Mijn oudste singles (110)

Mijn oudste singles (109)

Medicine Head is een Britse rockgroep die werd opgericht door John Fiddler en Peter Hope Evans in 1969.

Het succes liet op zich wachten tot 1973 met de singles 'One & One Is One' en 'Rising Sun' / 'Be My Flyer'. Het was deze laatste single die ik toen kocht. Tony Ashton was de producer van dienst.

Het muzikaal geluid kwam vanaf 1973 meer en meer uit Philadelphia overgewaaid en veroverde langzaam maar zeker de dansvloeren in de discotheken. In 1974 was het hek van de dam.

Aangezien ik in die periode een hevige danser was kocht ik een single van The Trammps: 'Love Epidemic' / 'I Know That Feeling'.

De veelkoppige zanggroep The Trammps liet zich muzikaal bijstaan op deze single door MFSB.
MFSB (afkorting van Mother, Father, Sister, Brother) was een band uit Philadelphia (R&B, funk, disco), opgericht door producers Gamble & Huff van het Philadelphia International Records platenlabel.

Hopla met de beentjes!

Maar de muziek uit de jaren zestig liet mij niet los want in 1973 kocht ik een heruitgave van The Moody Blues, uitgebracht door Decca in de reeks Golden Hit-Parade: 'Nights In White Satin' / 'Go Now' voor het bedrag van 72 BEF, een correcte prijs niettegenstaande de petroleumcrisis de kop opstak en het vinyl almaar duurder werd!

Op die legendarische a-kant hebben Chantal en ik ontelbare keren geslowd en op de b-kant was Denny Laine nog te horen, later voegde hij zich bij Wings.

De laatste single voor vandaag -uitgebracht in 1973- was 'My Name Is Nobody' / 'The Wild Bunch', uit de gelijknamige film met heerlijke muziek van grootmeester Ennio Morricone.

De western zag ik pas een jaar later en een nieuwe ster was geboren: Terence Hill! Hij acteert zonder complexen naast de grote Henry Fonda. Steve Kanaly, een Amerikaanse televisieacteur, voornamelijk bekend als Ray Krebbs uit Dallas, is hier voor het eerst te zien in een bijrol!

Mijn oudste singles (107)

In 1973 was er nog geen vuiltje aan de lucht en verkochten de singles van de flamboyante Engelse glamrockzanger als zoete broodjes.

De volgende single in de rij was 'Hello! Hello! I'm Back Again' / 'I.O.U.'.

En zoals zijn titel op de a-kant al voorspelde stond hij opnieuw in de toenmalige hitlijsten.

Verrassing alom toen Stephen Stills in 1973 samen met de groep Manassas de single 'Isn't It About Time' / 'So Many Times' uitbracht!

Chris Hillman, Dallas Taylor en Stills zelf waren producers van deze uitstekende schijf op 45 toeren.

Maakten ooit deel uit van deze supergroep: Al Perkins, Calvin "Fuzzy" Samuels, Chris Hillman, Dallas Taylor, Joe Lala, Paul Harris, Roger Bush, en Stephen Stills.

Stills componeerde de a-kant en voor de b-kant kreeg hij hulp van Chris Hillman.

Ook deze single kocht ik tijdens mijn legerdienst in West-Duitsland.

De volgende single die ik in 1973 kocht kwam ook uit West-Duitsland. Manfred Mann's Earthband had toen een radiohit met 'Joybringer' / 'Can't Eat Meat'.

De a-kant is gebaseerd op 'Jupiter' uit Gustav Holst's 'Planet Suite' en met de titel van de b-kant moet ik altijd lachen want tijdens mijn vier maanden legeropleiding in Mechelen was Paul Vanden Boeynants minister van Landsverdediging en wij hebben nooit zoveel vlees als toen gegeten. Er zaten zelfs worsten in de broodjes die wij kregen als ontbijt! Als ondernemer was hij vóór zijn politieke carrière namelijk actief in de vleesindustrie.

Maar in 1973 hunkerde ik nog altijd naar die geweldige muziek uit de jaren vijftig en zestig.

Dankzij een heruitgave kon ik de single 'Rag Mop' / 'Hey! Ba-Ba-Re-Bop' van Lionel Hampton op de kop tikken.

Lionel Hampton was een Amerikaanse jazz vibrafonist, pianist, drummer, percussionist en orkestleider.

'Rag Mop' kende ik al van de cover van The Jaye Bros en bij de b-kant uit 1946 (!) moet ik altijd aan de verkoopsters van de Priba denken! 😄

Mijn oudste singles (106)

Aan Gary Glitter ga ik niet te veel woorden vuil maken want na zijn muzikale periode is hij in ongenade gevallen.

In 1973 was er nog geen vuiltje aan de lucht en werd de single 'Do You Wanna Touch Me? (Oh Yeah!)' / 'I Would If I Could But I Can't' regelmatig op de radio gedraaid en was de glamrocker in de hoogste regionen van de hitlijsten terug te vinden.

Ook in West-Duitsland waar ik toen acht maanden verbleef voor mijn militaire dienstplicht.
 De titel van het lied voelt nu heel wrang aan. 

De single 'Summer (The First Time)' / 'Childhood - 1949' van Bobby Goldsboro uit 1973 was van een heel andere orde dan de platen van Gary Glitter.

Het idee van het lied werd uit hetzelfde vaatje getapt als 'Het werd zomer' uit 1977 (cover van 'Und es war Sommer' - Peter Maffay - 1976) van Rob de Nijs. In 1975 zou Jean-Claude Borelly's geïnspireerd worden door de melodie voor zijn instrumentale hit 'Dolannes Mélodie'.

En dat het een lange, hete zomer in 1973 was in West-Duitsland zou ik heel snel aan den lijve ondervinden want dat continentaal klimaat was ik niet gewoon.

Veel verlofdagen had ik niet tijdens mijn legerdienst en dus trok ik mij op aan de muziek. Mijn taak was intussen de dorstigen laven in de kantine samen met mijn collega Lucien en dat beviel mij best.

Ook Donna Hightower profiteerde van dat warm seizoen want haar single 'Summer Shades' / 'We're The Same' verkocht toen ook redelijk goed.

Dit was de vierde en meteen laatste single van de Amerikaanse zangeres die toen in Spanje verbleef. Haar discografie werd aangevuld met elpees.

Net zoals Donna Hightower kwam de volgende groep ook uit Spanje.

Mocedades is een Spaans-Baskische popgroep die in 1973 deelnam aan het Eurovisiesongfestival. Dit deden zij met 'Eres tú'. Het lied eindigde als tweede achter de Luxemburgse winnares Anne-Marie David, maar werd later wel de morele winnaar. Het lied werd een wereldwijde hit en bereikte zelfs de top 10 in de Amerikaanse Billboard Hot 100. In 2005 werd het verkozen tot één van de 14 beste songfestivalliedjes in de televisie-uitzending 'Congratulations'.

Eerlijkheidshalve moet ik eraan toevoegen dat ik het festival toen niet op televisie heb kunnen volgen en dat ik de single ook niet in dat jaar heb gekocht maar wel in 1996. Ik betaalde toen voor 'Eres tú' / 'Dime Señor' maar liefst 150 BEF, het dubbele van de prijs in 1973.

Want deze historisch single mocht niet ontbreken in mijn verzameling!

Mijn oudste singles (105)

Euson (echte naam Julio Bernardo Euson) is een Nederlands-Arubaanse zanger, liedjesschrijver en occasioneel acteur, die naar Nederland uitweek in 1962. Hij begon zijn muzikale carrière onder de naam J.B. Euson.

Hij kwam al tweemaal voor in deze reeks. De derde single van hem die in mijn verzameling steekt is 'Leon' / 'And I Love You So'. De a-kant is een prachtige compositie van Phillip Goodhand-Tait die handelt over een verloren gegane vriendschap en de b-kant is een gevoelig liefdeslied van de hand van Don McLean!

Roberta Flack (geboren als Roberta Cleopatra Flack) was een Amerikaanse soulzangeres en liedjesschrijfster.

Ze had al een paar duetten gezongen met o.a. Les McCann en Donny Hathaway toen ik in 1973 haar nieuwste single hoorde.

Ik was meteen weg van 'Killing Me Softly With His Song' / 'Just Like A Woman'. Geen zelfgeschreven nummers want de a-kant is een compositie van Charles Fox en Norman Gimbel die zij arrangeerde en de b-kant is natuurlijk van de hand van Bob Dylan.

De tekst van 'Killing Me Softly With His Song' werd geschreven in samenwerking met Lori Lieberman nadat zij werd geïnspireerd door een optreden van Don McLean eind 1971. Zij werd daarvoor niet gecrediteerd door Fox en Gimbel en Lieberman bracht dan maar haar versie uit in 1972, zonder succes.

Wie met de meeste pluimen ging lopen was Roberta Flack en in 1996 zouden The Fugees met Lauryn Hill als leadzangeres ook veel bijval kennen.

Op de b-kant kreeg ze bijstand van Donny Hathaway (arrangeur) en
van Eumir Deodato die de violen arrangeerde.

De single '(I Think I Must Be) Dreaming' / 'Ain't No Woman (Like The One I've Got)' van de Four Tops werd in sommige landen reeds uitgebracht in 1972.

In 1973, tijdens mijn legerdienst in West-Duitsland, hoorde ik de b-kant een paar keer op de radio zodat ik de single kocht.

De Four Tops waren altijd een van mijn favoriete soulgroepen.

Toen zij in 1967 optraden in Bosvoorde was ik jammer genoeg iets te jong (net geen zestien) en mocht ik niet binnen in het Hooghuis. Sindsdien kocht ik zoveel mogelijk elpees van de groep.

Geordie was een hard/glam-rockband uit Newcastle upon Tyne, North East England, die werd opgericht in 1971 onder de naam U.S.A. (!) De groep veranderde die naam in Geordie in 1972.

Maakten ooit deel uit van de band: Brian Gibson, Brian Johnson (zeer krachtige stem en later bij AC/DC), Dave Robson, David Whittaker, Rob Turnbull, Steve Dawson, Terry Wilson-Slesser, Tom Hill, en Vic Malcolm.

De single 'All Because Of You' / 'Ain't It Just Like A Woman?' uit 1973 kocht ik in Rheindahlen (West-Duitsland) en ik kan jullie verzekeren dat was een veel gevraagd nummer in de kantine!

Hun ruige klank deed mij aan Slade denken. Op de b-kant herken je duidelijk de stijl van AC/DC.

Mijn oudste singles (104)

The Dizzy Man's Band was een plezierige Nederlandse popgroep uit Zaandam opgericht rond zanger Jacques Kloes, die lange tijd met mij bevriend was op Facebook, tot aan zijn overlijden.

De originele bezetting van de band was: Dick Buysman, Jacques Kloes, Herman Smak, Dirk van der Horst, Klaas Versteeg, Karl Kalf, Joop Tromp, and Bob Ketzer.

In de beginperiode namen ze CCR als voorbeeld ('Tickatoo') en iets later het kopergeluid van Blood, Sweat & Tears ('A Matter Of Facts' en 'Jumbo'). Nog later ontwikkelden ze een eigen stijl maar altijd met humor. De zeer krachtige stem van Kloes was een rode draad doorheen al hun singles.

De single 'The Show' / 'Why Don't You Dance' was een grote hit in 1973. Op de a-kant wordt er zelfs gejodeld! Joechei ...

Dave Edmunds (echte naam David William Edmunds) is een
Welshe zanger, gitarist en platenproducer uit Cardiff.

Vorig jaar nog ten onrechte dood verklaard maar hij overleefde het!

In de jaren zestig maakte hij nog deel uit van Love Sculpture (waar hij bijna alle instrumenten voor zijn rekening nam!) en in de jaren zeventig en tachtig speelde hij bij Rockpile samen met Billy Bremner, Nick Lowe, en Terry Williams.

In 1973 bracht hij de single 'Born To Be With You' uit en op de b-kant kreeg hij hulp van de Welsche gitarist die ook in Love Sculpture zat, Micky Gee: 'Pick Axe Rag' (Instrumental).

Ik betaalde er toen 85 BEF voor, wat in die tijd redelijk veel geld was want door de petroleumcrisis was de prijs van het vinyl gestegen!

De a-kant is een compositie van Don Robertson, oorspronkelijk opgenomen door The Chordettes als 'Born To Be With You' / 'Love Never Changes' in 1956. Het arrangement van Edmunds doet hier enorm veel denken aan Phil Spector. De b-kant is een instrumentale compositie van Micky Gee.

Electric Light Orchestra (of ELO in het kort en tegenwoordig heet de groep Jeff Lynne's ELO) is een Britse rockgroep die ontstond uit The Move, een rockgroep ui Birmingham, Engeland.

In eerste instantie maakte Roy Wood nog deel uit van de band maar al snel nam Jeff Lynne de teugels in handen.

Ekseption had Beethoven al gecoverd in 1969 ('The Fifth') en in 1973 was Lynne zo slim de Vijfde van Beethoven bij de intro even te laten horen gevolgd door de bekende compositie van Chuck Berry die reeds door The Beatles onder handen was genomen.

Reeds na een eerste beluistering was ik helemaal weg van deze versie. De single 'Roll Over Beethoven' / 'Queen Of The Hours' vond al heel snel zijn weg naar mijn verzameling! De b-kant vind ik minder toegankelijk.

Sharif Dean (geboren als Sharafeddinne Kharroubi or Cherifeddine Kherroubi) was een Frans-Algerijnse zanger en liedjesschrijver die lange tijd in België verbleef.

Dé zomerhit van 1973 was zonder twijfel 'Do You Love Me?' met op de b-kant 'In The Summer Holidays'.

Veel vakantie had ik niet in 1973 want ik was toen gelegerd in West-Duitsland en ik had amper enkele verlofdagen tussen maart en oktober. Op de a-kant werd ik getriggerd door een frêle stem van een vrouw die niet op de single stond afgebeeld en zelfs haar naam werd nergens vermeld.

Het heeft mij jaren gekost om erachter te komen dat zij de Belgische studiozangeres Evelyne D'Haese was.

'Do You Love Me?' is de eerste Belgische plaat die de nummer 1-positie behaalt in een Nederlands jaaroverzicht. De Belgische producer was Jean Huysmans.

Mijn oudste singles (103)

Chi Coltrane is een Amerikaanse singer/songwriter en pianiste, geboren in Racine, Wisconsin (Verenigde Staten). Ze brak door in Europa in 1972 met het gospelachtige 'Go Like Elijah'. Ondanks haar krachtige stem deed die single weinig of niets in haar vaderland. Ze week dan maar uit naar ons continent en verblijft beurtelings in Zwitserland en Duitsland.

Haar vierde single was 'Who Ever Told You' / 'Myself To You' en die werd snel aan mijn verzameling toegevoegd onder de letter C.

Op de b-kant nam ze wat gas terug en zingt ze een rustige ballade.

Roger Daltrey, de leadzanger van The Who, zette in 1973 een zijstapje in de muziekwereld en zijn solo debuutsingle was meteen een schot in de roos!

'Giving It All Away' / 'The Way Of The World' werd geproducet door Adam Faith en de a-kant is een compositie van David Courtney en Leo Sayer terwijl de b-kant werd geschreven door Adam Faith en David Courtney.

Met zulke geloofsbrieven kun je moeilijk floppen. Velen onder ons dachten in eerste instantie dat zijn hit "Sail Away" heette.

Kiki Dee (echte naam Pauline Matthews) was ooit een van de weinige blanke acts op het Tamla Motown platenlabel. De Britse zangeres zong zowel solo als met de Kiki Dee Band en zou later nog een gelegenheidsduo vormen met Elton John.

In 1973 coverde ze 'Amoureuse' van Véronique Sanson en alhoewel ze in het Engels zong behield ze de Franse titel. Het origineel uit 1972 stak al in mijn collectie en als ik eerlijk mag zijn heb ik toch een lichte voorkeur voor deze cover.

Op de b-kant van de single staat 'Rest My Head', een compositie van Kiki Dee zelf.

Deze single werd uitgebracht door The Rocket Record Company, het platenlabel opgericht in 1972 door Elton John, Bernie Taupin, Gus Dudgeon, en Stephen Brown. De producer van het schijfje was natuurlijk Elton John.

Eumir Deodato De Almeida, de Braziliaanse muzikant, componist, arrangeur, producer, en artiest werd in 1973 in onze contreien bekend als Deodato met zijn single 'Also Sprach Zarathustra (2001) / 'Spirit Of Summer'.

De a-kant is een machtige compositie van Richard Strauss die in 1968 werd gebruikt in de film '2001: A Space Odyssey' van Stanley Kubrick. Hier vond Deodato zijn inspiratie en de b-kant nam hij zelf voor zijn rekening.

De elpeeversie van 'Also Sprach Zaratustra (2001)' duurt zelfs iets meer dan 9 minuten!

Mijn oudste singles (102)

Een van de allereerste elektronische en synth-pop-plaatjes en dan nog een Belgische productie uit 1973 was Cash & Carry with Bobby Setter & Co met Tchip Tchip' / 'Who Needs Money?'.

Eerst een beetje muzikale prehistorie: de melodie van het nummer, daterend uit 1957, werd oorspronkelijk gecomponeerd door de Zwitserse accordeonist Werner Thomas. Thomas speelde het, als muzikaal entertainer, sinds 1963 voor toeristen in restaurants en skihotels tijdens de vakanties. Hij noemde zijn instrumentale nummer aanvankelijk ’Der Ententanz’, later ’Der Vogeltanz’, nog later ’Tchip Tchip’.

Toen Louis Van Rijmenant (alias Louis van Rymenant), gewezen concertorganisator bij o.a. Hot Club de Belgique en Vlaams producer (van o.a. Marc Dex en Micha Marah) Werner Thomas het vrolijke deuntje hoorde spelen in de bar van het Sunstarhotel in het Zwitserse Davos, zag hij er onmiddellijk het commercieel potentieel van in. Met behulp van een moog synthesizer bewerkte Van Rijmenant in 1973 - onder begeleiding van de Bobby Setter Band o.l.v. Bob Verhelst, voor de gelegenheid omgedoopt tot "Cash & Carry" - de melodieuze oorwurm tot een volwaardig nummer met een elektronische sound. Van Rijmenant, die speciaal voor het liedje de artiestennaam 'Terry Randall' aannam, behield de originele titel Tchip tchip en bracht het in naam van "Cash & Carry" uit als single.

Door zich als uitgever en tekstschrijver van deze vernieuwde versie te laten registreren bij Sabam genoot Van Rijmenant de volgende jaren van de bijzonder lucratieve auteursrechten. Werner Thomas behoudt wel de rechten als componist van de melodie. In België stond 'Tchip Tchip' van 22 december 1973 tot en met 1 maart 1974 in de BRT Top 30. Het steeg tot de zesde plaats.

In Nederland kende het liedje pas echt een doorbraak toen Johnny Hoes, producer en baas van Benelux Music Industries, in 1980 het liedje opnieuw opnam met de De Electronica's, een populair Brabants balorkestje, nu getiteld 'De Vogeltjesdans', werd het nummer razend populair in Duitsland en Nederland, mede dankzij een bijhorend dansje. De Engelse versie, 'Chicken Dance' van The Tweets, is in 2000 in Groot-Brittannië uitgeroepen tot het irritantste lied aller tijden.

In Franstalig België speelde de Belgische accordeonist Hector Delfosse het nummer geregeld met zijn orkest en stelde voor om er woorden bij te verzinnen. De tekst komt van Eric Genty, alias Guy De Paris. De stem die 'La danse des canards' (in een productie van Marcel De Keukelaire) inzingt in een Brusselse studio, is die van de Belg Jean-Jacques Blairon, beter bekend als J.J. Lionel. Die Franse versie uit 1980 werd een monsterhit, waarvan alleen al in Frankrijk 3,5 miljoen exemplaren over de toonbank gingen. In Frankrijk is het de op één na bestverkochte single ooit (na 'Petit Papa Noël' van Tino Rossi). Naar schatting bestaan er zo'n 370 versies.

De b-kant heb ik niet kunnen vinden op het internet.

Daniel Boone (geboren als Peter Charles Green) was een Engelse popzanger en liedjesschrijver die met 'Beautiful Sunday' in 1972 een geweldige hit scoorde.

Ik hoorde de opvolger in 1973 een paar maal op de radio en dacht dat 'Rock And Roll Bum' / 'Sunday Morning Coming' dezelfde weg zou opgaan.

Niet dus. Nadien heb ik nooit nog iets op muzikaal gebied van hem gehoord.

De man had blijkbaar iets met zondagen want de b-kant gaat ook over de zevende dag!

De single 'The Jean Genie' van David Bowie kocht ik in 1973 tijdens mijn legerdienst in West-Duitsland. Ik vond 'm in Rheindahlen want daar waren de platen veel goedkoper dan in België.

Het plaatje werd reeds eind november 1972 uitgebracht met op de b-kant 'Ziggy Stardust', zijn toenmalig alter ego.

Glamrock op zijn hoogtepunt! Met dank aan Mick Ronson die de gitaarriff speelt zoals Bo Diddley op zijn gloednieuwe Les Paul.

'Sebastian' / 'Rock And Roll Parade' was de debuutsingle van Cockney Rebel, een Engelse glamrock band uit begin jaren zeventig. De groepsnaam werd gewijzigd in Steve Harley & Cockney Rebel omstreeks 1975.

De elpeeversie van 'Sebastian' duurt nog drie minuten langer dan onderstaande singleversie! De bombastische song met een gothische tekst werd opgenomen met groot orkest en koor en flopte in het Verenigd Koninkrijk maar op het Europese vasteland scoorde de single fenomenaal goed!

Mijn oudste singles (101)

De laatste single uit 1972 kocht ik niet zelf maar kreeg ik cadeau van Chantal, die inmiddels mijn verloofde was geworden. Zij kende mijn muzikale smaak ondertussen en allebei waren wij fervente aanhangers van The Beatles.

T.g.v. Kerstmis gaf ze mij 'Hi Hi Hi' / 'C Moon' van de groep Wings waarmee ik heel blij was!

Paul McCartney was minder blij want na de BBC-ban van 'Give Ireland Back To The Irish' bracht hij 'Mary Had A Little Lamb' uit, een kinderliedje dat wel de Top-10 bereikte maar zijn derde single uit 1972 werd opnieuw uit de ether verbannen door de BBC want 'Hi, Hi, Hi' interpreteerden de verantwoordelijken van die zender alsof het om drugs zou gaan (high high high)!
Ondanks dat verbod werd de single alsnog een grote hit voor Wings. En de b-kant kreeg ook behoorlijk veel airplay. Beide kanten zijn hieronder netjes na elkaar te beluisteren!

Op naar het jaar 1973!

Barrabas was een veelkoppige Spaanse funk/rock-groep die bestond uit Fernando Arbex, Ernesto Duarte, Jr., Miguel Morales, Ricky Morales, Iñaki Egaña, Juan Vidal, en José Luis Tejada.

Hun single 'Woman' / 'Chicco' viel bij mij al heel snel in de smaak zodat hij ook in mijn verzameling belandde.

Het stemgeluid van de zanger deed mij onmiddellijk aan Jess & James denken!

Mud was een succesvolle Britse pop/glamrock band. De groep werd in 1967 (!) opgericht door zanger Les Gray en drummer Dave Mount. Samen met bassist Ray Stiles en gitarist Rob Davis was de groep compleet. Zij werden in 1972 ontdekt door producer Mickie Most tijdens een van hun optredens en net als bij The Sweet kregen ze al heel snel bijstand van het welbekende duo Chinn & Chapman.

De ene na de andere hitsingle werd in 1973 uitgebracht en 'Crazy' / 'Do You Love Me' was de eerste van drie singles die in mijn collectie zouden belanden. Glamrock was toen niet uit de ether weg te slaan!

De b-kant is niet die bekende song van The Contours (ook gecoverd door Brian Poole and the Tremeloes en The Dave Clark Five) maar een compositie van Chinn & Chapman.

Zoals ik al vaak heb verteld was ik zelfs in 1973 nog altijd op zoek naar die geweldige muziek uit de gouden jaren zestig!
Zo werd er in de reeks "Million Airs" op het platenlabel Polydor België een single van Herman van Veen uitgebracht die ik heel graag en heel snel aan mijn immer groeiende collectie toevoegde.

'Suzanne' / 'Fiets' waren twee heel knappe vertalingen van bekende nummers uit de Angelsaksische muziekwereld. De a-kant is van Leonard Cohen en de b-kant is dat prachtig nummer van Ralph McTell 'Girl On A Bicycle'.

De Nederlandstalige versie van 'Suzanne' komt uit het jaar 1969 en die van 'Fiets' uit 1970. De originele nummers komen respectievelijk uit 1967 en 1969.

Mijn oudste singles (100)

Thin Lizzy was een Ierse rockband die werd opgericht in 1969 in Dublin. De groep werd opgedoekt op 4 september 1983 maar opnieuw opgestart met vroegere leden na de dood van Phil Lynott (zang en basgitaar) die een van de stichtende leden en frontman was van de groep. Hij overleed in 1986.

In het najaar van 1972 was de single 'Whisky In The Jar' met op de b-kant 'Black Boys On The Corner' een grote hit en kwam dat plaatje bijgevolg ook al heel snel in mijn verzameling terecht. De a-kant heeft een van de mooiste intro's die ik ooit hoorde!

'Whiskey In The Jar' is een Iers traditioneel lied dat zich afspeelt in de zuidelijke bergen van Ierland, vaak met specifieke vermelding van provincies Cork en Kerry. Het nummer, over een "rapparee" (highwayman of snelwegman) die wordt verraden door zijn vrouw of geliefde, is een van de meest uitgevoerde traditionele Ierse liedjes en is sinds de jaren vijftig opgenomen door tal van artiesten. Ik kende het lied natuurlijk in de versie van The Dubliners.

Think Tank was een Nederlandse popgroep die drie singles en één elpee uitbrachten. De leden waren Aad van der Kreeft, Hans Jansen, Jacques Zwart, Johan Timman, en Robbie De Graaf.

'Together' / 'Hold My Hand' was hun debuutsingle uit 1972. Ik hoorde de a-kant enkele malen op de radio en daarna nooit meer. Een tijdje later vond ik de single, uitgebracht op het Pink Elephant label, tijdens de koopjesperiode en voor enkele luttele Belgische franken mocht ik 'm mee naar huis nemen.

Het begrip denktank (think tank) raakte pas jàren later in zwang.

De single 'Why Can't We Live Together' / 'Funky Me' van Timmy Thomas kocht ik ook in het najaar van 1972. De a-kant was toen een veel gedraaid liedje op de radio en ik herinner mij dat het schijfje in november/december van dat jaar toen ik in Mechelen gelegerd was (opleiding transmissietroepen) in de hitparade genoteerd stond.

Tijdens een legerdienst leer je ook om met iedereen samen te leven want in de maatschappij is dat ook aan de orde. Alleen moeten mensen van verschillende rassen en culturen nog leren met elkaar vredelievend om te gaan.

Timmy Thomas was een Amerikaanse R&B- en soulzanger, keyboardist, liedjesschrijver en platenproducer. Kenmerkend voor de a-kant is het typisch orgelriedeltje.

Bobby Vinton, geboren als Stanley Robert Vinton, Jr., is een Amerikaanse popzanger die het levenslicht zag op 19 april 1935, in Canonsburg, Pennsylvania. Hij is inmiddels bijna 91 jaar!

In 1972 had zijn single 'Sealed With A Kiss' / 'All My Life' veel bijval want de a-kant is de ultieme slow!

'Sealed With A Kiss' is a compositie van Peter Udell en Gary Geld. Oorspronkelijk uitgebracht door The Four Voices in mei 1960, zonder succes. Pas in 1962 werd het een hit voor Brian Hyland en veel later een nummer één voor Jason Donovan, in 1989.

Maar in 1972 had Bobby Vinton ook een grote hit met zijn versie en daarop hebben Chantal en ik heel vaak een slow gedanst!

Mijn oudste singles (99)

Steely Dan was een Amerikaanse rockgroep (met invloeden van fusion jazz) uit New York en opgericht in 1972 door Walter Becker en Donald Fagen.

Hun debuutsingle 'Do It Again' / 'Fire In The Hole' vond ik meteen het summum en aangezien Chantal mij na een jaar verkering al een beetje kende gaf ze mij het plaatje cadeau voor mijn 21ste verjaardag.

💖 En ik blij natuurlijk! 💖

Strawbs (of The Strawbs) waren een Engelse rockgroep opgericht in 1964, onder leiding van Dave Cousins. Alhoewel de band startte als een bluegrassgroep veranderden ze vaak van muzikale richtingen zoals folk, folkrock, (heel even) glamrock en progressieve rock. Onder de leden waren Sandy Denny (die zich later bij Fairport Convention zou voegen), Rick Wakeman (die tijdens de Strawbsperiode werd ontdekt, zich aansloot bij Yes en ook een lange solocarrière zou hebben), Richard Hudson en John Ford, die zich later zouden afscheuren als het duo Hudson-Ford.

Eind 1972 was ik in de ban van hun sound en kocht ik de single 'Lay Down' met op de b-kant Ciggy Barlust & The Whales From Venus en het nummer 'Backside'.

Ciggy Barlust & The Whales From Venus was een pseudoniem voor de Strawbs als een parodie op Ziggy Stardust And The Spiders From Mars, een alias voor David Bowie.

The Sweet was een Engelse popgroep die zich op hun b-kanten ontpopten tot een ruigere rockgroep.

De single 'Little Willy' / 'Man From Mecca' kocht ik in 1972 niet lang na 'Co-Co'.

De a-kant is natuurlijk een compositie van M. Chinn - M. Chapman en de b-kant is van de bandleden Scott, Connolly, Tucker, Priest.

Nino Tempo & April Stevens was een Amerikaans vocaal duo dat populair was in de jaren zestig en zeventig en bestond uit broer en zus Nino Tempo (geboren als Antonino LoTempio) en April Stevens (geboren als Carol Vincinette LoTempio).

In 1972 brachten ze een soulvolle popversie uit van 'Love Story', een welbekende melodie uit de gelijknamige film gecomponeerd door Carl Sigman en Francis Lai. Op de b-kant kregen broer en zus bij het componeren hulp van Jeff Barry.

'Love Story' / 'Hoochy Coochy-Wing Dang Doo' is ook een van mijn favoriete singles uit dat jaar.
Van de b-kant heb ik jammer genoeg geen geluidsfragment gevonden op het internet.

Mijn oudste singles (98)

Toen ik het plaatje 'It's Gonna Be Alright' in 1972 voor het eerst op de radio hoorde dacht ik dat The Beatles opnieuw waren samengekomen onder een schuilnaam!

Niets was minder waar want Smyle was een Nederlandse rockgroep die in de jaren zeventig werd opgericht en uit Voorburg en Den Haag kwam met o.a. zanger Bas Muys en gitarist Mark Boon. De zangstem van Muys leek zodanig hard op die van Lennon dat menigeen hard twijfelde.

De a-kant is een compositie van George Kooymans en de ommekant is van Bas Muys, die we in 1981 nog zouden terughoren bij Stars on 45.

Op de b-kant staat 'She Means A Lot To Me'.

De Olympische Zomerspelen van de XXe Olympiade werden in 1972 in München gehouden en Miel Puttemans en Karel Lismont behaalden elk een zilvereen medaille in hun discipline!

De Duitse televisiezender ARD gebruikte een instrumentaal nummer gecomponeerd door Gordon Lightfoot in de versie van The Spotnicks als tune voor hun sportmagazine en het werd een hit!

'If You Could Read My Mind' / 'Last Date' voegde ik heel snel bij mijn snelgroeiende verzameling singles. The Spotnicks was een instrumentale rockgroep uit Göteborg, Zweden.

Het "Bloedbad van München" speelde zich af tijdens de Olympische Zomerspelen 1972 die in de West-Duitse stad München werden gehouden. 

Elf atleten en officials van de Israëlische ploeg werden in de nacht van 4 op 5 september gegijzeld in hun appartement in het olympisch dorp door leden van de Palestijnse terreurbeweging Zwarte September. Uiteindelijk vonden alle elf Israëliërs en een Duitse politieman de dood. Tijdens de pogingen de atleten te redden vonden vijf van de acht gijzelnemers eveneens de dood. De drie terroristen die het bloedbad overleefden werden later door West-Duitsland vrijgelaten, na de kaping van een vliegtuig van Lufthansa. Op het bloedbad volgde een reeks van Israëlische wraakacties, waarbij twee van de drie ontsnapte gijzelnemers gedood werden. Jamal Al-Gashey is van de acht terroristen als enige nog in leven. 

Paul McCartney werd in 1972 met zijn groep Wings uit de ether verbannen door de BBC omdat hun single 'Give Ireland Back To The Irish' te politiek geladen was vanwege de toestand in Noord-Ierland. Als reactie daarop bracht de band de single 'Mary Had A Little Lamb' / 'Little Woman Love' uit die dan wel werd gedraaid.

De a-kant is een kinderrijmpje uit de negentiende eeuw van Amerikaanse origine, voor het eerst gepubliceerd door de Amerikaanse schrijfster Sarah Josepha Hale in 1830. In 1877 gebruikte Thomas Edison het liedje als de eerste audio opname ooit!

En hiermee bereikte Wings wel de Top-10 in de Britse hitlijsten!

Beide liedjes staan hieronder netjes naast elkaar dankzij YouTube.

Met veel tromgeroffel kwam die andere ex-Beatle, Ringo Starr, de hitlijsten binnengeraasd met zijn nieuwste single uit 1972: 'Back Off Boogaloo' / 'Blindman'.

Zijn maatje George Harrison hielp hem bij het schrijven van de a-kant en Marc Bolan was de inspiratie voor de songtitel. De producer van de single was Harrison die hier ook slidegitaar speelt. Gary Wright en Klaus Voormann waren ook van de partij bij de opnames.

In onderstaande videoclip wordt Ringo achtervolgd door een monster op dat van Frankenstein lijkt en het geheel vond plaats in Tittenhurst Park, het eigendom van John Lennon.

Mijn oudste singles (97)

Wings was de groep achter ex-Beatle Paul McCartney. Opgericht eind 1971 bestond de band uit een harde kern:
• Denny Laine (voorheen bij The Moody Blues en ook solo) op gitaar en vocals;
• Linda McCartney op keyboards en vocals;
• Paul McCartney op gitaar en vocals.

Overige leden van de band waren drummer Denny Seiwell (1971-1973), ex-Spooky Tooth gitarist Henry McCullough (1972-1973), bluesgitarist Jimmy McCulloch (1974-1977), drummer Geoff Britton (1974), drummer Joe English (1975-1977), gitarist Laurence Juber en drummer Steve Holly (allebei 1978-1979).

De eerste single van Wings kocht ik in 1972 en dat was 'Give Ireland Back To The Irish' / 'Give Ireland Back To The Irish (Version)'. De protestsong werd prompt in de ban van de BBC geslagen vanwege te politiek geladen.

Ook John Lennon deed zijn duit in het zakje met 'The Luck Of The Irish'.

De b-kant is een instrumentale versie van de ommekant.

'Comme d'habitude' van Claude François werd vakkundig vertaald door Paul Anka als 'My Way'. Ol' Blue Eyes had er een wereldhit mee in 1969 en ik kocht in 1972 een heruitgave van twee prachtige nummers die mijn moeder zaliger ook graag hoorde:
'My Way' met op de b-kant 'Strangers In The Night' uit 1966, van Bert Kaempfert die The Beatles in hun beginjaren in Hamburg had bijgestaan.

Peter Skellern was een Engelse singer-songwriter en pianist die in het najaar van 1972 een diepe indruk op mij had gemaakt met het ultieme liefdeslied ondersteund door The Congregation, een pop-ensemble/koor dat al in de Britse Top-10 had gestaan met 'Softly Whispering I Love You', en muzikaal ook door The Hanwell Band, een harmonie of was het een fanfare?

'You're A Lady' / 'Manifesto' werd al snel onder de S van Skellern geklasseerd.

In 1972 was ik nog altijd op zoek naar geweldige muziek uit de jaren 1960. Ik werd daarbij geholpen door heruitgaven zoals deze single van Percy Sledge: 'When A Man Loves A Woman' / 'Love Me Tender'.

De single werd uitgegeven door Atlantic (Franse afdeling) met een prachtig gekleurd hoesje waarop te lezen stond "45 RPM, Single, Reissue, Montreuil Offset Printing - Série Chou Chou 1".

De a-kant was een wereldhit in 1966 en de b-kant uit 1956 werd gecomponeerd door : George R. Poulton (muziek) en Ken Darby (tekst, niet gecrediteerd, maar wel gecrediteerd waren "Elvis Presley en Vera Matson"). Percy Sledge had er een grote hit mee in 1967.

Mijn oudste singles (96)

Véronique Sanson is een Franse singer-songwriter die ooit getrouwd was met Stephen Stills en de moeder is van Chris Stills, ook een muzikant.

In 1972 bracht ze haar single 'Amoureuse' uit met op de b-kant 'Cent Fois'. Een jaar later had Kiki Dee een grote hit met haar Engelstalige versie, ook onder dezelfde titel. Zij komt over enkele dagen aan bod, bij de singles van 1973.

In 1972 bracht RCA Victor (afdeling Frankrijk) een fraaie single op de markt. Het was een heruitgave van hits uit vervlogen tijden.

En ik twijfelde geen moment want onderstaande singer-songwriter is ook een van mijn favorieten.

Neil Sedaka – 'Oh! Carol' / Neil Sedaka With Stan Applebaum And His Orchestra – 'Calendar Girl'.

De a-kant uit 1959 is natuurlijk een ode aan Carole King (die zij beantwoordde met 'Oh! Neil' en de b-kant komt oorspronkelijk uit 1961.

In een interview zei Sedaka ooit dat hij stopte met optredens vanaf 1964 door de zogenaamde "British Invasion" met The Beatles op kop. Vanaf toen legde hij zich meer en meer toe op het schrijven van liedjes voor andere artiesten.

De Nederlandse groep Shocking Blue bracht in 1972 de single 'Inkpot' / 'Give My Love To The Sunrise' op de markt.
Niet zo'n grote hit als de voorgaande singles maar toch een leuke meezinger.

Oorspronkelijke bezetting:

Robbie Van Leeuwen (gitaar, sitar en achtergrondzang);
Klaasje Van Der Wal (basgitaar);
Cornelis van der Beek (drums);
Mariska Veres (zang).

Mort Shuman, echte naam Mortimer Shuman, was een Amerikaanse singer-songwriter en pianist. Hij werkte vaak samen met Doc Pomus en hun samenwerking zorgde voor grote hits voor onder andere Elvis Presley ('Surrender' en 'His Latest Flame'), of The Drifters ('Save The Last Dance For Me').

Tijdens een verblijf in Parijs ontmoette hij Jacques Brel, wiens liedjes hij vertaalde in het Engels voor de musical 'Jacques Brel Is Alive And Well And Living In Paris", samen met Eric Blau. Zijn vertalingen van Brels liedjes werden vertolkt door o.a. Scott Walker, David Bowie, Dionne Warwick, Rod McKuen, Dusty Springfield, en vele andere artiesten.

Maar hij zong zelf ook in een vlekkeloos Frans en met 'Le Lac Majeur' / 'Shami-Sha' had hij in 1972 een dikke hit!

Mijn oudste singles (95)

In 1972 vond ik tijdens een koopjesperiode de single 'Crossroads' / 'Smiling Phases' van Charly's Toast voor de luttele som van enkele Belgische franken. Het was vooral de b-kant die mij interesseerde want die song kende ik van Traffic uit 1967, in 1970 gecoverd door Blood, Sweat & Tears. Deze versie klinkt bijna hetzelfde want de single werd ook in 1970 uitgebracht door CBS Benelux (Liner No. 24). Op het hoesje staat "Printed in Holland" al doet de sound mij sterk denken aan de J.J. Band.

Verdere opzoekingen bij Discogs leren mij dat het plaatje reeds in 1968 in Nederland werd uitgebracht met een andere hoesfoto. Deze heruitgave komt uit België en is op eBay € 10.99 waard. Op sommige platformen schommelt de prijs zelfs tussen € 10 en € 20!

De b-kant is dus een compositie van Winwood/Capaldi/Wood en de a-kant -die ik minder interessant vind- is van M. Shapiro/S. Bronstein, mij onbekend.

Jammer genoeg geen klank gevonden op het internet.

Wie hieromtrent meer informatie heeft mag mij altijd een bericht sturen. Alvast bij voorbaat bedankt!

The O'Jays uit Ohio kwamen hier gisteren al voorbijgeraasd op de 'Love Train' en vandaag met een andere single uit 1972: '992 Arguments' / 'Listen To The Clock On The Wall'.

Alweer een productie van Gamble-Huff en geproducet door Thom Bell. De "Sound of Philiadelphia" kwam meer en meer op de voorgrond.

Naast Afro-Amerikaanse muziek -die langzaam maar zeker de discotheken vanaf 1973 zou overspoelen- was ik nog altijd in de ban van de progressieve rockgroep Pink Floyd die ik al volgde via de radio sinds 1967.

Zo kocht ik in 1972 de single 'Free Four' / 'The Gold It's In The ...'. Beide liedjes zijn ook terug te vinden op de elpee 'Obscured By Clouds' en werden gebruikt in de film 'La Vallée', een Franse prent geregisseerd door Barbet Schroeder, die ik nooit gezien heb.

Maar op de a-kant heb ik in Jeugdclub De Reinaert vaak gedanst!

♫♫♫ One, two... free four! ♫♫♫ ...

De laatste single voor vandaag is een Nederlandse productie van Sandy Coast, een popgroep met als leadzanger Hans Vermeulen en met wie ik jarenlang bevriend was op Facebook tot zijn jammerlijk overlijden op 9 november 2017.

'Summertrain' / 'A Place Near The Sea' kocht ik in 1972. Harry van Hoof arrangeerde de strijkers en Jaap Eggermont producete de single.

Mijn oudste singles (94)

The O'Jays kwamen uit Ohio en heetten oorspronkelijk The Mascots. D.J. Eddie O'Jay uit Cleveland was onder de indruk van de groep en draaide regelmatig hun platen. Als dank daarvoor en ook voor zijn professioneel advies herdoopten ze zich tot The O'Jays!

Onder de productie van Gamble-Huff scoorde de groep drie hits in 1972. De bekendste was ongetwijfeld 'Back Stabbers', een single die ik niet kocht omdat het lied al op een verzamelplaat stond.

'Love Train' / 'Who Am I' kocht ik daarentegen wel en morgen bespreek ik nog een single van de groep.

The Partridge Family was een Amerikaanse muzikale televisie sitcom serie die liep van 25 september 1970 tot 23 maart 1974 op ABC televisie. Ik zag de reeks nooit maar toch kocht ik in 1972 de maxi-single van David Cassidy, Shirley Jones & Co die in dat najaar geweldige koopcijfers had.

Er stonden niet minder dan drie liedjes op die maxi-single:

'I Think I Love You' / 'Breaking Up Is Hard To Do' / 'I'll Meet You Halfway'.

Nummer 2 is een bekende compositie van Neil Sedaka/Howard Greenfield.

In het najaar van 1972 stond de Amerikaanse zanger Billy Paul uit Philadelphia zowat overal ter wereld op nummer één met het zalige 'Me And Mrs. Jones' en op de b-kant zong hij een verdienstelijke cover van 'Your Song', een prachtige compositie van Elton John/Bernie Taupin.

De ultieme slow wordt nu nog vaak gebruikt als openingsdans op trouwfeesten hetgeen eigenlijk heel raar is want het lied gaat over een overspelige relatie!

Vandaag sluit ik af met The Pebbles en toeval of niet met hun single uit 1972: 'Mother Army' / 'Some Days Are Gone'.

Waarom toeval? Omdat ik op 2 november 1972 verwacht werd in de Baron Michelkazerne in Mechelen voor een opleiding van vier maanden bij de Transmissietroepen om daarna een onderdeel te worden van de 13de BE Cie onder rechtstreeks NAVO commando in Sankt-Tönis, Krefeld in West-Duitsland, voor de resterende acht maanden.

Ik werd toen dus eigenlijk ingelijfd bij "mother army"!

Mijn oudste singles (93)

De Britse popgroep Manfred Mann werd in 1962 opgericht door de Zuid-Afrikaanse muzikant Manfred Mann en de Brit Mike Hugg als "Mann Hugg Blues Brothers". Hugg is een multigetalenteerde muzikant, singer-songwriter, en qua instrumenten is hij van alle markten thuis zoals drums, percussie, keyboards, en vibrafoon.

Gisteren besprak ik mijn eerste single van de groep uit 1972 die soms aan Manfred Mann werd toegeschreven, soms aan Manfred Mann's Earth Band.

Mijn single 'Mrs. Henry' / 'Prayer' werd in West-Duitsland uitgebracht op 10 september 1971 en ik kocht het plaatje in 1972.

De a-kant is een heerlijke cover van een compositie van Bob Dylan die ik pas in 1975 zou leren kennen als 'Please, Mrs. Henry' op de fantastische elpee 'The Basement Tapes'.

De b-kant is een compositie van Manfred Mann en je hoort duidelijk welke kant hij muzikaal wil opgaan want dit klinkt meer als Manfred Mann's Earth Band.

John McLaughlin is een Britse gitarist en liedjesschrijver wiens muziek ik leerde kennen in de Brusselse Jeugdclub/Discotheek De Reinaert.

Toen ik zijn single 'Marbles' / 'Siren' in 1972 voor een appel en een ei kon kopen aarzelde ik geen ogenblik!

Het instrumentale 'Marbles' werd gebruikt als tune voor 'Campus', een radio-uitzending van Michel Lancelot op Europe1. Oorspronkelijk terug te vinden op de elpee 'Devotion' uit 1970.

Op die tonen heb ik heel vaak gedanst!

John McLaughlin - gitaar; Larry Young - orgel; Billy Rich - bas; en Buddy Miles - drums. Er bestaat ook een knappe live versie van Carlos Santana en Buddy Miles.

Chris Montez had in 1972 niet alleen succes met de heruitgave van een oude hit uit 1962 ('Let's Dance') maar ook met nieuw materiaal zoals 'Loco por ti (Crazy For You)' en op de achterkant 'The Part You Play Best Is Yourself'.

Chris Montez werd geboren in Los Angeles als Ezekiel Christopher Montanez en is van Mexicaanse afkomst. Dat is hier op de a-kant heel duidelijk te horen want hij is tweetalig (Engels/Spaans).

Verrassing alom toen Rick Nelson & The Stone Canyon Band een heuse hit scoorden in 1972 met 'Garden Party' en op de achterkant 'So Long Mama'.

Ricky Nelson kende ik natuurlijk van 'Lonesome Town', 'Travelin' Man', en natuurlijk 'Hello, Mary Lou', geschreven door Gene Pitney.

Ricky was volwassen geworden en ging nu door het leven als Rick en samen met zijn begeleidingsgroep bracht hij een knappe song uit met een tekst die voor 100% op zijn lijf geschreven was!

"People came from miles around
Everyone was there
Yoko brought her walrus
There was magic in the air
An' over in the corner
Much to my surprise
Mr. Hughes hid in Dylan's shoes
Wearing his disguise"

De walrus in kwestie was natuurlijk John Lennon en Mr. Hughes was George Harrison die toen vaak met Bob Dylan optrok. Nelsons optreden was geen feest want hij werd in Madison Square Garden uitgejouwd omdat hij rock-'n-roll niet trouw was gebleven en nu countrymuziek had omarmd. Het zou zijn allerlaatste hit worden.

The Stone Canyon Band bestond toen uit Randy Meisner (bassist, bij Poco en de Eagles), Tom Brumley (steelgitaar bij Buck Owen's Buckaroos), Allen Kemp (gitaar) en Patrick Shanahan (drums).

Beide kanten van de single werden op YouTube netjes achter elkaar geplaatst en dat zorgt voor meer ruimte, waarvoor dank!

Mijn oudste singles (92)

Los Machucambos waren een folkloristische muziekgroep die werd opgericht in Parijs omstreeks 1959 door de Spanjaard Rafael Gayoso-Zuber, de Costa Ricaanse Julia Cortes (kleindochter van president León Cortés Castro) en de Peruviaan Milton Zapata, in 1960 vervangen door de Italiaan Romano Zanotti. Nadat Julia Cortes zich in 1972 terugtrok hadden ze diverse leadzangeressen, zoals Maria Licata (1973-1980), Florence, Maria Aparecida (1976-1980), Chilean Mariana Montalvo (1980-2005) en Haileey vanaf 2006.

Als fervente aanhanger van Latijns-Amerikaanse muziek kocht ik in 1972 dan ook een heruitgave van de groep: 'La Bamba' / 'Otra Bamba'.

De Zuid-Afrikaanse muzikant Manfred Mann had in de jaren zestig succes met zijn gelijknamige popgroep. Van 1969 tot 1970 had hij een kort jazz/rock-experiment met Manfred Mann Chapter Three dat weinig bijval kreeg om vanaf 1971 de groep Manfred Mann's Earth Band uit de grond te stampen.

Toch verschenen er tijdens dat jaar nog twee singles op naam van Manfred Mann. De eerste was 'Living Without You' / 'Tribute'. De a-kant is een cover van een compositie van Randy Newman. De sound van de moog synthesizer van Mann heeft hier de bovenhand. Toch zouden beide liedjes van deze single ook op een elpee van Manfred Mann's Earth Band in 1972 uitgebracht worden. Net als beide kanten van de tweede single die ik morgen zal bespreken.

Verwarring alom dus maar wel een heerlijke sound! Ik kocht beide singles in 1972.

De Schotse groep Middle Of The Road veroverde het Verenigd Koninkrijk en het Europese vasteland via Italië want leadzangeres Sally Carr (met de hotpants!) en haar drie mannelijke muzikanten werden ontdekt door Mario en Giosy Capuano en geproducet door Giacomo Tosti.

Zij regen een rist hits aan elkaar en de enige die mij in 1972 over de streep trok was hun single met een dubbele a-kant: 'Samson And Delilah' / 'The Talk Of All The U.S.A.'.

Mijn persoonlijke voorkeur ging naar de zogenaamde b-kant.

Aangezien ik in de jaren zestig geen singles had kunnen kopen omdat ik geen platenspeler had moest ik het vanaf 1971 stellen met heruitgaven uit die gouden jaren.

Zo was er in 1972 een single van Chris Montez, de Amerikaanse zanger/gitarist die ooit samen met The Beatles op tournee was geweest.

'Let's Dance', oorspronkelijk een hit uit 1962 en na tien jaar opnieuw met op de b-kant 'Somebody Loves You'.

Mijn oudste singles (91)

Van Elton John stak er al een elpee in mijn platenkast ('Elton John' uit 1970) en de eerste single van de Britse zanger/pianist in mijn verzameling was 'Daniel' / 'Skyline Pigeon' uit 1972.

Deze herinnert mij aan mijn legerdienst (november 1972-oktober 1973) want toen werd de a-kant heel regelmatig op de radio gedraaid. In West-Duitsland luisterden wij naar Hilversum III.

De b-kant mag er ook beslist zijn! Het is een nummer uit 1969 dat op zijn elpee 'Empty Sky' terug te vinden is.

De volgende single is een product van John & Yoko:

John Lennon / Plastic Ono Band With Elephants Memory And The Invisible Strings: 'Woman Is The Nigger Of The World' / Yoko Ono / Plastic Ono Band With Elephants Memory And The Invisible Strings: 'Sisters O Sisters'.

De a-kant werd in 1972 in sommige landen uit de ether verbannen vanwege het N-woord en de b-kant werd volgens mij nergens op een radiozender gedraaid.

In 1972 was ik zodanig in de ban van 'Mouldy Old Dough' van Lieutenant Pigeon dat ik de opvolger kocht.

De single 'Desperate Dan' / 'Opus 300' is in onze contreien nooit een hit geweest. Ik was ontgoocheld want dit was een "doorslagje" van hun eerste hit. Was me dat een tegenvaller! 

Gedane zaken nemen geen keer!

Mijn vader zaliger noemde het "tsjingel-tsjangel"-muziek.

Robert Long, echte naam Jan Gerrit Bob Arend Leverman, was een Nederlandse cabaret artiest, zanger/liedjesschrijver, auteur/columnist en TV-presentator. In de beginjaren had hij een merkwaardig Afrokapsel.

Hij begon zijn muzikale carrière als zanger bij de Nederlandse band Gloria. Unit Gloria was eind jaren zestig en begin jaren zeventig een succesvolle popgroep uit Utrecht. Tot 1969 heette de band Gloria, vanaf de single 'Our Father' werd dat Unit Gloria. De band trad in 1970 op in de Verenigde Staten. Na het vertrek van Robert Long in 1971 begeleidde de band Alexander Curly op zijn nummer 1-hit 'I'll Never Drink Again' en werd de band de vaste begeleidingsgroep van zangeres Bonnie St. Claire.

'Let Us Try' / 'Just One World' was zijn eerste solosingle, met arrangement van Harry van Hoof, een oorspronkelijk lid van Peter Koelewijn & Zijn Rockets!

Vanaf 1974 schakelde hij over op een Nederlandstalig repertoire, met nog veel meer succes!