Berichten van 24 december 2012 tot 30 december 2012

Crow, Equals, CCR, Eli Bonaparte, Clapton & Guess Who in 1970

Alweer een knappe compositie van Eddy Grant uit 1970 op het 'President Records' platenlabel. The Equals waren een multiraciale groep en ze dachten een oplossing gevonden te hebben voor het probleem van de rassendiscriminatie. Geweldige dansplaat!
 


Ook John Fogerty bleef maar hits uit zijn mouw schudden in 1970. Toch was de sound van Creedence lichtjes veranderd: er kwamen meer geluiden van saxofoon en toetsen aan te pas en minder gitaren. Op de achterflap van de LP 'Pendulum' stond Tom Fogerty apart van de drie andere bandleden. Was dit al een teken aan de wand dat hij de groep weldra zou verlaten?
 


Tijd voor een one-hit wonder uit 1970. John Bradford was zijn echte naam en hij kwam uit Wolverhampton. Hij maakte deel uit van de groep 'Ides Of March' en hoopte op een solocarrière tot zijn debuutsingle uit de hitparades werd verwijderd omdat geruchten de ronde deden dat er met de verkoopcijfers was geknoeid. Zijn klasgenoot Dave Hill zou enkele jaren later meer succes hebben want als lid van Slade zou hij 6 nummer één hits scoren in het Verenigd Koninkrijk.
 


Eind november 1970 schoot de Brit Clapton met deze uptempo cover van een Amerikaanse compositie pijlsnel de hitlijsten binnen. De laidback versie van de auteur, J.J. Cale, zouden we pas in 1972 leren kennen toen het op diens elpee 'Naturally' werd uitgebracht.
 


Deze song stond al op de elpee 'Canned Wheat' van de Canadese groep uit september 1969 maar werd heropgenomen in een iets snellere versie en verscheen op de 33- toerenplaat 'American Woman' die uitkwam in 1970.
 






De LP zou ik later voor een prikje op de kop kunnen tikken.

Sad & dark songs in 1970

Deze mooie compositie wordt niet zo vaak meer gedraaid en toch stond ze op de b-kant van de single 'My Sweet Lord' en zelfs in twee versies op het drievoudig album 'All Things Must Pass' van november 1970.
 


Barry, Maurice en Robin hadden hun ruzie bijgelegd en schreven dit juweeltje samen met 'How Can You Mend A Broken Heart' tijdens dezelfde sessie. En plots stonden de drie broers weer aan de top van de hitparades vanaf november 1970 tot in het voorjaar van 1971.
 


Maar de Bee Gees kregen af te rekenen met geduchte concurrentie van deze nieuwe lichting hardrockers. Deze single uit december 1970 stond, voor alle duidelijkheid, niet op de LP 'In Rock' maar werd in 1995 wel als bonustrack bijgevoegd op de cd t.g.v. de 25ste verjaardag van de legendarische plaat.
 


En plots stond daar een Duitse heks te schaterlachen in de hitlijsten van december 1970. Bij het horen van deze single (een schoolvoorbeeld van een eendagsvlieg) moet ik altijd denken aan die elpeehoes van Black Sabbath.
 


Wat me dan weer naadloos brengt tot die heavy metal-groep met de song die begint met een basgitaar. De songtitel betekent in feite niets volgens Geezer Butler die dacht aan het sikje van Bill Ward (a nib). Om het mysterieus te maken schreef hij N.I.B. en de LP was nog maar pas uit of de rockjournalisten hadden er al 'Nativity In Black' of 'Name In Blood' van gemaakt. Volgens de co-auteur vertelt de song het verhaal van Lucifer, de gevallen engel, hoe hij verliefd wordt en verandert in een goed persoon. Ook dit was muziek uit 1970 gecomponeerd door Tony Iommi, Ozzy Osbourne, Geezer Butler en Bill Ward. Na de basgitaar en de wah-wah geluiden doet de intro mij altijd weer denken aan 'Sunshine Of Your Love' van Cream.
 






De ene keer leek Harrison op een tuinkabouter, de andere keer op de Messias.










Zo iemand wil je niet tegenkomen tijdens een boswandeling.


De mysterieuze hoes van Black Sabbath.

Slowtime in 1970

Classic van Burt Bacharach en Hal David. Broer en zus Carpenter hadden in 1969 al een cover uitgebracht van 'Ticket To Ride' van The Beatles, zonder al te veel succes in de VS. Deze single was wel een schot in de roos in augustus 1970. Net zoals Dave Clark kon Karen Carpenter drummen èn zingen. Het duo hield op te bestaan toen Karen in 1983 stierf en broer Richard verweesd achterbleef. 
 


Ook uit augustus 1970 is deze mooie ballade gezongen door David Gates, de frontzanger van 'Bread'. Het genre kreeg meteen het label 'softrock' opgespeld. De band kwam uit Los Angeles en vanaf 1971 werd Larry Knechtel ingelijfd om bas, gitaar, keyboards en mondharmonica te spelen. Hij was een beroemd sessiemuzikant die in de sixties nog had samengewerkt met o.a. Simon & Garfunkel, Duane Eddy, Mamas & Papas, The Monkees, The Doors en Elvis.
 


In oktober 1970 waren de broertjes Jackson uit Gary, Indiana aan de beurt om deze mooie slow naar de top van alle hitparades te zingen met de 12-jarige Michael Jackson in een glansrol als hoofdzanger.
 


In 1959 nam Ray Peterson deze song op met succes en in 1964 kwam zijn single opnieuw de Amerikaanse charts binnen. De versie van Elvis werd live opgenomen in Las Vegas en nooit in een studio. Leuke anekdote: toen Presley de toestemming vroeg aan Peterson om die song op te nemen antwoordde deze: "You don't have to ask permission; you're Elvis Presley." En Elvis antwoordde: "Yes, I do. You're Ray Peterson!"... Deze draag ik op aan mijn 87-jarige moeder, een fervente fan van The King.
 


Kijk, dit vind ik nu eens een prachtige slow met een intelligente tekst bovendien. Volgens mij verwees deze in Kenya geboren singer/songwriter naar het zinloze van de oorlog in het algemeen en gezien de periode waarin deze single binnenkwam in de hitlijsten (juni 1970) naar de gruwel van de oorlog in Vietnam in het bijzonder.
 












Elvis zag er toen al slecht uit. Zeven jaar later viel het doek definitief over The King.

Zjef, Young, CCR en Elton in 1970

Zjef Vanuytsel bezong niet alleen zijn studentenleven maar ook zijn liefdesperikelen in de beste traditie, zoals enkel Boudewijn de Groot hem dat had voorgedaan. Een nieuwe Vlaamse bard was geboren in 1970.
 


Mijn laatste fragment uit die geweldige elpee is deze ode aan een 'karakterdanseres', zoals dat toen omfloerst werd gezegd. De vinylplaat heb ik in 1970 niet kunnen kopen want voor een student was dat veel geld. Maar dankzij mijn goede vriend G.S. kon ik de plaat opnemen met mijn Grundig taperecorder. Waarvoor dank!
 


Ondertussen kloeg Neil Young de wantoestanden in het zuiden van de Verengide Staten aan, zoals conservatisme, rassendiscriminatie, slavernij en de KKK. Het werd hem niet in dank afgenomen door de 'rednecks' en er kwam veel later nog reactie op met een "answersong" van de groep Lynyrd Skynyrd.
 


In december 1970 kwam de elpee "Pendulum" van Creedence uit. Met daarop alweer opwindende songs, zoals deze eerste track. De vinylplaat kocht ik samen met nog andere in Londen toen ik daar veertien dagen verbleef tijdens de Paasvakantie van 1971. De 33 T-platen en vooral de singles waren daar veel goedkoper. 
 


Nog zo'n opwindende plaat uit het najaar van 1970. Uit het album 'Elton John' en een absolute favoriet in het Jeugdhuis 'De Reinaert'. Met een geweldige bridge op Moog synthesizer gespeeld door Diana Lewis. 
 




Nieuw aan het firmament van de Vlaamse kleinkunst in 1970.






Zou dit al een voorteken geweest zijn dat Tom Fogerty (rechts) de groep weldra zou verlaten?

Nederlandstalig in 1970

Deze Nederlandse cabaretier en zanger bracht in 1970 een heerlijk ontroerende ode aan het leven in een dorp. Het origineel is natuurlijk van Jean Ferrat en heet 'La Montagne'. Volgens mij een van de mooiste melodieën met een prachtige tekst die de tijd van toen perfect weergeeft. Toen Sonneveld in 1974 stierf werd deze single opnieuw uitgebracht en stond hij postuum in de hitlijsten.
 


Bij deze mooie ode uit 1970 moet ik altijd denken aan Helena van Troje of aan een Griekse godin. Wordt terecht gerekend bij de mooiste Vlaamse kleinkunstnummers ooit. Hugo Raspoet werd geboren in Ganshoren en werd na zijn studies Romaanse filologie vertaler bij de publieke omroep BRT. In 1972 zette hij een punt achter zijn carrière als zanger/gitarist.
 


Op 19 december 1970 kwam dit liedje de hitparade binnengevlogen en iedereen zong toen mee "Ach, meneer een mooie vogel wil ik zijn, met sterke vleugels a.u.b. meneer Merlijn...". Het origineel is van Jean-Claude Darnal en heet 'Dites-moi m'sieur (L'oiseau)'. Tim Visterin werd ondersteund door een jongenskoor met o.m. onze piepjonge weerman, Frank Deboosere. 
 


L'original:
 

Will Tura was ook in 1970 alomtegenwoordig in de hitlijsten. Hij zong dit lied met veel pathos en dramatiek en op het einde krijgt de song wel een verrassende wending. Muziek/tekst: Will Tura, Nelly Byl - Arrangementen: Leo Caerts Sr. - Productie: Jean Kluger.
 


Met deze cover van 'Roses To Reno' van Bob Bishop (1968) scoorde Ivan Moerman een Europese hit van formaat. Hij zong ook een versie in het Duits, het Frans en in het Spaans en verkocht waarschijnlijk de meeste singles van alle Vlaamse artiesten in het jaar 1970. In Spanje kwam hij terecht op nummer 1 en in Frankrijk in de Top-10. De Nederlandse vertaling was van dehand van Nelly Byl. 
 


Maar hét artistieke hoogtepunt van 1970 -voor mij althans- was die debuutelpee van een jonge student architectuur aan Sint-Lucas te Brussel. De zanger/gitarist werd geboren in Mol. De hele LP is een mijlpaal in de Vlaamse kleinkunst en ik draai er morgen nog een paar geweldige liederen uit!
 






De single werd driemaal uitgebracht. Dit is het exemplaar uit 1974.
1970 -Het Dorp / Wat Moet Ik Doen Zonder Jou - 7"-single - PHILIPS - 6012 019
1974 - Het Dorp / Zo Heerlijk Rustig - 7"-single - PHILIPS - 6012 433
1982 - Het Dorp / Aan De Amsterdamse Grachten - 7"-single - PHILIPS - 6017 268


Hugo Raspoet

God, Jezus en Kerst in 1970

Deze christelijke hymne werd geschreven door de geestelijke John Newton in 1779 om vergiffenis voor onze zonden te vragen. De Amerikaanse folkzangeres putte hieruit de kracht om haar alcoholverslaving te overwinnen en nam de hymne op als protest tegen de oorlog in Vietnam. Er bestaan twee versies: een met en een zonder koor. Merkwaardig voor de opname: er komen geen instrumenten aan te pas en Judy Collins zingt a capella.
 


Een interessant interview met de zangeres over 'Amazing Grace':
 

De Britse zanger Les Humphries woonde in Hamburg en richtte daar zijn gospelgroep op, duidelijk geïnspireerd door het succes van de Edwin Hawkins Singers. Vanaf 1969 waren gospel en songs over Jezus of God 'in'. Zo ook deze mooie single uit oktober 1970.
 


Op 11 december 1970 werd de LP 'John Lennon/Plastic Ono Band' uitgebracht met o.m. deze song waarin hij afrekent met zowat alles en iedereen, met God en klein Pierke, met Jan en Alleman. Inderdaad, 'the dream is over', The Beatles waren definitief gesplit en hij geloofde nog alleen in zichzelf en... in Yoko.
 


In november 1970 bracht "de stille Beatle" zijn  drievoudige elpee in een box 'All Things Must Pass' uit en daarop stond deze ode aan Onze-Lieve-Heer (hij begon trouwens meer en meer op Jezus te gelijken). Harrison gaf de song eerst aan Billy Preston, zodat ...dit een auteursversie is. Ook duidelijk geïnspireerd door 'Oh Happy Day' van de Edwin Hawkins Singers maar, verrassing alom, hij kreeg een proces aan zijn been voor plagiaat op 'He's So Fine' van The Chiffons. De single stond op 26/12/1970 op nr. 1 in de VS en hij was daarmee de eerste Beatle die dit realiseerde. West-Europa volgde in januari 1971. 
 


Op 18/12/1970 werd de LP 'From Then To You' (UK) en 'The Beatles' Christmas Album' (US) uitgebracht, enkel voor de leden van de fanclub weliswaar. Elk jaar (van 1963 tot 1969) had de Fab Four een kerstsingletje uitgebracht met wensen voor d...e fans en die 7 songs werden gebundeld op één vinylplaat. Deze wensen komen uit 1967 en ze werden ook uitgebracht in december 1995 n.a.v. de cd 'Anthology 1' en ze stonden ook op de single 'Free As A Bird'.
Vrolijk Kerstfeest! 
 






Hymne uit 1779.












De voormalige Beatle kreeg vaak het verwijt dat hij op een tuinkabouter leek. Vandaar zijn reactie op deze grappige cover.






George Harrison had perfect de rol van Jezus op zich kunnen nemen in de rockopera 'Jesus Christ Superstar'.

Back to the roots in 1970

Traditionele countryblues die werd overgeleverd door Amerikaanse gevangenen. De eerste opname dateert uit 1926 en is van Dave Cutrell. Lead Belly nam zijn versie op in 1934. CCR zette deze parel op de LP 'Willy And The Poor boys' uit november 1969 zodat deze versie nog regelmatig gedraaid werd op de radio en in de jeugdhuizen in het voorjaar van 1970.
 


Deze boogie/bluesband bracht in augustus 1970 het uitstekende album 'Future Blues' uit. Jammer genoeg voegde Alan Wilson zich op 3 september 1970 bij de 'Forever 27 Club', spoedig gevolgd door Jimi Hendrix en Janis Joplin. Robert Johnson en Brian Jones zaten daar al een tijdje te niksen. Nu konden ze tenminste een degelijke band vormen en naar hartelust jammen!
 


Ook Jim Morrison en zijn makkers grepen terug naar de roots. Getuige daarvan is de LP 'Morrison Hotel' (soms ook wel 'Hard Rock Café' genoemd). Lonnie Mack speelt basgitaar op deze track en John Sebastian (ex-Lovin' Spoonful) blaast op de mondharmonica.
♫♫♫ "Let it roll, baby, roll; let it roll, all night
long!" ♫♫♫



De mannen van Led Zeppelin trokken zich terug in een landhuisje in Wales genaamd 'Bron-Yr-Aur', na een slopende tournee doorheen de VS. De songtitel is Welsh, betekent 'gouden borst', en werd verkeerd gespeld op de single en op de LP (III). Drummer John Bonham gaf het ritme ook aan met behulp van lepels en castagnetten.
 


Zonder Bob Dylan lukte het ook wonderwel voor deze Canadees/Amerikaanse... band. In augustus 1970 kwam de geweldige LP 'Stage Fright' uit met als hoogtepunten de titelsong, 'The Shape I'm In' en deze single, die in december van dat jaar de hitlijsten binnenstormde.
 






Creedence Clearwater Revival begon meer en meer countryrock te spelen en daardoor werd de hitmachine van 1969 het daaropvolgende jaar gestopt.






Alan Wilson was zó slechtziend dat hij zonder bril niet kon zien wie er op een halve meter van hem op het podium stond.






The cottage in Wales.