Nostalgie troef ...

Mijn grote voorbeelden !

Zowel op radio als op televisie zijn mijn grote voorbeelden Mike Verdrengh en Zaki alsook Guy Depré. De Mike & Zakishows van eind jaren zestig en begin jaren zeventig heb ik helaas niet kunnen meemaken maar hun muziekkeuze hebben voor een groot deel de mijne bepaald. De Top-30 van eind de jaren '60 vond ik zodanig goed dat ik elke week gekluisterd aan mijn transistorradiootje de 30 titels en uitvoerders noteerde in een schriftje, dat ik trouwens nog altijd heb.
Later heb ik de Préhistorie op T.V. gevolgd en de laatste jaren ook op de radio. Ik kan er maar niet genoeg van krijgen en vooral de begintune is formidabel: "Because They're Young" van Duane Eddy uit het gezegende jaar 1960 !


Ook Michel Follet (foto hierboven links) zijn muzikale smaak weet ik te appreciëren, zowel wat betreft zijn programma's als de samenstelling van zijn cd's.
Klik naar http://users.telenet.be/chris.de.cleyn/follet.htm

(vlnr) Jacky Dewaele alias Zaki en Mike Verdrengh met hun rondreizende Mike & Zakishow. http://www.radiovisie.eu/be/nieuws.rvsp?art=00011064


Guy Depré, de vader van de Préhistorie (op radio en T.V.) met de geniale begintune !
http://radio2.be/detailpagina.cfm?id=10920&programma=dphinconcert
Luister hier naar "Because They're Young" van Duane Eddy:
http://www.youtube.com/watch?v=xHfFESFr5qA

Muziek kan de wereld veranderen !

Ik ben ervan overtuigd dat muziek de wereld kan veranderen.
Geen oorlogen meer, geen aanslagen, geen fanatici. Weg met het doemdenken !




Voor meer solidariteit in de wereld, klik op onderstaande links:

http://www.youtube.com/watch?v=Us-TVg40ExM 
(Stand By Me All over the world)

http://www.youtube.com/watch?v=okd3hLlvvLw
(Imagine - John Lennon/Plastic Ono Band)

http://www.youtube.com/watch?v=1OnWAOqZj58
(Give Peace A Chance - John Lennon/Plastic Ono Band - Live Peace in Toronto 1969)

De boodschap van John Lennon uit 1969 (40 jaar geleden !) is nog altijd actueel !
"You may say I'm a dreamer, but I'm not the only one..."

Een diamant van een singer-songwriter !

Neil Diamond is zo een diamant. Hij begon in het begin van de jaren '60 als schrijver van songs in de Brill Building (http://en.wikipedia.org/wiki/Brill_Building). Zo was hij het die met twee formidabele nummers The Monkees bekend maakte bij het brede publiek, inzonderheid de jeugd van toen (1966-1967). "I'm A Believer" (1966) en "A Little Bit Me, A Little Bit You" (1967) waren op het lijf van de jonge snuiters van The Monkees geschreven en zij waren samengebracht door handige platenbonzen om het succes van The Beatles in Amerika te counteren. Het is hen niet gelukt.

Maar Neil Diamond schreef en schrijft nog altijd prachtige songs.

Al was hij vaak het slachtoffer van kritiek, voornamelijk op zijn uiterlijk. Zijn propere, afgeborstelde imago speelde hem parten bij een welbepaald soort publiek. Een zanger(es) zou nooit mogen beoordeeld worden op zijn/haar imago ! Het zijn de vocale kwaliteiten die tellen.

Die kritiek veranderde enigszins toen een groep als Deep Purple zijn nummer "Kentucky Woman" coverde in 1968 ! "Red Red Wine" kent iedereen en de covers zijn ontelbaar. De twee belangrijkste zijn die van Peter Tetteroo en UB40. Cliff Richard had zijn song "Girl, You'll Be A Woman Soon" al gecoverd in 1967 en het lied werd in de jaren '90 weer opgepikt in de soundtrack van Pulp Fiction door Urge Overkill. Lulu zong in 1966 "The Boat That I Row" en Jonathan King had in 1970 een dikke hit met Neil Diamond's "Cherry Cherry". "I'm A Believer" werd zelfs in 1968 weer eens een hit voor The Four Tops !

Hij schreef ook belangrijke soundtracks als daar zijn "Jonathan Livingston Seagull" en "The Jazz Singer", waarin hij ook samenwerkte met een ander idool van mij, m.n. Gilbert Bécaud !

De laatste jaren is hij weer actief aan het schrijven geslagen en niet zonder succes.

Mijn favorieten blijven: "I'm A Believer", "Kentucky Woman"; "Cherry, Cherry"; "Solitary Man"; "Girl, You'll Be A Woman Soon"; "Do It", "Red, Red Wine", "Cracklin' Rosie"; "I Am, I Said"; "Song Sung Blue"; "Sweet Caroline"; "Love On The Rocks", "Desiree", "Soolaimon" en de  soundtrack van "Jonathan Livingston Seagull".

Zoals Raymond van het Groenewoud ooit zong: "Ik hou van veel muziekjes, en wie doet mij dat na ?".

http://nl.wikipedia.org/wiki/Neil_Diamond (biografie)

http://www.youtube.com/watch?v=WzsUOmqpaeg  (Sweet Caroline – live)

Neil Diamond in zijn jonge jaren.





In de jaren '70 kreeg hij vaak kritiek omwille van zijn afgeborstelde imago.




Deze live elpee was lange tijd de best verkochte plaat ooit !


Voorwaar een soundtrack met ontroerende muziek, maar ook een film met prachtige beelden !


Een remake van de film uit 1927 met Al Jolson en een samenwerking met Gilbert Bécaud.


Neil Diamond is waardig aan het verouderen (°1941 !) maar hij heeft nog altijd die twinkeling in zijn ogen die hem jong houdt.

Het spreekwoord luidt: "Beter een goede kopie dan een slecht origineel".

In 1967 was er al een parodie op de James Bond-films, m.n. "Casino Royale" die flopte bij het brede publiek maar wat voor een soundtrack had ! De hoes van die LP en de affiche in de bioscopen blijven voor altijd in het collectief geheugen opgeslagen (zie foto links).

Ook een geslaagde parodie op de James Bond-films en de TV-serie "The Saint" (allebei met Roger Moore in de hoofdrol) zijn de drie films van Austin Powers:

- Austin Powers: International Man Of Mystery
- Austin Powers: The Spy Who Shagged Me
- Austin Powers in Goldmember

De drie soundtracks van deze films zijn geweldig. Een greep uit de songs:

Sergio Mendes & Brasil ’66 met “Mas Que Nada”; Burt Bacharach met “What The World Needs Now Is Love”; Madonna met "Beautiful Stranger"; The Who met "My Generation"; Lenny Kravitz met "American Woman" (van The Guess Who); Burt Bacharach & Elvis Costello met "I'll Never Fall In Love Again"; "Miss You" van The Rolling Stones; Britney Spears met "Boys"; Earth, Wind & Fire met "Shining Star", maar vooral Quincy Jones met "Soul Bossa Nova", een leuk deuntje uit 1962, het jaar van de eerste Bondfilm "Dr. No".

Kijk vooral naar de links en de trailers die hieronder toegevoegd zijn:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Austin_Powers

http://www.amazon.com/Austin-Powers-Soundtrack-George-Clinton/dp/B000000OGW

(International Man Of Mystery)

http://www.imdb.com/title/tt0145660/soundtrack

(The Spy Who Shagged Me)

http://en.wikipedia.org/wiki/Austin_Powers_in_Goldmember

http://www.youtube.com/watch?v=O1TQTDi6gQ4

(openingstrailer Goldmember, parodie op "Mission Impossible" en "Singing In The Rain")

http://www.joost.com/39lsidh/t/Austin-Powers-International-Man-of-Mystery#id=39lsidh

(in de openingstrailer komt een parodie voor op de achtervolgingsscene uit "A Hard Day's Night" van The Beatles)

Vandaag staat John Barry, Brits orkestleider en componist, in de schijnwerpers.

John Barry schreef prachtige filmmuziek en instrumentale hits.

Als orkestleider van The John Barry Seven of  John Barry & Orchestra stond hij regelmatig in de hitlijsten, ook als begeleider van de Britse zanger Adam Faith.

Zo zal zijn naam voor eeuwig verbonden (let op de woordspeling !) blijven met James Bond.

Zelfs zijn initialen (JB) zijn dezelfde ! In de jaren ’60 was hij enige tijd getrouwd met een andere JB, met name Jane Birkin !

Overbekend zijn de scores van “Born Free”, “The Lion In Winter”, “Zulu”, “The Ipcress File”, “The Knack”, “Midnight Cowboy”, “The Deep”, “Out Of Africa”, “King Kong” en “Dances With Wolves”.

Kijk ook eens naar: http://nl.wikipedia.org/wiki/John_Barry

http://www.filmmuziek.be/soundtracks.cgi?id=100&lang=nl

Maar het wereldbekende thema uit alle James Bond films is en blijft het instrumentale “The James Bond Theme” met zijn trompetten en twang-gitaren, zo typisch voor het begin van de jaren ’60, Carnaby Street en het hippe swinging London.

Het overbekende "James Bond Theme" werd nochtans niet geschreven door John Barry maar door Monty Norman. Onlangs won deze laatste nog een proces tegen een Britse krant die beweerd had dat John Barry eigenlijk de componist was. Hij hield er een aardige stuiver aan over !

Luister eens naar deze diverse James Bond Soundtracks: http://www.youtube.com/watch?v=YLzXgQBItAQ

In 1967 kwam er zelfs een parodiefilm in het circuit met als titel “Casino Royale” waarvoor Burt Bacharach (let op de initialen !) de soundtrack schreef. “The Look Of Love” gezongen door Dusty Springfield werd een geweldige hit, maar de film flopte niettegenstaande de uitzonderlijke cast: Peter Sellers, Woody Allen, David Niven, Ursula Andress, Orson Welles, Deborah Kerr, William Holden, Charles Boyer, John Huston, Jean-Paul Belmondo en George Raft. De LP met de soundtrack daarentegen verkocht als zoete broodjes. Herb Alpert & The Tijuana Brass stond ook maandenlang in de hitparades met “Casino Royale Theme”.

Meer hierover op http://buysoundtrax.stores.yahoo.net/casroy19ormu.html

http://www.youtube.com/watch?v=GAngV_LNQIQ

Zo is er ook een connectie tussen James Bond en The Beatles: Ringo Starr leerde Barbara Bach kennen op een filmset en trouwde met de Bondgirl, Paul McCartney schreef de titelsong voor “Live And Let Die”, George Martin vervolledigde die soundtrack met instrumentale muziek en Peter Sellers (boezemvriend van de Fab Four) speelde mee in de parodie “Casino Royale” uit 1967. Kijk eens naar onderstaand filmpje waar men “You Know My Name (Look Up The Number)” van The Beatles (b-kant van de single “Let It Be”) heeft geplakt op de trailer van “Casino Royale” uit 2006 met de nieuwe James Bond, Daniel Craig. De titelsong van deze officiële Bondfilm is van Chris Cornell en heet ook “You Know My Name”. Gewoonweg hilarisch !

You Know My Name = James Bond + Look Up The Number = 007.

http://www.youtube.com/watch?v=mdXX-qrvZs8&feature=related

 In 1983 kwam er weer een onofficiële Bondfilm uit met Sean Connery: “Never Say Never Again”, een remake van “Thunderball” uit 1965. De titel sloeg op het antwoord dat de acteur gegeven had aan de producers die hem hadden gevraagd terug in de huid van James Bond te kruipen. Steevast antwoordde hij “Never Again” (Nooit meer).

Toen Ian Fleming, een vogelaar, die veel tijd doorbracht op de Bahama’s zijn boeken over James Bond schreef, had hij eigenlijk de acteur Cary Grant in gedachten. Sean Connery werd geselecteerd omdat hij onbekend was en zeer goed geleek op Cary Grant. Toen men jaren later Roger Moore aanwierf was dit grotendeels omdat hij zijn wrange humor met Cary Grant gemeen had.

Enkele Jamaïcaanse artiesten zoals Prince Buster en Desmond Dekker werden ook geïnspireerd door James Bond en brachten het nummer "007" uit.
 

Het is niet de bedoeling hier bij elke film een link te plaatsen naar de titelsong (diverse compilaties waarvan hieronder een foto zijn in de handel verkrijgbaar), maar mijn favoriete deuntjes zijn, in chronologische volgorde:

1. The James Bond Theme uit Dr. No (1962) dat in alle films terugkomt. Gecomponeerd door Monty Norman en uitgevoerd door John Barry & Orchestra.
2. Goldfinger uit de gelijknamige film (1964) gezongen door Shirley Bassey.
3. Thunderball uit de gelijknamige film (1965) gezongen door Tom Jones.
4. You Only Live Twice uit de gelijknamige film (1967) gezongen door Nancy Sinatra.
5. On Her Majesty’s Secret Service uit O.H.M.S.S. (1969) gespeeld door The John Barry Orchestra.
6. We Have All The Time In The World uit O.H.M.S.S. (1969) gezongen door Louis Armstrong.
7. Diamonds Are Forever uit de gelijknamige film (1971) gezongen door Shirley Bassey.
8. Live And Let Die uit de gelijknamige film (1973) gebracht door Paul McCartney & Wings.
9. GoldenEye uit de gelijknamige film (1995) gezongen door Tina Turner.
10. Die Another Day uit de gelijknamige film (2002) gezongen door Madonna.

Ook de moeite waard is de soundtrack uit “Never Say Never Again":

http://buysoundtrax.stores.yahoo.net/orsounnevsay.html

Hier volgt de lijst van de soundtracks van de James Bondfilms:

http://www.klast.net/bond/soundtr.html

Klik ook eens op deze verrassende link met Cary Grant:

http://www.youtube.com/watch?v=MvTeq2jUyDs

http://nl.netlog.com/go/explore/videos/videoid=nl-365873

(007 thema)
http://nl.netlog.com/go/explore/videos/videoid=nl-3571226
(Trailer van James Bond in Dr. No uit 1962)

                 Afsluitend kun je stellen dat de sixties gedomineerd werden door 3 B's:
                                      The Beatles, James Bond en John Barry.

"James Bond will be back !"

Een piepjonge John Barry. 




Een wat oudere John Barry (let op het hippe kapsel !)


John Barry schreef ook het wondermooie thema voor de TV-reeks "The Persuaders", met alweer Roger Moore in de hoofdrol. http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Persuaders
In Vlaanderen was deze serie (1971-1972) bekend als "De Speelvogels" en in Nederland als "De Versierders". De tweede hoofdrol was weggelegd voor Tony Curtis.


Dit is Monty Norman, de componist van het overbekende thema van James Bond. Hij komt lachend uit de rechtzaal omdat hij zijn proces tegen een Britse krant heeft gewonnen ! Zijn schadeclaim werd ingewilligd en hij hield er een paar miljoenen aan over.


Alle films op een rijtje in chronologische volgorde.






Een beeld dat op het netvlies van elke Bondfan is gebrand: in "Goldfinger" bekoopt de Bondgirl haar alliantie met James met de dood !




























Ook een beeld dat op het netvlies van elke bioscoopganger is gebrand.


















Het welbekende logo van 007 (Double O Seven).




Hieronder enkele compilatie-albums die echt de moeite waard zijn !










Nog enkele bekende beelden of affiches van James Bond, die iedereen wel eens gezien heeft.










De allereerste Bond: Sean Connery.


De tweede Bond, de Australiër George Lazenby,  werd genadeloos door de critici neergesabeld en ook het publiek mocht hem niet. De enige Bond die ooit trouwde, maar het tragisch einde van de film verklap ik niet ! Toch een wondermooie soundtrack. Luister eens naar Louis Armstrong met een krop in de keel !!!


Roger Moore was de derde Bond. Hij kreeg ook veel kritiek, maar ik hield wel van zijn humor. Ik kende hem al van "Ivanhoe", "The Saint" en "The Persuaders".


De vierde Bond: Timothy Dalton.


De vijfde Bond: Pierce Brosnan.


De zesde Bond: Daniel Craig. Voor de film uitkwam fel bekritiseerd omdat hij klein en blond was.


Toch werd Daniel Craig onlangs uitgeroepen toe de meeste sexy James Bond aller tijden. Het moet gezegd worden: hij is de sportiefste van alle zes !


Alle zes op een rij (vlnr): Daniel Craig, Sean Connery, George Lazenby, Timothy Dalton, Roger Moore en Pierce Brosnan.


Toevallig of niet: deze vijf acteurs zijn ongeveer even groot (tussen 1 m 90 en 1 m 92). Daniel Craig is de enige blonde (hier niet op de foto) en meet "slechts" 1 m 80.



Schrijver Ian Fleming had eigenlijk Cary Grant voor ogen toen hij zijn fameuze boeken schreef op de Bahama's. De producers vroegen hem maar hij sloeg het aanbod af. Hij wou alleen de hoofdrol in Dr. No en dan moesten de filmproducenten weer uitkijken naar een ander acteur. Daarom werd Sean Connery gekozen, een onbekend vrachtwagenchauffeur en turnleraar.

De roots van The Beatles

The Beatles waren in hun beginjaren (1957 – 1964) zeker en vast beïnvloed door Rock & Roll en Rhythm ‘n’ Blues. Het begon allemaal met een cover van "That'll Be The Day" van The Crickets uit februari 1957. Zij zouden hun naam van The Quarrymen veranderen in The Beatles (De Kevers) omdat de begeleidingsgroep van Buddy Holly The Crickets (De Krekels) was.

Maar zij hielden van veel muziekjes. Zo was John Lennon een fervent aanhanger van The Marx Brothers. Op een bepaald ogenblik geleek hij enorm op Groucho Marx, zeker toen hij zijn ziekenfondsbrilletje begon te dragen. Het idool van John was Chuck Berry. Zodanig dat hij "Come Together" schreef met Chuck in zijn achterhoofd. "You Can't Catch Me" leek verdacht een beetje veel op "Come Together" maar John kon het op een akkoordje gooien met Chuck en er kwam geen proces van voor plagiaat. John hield ook enorm van de dramatiek van Edith Piaf !

Paul McCartney was daarentegen dankzij een oudere neef en ook door zijn vader beïnvloed door Peggy Lee en music hall. Zijn idolen waren Little Richard, Buddy Holly en The Everly Brothers, voor wie hij in de jaren '80 een prachtig nummer schreef: "On The Wings Of A Nightingale". Hij was het trouwens die ervoor zorgde dat de twee broers de strijdbijl begroeven. Zij hadden elkaar in jaren niet meer gesproken !

DJ Mico vertelt...

George Harrison, de jongste van de vier, was een fervent aanhanger van country music (Carl Perkins) en Oosterse muziek, vooral Indiase. Hij leerde trouwens in enkele weken tijd de sitar bespelen hierbij geholpen door grootmeester Ravi Shankar. George hield ook van cartoons zoals Batman. Luister maar eens naar "Taxman". Bij "My Sweet Lord" had hij minder geluk. Wegens een proces voor plagiaat verloor hij alle rechten op zijn grootste hit aan de nabestaanden van The Chiffons die meenden dat zijn nummer plagiaat was van "He's So Fine". Onterecht volgens mij !

Ringo Starr hield ook van country music (Buck Owens) en Amerikaanse standards uit de jaren dertig. Hij was trouwens de oudste van The Beatles. Hij was ook verzot op Monty Python’s Flying Circus en hun aparte humor.

Komt daarbij nog dat alle vier fan waren van Elvis Presley en de humor van Peter Sellers.

http://www.beatlesagain.com/broots.html

Alle onderstaande liedjes werden ooit door The Beatles gecoverd of inspireerden Lennon/McCartney tot het schrijven van songs. Hoe wisten zij van het bestaan van die muziek af ? Simpelweg omdat Liverpool en Hamburg havensteden zijn en de zeelui die daar aanmeerden brachten platen mee vanuit de V.S.A. !

Arthur Alexander: "Anna (Go To Him)".


The Cookies: "Chains".


The Shirelles: "Boys, Baby It's You".


Lenny Welch: "A Taste Of Honey".


The Isley Brothers: "Twist And Shout", "Shout".


Peggy Lee: "Till There Was You".


The Marvelettes: "Please Mr. Postman".


Chuck Berry: "Roll Over Beethoven", "Rock and Roll Music", "Too Much Monkey Business".


Smokey Robinson (& The Miracles): "You've Really Got A Hold On Me".


The Donays: "Devil In His Heart".


Barrett Strong: "Money (That's What I Want)".


Vier jonge Beatles met hun idool Little Richard: "Long Tall Sally", "(Medley) Kansas City/Hey-Hey-Hey-Hey!", "Ooh My Soul".


Larry Williams: "Slow Down", "Dizzy Miss Lizzy", "Bad Boy".


Carl Perkins: "Matchbox", "Honey Don't", "Everybody's Trying To Be My Baby", "Glad All Over".


Dr. Feelgood & The Interns: "Mr. Moonlight".


Buddy Holly: "That'll Be The Day", "Words Of Love", "Crying, Waiting, Hoping".


Buck Owens: "Act Naturally". Hij zou vele jaren later nog een duet opnemen met Ringo Starr, dankzij wie zijn nummer wereldbekend werd.


The Top Notes: "Twist & Shout".
Kijk ook eens naar deze link: http://www.youtube.com/watch?v=LsDpc-8iR8g 
Iedereen denkt bij dit nummer meteen aan The Isley Brothers of The Beatles maar dit is het origineel ! Merkwaardig hoe John met zijn typische stem zich dit nummer toeëigende.



Hieronder het origineel singletje van The Top Notes bij Atlantic.


The Coasters: "Young Blood".


The Crickets (featuring Buddy Holly): "Don't Ever Change".


Ray Charles: "I've Got A Woman".


Roy Orbison: "Dream Baby (How Long Must I Dream)". Roy toerde met The Beatles doorheen Groot-Brittannië in 1963 als The Big-O en oogste meer succes dan de toen nog relatief onbekende jongens uit Liverpool ! In de jaren '80 zou hij in de supergroep The Traveling Wilburys stappen samen met zijn maat George Harrison.


Roy Hamilton: "I'm Gonna Sit Right Down & Cry (Over You)".


Arthur Crudup: "That's All Right". Dit is de orginele versie van een nummer dat Elvis wereldbekend maakte.


Elvis hier met zijn toenmalig lief: Ann-Margret ("I Just Don't Understand").


The Everly Brothers: "So How Come (No One Loves Me)".


Little Eva: "Keep Your Hands Off My Baby".


The Fab Four met Chris Montez (links) en Tommy Roe op hun eerste tournee doorheen Groot-Brittannië (9 maart 1963). Tommy Roe: "Sheila". Chris Montez: "Let's Dance".


Chan Romero: "Hippy Hippy Shake". Het origineel uiteraard. De cover is van The Swinging Blue Jeans.


The Beatles in 1962 (de periode van hun eerste officiële single "Love Me Do"), vier netjes afgeborstelde jongens. Een boysband "avant la lettre" versus de meidengroepen uit de V.S.A. zoals The Chiffons, The Marvelettes, The Cookies, The Shirelles en The Donays.


In de beginjaren brachten The Beatles covers uit van hun idolen. Een ware menselijke jukebox op de scene !

            
John Lennon met zijn idool Groucho Marx. Let op de treffende gelijkenis !


Ringo Starr met Peter Sellers in de film "The Magic Christian" uit 1969. De soundtrack was van de groep Badfinger die net door Apple was uitverkoren boven onze eigen Antwerpse Pebbles !


Ringo Starr met Raquel Welch uit dezelfde film. Kijk eens naar deze link met een scène uit de film met een piepjonge John Cleese !
http://www.youtube.com/watch?v=c54d2wHk4Oo



Met dank aan de samensteller(s) van deze formidable CD die in geen enkele collectie van een Beatlefan mag ontbreken. Ook zeer de moeite waard is de CD "Pre fab! The Rock & Roll and R'n'B that inspired Lennon & McCartney".

Hulde aan Hilde Rens

Toen ik in Canada met vakantie was kregen mijn vrouw en ik een SMS-je van onze zoon om ons het droevige nieuws te melden dat Michael Jackson op 50-jarige leeftijd was overleden (nieuws dat wij al vernomen hadden via alle TV-zenders) maar dat ook de Vlaamse zangeres en presentatrice Yasmine (want zo heette Hilde Rens in de muziekwereld) uit het leven was gestapt ! Dit berichtje kregen wij omstreeks 4 uur 's ochtends en ik kan u verzekeren dat ik geen oog meer heb dichtgedaan. In één klap was ik twee van mijn idolen kwijt.

Yasmine heb ik leren kennen in 1989 toen zij meedeed aan de Soundmixshow (met "Don't Cry For Me Argentina" in de versie van Julie Covington) en toen zij nog geen Nederlands sprak maar een Vlaams streektaaltje met een zware Antwerpse tongval. Yasmine won de Soundmixshow niet maar viel wel op en sindsdien is het alleen maar bergop gegaan.

Haar eerste niemendalletjes waren dance-nummers waar zij zichzelf voor schaamde, maar haar tweede periode ("Ken je dat gevoel", "Alle meisjes aan de macht", "Porselein", "Kikkerkoel", "Da's een goeie vraag", enz.) was veel boeiender en die nummers mogen er zeker zijn !

In haar derde periode begon zij nummers van Leonard Cohen, haar idool, in een Nederlandstalige versie te zingen. Die vertalingen mochten er best wel zijn alsook haar samenwerkingen met Frank Boeijen en Thé Lau. Veel kritiek kreeg zij omdat zij het had aangedurfd het oeuvre van Leonard Cohen in het Nederlands te bezingen. Onterecht ! Getuige daarvan de hulde die de meester zelf aan Yasmine bracht tijdens een optreden in Brugge kort na haar overlijden.

Ik heb haar in haar vierde periode nog gezien begin februari 2009 in de Ancienne Belgique waar zij in opdracht van het Davidsfonds liedjes en gedichten ten gehore bracht. Misschien ligt het aan de slechte akoestiek van de AB maar dat optreden vond ik minder geslaagd. De volumeknoppen stonden volgens mij ook veel te veel open.

Onnodig te zeggen dat ik tot nu heb moeten wachten om iets zinnigs uit mijn mouw te schudden en een deftig eerbetoon aan één van mijn meest geliefde Vlaamse zangeressen te geven.

Rust in vrede, Yasmine  ...

Klik hier om meer te vernemen over de zangeres en presentatrice Yasmine: http://nl.wikipedia.org/wiki/Yasmine

Yasmine zong niet alleen, ze speelde ook voortreffelijk gitaar.

Een mijlpaal in de (muziek)geschiedenis : 20 & 21 juli 1969

Op 20 juli 1969 won Eddy Merckx voor het eerst in 30 jaar als Belg de Ronde van Frankrijk. Op dat ogenblik woonde ik bij een Engels gezin, Mr. & Mrs. Farthing in Londen (Winchmore Hill), gedurende de hele maand juli. Ik studeerde er aan de London University for Foreigners om mijn Engels bij te schaven. Ik had ook de enorme kans om het Free Hyde Park Concert van The Rolling Stones bij te wonen in het begin van de maand, een paar dagen na de tragische dood van Brian Jones (zie een vorig artikel).

Op 20 juli 1969 zette Neil Armstrong als eerste mens een voet op de maan (dit was omstreeks 22 uur, Amerikaanse tijd), inmiddels was het al na middernacht in West-Europa en dus 21 juli ! Die maanlanding heb ik dus meegevolgd op televisie. David Bowie had een paar maanden eerder een single uitgebracht in Italië (in het Italiaans !) en dat was "Ragazzo solo, ragazza sola" (de Italiaanse versie van Space Oddity, een woordspeling op "2001: A Space Oddysey" een boek en vooral een film van Stanley Kubrick uit 1968). Die film kwam nu dank zij de echte landing op de maan terug in de belangstelling. De demoversie van Bowie was een akoestisch nummer maar door de nakende maanlanding haastte hij zich terug naar de studio om het nummer bij te werken met mellotron-geluiden (een moog synthesizer die een ruimteschip nabootste) versterkt met handgeklap en een hit was geboren: "Can you hear me, Major Tom ?"

Als Belg mogen we fier zijn dat Hergé de maanlanding al voorspeld had in 1954 met twee albums van Kuifje: "Raket naar de maan" en "Mannen op de Maan".

De maan, raketten, satellieten en andere ruimtetuigen hebben altijd al in de (muzikale) belangstelling gestaan. Denk maar aan "Fly Me To The Moon (In Other Words)", "Telstar", "Early Bird Satellite", "Everyone's Gone To The Moon", "Rocket Man" en "Man On The Moon".

Toch moeten we met onze beide voeten op de grond (aarde) blijven staan. Getuige hiervan het schitterende "What A Wonderful World" van Louis Armstrong, een naamgenoot van Neil (doch geen familie).

De fantastische soundtrack van de film "2001: A Space Odyssey".
Kijk naar http://nl.wikipedia.org/wiki/2001_-_A_Space_Odyssey



Schitterend hoe klassieke muziek werd gebruikt voor de film "2001: A Space Odyssey". Bij het horen van "Also sprach Zarathustra" krijg ik telkens weer kippenvel !
Luister maar eens naar http://www.youtube.com/watch?v=SLuW-GBaJ8k 

Na "Also sprach Zarathustra" ging het naadloos over tot "An der schönen blauen Donau" van Johann Strauss II. Onlosmakelijk verbonden met de film van Stanley Kubrick. Klik maar eens op http://www.youtube.com/watch?v=XJgxSw199QU 



30 jaar na Sylveer Maes won weer een Belg de Tour de France. Voorwaar een huzarenstuk ! Eddy Merckx in de gele trui. Het hele land ging uit de bol !  Meer info op http://nl.wikipedia.org/wiki/Eddy_Merckx


De kannibaal in zijn bergbeklimming. Niemand kon hem volgen !!! Vele jaren later zou een Amerikaan, Lance Armstrong (geen familie van Neil, noch van Louis), het ook zeer goed doen in de Ronde van Frankrijk. 
Kijk eens op http://en.wikipedia.org/wiki/1969_Tour_de_France

Een Engelse krant op 9 augustus blokletterde dat het voor Eddy Merckx allemaal so eenvoudig was. Het was allerminst simpel : Eddy won de Tour, de gele trui uiteraard, maar ook de groene en de bolletjestrui. Een prestatie die niemand hem sindsdien heeft nagedaan ! In totaal won hij 5-maal de Tour de France.



"Fly Me To The Moon (In Other Words)" is een lied uit 1954 en Johnny Mathis coverde het in 1956. Luister hier naar zijn versie http://www.youtube.com/watch?v=I9qrpUiZCwY  



Ook Frank Sinatra had "Fly Me To The Moon (In Other Words)" op zijn repertoire staan. Op bijgaande link lees je meer over de geschiedenis van het lied: http://en.wikipedia.org/wiki/Fly_Me_to_the_Moon    



In het begin van de jaren zestig waren we allemaal in de ban van raketten en satellieten. Getuige daarvan "Telstar" van The Tornados. Het was de mode van de gitaargroepen met instrumentale nummers. Deze ode aan een satelliet was wel bijzonder origineel: http://www.youtube.com/watch?v=u2ybCjf6ras

Onze sympathieke Waalse landgenoot had ook een wereldhit met "Early Bird Satellite", een instrumentale hit die prompt werd overgenomen door de piratenstations. Als je luistert naar het nummer weet je meteen waarom: http://www.youtube.com/watch?v=m_E37hnXicI&feature=related  



In 1965 zong Jonathan King (en niet Johnathan zoals hieronder verkeerd is gedrukt) over het feit dat iedereen met zijn hoofd in de wolken zat. De race voor de reis naar de maan was begonnen. Later zou Jonathan King de groep Genesis (met Peter Gabriel, dus vóór Phil Collins) ontdekken en producen alsook 10cc (de nieuwe benaming van de ééndagsvlieg Hotlegs met "Neanderthal Man"). Een video is hier te bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=uuY0ux8So_4 



David Bowie haastte zich naar de studio om zijn demoversie van Space Oddity (een woordspeling op odyssey) te voorzien van ruimtegeluiden met een moog synthesizer. Goed gezien van David ! http://en.wikipedia.org/wiki/Space_Oddity

http://www.dailymotion.com/video/x11szk_david-bowie-space-oddity_music

De originele frontpagina van de London Herald van maandag 21 juli 1969: "De eerste mens op de maan". Kijk zelf maar: http://home.planet.nl/~eling037/apollo11.htm



Voor de sceptici: de voetafdruk van Neil Armstrong op de maan.


Neil Armstrong plant de Amerikaanse vlag op de maan en laat berichten achter van 72 staatshoofden, die moeten getuigen van onze vredelievende bedoelingen in de ruimte.



In 1972 zong Elton John over een "Rocket Man". Kijk naar een lange versie van Elton op http://www.youtube.com/watch?v=ubeMeOJFjFg 





R.E.M. had ook een single getiteld "Man On The Moon", eigenlijk een eerbetoon aan een Amerikaanse komiek die later zou geportretteerd worden door Jim Carrey. Meer uitleg bij http://www.dailymotion.com/video/x1f9sm_rem-man-on-the-moon_music

Hergé voorspelde het al in 1954: ooit zouden er mannen op de maan marcheren ! Een animatiefilmpe zie je hier op:
http://www.youtube.com/watch?v=o09L-hkrzhw&feature=related  



De naamgenoot van Neil Armstrong, Louis Armstrong zong in 1969 dat het allemaal niet zo slecht was op onze aarde, de blauwe planeet. Luister maar naar: http://www.dailymotion.com/video/x1ysp1_louis-armstrongwhat-a-wonderful-wor_music