Berichten van 4 mei 2026 tot 10 mei 2026

Mijn oudste singles (182)

In januari 1979 brachten Elvis Costello And The Attractions de elpee 'Armed Forces' uit en daarbij stak een single met drie liedjes die enkele maanden voordien waren opgenomen.

Live At Hollywood High (4 juni 1978):
'Accidents Will Happen' / 'Alison' / 'Watching The Detectives'.

Normaal gezien heb ik het niet zo voor live versies maar aangezien deze bijzondere single een onderdeel was van de elpee kon ik het vinylplaatje natuurlijk niet laten liggen.

In 1979 kocht ik een verzamelplaat van Eddie Cochran, de betreurde Amerikaanse rockabillyzanger en -gitarist die op 21-jarige leeftijd het leven liet. Hij wordt vaak vergeleken met Buddy Holly. Toevallig zijn Cochran en Holly twee idolen van mijn idool Paul McCartney.

De LP kreeg de toepasselijke titel 'The Eddie Cochran Singles Album' mee die werd uitgebracht samen met een single op gekleurd vinyl: 'Think Of Me' / 'Pretty Girl'. Als bonus stak er nog een fraaie poster van de artiest bij die lange tijd in mijn muziekkamer heeft gehangen.

'Do That To Me One More Time' / 'Deep In The Dark' was de derde single van het Amerikaans duo The Captain And Tennille die ik aan mijn verzameling toevoegde.

Ik kocht het plaatje in 1979 voor het bedrag van 72 BEF, opnieuw een redelijke prijs want eind 1978 waren de singles peperduur geworden!

💖 Een plakker van jewelste waarop Chantal en ik heel vaak hebben gedanst, op slechts één tegel! 💖

De Nederlandse band Earth And Fire was in 1979 niet meer te vergelijken met die van 1969. Op het hoesje van 'Weekend' / 'Answer Me' staat Earth And Fire en op het plaatje Earth & Fire. Ook te koop voor 72 BEF.

Er was op die tien jaren een grote evolutie te merken: van progressieve rock naar popmuziek!

Gelukkig maakten zangeres Jerney Kaagman en de tweelingbroers Chris en Gerard Koerts toen nog deel uit van de groep. Ab Tamboer (drums) en Bert Ruiter (bas) waren nieuw in de band.

De b-kant is instrumentaal en doet terugdenken aan de progressieve rockband van begin jaren zeventig.

Nog een fijn weekend voor iedereen en een Gelukkige Moederdag voor alle moeders!

Mijn oudste singles (181)

Queen was een Britse rockband opgericht in Londen in 1970 die ontstond uit de net daarvoor uiteengevallen groep Smile.

De single 'Bicycle Race' / 'Fat Bottomed Girls' uit oktober 1978 werd gepromoot als een single met een dubbele a-kant. De twee liedjes verschenen ook op de elpee 'Jazz'. De b-kant verschilt lichtjes van de elpeeversie.

Was het daarom dat die single plots 100 BEF kostte? Of was het weer de schuld van een energiecrisis zodat vinyl opnieuw duurder werd?

Wat er ook van zij, plots was het wielrennen (m/v) heel populair in het Verenigd Koninkrijk!

Zowel de videoclip als het hoesje werden nadien gecensureerd.

François Valéry (echte naam: Jean-Louis Mougeot) is een Franse romantische zanger/componist, geboren in Algerije. Zijn schuilnaam is Claude Larra.

In 1978 bracht hij de single 'La Loi d'amour' / 'Chanteur, Menteur' uit die ik in 2022 gratis kreeg via een erfenis.

Hij is tevens producer geweest van vele artiesten, zoals o.a. Michèle Torr, Line Renaud, Dalida, Jean Marais, Corinne Hermès, Jeane Manson, Hervé Vilard, Debbie Davis, en Lova Moor.

Hieronder zijn beide liedjes netjes na elkaar te beluisteren.

Michael Zager (echte naam: Michael James Zager) is een Amerikaanse producer, arrangeur, dirigent, toetsenist en liedjesschrijver. Vooral bekend door zijn Michael Zager Band, die grote hits scoorde in de discoperiode zoals 'Let's All Chant' (1977) en 'Life's A Party' (1978) . Hij schreef vaak liedjes samen met Alvin Fields, en ontdekte Whitney Houston toen ze slechts 14 jaar was. Whitney zong inderdaad samen met haar moeder Cissy op de track 'Life's A Party' van de Michael Zager Band!

Zijn twee grootste hits had ik al op 33 toeren (op verzamelelpees) zodat ik de single 'Soul To Soul' / 'Music Fever' van Michael Zager zonder zijn band kocht. Tijdens de koopjes van eind 1978 betaalde ik daar slechts 20 BEF voor en dat was mooi meegenomen.

En toen was het bijna Kerstmis 1978 en de kerstsingles van de voorbije jaren werden vaak op de radio gedraaid. Maar ook nieuwe liedjes zoals deze kerstsingle die uit West-Duitsland kwam met de hulp van producer Frank Farian.

'Mary's Boy Child' - 'Oh My Lord' / 'Dancing In The Streets' van Boney M. kocht ik toen voor 72 BEF in het lokale warenhuis (vandaar opnieuw een lager prijskaartje).

Traditioneel kocht ik in die jaren heel vaak een kerstsingle.

De tweede kerstsingle uit 1978 kwam van niemand minder dan de Eagles, de Amerikaanse country/rockband opgericht in 1971 door Glenn Frey (gitaar), Bernie Leadon (banjo, mandoline, elektrische gitaar, akoestische gitaar), Randy Meisner (bas) en Don Henley (drums).

Groot was mijn verrassing toen ik de single 'Please Come Home For Christmas' / 'Funky New Year' in hetzelfde lokale warenhuis zag liggen voor de redelijke prijs van 77 BEF, iets duurder dan de kerstsingle van Boney M. maar toch nog veel goedkoper dan het plaatje van Queen!

Leuk voordeel: de a-kant was voor Kerstmis en de b-kant kon ik opzetten rond Nieuwjaar! De intro begon met enkele noten van "Auld Lang Syne".

Mijn oudste singles (180)

Del Shannon (echte naam: Charles Weedon Westover) was een Amerikaanse rock-'n-rollmuzikant, zanger en tekstschrijver, die in 1961 een wereldhit had met 'Runaway'.

Die hit werd op geregelde tijdstippen heruitgebracht en zo ook in 1978 op een E.P. (Extended Play) met vier liedjes. Twee van Del Shannon en twee van Nino Tempo & April Stevens, die ik apart bespreek.

Het heeft niet veel gescheeld of hij was lid van The Traveling Wilburys geworden. Het heeft helaas niet mogen zijn!
'Runaway' / 'Keep Searchin'' was dus de helft van die bijzondere E.P.

Het geluid van het Farfisa orgeltje liet mij nooit meer los!

Wie staat er naast Del Shannon ook op die bijzondere E.P. die in 1978 in Frankrijk werd uitgebracht? Het was een duo van broer en zus Nino Tempo & April Stevens. Op het hoesje staat een knoert van een fout: Nino Temple i.p.v. Tempo!

'Deep Purple' / 'Whispering' zijn de twee songs op die E.P. samen met twee liedjes van Del Shannon.

De Britse hardrockgroep Deep Purple heeft naar verluidt zijn naam te danken aan de a-kant want de (groot)moeder van een van de leden was verzot op dat liedje!

Groupies Delite was een Nederlandse groep uit Den Haag, Zuid-Holland, met o.a. zangers Trudy Huysdens en Han Blaauw. Deze laatstgenoemde was ook een stuntman in de film "Soldaat Van Oranje".

De groep bracht geen enkele elpee uit maar wel drie singles en ik kocht hun laatste in 1978: 'Rudy Gorilla' / 'Rudy Gorilla (Instrumental)'. De b-kant heb ik niet teruggevonden.

Ik weet niet meer wat er toen aan de hand was maar ik moest 95 BEF neertellen voor dat schijfje! De normale prijs was voordien 77 BEF. Was er weer een energiecrisis waardoor vinyl duurder was geworden? Of waren de platenwinkels inhalig geworden?

In 1978 kocht ik ook een single van Vader Abraham, de schuilnaam van Pierre Kartner, de Nederlandse zanger, componist en producer.

De single 'The 'International' Smurfsong' / ''t Kleine café' kostte toen ook 95 BEF!

Ik kocht het plaatje enkel en alleen voor de b-kant, een oud zeemanslied geschreven door de Duitse liedschrijver Michael Kunze. De b-kant kwam jaren later nog van pas toen mijn zoon nog een peuter was.

'The 'International' Smurfsong' zong Kartner in verschillende talen, zoals Spaans, Frans, Nederlands, Engels en Duits! 

Mijn oudste singles (179)

Young Lions alias Matumbi, waren een van de beste Britse reggaebands uit de late jaren 1970 en vroege jaren 1980. De groep was vooral bekend door gitarist en platenproducer Dennis Bovell.

In 1978 werd de single 'Take Five' / 'Take Dub' uitgebracht, een cover van die heel bekende compositie van Paul Desmond.

Reggae en dub waren toen heel bekend. Hieronder staan beide versies van de jazz classic broederlijk naast elkaar. Ik betaalde er toen 76 BEF voor.

Patti Smith Group was een Amerikaanse punkgroep uit New York City, die bestond tussen 1976 en 1979. Maakten deel uit van de band: Bruce Brody, Ivan Kral, Jay Dee Daugherty, Lenny Kaye, Patti Smith, en Richard Sohl.

In 1978 was hun single 'Because The Night' / 'God Speed' een grote hit. De a-kant is oorspronkelijk een half afgewerkte compositie van Bruce Springsteen maar omdat Smith er haar tekst aan toevoegde wordt het nummer toegewezen aan beide artiesten.

De b-kant is een compositie van Ivan Kral en Patti Smith.

Ik betaalde er in 1978 de som van 77 BEF voor. 

Chris Rea, Britse zanger, gitarist, pianist, tekstschrijver en muziekproducer, begon zijn carrière in 1974 met de single 'So Much Love' die in onze contreien flopte.

Maar zijn tweede single, uitgebracht in 1978, trok heel snel mijn aandacht. 'Fool (If You Think It's Over)' / 'Midnight Love' betekende meteen de doorbraak voor Rea.

Ik was dan ook zeer blij die single tegen te komen tijdens de koopjes en voor slechts 20 BEF mocht ik het plaatje mee naar huis nemen. Gus Dudgeon -die ook met Elton John werkte in de jaren zeventig- producete de single.

Sailor was een Britse pop/rock groep opgericht in 1973 door Georg Kajanus, Phil Pickett, Henry Marsh en Grant Serpell.
Het succes verminderde jaar na jaar zodat de groep in 1978 uiteenviel. In 1980 werd de band met enkele andere leden nieuw leven ingeblazen die na één single alweer uiteenviel. In 1989 kwamen de oorspronkelijke leden opnieuw samen voor twee albums maar de Noor Kajanus zou de groep in 1995 definitief verlaten.

Hun single uit 1978 -'Stay The Night' / 'Pyjama Party'- was geen succes zodat ik het plaatje ook tijdens de koopjes terugvond voor de som van 49 BEF. 

Mijn oudste singles (178)

Alhoewel Suzi Quatro en Chris Norman (van Smokie) een grote hit hadden in 1978 met de single 'Stumblin' In' / 'A Stranger With You' kon ik het duet al na enkele maanden kopen voor 29 BEF want de koopjesperiode was weer aangebroken!

Nicky Chinn en Mike Chapman schreven beide nummers en Chapman was de producer van dienst. In sommige landen stond er "Chris Norman & Suzi Quatro" op het hoesje maar in België (en dus ook op mijn exemplaar) kreeg Quatro de voorkeur.

Village People was een discogroep met een hoog "camp" gehalte, bijeengebracht en ontsproten in het brein van producer Jacques Morali in Greenwich Village, New York, vandaar de groepsnaam.

De originele bezetting bestond uit leadzanger Victor Willis (politieagent), David "Scar" Hodo (bouwvakker), Felipe Rose (Indiaan), Randy Jones (cowboy), Glenn Hughes (leder man met de pornosnor), en Alex Briley (GI soldaat).

De hitsingle 'Y.M.C.A.' / 'The Women' kocht ik in 1978 voor 72 BEF.

Telkens ik nu de a-kant hoor moet ik meteen denken aan de POTUS die het lied misbruikt(e) voor zijn campagnes en politieke bijeenkomsten!

In 1978 kocht ik de single 'Mac Arthur Park' / 'Once Upon A Time' van Donna Summer, inmiddels al de vierde in mijn verzameling van de Amerikaanse discozangeres. Ik had er indertijd 72 BEF voor over.

De a-kant is die bekende compositie van Jimmy Webb, tevens een grote hit voor acteur Richard Harris in 1968.

Deze tekst heb ik altijd hilarisch gevonden: "Someone left the cake out in the rain - I don't think that I can take it - 'Cause it took so long to bake it - And I'll never have that recipe again - Oh, no!".

Producers waren Giorgio Moroder en Pete Bellotte.

De tweede single van Laurent Voulzy die ik kocht was 'Bubble Star' (Part 1/Part 2).

In 1978 kostte dat discoplaatje uit Frankrijk eveneens 72 BEF.

Ook hier, vanwege de lengte, in twee stukken geknipt maar gelukkig is de song op YouTube terug te vinden in één stuk!

Mijn oudste singles (177)

In 1978 was er meer dan alleen maar discomuziek en om RvhG te parafraseren zeg ik vaak: "ik hou van veel muziekjes en wie doet mij dat na?"!

Zo kocht ik toen een single van Lindisfarne, een folkrockgroep uit Newcastle, Engeland, die oorspronkelijk 'Brethren' heette in 1970.

'Run For Home' / 'Stick Together' werd geproducet door Gus Dudgeon (de man achter Elton John) en de groep Lindisfarne.

Het belangrijkste lid van de band was Alan Hull.

Marshall, Hain (let op de komma!) was een Brits popduo dat bestond uit toetsenist Julian Marshall en vocaliste/bassiste Kit Hain.

Ze brachten in 1978 twee elpees uit en vier singles maar er was slechts één grote hit en dat was de single 'Dancing In The City' / 'Take My Number', die ik toen kocht voor de prijs van 72 BEF.

Nadien werd de druk van het succes te groot voor Marshall zodat de twee uit elkaar gingen. We kunnen hier dus terecht van een eendagsvlieg spreken, maar wat voor één!

Don McLean (geboren als Donald McLean) is een Amerikaanse singer-songwriter en gitarist, die doorbrak in 1971 met zijn ballade 'American Pie', een verhaal over een tragische gebeurtenis, ook bekend als "The Day the Music Died", die in februari 1959 het leven kostte aan rock-'n-roll legendes Buddy Holly, Ritchie Valens, en Big Bopper, maar ook aan de piloot die maar al te vaak wordt vergeten!

In 1978 greep McLean terug naar een oude hit van Roy Orbison op de a-kant van zijn nieuwe single: 'Crying' / 'Genesis' (In The Beginning). De b-kant schreef hij zelf maar hij kreeg wel bijstand van achtergrondzangers The Jordanaries!

Zijn vorige hits had ik al op 33 toeren zodat ik deze single wel kocht, voor de prijs van 72 BEF.

Tony Monopoly werd geboren in Australië als Antonio Rosario Monopoli. Hij was een cabaretzanger en acteur die succes had in het Verenigd Koninkrijk.

Zijn single uit 1977 werd heruitgebracht in België in 1978 met een andere b-kant. Na 'After The Lovin''/ 'I Believe' werd er niets meer over hem vernomen in onze contreien zodat we ook hier terecht mogen spreken over een "one hit wonder" zoals ze over het Kanaal zeggen.

De a-kant is een nummer geschreven door Ritchie Adams en Alan Bernstein, oorspronkelijk uitgebracht eind 1976 door Engelbert Humperdinck.

De b-kant is een religieus lied uit 1952, geschreven door Irvin Graham, Jimmy Shirl, en Al Stillman, een grote hit destijds! Uitgebracht door Frankie Laine, Perry Como, David Whitfield, La Esterella (als 'Dank'), Elvis Presley, Mahalia Jackson, Brook Benton & Dinah Washington, Johnnie Ray & Timi Yuro, The Bachelors, Kiri Te Kanawa, The Righteous Brothers, LeAnn Rimes, Will Tura (als 'Dank') en nog vele anderen.

Mijn oudste singles (176)

Jo en de baleinen was een gelegenheidsformatie van Johan De Clercq, een Belgische radiopresentator en artiest (tekstschrijver/zanger), beter bekend onder de schuilnaam Jo met de Banjo.

Hij schreef in 1978 een vrolijk nummer samen met Roland Verlooven (alias Armath) dat ik toen enkele malen op de radio heb gehoord en dat ik absoluut in mijn verzameling wou hebben.

Ik vond de single 'Oh Moeder (Wat Is Het Moeilijk)' / 'Karin' een tijdje later tijdens de koopjes voor het bedrag van 57 BEF. Iets duurder dan gewoonlijk maar het is een plaatje op rood vinyl!

Enkele dagen geleden schreef ik over 'Meisjes' van Raymond van het Groenewoud uit 1977 dat het een van de eerste Nederlandstalige rocknummers was. Ik was daarbij even uit het oog verloren dat Louisette met 'Maria Maria, ik hou van jou', ook met RvhG, een pionier was in 1972. Deze single van Jo en de baleinen vat het eigenlijk heel goed samen: "Oh moeder, wat is het moeilijk om in 't Nederlands te zingen en te swingen"!

Jo en de baleinen bestond uit:

Jo met de Banjo (zang);
Paul Gijselings (sologitaar) - 'De Condors';
Jos van Oosterwijk (basgitaar) - radioproducer bij de BRT;
Katie van Hemelrijk (slaggitaar) - PR bij WEA Records;
Brigitte Lehmann (drums) - PR bij PolyGram Records. In 2012 heb ik haar ontmoet tijdens een quiz van enkele "Musicologen" in Haren (Toogenblik).

De b-kant heb ik niet teruggevonden op het internet!

Quincy Jones en Toots Thielemans zijn te horen op 'Chump Change' (Tune van “Langs De Lijn”) en op de b-kant Quincy Jones alleen met 'Sanford & Son Theme' (NBC-TV - The Street Beater).

Geen makkelijk te vinden single maar in 1978 kon ik het plaatje op de kop tikken tijdens een koopjeszoektocht. Voor slechts 35 BEF, want de persing was op gewoon zwart vinyl.

Twee thema's van Amerikaanse feuilletons die ik nooit heb gezien maar een single waarop Toots Thielemans te horen is heb ik nooit laten liggen. Ik zag onze nationale trots meermaals live en zelfs eenmaal tijdens een "meet & greet". Een zeer innemende persoonlijkheid en zo nederig!

'Chump Change' werd voor het eerst gebruikt als hoofdthema voor The New Bill Cosby Show uit 1972 op CBS.

Maar wie stond er in 1978 hoog in de hitlijsten? Amanda Lear met 'Enigma (Give A Bit Of Mmh To Me)' / 'Run Baby Run'!

En een "enigma" was ze zeker en alles werd eraan gedaan om dat raadsel in stand te houden. Het Frans model was ook zangeres, TV-presentatrice, actrice en schilderes. In haar biografie worden vele feiten tegengesproken zoals haar geboortedatum (18 november 1939, soms 1941, 1946, 1948 en 1950!). Ook haar geboorteplaats is onduidelijk (Hongkong, Saigon of Hanoi), het geslacht dat haar werd toegewezen bij de geboorte, namen en nationaliteiten van haar ouders (Frans-Engelse vader en een Aziatisch-Russische moeder), en de exacte plaats waar ze werd opgevoed.

Ze groeide op in het zuiden van Frankrijk en verhuisde naar Parijs om carrière te maken als schilderes. Ze werd een topmodel in het "Swinging London" van de jaren zestig en een muze van Salvador Dalí. Haar artiestennaam verwijst trouwens naar hem: "L'Amant de Dalí".

In 1966 ging ze regelmatig uit met Brian Jones, ze was heel even verloofd met Bryan Ferry van Roxy Music, voor wie ze poseerde als "de vrouw met de panter" op de cover van de tweede elpee van Roxy Music ('For Your Pleasure' uit 1973). Na een korte affaire met David Bowie raadde hij haar aan om te gaan zingen. En het legde haar geen windeieren in het discotijdperk.

72 BEF telde ik toen neer voor haar single.

Jona Lewie (echte naam: John Gordon Lewis) is een Britse zanger en multi-instrumentalist die begon als sessiepianist alvorens zich bij de groep Brett Marvin & The Thunderbolts (alias Terry Dactyl And The Dinosaurs) te voegen.

Hij is moeilijk in een vakje te stoppen want hij bracht muziek uit in verschillende genres. Toch wordt hij vaak omschreven als een new wave artiest op het Stiff Records platenlabel.

Zijn single 'Vous Et Moi' / 'The Baby, She's On The Street' uit 1978 was dan ook geen topper maar toch kocht ik het plaatje na enkele beluisteringen op de radio. Voor 77 BEF mocht ik het mee naar huis nemen.