Mijn oudste singles (149)

Mijn oudste singles (149)

David Bowie (echte naam David Robert Jones) was een Britse pop/rockzanger, muzikant, liedjesschrijver, en acteur die ik al volgde sinds 1969.
De muzikale kameleon wist mij in 1976 opnieuw te verrassen met zijn nieuwste single 'Golden Years' / 'Can You Hear Me'. Hij kwam terecht in de BRT Top 30 van zaterdag 17 januari 1976, hoogste positie nummer 10 en hij verbleef 7 weken in onze wekelijkse hitlijst.
Zijn personage was toen "The Thin White Duke" en hij vermengde zijn muziek met invloeden van funk- en disco. Hij verloor hiermee veel fans maar trok er daardoor ook veel nieuwe aan.
Chantal en ik woonden toen in Schaarbeek op een appartement en onze onderburen zullen het geweten hebben want ik zette de volumeknop toen altijd op tien!
Adriano Celentano, de Italiaanse zanger, muzikant, liedjesschrijver, acteur, regisseur, komiek en tv-presentator, is ook al heel lang een van mijn vele favorieten.
Voor zijn single 'Svalutation' / 'La Barca' uit 1976 moest ik zelfs 90 BEF ophoesten maar dat was beslist de moeite waard!
Het woord "svalutation" is een parodistisch Engels woord, afgeleid van het Italiaanse "svalutazione", wat letterlijk "devaluatie" betekent. De titelsong ironiseert de Italiaanse economische en politieke crisis van die tijd.
Ann Christy (artiestennaam van Christiane Leenaerts) heeft jammer genoeg nooit de erkenning gekregen die zij verdiende!
Haar single uit 1976 ''k Neem vandaag de trein' / 'Blij bij jou te zijn' was toen heel moeilijk te verkrijgen in Brussel. Gelukkig kon ik hem uiteindelijk kopen -na een lange zoektocht- voor het bedrag van 90 BEF.
Ralph Benatar arrangeerde de single en Roland Kluger produceerde. De opnames vonden plaats in de Morgan studio's.
De a-kant is een compositie van Kenny O'Dell, vertaald door Gerrit Den Braber. Billie Jo Spears bracht het origineel uit in 1976 als 'What I've Got In Mind'.
De tekst van de b-kant is van haar goede vriendin Mary Boduin en de muziek is van Bruno Castellucci en François Weyer (beter bekend als Francis Goya).
Kevin Coyne, Engelse muzikant, zanger, componist, schilder, filmmaker en schrijver van teksten, verhalen en gedichten, was beslist een buitenbeentje in de muziekindustrie.
Hij werd meteen ondergebracht in de categorie "artrock". Producer van de single was Norman Smith, een Engelse geluidstechnicus en muziekproducent. Hij was vooral bekend van zijn werk met The Beatles en Pink Floyd. John Lennon noemde hem "normal Norman". Hij bracht begin jaren zeventig enkele singles uit als Hurricane Smith.
'Don't Make Waves' / 'Mona, Where's My Trousers' kocht ik in 1976 samen met een andere single van Coyne, maar die bewaar ik voor morgen.















































































