Mijn oudste singles (176)

Mijn oudste singles (176)

Jo en de baleinen was een gelegenheidsformatie van Johan De Clercq, een Belgische radiopresentator en artiest (tekstschrijver/zanger), beter bekend onder de schuilnaam Jo met de Banjo.
Hij schreef in 1978 een vrolijk nummer samen met Roland Verlooven (alias Armath) dat ik toen enkele malen op de radio heb gehoord en dat ik absoluut in mijn verzameling wou hebben.
Ik vond de single 'Oh Moeder (Wat Is Het Moeilijk)' / 'Karin' een tijdje later tijdens de koopjes voor het bedrag van 57 BEF. Iets duurder dan gewoonlijk maar het is een plaatje op rood vinyl!
Enkele dagen geleden schreef ik over 'Meisjes' van Raymond van het Groenewoud uit 1977 dat het een van de eerste Nederlandstalige rocknummers was. Ik was daarbij even uit het oog verloren dat Louisette met 'Maria Maria, ik hou van jou', ook met RvhG, een pionier was in 1972. Deze single van Jo en de baleinen vat het eigenlijk heel goed samen: "Oh moeder, wat is het moeilijk om in 't Nederlands te zingen en te swingen"!
Jo en de baleinen bestond uit:
Jo met de Banjo (zang);
Paul Gijselings (sologitaar) - 'De Condors';
Jos van Oosterwijk (basgitaar) - radioproducer bij de BRT;
Katie van Hemelrijk (slaggitaar) - PR bij WEA Records;
Brigitte Lehmann (drums) - PR bij PolyGram Records. In 2012 heb ik haar ontmoet tijdens een quiz van enkele "Musicologen" in Haren (Toogenblik).
De b-kant heb ik niet teruggevonden op het internet!
Quincy Jones en Toots Thielemans zijn te horen op 'Chump Change' (Tune van “Langs De Lijn”) en op de b-kant Quincy Jones alleen met 'Sanford & Son Theme' (NBC-TV - The Street Beater).
Geen makkelijk te vinden single maar in 1978 kon ik het plaatje op de kop tikken tijdens een koopjeszoektocht. Voor slechts 35 BEF, want de persing was op gewoon zwart vinyl.
Twee thema's van Amerikaanse feuilletons die ik nooit heb gezien maar een single waarop Toots Thielemans te horen is heb ik nooit laten liggen. Ik zag onze nationale trots meermaals live en zelfs eenmaal tijdens een "meet & greet". Een zeer innemende persoonlijkheid en zo nederig!
'Chump Change' werd voor het eerst gebruikt als hoofdthema voor The New Bill Cosby Show uit 1972 op CBS.
Maar wie stond er in 1978 hoog in de hitlijsten? Amanda Lear met 'Enigma (Give A Bit Of Mmh To Me)' / 'Run Baby Run'!
En een "enigma" was ze zeker en alles werd eraan gedaan om dat raadsel in stand te houden. Het Frans model was ook zangeres, TV-presentatrice, actrice en schilderes. In haar biografie worden vele feiten tegengesproken zoals haar geboortedatum (18 november 1939, soms 1941, 1946, 1948 en 1950!). Ook haar geboorteplaats is onduidelijk (Hongkong, Saigon of Hanoi), het geslacht dat haar werd toegewezen bij de geboorte, namen en nationaliteiten van haar ouders (Frans-Engelse vader en een Aziatisch-Russische moeder), en de exacte plaats waar ze werd opgevoed.
Ze groeide op in het zuiden van Frankrijk en verhuisde naar Parijs om carrière te maken als schilderes. Ze werd een topmodel in het "Swinging London" van de jaren zestig en een muze van Salvador Dalí. Haar artiestennaam verwijst trouwens naar hem: "L'Amant de Dalí".
In 1966 ging ze regelmatig uit met Brian Jones, ze was heel even verloofd met Bryan Ferry van Roxy Music, voor wie ze poseerde als "de vrouw met de panter" op de cover van de tweede elpee van Roxy Music ('For Your Pleasure' uit 1973). Na een korte affaire met David Bowie raadde hij haar aan om te gaan zingen. En het legde haar geen windeieren in het discotijdperk.
72 BEF telde ik toen neer voor haar single.
Jona Lewie (echte naam: John Gordon Lewis) is een Britse zanger en multi-instrumentalist die begon als sessiepianist alvorens zich bij de groep Brett Marvin & The Thunderbolts (alias Terry Dactyl And The Dinosaurs) te voegen.
Hij is moeilijk in een vakje te stoppen want hij bracht muziek uit in verschillende genres. Toch wordt hij vaak omschreven als een new wave artiest op het Stiff Records platenlabel.
Zijn single 'Vous Et Moi' / 'The Baby, She's On The Street' uit 1978 was dan ook geen topper maar toch kocht ik het plaatje na enkele beluisteringen op de radio. Voor 77 BEF mocht ik het mee naar huis nemen.




































































