In de reeks Hit Story werd een single uitgegeven met als nummer 14 van Ike & Tina Turner, het muzikaal duo en tegelijk echtpaar dat in 1976 uit elkaar ging.
Het was een heruitgave van twee vroegere hits: 'Proud Mary', een compositie van John C. Fogerty werd gekoppeld aan 'Nutbush City Limits', geschreven door Tina Turner.
De a-kant was een hit in 1971 en de b-kant in 1973.
United Artists Records was het platenlabel en in sommige landen werden beide kanten van de single onderling verwisseld.
Donna Summer, de Amerikaanse zangeres, stak al met twee singles in mijn verzameling ('Lady Of The Night' en 'Could It Be Magic').
Na het zien van de film 'The Deep' (met o.a. Jacqueline Bisset, Nick Nolte, Robert Shaw, Lou Gossett jr., en Eli Wallach) kocht ik meteen de single met op de a-kant 'Down, Deep Inside' (Theme From The Deep) en op de b-kant John Barry, de componist van 'Theme From The Deep' (Instrumental).
Ik betaalde voor het plaatje 72 BEF in een warenhuis, iets goedkoper dan bij een platenboer.
Elkie Brooks (geboren als Elaine Bookbinder) is een Engelse zangeres met een krachtige stem die begon als jazzzangeres, vervolgens lid werd van Dada en Vinegar Joe (samen met o.a. Robert Palmer), en daarna een solocarrière uitbouwde.
Onder de productie van Jerry Leiber & Mike Stoller bracht ze deze geweldige single uit: 'Pearl's A Singer' / 'You Did Something For Me'.
De a-kant was meteen een schot in de roos!
Broer en zus Carpenter brachten in 1977 een ongewone single uit. Geen zeemzoete ballade ditmaal maar een cover van Klaatu met een orkestratie van Peter Knight die met de Moody Blues had samengewerkt. Klaatu was een Canadese progressieve rockgroep, opgericht 1973 door het duo John Woloschuk en Dee Long. In 1973 bracht de band de single 'Hanus Of Uranus' uit. Zou Urbain Servranckx daar zijn inspiratie hebben opgedaan voor zijn artiestennaam?
De single 'Calling Occupants Of Interplanetary Craft (The Recognized Anthem Of World Contact Day)' (Edited Version) / 'Can't Smile Without You' uit 1977 kon ik kopen voor 35 BEF. De originele versie van Klaatu had ik al, maar dan op 33 toeren.
Bonnie Tyler (echte naam Gaynor Hopkins) is een Welshe zangeres, bekend om haar schuurpapieren stem die ze kreeg na een operatie op haar stembanden.
Haar eerste single was meteen een schot in de roos. 'Lost In France' / 'Baby I Remember You' kon ik enkele maanden later al kopen voor slechts 20 BEF want de koopjesperiode was weer aangebroken!
Lia Velasco (echte naam Lia de Vries) is een Nederlandse zangeres die nooit een elpee uitbracht maar wel vier singles. Slechts één single werd een succes: '5.0.5. P.M.' ('Another Fridaynight') / 'Theme From 5.05.' zodat we hier wederom kunnen spreken over een eendagsvlieg!
De b-kant is een grotendeels instrumentale versie van de a-kant.
Ik betaalde in 1976 de som van 85 BEF voor die knappe discosingle, geproducet door Jaap Eggermont.
Johnny Wakelin (geboren als John Raymond Leonard Wakelin) is een Engelse zanger die in 1976 een geweldige hit scoorde met de single 'In Zaire' / 'You Got The Bug'.
Het lied over onze voormalige kolonie (eerst Belgisch Kongo, daarna Congo om vanaf 1971 te wijzigen in Zaïre tot 1997) was blijkbaar zo populair dat er speciaal een dansje werd uitgevonden.
Tegenwoordig heet het Afrikaans land de "Democratische Republiek Congo".
Tijdens de koopjesperiode moest ik voor het plaatje slechts 20 BEF voor neertellen. Heel populair op barbecues en andere feestjes!
Van Congo naar Zzongo is maar een kleine stap in mijn verzameling op 45 toeren.
Over Zzongo is helemaal niets geweten, zelfs niet op Discogs. Enkel dat het liedje een compositie is van Friedrich Dorff en Robert Puschmann, producer. Waarschijnlijk Duitsers of Oostenrijkers.
Ik kocht de single 'The Big Bamboo' / 'The Big Bamboo' (Version instrumentale) uitgebracht door CBS France in 1976 een tijdje later tijdens de koopjes, eveneens voor de som van 20 BEF.
Op onderstaande videoclip op YouTube staat er vermeld dat het dansplaatje uit Spanje komt. Enkel verteerbaar na een paar glazen sangria!
Beide kanten worden hieronder netjes na elkaar afgespeeld op YouTube!
Traditioneel op het einde van elk jaar schafte ik mij een kerstsingle aan.
Deze single uit 1976 is wel een bijzondere want hij kwam, net als de Drie Koningen, uit het oosten.
Can was een Duitse experimentele rockgroep opgericht in Keulen omstreeks 1967/1968, oorspronkelijk als Inner Space en later als "The Can" toen de band de Amerikaanse zanger Malcolm Mooney inlijfde. Can was een pionier in Krautrock.
De single 'Silent Night' / 'Cascade Waltz' kocht ik tijdens de koopjesperiode voor hetzelfde bedrag, namelijk 20 BEF.
De a-kant is een instrumentale versie van 'Stille Nacht'. Op de b-kant wordt er wèl gezongen, alhoewel ... het is meer parlando.
Donna Summer, de Amerikaanse discozangeres, begon in 1976 stilaan heel bekend te worden. Ik had haar single uit 1974, 'Lady Of The Night' al in mijn collectie toen ik 'Could It Be Magic' / 'Whispering Waves' in 1976 aankocht.
De a-kant was al een hit in 1971 voor Barry Manilow als lid van de groep sessiemuzikanten Featherbed en nogmaals in 1973 onder zijn eigen naam. In 1992 zou Take That nogmaals scoren met die song.
De b-kant is een compositie van Giorgio Moroder en Pete Bellotte.
The Surprise Sisters brachten 2 singles uit in Australië als The Cliffmores. Ze verhuisden naar het Verenigd Koninkrijk en wijzigden hun groepsnaam. David Bowie zag ze optreden in de Marquee Club in Londen en stelde ze voor aan Tony Visconti, die hun enige elpee producete en dus ook deze single.
Hun grootste hit was 'La Booga Rooga' uit 1976 met op de b-kant 'Seashore'. Het was geen succes in de Benelux zodat ik het plaatje al enige tijd later terugvond tijdens een van mijn zoektochten in de koopjesperiode. Ik hoefde er slechts 39 BEF voor te betalen.
Andy Fairweather Low schreef de a-kant!
Ik weet niet wat de titel betekent maar hij klinkt als een "ruige boogie"!
Trinity was een Belgische discogroep die werd opgericht in 1975 en bestond uit Bob Baelemans en Fred Beekmans (voormalige leden van The Pebbles) en Sofie Verbruggen.
'Play The Game' uit 1975 stak al in mijn collectie zodat ik 'First Of June' / 'Wise Guy' niet kon laten liggen in 1976.
De a-kant is een compositie van Bob Baelemans en Fred Beekmans onder de naam Bobott / Bekky en de b-kant is van producer Hans van Hemert. Producer Hans Hollestelle arrangeerde beide nummers.
Het optreden van Tony Joe White in september 1971 heb ik in het Sportpaleis meegemaakt toen hij als voorprogramma van Creedence Clearwater Revival fungeerde.
En in 1976 bracht hij de single 'Susie-Q' / 'It Must Be Love' uit die in de Verenigde Staten lichtjes anders werd gereleased: beide kanten werden namelijk omgewisseld.
'Susie-Q' van Dale Hawkins, Eleanor Broadwater, en Stanley Lewis werd op die bewuste avond van 24 september ook gebracht maar dan in de versie van CCR. De b-kant van mijn single schreef de Amerikaanse singer-songwriter en gitarist zelf.
Een echt succes was deze single toen niet want een tijdje later kon ik het plaatje al kopen voor 25 BEF.
Smokie (oorspronkelijk gespeld als Smokey) is een band uit Bradford, West Yorkshire, Verenigd Koninkrijk. Vóór 1974 heette de groep nog "Kindness".
Het succes kwam pas nadat ze scheep gingen met het duo Mike Chapman en Nicky Chinn. De band is nog altijd actief zij het onder een gewijzigde bezetting. Leadzanger was Chris Norman (1964-1986).
In 1976 kocht ik de single 'I'll Meet You At Midnight' / 'Miss You', uitgebracht op het RAK Records platenlabel.
Stampen & Dagen is een Belgische skifflegroep uit Lede. Ondertussen bestaat de band al meer dan 50 jaar.
De single 'Marie-Claire' / 'Billy The Kid (Van Léé)' had waarschijnlijk weinig succes in Brussel want een tijdje nadat hij werd uitgebracht in 1976 kon ik het schijfje al kopen voor het bedrag van 57 BEF.
Toen ik de a-kant voor het eerst op de radio hoorde was ik meteen verkocht. Bij elke beluistering moet ik spontaan denken aan de Britse tv-reeks "You Rang, M'Lord?".
Candi Staton (geboren als Canzetta Maria Staton) is een Amerikaanse zangeres (soul - R&B - disco - gospel) en eigenares van een platenlabel.
Ze was getrouwd met de blinde zanger Clarence Carter (1970-1973) en nadien met John Sussewell (1980-1998).
Voor haar hitsingle 'Young Hearts Run Free' / 'I Know' betaalde ik in 1976 het bedrag van 72 BEF.
Haar grootste en enige hit in de Benelux is zonder twijfel 'Young Hearts Run Free', zodat we hier terecht mogen spreken over een eendagsvlieg!
Al Stewart (echte naam Alastair Ian Stewart) is een Schotse singer-songwriter die al sinds 1966 actief was in de muziekbusiness maar tot 1976 moest wachten om een wereldhit te scoren.
'Year Of The Cat' / 'Broadway Hotel' was waarschijnlijk de bestverkochte single uit dat jaar. De producer van dienst was Alan Parsons, bekend van zijn uitstekend werk voor The Beatles, Pink Floyd en vele andere artiesten. Hij scoorde later ook zelf met The Alan Parsons Project.
Voor die geweldige single telde ik zonder morren de som van 75 BEF neer.
Silver Convention was een vocaal meisjestrio dat discoplaten uitbracht van 1974 tot 1979.
Het Duitse producer/songwriter duo Michael Kunze en Sylvester Levay bracht 'Save Me' uit in 1974 op het platenlabel Jupiter Records met sessiezangeressen die enkele woorden zongen en identieke danspasjes uitvoerden. Oorspronkelijk werd "Silver Bird Convention" als artiestennaam gebruikt. De single was een van de eerste disco successen in het Verenigd Koninkrijk op het platenlabel Magnet en de groepsnaam werd gewijzigd in "Silver Convention".
Drie Duitse meisjes, Ramona Wulf, Penny McLean, en Jackie Carter maakten deel uit van de prille bezetting. Carter werd echter al heel snel vervangen door Linda G. Thompson. In 1976 verving de Amerikaanse Rhonda Heath de Duitse Thompson (echte naam Uebelherr).
In 1977 vertegenwoordigden ze hun land op het Eurovisiesongfestival met 'Telegram' en eindigden ze 8ste, één plaatsje lager dan onze Dream Express.
In 1976 werd hun single 'Get Up And Boogie' / 'Son Of A Gun' uitgebracht.
Vrolijke dansmuziek van vijftig jaar geleden? ♫♫♫ That's right! ♫♫♫ ...
Gisteren kwam Robin Sarstedt al eens langs in deze reeks "Mijn oudste singles" met 'Let's Fall In Love'.
Vandaag is het met een andere single uit 1976: 'Sitting In Limbo' / 'Love Is All I Need'. Ik kon hem toen kopen voor slechts 25 BEF, tijdens een of andere uitverkoop.
De a-kant is een cover van een hit geschreven door Guilly Bright en Jimmy Cliff en de b-kant schreef Sarstedt zelf. Jammer genoeg niet gevonden op het internet.
In 1976 bracht Sarstedt drie singles uit, de andere was 'My Resistance Is Low', een compositie van Hoagy Carmichael met een tekst van Harold Adamson.
Sherbet was een Australische band die werd opgericht in 1969 in Sydney. Toch moesten de Aussies wachten tot 1976 eer ze een wereldhit konden scoren en in onze contreien bleef het bij dit ene succes, dus een eendagsvlieg. Maar wat voor één!
'Howzat' / 'Motor Of Love' werd in de zomer van 1976 heel vaak gedraaid, niet alleen op de radio maar ook bij mij thuis.
Mort Shuman (geboren als Mortimer Shuman) was een Amerikaanse liedjesschrijver en pianist. Hij werkte veel samen met Doc Pomus en dat resulteerde in grote hits voor Elvis Presley ('Surrender' en 'His Latest Flame'), of die classic voor The Drifters: 'Save The Last Dance For Me'.
Tijdens een verblijf in Parijs ontmoette hij Jacques Brel wiens chansons hij in het Engels samen met Eric Blau aanpaste voor de musical "Jacques Brel Is Alive And Well And Living In Paris".
Zijn Engelse vertalingen van Brels nummers werden uitgebracht door o.a. Scott Walker, David Bowie, Dionne Warwick, en The Death Folk.
In de jaren zestig verhuisde Shuman permanent naar Frankrijk waar hij een succesvolle carrière uitbouwde met Franse nummers zoals o.m. 'Le Lac Majeur' uit 1972, een knappe song die hier al voorbijkwam in deze reeks.
In 1976 kocht ik zijn single 'Save The Last Dance For Me' ('Garde-Moi La Dernière Danse') / 'Papa-Tango-Charly' ('Le triangle des Bermudes').
Hij zingt de a-kant zowel in het Frans als in het Engels. De vrolijke b-kant herinnerde mij aan mijn legerdienst (november 1972/oktober 1973) toen ik het morse alfabet uit mijn hoofd moest leren.
De Engelse pianospeler, componist en arrangeur Johnny Pearson had mij in het verleden al betoverd met zijn instrumentale muziek zoals 'Sleepy Shores' en 'Cast Your Fate To The Wind' (als Sounds Orchestral). In 1976 schreef hij muziek voor een televisieserie waar Chantal en ik graag naar keken.
De platenmaatschappij EMI bundelde hem toen samen met de Nederlandse hoofdrolspeelster op één single: Monique van de Ven / Johnny Pearson – 'Als Je Weet Wat Liefde Is' / 'Als Je Weet Wat Liefde Is' (Instrumentaal).
Monique van de Ven zong 'Als Je Weet Wat Liefde Is' en Johnny Pearson speelde de instrumentale versie op de b-kant. Dit was het themalied uit de schitterende Nederlandse TV-reeks "Sil De Strandjutter" met Monique van de Ven en Jan Decleir in de hoofdrollen.
Zoals ik al eerder schreef kostte deze single iets meer dan de Angelsaksische muziek die onze radiozenders toen overspoelde. Ik betaalde er 90 BEF voor!
De Amerikaanse zangeres en actrice Vicki Sue Robinson had in 1976 een grote disco hit: 'Turn The Beat Around' / 'Lack Of Respect'.
Die single kostte mij toen 85 BEF, dus iets minder dan de plaatjes afkomstig uit de Benelux.
Het succes van de a-kant heeft zij nooit meer kunnen evenaren zodat dit een eendagsvlieg blijft, althans in onze contreien.
Op de b-kant krijgt de zangeres bijstand van de groep Revelation.
Al die aankopen (zowel op 45 als op 33 toeren) begonnen langzaam maar zeker zwaar door te wegen in ons financieel budget zodat ik heel vaak onder de middagpauze naar platenwinkels ging die een afdeling "koopjes" of "uitverkoop" hadden.
Waarschijnlijk werd volgende single van de groep Rossa Nova uitgebracht t.g.v. carnaval 1976.
Het kernlid was Will Rommens, een Nederlandse singer-songwriter uit Roosendaal, Noord-Brabant. Van de danseressen/zangeressen die hem omringden heb ik niets teruggevonden.
'Brigitte Bardot' / 'Maria Bonita' was een mengeling van samba en schlager, verkrijgbaar voor 49 BEF. Als amateur deejay (thuis en op familiefeestjes) was dit plaatje zeer welkom in mijn immer groeiende verzameling.
De a-kant is een bekend Braziliaans liedje en van de b-kant geen spoor op YouTube.
Robin Sarstedt, de Britse zanger en gitarist, broer van Peter Sarstedt en Richard Sarstedt (bekend als Eden Kane), bracht in 1976 de single 'Let's Fall In Love' / 'So Long Lonely Nights' op de markt, die het in de Benelux heel goed deed.
Let's Fall in Love" is een lied geschreven door Harold Arlen (muziek) en Ted Koehler (tekst) voor de film "Let's Fall in Love" uit 1933. In de film is het te horen tijdens de openingsscène en later gezongen door Art Jarrett en koor, en door Ann Sothern. Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Louis Armstrong, Oscar Peterson, Shirley Bassey, Rod Stewart, Diana Krall en vele anderen brachten ooit hun versie uit.
Van het zelfgeschreven nummer op de b-kant heb ik in eerste instantie niets teruggevonden op het internet. Maar dankzij mijn Facebookvriend Ron vond ik het liedje wel terug. Nogmaals bedankt!
John Miles (geboren als John Errington) was een Britse zanger, producer, gitarist, en toetsenist. Ook gedurende vele jaren een graag geziene muzikant en orkestleider op 'The Night Of The Proms'.
In 1976 was ik er als de kippen bij om zijn elpee 'Rebel' te kopen, alleen al omdat zijn magistrale song 'Music' erop staat, die mijn motto werd omdat de tekst op mijn lijf is geschreven!
♫♫♫ "Music was my first love And it will be my last Music of the future And music of the past To live without my music Would be impossible to do In this world of troubles My music pulls me through" ♫♫♫
De single 'Music' / 'Putting My New Song Together' uit 1976 kocht ik toen niet want ik had de elpeeversie. Groot was mijn verwondering toen ik het 45-toerenplaatje in een Leuvense platenwinkel zag staan voor de prijs van €3. Op 18 oktober 2025 heb ik dan ook geen moment getwijfeld en samen met de single 'Let 'Em In' van Paul McCartney & Wings en andere plaatjes mee naar huis genomen.
Chantal weet dat muziek een heel belangrijke rol in mijn leven speelt maar zij zal altijd op de eerste plaats komen! 💖
De single 'Lean On Me' / 'Greacian Lament' van Mud uit 1976 kocht ik niettegenstaande glamrock op zijn laatste benen liep door de opkomst van de punk. Het succes van de groep verdween dan ook heel snel.
De coverversie van 'Lean On Me', oorspronkelijk van Bill Withers, vond ik geslaagd. Het was de bedoeling er een kerstsingle van te maken (luister maar naar de jingle bells op het einde) maar dat lukte niet helemaal.
Door het bedrag van 39 BEF dat toen tijdens de koopjesperiode ervoor gevraagd werd aarzelde ik geen moment.
Rob Davis schreef de instrumentale b-kant en hij speelde het Grieks getint liedje alleen op zijn akoestische gitaar. De andere groepsleden waren niet aanwezig tijdens de opname.
In 1976 bracht het voormalig lid van The Monkees, Michael Nesmith (de man met de wollen muts), een EP uit met vier liedjes onder de naam Nesmith. Op drie van de vier werd hij begeleid door zijn backing band.
Op de a-kant: Michael Nesmith With The First National Band – 'I Fall To Pieces' / Michael Nesmith – 'Some Of Shelly's Blues'. Op de b-kant: Michael Nesmith With The First National Band – 'Silver Moon' / 'Joanne'.
Nesmith schreef drie van de vier nummers. 'Some Of Shelly's Blues' werd in 1968 uitgebracht door The Stone Poneys met een piepjonge Linda Ronstadt. Het trio had al in 1967 een andere compositie van Nesmith met succes uitgebracht: 'Different Drum'.
'I Fall To Pieces' is een compositie van Hank Cochran en Harlan Howard, een hit voor Patsy Cline in 1961.
Ik had geluk want voor die zeldzame EP moest ik toen slechts 77 BEF neertellen, een buitenkansje!
Iedereen wist al veel langer dat Michael Nesmith een hevige aanhanger was van countrymuziek.
Ik plaats de EP in twee delen van telkens twee liedjes.
Deel 2 van de EP die in 1976 werd uitgebracht door Michael Nesmith (voorheen bij The Monkees) onder de naam Nesmith.
Vier liedjes waarvan drie met zijn backinggroep The First National Band. Ik betaalde daar toen slechts 77 BEF voor!
Op de b-kant staat 'Silver Moon', waarschijnlijk zijn bekendste compositie met daarna 'Joanne', ook een redelijk bekend nummer van zijn hand.
Een leuk weetje: Michael Nesmith was de zoon van Bettie Nesmith Graham (1924-1980), de uitvindster van de Tipp-Ex, de corrector die wij vroeger gebruikten bij een tikfoutje op de schrijfmachine.
Mike Oldfield, de Engelse multi-instrumentalist, muzikant en componist, die vele stijlen omarmt zoals progressieve rock, folk, etnische of wereldmuziek, klassieke muziek, elektronische muziek, new age, en meer recent dance.
Sinds 1973 had hij mij geïntrigeerd met zijn ongewone elpee 'Tubular Bells', vooral bekend geworden omdat er flarden uit de plaat werden gebruikt in de griezelfilm 'The Exorcist'.
In 1976 bracht platenlabel Virgin France de single 'Ommadawn' / 'In Dulci Jubilo' uit. Op het hoesje staat "In Dulci Jubilo du nouveau chef-d'oeuvre de Mike Oldfield Ommadawn" alsof het een fragment is van de elpee 'Ommadawn'. En toch staat het liedje op de b-kant! De klassieke compositie is van Robert Lucas de Pearsall en werd gearrangeerd door Oldfield. De bedoeling was er een kerstsingle van te maken maar het werd een hit omstreeks Pasen (april 1976) en op Hemelvaartsdag!
Op de Engelse single staat 'In Dulci Jubilo' op de a-kant en op de achterkant staat 'On Horseback'. Verwarring alom dus!
Ik kocht het plaatje vooral voor de b-kant 'In Dulci Jubilo' want 'Ommadawn' had ik al op 33 toeren!
Manhattans was een soulvolle vocale groep uit New Jersey, opgericht als een kwintet in 1962. Vanaf 1964 brachten ze platen uit maar ze moesten wachten tot 1976 eer ze in onze contreien een hit scoorden. En wat voor een hit!
Toeval of niet maar vanaf 1976 ging de groep verder als een kwartet.
Al heel snel kocht ik de single 'Kiss And Say Goodbye' / 'Wonderful World Of Love' voor 77 BEF. Chantal en ik dansten toen vaak op de tonen van de a-kant, zelfs in de keuken!
Jeane Manson (echte naam Jean Ann Manson) is een Amerikaanse zangeres, model, actrice, en televisiepresentatrice. Ze werd geboren in Cleveland, Ohio en verhuisde naar Frankrijk nadat ze Miss August, 1974 in Playboy Magazine was geworden.
Ze wijzigde haar voornaam in "Jeane" (spreek uit als "djiene") om verwarring te vermijden met de Franse mannelijke voornaam "Jean". Ze vertegenwoordigde het Groothertogdom Luxemburg in 1979 op het Eurovisiesongfestival met 'J'ai déjà vu ça dans tes yeux' waarmee ze 13de eindigde.
Haar debuutsingle in 1976 scoorde heel wat beter: 'Avant de nous dire adieu' / 'I Love You' kocht ik al heel snel want Chantal was ook een grote fan van de a-kant.
Vreemd hoe "breakup songs" zo populair zijn: 'Kiss And Say Goodbye', 'Nothing Compares 2 U', 'I See The Lies In Your Eyes', 'All By Myself' of 'Me And Mrs. Jones', 'I Will Always Love You' en 'Avant de nous dire adieu'!
Iain Matthews (echte naam Ian Matthews MacDonald) is een Engelse muzikant en singer-songwriter. Hij wijzigde zijn naam in Ian Matthews, en vervolgens opnieuw in Iain Matthews, beide namen zijn terug te vinden op zijn platen. Hij was een oorspronkelijk lid van de Brits folkrockband Fairport Convention van 1967 tot 1969 om vervolgens zijn eigen groep op te richten: Matthews Southern Comfort, waarmee hij in 1970 een grote hit had met een coverversie van die geweldige compositie van Joni Mitchell: 'Woodstock'.
Zijn single 'Brown Eyed Girl' / 'Steamboat', uitgebracht in 1976 onder de naam Ian Matthews, was geen grote hit bij ons zodat ik het plaatje al heel snel terugvond tijdens de koopjes voor slechts 49 BEF.
De a-kant is een cover van die welbekende compositie van Van Morrison en de b-kant schreef hij zelf.
De voormalige bassist van The Beatles had ook nog al eens de gewoonte muziek uit te brengen onder verschillende namen. Denk maar aan Bernard Webb, Paul Ramon, Apollo C. Vermouth, Percy Thrillington, Pete Mitchell, Some Dude, Superweed, McCartney, Paul McCartney, Paul & Linda McCartney, Wings, of Paul McCartney & Wings, en misschien nog onder andere namen die mij nu niet te binnen schieten of die ik niet ken.
Wat er ook van zij: de single 'Let 'Em In' / 'Beware My Love' uit 1976 werd in sommige landen uitgebracht onder de naam Wings maar mijn exemplaar draagt de naam Paul McCartney & Wings.
Bij de intro schrik ik altijd een beetje want vaak denk ik dat er iemand aan de deur staat!
Op de b-kant rockt McCartney nog eens als de be(e)sten en er bestaat zelfs een versie die pas in 2014 werd uitgebracht met John Bonham van Led Zeppelin als drummer! Op de singleversie drumt Joe English.
Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat ik de single pas op 18 oktober 2025 kon kopen, in Leuven en voor de prijs van €6 met hetzelfde hoesje als hieronder op YouTube!
Jonathan King (echte naam Kenneth George King) is een Britse platenproducer, zanger/liedjesschrijver, muziekondernemer, auteur en voormalig televisie- & radiopresentator.
Als onafhankelijke producent ontdekte en benoemde hij in 1967 de rockband Genesis en produceerde hun eerste elpee 'From Genesis to Revelation'. In 1972 richtte hij zijn eigen platenlabel 'UK Records' op. Hij publiceerde en producete nummers voor 10cc en de Bay City Rollers. In de jaren 1970 werd King bekend door hits die hij uitvoerde en/of produceerde onder verschillende namen, waaronder 'Johnny Reggae', 'Loop di Love', 'Sugar, Sugar', 'Hooked On A Feeling', 'Una Paloma Blanca' en 'It Only Takes A Minute'.
In 1976 kocht ik de single 'It Only Takes A Minute' / 'Last June, This June' die in sommige landen werd uitgebracht onder het pseudoniem "One Hundred Ton And A Feather". Op mijn exemplaar staat gewoon Jonathan King.
De a-kant werd oorspronkelijk uitgebracht door Tavares in 1975 en in 1992 scoorde Take That er een grote hit mee.
De single vond ik tijdens een van mijn zoektochten in de koopjesperiode voor de prijs van 39 BEF.
Kool & The Gang is een Amerikaanse funk/disco-band die werd opgericht door Robert "Kool" Bell, zijn broer Ronald Bell en veel jeugdvrienden uit New Jersey (toen ze The Jazziacs werden genoemd). De groep speelde traditionle jazz gedurende jaren, maar langzaamaan wijzigde hun stijl in funkgeluiden van Sly and the Family Stone en James Brown.
De eerste single van die Amerikaanse band in mijn verzameling dateert al uit 1969. In 1976 kocht ik 'Super Band' / 'Sunshine' voor het luttel bedrag van 20 BEF, tijdens dezelfde zoektocht als de vorige single.
Het volgende singletje dat ik in 1976 tijdens de koopjes vond kwam uit Frankrijk, uitgebracht op het Barclay platenlabel. (Orchestre) Mac Will met 'Sax In The Night' / 'Studio de Nuit' (Indicatif de Jean-Louis Foulquier).
Van het obscuur orkest had ik nooit gehoord en van het Frans radioprogramma nog minder maar aangezien ik een fervent aanhanger ben van de saxofoon kon ik dat plaatje voor 20 BEF niet laten liggen.
Niets van teruggevonden qua klank op YouTube maar wel het hoesje bij Discogs. Ik voeg er ook een foto bij van het singletje zelf, kant 1 en kant 2.
Bijgevoegde drie foto's werden niet weergegeven door Seniorennet. Ik zal ze op 13 april 2026 opnieuw posten!
Gérard Lenorman is een Franse zanger, geboren op 9 februari 1945 in Bénouville, Calvados.
In 1976 kocht ik zijn single 'Michèle' / 'Et je t'aime' waarvoor ik zonder twijfelen de volle pot betaalde. Als ik mij goed herinner was dat ongeveer 90 BEF.
De a-kant werd gecomponeerd door Didier Barbelivien en Michel Cywie. De b-kant is een compositie van Guy Narboni en Nicolas Peyrac.
Zijn andere hits kocht ik op 33 toeren en nog later op cd.
Chicago is een Amerikaanse pop/jazz-rock groep, een van de meest verkopende bands uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis. Afkomstig uit de "Windy City" (Chicago, Illinois). Opgericht in 1967 als "The Big Thing", waren de muzikanten een van de eersten om met succes rock te brengen met een blazerssectie.
In 1969 wijzigde hun naam in Chicago Transit Authority, die ze al heel snel moesten inkorten tot Chicago omdat een gelijknamige busmaatschappij een proces had aangespannen.
De single 'If You Leave Me Now' / 'Together Again' kocht ik in 1976 voor 77 BEF, een pak minder dan sommige Belgische singles.
De zangstem van bassist Peter Cetera herken ik meteen uit duizenden.
De intro doet mij altijd denken aan mijn prille jeugd toen ik de jagers van Sint-Hubertus tijdens de herfst in Watermaal op hun hoorns hoorde blazen!
Andrew Gold was een Amerikaanse singer-songwriter en producer, bekend om zijn invloed op het verspreiden van softrock in de jaren zeventig.
Samen met Graham Gouldman van 10cc vormde hij in de jaren tachtig de band Wax.
Om de prijs van de redelijk dure singles ietwat te compenseren struinde ik heel vaak Brusselse platenwinkels af tijdens de koopjesperiodes.
Zo moest ik in 1976 slechts 25 BEF betalen voor de single 'Do Wah Diddy' / 'Go Back Home Again' die geen hit werd in onze contreien.
De a-kant is een cover van die bekende compositie van Ellie Greenwich en Jeff Barry terwijl Gold de b-kant voor zijn rekening nam. Peter Asher producete het plaatje.
The Hollies, die sinds het vertrek van Graham Nash niet meer dezelfden waren als in de jaren zestig, brachten in de jaren zeventig nog singles uit die het jammer genoeg minder goed deden in de hitlijsten.
Zo was er de single 'Daddy Don't Mind' / 'C'mon' uit 1976 waarvoor ik toch 80 BEF moest betalen. Beide liedjes werden geschreven door Allan Clarke, Terry Sylvester, en Tony Hicks.
Toch heb ik er nooit spijt van gehad.
HUSH! was een Belgische glamrock/popgroep die voortvloeide uit het trio Lennart, Messagie & Dagleth. Toen er later twee andere leden bijkwamen ontpopte de groep zich tot Boxer.
De oorspronkelijke bezetting van HUSH! was Chris Leonard (zanger/gitarist/liedjesschrijver), Jean-Pierre Daghelet (zanger/bassist/liedjesschrijver/producer) , en Marc Messagie (muzikant).
Met Jean-Pierre Daghelet ben ik al jaren bevriend op Facebook.
De single 'You've Got Something' / 'Da Doo Ron Ron' uit 1976 kwam ik een tijd later tegen in de koopjesperiode voor 20 BEF.
De b-kant heb ik helaas niet kunnen terugvinden op YouTube. Het is een cover van die welbekende hit geschreven door het trio Elly Greenwich/Jeff Barry/Phil Spector!
Fats Domino, de Amerikaanse zanger, liedjesschrijver en pianist, werd geboren als Antoine Domino Jr. en hij wist mij al heel lang geleden te verblijden met 'Blueberry Hill' dat op menige compilatie staat.
In 1976 kocht ik een heruitgave van hem: 'My Girl Josephine'/'My Blue Heaven', uitgebracht enkel in België en Frankrijk op het United Artists Records platenlabel.
♫♫♫ Rock and Roll is here to stay! ♫♫♫ ...
De tweede single die ik in 1976 kocht van Sammy Davis Jr. was 'You Can Count On Me' ('Theme From Hawaii 5-0')/'Snap Your Fingers'.
Gisteren bracht hij in deze reeks het thema uit de televisieserie 'Baretta' en vandaag het thema uit 'Hawaii 5-0'.
De Rat Pack was de bijnaam voor een groep artiesten in de jaren vijftig en zestig, onder wie Frank Sinatra, Dean Martin, Sammy Davis Jr., Peter Lawford en Joey Bishop. Door hun veelvuldige optredens in Las Vegas werd de stad een populaire bestemming.
Het duo Elton John & Kiki Dee bracht in 1976 de hitsingle 'Don't Go Breaking My Heart'/'Snow Queen' uit die al heel snel de meeste hitlijsten veroverde en dus niet veel later terechtkwam in mijn verzameling vinyl op 45 toeren.
Producer van deze single was de Brit Gus Dudgeon.
Eddie And The Hot Rods is een punk/rockband, opgericht in 1975, afkomstig uit Canvey Island en Southend, Essex, Verenigd Koninkrijk. De groep ging in 1985 uit elkaar, maar hervormde in 1996. Zanger Barrie Masters was het enige constante lid tot zijn dood in 2019. De bezetting van de band wijzigde heel vaak.
De single 'Teenage Depression' / 'Shake' werd uitgebracht in 1976 en het nieuw muzikaal fenomeen "punk" sprak mij in het begin wel aan. Niet de attitude en de klederdracht (veiligheidsspelden en hanenkammen).
De b-kant is een cover van die bekende compositie van Sam Cooke.
Beide liedjes zijn hieronder op YouTube onmiddellijk na mekaar te beluisteren.
Ann Christy zong in het Nederlands, Frans, Engels en soms in het Duits en wellicht nog in andere talen.
In 1976 bracht ze enkele singles uit in het Engels en de volgende die ik toen kocht was 'Secret Love' / 'Angel Eyes' die toch iets meer kostte dan Angelsaksische plaatjes. Ik telde er toen zonder morren 90 BEF voor neer.
Ralph Benatar (ex-J.J. Band) arrangeerde de single en Roland Kluger was de producer van dienst.
De a-kant is een discoversie van een welbekend liedje waarmee Doris Day een grote hit had in 1953 (Uit de film 'Calamity Jane).
De b-kant was een compositie van Alan Ward (geluidstechnicus bij de Morgan studio's) en François Weyer (beter bekend als Francis Goya).
Net zoals haar plaatjes toen moeilijk te vinden waren in Brussel vind ik nu de b-kant niet terug op het wereldwijde internet.
Gisteren passeerde Dalida ook al de revue en vandaag verschijnt ze met een discoversie (zoals dat toen de mode was) van het overbekende 'Besame Mucho' ('Embrasse-moi') met op de achterzijde 'Parle-moi d'amour, mon amour' ('Parlami d'amore Mariu').
De Mexicaanse componist Consuelo Velázquez schreef in het jaar 1941 het liefdeslied 'Besame Mucho'. 'Parlami d'amore Mariu' werd ooit nog gezongen door Mario Lanza en Luciano Pavarotti. Het lied werd in 1932 gecomponeerd door Cesare Andrea Bixio (muziek) en Ennio Neri (tekst).
John Davis & The Monster Orchestra is een Amerikaans disco orkest o.l.v. John Davis.
Bezetting: John Davis (keyboards, sax, fluit, zang), Charles Collins (drums), "Sugar Bear" Foreman (bas), Craig Snyder & Bobby Eli & Roland Chambers (gitaren), Larry Washington (percussie), Barbara Ingram & Carla Benson & Yvette Benton (backing vocals), Don Renaldo (violen & hoorns).
Of het orkest nog bestaat is mij niet duidelijk maar in 1976 bracht het een discoversie uit van het welbekende lied 'Night And Day' gecomponeerd door Cole Porter.
De single 'Night And Day - Part 1' / 'Night And Day (Disco Version)' werd dan ook aan mijn immer groeiende vinylverzameling op 45 toeren toegevoegd.
De laatste single uit 1976 voor vandaag is er een van Sammy Davis Jr., de Amerikaanse entertainer, acteur, danser en zanger.
Hij bracht in dat jaar twee knappe singles uit met telkens het themalied van een bekend Amerikaans feuilleton.
De eerste single was 'Baretta's Theme' / 'I Heard A Song' en de tweede bewaar ik voor morgen.
De a-kant kreeg een bijtitel: 'Keep Your Eye On The Sparrow'. Ik hoor nochtans geen mus bij de intro maar wel een papegaai!
In 1976 ging mijn zoektocht naar singles van Ann Christy onverminderd voort.
Ze zingt niet alleen in het Nederlands maar ook in het Frans en het Engels.
Zo kon ik na enig speurwerk 'Oh Boy' /'Let's Talk It Over' op de kop tikken.
De a-kant is een cover van een hit gecomponeerd door Tony Romeo waarmee Brotherhood of Man succes had onder de titel 'Oh Boy (The Mood I'm In)'.
De b-kant is een compositie van Ralph Benatar (ex-J.J. Band) en Nelly Byl.
Ik heb enkel 'Oh Boy' kunnen terugvinden op het internet. De zoektocht nu is haast even lastig als toen in de Brusselse platenwinkels!
Gigliola Cinquetti, de Italiaanse zangeres die in 1964 het Eurovisiesongfestival overtuigend had gewonnen met het prachtige 'Non Ho L'Età (Per Amarti)' zong afwisselend in haar moedertaal, in het Frans en zelfs in andere talen.
Zo was er de single 'La Primavera' / 'Sans toi' uit 1976 die ik niet kon laten liggen.
En aangezien we nu toch in de lente zijn ...
Dalida (echte naam Yolanda Cristina Gigliotti) was een populaire Franse zangeres en actrice. Haar ouders waren Italianen en zij zag het levenslicht in Caïro, Egypte.
Ze bracht ontelbare singles, elpees, cassettes en cd's uit.
Zo was er de single 'J'attendrai' / 'L'Amour à la une' uit 1976.
'J'attendrai' is een populair Frans lied waarmee Rina Ketty in 1938 veel succes had. Het is de vertaling van een Italiaans lied, 'Tornerai' gecomponeerd door Dino Olivieri (muziek) en Nino Rastelli (tekst) in 1936, naar verluidt geïnspireerd door het neuriënd koor in de opera van Puccini, 'Madame Butterfly'.
De versie van Rina Ketty was tijdens WO II de tegenhanger van Lale Andersen's 'Lili Marlen' in Duitsland en Vera Lynn's 'We'll Meet Again' in Groot-Brittannië. In de VS en de rest van de wereld had Marlene Dietrich succes met 'Lili Marleen'.
Belofte maakt schuld want hier is de tweede single van Kevin Coyne die ik gisteren beloofde.
In 1976 bracht Virgin Records de single ''Walk On By' / 'Shangri-La' op de markt.
De a-kant is een eigenzinnige versie van die overbekende compositie van Burt Bacharach en Hal David. De b-kant componeerde Coyne zelf.
Voor die moeilijk te vinden single betaalde ik toen 77 BEF.
David Bowie (echte naam David Robert Jones) was een Britse pop/rockzanger, muzikant, liedjesschrijver, en acteur die ik al volgde sinds 1969.
De muzikale kameleon wist mij in 1976 opnieuw te verrassen met zijn nieuwste single 'Golden Years' / 'Can You Hear Me'. Hij kwam terecht in de BRT Top 30 van zaterdag 17 januari 1976, hoogste positie nummer 10 en hij verbleef 7 weken in onze wekelijkse hitlijst.
Zijn personage was toen "The Thin White Duke" en hij vermengde zijn muziek met invloeden van funk- en disco. Hij verloor hiermee veel fans maar trok er daardoor ook veel nieuwe aan.
Chantal en ik woonden toen in Schaarbeek op een appartement en onze onderburen zullen het geweten hebben want ik zette de volumeknop toen altijd op tien!
Adriano Celentano, de Italiaanse zanger, muzikant, liedjesschrijver, acteur, regisseur, komiek en tv-presentator, is ook al heel lang een van mijn vele favorieten.
Voor zijn single 'Svalutation' / 'La Barca' uit 1976 moest ik zelfs 90 BEF ophoesten maar dat was beslist de moeite waard!
Het woord "svalutation" is een parodistisch Engels woord, afgeleid van het Italiaanse "svalutazione", wat letterlijk "devaluatie" betekent. De titelsong ironiseert de Italiaanse economische en politieke crisis van die tijd.
Ann Christy (artiestennaam van Christiane Leenaerts) heeft jammer genoeg nooit de erkenning gekregen die zij verdiende! Haar single uit 1976 ''k Neem vandaag de trein' / 'Blij bij jou te zijn' was toen heel moeilijk te verkrijgen in Brussel. Gelukkig kon ik hem uiteindelijk kopen -na een lange zoektocht- voor het bedrag van 90 BEF.
Ralph Benatar arrangeerde de single en Roland Kluger produceerde. De opnames vonden plaats in de Morgan studio's.
De a-kant is een compositie van Kenny O'Dell, vertaald door Gerrit Den Braber. Billie Jo Spears bracht het origineel uit in 1976 als 'What I've Got In Mind'.
De tekst van de b-kant is van haar goede vriendin Mary Boduin en de muziek is van Bruno Castellucci en François Weyer (beter bekend als Francis Goya).
Kevin Coyne, Engelse muzikant, zanger, componist, schilder, filmmaker en schrijver van teksten, verhalen en gedichten, was beslist een buitenbeentje in de muziekindustrie.
Hij werd meteen ondergebracht in de categorie "artrock". Producer van de single was Norman Smith, een Engelse geluidstechnicus en muziekproducent. Hij was vooral bekend van zijn werk met The Beatles en Pink Floyd. John Lennon noemde hem "normal Norman". Hij bracht begin jaren zeventig enkele singles uit als Hurricane Smith.
'Don't Make Waves' / 'Mona, Where's My Trousers' kocht ik in 1976 samen met een andere single van Coyne, maar die bewaar ik voor morgen.
Pierre Rapsat (echte naam Pierre Raepsaet) behaalde met een achtste plaats op het Eurovisiesongfestival van 1976 een mooi resultaat. Hij had slechts één puntje minder dan Al Bano & Romina Power die ik gisteren postte.
De Belgische singer-songwriter, muzikant en producer vertegenwoordigde ons land met het melancholische 'Judy Et Cie'. Op de b-kant van de single staat 'Djumbo L'Averick'. Ik kon het plaatje enkele maanden nadien tijdens de zomerkoopjes al terugvinden voor het schamel bedrag van 10 BEF!
Jeanette (echte naam Janette Anne Dimech) is een Spaanse zangeres die in Londen werd geboren.
Ze bracht in 1974 haar single 'Porque Te Vas' / 'Seguire Amando' uit die jammerlijk flopte. Het is pas toen de a-kant werd gebruikt in de Spaanse film 'Cria Cuervos' van Carlos Saura dat de bal aan het rollen ging.
Platenfirma Hispavox bracht de single snel opnieuw uit maar ditmaal met een ander hoesje waarop een foto staat van hoofdrolspeelster Geraldine Chaplin en het jonge meisje Ana Torrent alsof ze gevangen zitten in een raaf. Kijk maar naar de b-kant hieronder rechts.
De titel 'Cría Cuervos' komt van het Spaanse spreekwoord "Cría cuervos y te sacarán los ojos". Dit betekent zoveel als "Als je raven opvoedt, zullen ze je ogen uitsteken" en wordt over het algemeen gebruikt voor iemand die pech heeft met het opvoeden van kinderen, of die ze slecht opvoedt.
Deze single uit 1976 was een echte oorwurm en tegelijk een eendagsvlieg van jewelste!
De volgende single die ik in 1976 kocht was 'Dance Your Ass Off Part 1 & 2' die jammer genoeg door de lengte in twee stukken werd uitgesmeerd over de a- en de b-kant.
Gelukkig heeft iemand de dansplaat in zijn geheel op YouTube geplaatst. Voor deze single hoefde ik slechts 20 BEF neer te tellen.
Hamilton Bohannon had al snel zijn voornaam laten vallen. De Amerikaanse disco producer, liedjesschrijver, arrangeur, en orkestleider werkte met Stevie Wonder tussen 1965 en 1967 en werd arrangeur voor alle top acts van Motown.
Hopla met de beentjes!
Boston is een hardrock band die vaak in stadions optreedt uit Boston, Massachusetts, VS en die werd opgericht in 1976. Het was met de beginsingle uit 1976 al meteen raak. De veelkoppige band bestaat nog altijd, zij het met veel personeelswisselingen. Boston is vaak te horen in de eindejaarslijstjes op de radiozenders.
De enige overblijver uit 1976 is Tom Scholz, lead- en ritmegitaar, bas, keyboards, percussie, en backing vocals! Een veelzijdige muzikant.
'More Than A Feeling' / 'Smokin'' steeg dan ook meteen naar de top van haast alle hitlijsten.
Adamo, die zijn voornaam Salvatore al lang had laten vallen op zijn platenhoezen, bracht in 1975 de single 'C'est ma vie' / 'Pour écrire je t'aime' uit.
Ik kocht het plaatje begin 1976 toen het een grote hit was in de Benelux, in het voorjaar.
Atlanta Rhythm Section, soms afgekort tot ARS, was een Amerikaanse rockgroep waarvan de samenstelling regelmatig wijzigde. De band werd in 1970 opgericht door voormalige leden van The Candymen (ooit de begeleiders van Roy Orbison) en The Classics IV.
De groep kreeg meteen het etiket "soft rock" of "southern rock" opgekleefd.
Ik hield wel van hun geluid en bijgevolg kreeg de single 'So In To You' / 'Everybody Gotta Go' in 1976 een plaats in mijn collectie. De a-kant zet ik trouwens nog vaak op.
Charles Aznavour, echte naam Shahnour Varenagh Aznavurjian (Armeens: Շահնուր Վաղինակ Ազնաւուրեան - Shahnur Vaghinak Aznavuryan), was een Frans-Armeense zanger, liedjesschrijver, acteur, activist en diplomaat.
In de jaren zestig kende ik twee prominente publieke figuren in Frankrijk met dezelfde voornaam: "le grand Charles" (Charles de Gaulle) en de zanger was voor mij "le petit Charles". Klein van gestalte maar groot in zijn daden en levenswijze! Aznavour werd 94 jaar oud terwijl de voormalige generaal de wereld al in 1970 verliet op 79-jarige leeftijd.
'Mes emmerdes' / 'Mais c'était hier' was al de derde single van de Franse chansonnier in mijn verzameling. De rest van zijn oeuvre had ik al op 33 toeren en later op compact disc.
Al Bano & Romina Power was een Italiaans echtpaar en zangduo.
Al Bano werd geboren in Cellino San Marco, Brindisi en Romina Power zag het levenslicht in Los Angeles als dochter van acteurs Tyrone Power en Linda Christian. Zij waren nagenoeg 30 jaar een van de bekendste en succesrijkste koppels uit de Italiaan popmuziek.
Op het Eurovisiesongfestival van 1976 werden zij 7de met 'We'll Live It All Again', een lied dat ze ook in het Italiaans en het Frans uitbrachten.
De Belgische inzending werd 8ste met slechts één puntje minder en die plaats ik morgen! Brotherhood of Man waren toen de grote winnaars.
Van Al Bano had ik al een single uit 1967 zodat 'T'aimer encore une fois' ('We'll Live It All Again') / 'Italiaanse versie' van het duo ook in mijn collectie belandde, een favoriet van Chantal maar ook van mij!
Ondertussen zijn we aanbeland in het jaar 1976. De Zweedse popgroep ABBA nam almaar grotere proporties aan.
Hun uitstekende single 'Fernando' / 'Dance (While The Music Still Goes On)' kon ik dan ook niet in de platenwinkel laten liggen.
Er waren ook tegenstanders van hun muziek want in die dagen beweren dat je hun platen kocht werd in sommige kringen lacherig afgedaan. Tot enkele Britse muzikanten (o.m. Pete Townshend) toegaven van hun popliedjes te houden.
♫♫♫ Can you hear the drums, Fernando? ♫♫♫ ...
Tony Pacino (echte naam Antony Castorina) is een Italiaans-Franse crooner die in het begin van zijn carrière gitarist was in het orkest van Claude François, Antoine en Dick Rivers.
Later bracht hij medio jaren zeventig singles uit in het Engels, Italiaans en Frans.
De bekendste was zonder twijfel 'Come Prima' / 'Here Goes The Same Hold Story' die in 1976 hoge ogen gooide.
'Come Prima' was een hit voor Tony Dallara in 1957 en voor het Marino Marini Quartet in 1958. Domenico Modugno en Dalida namen er ook een versie van op.
Beide liedjes werden overgoten met een discosausje en op YouTube netjes achter elkaar geplaatst.
The Bellamy Brothers zijn een Amerikaans pop- en countrymuziek duo dat bestaat uit de broers David Milton Bellamy en Homer Howard Bellamy. De broers maken nog steeds muziek en hebben nog steeds een bescheiden succes in de Verenigde Staten.
In de Lage Landen zouden ze echter slechts twee hits scoren. De eerste werd in de VS uitgegeven eind 1975 maar geraakte in onze contreien pas begin 1976 in de hitlijsten: 'Let Your Love Flow' / 'Inside My Guitar'.
De enige keer dat ik de a-kant in openlucht hoorde was in Scherpenheuvel, toen wij daar op uitstap waren na een familiebezoek. Wat muziek toch met een mens kan doen!
In 1979 zouden David en Homer nogmaals scoren bij ons met een bijzonder lange titel: 'If I said you had a beautiful body, would you hold it against me'!
Van de Bellamy Brothers naar de Sutherland Brothers is in mijn muziekverzameling op 45 toeren maar een kleine stap!
Sutherland Brothers was een Britse folk/rock groep opgericht rond de in Schotland geboren broers Gavin en Iain Sutherland. In 1973 smolten beiden samen met de groep Quiver, opgericht door Tim Renwick en Cal Batchelor in 1970. Dit partnerschap, gekend als Sutherland Brothers & Quiver, zou slechts één hit scoren in de Benelux met 'Arms Of Mary' / 'We Get Along' uit 1976.
Ik had al van de Schotse broers gehoord want in 1975 scoorde Rod Stewart een wereldhit met hun prachtige compositie 'Sailing'.
De b-kant werd geproducet door David Gilmour van Pink Floyd!
En daarmee zijn we aanbeland bij de laatste singles die ik in het jaar 1975 aankocht.
Trinity was een Belgisch disco trio opgericht in 1975 rond twee voormalige leden van The Pebbles (Bob Baelemans en Fred Beekmans) met Sofie Verbruggen.
'Play The Game' / 'My Friend' werd geproducet door niemand minder dan de Nederlander Hans van Hemert. Ik kon het schijfje dat niet zo'n grote hit was al op de kop tikken tijdens de koopjes voor 10 BEF!
De b-kant heb ik helaas niet kunnen terugvinden op het internet.
Een jaar later zou de opvolger '002.345.709 (That's My Number)' veel beter scoren!
United Artists Records, de platenmaatschappij van Ike & Tina Turner, bracht eind 1975 de single 'Honky Tonk Woman' / 'River Deep, Mountain High' (Version '75) uit.
In 1976 ging het duo en echtpaar uit elkaar.
Terwijl de a-kant ('Honky Tonk Women') bij de Stones nog in het meervoud was, zong Tina het lied in het enkelvoud alsof ze over zichzelf zong.
De b-kant is een vernieuwde versie, dus niet die van Phil Spector uit 1966. Op deze versie leeft Ike zich uit met de moog synthesizer.
Typically Tropical was een Britse studiogroep die bestond uit Geraint Hughes en Jeffrey Calvert.
Hun single 'Barbados' / 'Sandy' was een grote zomerhit in 1975.
'We're Going To Ibiza' van de Vengaboys uit 1999 is een remake van 'Barbados'.
'Sandy' kan zowel slaan op een zanderig strand als op een zomerliefje! In dit geval gaat het liedje duidelijk over een meisje.
De volgende single die ik in 1975 kocht was 'Zaterdagavond' / 'Een Of Andere Dag' van Johan Verminnen.
Ik kocht het plaatje vooral voor de b-kant want daarop speelt Toots Thielemans op zijn mondharmonica, zijn "mondmuziekske" zoals hij dat zo sappig kon zeggen.
De a-kant schreef Verminnen samen met Kris De Bruyne.
Tammy Wynette was een Amerikaanse countryzangeres bijgenaamd "First Lady of Country Music".
Haar single 'Stand By Your Man' / 'Your Good Girl's Gonna Go Bad' was een heruitgave uit 1975. De a-kant komt oorspronkelijk uit 1968 en werd nadien op geregelde tijdstippen opnieuw uitgebracht. De b-kant komt zelfs uit het jaar 1967 en is meer "country" getint.
Vanaf morgen komen mijn singles uit het jaar 1976 aan bod!
Myles Smith is een Britse singer-songwriter. Hij is vooral bekend van zijn single 'Stargazing', waar hij mee doorbrak. Zijn stijl is een combinatie van folk, Americana en pop. Op zaterdag 14 maart 2026 was hij de eerste nieuwkomer in de Radio 2 Top 30 met zijn nieuwste single 'Stay (If You Wanna Dance)'. Hij kwam binnen op nummer 27.
'What You Want' is Angèles eerste, nieuwe solosingle sinds het najaar van 2022. Het is een vrij donker en dansbaar nummer, deels in het Frans en deels in het Engels, met uitgesproken elektronische invloeden. Voor haar nieuwe single heeft Angèle samengewerkt met het Franse elektro- en houseduo Justice.
De zangeres is panseksueel, wat betekent dat ze aantrekking voelt naar personen, ongeacht of ze vrouw, man of non-binair zijn.
Tweede nieuwkomer in de Radio 2 Top-30 van zaterdag 14 maart 2026, meteen op 24. Nora Monsecour is te herkennen in de donkere videoclip.
Als Mathieu Terryn van Bazart niet als jurylid in "The Voice van Vlaanderen" zetelt, is hij terug te vinden in de Nederlandse hoofdstad. Op zaterdag 14 maart 2026 was de single 'Nacht in Amsterdam' de hoogste nieuwkomer in de Radio 2 Top-30, op nummer 15. En Bazart stond ook op nummer 3 genoteerd met 'Begin opnieuw', een single die al 26 weken te horen was in onze wekelijkse hitlijst.
De eerste nieuwkomer in de Radio 2 Top 30 van zaterdag 21 maart 2026 was 'Halverwege' van Suzan & Freek. Het Nederlands duo en tegelijk echtpaar kwam meteen terecht op nummer 29.
Maar de grootste slokop in de Radio 2 Top 30 van zaterdag 21 maart 2026 was zonder twijfel Harry Styles die met 'American Girls' meteen terechtkwam op nummer 6. De Britse singer-songwriter en acteur haalt in onderstaande videoclip halsbrekende toeren uit zoals rijden zonder helm op een motorfiets, met een racewagen onder een vrachtwagen door rijden en tenslotte met korte broek doorheen een mijnenveld rennen!
Jelly Roll is de artiestennaam van Jason Bradley DeFord, een Amerikaanse multi-genre singer-songwriter. Hij kwam op zaterdag 28 maart 2026 als eerste nieuwkomer terecht op 29 met 'I'm Good' uit de film 'GOAT', een Amerikaanse animatiefilm uit 2026, geregisseerd door Tyree Dillihay.
De hoogste nieuwkomer in de Radio 2 Top 30 van zaterdag 28 maart 2026 was 'Liefde voor muziek' (de a capella la versie van Impact). Raymond van het Groenewoud kwam meteen binnen in onze hitparade op nummer 18.
Omdat de tijden sinds 1990 veranderd zijn werd de tekst hier en daar aangepast om niemand voor het hoofd te stoten.
Ik plaats rechts de originele versie uit 1990 met André Brasseur op het Hammondorgel en Sofie Verbruggen en Johan Verminnen als achtergrondzangers!
Dit waren de zeven nieuwkomers in de Radio 2 Top 30 van 14 maart (3); 21 maart (2) en 28 maart 2026 (2).
Tijdens de maand maart 2026 waren er in totaal 12 nieuwkomers maar geen nieuwe nummer één.
Hierna volgt de Top-3 op het einde van de maand:
1. Bruno Mars bleef onveranderd op één staan met 'I Just Might'. Al 11 weken genoteerd! 2. Olivia Dean stond al 16 weken in onze hitparade met 'So Easy (To Fall In Love)'. Zij steeg van 3 naar 2! 3. Metejoor & Fleming zakten met 'Niet nodig' van 2 naar 3. Het gelegenheidsduo verbleef al 15 weken in onze hitlijsten!
Mijn oudste singles (162)
