Mijn LP's uit 1984

60 albums die mijn leven veranderden (foto's 46-60)

En hier volgen dan tenslotte de hoezen van platen nummer 46 t.e.m. 60.


Deze plaat werd postuum uitgebracht. In 1970 had zij al het tijdelijke voor het eeuwige gewisseld, net als Jimi Hendrix trouwens.


De songschrijfster Carole King die in de Jaren '60 menige hit had geschreven samen met Gerry Goffin trad nu op het voorplan.


Nu zou je daarvoor  in Brussel een boete krijgen van € 75. In 1971 was dat nog allemaal vrij onschuldig. Maar toch goed gevonden!


Dit is één van mijn allergrootste favoriete albums. Het betreft een compilatieplaat met pareltjes uit de periode 1965-1968. Om duimen en vingers af te likken!


Dit album kocht ik trouwens in Krefeld, West-Duitsland toen ik in de buurt gelegerd was.


Een van de vele hoogtepunten van Paul McCartney na zijn periode bij The Beatles. Ook de hoes, waar de bandleden van Wings omgeven zijn door bekende acteurs, is zeer goed gevonden. 


Op de cover van deze LP staan geen groepsnaam noch titel en toch kent iedereen deze plaat. Ze stond maar liefst 5 jaar onafgebroken in de hitparades. Het gaat natuurlijk om "Dark Side Of The Moon" van Pink Floyd.


Stevie Wonder mag dan blind zijn, hij was een visionair op muzikaal gebied. Na zijn periode als Little Stevie Wonder schudde hij het ene knap album na het andere uit zijn mouw. Dit is één van die prachtige elpees.


Golden Earring was toen een van de weinige Nederlandse bands die doorbraken in de USA. Ook Shocking Blue, Tee Set en de George Baker Selection deden hen dit voor. Naar verluidt is "Radar Love" de lievelingssong van Mick Jagger.


Producer was David Bowie en Lou Reed kenden we nog uit The Velvet Underground. "Walk On The Wild Side" en "Vicious" zijn natuurlijk onvergetelijk.


Een dubbelelpee uit 1967 die pas uitkomt in 1975. Het waren natuurlijk de bootlegs die de platenfirma ertoe bewogen om dit eindelijk te doen. Bijna elk artiest die fan was van Dylan had daaruit al een nummer gepikt en gecoverd.


Een zeer verdienstelijk compilatie-album van John Lennon solo maar ook van zijn werk als onderdeel van de Plastic Ono Band. Zoals de titel zegt: zeer "collectable"...


Fleetwood Mac was in 1977 niet meer de Britse bluesformatie. De band was uitgeweken naar Californië en aangevuld met Lindsay Buckingham en Stevie Nicks. En Peter Green was er jammer genoeg niet meer bij. Toch een dijk van een plaat! En let vooral op de castagnetten die goed op hun plaats hangen!


Ik ben ook een fan van Michael Jackson. Vooral van zijn jonge periode als onderdeel van de Jackson 5. Maar uit dit album (het best verkochte aller tijden, nota bene) kwamen oneindig veel singles te voorschijn, die allemaal, stuk voor stuk, de Top-10 haalden.


Een nieuw decennium en een nieuwe rage dankzij MTV: de artiesten traden "unplugged" op. Zo sober mogelijk en zonder de stekker van de elektrische gitaar in het stopcontact te steken. Clapton verbaasde mij met een akoestische versie van "Layla" dat hij in 1970 had uitgebracht onder de mantel van "Derek & The Dominos".

60 albums die mijn leven veranderden (foto's 26-45)

Hieronder volgen de hoezen van de LP's nr. 26 t.e.m. 45.


Geweldige muziek maar ook een geweldige hoes!


Een van de weinige live-albums die ik wist te appreciëren. "Room To Move" zit daar natuurlijk voor iets tussen.


Dit album van de non met de albatros is natuurlijk een soort "best of" van Fleetwood Mac.


De allereerste rockopera geschreven door Pete Townshend.


Nog zo'n legendarisch album van een van mijn favoriete groepen.


Een prachtig cadeau van de stille Beatle: op 27 november 1970, m.a.w. op mijn 19de verjaardag, werd deze box met 3 LP's uitgegeven. Ik heb wel enkele jaren moeten wachten want mijn studentenbeurs kon deze uitgave toen niet aan.


Volgens mij een van de mooiste platenhoezen van de Jaren '70. Maar ook de Latijns-Amerikaanse klanken konden mij ten zeerste bekoren!


En toen kwam daar die Britse band die heavy rock of heavy metal leek uitgevonden te hebben met een hoes die mij altijd doet denken aan "Nacht en Ontij" van Boudewijn de Groot.


Nog zo'n legendarisch album van een duo dat mij na aan het hart lag: Simon & Garfunkel. Deze laatste leek toen zodanig op mij dat enkele hippies zich bijna vergisten toen ik het Free Hyde Park Festival (met o.a. de Stones) bijwoonde in 1969...


Dit album uit 1970 was pas in 1972 een geweldige hit in Italië, toen ik daar met vakantie was. Het werd elke avond in de discotheek grijsgedraaid en de absolute top was het meer dan 11 minuten durende "I Heard It Through The Grapevine", een hommage van John Fogerty aan Motown.


De eerste en enige landgenoot in deze Top-60. Het album sloeg toen ook in als een donderslag bij heldere hemel.


Een parodie op Mount Rushmore met de vijf hoofden van de tweede formatie van Deep Purple met Ian Gillan als frontzanger. Het nummer dat de LP droeg was natuurlijk "Child In Time", een aanklacht op de oorlog in Vietnam.


Dallas Taylor en Greg Reeves worden vaak over het hoofd gezien maar zij speelden toen ook mee met David Crosby, Stephen Stills, Graham Nash en Neil Young.


Het gelijknamig tweede album van Reginald Dwight waarmee de Britse excentrieke zanger als Elton John doorbrak mag er zeker zijn. Mijn favorieten daarop zijn "Your Song" en "Sixty Years On".


In 1970 werden mijn oren gespitst door nieuwe klanken. Het was rock vermengd met jazz. The Jazz Crusaders waren al een 10-tal jaren bezig maar zij braken met dit album door in de discotheken. Hoogtepunt was een cover van Sly Stone's "Thank You".


Deze LP heb ik letterlijk grijsgedraaid. Niet zozeer voor "Born To Be Wild" maar ook voor "The Pusher" en "Sookie Sookie".


Een drievoudige LP met daarop de hoogtepunten van het Woodstock Festival uit augustus 1969. Jammer dat er van het optreden van CCR niets opstond.


Rod Stewart was al sinds 1964 bezig maar brak toch pas echt door dankzij dit album. "Maggie May" en "Reason To Believe" waren toen de hits waarop deze LP steunde.


Een LP uit 1971 die ik in 1973 kocht toen ik in de Belgische Strijdkrachten in Duitsland gelegerd was. De platen waren daar spotgoedkoop en dat is wel te merken aan het aantal gekochte LP's in 1973.


Prachtige hoes met een geel cellofaan waarop de foto van de vier jongens was afgedrukt. "Riders On The Storm" kent natuurlijk iedereen maar de rest van het album is ook de moeite waard.

60 albums die mijn leven veranderden (foto's 6-25)

De Top 5 is reeds bekend.
Hieronder volgen dan de foto's van de hoezen 6 t.e.m. 25. Van Fantasia (1940) tot Led Zeppelin II (1969).


Het enige album uit de Jaren '40


Julie Andrews zong zowel in de Broadway Musical als in de film. Maar het was wel Audrey Hepburn die met de pluimen ging lopen. Zij deed alleen maar alsof ze zong...


Deze hoes werd jaren later nog nageäapt door Rod Stewart ("Body Wishes").


Zowel op Broadway als in de bioscoop was dit een absolute hit!


Op dit album ging Dylan een nieuwe richting uit: hij begon met elektrische gitaren te experimenteren, zeer tot ongenoegen van zijn folk- en protestzangerfans!


Hier schittert nogmaals Julie Andrews.


Het allereerste dubbelalbum uit de geschiedenis. Volgens mij ook de eerste keer dat een foto werd gekozen die wazig was. Flou artistique?


Het Amerikaans antwoord op "Revolver" van The Beatles.


Deze LP heb ik indertijd gewonnen met HUMO's TTT-club.


Met de elektronische jerks die furore maakten in de discotheken, op de scene en op de radio.


Het Nederlands antwoord op "Sgt. Pepper" van de Fab Four.


Een greep uit de scores van twee spaghettiwesterns die Morricone, Sergio Leone en Clint Eastwood wereldbekend maakten!


Een van de allereerste graffiti die voor een LP-hoes werden gebruikt.


De zangeres van deze heavy band uit L.A. was natuurlijk Janis Joplin, die een jaar later solo ging.


Deze LP deed mij in 1968 met verstomming slaan.


De controversiële hoes van de LP werd enkel in West-Europa verdeeld, zeer tot ongenoegen van Jimi Hendrix. In de USA werd een rode foto van hemzelf gebruikt.


Zowel op Broadway als in de bioscoop een succes, al gaf ik de voorkeur aan de musical. Ik zag hem uiteindelijk in Brussel (Koninklijk Circus) in 1970, maar de meeste liedjes eruit stonden toen nog altijd in de hitparades.


Deze LP stond meer dan 2 jaar in de hitlijsten. Het titelnummer was meer dan 17 minuten lang en bestreek een volledige kant.


Het tweede album van CCR sloeg mij evenzeer met verstomming.


Jimmy Page & The Yardbirds ontpopten zich tot Led Zeppelin en brachten twee LP's uit in 1969. Deze plaat bevat het machtige "Whole Lotta Love".

                                             60 albums die mijn leven veranderden

De afgelopen 42 jaar heb ik vele elpees en cd's gekocht die op de een of andere manier mijn leven ingrijpend hebben veranderd. Niet noodzakelijk de beste aller tijden maar op de een of andere manier gelinkt aan een of andere gebeurtenis uit mijn leven. Zo is er een LP van diverse artiesten “Fill Your Head With Rock” die er niet tussen staat, om de eenvoudige reden dat ik hem nooit heb kunnen kopen, noch op vinyl noch op compact disc. Ik heb hem wel indertijd op tape gezet, met dank aan mijn vriend Harry, die toen in Anderlecht woonde.

De nummers 1 t.e.m. 5 staan al jaren in volgorde van appreciatie. De nummers 6 t.e.m. 60 staan gewoon chronologisch geklasseerd. De volgorde doet er niet zoveel toe, die hangt af van mijn humeur van de dag. Het oudste album dateert uit 1940 en het jongste uit 1992. 27 LP's komen uit de Jaren '60, 27 uit de Jaren '70, 1 uit de Jaren '40, 2 uit de Jaren '50 en 1 uit de Jaren '80 en tenslotte ook 1 uit de Jaren '90. De LP van Dylan & The Band is een twijfelgeval want hij werd opgenomen in 1967 en pas uitgegeven in 1975. Dat maakt 60 albums in totaal, die mijn leven ingrijpend veranderden...

1. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band – The Beatles – 1967

2. Abbey Road – The Beatles – 1969

3. The Beatles – The Beatles (aka The White Album) – 1968

4. The Beatles – Revolver – 1966

5. The Beatles – Rubber Soul – 1965

6. Fantasia – Soundtrack Disney – 1940

7. My Fair Lady – Broadway Musical – 1956

8. Elvis' Gold Records Volume 2 / 50,000,000 Elvis Fans Can't Be Wrong – Elvis Presley – 1959

9. West Side Story – Soundtrack – 1961

10. Highway 61 Revisited – Bob Dylan – 1965

11. The Sound Of Music – Soundtrack – 1965

12. Blonde On Blonde – Bob Dylan – 1966 (allereerste dubbelalbum uit de geschiedenis!)

13. Pet Sounds – The Beach Boys – 1966

14. Flowers – The Rolling Stones – 1967 (gewonnen met Humo's TTT-Club)

15. Messe pour le temps présent – Michel Colombier & Pierre Henry (jerks électroniques pour Maurice Béjart) – 1967 (allereerste LP gekocht in 1969 toen ik zelfs nog geen platenspeler had!)

16. Picknick – Boudewijn de Groot – 1967 (Het Nederlandse antwoord op Sgt. Pepper!)

17. A Fistful Of Dollars/For A Few Dollars More – Soundtracks Ennio Morricone – 1968

18. Beggars Banquet – The Rolling Stones - 1968

19. Cheap Thrills – Big Brother & The Holding Company (ft. Janis Joplin!) - 1968

20. Creedence Clearwater Revival - Creedence Clearwater Revival -1968

21. Electric Ladyland – The Jimi Hendrix Experience – 1968 (de LP heb ik met de naakte vrouwen, de CD met een rode foto van Jimi)

22. Hair – Broadway Musical – 1968

23. In-A-Gadda-Da-Vida – Iron Butterfly – 1968 (die LP stond in 1970 nog altijd in de hitlijsten)

24. Bayou Country - Creedence Clearwater Revival - 1969

25. Led Zeppelin II – Led Zeppelin - 1969

26. Santana -Santana – 1969

27. The Turning Point – John Mayall - 1969

28. The Pious Bird Of Good Omen – Fleetwood Mac – 1969

29. Tommy – The Who – 1969

30. Willy And The Poor Boys - Creedence Clearwater Revival – 1969

31. All Things Must Pass – George Harrison – 1970 (het allereerste drievoudig album verpakt in een box en uitgegeven op 27 november, mijn 19de verjaardag!)

32. Black Magic Woman – Santana – 1970

33. Black Sabbath - Black Sabbath – 1970

34. Bridge Over Troubled Water – Simon & Garfunkel – 1970

35. Cosmo's Factory - Creedence Clearwater Revival – 1970

36. De zotte morgen – Zjef Vanuytsel – 1970

37. Deep Purple In Rock – Deep Purple – 1970

38. Déjà vu – Crosby, Stills, Nash & Young – 1970

39. Elton John - Elton John – 1970

40. Old Socks New Shoes, New Socks Old Shoes – The Jazz Crusaders – 1970

41. The Best Of Steppenwolf - Steppenwolf - 1970

42. Woodstock – Various Artists – 1970

43. Every Picture Tells A Story – Rod Stewart – 1971

44. Hunky Dory – David Bowie – 1971

45. L.A. Woman – The Doors – 1971

46. Pearl – Janis Joplin – 1971

47. Tapestry – Carole King – 1971

48. Who's Next – The Who – 1971

49. Nuggets – Various Artists – 1972

50. Sail Away – Randy Newman – 1972

51. Band On The Run – Paul McCartney & Wings – 1973

52. Dark Side Of The Moon – Pink Floyd – 1973 (stond meer dan 5 jaar in de hitlijsten)

53. Innervisions – Stevie Wonder – 1973

54. Moontan – Golden Earring – 1973 (met een ravissante Patricia Paay op de cover!)

55. Transformer – Lou Reed – 1973

56. The Basement Tapes – Bob Dylan & The Band – 1975 (eigenlijk uit 1967 maar pas 8 jaar later uitgegeven, nadat ontelbare artiesten de meeste songs hadden gecoverd)

57. Shaved Fish/Collectable Lennon – John Lennon/Plastic Ono Band – 1975

58. Rumours – Fleetwood Mac – 1977

59. Thriller – Michael Jackson – 1982 (het bestverkochte album aller tijden!)

60. Unplugged – Eric Clapton - 1992
    
    
    Al jaren lang de onbetwiste nummer 1.
    
    
    Abbey Road (1969) is eigenlijk de allerlaatste LP van de Fab Four alhoewel "Let It Be" pas een halfjaar later uitkwam (1970).
    
    
    Een dubbele LP uit 1968 die door de critici op gemengde gevoelens werd onthaald omdat de vier jongens er composities voor hadden geleverd.
    
    
    "Revolver" gaf aanleiding tot het maken van "Pet Sounds" van The Beach Boys. Brian Wilson was van plan zijn evenknie Paul McCartney de loef af te steken. Als tegenreactie werd de LP "Sgt. Pepper" opgenomen in 1967.
    
    
    In 1965 leverden The Beatles niet alleen de soundtrack af voor "Help!" maar kwam er ook een prachtig album uit getiteld "Rubber Soul", gebaseerd op een kreet van Paul McCartney die na het zingen van een nummer "Plastic soul, man!" uitriep.

“MacArthur Park” is zo'n legendarisch nummer dat ik er de Wikipedialink maar bijvoeg. Noteer alvast dat het Jimmy Webb-lied volledig tot zijn recht komt bij de uitvoering van Richard Harris (1968) en dat ik de discoversie van Donna Summer niet kan appreciëren.
Zie: http://en.wikipedia.org/wiki/MacArthur_Park_(song)
Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=GHS8hj4TdT8 (Richard Harris)

“Mama Told Me (Not To Come)” is een meesterwerkje van Randy Newman uit 1966 dat ik leerde kennen in de versie van Three Dog Night. Een hallucinant verhaal over een party waar drugs in drankjes worden gesmokkeld met de nodige desastreuze gevolgen vandien. Newman schonk de song aan Eric Burdon die hem opnam in 1967 voor zijn solo album “Eric Is Here”. Toch is de song ook te vinden op een album van The Animals (met Burdon). Deze laatste herinnert zich niet meer of het een solo opname was of zijn makkers hem backten op de plaat. Feit is dat enkele maanden later Burdon een nieuwe groep oprichtte, m.n. Eric Burdon & The Animals.
http://www.youtube.com/watch?v=rKaQzQAlNn4 (Three Dog Night – 1970)
http://www.youtube.com/watch?v=tH47sJIFK0U (Eric Burdon – 1967)
http://www.youtube.com/watch?v=HIjkfSnwl00 (Randy Newman – 1971 versie)
Op de auteursversie uit 1970 speelt Ry Cooder slidegitaar.

“Memo From Turner” is een soloplaat van Mick Jagger met Ry Cooder op slidegitaar. Het thema werd gebruikt voor de film “Performance” uit 1968 die pas in 1970 werd uitgebracht. Het was de bedoeling dat The Rolling Stones voor de soundtrack zouden zorgen maar de verhouding tussen Jagger en Richards bekoelde toen Mick de liefdesscènes met Anita Pallenberg (het toenmalige liefje van Keith) al te letterlijk nam. Hetzelfde gebeurde ongeveer bij de opnames van de film “Ned Kelly” uit 1970 waarin Jagger de hoofdrol speelde. Er waren hevige protesten in Australië omdat Jagger de hoofdrol had en men liep vertraging op omdat Marianne Faithfull, het toenmalige liefje van Mick, een zelfmoordpoging had ondernomen vanwege de afgesprongen relatie. Zij werd door een onbekende Australische actrice vervangen. Tenslotte werd er op Jagger geschoten, niet met losse flodders maar met echte kogels. Hij overleefde de aanslag of het ongeluk.
http://www.youtube.com/watch?v=tAPgDs30eq8&feature=related (Mick Jagger – 1970)
Op de LP “Metamorphosis” van The Rolling Stones (1975) staat een andere versie. Op die van Jagger speelt alweer Ry Cooder slidegitaar.

“Morning Dew” is ook zo'n legendarische song dat ik de hulp inroep van Wikipedia. Bonnie Dobson, een jonge Canadese singer-songwriter schreef hem in 1962 en weer was Tim Rose (zie ook “Hey Joe”) er als de kippen bij om er zijn naam onder te zetten. Episode Six, een Britse band waarin Ian Gillan en Roger Glover zaten (later bij Deep Purple) maakte ook een cover.
Long John Baldry had er in 1980 zelfs een grote hit mee.
Zie: http://en.wikipedia.org/wiki/Morning_Dew.
Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=aawu-kPl5p8 (Bonnie Dobson – 1962)
http://www.youtube.com/watch?v=MSGYEwgeCFs (Episode Six – 1967 – Featuring Ian Gillan & Roger Glover, later Deep Purple)
http://www.youtube.com/watch?v=xn4KfJS1nZQ (Tim Rose – 1967)
http://www.youtube.com/watch?v=9eYvY4TqBks (Long John Baldry - 1980)

“River Deep, Mountain High” is zogezegd een single van Ike & Tina Turner maar niets is minder waar. Toen de plaat werd opgenomen stuurde Phil Spector Ike Turner naar huis. Het is dus alleen Tina met het orkest die op de plaat te horen zijn. Toch staat Ike op elke plaat gecrediteerd. Die eerste versie uit 1966 was alleen een hit in Groot-Brittannië en flopte jammerlijk in de Verenigde Staten. In 1969 werd de plaat opnieuw uitgebracht met meer succes over de hele wereld. In de Jaren '70 verscheen nog een discoversie die we zo vlug mogelijk moeten vergeten.
http://www.youtube.com/watch?v=uzI5Ghrtmx4 (The Wall Of Sound met Phil Spector)
http://www.youtube.com/watch?v=VN_Aq2W2Yi0&ob=av2e (niet zo'n goede versie)

“Roll Over Beethoven” werd door Chuck Berry uit zijn mouw geschud omdat zijn oudere zus piano speelde en veel klassieke muziek door het huis liet klinken. Berry had er genoeg van en zei dus letterlijk “Opzij Beethoven en vertel Tsjaikovski het nieuws”... Mede door de cover van The Beatles verwierf het nummer een dergelijke cultstatus.
http://www.youtube.com/watch?v=32C703sNwyw (Chuck Berry - 1956)
http://www.youtube.com/watch?v=e4-16zxVMw0&feature=related (The Beatles – 1963)
http://www.youtube.com/watch?v=CxXl4oS9wss (Electric Light Orchestra met de Vijfde van Beethoven als intro - 1973)

“She's Not There” uit 1964 was de eerste hit voor The Zombies, de Britse band met o.a. Rod Argent en Colin Blunstone. Argent speelde op een elektrische piano, wat voor die tijd heel ongewoon was. Toch kies ik voor de versie die in 1969 uitkwam op naam van Neil McArthur, een schuilnaam voor Colin Blunstone. Door het uitblijven van succes en het floppen van hun LP “Odessey And Oracle” uit 1967 was de groep ondertussen gesplit. Let op de foutieve schrijfwijze van “odyssey”. Toch werd in die zomer van 1969 “Time Of The Season” een grote hit in de USA. In 1977 kwam er nog een knappe versie uit van “She's Not There” door Santana.
http://www.youtube.com/watch?v=Vqa69i2pkBw (Neil McArthur – 1969)
http://www.youtube.com/watch?v=jMKkCBOM7_4 (The Zombies – 1964)
http://www.youtube.com/watch?v=xoz8iXjfH4Y (Santana - 1977)

“Shout” werd geschreven en opgenomen door The Isley Brothers in 1959. Het aanstekelijke dansnummer was zo lang dat het in twee delen werd geknipt zoals dat toen jammer genoeg gebruikelijk was. Part 1 op de a-kant en Part 2 op de b-kant. In 1964 namen Lulu & The Luvvers ook een machtige versie op. In 1996 verscheen zelfs een cover van The Beatles op de Anthology cd-reeks.
http://www.youtube.com/watch?v=4Bt0Yw__46M (The Isley Brothers - Part 1 & 2)
http://www.youtube.com/watch?v=C-Seq990SCU (Lulu & The Luvvers - 1964)

“Smoke On The Water” is een song waarvan bijna iedereen de riff kan naspelen of tenminste neuriën. Tijdens een concert in het Zwitserse Montreux van Frank Zappa en zijn Mothers Of Invention schiet een enthousiaste fan een vuurpijl af waardoor het concertgebouw afbrandt. Ineens hangt er boven het meer van Genève een dikke wolk. De ene zijn dood is de andere zijn brood.
Zie ook: http://nl.wikipedia.org/wiki/Smoke_on_the_Water.
Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=9f7LwuVF8Oo&feature=related (Deep Purple - 1972)

“Space Oddity”: ditmaal schreef David Bowie geen fout maar de titel verwees naar “Space Odyssey” en “oddity”, het Engels woord voor rariteit, zeldzaamheid of bizar feit. In 1969 nam Bowie een akoestische versie op die hij niet zo best vond. Toen hij hoorde dat de Amerikanen op de maan zouden landen haastte hij zich terug in de studio, voegde hij er gitaren en een moog synthesizer bij met wat handgeklap en klaar was kees. Op 11 juli 1969, een tiental dagen vóór de echte maanlanding, lag de single in de rekken. De BBC gebruikte de song tijdens die landing en een legendarisch nummer was geboren. Bowie bracht zelfs een Italiaanse versie uit! In 1975 werd het nummer opnieuw een hit.
http://www.youtube.com/watch?v=cYMCLz5PQVw&ob=av2n (Engelse versie)
http://www.youtube.com/watch?v=q_sPFjgEkto (Italiaanse versie)

“Stairway To Heaven” is een nummer van Led Zeppelin dat nooit op single is verschenen. Waarschijnlijk om de verkoop van hun album (Led Zeppelin IV) niet te verstoren. Het nummer is deels gebaseerd op “Taurus” van de Amerikaanse groep Spirit waar Jimmy Page fan van was. Het nummer duurt meer dan 8 minuten.
Zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Stairway_to_Heaven_(nummer).
Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=lKg4g9zMeHI (Led Zeppelin – 1971)
en naar http://www.youtube.com/watch?v=JhKUfiohxEY (Spirit - Taurus - 1968)

“Strawberry Fields Forever”. Toen John Lennon in Spanje vertoefde voor de opnames van de film “How I Won The War” van Dick Lester begon hij aan de song te schrijven. Het was november 1966, een hectische periode voor de Fab Four die net hun laatste concert hadden gegeven in San Francisco. Lennon had tegen de journalisten gezegd dat The Beatles populairder waren dan Jezus en de jongens uit Liverpool waren bedreigd geworden in de Filippijnen omdat ze geweigerd hadden op te treden voor Imelda Marcos. Er werden dan ook massaal platen van The Beatles openlijk verbrand. Met zijn song keerde Lennon terug naar zijn jeugd zoals Paul McCartney dat deed met “Penny Lane”. De twee songs werden zij aan zij op een single geplakt en vlug-vlug uitgebracht omdat Brian Epstein ongeduldig werd en eiste dat er een single moest uitkomen. George Martin had die twee songs liever op de LP “Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band” willen zetten. De single met de dubbele A-kant zou de eerste worden die in Groot-Brittannië niet op de hoogste plaats van de hitparade zou komen. Hij werd daarvan afgehouden door “Release Me” van Engelbert Humperdinck. De tweede single die hetzelfde lot zou ondergaan was “Let It Be” (1970). Toen was het Lee Marvin die wekenlang op nr. 1 stond met “Wandrin' Star”.
Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Strawberry_Fields_Forever.
Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=yYHrjg5rJyQ (The Beatles - 1967)

“Summertime” werd natuurlijk geschreven door George Gershwin (uit Porgy And Bess). Er bestaan enorm veel coverversies van. Ik had kunnen kiezen voor de versie van Janis Joplin of die van The Zombies. Toch werd het de versie van Brainbox met de geweldige gitarist Jan Akkerman. Ik zag de Nederlander aan het werk in Vorst-Nationaal in 1971 toen hij hoge toppen scheerde met zijn band Focus.
Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Summertime (inclusief een lijst met meer dan 4000 coverversies).
Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=3sDO7rFXJiY (Brainbox – 1969)
http://www.youtube.com/watch?v=RKu2P8zT_F4 (The Zombies – 1965)
http://www.youtube.com/watch?v=rawsYQitKik (Big Brother & The Holding Company featuring Janis Joplin – 1968)
http://www.youtube.com/watch?v=O7-Qa92Rzbk (“Porgy And Bess” - 1935)

“Sympathy For The Devil” van The Rolling Stones uit 1968 is niet alleen legendarisch maar ook controversieel. Sommigen zien in de song een verheerlijking van Satan, anderen dan weer een aanklacht tegen de oorlog in Vietnam. Opmerkelijk feit is dat Keith Richards bas speelt in plaats van Bill Wyman. De Whoo Whoo backing vocals worden gezongen door Keith Richards, Brian Jones, Bill Wyman, Marianne Faithfull, Anita Pallenberg en Jimmy Miller. De lyrics moesten herschreven en opnieuw worden ingezongen door Jagger toen de tweede Kennedy werd vermoord. Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Sympathy_for_the_Devil_(nummer).
Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=Je8MXiwmNIk (The Rolling Stones - 1968)

“The First Cut Is The Deepest” werd gecomponeerd door Cat Stevens in 1967. De original is voor P.P. Arnold, een voormalige Ikette (achtergrondzangeres voor Ike & Tina Turner) die van Amerika was komen overwaaien naar Groot-Brittannië. Enkele maanden later bracht Stevens de auteursversie op de markt, die dan technisch gezien een cover is. De song werd later herhaalde malen gecoverd, o.a. door Rod Stewart.
http://www.youtube.com/watch?v=zra0pjwlgEA (P.P. Arnold)
http://www.youtube.com/watch?v=aBccr-aLu4I (Cat Stevens)

“The House Of The Rising Sun” is eigenlijk een traditional. Iedereen denkt automatisch aan The Animals maar ook Texas Alexander, Woody Guthrie, Lead Belly, Joan Baez, Nina Simone en Bob Dylan brachten hun versie. De mooiste versie van allemaal is voor mij nog altijd die van The Animals (1964). Ook Bob Dylan had er bewondering voor. Vooral het orgelspel van Alan Price boeide hem zodanig dat hij een tijd later aan Al Kooper vroeg om te spelen op het album “Highway 61 Revisited”. Deze wending in zijn carrière legde hem geen windeieren... Ook de versies van Frijid Pink uit 1970 en die van Geordie uit 1974 zijn magistraal te noemen.
The Animals: http://www.youtube.com/watch?v=mmdPQp6Jcdk (Alan Price speelt de pannen van het dak en Eric Burdon zingt de longen uit zijn lijf!)
Frijid Pink: http://www.youtube.com/watch?v=4mj8xrrcxYQ (wat een gitarenspel)
Geordie: http://www.youtube.com/watch?v=rPab0qMd-V4 (diepe brommende stemmen)

“The Sounds Of Silence” van Simon & Garfunkel spreekt altijd tot mijn verbeelding. Een eerste mix werd opgenomen in maart 1964 en uitgebracht zonder succes. Het duo ging uit elkaar en Paul Simon reisde naar Engeland. Ondertussen werd een tweede mix opgenomen met elektrische gitaren in juni 1965. In januari 1966 bereikte het herwerkte nummer de eerste plaats in de Amerikaanse hitlijsten. Paul Simon haastte zich terug naar Amerika en zocht zijn makker Art Garfunkel terug op. Vanaf 1967 en vooral door de film “The Graduate” bereikte de song ook de West-Europese hitlijsten. Af en toe wordt de song gespeld als “The Sound Of Silence”.
Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Sound_of_Silence.
Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=eZGWQauQOAQ&feature=results_main&playnext=1&list=PL62CA9AA457EA2340 (Simon & Garfunkel – akoestische versie)
http://www.youtube.com/watch?v=6YSh1-XuUKE (Simon & Garfunkel – elektrische versie)

“The Times They Are A-Changin'” komt van de hand van Bob Dylan. Een schoolvoorbeeld van een protestsong. Het nummer kwam op zijn LP met dezelfde titel (oktober 1964) en in 1965 op single. De aanhef is gebaseerd op oude Ierse en Schotse ballades. De covers zijn legio. Kijk maar op http://en.wikipedia.org/wiki/The_Times_They_Are_a-Changin'_(song).
Luister vooral naar: http://www.youtube.com/watch?v=1oU7M4OeSRM (Peter, Paul & Mary – live 1966) Platenfirma SONY verwijdert alle videoclips van Bob Dylan, vandaar deze cover.

“Time Of The Season” van The Zombies stond op hun LP “Odessey And Miracle” uit 1967, doch de plaat ging onopgemerkt voorbij. De groep viel uit elkaar en Colin Blunstone en Rod Argent gingen elk hun weg. Tot de single plots twee jaar later een dikke hit werd in de Verenigde Staten. De groep was toen al lang gesplit. Colin Blunstone had succes als Neil McArthur en Rod Argent had de groep Argent uit de grond gestampt.
http://www.youtube.com/watch?v=oc7b62El_fk (The Zombies - 1967)

“Twist And Shout” is een song geschreven door Phil Medley & Bert Russell. In tegenstelling tot wat de meesten denken zijn het niet The Isley Brothers (1962) die het lied oorspronkelijk uitbrachten maar wel een obscure groep genaamd The Top Notes als “Shake It Up, Baby”. Toch zijn het The Beatles die met de pluimen gingen lopen. John Lennon zet hier een prestatie neer die niemand hem ooit nadeed. Die versie uit 1963 is fenomenaal want Lennon was toen verkouden. George Martin wist dit en hield deze song over tot op het laatst, want ze hadden nog welgeteld een kwartier vóór sluitingstijd om de song op te nemen. Ook de liveversie tijdens The Royal Variety Show in november 1963 is memorabel (John zei tijdens de intro dat de gewone mensen in hun handen moesten klappen en de rest van de aanwezigen moesten maar met hun juwelen rammelen). http://www.youtube.com/watch?v=XpzggAVxLME (Studioversie uit 1963)
http://www.youtube.com/watch?v=rvBCmY7wAAU (The Royal Variety Show – 1963)
http://www.youtube.com/watch?v=LsDpc-8iR8g (The Top Notes – 1961 – produced by Phil Spector)
http://www.youtube.com/watch?v=NhN-GhH5oxU (The Isley Brothers - 1962)

“What'd I Say” is weer zo'n lied dat in twee stukken werd geknipt (Part 1 & 2) omdat 6:30 voor die tijd te lang was. In december 1958 improviseerde Ray Charles tijdens een van zijn optredens deze mix van soul, blues en rock & roll. In juli 1959 kwam de single uit en Jerry Wexler van Atlantic Records verzorgde de muzikale productie. Het blad Rolling Stone plaatste deze song op nummer 10 van de 500 beste songs aller tijden!
http://www.youtube.com/watch?v=xTIP_FOdq24 (de volledige versie)

“Whole Lotta Love” is gebaseerd op een song van Willie Dixon genaamd “You Need Love”. In 1966 brachten de Small Faces op hun gelijknamig album een versie uit die "You Need Loving" heette en die werd gecrediteerd als Lane, Marriott. In 1966 baseerde Led Zeppelin zich op deze versie om “Whole Lotta Love” onder hun naam uit te brengen. Een aantal jaren later worden Jimmy Page, Robert Plant, John Paul Jones en John Bonham voor de rechter gedaagd wegens plagiaat. Willie Dixon krijgt een deel van de koek en vreemd genoeg worden de Small Faces ongemoeid gelaten. De latere persingen van de Led Zeppelin song vermelden Dixon als co-auteur. Ook op de versie van CCS staat nog altijd Page/Plant/Jones/Bonham zonder Dixon. Begrijpe wie begrijpe kan... Zelfs Tina Turner bracht een versie uit in 1974 op haar album “The Acid Queen”.
http://www.youtube.com/watch?v=pM8_HuQ0b34 (Muddy Waters - 1963)
http://www.youtube.com/watch?v=3_pYjcoXG5c (Small Faces – 1966)
http://www.youtube.com/watch?v=Mln0RciE2o0 (Led Zeppelin – 1969)
http://www.youtube.com/watch?v=WNxPY0h7JLU (CCS – 1970 – gedurende jaren het thema van Top Of The Pops op de BBC TV)

“Wild Thing” werd gecomponeerd in 1966 door Chip Taylor, de broer van Jon Voight en dus de oom van Angelina Jolie. Taylor was al verantwoordelijk voor “Angel Of The Morning”. De beginriff inspireerde menige knaap om aan luchtgitaar te doen. Ook Jimi Hendrix was onder de indruk en nam al vrij vlug een versie op. Toch is de originele versie niet van The Troggs maar van The Wild Ones (1965).
Zie http://en.wikipedia.org/wiki/Wild_Thing_(Chip_Taylor_song)
Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=9rxDOncgSrY (The Wild Ones – 1965)http://www.youtube.com/watch?v=4qHX493bB3U&feature=related (The Troggs - 1966)

“With A Little Help From My Friends” werd door Lennon/McCartney geschreven en komt als tweede net na “Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band” op de gelijknamige LP. Ik hoor hem dus het liefst als medley. Maar toch heb ik gekozen voor de vertraagde versie van Joe Cocker waar Jimmy Page gitaar op speelt. Die versie uit 1968 vind ik legendarisch en vooral de liveversie op Woodstock (1969).
http://www.youtube.com/watch?v=x_OMSE8Szmo (The Beatles – Medley 1967)
http://www.youtube.com/watch?v=cSxzEy-m9KY (Joe Cocker w/Jimmy Page – 1968)
http://www.youtube.com/watch?v=ZBR0T3f7tUw (Joe Cocker - live on Woodstock 1969)

“You Can't Always Get What You Want” van Jagger/Richards stond op het album “Let It Bleed” uit 1969 en ook op de b-kant van de single “Sad Day”. Wie kent dit nummer nog, behalve een grote Stones fan? De opnames begonnen op 16 november 1968 en werden 's anderendaags afgerond. Jimmy Miller bespeelt de drums in plaats van Charlie Watts. Een opmerkelijke intro van het London Bach Choir. Al Kooper bespeelt de Franse hoorn bij de intro en later piano en orgel. Rocky Dijon speelt conga's en maracas en Nanette Workman is backing vocaliste maar ze staat geboekstaafd als Nanette Newman. Jagger zei dat The Rolling Stones in staat waren elke innovatie van The Beatles enkele maanden later na te spelen. Deze song werd dus het antwoord op “Hey Jude”. Zo werd “Let It Bleed” het antwoord op “Let It Be”.
Een “oorgasme” van 7:33 minuten: http://www.youtube.com/watch?v=XIX0ZDqDljA.

“A Day In The Life” is het laatste nummer op de LP “Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band” van The Beatles uit 1967. In feite zijn het twee songs die aan elkaar geplakt werden door Paul McCartney en John Lennon.
http://www.youtube.com/watch?v=FCUeia-nEio (The Beatles)

“A Hard Rain's A-Gonna Fall” werd geschreven door Bob Dylan en op meesterlijke wijze gecoverd door Bryan Ferry in 1973.
http://www.youtube.com/watch?v=rPILCkdtthM (Bryan Ferry zonder Roxy Music)

“A Whiter Shade Of Pale” is een maf nummer uit de zomer van 1967 van Procol Harum dat leentjebuur speelt bij Bach (“Air On A G String” en “Wachet auf!”) maar ook similariteiten vertoont met een single die enkele weken ervoor werd uitgebracht en die “Reflections Of Charles Brown” heet en van Rupert's People is, een onbekend Brits bandje waar achteraf nooit meer iets van gehoord werd.
http://www.youtube.com/watch?v=Mb3iPP-tHdA (Procol Harum)http://www.youtube.com/watch?v=AenoFDr9nSI (Rupert's People)http://www.youtube.com/watch?v=GMkmQlfOJDk (Bach – Air)http://www.youtube.com/watch?v=n1b13WI70no (Bach – Sleepers Awake – Wachet auf!)

“All Along The Watchtower” werd geschreven door Bob Dylan in 1967, na zijn motorongeval een jaar voordien. Hij was aan zijn bed gekluisterd en twee van zijn kinderen werden in die periode geboren. Hij verdiepte zich in de Bijbel en zo ontstond de kalme folksong. Toch heb ik gekozen voor de versie die amper 6 maand later in de platenrekken verscheen: een woeste versie van The Jimi Hendrix Experience die verscheen op het dubbelalbum “Electric Ladyland” (1968). Dave Mason (van Traffic) speelt de 12-snarige akoestische gitaar. Jimi was een perfectionist en liet de song ettelijke keren opnieuw opnemen, tot hij tevreden was met het resultaat. En het resultaat mag er zijn.
Luister maar: http://www.youtube.com/watch?v=4AuxJH2Mj30. (Jimi Hendrix Experience)

“Angel Of The Morning” werd door Chip Taylor geschreven en oorspronkelijk uitgebracht in 1967 door Evie Sands. Maar haar platenfirma ging bankroet en de single flopte bij gebrek aan ruchtbaarheid. Een jaar later werd de song gecoverd door Merrilee Rush en het werd een hit in de USA voor haar en in West-Europa ging P.P. Arnold met de prijzen lopen.
http://www.youtube.com/watch?v=cbUNVm1k3nU (Merrilee Rush & The Turnabouts)http://www.youtube.com/watch?v=US94q0e20Us (P.P. Arnold)
http://www.youtube.com/watch?v=drm29EmXjW0 (Evie Sands zong in 1967 de originele, maar minder bekende, versie)

“Black Magic Woman” is een nummer van Peter Green van Fleetwood Mac die het cadeau gaf aan Carlos Santana. De bekendste versie is dan ook van Santana uit 1970.
http://www.youtube.com/watch?v=mTbFNsBy73I (Santana)
http://www.youtube.com/watch?v=fdz_T7UTc1I (Fleetwood Mac - 1968)

“Bohemian Rhapsody” is een buitenbeentje in de popgeschiedenis. Toen Freddie Mercury zijn makkers uit Queen confronteerde met die compositie werd hij op gelach onthaald. Was dit opera of belcanto? Intussen werd muziekgeschiedenis en staat dit nummer, tot spijt van wie 't benijdt, bijna altijd op nr. 1 in de eindejaarslijsten.
http://www.youtube.com/watch?v=fJ9rUzIMcZQ (de originele videoclip)

“Careful With That Axe, Eugene” is een song die meer dan 8 minuten duurt en oorspronkelijk op de LP “Ummagumma” stond. Hij werd ook als b-kant van een single van Pink Floyd uit 1968 uitgebracht. De single was “Point Me At The Sky” en hij flopte. Langzaam kabbelt het nummer verder en je waant je op wandel in een bos. Tot plots een hartverscheurende oerkreet losbarst en je doorhebt dat de boswachter of de houthakker niet voorzichtig genoeg is geweest met zijn bijl...
http://www.youtube.com/watch?v=BPgAM31N5Co (Pink Floyd – “CwtA, Eugene”)

“Child In Time” is gebaseerd op de song “Bombay Calling” van de groep It's A Beautiful Day die ooit in het voorprogramma zat van Deep Purple. Bewust of onbewust plagiaat? Wie zal het zeggen. In elk geval gaat de song van Deep Purple over de oorlog in Vietnam. Wait for the ricochet...
http://www.youtube.com/watch?v=PfAWReBmxEs (Deep Purple - 1969)
http://www.youtube.com/watch?v=qdLluzeiWUY (It's A Beautiful Day - 1969)

“Fire”: er bestaan veel songs met dezelfde titel. Deze gaat over de epische single uit 1968 van The Crazy World Of Arthur Brown. Op het podium liep hij rond met een asbak die in vuur en vlam stond. Enkele maanden later deed George Harrison dat over tijdens de opnames van “Helter Skelter” (uit de legendarische dubbele witte LP).
http://www.youtube.com/watch?v=aY1APSk0SS0 (The Crazy World Of Arthur Brown - “Fire”)

“Gloria” was de b-kant van een single uit 1964 van Them (met een piepjonge Van Morrison). De a-kant was “Baby Please Don't Go”. In de discotheken draaiden de deejays meer en meer de b-kant en vanwege succes werd de single opnieuw uitgebracht in 1967 mede dankzij de piratenzenders die het nummer grijsdraaiden.
http://www.youtube.com/watch?v=WkaMVLHxzWE (Them - “Gloria”)

“Good Vibrations” van muzikaal genie Brian Wilson werd ooit gecoverd door Todd Rundgren die het bijna noot voor noot naspeelde en door Wilson zelf, bijna 50 jaar na datum. De theremin (een soort synthesizer) speelt een zeer belangrijke rol in het nummer maar ook de tempowisselingen.
http://www.youtube.com/watch?v=TCeD_6Y3GQc (The Beach Boys - 1966)

“Handbags And Gladrags” werd geschreven door Mike d'Abo (de voormalige zanger van A Band Of Angels, die later Manfred Mann ging versterken en Paul Jones als frontzanger verving). Ik leerde het nummer kennen in de versie van Rod Stewart (1969) en pas later in de versie van Chris Farlowe, die minstens even goed is. In 1970 kwam de auteursversie uit.
http://www.youtube.com/watch?v=rkHF-XBCrMo (Rod Stewart - 1969)
http://www.youtube.com/watch?v=X3yN0JvG5co (Chris Farlowe - 1967)
http://www.youtube.com/watch?v=ApIMvj3xLvM (Mike d'Abo - 1970)

“Heartbreak Hotel” werd geschreven door Mae Boren Axton (de moeder van singer-songwriter Hoyt Axton), Tommy Durden en Elvis Presley. De single werd opgenomen in januari 1956 en een paar dagen later al uitgebracht. Als je direct na dit nummer de single “Albatross” van Fleetwood Mac draait, kun je horen dat die twee songs naadloos in elkaar overvloeien...
http://www.youtube.com/watch?v=PotB76gi2_4 (Elvis Presley)

“Helter Skelter” is een track uit het witte dubbelalbum van The Beatles uit 1968. Tijdens de opnames liep George Harrison met een brandende asbak op zijn hoofd door de studio (een parodie op Arthur Brown die enkele maanden voordien een wereldhit had met “Fire”). Charles Manson zou geïnspireerd geweest zijn door dit nummer om zijn massamoorden te plegen (Sharon Tate, actrice en echtgenote van Roman Polanski en zwanger op dat moment was één van de vele slachtoffers). Toen Paul McCartney las dat The Who met het nummer “I Can See For Miles” het luidste popnummer ooit hadden geschreven, vatte hij het idee op om nog luider te zingen en te spelen. En dat lukte aardig. De titel betekent bijna hetzelfde als “holderdebolder” of ook nog een torenhoge roetsjbaan. Op het einde van de song roept Ringo het uit van de pijn (“I got blisters on my fingers...”). http://www.youtube.com/watch?v=aMfkVGCU_BA (The Beatles)

“Hey Joe” is een legendarisch nummer dat hier in deze blog al eerder aan bod is gekomen. De coverversies zijn ontelbaar. Toch blijft de versie van Jimi Hendrix mijn favoriet. Oh, ja. De song werd in 1962 geschreven door ene Billy Roberts. Verder niets meer van gehoord...
http://www.youtube.com/watch?v=GwTfaapR_tE (The Jimi Hendrix Experience)
Als ik deze versie hoor zie ik het trio in het Zoniënwoud, niet zo ver van waar ik nu woon, toen ze voor Tienerklanken werden gefilmd.
http://www.youtube.com/watch?v=sARMCTnDcbE (de auteursversie van Billy Roberts)http://www.youtube.com/watch?v=kCYngBXV0mk (The Leaves - 1966)
Voor meer versies, zie mijn artikel dat ik helemaal gewijd heb aan “Hey Joe”.

“Hotel California” van de Eagles is zo'n nummer dat gaat over hemel en hel. Weken en maanden opgesloten zitten in de grootste luxe is dat een beloning of een straf? Gemengde gevoelens...
http://www.youtube.com/watch?v=piW9MHpfCu4 (Eagles – 1976 album/1977 single)

“Hound Dog” kwam onlangs ter sprake bij het overlijden van Jerry Leiber, die de song samen met Mike Stoller schreef voor Willie Mae "Big Mama" Thornton in 1952. Het is pas in 1956, toen Elvis de song opnam, dat het een wereldwijd succes werd, vooral door zijn optreden in de Milton Berle Show op TV. Het schrijversduo Leiber/Stoller werd legendarisch voor zijn composities voor o.a. The Coasters, Ben E. King en The Drifters. Hun productiewerk voor Stealers Wheel werd ook zeer gewaardeerd.
http://www.youtube.com/watch?v=FJsQSb9RFo0 (Elvis Presley - 1956)
http://www.youtube.com/watch?v=yoHDrzw-RPg (Big Mama Thornton - 1952)

“I Am The Walrus” staat bij mij op nummer 1 in mijn tijdloze Top 3500. Het is een knotsgek nummer met backing vocals van de Mike Sammes Singers die in 1966 een wereldhit hadden met “Somewhere My Love”, het thema uit “Dr. Zhivago”. De song werd uitgebracht als b-kant (!) van “Hello Goodbye” in de herfst van 1967 en stond ook op de E.P. Magical Mystery Tour. Jaren later werd daarvan een LP uitgebracht, aangevuld met bestaande songs. De laatste woorden van Humpty Dumpty waren “Goo Goo Ga Joob”, een kreet die in 1968 werd overgenomen door Simon & Garfunkel in “Mrs. Robinson” uit de film “The Graduate”. De versie van Spooky Tooth is zeer te pruimen.
http://www.youtube.com/watch?v=UNc5Q3Y8LKw (The Beatles – 1967)
http://www.youtube.com/watch?v=I8-rGDl7oQQ (Spooky Tooth – 1970)

“I Heard It Through The Grapevine” is een product van Norman Whitfield en Barrett Strong. In 1966 namen The Miracles een oorspronkelijke versie op die op een veto stuitte van Berry Gordy, de baas van Tamla Motown. Smokey Robinson en zijn Miracles namen dan een tweede versie op die ook werd afgekeurd. Gladys Knight & The Pips bracht haar versie uit in september 1967 met matig succes. Vervolgens verscheen een versie van Marvin Gaye in oktober 1968, die pas tot ons doordrong in het voorjaar van 1969 en een onwaarschijnlijke hit werd dankzij de hitnotering in Groot-Brittannië. De versie van Gaye vind ik de mooiste. The Andantes zongen backing vocals, The Funk Brothers zorgden voor de ritmetrack en het Detroit Symphony Orchestra de orkestrale achtergrond. In 1970 verscheen een meer dan 10 minuten versie van de song door Creedence Clearwater Revival als hommage van John Fogerty aan het platenlabel Motown.
http://www.youtube.com/watch?v=jPnZZTVp_2A (Marvin Gaye)
http://www.youtube.com/watch?v=LOFzn_5alVE (Smokey Robinson & The Miracles)
http://www.youtube.com/watch?v=ah1cvL_ez-M (Gladys Knight & The Pips)
http://www.youtube.com/watch?v=93S_l0qZrXA (Creedence Clearwater Revival)

“I Put A Spell On You” werd door Screamin' Jay Hawkins gecomponeerd in 1956 maar bereikte nooit de hitlijsten. Er bestaan ontelbare versies van, o.m. van Nina Simone, The Alan Price Set (1966) en Creedence Clearwater Revival uit 1968 (op LP) en in 1972 verscheen de song nog eens op single (toen de band al lang gesplit was). Ik kan moeilijk kiezen tussen de originele versie en die van CCR.
http://www.youtube.com/watch?v=PwXai-sgM-s (Screamin' Jay Hawkins - 1956)
http://www.youtube.com/watch?v=9hvA0wWTIv4 (Creedence Clearwater Revival - 1968)
http://www.youtube.com/watch?v=vcSZuygiiys (The Alan Price Set – 1966)
http://www.youtube.com/watch?v=SL44gqUne0w&feature=related (Nina Simone - 1965)

“In-A-Gadda-Da-Vida” is een nummer dat een hele LP kant bestrijkt: meer dan 17 minuten. Het verhaal is genoegzaam bekend: Doug Ingle was zo stoned of ladderzat (naargelang de bronnen) dat hij de titel van zijn pas geschreven song in 1968 niet meer goed kon uitspreken. Hij belde naar zijn producer en stamelde “In-A-Gadda-Da-Vida” i.p.v. “In The Garden Of Eden” en zo werd het afgedrukt op de hoezen.
http://www.youtube.com/watch?v=a2c98zNHDx4 (de LP stond meer dan 2 jaar in de hitlijsten!)

“Johnny B. Goode” is een legendarisch nummer van Chuck Berry dat bijna iedere rocker op zijn repertoire heeft. Zelfs reggaekoning Peter Tosh heeft er een goede versie van uitgebracht. In een van de “Back To The Future” films speelt Marty McFly de song samen met de neef van Chuck Berry. Hilarisch moment!
http://www.youtube.com/watch?v=I8JULmUlGDA (Chuck Berry - 1958)
http://www.youtube.com/watch?v=C7s1_YQxzhs&feature=related (Michael J. Fox als Marty McFly & The Starlighters)

“Layla” werd geschreven door Eric Clapton voor de vrouw van George Harrison, Pattie Boyd. Als deel van de band Derek & The Dominos werd deze single uitgebracht. In het begin van de Jaren '90 verscheen een unplugged versie nogmaals in de hitlijsten. Harrison en Boyd scheidden en Clapton trouwde met het voormalig model. Toch bleven Harrison en Clapton de beste maatjes.
http://www.youtube.com/watch?v=Th3ycKQV_4k (Derek & The Dominos – 1970)
http://www.youtube.com/watch?v=iZV7akaSo0s (Eric Clapton - 1992)

“Like A Rolling Stone” is een compositie van Bob Dylan. De filosofie van de song werd gehaald uit de song “Rollin' Stone” (1950) van Muddy Waters (A rollin' stone don't gathers no moss). Het verscheen voor het eerst op het album “Highway 61 Revisited”. De single werd opgenomen door Bob Dylan in 1965 op 15 en 16 juni, onder productie van Tom Wilson samen met sessiemuzikanten onder wie Mike Bloomfield, Al Kooper, Paul Griffin en Bobby Gregg. In 2004 werd “Like a Rolling Stone” door Rolling Stone Magazine tot beste nummer ooit uitgeroepen. In 1995 scoorden The Rolling Stones een hit (10 in Nederland) met het nummer.
http://www.youtube.com/watch?v=hk3mAX5xdxo (Bob Dylan)
http://www.youtube.com/watch?v=qy-WDrhi8Cg (The Rolling Stones)

Legendarische Popsongs (Foto's 1-20)












Santana




Vergeet de A-kant want die flopte in 1968. Het is de B-kant die legendarisch is. Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!!!














The Beatles


The Jimi Hendrix Experience

Legendarische Popsongs (Foto's 21-25)

Legendarische Popsongs (Foto's 46-50)











Vergeet de A-kant. Wie kan die trouwens nog nazingen? Het is de B-kant die legendarisch is!