Dinsdag 9 april 2013

Hits uit april 1973

Hits uit april 1973

De gedoodverfde winnaar van het Eurovisiesongfestival greep in 1973 alweer naast het hoogste schavotje. Vijf jaar daarvoor was hij nipt tweede geworden met zijn 'Congratulations' na de Spaanse Massiel en nu werd hij slechts derde na winnares Anne-Marie David (Groothertogdom Luxemburg - 'Tu te reconnaîtras') en de Spaanse groep Mocedades ('Eres tú'). In april 1973 kwam hij toch als eerste van al die Europese inzendingen in de BRT Top 30 terecht.

De Moody Blues zijn altijd een van mijn favoriete bands geweest. Ooit begonnen als een rhythm & blues-band (met covers van o.a. James Brown!) kende de groep in 1965 enkele hitsingles met Denny Laine (die nu bij Wings speelde). Vanaf 1967 begon de symfonische periode met 'Nights In White Satin' en een hele rist steengoede conceptelpees. En in april 1973 bewezen ze een heuse rock-'n-rollband te zijn.

In april 1973 werd mijn aandacht getrokken door dit singletje met een zeer lange intro, het scherpe riedeltje van het Hammondorgel en vervolgens een nieuwe soulstem die uit Amerika kwam met een boodschap en een hevig pleidooi om in harmonie samen te leven, ongeacht of je blank of zwart bent. Typisch voor het geluid van deze single is de drummachine. Het bleef voor de man uit Indiana helaas bij dit one-hit wonder.

The O'Jays hadden in april 1973 dezelfde boodschap als Timmy Thomas: ze vroegen aan iedereen over de hele wereld een ketting te vormen. Na 6 weken mocht onze kamer voor het eerst terug naar huis voor het weekend. Dat was geen sinecure: vrijdagavond verliet ik het kamp voor een wandeltocht van 7km naar Krefeld om daar de trein naar Keulen te nemen. De verbinding naar Brussel miste is zodat ik pas 's anderendaags rond de middag thuiskwam. De trein naar mijn verloofde had dus veel vertraging gehad. Hoe ik die zondagavond terugkeerde naar Sankt Tönis vertel ik later wel.

'Donna' was nog maar net uitgezongen of Godley & Creme samen met Gouldman & Stewart waren daar weer met een heerlijke doo-wop pastiche uit de jaren '50. Langzaam maar zeker evolueerde de band van poprock naar artrock. 'Johnny Don't Do It' is een kleiner hitje uit april 1973. De grote kleppers zaten er aan te komen!

Tijd voor een beetje muziekgeschiedenis: in 1971 was zangeres Lori Lieberman danig onder de indruk na het horen van 'Empty Chairs' gezongen door Don McLean (dus niet tijdens een concert). Zij vroeg aan het schrijversduo Charles Fox & Norman Gimbel daarover een song te componeren en bracht die in 1972 uit onder de titel 'Killing Me Softly With His Song', zonder succes evenwel. Roberta Flack kende veel meer bijval met dit nummer vanaf april 1973. De jongere generatie kent deze song natuurlijk in de versie van de Fugees uit 1996, met de afgekorte titel 'Killing Me Softly'.

Het origineel:

Geschreven door DJMICO1951 om 11:48 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Maandag 8 april 2013

Deuntjes uit april 1973

Deuntjes uit april 1973

Exact 40 jaar geleden werd dit plaatje uit december 1972 nog regelmatig gedraaid op de West-Duitse en Nederlandse radiozenders. Het was trouwens in april 1973 dat ik de cassette 'Greatest Hits' van deze Griekse popgroep kocht en bijgevolg was dit ook regelmatig te horen op onze kamer en in de kantine. Vangelis en Roussos hadden al een solocarrière uitgebouwd en het is drummer Loukas Sideras die op deze track uit de LP '666' de vocals voor zich neemt.

En dit is de b-kant van dat schijfje, ook al uit de elpee '666':

De 'crazy horses' waren nog maar net uit de hitparades verdwenen of de opvolger verscheen in april 1973 al in de hitlijsten. Bij deze songtitel moet ik altijd denken aan dat ene zinnetje dat we leerden tijdens de lessen telegrafie en morsecode: "the quick brown fox jumps over the lazy dog"...

De Amerikaanse singer/songwriter Mortimer Shuman was van Pools-Joodse afkomst en sprak vloeiend Frans. Hij was het die de liedjesteksten van Jacques Brel vertaalde in het Engels voor het Off-Broadway toneelstuk "Jacques Brel is Alive and Well and Living in Paris" uit 1968. Hij vestigde zich in Londen en Parijs en de twee zangers werden vrienden. In de jaren '60 componeerde hij samen met zijn goede vriend Doc Pomus menige hit voor o.a. Elvis Presley of The Drifters. Zijn allereerste single in het Frans werd eerst weinig gedraaid op de radiozenders vanwege te lang, maar uiteindelijk kwam de single dankzij het platenkopend publiek toch in de hitlijsten terecht in april 1973.

Gilbert O'Sullivan had zijn imago van zwerver uit de jaren '30 definitief afgezworen en hij veroverde nu de meisjesharten uit april 1973 met een modieuze haardos en soms met een openstaand hemd waardoor zijn borsthaar kon bewonderd worden. Zijn single 'Get Down' was steviger werk dan zijn voorgaande slows maar toch goed voor een Top-5 notering in die grasmaand.

De single die mijn voorkeur wegdroeg in april 1973 was deze 'Whisky In The Jar' van de Ierse band Thin Lizzy met de onvolprezen Phil Lynott aan de basgitaar. Sterkedrank was er niet te krijgen in onze kantine maar deze traditional werd toch luidkeels meegezongen, vooral door de Britse en Canadese soldaten die samen met onze Belgische compagnie van amper 100 dienstplichtigen in hetzelfde NAVO-kamp waren gelegerd.

Geschreven door DJMICO1951 om 14:51 Reageer op dit bericht

Zondag 7 april 2013

Hits uit maart 1973 (3)

Hits uit maart 1973 (3)

Eventjes op de radio gehoord in maart 1973 zowel op West-Duitse als op Nederlandse zenders. De archieven van onze eigen BRT Top 30 leren mij nu dat de single toen ook als nieuwkomer binnenkwam. Helaas werd het geen grote hit. The Tremeloes waren sinds 1966 een van mijn favoriete popgroepen omdat ze toen een hele goede versie uitbrachten van "Good Day Sunshine", een vrolijke compositie van Paul McCartney. En zo voel ik mij vanmorgen ook na een veel te lange winter en een berekoud begin van de lente.

In maart 1973 bracht de Nederlandse zanger Jan Gerrit Bob Arend Leverman dit soloplaatje uit. In 1969 zong hij nog bij de groep Gloria. Een tijdje later herdoopte die band zich tot Unit Gloria. Eerst was deze formatie de backing band van Alexander Curly en dan van Bonnie St. Claire. In 1974 koos Robert Long resoluut ervoor om te zingen in zijn moerstaal en met het album 'Voeger of later' zou hij warempel geschiedenis schrijven.

De 'Les Humphries Singers' waren een West-Duitse band geleid door de Britse zanger Les Humphries die al jàren in Hamburg woonde en van daaruit de West-Europese hitlijsten bestookte met aanstekelijke meezingers. Dit was de opvolger van de single 'Mexico' uit de maand maart 1973.

Wat een stem! Met haar gospelachtige composities stormde deze Amerikaanse zangeres met Canadese en Duitse roots regelmatig de West-Europese hitlijsten binnen. Met dank aan haar vleugelpiano en de formidabele blazerssectie. Het hoeft dan ook geen betoog dat deze single in maart 1973 recht naar de top steeg.

Maar de grootste verrassing uit maart 1973 kwam van de Britse band 'Electric Light Orchestra' o.l.v. Jeff Lynne, waarvan de naam spoedig werd ingekort tot ELO. Lynne had voor de intro goed geluisterd naar Ekseption ('The 5th') maar ook naar de klassieke grootmeester zelf. ELO was geëvolueerd uit 'The Move' en Roy Wood voelde hoe langer hoe meer dat hij leider àf was. In 1972 verliet hij dan ook de formatie om kort daarop terug te keren als 'Wizzard'. Hier is lange elpeeversie. Na de originele versie van Chuck Berry (1956) en de cover van The Beatles (1963) is dit voor mij ook een gedenkwaardige versie. De song werd ontelbare keren gecoverd.

Zowel Robert Long als Jeff Lynne droegen in die dagen een Afrokapsel vergelijkbaar met dat van Michael Jackson. Het was toen fel in de mode.

Geschreven door DJMICO1951 om 14:36 Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 april 2013

Hits uit maart 1973 (2)

Hits uit maart 1973 (2)

Terwijl Aphrodite's Child destijds West-Europa veroverde vanuit Parijs deed de zanger van de Griekse groep dat nu vanuit West-Duitsland. Van een progressieve band naar een commerciële popzanger: zijn keuze was op z'n minst verbazend, maar het zal hem geen windeieren gelegd hebben. Vanaf de maand maart 1973 was dit deuntje dan ook niet uit de ether weg te slaan. In een mum van tijd stond hij dan ook bijna overal op nummer 1, zowel in West-Duitsland, Nederland als in België.

De Griek Roussos kreeg in de maand maart 1973 toch hevige concurrentie van de Frans-Algerijnse zanger Sharif Dean die in Brussel zijn universitair diploma behaalde en er in contact kwam met popmuziek. Met behulp van de Vlaamse studiozangeres Evelyn D'Haese zong hij deze single recht naar de top. Het is de allereerste Belgische productie die op nr. 1 terechtkwam in de Nederlandse hitlijsten!

Het andere uiterste in de popmuziek was dan weer deze glamrock uit Engeland. Geregeld kwamen Engelse, Schotse en Canadese soldaten afgezakt naar onze kantine met hun luidruchtige platen van T. Rex, Status Quo en vooral Slade. Lucien en ik moesten dan geregeld op onze strepen staan vanaf maart 1973. Soms ging het er heftig aan toe maar er is nooit geweld aan te pas gekomen. En ze wisten dat we bij het minste wangedrag de tapkraan onverbiddelijk afsloten. En daar waren ze heel bang voor...

De Belgische dienstplichtigen die deel uitmaakten van de toenmalige 10de provincie waren niet verenigd in een vakbond maar onze generatie was veel mondiger dan onze voorgangers. Zo mochten we in onze vrije tijd rondlopen in burgerkleren, zelfs buiten het legerkamp en moesten onze haren ook niet al te kort geknipt zijn. De Britse soldaten die in dezelfde barracks gelegerd waren liepen daarentegen kortgeschoren rond want het waren beroepsmilitairen. Hier volgt een vakbondsdeuntje uit maart 1973.

De Nederlandse progressieve en symfonische rockband Earth & Fire was in maart 1973 bijzonder populair in West-Duitsland maar ook in het thuisland en in België want onderstaande single schoot in die periode binnen in de BRT Top 30. Zangeres Jerney Kaagman, de gebroeders Koerts, Hans Ziech en vooral drummer Ton van der Kleij geven tijdens deze act in het West-Duitse TV-programma 'Musikladen' het beste van zichzelf.

Let vooral op het accent in zijn voornaam!

Naast Sharif Dean staat studiozangeres Evelyn D'Haese.

Zangeres Jerney Kaagman.

Geschreven door DJMICO1951 om 16:40 Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 april 2013

LP-muziek uit 1973 (2)

LP-muziek uit 1973 (2)

In het voorjaar van 1973 stond Norman Whitfield constant aan de knoppen te draaien in de Motownstudio's. Deze elpee werd niet zijn meesterwerk maar toch een waardige opvolger voor 'All Directions' waarop o.a. 'Papa Was A Rolling Stone' stond. De alom geprezen componist/producer had The Temptations weer in de schijnwerpers gebracht. 'Masterpiece' verscheen in februari 1973.

Norman Whitfield stond ook aan de knoppen van die andere Motowngroep, tevens een van mijn favorieten. De composities waren inwisselbaar want sommige songs stonden zowel op het repertoire van The Temptations, The Undisputed Truth als van Rare Earth. Deze gelijknamige elpee werd ook in 1973 uitgebracht.

En in april 1973 was het de beurt aan Rare Earth om een elpee geproducet door Norman Whitfield uit te brengen. Het album heette simpelweg 'Ma' en mijn keuze viel vandaag op 'Hum Along And Dance', alweer een machtige compositie van de Amerikaanse meester-producer.

Rod Stewart en zijn Faces waren ook liefhebbers van soulmuziek in het algemeen en Motown in het bijzonder. In april 1973 brachten zij de elpee 'Ooh La La' op de markt en de single die daaruit werd getrokken was 'Cindy Incidentally'. Het werd helaas het vierde en laatste album van de rockgroep want tijdens de opnames boterde het al niet meer tussen Stewart en de rest van de band, vooral Ian McLagan en Ronnie Lane. In 1975 splitte de groep definitief en was Rod the Mod al lang aan een solocarrière aan het denken.

In mei 1973 werd de LP 'Now & Then' van The Carpenters uitgebracht met op de b-kant een heerlijke medley van oude hits aan elkaar geregen door een pseudo-DJ van een Amerikaans radiostation. In combinatie met hun hitsingle 'Yesterday Once More' was dit goed gevonden. Het 'Stars on 45'-concept zal hier wel de mosterd gaan halen zijn.

De knappe hoes van de LP 'Now & Then' van The Carpenters.

Geschreven door DJMICO1951 om 12:20 Reageer op dit bericht

Donderdag 4 april 2013

LP-muziek uit 1973

LP-muziek uit 1973

Tijd voor een overzicht van elpeemuziek uit het eerste semester van 1973. Op 14 januari werd het liveconcert van "The King" via satelliet door miljoenen mensen bekeken. De song is een parodie op het bluesgenre en werd gecomponeerd door James Taylor in 1970. Naderhand werd het concert op 33-toeren geperst en die plaat verkocht natuurlijk als zoete broodjes.

In februari 1973 werd de elpee 'Billion Dollar Babies' van Alice Cooper uitgebracht. Mijn keuze van vandaag is gevallen op 'Hello Hooray' dat later wellicht ook op single is verschenen. Onze Britse en Canadese kameraad-soldaten vonden deze band te gek en zij waren ons altijd een stapje voor. Zij leerden ons dan ook de nieuwste Angelsaksische muziek kennen.

De debuutelpee 'Can't Buy A Thrill' uit november 1972 had de prachtige single 'Do It Again' voortgebracht maar in maart 1973 leerden we in West-Duitsland een andere opwindende track van Becker/Fagen kennen. De gitaarsolo's zijn van Elliot Randall. Regelmatig kwamen Britse en Canadese soldaten in onze kantine of gingen wij bij hen en dan werden platen uitgewisseld en druk besproken.

Deze track komt uit de elpee 'Talking Book' die in oktober 1972 werd uitgebracht. Een eerste single daaruit was 'Superstition' en de song 'You Are The Sunshine Of My Life' werd pas in maart 1973 als single op de markt gebracht. De eerste regels worden gezongen door Jim Gilstrap en vervolgens valt de zangeres Lani Groves in.

Ik herinner mij dat die Britse soldaten gek waren op Roxy Music en reggaemuziek. De elpee 'Catch A Fire' van The Wailers werd in april 1973 uitgebracht. Van Bob Marley was er toen nog geen sprake en het is pas bij heruitgaven dat zijn naam op de hoes en op de vinylplaat werd bijgedrukt. Eric Clapton was ook een fan want hij zou een jaar later 'I Shot The Sheriff' coveren en zo Marley wereldbekend maken. De originele hoes is een lichtblauwe zippo-aansteker die bovenaan opengaat. De song '400 Years' werd geschreven door Peter Tosh.

De originele hoes verbeeldt een zippo-aansteker.

Het is pas bij latere heruitgaven dat de naam Bob Marley op de hoezen en op de vinylplaten verscheen.

Geschreven door DJMICO1951 om 16:53 Reageer op dit bericht

Woensdag 3 april 2013

Hits uit maart 1973 (1)

Hits uit maart 1973 (1)

Die 4 maanden in het opleidingscentrum van Mechelen waren voorbijgevlogen! Op 1 maart 1973 verhuisde onze kamer (16 man!) naar ons nieuw hoofdkwartier in West-Duitsland. Sankt-Tönis bij Krefeld lag zo'n 185 km oostwaarts. Onze 13de BE CIE TTR viel rechtstreeks onder het opperbevel van het NAVO hoofdkwartier in Rheindahlen. Tussen de dennenbossen kampeerden we in barracks samen met Engelse, Schotse en Canadese militairen en de vijand werd verondersteld van achter het IJzeren Gordijn te komen. De spreuk "Make love, not war" indachtig hing deze uptempoversie van 'Love Story' toen constant in de ether.

Het weer in Krefeld viel niet mee tijdens de maand maart 1973. Toen we in Mechelen vertrokken waren de eerste tekenen van de lente al zichtbaar maar in de bossen die ons kamp omringden lag er nog sneeuw. De winter zou daar nog 6 weken langer duren. Intussen konden we ons opwarmen op de tonen van Gary Glitter en zijn glamrock.

Voor de muziek waren we aangewezen op Nederlandse radiozenders want we lagen niet zo ver van Venlo verwijderd. De Duitse omroepen stonden toen nog bol van schlagers met bovenaan Freddy Breck, Vicky Leandros en consoorten. Geef mij dan maar de fantastische tweede single van deze Amerikaanse zangeres die in maart 1973 veelvuldig gedraaid werd.

De krokodillenrock van Elton John was nog maar net uitgezongen of daar verscheen zijn nieuwste single al in de hitlijsten van maart 1973. De post van "cantinier" stond vacant en liever dan op schietoefening te gaan zag ik de kans schoon en mocht ik voor de resterende 8 maanden mijn makkers van muziek voorzien in de kantine en de dorstigen laven.

De platen waren veel goedkoper in West-Duitsland en zeker in de NAVO-winkel van Rheindahlen. Onze soldij werd uitbetaald in Deutsche Marken zodat we geen verlies leden bij omwisseling in BEF. Ik kreeg een klein budget ter beschikking om moderne platen aan te kopen voor de kantine. Deze single van Bowie kocht ik dan ook als eerste in maart 1973. De titel is een knipoog naar Jean Genet, de Franse controversiële schrijver en politiek activist.

April Stevens en Nino Tempo.

Bowie wist zich als een kameleon snel een ander imago aan te meten.

Op dit hoesje staat hij nog met lang haar zoals in 1971.

Geschreven door DJMICO1951 om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 april 2013

Hits uit februari 1973

Hits uit februari 1973

Een buitenbeentje in de Belgische muziekwereld: Dan Lacksman scoorde in 1972 onder de naam 'Dan Lacksman Association' met 'The Flamenco Moog' en vervolgens stond hij van december 1972 tot februari 1973 in totaal 13 weken in de BRT Top 30 met deze instrumentale hit (Hoogste positie: nr. 13). Hij componeerde ook samen met Johan Verminnen 'Laat me nu toch niet alleen' en speelde daarop die wondermooie Moog synthesizer. Later vinden we hem terug in samenwerkingen met Two Man Sound en ook als derde lid van de groep Telex. Het cijfer 13 bracht hem dus geen ongeluk.

Hierboven een foto van de Baron Michelkazerne in Mechelen (bouwjaar 1898 - gesloopt in 1993), hèt opleidingscentrum van de Belgische transmissietroepen sinds de tweede wereldoorlog. Voorheen een kazerne voor de cavalerie. Ik was daar gelegerd tussen 2 november 1972 en 28 februari 1973.

Terwijl zijn broers nog op die "gekke paarden" galoppeerden schoot het jongste broertje van de Osmonds met zijn solosingle pijlsnel naar de hoogste regionen van onze hitlijsten in februari 1973. Bij het horen van die titel moet ik altijd aan The Beatles denken.

Tijd voor het serieuzere werk uit februari 1973. Kenny Loggins (singer/songwriter) en Jim Messina (ex-Buffalo Springfield en ex-Poco) ontmoetten elkaar in 1970 en besloten een duo te vormen. Deze single werd bij ons hun grootste wapenfeit.

Alweer een nieuwe band in onze hitparade van de maand februari 1973? Het duurde niet al te lang of we kwamen te weten dat dit een eenmansproject was van John Fogerty, nu Creedence Clearwater Revival definitief had opgehouden te bestaan. Op de elpeehoes kon je aan die 5 silhouetten trouwens goed zien dat het om Fogerty ging, zij het uitgedost met een cowboy outfit. Op latere heruitgaven van de elpee en op de ceedeehoesjes werd de naam 'John Fogerty' bijgevoegd. De song werd in 1952 geschreven door Hank Williams en 'Jambalaya' is de naam van een Kreools en Cajungerecht, een stamppot met veel garnalen, kip, rijst, selderij en allerhande sausjes.

Deze prachtige song hing al in de lucht sinds november 1972 maar geraakte pas in februari 1973 bij de 30 bestverkochte singles van ons landje. Over wie de Amerikaanse zangeres nu zingt zullen we allicht nooit te weten komen. Er waren anders genoeg kandidaten: Rod Stewart, David Geffen, Warren Beatty, David Bowie, David Cassidy of Cat Stevens. Feit is dat Mick Jagger meezingt in de achtergrond. Of ging die song dan toch over hem? Angela Bowie beweert dat zij de "wife of a close friend" is en dat Jagger toen door haar geobsedeerd was. Wij zongen in de kazerne luidkeels mee: "clouds in my coffee", als we tenminste niet van dienst waren. Met of zonder een wolkje melk: die legerkoffie was echt niet te drinken! Waarschijnlijk werd er kamfer in gemengd om de jonge rekruten kalm te houden...

Tijd voor een grote klepper! Altijd goed voor kippenvel, deze prachtige slow van de Amerikaanse soulzanger. Een nieuwkomer in de BRT Top 30 in februari 1973 en hij zou heus geen eendagsvlieg blijven. Hij weet als geen ander zijn buitenechtelijke relatie met "Mevrouw Janssens" zodanig te vergoelijken dat je hem zowaar meteen de absolutie zou geven. Heerlijk om op te dansen!

De originele elpeehoes uit 1972.

Geschreven door DJMICO1951 om 14:03 Reageer op dit bericht

Maandag 1 april 2013

Deuntjes uit januari 1973

Deuntjes uit januari 1973

De winter van 1972-1973 was bitter koud. In de kazerne van Mechelen kregen we dan ook lange warme jassen want het vroor gedurende vele dagen tot -5 °C. En als je op wacht stond of drilloefeningen moest uitvoeren was dat geen pretje. In janu...ari 1973 konden we ons dan ook opwarmen door in onze handen te klappen en met de voeten te stampen dankzij deze productie van Peter Koelewijn. Tussen al die plaatjes van december 1972 stond deze single nieuw genoteerd in de BRT Top 30 van begin januari 1973.

Januari 1973 - Hiernaast een foto van mij in het leger. Na de administratieve opleiding (telegrams versturen, morsecode aanleren, e.d.m.) volgden drill- en schietoefeningen en manoeuvres. Geen pretje bij vriestemperaturen van -5 °C. Ook niet met een FAL van 6 kilo op je schouder terwijl je vecht tegen een bronchitis met 40 graden koorts. Theo en Jean-Pierre voelden zich wel in hun sas...

Iets minder bekend dan de vorige singles was deze leuke meezinger van de broertjes Vegas. 'The Witch Queen of New Orleans' en 'Maggie' waren grote hits geweest, maar deze 'Fais Do' verzonk al na enkele weken in de vergetelheid. Toch nieuw in de hitlijst van januari 1973 tussen hoge toppers als Freddy Breck (goes classic) en Vicky Leandros (Deutsche Schlager/Bouzouki), die ik jullie en mij bespaar.

Is dit brulboei Jacques Vermeire die zijn keel openzet in het begin van het nummer? Neen, dus. Het was de nieuwe single van de glamrockband Sweet die in januari 1973 onze hitparade binnenschoot en die in het Verenigd Koninkrijk de eerste nummer 1 zou worden van de Britse band. Chinn & Chapman hadden weer toegeslagen, en hoe!

Dan ging het er in het Vlaamse landsgedeelte veel rustiger aan toe. En daar zorgde de honingzoete en donkerbruine stem van Louis Neefs voor in die bitterkoude januarimaand van het jaar 1973. Het nummer is een vertaling van de Italiaanse inzending voor het Eurovisiesongfestival van 1971 gezongen door Massimo Ranieri ('L'amore è un attimo'). Gelukkig mochten we van de legerleiding tijdens de weekends naar huis behalve als we de wacht moesten optrekken of als er manoeuvres waren. Zo herinner ik mij een zware verkoudheid die uitdraaide op een bronchitis. De legerarts stuurde mij dan maar met 40 graden koorts naar de verpleegzaal, een zolderkamer waar ik net onder een gebroken vensterraam moest uitzieken... Na hevig protest mocht ik dan toch naar huis waar mijn verloofde op mij zat te wachten.

Dit nummer uit 1972 werd oorspronkelijk opgenomen door de groep 'Undisputed Truth', zonder succes evenwel. Producer Norman Whitfield was niet blij en besloot zijn vroegere band The Temptations een nieuwe kans te geven. Zo verdwenen zijn poulains 'Undisputed Truth' en 'Rare Earth' op de achtergrond en werden The Temptations weer Motowns nummer 1-groep. De ingekorte single verscheen in onze hitlijsten op 20 januari 1973 en hieronder staat de formidabele lange elpeeversie die in september 1972 in de VS werd uitgebracht. "A rolling stone don't gather no moss!"...

De original uit 1972 (de intro lijkt sterk op 'The Ghetto' van Donny Hathaway):

Geschreven door DJMICO1951 om 16:17 Reageer op dit bericht

Zondag 31 maart 2013

Hits van eind december 1972

Hits van eind december 1972

Een van mijn favoriete soulplaten uit december 1972. Heerlijk om met z'n tweetjes de boogie op te dansen. Hetgeen mijn verloofde en ik dan ook regelmatig deden. Deze American rhythm & blues-, soul- en jazz-zangeres was al langer actief, maar dit was haar allereerste hit in de Benelux.

Elton John en Bernie Taupin konden niet alleen mooie ballades componeren. Getuige daarvan deze krokodillenrock uit december 1972. Maar ze hadden toch iets te veel geluisterd naar 'Runaway' van Del Shannon. Dat belette de jeugd van toen niet om dit plaatje massaal te kopen zodat het bij de 30 bestverkochte singles van dat jaareinde stond genoteerd.

Ondertussen kwam de 6de single van deze hard/glamrockband sinds het begin van zijn succes in 1971 de hitparades binnen. Iets minder succesrijk dan zijn voorgangers begon dit plaatje aan zijn steile klim in december 1972 maar bleef het begin 1973 steken op nummer 5. De track stond ook op het album 'Slayed?'.

De Amerikaan Vincent Furnier had met zijn band Alice Cooper een nog iets ruigere sound dan de Britse Slade. Als ik deze hardrocker hoor moet ik altijd onwillekeurig denken aan de grootscheepse verkiezingscampagnes in de VS en dan duikt het beeld van Uncle Sam met zijn stars & stripes en zijn hoge hoed altijd voor mij op. Ook deze single is afkomstig uit de BRT Top-30 van december 1972.

De jongste van de Jackson Five was toen 14 jaar oud en waagde zich aan een solocarrière. Zijn broertje Randy was nog 3 jaar jonger maar die maakte toen nog geen deel uit van de boysband. Dit was de eerste grote solohit van Michael Jackson die op 30 december 1972 in de BRT Top-30 genoteerd stond. Ik heb de film nooit gezien maar dit was wel degelijk het thema uit een prent die het levensverhaal vertelde van een... rat.

Dat het nooit regende in het zuiden van Californië vond ik een zeer interessant gegeven. Die regio associeerde ik met Zorro en de nabije grens met Mexico. Het duurde toch nog tot 2002 eer ik dat aan den lijve mocht ondervinden toen ik mijn vrienden in Los Angeles ging bezoeken. Deze toffe single stond ook in de hitlijsten op 30 december 1972.

Dat Junior Campbell uit de Schotse popgroep The Marmalade kwam wist ik niet op 30 december 1972. Ik was meteen weg van die sound. Tevergeefs zocht ik naar dat singletje want in die periode was ik gelegerd in Mechelen en had ik weinig vrije tijd. Het duurde dan ook 30 jaar eer ik het terugvond op een compilatie-cd. Hallelujah!

Paul McCartney die veroordeeld wordt voor 5 cannabisplantjes die op zijn boerderij in Schotland groeiden. Dat was pas nieuws! Zijn single 'Hi Hi Hi' stond op 30 december 1972 toch genoteerd in de BRT Top-30 niettegenstaande de BBC de song alweer in de ban sloeg, want de Britse programmamakers hoorden alleen maar 'high high high'. Deze stampende rocker wordt in de clip voorafgegaan door een zeer kort interview van Macca.

Omstreeks Kerstmis 1972 kreeg ik dit singletje van mijn verloofde cadeau. Wat ik toen niet wist is dat het reeds een jaar eerder werd uitgebracht zonder succes. Een jaar later was het meteen raak met dank aan het Harlem Community Choir maar de oorlog in Vietnam was helaas nog altijd niet voorbij. Toch duurde het tot begin januari 1973 eer de single in de BRT Top-30 binnenkwam en zelfs tot in de Top-10 geraakte. Zo, dit was mijn muzikaal jaar 1972 en op de tonen van een kerstplaatje wens ik iedereen een Vrolijk Paasfeest. Dat moet kunnen want de seizoenen verschuiven toch altijd maar meer en meer...

Ongelooflijk hoe zwart Michael Jackson er toen uitzag!

Raar maar waar: dit plaatje uit 1971 werd opnieuw uitgebracht voor Kerstmis 1972 en het kwam pas binnen in de BRT Top-30 begin januari 1973.

Geschreven door DJMICO1951 om 18:22 Reageer op dit bericht

Zaterdag 30 maart 2013

Deuntjes uit november/december 1972

Deuntjes uit november/december 1972

In het kielzog van het succes van The Partridge Family kwam dit Amerikaans tieneridool de BRT Top-30 binnen op 11 november 1972. De wondermooie compositie is van Felix Cavaliere en Eddie Brigati. The Young Rascals brachten de song voor het eerst uit in 1967 en Dusty Springfield coverde hem in 1970.

Hierboven een foto van enkele kamergenoten in de kazerne die net als ik eind 1972 ook van wacht waren tijdens de eindejaarsfeesten. We hebben er het beste van gemaakt...

Het is vooral de sound van de accordeon die mij bekoort:

Eindelijk nog eens een knappe soulplaat uitgebracht op het Polydor-label maar in de beste Motown-traditie. Deze single stond op 11 november 1972 dan ook genoteerd tussen de 30 bestverkochte plaatjes van dat ogenblik.

Verstomming alom toen deze single voor het eerst werd gehoord op de radio. Waren dit The Beatles? Niet dus! Het duurde niet lang voor we vernamen dat George Kooymans achter dit project stak, zowel qua compositie als qua productie. De stem van Bas Muys klonk net als die van John Lennon en hij zou veel later gevraagd worden voor 'Stars on 45' (The Beatles Medley). Ook dit was een nieuw geluid in onze hitparade van december 1972.

De rocker Ricky Nelson was volwassen geworden, heette voortaan Rick, had zijn vetkuif ingeruild voor een modieus seventies kapsel en speelde nu country & western i.p.v. rock-'n-roll. Zonder succes evenwel en daarover bekloeg hij zich op deze single. Tijdens een van zijn optredens met The Stone Canyon Band in het Madison Square Garden waar John & Yoko met George Harrison incognito in het publiek zaten stal Chuck Berry de show en werd Nelson straal genegeerd en zelfs uitgejouwd. In tegenstelling tot wat velen denken waren Howard Hughes of Bob Dylan niet aanwezig (zie link onderaan). En, oh verrassing, met deze single had hij in december 1972 toch wel weer een hit te pakken zeker!

Helemaal onderaan staat een link waarin een verklaring wordt gegeven voor "Mr. Hughes hid in Dylan's shoes". December 1972 gaf ons ook de allereerste single van een nieuwe groep met vier muzikanten die al langer bezig waren: Graham Gouldman schreef hits voor o.m. The Yardbirds, The Hollies en Herman's Hermits en Eric Stewart kwam uit 'Wayne Fontana & The Mindbenders'. Kevin Godley, Lol Creme en Eric Stewart brachten onder het pseudoniem Hotlegs 'Neanderthal Man' (1970) uit. Jonathan King was de producer van deze Zappa-achtige parodie op het doo-wop genre (denk aan Ritchie Valens zijn gelijknamige single) en de melodie en de manier van zingen herinnert aan 'Oh! Darling' van The Beatles. Kortom een heerlijke band om in de toekomst rekening mee te houden.

Deze Nederlandse formatie bracht o.l.v. zanger Jacques Kloes zowaar als één van de eerste popgroepen in de Benelux een single uit die de luchtvervuiling en andere pollutie aankloeg. Heerlijke trompetsound uit de BRT Top-30 van december 1972. Uche, uche!

De Jackson 5 kregen zowaar hevige concurrentie van vijf Osmond broertjes in december 1972. In die periode was Paul VDB Minister van Defensie en wij kregen toen wekelijks worstenbrood in de Baron Michelkazerne voorgeschoteld. Zou daar toen ook paardenvlees ingezeten hebben?

Maar de allermooiste uit december 1972 vond ik deze single van alweer een nieuwe Amerikaanse formatie. Met deze deun in mijn hoofd trok ik altijd goedgemutst huiswaarts tijdens de weekends als ik tenminste niet van wacht was...

Grappig detail: onderaan rechts staat een muzikant (met de muts) die als twee druppels water lijkt op een kamergenoot in de legerkazerne.

Millie Jackson wist als geen andere haar fans te bekoren...

Deze emoticon diende als model voor het kenmerk van de Belgische new beat-beweging uit de jaren '90.

Alleen Little Jimmy en Marie ontbreken op de foto.

Bijlagen

http://en.wikipedia.org/wiki/Garden_Party_(Rick_Nelson_song)

Geschreven door DJMICO1951 om 15:32 Reageer op dit bericht

Vrijdag 29 maart 2013

Muziek uit november 1972

Muziek uit november 1972

Op 4 november 1972 kwamen enkele nieuwkomers de BRT Top-30 binnen en één van die singles was het thema uit de film 'The Godfather' geregisseerd door Francis Ford Coppola en gebaseerd op een misdaadroman geschreven door Mario Puzo. De Amerikaanse crooner Andy Williams overleed op 25 september 2012 op 84-jarige leeftijd.

Hiernaast links een fotootje van mij uit november 1972, toen ik 21 jaar oud werd.

Een tweede nieuwkomer was een single uit 1970 die gebruikt werd als thema van een Amerikaanse TV-serie waarin Shirley Jones en David Cassidy speelden. De song werd geschreven door Tony Romeo die ook verantwoordelijk was voor o.m. 'Indian Lake', 'I'm Gonna Make You Mine' en 'Oh Boy (The Mood I'm In)'. Sessiegitarist Larry Knechtel speelde gitaar op de single. Maar bij ons verscheen hij dus pas in de hitlijsten op 4 november 1972.

En ook deze Noorderbuur kon in november 1972 even van het succes proeven met een heus countrynummer. Na deze single hoorde ik niets meer over hem zodat dit een typische eendagsvlieg blijft. De steelgitaar doet mij denken aan 'It's A Beautiful Day' van Pendulum. Boudewijn de Groot was de producer van Don Rosenbaum, hij speelde tevens gitaar op deze song en Frans Doolaard (van de Chico's en de Kilima Hawaiians) steelgitaar.

Op 11 november 1972 kwam deze fantastische single de BRT Top-30 binnen en mijn verloofde kende al vlug mijn muzikale smaak want ik kreeg hem van haar cadeau voor mijn 21ste verjaardag. Donald Fagen en Walter Becker werden dan ook de komende jaren mijn beste maten, zij het via hun elpees.

Van de weinige momenten waarop we vrij van dienst waren in de kazerne maakten we gretig gebruik om naar muziek te luisteren op onze transistor of via de cassettespeler. Deze meeslepende melodie hing regelmatig in de ether vanaf midden november 1972.

Via de langspeelplaat bereikte ons een heel andere soort muziek dan de commerciële deuntjes uit de hitparades. In november 1972 bracht de Amerikaan Lou Reed zijn elpee 'Transformer' op de markt onder het goedkeurend oog van David Bowie met daaruit deze rockende "visjes"...

Een ander hoogtepunt uit die LP is ook deze prachtige ballade:

Het was al een tijdje geleden dat The King met een uptempo nummer in de hitparade stond. Dat was het geval op 11 november 1972 met deze rocker geschreven door ene Dennis Linde. In het tijdperk zonder Google of YouTube wist ik niet dat dit slechts een cover was.

Want de original was van deze Amerikaanse "Alexander de Grote":

De allermooiste melodie uit die sombere en koude maand kwam op 11 november 1972 binnengeslopen in de BRT Top-30 om er vele weken te vertoeven. Het was de zoveelste compositie van Gilbert O'Sullivan. Op het einde van het nummer kom je eindelijk te weten wie Clair eigenlijk is. Dat truukje werd in 1976 nog eens overgedaan door de toenmalige winnaars van het Eurovisiesongfestival.

Een maxi-single!

Lou Reed ging in 1972 op de travestietentoer...

Onderstaande link vertelt wie Clair eigenlijk is...

Bijlagen

http://nl.wikipedia.org/wiki/Clair_(nummer)

Geschreven door DJMICO1951 om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 28 maart 2013

Rock, pop, soul en leger in 1972

Rock, pop, soul en leger in 1972

Deze mooie instrumentale song schreef Thijs van Leer voor de achtergrondzangeres Sylvia Alberts, die destijds net als hijzelf in de cabaretgroep van Ramses Shaffy werkte. Jan Akkerman speelt gitaar en kreeg in 1972 veel respect van collega Eric Clapton. Het nummer is ook te vinden op de elpee 'Focus III'.

En met deze song stak Jan Akkerman zelfs Carlos Santana naar de kroon. Uit de LP 'Moving Waves' aka 'Focus II' uit oktober 1971 en veel gehoord op de radio in 1972:

Eric Clapton had deze Amerikaanse zanger/gitarist al in 1970 ontdekt want hij maakte toen diens compositie 'After Midnight' wereldbekend. Uit de LP 'Naturally' verscheen in april 1972 deze single in de U.S. Charts. 'Laidback music' om bij weg te dromen...

En hier is de auteursversie van 'After Midnight' uit hetzelfde album met als bonustrack 'River Runs Deep':

Enkele weken na zijn echtscheiding nam The King in 1972 zijn versie op van dit countrynummer. Het verscheen in de VS op de b-kant van zijn nieuwe single 'Seperate Ways' maar in het VK was het net andersom. Wat moet Priscilla gedacht hebben toen zij deze twee songs hoorde?

Dit is de originele versie, ook al uit 1972:

Voor deze Franse artiest van Armeense afkomst heb ik heel veel respect. Van deze song bracht hij later ook een Engelse versie uit. ('The Old Fashioned Way') en het is één van mijn favoriete Aznavour-nummers. 'Les plaisirs démodés' verscheen op single in 1972.

U vraagt, wij draaien:

Dit is een eendagsvlieg uit 1972 die regelmatig opduikt in muziekquizzen. Jay Ferguson en Mark Andes (ex-Spirit) richtten de band op in 1971 en samen met broer Matt Andes en William 'Curly' Smith maakten zij deel uit van deze Amerikaanse rockgroep. De naam werd ontleend aan een nummer van Chuck Berry uit 1958: 'Joe Joe Gun'. Een paar keer gehoord op de radio in 1972 en daarna nooit meer want zelfs in de VS bleef het bij dit one-hit wonder.

Nog zo'n plaat die tijdloos is. Oorspronkelijk verscheen het nummer op de LP 'Acid' uit 1968. De single was geen hit in 1969 maar dankzij het hevig pluggen van Radio Veronica werd het alsnog een succes in de discotheken voor Ray Barretto in 1972. Hij maakte ook deel uit van de Fania All Stars.

Intussen zijn we weer aanbeland in oktober 1972 toen deze prachtige ballade even op de radio te horen was en in Nederland zelfs een klein hitje werd. Niet te verwarren met de gelijknamige Schotse zanger want zelfs in 'Hit Dossier' staat deze Amerikaanse countryzanger geklasseerd onder 'The Sensational Alex Harvey Band'!

Op 25 oktober 1972 raasde Hurricane Smith als een orkaan de BRT Top-30 binnen met een compositie van Gilbert O'Sullivan. Zijn stem was niet van de zachtste maar die onweerstaanbare saxofoon maakte veel goed.

Diezelfde 25ste oktober 1972 schoot CCR de Top-30 binnen met een cover van een machtige compositie van Screamin' Jay Hawkins. Het nummer stond al op de eerste elpee uit 1968 en dankzij deze re-issue werd het alsnog een Top-10 hit voor de inmiddels gesplitte band. Het fantastisch nummer zou in 1990 nog eens uitgebracht worden op single. Tijdloze klasse!

Ondertussen was mijn oproepingsbevel binnengekomen waarin 4 maanden opleiding in Mechelen werden aangekondigd en ook 8 maanden West-Duitsland in onze toenmalige 10de provincie, de Belgische Strijdkrachten in Duitsland. Er stak ook een treinkaartje bij voor een enkele reis van Brussel-Centraal naar Nekkerspoel. Toen ik op 2 november 1972 gepakt en gezakt door de hevige koude naar de Baron Michelkazerne trok spookte deze song door mijn hoofd...

U.K. Single

U.S. Single

Slechts een b-kantje...

1969

1972 re-issue

1968

1972 re-issue

Op 2 november 1972 ging ik naar Mechelen om mijn dienstplicht te vervullen.

Geschreven door DJMICO1951 om 17:18 Reageer op dit bericht

Woensdag 27 maart 2013

Ballades, pop, glamrock en soul uit 1972

Ballades, pop, glamrock en soul uit 1972

Roland Kent LaVoie speelde in 1961 nog in een lokaal groepje genaamd The Rumours samen met Gram Parsons en Jim Stafford. In 1972 schreef hij onder het pseudoniem Lobo deze prachtige slow voor The Hollies, die de song nooit opnamen. Hij nam hem dan maar zelf op en het resultaat was een grote hit.

Muziek en film, het blijft een machtige combinatie! De Britse singer/songwriter, acteur, dichter en platenproducer Ewan MacColl schreef deze wondermooie ballade in 1957 voor Peggy Seeger, de halfzus van Pete Seeger, toen hij nog getrouwd was met zijn eerste echtgenote. Na zijn scheiding hertrouwde hij met de Amerikaanse folkzangeres Peggy Seeger. Kirsty MacCall werd geboren uit zijn tweede huwelijk: Jean Newlove was haar moeder. Ewan MacColl was in totaal driemaal getrouwd en zijn echte naam was James Henry Miller. De song stond op de LP 'First Take' van Roberta Flack uit 1969 (!) en Clint Eastwood zette de ballade op de soundtrack van zijn film 'Play Misty For Me' (1971). De platenmaatschappij zag zich verplicht het lied op single uit te brengen met als gevolg een grote internationale hit in 1972. Hoe een dubbeltje rollen kan...

Deze Amerikaanse singer/songwriter met Canadese en Duitse roots had een krachtige stem. Zij zat vaak achter een grote vleugelpiano en wist als geen andere rock, pop en jazz te mengen tot aanstekelijke composities. Hier is een zeldzame clip te zien uit november 1972.

Deze song, die gaat over rassendiscriminatie, werd al in 1954 geschreven en opgenomen door Pete Seeger in 1956, gevolgd door Sammy Davis Jr. in 1957. The Maytones uit Jamaïca en Greyhound uit het VK namen een reggaeversie op in 1971. Toen Three Dog Night de versie van Greyhound hoorde, waarin de originele lyrics waren aangepast, namen de Amerikanen hun eigen versie op in 1972 met als gevolg een groot internationaal succes in de nazomer van dat jaar. De originele lyrics uit 1954 luiden als volgt: "Their robes were black, their heads were white, the schoolhouse doors were closed so tight, nine judges all set down their names, to end the years and years of shame."...

Goede wijn behoeft geen krans... Wat kan ik meer zeggen over deze single uit 1972? Alles past perfect in mekaar: de melodie, de stem, de orchestratie, de tekst. In iets meer dan drie minuten vertelt de Ierse zanger hier zijn trieste leven (alhoewel hij het tegendeel beweert) en zoiets waren we sinds de gloriedagen van Ray Davies en The Kinks niet meer gewoon.

Elton John was blijkbaar een fan van David Bowie want deze song herinnert sterk aan 'Space Oddity' en 'Life On Mars?'. "Mars ain't the kind of place to raise your kids - In fact it's cold as hell" zingt hij en dat was goed gevonden. Deze single getrokken uit zijn LP "Honky Chateau" schoot dan ook als een raket naar de hoogste regionen van de hitparades in 1972.

Deze Amerikaanse singer/songwriter, gitarist en pianist leerde ik kennen toen hij nog deel uitmaakte van de 'Mad Dogs & Englishmen', de dolle bende muzikanten van Joe Cocker tijdens zijn Amerikaanse tournee na Woodstock. Deze parel stond op de LP 'Carney' (1972) van Leon Russell, de man met de lange witte baard en de hoge hoed. Zijn compositie werd later gecoverd door George Benson en The Carpenters. En dan te bedenken dat dit kleinood slechts op de b-kant stond van de single 'Tight Rope'.

Hier is de a-kant van de single die in ons land volledig de mist inging in 1972:

Deze Britse groep uit Birmingham had in augustus 1972 een hitje in het Verenigd Koninkrijk met de single 'Standing In The Road'. De sound doet mij onwillekeurig denken aan die van Slade. Ik zou het plaatje dan ook klasseren onder het fenomeen glamrock.

De Amerikaanse zangeres Lyn Collins werd ontdekt door James Brown, die hier trouwens op de achtergrond te horen is samen met The J.B.'s. Haar bijnaam was "Female Preacher". In 1972 was dit geheid een floorfiller in de Brusselse discotheken. In 1988 werd de single opnieuw uitgebracht met nog meer succes. "Yeah! Woo!" en "It takes two to make a thing go right" werden later meermaals gesampled in 'hip-hop' en 'drum and bass', maar dit was wel degelijk soul/funk uit 1972, geproducet door "The Godfather of Soul".

En plots stak de platenmaatschappij 'Philadelphia International' de soul- en funkreuzen Motown en STAX naar de kroon met een hele nieuwe lichting artiesten. In oktober 1972 waren The O'Jays de eersten om vanuit de VS Europa en de rest van de wereld te veroveren met hun dansbare soulmuziek. De groep was al actief sinds 1958 en na vele personeelswisselingen nam het schrijversduo 'Gamble & Huff' de touwtjes in handen en schudden beide heren de ene hit na de andere uit hun mouw, ook voor andere groepen. Maar daarover later meer...

Geschreven door DJMICO1951 om 16:28 Reageer op dit bericht

Dinsdag 26 maart 2013

Rock, re-issues, ska en pop uit 1972

Rock, re-issues, ska en pop uit 1972

In juni 1972 bracht The Move deze laatste single uit geschreven door Jeff Lynne die -zoals eerder vermeld- langzaam maar zeker het laken naar zich toe trok en Roy Wood in de wind zette. Het werd geen hit. Lynne zou de song heropnemen met het Electric Light Orchestra... in 1977.

Chris Andrews schreef menige hit voor Sandie Shaw maar zijn compositie uit 1969 werd geen hit in het Verenigd Koninkrijk. In de Benelux daarentegen wel en een heruitgave uit 1972 zou deze mix van pop en ska nog bekender maken.

Deze single uit 1967 werd in augustus 1972 opnieuw uitgebracht. Plots was blue beat of ska enorm populair in de discotheken. Lou Deprijck die ik in die periode tegen het lijf liep in 'Le Noeud' zou het genre later oppikken en er hopen geld mee verdienen met zijn single 'Kingston, Kingston'. Ook de Britse groep Madness herontdekte deze Jamaïcaanse singer/songwriter en producer en zou vanaf 1979 een heuse skarevival teweegbrengen.

Nog zo'n leuke re-issue (het origineel komt uit 1964):

De vroegere zanger van The Zombies probeerde eerst solo door te breken in 1969 als Neil MacArthur, met succes overigens, maar in 1972 bracht hij twee schitterende singles uit onder zijn eigen naam. In deze song verwerkt hij zijn breuk met een bekend fotomodel/actrice Caroline Munro. Blunstone kreeg enige airplay in de Benelux maar zijn single flopte helaas.

Op de b-kant stond deze parel geschreven door Denny Laine die in 1972 deel uitmaakte van de groep Wings en die in de mid-sixties nog zong bij The Moody Blues:

Nog een hele leuke song uit de elpee 'Paul Simon' die ook als single werd uitgebracht in mei 1972. De unieke percussiesound werd gecreëerd met een "cuica", een Braziliaans druminstrument dat vaak gebruikt wordt in sambamuziek.

Deze moderne bewerking van een compositie van Tchaikovsky door Kim Fowley is ook heel leuk. De single stond in 1962 op nr. 1 in het VK en de re-issue kwam op nr. 20 terecht in juli 1972.

Ook Emerson, Lake & Palmer waren fans want de song stond op de LP 'Pictures At An Exhibition' uit november 1971 en was altijd een hoogtepunt tijdens hun live optredens. Kijk en luister maar:

Deze noveltysong werd in 1952 geschreven door Dave Bartholomew en de cover van Chuck Berry werd zijn enige Amerikaanse nr. 1 hit in juli 1972. De moraalridders stonden meteen op hun achterste poten en de single werd dan ook meestal geweigerd op sommige radiostations. Niet echt mijn ding maar een grote hit kon ik jullie moeilijk onthouden. Dit is de lange versie die later dat jaar op de elpee 'The London Chuck Berry Sessions' stond. Twee leden van de Average White Band, gitarist Onnie McIntyre en drummer Robbie McIntosh, speelden mee op de single.

De Schotse soulband 'Average White Band' brengt mij dan naadloos bij de Amerikaanse jazzformatie 'The (Jazz) Crusaders', want deze geweldige dansplaat werd iets later ook op het repertoire van de kiltdragers gezet. Maar dit is de enige, echte original uit 1972.

Het populaire TV-programma 'The Persuaders' met Roger Moore en Tony Curtis in de hoofdrollen zorgde ervoor dat dit leuk deuntje vaak werd gespeeld op radio en televisie in 1972. In Vlaanderen heette het feuilleton 'De Speelvogels' en in Nederland 'De Versierders'. De glansrol in het orkest van John Barry was weggelegd voor de Moog synthesizer!

Prachtige b-kant, ooit gebruikt in een reclamespotje voor shampoo (Sunsilk):

1969 single

1972 re-issue

Het origineel.

1962 single

Re-issue 1972

LP van ELP.

'The London Chuck Berry Sessions' LP

Geschreven door DJMICO1951 om 15:44 Reageer op dit bericht

Maandag 25 maart 2013

Ballade en soul/jazz/funk uit 1972

Ballade en soul/jazz/funk uit 1972

In 1972 had deze Franse zanger nog eens een grote hit te pakken. Met de Paasvakantie in het vooruitzicht zingt Polnareff nog eens deze mooie slow met het geluid van een slidegitaar. Deze all-round muzikant is nog altijd actief en speelt niet alleen piano maar ook gitaar, bas, keyboards, xylofoon, synthesizer en percussie.

Aan de overkant van de grote plas was de familie Staples ijverig bezig met het opnemen van muziek. De groep begon met gospel en rhythm & blues. In 1972 werd deze fantastische single bekend in de West-Europese discotheken onder de noemer 'soul music'.

De opvolger uit datzelfde jaar was even opwindend als dansbaar:

Afrobeat of wereldmuziek maakte in 1972 ook opgang. Deze plaat werd hevig geplugd door Radio Veronica. Emmanuel 'Manu' N'Djoké Dibango werd geboren in Kameroen en veroverde de wereld met zijn mix van jazz, funk en traditionele muziek via de New Yorkse discotheken. De song werd vaak gecoverd en gesampled, vooral toen Michael Jackson in 1982 de zin "ma-mako, ma-ma-sa, mako-mako ssa" gebruikte voor zijn song ' Wanna Be Startin' Somethin' '.

Joseph Arrington, Jr. alias Yusuf Hazziez kwam uit Texas en met zijn 'southern soul' kreeg hij vele dansers op de vloer. Vanwege zijn unieke manier van zingen wordt Joe Tex vaak de grondlegger van de rapmuziek genoemd. Ook Quentin Tarantino is een fan want hij gebruikte de song voor de soundtrack van 'Reservoir Dogs' (1992).

In september 1972 bracht de Braziliaan Eumir Deodato de Almeida zijn elpee 'Prelude' op de markt met daarop deze moderne jazz/funk bewerking van een bekende compositie van Richard Strauss. Later kwam er een ingekorte versie uit op single, maar dit is de 9 minutenlange elpeeversie van 'Also Sprach Zarathustra (2001)' met de onvolprezen Ray Barretto op conga's!

De LP 'Prelude'.

Geschreven door DJMICO1951 om 11:53 Reageer op dit bericht

Zondag 24 maart 2013

Rock, chanson, glamrock, soul en OHW uit 1972

Rock, chanson, glamrock, soul en OHW uit 1972

De laatste loodjes wegen het zwaarst... Terug naar 1972: steengoede LP van Alexis Korner en zijn collectief simpelweg getiteld CCS, maar om verwarring te vermijden met de allereerste gelijknamige plaat uit 1970 wordt deze vaak aangeduid als CCS 2 alhoewel dat nergens op de hoes vermeld staat. De eerste LP wordt vaak omschreven als 'Whole Lotta Love' maar aangezien er van deze song ook een versie op de tweede plaat staat is er verwarring alom! Een eerste track hieruit die ook op single verscheen is 'Brother'.

De tweede track is, na 'Whole Lotta Love', alweer een cover van Led Zeppelin:

Als we nou eens zongen in plaats van te klagen over het slechte weer. Vannacht (zondag 24 maart 2013) is er een pak sneeuw van 8 cm uitgevallen in het Brusselse. Dat is geleden van eind maart 1952, toen ik nog in mijn wieg lag.Ik heb altijd een boon gehad voor deze Franse zanger, sinds zijn debuut in 1968. Hier is zijn heerlijke meezinger uit 1972.

Zeer vruchtbare samenwerking tussen David Bowie en Ian Hunter in 1972. Toen ik deze song voor het eerst hoorde dacht ik meteen aan Bowie en inderdaad hij schreef het nummer, zong in de achtergrond mee, speelde saxofoon en Mick Ronson zijn gitaarsound is sinds 'Ziggy Stardust' meteen te herkennen. Luister naar deze knappe alternatieve versie met mooie flarden tekst als "when I got T. Rex" en "with his Beatles and his Stones"...

De single uit 1970 (Part 1 + 2) stak natuurlijk al in mijn verzameling 45-toeren plaatjes en het duurde niet lang of deze live elpee uit 1972 kwam in mijn collectie langspeelplaten terecht. Het hele album is trouwens zeer de moeite waard. Hier volgen meer dan 12 minuten dansplezier! Hoedje af voor deze rasartiest!

Ik herinner mij levendige discussies indertijd. Was dit een onbekende zanger die Rod Stewart nabootste? In 1968 kwam een Australisch groepje overgevlogen naar Engeland met de bedoeling een single op te nemen. Aangezien de zanger van de band 'Python Lee Jackson' zich niet in staat voelde dit nummer te zingen werd een beroep gedaan op een sessiezanger. Rod Stewart probeerde toen solo door te breken en verhuurde zijn schuurpapieren stem in de studio's. De single werd in oktober 1970 uitgebracht en flopte. Een re-release in september 1972 had meer succes in het VK en Australië, vooral toen er op het hoesje "featuring Rod Stewart" werd bijgevoegd. Het mysterie was opgelost... Veel later voegde Rod the Mod het zelfs toe aan zijn compilatieplaten met grootste successen.

Alexis Korner (rechts) met Peter Thorup.

Het tweede album van Collective Consciousness Society (voor- en achterkant).

Alexis Korner, Herbie Flowers en Peter Thorup vormden de kern van C.C.S. Een hele rits studiomuzikanten uit de blues- en jazzwereld kwamen daarbij in de studio tijdens de opnames.

De gelijknamige elpee.

Geschreven door DJMICO1951 om 11:52 Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 maart 2013

Countryrock, rock en ballades uit 1972

Countryrock, rock en ballades uit 1972

Countryrock in 1972. Naast o.a. The Byrds, Eagles, Nitty Gritty Dirt Band en Country Gazette waren daar ook de Flying Burrito Brothers met deze mooie cover van een compositie van Merle Haggard, die de gevaren bezingt van het snuiven van een lijntje cocaïne. In tegenstelling tot Gram Parsons leeft Haggard nog altijd. Hij is ondertussen 75 jaar oud.

Voor een derde en laatste fragment uit de debuutelpee van de Eagles heb ik gekozen voor dit mooie en rustige 'Peaceful Easy Feeling' uit 1972. De song werd geschreven door Jack Tempchin. Glenn Frey zingt lead vocal terwijl Bernie Leadon zorgt voor de tweede stem (vanaf het tweede refrein) en Randy Meisner vervolledigt deze prachtige driestemmige samenzang.

Deze single werd in 1972 getrokken uit de LP 'Nilsson Schmilsson' (november 1971) waarop o.a. de parels 'Without You' en 'Coconut' stonden. Maar deze schreeuwerige rocksong flopte toen jammerlijk. Luister vooral naar de pompende bas en de formidabele drumsolo.

Een stukje kokosnoot kan er bij mij altijd in:

Deze prachtige single uit 1970 was toen helaas een flop maar een re-issue uit 1972 bracht daar gelukkig verandering in. Als ik deze melodie hoor zie ik instinctmatig een ranke jonkvrouwe, in een lang wit gewaad gehuld, langs mistige vijvers rondzwerven.

Dit is één van de mooiste ballades, waarvan er talloze versies bestaan, die geschreven werd door Kris Kristofferson. Maar het is vooral de geweldige versie van Gladys Knight & The Pips met de parlando intro die mij ontroert. Alweer een geweldig kippenvelmoment uit 1972.

Geschreven door DJMICO1951 om 14:39 Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 maart 2013

Kleinkunst, chanson, countryrock en OHW uit 1972

Kleinkunst, chanson, countryrock en OHW uit 1972

Gisteren was het voor het eerst sinds een lange winter eindelijk lente en was ik van plan 'Een vrolijk lentelied' te posten. Het zal de versie uit 1990 (LP 'Hè Hè') worden, want die uit 1972 is van YouTube verwijderd. Meteen daaronder post ik ook 'Joke' uit hetzelfde jaar, dat toen niet alleen haar witte jurkje deed opwaaien maar ook veel stof want op het einde van dit lied trekt ze het uit! Hier is een livefragment uit 1974.

Daar is de lente, daar is de zon! [Dat begint hier al serieus te kriebelen...]

In 1967 schreef Michel Fugain de prachtige ballade 'Je n'aurai pas le temps' dat een jaar later door John Rowles als 'If I Only Had Time' werd uitgebracht. In 1972 richtte de Franse zanger 'Le Big Bazar' op en samen zongen ze over deze mooie romance. Een jaar nadien was het aan Ann Christy om in de Nederlandse vertaling te zingen over 'Een mooi verhaal'.

Countryrock begon in 1972 stilaan meer en meer ingang te vinden. Begonnen als backing band van Linda Ronstadt (t.e.m. 1971) gingen Don Henley, Glenn Frey, Bernie Leadon en Randy Meisner resoluut hun eigen weg en uit de eerste LP -simpelweg getiteld 'Eagles'- volgt hier een eerste fragment.

Als tweede track uit die debuutelpee kies ik voor deze betoverende vrouw:

John Carter schreef deze song samen zijn vrouw Gill en bracht het singletje uit onder de naam Kincade zonder dat er een groep bestond. Carter zong en speelde zelf gitaar. Het plaatje flopte in het VK in 1972 maar in West-Duitsland kwam het in de Top-3 terecht. Ook in Nederland, Zuid-Afrika, Scandinavië en Australië was het een hit en in België vaak te horen op de radio. Inderhaast werd een groep samengesteld rond zanger John Knowles die zich liet overhalen zijn naam te veranderen in John Kincade en op wereldtournee te gaan. Later probeerde de zanger het nog eens solo maar het bleef helaas bij deze "eendagsvlieg".

Deze Franse zangeres had met deze parel geen hit toen het plaatje uitkwam op 20 maart 1972. Elton John hoorde het en vroeg aan de Engelse zangeres Kiki Dee een cover op te nemen. Dat gebeurde in december 1973 en haar Engelstalige versie onder de titel 'Amoureuse' (!) kende enorm veel succes in 1974. Of Sanson dit chanson schreef voor Stephen Stills weet ik niet. Feit is dat ze met de Amerikaanse zanger/gitarist getrouwd was tussen 1973 en 1979 en dat ze er beiden een zoon aan overhielden, m.n. Chris Stills. In 1993 stapte hij ook in de muziekbusiness.

Toen ik deze hoes voor het eerst zag dacht ik aan een UFO die boven de cactussen hing.

De Amerikaan Stephen Stills was in de jaren '70 met de Française Véronique Sanson getrouwd.

Geschreven door DJMICO1951 om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 21 maart 2013

Rariteiten uit 1972

Rariteiten uit 1972

Rariteit zowel in de betekenis van zeldzaamheid als in die van eigenaardigheid. "Oh, moeder wat is het moeilijk te rocken in het Nederlands!"... Niet dus voor Peter Koelewijn of Raymond van het Groenewoud die in 1972 met deze single bewees dat zijn groep 'Louisette' swingde als een tiet. Erik Van Neygen (ex-Motten Drizzle samen met een piepjonge Johan Verminnen en ex-Pendulum) kwam er pas in 1973 bij. "Vergeet nooit dat Maria erg veel van u houdt!"...

Rupert Holmes schreef deze song voor de groep die hij ontdekte. Het nummer ging over drie mijnwerkers die vastzaten na een instorting. Twee van hen gaven zich over aan cannibalisme tegenover de derde kompel. Prompt werd de single verbannen in de VS maar hij kwam toch terecht in de Billboard Hot 100 en kreeg bij ons enige airplay in 1972. Holmes zou internationaal doorbreken in 1979 met zijn 'Escape (The Pina Colada Song)'. Later vertelde hij dat Timothy in feite een eend was...

De opvolger uit 1972, ook geschreven door Holmes, was een grotere hit in Europa. In 1979 werden beide songs op één single geperst en heruitgegeven, met nog meer succes. De song gaat over een bankovervaller op de vlucht:

In april 1972 bracht deze Amerikaanse singer/songwriter zijn elpee 'Still Bill' uit. Ik kies vandaag eerst en vooral voor 'Lean On Me' dat ook als single werd uitgebracht. Iedereen heeft iemand nodig.

In september 1972 bracht de platenmaatschappij deze tweede single uit de LP 'Still Bill' op de markt en dat is dan ook mijn tweede keuze uit deze plaat:

De Britse singer/songwriter Labi Siffre bracht in 1972 de steengoede elpee 'Crying Laughing Loving Lying' uit met daarop dit juweeltje dat jàren later nog bekender werd in de versie van de ska/popgroep 'Madness' (1981). Hier is dan ook de enige, echte original:

Deze Belgische studiomuzikanten scoorden een 'one-hit wonder' in de VS in 1972 en toentertijd werden ze ook regelmatig gedraaid in de Brusselse discotheken. In 1958 hadden ze tijdens de Expo al een grote hit met 'Eso es el amor'. Gaston Bogaert was de bandleider en de song dook in 1997 nog eens op in de film 'Boogie Nights'.

Raymond van het Groenewoud (links op de foto) was in 1972 een hevige fan van Peter Gabriel, toen nog lid van de artrockgroep Genesis.

De heruitgave van 1979.

De prachtige elpee die ik jaren later op de kop kon tikken, zij het in de cd-versie.

The Chakachas (soms ook vermeld als Les Chakachas of Los Chakachas) stonden zelden of nooit op hun hoezen. Zij maakten bijgevolg vaak gebruik van schaarsgeklede of naakte fotomodellen.

Geschreven door DJMICO1951 om 12:21 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van MUSIC IS MY PASSION