taylor, de broer van acteur Jon Voight (vader van Angelina Jolie). Taylor schreef ook "Wild Thing" dat wereldbekend werd in de versie van The Troggs (trouwens een cover). Maar wie bracht de originele versie van "Angel Of The Morning" op de markt? Dat was ene Evie Sands in 1967. Jammer genoeg ging haar platenfirma enkele tijd later overkop en daarom zijn de Amerikaanse versie van Merrilee Rush en de Europese van P.P. Arnold uit 1968 veel bekender bij ons. Dit is wat Arnold Rypens erover vertelt:
(o):
Evie Sands (1967)
label: Cameo
Kreeg ook Chip Taylor's Any Way That You Want Me, I Can't Let Go en Take Me For A Little While uit eerste hand. Noem Evie Sands daarom gerust de Monica Levinsky van Chip Taylor (die trouwens opvallend op Bill Clinton gelijkt). Evie's platenfirma ging failliet toen dit pas uit was. Toen een ramp, nu een collectors item. Angel Of The Morning is één van de meest gedraaide nummers op de Amerikaanse radio. Bij BMI registreerden ze zo maar eventjes 5 miljoen draaibeurten.
(c):
Merrilee Rush (1968), P.P. Arnold (1968), Billie Davis (1968), Joya Landis (1968) [reggae versie], Liliane St. Pierre (1968) [als Au revoir et à demain], Tremeloes (1969), Connie Eaton (1970), Jackie Ross (1970), Nina Simone (1971), Chip Taylor (1972) [auteur], Willeke Alberti (1972) [als Vlinder Van De Zomer], Olivia Newton-John (1974, Guys & Dolls (1977), Thelma Jones (1978), Melba Montgomery (1978), Dorothy Moore (1980), Juice Newton (1981), Grant & Forsyth (1988), Claw Boys Claw (1989), Pretenders (1994), Doran (1996) [als Laat Me Van Jou Zijn], Fugees (1997) [in Rumble In The Jungle], Shaggy feat. Rayvon (2001) [als Angel n°1 US, UK, D & NL; mix van de baslijn van The Joker en het refrein van Angel Of The Morning], Angel Band (2008), Twiggy (2011).
Maar dit is de enige, echte original en een collectors item bovendien.
Eind 1959 namen Peter Koelewijn en zijn band de trein in Eindhoven om af te reizen naar de studio en aldaar een demo op te nemen van een rock-'n-rollsong in het Nederlands! Ongehoord in die tijd! Zelfs in Nederland waren er toen opmerkingen over de taal van Peter (het Brabants) en met zijn Amerikaans accent hadden sommigen het ook al moeilijk. Toch wordt die eerste single van Peter & Zijn Rockets een geweldige hit in Nederland en België in 1960. In 1971 wordt de single opnieuw uitgebracht met hetzelfde succes. Een tweede heruitgave volgt in 1981 en een derde remake komt uit in 1989 met het rap duoMC Miker G & DJ Sven. Een unicum in de muziekgeschiedenis. Nooit eerder werd een song viermaal uitgebracht met zoveel succes. Hieronder staat een video met de geschiedenis van het ontstaan van de song en een reünie van de originele Rockets in 2009, vijftig jaar na datum. Peter Koelewijn houdt enorm van zijn compositie. Het enige minpunt is dat men steeds foto's of videoclips wou maken van de band op een dak. En dan te bedenken dat Koelewijn hoogtevrees heeft!
De volgende schijf van 15 jaren passeert de revue. Hieronder staan de liedjes die mij het best zijn bijgebleven. Niet altijd winnaars en soms helemaal vergeten door de programmamakers op de radio. De festivals van 1971 t.e.m. 1974 heb ik gemist maar vanaf 1975 keek ik weer regelmatig op zaterdagavond. Met heel vaak ontgoochelingen zoals: Cliff Richard, Mouth & MacNeal, Gigliola Cinquetti (die eigenlijk had moeten winnen), Ann Christy, Pierre Rapsat, Jean Vallée (die een tijdje de winnaar was in Palestina omdat de Arabische TV-zenders de show hadden afgebroken toen bleek dat Israel ging winnen), Lena Valaitis, Maribelle (de mooiste inzending van Nederland ooit!). In 1973 vielen Björn, Benny, Agnetha & Frida uit de boot met “Ring Ring” toen zij de nationale preselecties in Zweden verloren. Ze hielden er wel een West-Europese hit aan over. Groot was mijn verbazing toen ik een jaar later vernam dat Zweden het festival had gewonnen met een nieuwe groep. ABBA zei mij niets tot ik de platenhoezen zag en de vier Zweden herkende. Het nummer “Waterloo” vond ik niet zo denderend. ABBA heeft ontelbare mooiere nummers gebracht, maar die overwinning legde hen geen windeieren. Hierna volgen de chronologische deelnames, in volgorde van optreden.
1971 Jack In The Box – Clodagh Rogers (UK) Goeiemorgen morgen – Lily Castel & Jacques Raymond (BE) - Oorspronkelijk moesten Nicole & Hugo gaan maar door de geelzucht van Josy werden Castel & Raymond op het laatste moment opgetrommeld. Met alle gevolgen vandien. In 1973 kregen Nicole & Hugo een tweede kans maar hun prestatie en vooral hun mauve outfit waren ondermaats...
1972 Beg, Steal Or Borrow – New Seekers (UK) Après toi – Vicky Leandros (LUX) Als het om de liefde gaat – Sandra & Andres (NL)
1973 Eres tu – Mocedades (SP) Power To All Our Friends – Cliff Richard (UK)
1974 Waterloo – ABBA (ZW) Fleur de liberté – Jacques Hustin (BE) I See A Star (Ik zie een ster) – Mouth & MacNeal (NL) Si – Gigliola Cinquetti (ITA)
1975 Let Me Be The One – The Shadows (UK) Gelukkig zijn – Ann Christy (BE) Era – Wess & Dori Ghezzi (ITA) Dinge-Dong – Teach In (NL)
1976 Judy et Cie – Pierre Rapsat (BE) Save Your Kisses For Me – Brotherhood Of Man (UK)
1977 Rock Bottom – Lynsey de Paul & Mike Moran (UK) A Million In 1, 2, 3 – Dream Express (BE) - Hun “steenkolenengels” werd vooral in de Britse pers in de grond geboord.
1978 - L'amour ça fait chanter la vie – Jean Vallée (BE) – Hij werd dus 2de.
1979 - Raggio di luna – Matia Bazar (ITA)
1980 Theater – Katja Ebstein (DEU) Euro-Vision – Telex (BE) - De ironie van de song werd niet gesnapt en het trio eindigde onderaan het klassement.
1981 Johnny Blue – Lena Valaitis (DEU) – De Litouwse zangeres had moeten winnen. Zij werd 2de. Samson – Emly Starr (BE) – Niettegenstaande haar grote split werd ze slechts 13de.
1982 - Si tu aimes ma musique – Stella (BE) – Voor Stella Maessen was het de derde deelname: als lid van The Hearts Of Soul (“Waterman” - 1970) en als lid van Dream Express in 1977. Hoewel ze geen Frans sprak werd ze verdienstelijk 4de en kreeg ze punten van elk land.
1983 Dzuli – Danijel (YU) – 4de plaats maar hij had wel een West-Europese hit te pakken. Främling – Carola Häggkvist (ZW) – 3de positie.
1984 Ik hou van jou – Maribelle (NL) – Slechts 13de! I treni di Tozeur – Alice & Franco Battiato (ITA) – 5de plaats.
1985 - La det swinge (Let It Swing) – Bobbysocks! (N)
Een van de mooiste liefdesverklaringen die ik ooit heb horen zingen.
Iedere muziekliefhebber zou deze song moeten kennen. En toch heerst er veel verwarring over de componist ervan en wie de originele plaat heeft uitgebracht.
De song werd gecomponeerd door de Canadese singer-songwriter Joni Mitchell in het jaar 1967. Zij was toen nog onbekend en het lied werd nog datzelfde jaar opgenomen door de Amerikaanse zangeres Judy Collins op haar LP "Wildflowers" en uitgebracht als single in het begin van 1968. Ook in 1968 verscheen een versie van Dave Van Ronk onder de titel "Clouds". De song sloeg meteen aan en de covers waren legio. In het jaar 1968 waren er al coverversies van Harpers Bizarre, Frank Sinatra, Dion & The Belmonts als "From Both Sides Now", Anne Murray, Julie Felix en Davy Graham. In 1969 volgden Joni Mitchell zelf (de auteursversie maar technisch gesproken een cover), Neil Diamond, Nana Mouskouri als "Je n'ai rien appris", Chet Atkins en de Osmond Brothers. In 1970 nam Euson een mooie versie op en daarmee had hij als eerste Nederlandse Antilliaan een hit te pakken bij onze Noorderburen. Vervolgens namen Willie Nelson, Glen Campbell, de Tokens en Miek & Roel ook hun versie op. In 1972 werd een cover uitgebracht door de Nitty Gritty Dirt Band. Dianne Reeves volgde in 1984, dan Cleo Laine in 1989, Clannad & Paul Young in 1992, Dana Winner als "Dat ben jij" in 1996, Dolly Parton in 2005, Allison Moorer in 2008 en Susan Boyle in 2011. Zelden werden er zo snel zoveel coverversies van een song uitgebracht.
Joni Mitchell nam dus pas zelf een versie op in 1969 en die verscheen op haar tweede LP "Clouds". Een herwerkte jazzy versie verscheen in 2000. Joni Mitchell schreef nog legendarische nummers zoals "Big Yellow Taxi" en "Woodstock". Dat laatste nummer schreef ze uit verdriet omdat ze niet aanwezig kon zijn op het bewuste Festival (augustus 1969). Zij was toen het liefje van Graham Nash (ex-The Hollies) die er wel bij was met zijn kompanen David Crosby, Stephen Stills en Neil Young. Merkwaardig is wel dat Judy Collins niet alleen de carrière lanceerde van Joni Mitchell maar ook die van de Canadese bard Leonard Cohen. In 1967 coverde Collins op haar LP "Wildflowers" volgende nummers van Cohen: "Sisters Of Mercy", "Priests" en "Hey, That's No Way To Say Goodbye". Op datzelfde album stond naast "Both Sides Now" nog een ander nummer van Mitchell: "Michael From Mountains". Op de LP "Who Knows Where The Time Goes" uit 1968 coverde Collins "Bird On The Wire" en "Story Of Isaac" van Leonard Cohen.
Een hele mooie versie van J.B. Euson en het is vooral zijn zachte stem en de dwarsfluit die mij bekoren.
Op zaterdag 12 mei 2012 kwamen 6 muziekvrienden als naar jaarlijkse gewoonte weer samen om van gedachten te wisselen over hedendaagse muziek maar ook over platen van de afgelopen 60 jaar. Het is enorm boeiend om te luisteren naar muziek die de voorkeur geniet van je vrienden en waarmee je niet helemaal vertrouwd bent of die je een beetje in de vergetelhoek had geduwd. Kortom, het werd een gezellige avond waar er met een hapje en een tapje (met dank aan de gastheer) geluisterd werd naar boeiende muziek en achteraf nog over nagepraat werd. Het was ondertussen al de 6de reünie en wat mij betreft worden die samenkomsten er alleen maar gezelliger op. Op naar de volgende!
De spits werd afgebeten door Leo, onze gastheer, en het waren geen foute covers.
Dit is een mooie foto van Bette Davis maar haar "eyes" zijn niet te zien.
Marc zorgde als naar gewoonte voor een dubbele portie.
Willy bleef zijn favoriete muziekgenres getrouw.
Erwin is de benjamin in de groep maar weet ons toch elk jaar aangenaam te verrassen.
Pol is onze ouderdomsdeken en zijn keuze valt meestal op originals en rariteiten uit de jaren '50, '60 en '70. Dit jaar waren er zelfs enkele uit de jaren '80 en '90!
En tenslotte mijn eigenzinnige muziekkeuze van 1956 t.e.m. 2012.
Voor de liefhebbers van Vlaamse muziek staan hieronder drie links met artiesten van eigen bodem. Klik op onderstaande links en haal herinneringen uit je jeugd op.
Op dinsdag 24 april 2012 hield ik een causerie over 402 jaar muziekgeschiedenis. 200 Muzikale Personaliteiten die ons verlieten tussen 1594 en 1996 passeerden de revue. Het werd een eigenzinnige reis doorheen de tijd en aan de hand van anekdotes en minder bekende feiten werd een beeld geschetst van zangers, zangeressen, componisten en bouwers van muziekinstrumenten. Op tijd en stond werd er een audiofragment aan een foto gekoppeld. Ziehier enkele visuele nabeschouwingen:
De geïnteresseerde luisteraars waren van alle leeftijden.
Toen mijn causerie begon gingen alle lichten uit.
Gedurende bijna 3 uur sprak ik over mijn passie.
Tijdens de pauze was er gelegenheid om de droge keel door te spoelen.
Onverstoorbaar vertelde ik over meer dan 400 jaar muziekgeschiedenis.
Een droevig moment want op deze foto staan 3 overleden Beatles.
Jimi Hendrix werd net zoals ik ook op een 27 november geboren en dat schept een band.
Op dinsdag 24 april 2012 om 20 uur neemt Michel Colemans je mee op een eigenzinnige reis doorheen de geschiedenis van de muziek. Over een tijdspanne van meer dan 400 jaar waarin tal van muzikale personaliteiten ons verlieten wordt een beeld geschetst van zangers, zangeressen, componisten en uitvinders van instrumenten. Aan de hand van bekende feiten en minder bekende anekdotes vertelt hij over de evolutie van zijn passie.
Traditiegetrouw luister ik altijd naar een of andere Top 1000 of Top 2000 Aller Tijden in de periode tussen Kerstmis en Nieuwjaar. En telkens ben ik teleurgesteld omdat dezelfde nummers altijd maar terugkomen zoals "Bohemian Rhapsody" of "Summer Of 69", alsof Queen en Bryan Adams geen andere nummers uitgebracht hebben. In 2004 besloot ik dan maar een eigen Top 2000 samen te stellen. Intussen is die al uitgegroeid tot bijna een Top 3500. Regelmatig komen er nieuwe songs in of verschuiven ze naar voren of naar achteren. Toch is de Top 5 de laatste jaren niet meer gewijzigd. Hier komt ie:
Nr. 5 - House Of The Rising Sun - The Animals (1964)
Nr. 4 - Good Vibrations - The Beach Boys (1966)
Nr. 3 - All Along The Watchtower - The Jimi Hendrix Experience (1968)
Nr. 2 - Strawberry Fields Forever - The Beatles (1967)
Nr. 1 - I Am The Walrus - The Beatles (1967)
Jimi Hendrix, the guitar man...
Brian Wilson was het muzikale brein achter deze fantastische Amerikaanse groep.
Alan Price en Eric Burdon regeerden over deze Britse band.
The Beatles gefotografeerd door Richard Avedon in 1967.
ESC 1956-1970 * 15 jaren Eurovision Song Contest: 1956 – 1970
Van 1956 herinner ik mij niets. Waarschijnlijk was ik toen nog te jong of waren er geen merkwaardige liedjes uit het Europees Zangfestival van dat jaar gekomen. Vanaf 1957 zijn mijn herinneringen klaar en duidelijk. Tot 1965 volgden wij het Eurovisiesongfestival met het hele gezin rond de radio en vanaf 1966 konden we volgen via de televisie. Hier volgen de liedjes die mij zijn bijgebleven in volgorde van optreden en ik was het niet noodzakelijk eens met de uitslag en ik hou ook niet van alle liedjes. Bijlange niet! Toch zijn er mij 50 liedjes bijgebleven.
1957 Straatdeuntje – Bobbejaan Schoepen (België) 8ste/10 deelnemers Net als toen – Corry Brokken (Nederland) 1ste/10
1958 Nel blu dipinto di blu – Domenico Modugno (Italië) 3de/10 deelnemers
1959 Piove (Ciao, ciao, bambina) – Domenico Modugno (Italië) 6de/11 deelnemers Een beetje – Teddy Scholten (Nederland) 1ste/11 Hou toch van mij – Bob Benny (België) 6de/11
1960 Tom Pillibi – Jacqueline Boyer (Frankrijk) 1ste/13 deelnemers
1961 September gouden roos – Bob Benny (België) 15de/16 deelnemers Are You Sure? - The Allisons (UK) 2de/16
1962 Zwei kleine Italiener – Conny Froboess (Duitsland) 6de/16 deelnemers Katinka – De Spelbrekers (Nederland) 13de/16
1963 Dansevise – Grethe & Jorgen Ingmann (Denemarken) 1ste/16 deelnemers Elle était si jolie – Alain Barrière (Frankrijk) 5de/16 Waarom – Jacques Raymond (België) 10de/16 L'amour s'en va – Françoise Hardy (Monaco) 5de/16
1964 Dès que le printemps revient – Hugues Aufray (Luxemburg) 4de/16 deelnemers Warum nur warum – Udo Jürgens (Oostenrijk) 6de/16 Le chant de Mallory – Rachel (Frankrijk) 4de/16 I Love The Little Things – Matt Monro (UK) 2de/16 Non ho l'età – Gigliola Cinquetti (Italië) 1ste/16 Près de ma rivière – Robert Cogoi (Belgique) 10de/16
1965 't Is genoeg – Conny van den Bos (Nederland) 11de/18 deelnemers Als het weer lente is – Lize Marke (België) 15de/18 N'avoue jamais – Guy Mardel (Frankrijk) 3de/18 Se piange, se ridi – Bobby Solo (Italië) 5de/18 Poupée de cire, poupée de son – France Gall (Luxemburg) 1ste/18
1966 Un peu de poivre, un peu de sel – Tonia (Belgique) 4de/18 deelnemers Merci chérie – Udo Jürgens (Oostenrijk) 1ste/18 Dio come ti amo – Domenico Modugno (Italië) 17de/18 Fernando en Filippo – Milly Scott (Nederland) 15de/18
1967 L'amour est bleu – Vicky (Léandros) (Luxemburg) 4de/17 deelnemers Il doit faire beau là-bas – Noëlle Cordier (Frankrijk) 3de/17 Ik heb zorgen – Louis Neefs (België) 7de/17 Puppet On A String – Sandie Shaw (UK) 1ste/17 (Enige commotie vanwege haar blote voeten)
1968 La source – Isabelle Aubret (Frankrijk) 3de/17 deelnemers Congratulations – Cliff Richard (UK) 2de/17 (de gedoodverfde winnaar) La, la, la – Massiel (Spanje) 1ste/17 Jedan, dan – Dubrovacki Trubaduri (Joegoslavië) 7de/17
1969 (Grote commotie vanwege het ex-aequo van 4 winnaars) Vivo cantando – Salomé (Spanje) 1ste/16 deelnemers Boom-Bang-A-Bang – Lulu (UK) 1ste/16 De troubadour – Lenny Kuhr (Nederland) 1ste/16 Un jour, un enfant – Frida Boccara (Frankrijk) 1ste/16 Jennifer Jennings – Louis Neefs (België) 7de/16
1970 (Boycot vanwege de puntentelling: slechts 12 landen) Waterman – Hearts of Soul (Nederland) 7de/12 deelnemers Viens l'oublier – Jean Vallée (Belgique) 8ste/12 Knock, Knock Who's There? - Mary Hopkin (UK) 2de/12 Je suis tombé du ciel – David Alexandre Winter (Luxemburg) 12de/12 Gwendolyne – Julio Iglesias (Spanje) 4de/12 Wunder gibt es immer wieder – Katja Ebstein (Duitsland) 3de/12 All Kinds Of Everything - Dana (Ierland) 1ste/12
Het is algemeen geweten dat een foetus al van in de baarmoeder reageert op muziek. Welke muziek ik toen al hoorde zal ik nooit precies weten. Ik weet wel dat mijn vader hield van volksmuziek en mijn moeder van populaire muziek van o.a. Frank Sinatra en Elvis Presley. En als kleuter hoorde ik ze vaak meezingen met de radio. Niettegenstaande de vroege jaren '50 niet zo onbezorgd waren (de Tweede Wereldoorlog lag amper 6 jaar achter de rug toen ik geboren werd en de Koreaanse oorlog kondigde zich aan) hadden we in ons gezinnetje toch vaak mooie, prettige momenten. Hier zijn de liedjes die ik vaak in mijn kinderjaren hoorde: "Heidewitzka" van Willy Derby (1937) - "Jezebel" van Frankie Laine (1951) - "Kijk eens in de poppetjes van mijn ogen" van Annie De Reuver (1952) - "Twee ogen zo blauw" van Willy Derby (1951) - "Ziede gij me gere" van Will Ferdy (1951). Die liedjes zongen mijn ouders vaak mee met de radio die een centrale plaats bekleedde in de keuken.
Bedankt pa en ma dat jullie mij de liefde voor muziek hebben meegegeven. Ongeveer 3 jaar oud was ik toen.
Egypte
