Mijn oudste singles (172)

Mijn oudste singles (171)

Tijdens een van mijn uitstapjes naar verschillende platenwinkels in Brussel, eind 1977, vond ik tijdens de koopjesperiode een single van een mij onbekende zangeres.

Van Jutta Weinhold had ik nog nooit gehoord maar haar single 'Keep On Running' / 'A Better Aim' maakte mij nieuwsgierig.

Ik kende natuurlijk de a-kant want dat is een nummer geschreven door Jackie Edwards, met succes gecoverd door The Spencer Davis Group. De b-kant, een tamelijk rustige ballade, schreef ze zelf.

Later vernam ik dat Weinhold een Duitse rockzangeres is, geboren in 1947, hetzelfde bouwjaar als dat van mijn zus.

Voor de som van 20 BEF verhuisde het schijfje naar mijn verzameling muziek op 45 toeren.

Groot was mijn verwondering toen ik tijdens hetzelfde uitstapje eind 1977 een single van Barry White tussen de koopjes zag liggen. Ook voor de prijs van 20 BEF!

"The Walrus of Love", zoals hij wel eens werd genoemd, was een kampioen in het uitbrengen van liedjes met heel lange titels!

Zoals op deze twee kanten van het schijfje:
'It's Ecstasy When You Lay Down Next To Me' / 'I Never Thought I'd Fall In Love With You'.

Jesse Winchester, artiestennaam van James Ridout Winchester, was een Amerikaans-Canadese zanger, muzikant en liedjesschrijver. Hij groeide op in het zuiden van de VS maar vluchtte in 1967 naar Canada om aan zijn legerdienst te ontsnappen want hij vreesde naar Vietnam gestuurd te worden. Hij werd genaturaliseerd tot Canadees staatsburger in 1973, verwierf amnestie in de VS in 1977 en vestigde zich in Memphis, Tennessee in 2002.

In 1977 had ik nog nooit van de man gehoord en waarschijnlijk werd hij niet op onze radiozenders gespeeld.

Ik verneem nu dat zijn composities werden opgenomen door o.a. Patti Page, Elvis Costello, Brewer & Shipley, Jimmy Buffett, Joan Baez, Jerry Garcia, Anne Murray, The Weather Girls, Reba McEntire, The Everly Brothers, Lyle Lovett, Emmylou Harris, George Strait, Gary Allan, Willie Nelson, Jennifer Warnes, The Mavericks, Jerry Jeff Walker, en Michael Stanley. Voorwaar een fraai curriculum vitae!

Tijdens een zoektocht naar koopjes in 1977 vond ik zijn single 'Pourquoi Pas? (Pourquois M'aimes-tu Pas?)' / 'Twigs And Seeds' voor de luttele som van 20 BEF.

Lonnie Youngblood (geboren als Lonnie Thomas) is een Amerikaanse saxofonist en orkestleider. Wie mij een beetje kent weet dat ik een fervent aanhanger ben van de saxofoon, die heerlijke uitvinding van Adolphe Sax!

Hij speelde in zijn beginjaren in diverse groepen: Blood Brothers, Curtis Knight & The Squires, Lonnie Youngblood And His Bloodhounds, en Lonnie Youngblood's Combo. Bij de groep van Curtis Knight heeft hij dus een tijdje meegespeeld met niemand minder dan Jimi Hendrix!

Het laatste koopje van het jaar 1977 was zijn single 'Push It In (As Far As You Can)' / 'Happiness Is Music'. Ook voor het bedrag van 20 BEF!

Met dit schijfje probeerde hij een graantje mee te pikken van de discorage. De b-kant is onvindbaar op YouTube.

Mijn oudste singles (170)

Vader Abraham (pseudoniem van Petrus Antonius Laurentius Kartner) was een Nederlandse zanger, producer, componist en gewiekst zakenman.

Zo surfte hij mee op het succes van De Smurfen (in het Frans: Les Schtroumpfs), een Belgische stripreeks, bedacht door Peyo (echte naam: Pierre Culliford) en Yvan Delporte. Na het overlijden van Peyo nam zijn zoon Thierry Culliford de supervisie over.

De Smurfen ontstonden in 1958, in de stripreeks "Johan en Pirrewiet", meer bepaald in het verhaal "De fluit met zes smurfen".

In 1977 bracht onze noorderbuur de single '’t Smurfenlied' / 'So’n Alter Schunkelwalzer' uit die hem heus geen windeieren opleverde.

Ik betaalde 72 BEF voor het schijfje en jaren later kwam het goed van pas na de geboorte van mijn zoontje!

De b-kant schreef Vader Abraham samen met Michael Kunze, een Duits liedje dat verdacht veel lijkt op 'Het kleine café aan de haven'.

Ria Valk is een Nederlandse zangeres, presentatrice, actrice, tekstschrijfster en schilderes, uit Eindhoven. Zij begon haar muzikale loopbaan in 1959 als een Elvis imitator en cowgirl. Haar eerste single 'Hou je echt nog van mij, Rocking Billy?' was meteen een schot in de roos!

Later focuste ze op het komisch genre met talrijke carnaval hits als gevolg.

Zo was er in 1977 de single 'Hoera! Ik ben Troetelschijf' / 'He! Doe allemaal mee' die blijkbaar toch niet zo'n grote hit was in onze contreien want enkele maanden na carnaval kon ik het schijfje al kopen voor 20 BEF. Ik klasseerde haar single meteen achter 'De Liefde van de man gaat door de maag', haar hit uit 1975.

Op de b-kant grijpt ze terug naar haar rock- en boogieverleden.

Raymond van het Groenewoud werd geboren in Schaarbeek, waar Chantal en ik toen woonden (1975-1978). Zijn ouders waren Nederlanders die in 1947 naar België verhuisden. Vader Joseph van het Groenewoud uit Amsterdam was de bekende orkestleider Nico Gomez.

In 1977 bracht Raymond de geweldige single 'Meisjes' / 'Waarom jij er niet bent' uit, gehuld in een prachtig hoesje met een tekening van Kamagurka. De producer was Jean Blaute.

Ik had al twee elpees van RvhG gekocht in 1976 maar deze single kon ik voor 77 BEF niet laten liggen!

'Meisjes' is volgens mij een van de allereerste rocksingles in het Nederlands.

De b-kant is een mooie ballade die uptempo eindigt met op gitaar Jean Blaute; op bas Mich Verbelen, Raymond van het Groenewoud (piano, producer, zang) en op drums Stoy Stoffelen.

Mijn leeftijdsgenoot Johan Verminnen (wij schelen maar zes maanden) was al aan zijn muzikale weg aan het timmeren sinds 1969 toen hij de liedjeswedstrijd 'Ontdek de Ster' won en de prijs in ontvangst mocht nemen van niemand minder dan Toon Hermans.

Zijn single 'Bokser' / 'Gitaren op krediet' uit 1977 was jammer genoeg niet zo'n groot succes in Brussel want ik kon het plaatje enkele maanden later al op de kop tikken voor 20 BEF, tijdens de koopjesperiode.

'Bokser' is een cover van 'Pauv'e Boxeur Amoureux' gecomponeerd door Gérald Biesel alias Franck Gérald. Verminnen vertaalde het nummer en schreef de b-kant. Jean Blaute was arrangeur.

Net als RvhG bracht Verminnen zowel chansons als rocknummers uit. Luister maar naar de rockende en swingende b-kant! Met op het einde enkele flarden van 'Satisfaction' van de Stones en 'Hold On I'm Coming' van Sam & Dave!

Begin jaren zeventig speelden Raymond en Johan trouwens nog samen! (zie onderstaande foto)

Mijn oudste singles (169)

Baccara is een vrouwelijk Spaans duo, dat oorspronkelijk bestond uit Mayte Mateos en María Mendiola, geen zusjes dus.

Opgericht in 1977 en gesplit in 1981 omdat Mendiola vond dat haar zangstem niet genoeg erkenning kreeg.

Mateos ging verder met een andere zangeres onder de naam New Baccara tot Mendiola ook een andere zangpartner vond en onder de naam New Baccara platen uitbracht. Het kwam tot rechtszaken waarop "New" werd weggelaten, kortom verwarring troef.

In 1977 scoorde het duo meteen een wereldhit met 'Yes Sir, I Can Boogie'. Dat lied had ik al op 33 toeren, op een of andere verzamelelpee, zodat ik hun single 'Sorry, I'm A Lady' / 'Love You Till I Die' kocht.

De volgende single kwam niet uit Spanje maar uit Nederland al had de groepsnaam kunnen verwijzen naar een stierengevecht. Toch vermoed ik dat enkele leden wel uit het Iberisch schiereiland kwamen: Andy Sanchez, Eddie Perez, Felix "Pito" Tollinchi, John Siomos, Paul Alicea, en Steve Napoleoni Monge.

De groep Toro bracht de single 'Ramona' / 'Fields Of Laughter' uit in 1977 en het genre werd meteen omschreven als "salsa soul". Geen grote hit blijkbaar in onze contreien want een tijdje later vond ik het schijfje al terug voor slechts 20 BEF.

'Ramona' vooral niet verwarren met de gelijknamige song van The Blue Diamonds, gebaseerd op een evergreen uit 1928.

The Trammps waren een van de meest soulvolle en vocale groepen uit het discotijdperk. De muzikanten begonnen in de jaren zestig in Philadelphia als The Volcanos en zij werden ook The Moods genoemd.

Ik had al twee singles in mijn verzameling van The Trammps, eentje met MFSB (1973) en een ander solo (1974).

Hun single uit 1977 'The Night The Lights Went Out' / 'I'm So Glad You Came' was blijkbaar toch niet zo'n grote hit in de Benelux want enkele maanden na het verschijnen ervan kon ik het schijfje al kopen voor het bedrag van 35 BEF.

In sommige landen kreeg de titel op de a-kant de woorden (In New York City) toegevoegd.

Laurent Voulzy (echte naam Lucien Voulzy) is een Franse zanger en liedjesschrijver. De meeste liedjesteksten werden geschreven door zijn goede vriend Alain Souchon.

Hij had in de zomer van 1977 het lumineus idee om 'Rockollection Part I' (3:50) / 'Rockollection Part II' (3:40) uit te brengen, zowel op single als op Maxi-single en zelfs op 33 toeren!

Jammer genoeg werd het lied in twee stukken geknipt.

Kant A bevat flarden uit bekende Angelsaksische hits uit de jaren zestig:

'The Locomotion';
'A Hard Day's Night';
'I Get Around';
'Gloria';
'I Can't Get No Satisfaction'.

Kant B bestaat uit fragmenten van volgende hits:

'Mr. Tambourine Man';
'Massachusetts';
'Mellow Yellow';
'California Dreaming'.

Nostalgie troef dus en zo leerde een heel nieuwe generatie de muziek uit die geweldige gouden jaren kennen!

Eén minpuntje: daar waar Voulzy zingt "et Bob Dylan chantait" zingt hij in feite 'Mr. Tambourine Man' in de versie van The Byrds.

In onderstaande videoclip is het lied volledig te horen.

Mijn oudste singles (168)

Alan O'Day was een Amerikaanse popzanger/liedjesschrijver uit Los Angeles, Californië.

In 1977 bracht hij de single 'Undercover Angel' / 'Just You' uit die in onze contreien toch niet zo'n grote hit was want enkele maanden later kon ik het schijfje al kopen voor 35 BEF.

Hij schreef o.m. voor Helen Reddy de hit 'Angie Baby' en voor The Righteous Brothers 'Rock And Roll Heaven'.

Sail-Joia was een Latin jazz/pop groep uit Amsterdam die begon als huisorkest voor de clubs Kosmos en Melkweg. De band begon platen op te nemen vanaf het ogenblik dat de Portugese broers Antonio en Fernando Lameirinhas vanuit Brussel naar Nederland verhuisden. In 1980 splitte de groep en enkele leden gingen naar Fernando's Ginga. In 1988 was er een korte reünie onder de naam Joia.

Toen ik het plaatje 'Amsterdaô Tem Coracão' / 'Living In The Jungle' in 1977 kocht voor 72 BEF had ik meteen Jess & James op het hoesje herkend. Ik was blij verrast dat Johan Verminnen in 1981 de a-kant zou coveren als ''k Voel me goed'!

Eind 1967 zag ik Jess & James with The J.J. Band live in Brussel en dat was het allereerste optreden dat ik als 16-jarige bijwoonde. Die intro van 'Move' zal ik nooit vergeten!

Space was een Franse discogroep, opgericht rond Didier Marouani (alias Ecama) en Roland Romanelli.

Het succes van hun single 'Magic Fly' / 'Ballad For Space Lovers' uit 1977 konden ze nooit meer evenaren zodat we in dit geval kunnen spreken van een "magische" eendagsvlieg!

Tijdens hun optredens (meestal playback) trad Space op met een astronautenpak zodat ik veel later een gelijkenis zag met Daft Punk!

Het grote succes van 'I Can Help' kon Billy Swan helaas niet meer evenaren zodat hij in 1977 teruggreep naar de classic 'Shake, Rattle And Roll' van Charles E. Calhoun en op de b-kant werd de song 'Wedding Bells' van Claude Boone geplaatst.

Jammer dat zijn grootste hit nu wordt misbruikt in een reclamespot.

Mijn oudste singles (167)

Rod McKuen was een Amerikaanse singer/songwriter, componist, muzikant en dichter (die het pseudoniem "Dor" gebruikte op drie platen uit 1959). Doorheen zijn muzikale loopbaan bracht McKuen talloze opnames uit van zowel populaire muziek, gesproken woord, dichtkunst, soundtracks, als van klassieke muziek.

McKuen's vertalingen en aanpassingen van de composities van Jacques Brel waren van groot belang om onze landgenoot aan de Angelsaksische wereld te leren kennen!

De single 'Amor, Amor' / 'Forever Young' met op het hoesje en op de twee kanten van het schijfje de woorden "Slide... Easy In" werd in 1977 uitgebracht en ik betaalde daar toen 77 BEF voor.

De a-kant is een discoversie van de Mexicaanse classic 'Amor', een compositie van Gabriel Ruiz, Ricardo Lopez Mendez, Sunny Skylar.

In 1972 had McKuen 'Amor' al uitgebracht zonder veel succes maar deze versie uit 1977 lokte iedereen naar de dansvloer.
De b-kant schreef Rod McKuen samen met Lee Holdrigde. Hier is de zanger zelfs niet eens te horen, alleen maar zangeressen.

HOT R.S. was een Zuid-Afrikaanse discogroep waarvan de naam het acroniem is van "House Of The Rising Sun". De groepskern bestond uit producers Dan Hill en Kevin Kruger met enkele sessiemuzikanten zoals de zangers René Veldsman en John Weddepohl en zangeres Jytte Fältskog, gitarist Trevor Rabin, keyboardist Duncan Mackay en drummer Cedric Samson.

Het kon dan ook niet anders of de debuutsingle van HOT R.S. was een discoversie van de welbekende traditional 'House Of The Rising Sun' met op de achterkant 'Slow Blow'.

Ik betaalde daar in 1977 zelfs 95 BEF voor. Was het omdat de single uit Zuid-Afrika kwam? Wat er ook van zij, Santa Esmeralda bracht in 1977 ook een discoversie uit van 'House Of The Rising Sun'.

In 1977 verscheen er bij RKM Brussels een bijzondere single van Elton Motello, een punk/new wave band met leden van de Britse proto-punk band Bastard, waarvan Alan Ward tevens de frontman was. De groep werd opgericht in Brussel nadat Ward en ook Bastard zich daar gevestigd hadden. Elton Motello was dus zowel de groep als de zanger Alan Ward. Wannes Van de Velde zong ooit terecht "'ne zanger is een groep".

De single 'Pogo Pogo' / 'Jet Boy Jet Girl' waarvan beide liedjes werden geschreven door Lou Deprijck, Alan Ward, en Pipou Lacomblez had blijkbaar weinig succes want na enkele maanden kon ik het schijfje al kopen voor 20 BEF.

Zowel uitgebracht door Elton Motello als door Plastic Bertrand maar 'Jet Boy Jet Girl' dan als 'Ça Plane Pour Moi'. Plastic Bertrand bracht zijn single als eerste uit en had er waanzinnig veel succes mee maar jàren later zou blijken dat niet hij maar Lou Deprijck de echte zanger was!

Heel raar is het feit dat Plastic Bertrand samen met Elton Motello (de groep) te zien is op de hoesfoto van 'Jet Boy Jet Girl' (zie hieronder rechts)!

Nightschool was een discogroep geleid door liedjesschrijver/producer Jean Kluger. Er werd slechts één single van uitgebracht en zelfs nooit een elpee.

De single 'Do You Speak French? (Part 1)' / 'Do You Speak French? (Part 2)' werd in 1977 uitgegeven en kostte mij 72 BEF.
In sommige landen heette de groep Nite School of Night School.

Producer Jean Kluger schreef het discodeuntje samen met Nelly Byl en Ralph Benatar. Het hoesje werd gedrukt bij Druco in Halle waarmee ik in de jaren negentig heb samengewerkt.

Op YouTube werd het liedje niet in twee stukken geknipt zodat de hele versie hieronder te horen is!

Mijn oudste singles (166)

Producer Eddie De Gucht uit Destelbergen zorgde er in 1977 voor dat de single 'Sticks Man' / 'Robber Man In Dub' van de Britse reggaeband Disco Reggae Band/Black Slate in België werd uitgegeven. In de meeste landen was dat al een jaar eerder gebeurd.

De muzikanten uit Engeland, Jamaica en Anguilla kwamen hier eergisteren al eens langs met een andere hit. Deze single is hun bekendste hit, een plaatje dat veel succes had op barbecues en andere familiefeestjes. Ik betaalde er toen 77 BEF voor.

Beide kanten worden hieronder afgespeeld, netjes na elkaar geprogrammeerd!

Guy Marchand was een Franse acteur, muzikant en zanger.

Van hem kende ik alleen zijn grappige single 'La Passionata' uit 1965 en ik was dan ook heel verbaasd dat hij in 1977 nogmaals een hit zou scoren, ditmaal met 'Hey Crooner' / 'Peggy'.

De a-kant is zo'n ouderwetse, maar gezellige slow met knipogen naar 'Strangers In The Night', 'The Shadow Of Your Smile', 'Everybody Loves Somebody' of 'Love Me Tender'. Ik betaalde daar toen 77 BEF voor.

Chantal en ik dansten hierop heel vaak een slow, zelfs in de keuken!

Ook hieronder worden beide liedjes van de single na elkaar afgespeeld. Grappig detail: 'Peggy' was de naam van het schoothondje van mijn schoonmoeder!

Alsof Guy Marchand het met zijn fragment 'Love Me Tender' uit 'Hey Crooner' heeft aangekondigd is Elvis Presley hier in eigen persoon aan de beurt met 'Moody Blue' (compositie van Mark James) / 'She Thinks I Still Care' (geschreven door Dickey Lee).
De single werd in de Verenigde Staten uitgebracht op 29 november 1976 (twee dagen na mijn 25ste verjaardag) maar ik kocht de schijf op 45 toeren pas in 1977.

Vóór Chantal en ik fan waren van The Beatles hadden wij ook een gemeenschappelijk muzikaal idool en dat was niemand minder dan Elvis.

'Moody Blue' was de laatste nummer één-hit tijdens zijn leven. Nog een opmerkelijk detail: "Elvis left the building" op 16 augustus 1977, één dag nadat wij de 23ste verjaardag van Chantal hadden gevierd! 😌

Wij weten nu nog altijd waar wij ons bevonden toen wij het vreselijk nieuws op de radio vernamen!

Ronnie McDowell (echte naam Ronald Dean McDowell) is een Amerikaanse countryzanger, liedjesschrijver en acteur die er in 1977 als de kippen bij was om een ode te brengen aan de pas overleden Elvis Presley. Hij deed hard zijn best om te klinken als Elvis.

Hij bracht de single 'The King Is Gone' / 'Walking Through Georgia In The Rain' uit die in onze contreien geen hit werd want ik kon het plaatje enkele maanden later al kopen voor het bedrag van 35 BEF.

Het zou niet lang duren of er zou dat jaar nog een eerbetoon komen uit Nederland (Danny Mirror - 'I Remember Elvis Presley') èn uit België (Will Tura - 'Goodbye Elvis').

Mijn oudste singles (165)

Een ander spotkoopje uit 1977 en op 45 toeren kwam uit Italië.

I Santo California is een Italiaanse groep die werd opgericht in 1974. De muzikanten zijn nog het best bekend voor hun debuutsingle 'Tornerò' die een international nummer 1 hit werd in 1975.

De single 'Gabbiano' / 'Io Qualche Anno In Più' kon ik vrij snel op de kop tikken voor slechts 20 BEF.

De Italianen zijn meesters in dergelijke romantische slows.

Carole King (echte naam Carol Joan Klein) is een Amerikaanse zangeres en liedjesschrijfster van wereldhits die ze alleen of samen met haar vroegere echtgenoot Gerry Goffin uitbracht.

De single 'Hard Rock Cafe' / 'To Know That I Love You' verscheen in 1977. In dat jaar trouwde ze met Rick Evers die samen met haar de b-kant schreef. Hij zingt zelfs mee met haar. De overbekende a-kant componeerde King zelf.

De Britse platenproducer, talentscout, zanger en radio- en tv-presentator, heeft altijd een fijne neus gehad voor wereldhits die hij op zijn eigen manier coverde.

In 1976 bracht hij de single 'The Happy People Song' / 'I've Never Seen A Woman' uit die ik pas in 1977 kreeg, waarschijnlijk via een of andere erfenis.

De a-kant is natuurlijk een cover van 'La ballade des gens heureux' van Gérard Lenorman. De b-kant schreef King zelf.

Wie mij een beetje kent weet dat ik een fervente aanhanger ben van instrumentale muziek.

In 1977 werd mijn gehoor gestreeld door de single 'Einsamer Hirte' / 'Nadjenka' van James Last & Gheorghe Zamfir. Ik betaalde er zonder morren 72 BEF voor.

De a-kant werd in sommige landen uitgebracht als 'The Lonely Shepherd' en verscheen vele jaren later op de soundtrack van 'Kill Bill'. Zo leerde een hele nieuwe generatie die fantastische muziek ook kennen! ♫♥♫♫♥♫

Mijn oudste singles (164)

Disco Reggae Band/Black Slate, was een Britse reggaegroep met muzikanten uit Engeland, Jamaica en Anguilla (Kleine Antillen). In het Verenigd Koninkrijk werden hun platen uitgebracht onder de naam Black Slate terwijl op het continent vaak Disco Reggae (Band) werd toegevoegd.

Hun single 'Piano Twist' / 'Piano Dub' uit 1977 werd niet zo vaak op de radio gedraaid maar toch zeker in de toenmalige discotheken.

'Sticks Man' was hun bekendste hit maar die zou ik iets later kopen. 'Piano Twist' vond ik terug tijdens de koopjesperiode voor slechts 20 BEF.

Ian Dury was een Engelse zanger, liedjesschrijver en acteur.

In 1977 bracht hij samen met The Blockheads het vrolijke 'Sex & Drugs & Rock & Roll' uit met op de achterkant 'Razzle In My Pocket'.

Beide liedjes werden door hem en Chas Jankel geschreven. Ik betaalde er met veel plezier 77 BEF voor.

Kijk, hier word ik nou heel vrolijk van!

Dan maar enkele platenwinkels afgeschuimd waar er koopjes te doen waren zoals in 1977 deze single:
Scott Fitzgerald & Yvonne Keeley met 'If I Had Words' en op de flipzijde Scott Fitzgerald solo met 'This Time Of Year'. Ik betaalde er slechts 35 BEF voor.

Scott Fitzgerald (echte naam William McPhail) is een Schotse zanger en acteur in musicals. Yvonne Keeley (geboren als Yvonne Paay) is een Nederlandse zangeres en de zus van Patricia Paay. In de jaren tachtig zouden we de zusjes nog terugvinden als The Star Sisters.

Op beide kanten van de single krijgen de zangers bijstand van The St. Thomas Moore School Choir. 'If I Had Words' is een bewerking van die bekende compositie van Camille Saint-Saens, de Franse componist, pianist, organist, en orkestleider uit de Romantische periode. Jonathan Hodge overgoot de ballade met een reggae/pop-sausje.

Hot Chocolate (een favoriet drankje van mij) was een Engelse groep opgericht rond Errol Brown met Tony Connor, Larry Ferguson, Harvey Hinsley, Derek Lewis, Pat Olive, en Tony Wilson.

De single 'So You Win Again' / 'A Part Of Being With You' uit 1977 vond ik enkele maanden later al tijdens de koopjesperiode voor het luttel bedrag van 20 BEF.

Alomtegenwoordige Mickie Most was de producer van dienst. Russ Ballard schreef de a-kant en de ommekant is een compositie van Errol Brown.

De single werd uitgebracht op het RAK Records platenlabel met het zeer herkenbare logo.

Mijn oudste singles (163)

De BRT organiseerde in 1977 Eurosong met drie deelnemende groepen: Two Man Sound, Dream Express en Trinity.

Opmerkelijk: iedereen zong in het Engels. Nadien moesten alle deelnemers opnieuw in hun moedertaal zingen. Voor België en Duitsland werd een uitzondering gemaakt door de EBU.

Dream Express (met Luc Smets en de zusjes Maessen) eindigde eerst en mocht naar het Eurovisiesongfestival gaan met 'A Million in 1, 2, 3'. De groep eindigde 7de.

Laatste werd Two Man Sound (met Sylveer Vanholme, Lou Depryck en Pipou Lacomblez) en tweede was Trinity (Bob Baelemans, Fred Beekmans, en Sofie Verbruggen) met ''Drop, Drop, Drop (Let The Rain Fall Down)' / 'I'm Gonna Get You'.

Van Trinity had ik toen al twee singles in mijn verzameling ('Play The Game' uit 1975 en 'First Of June' uit 1976) en dan nu deze uit 1977 waarvoor ik 77 BEF betaalde.

Chocolat's was een muzikale groep die tropische en Caribische genres bracht en opgericht was door Fransen en Belgen, actief in de periode tussen 1975 en 1985, en opnieuw in de jaren 2000.

De groep werd gecreëerd door platenproducer Marcel De Keukeleire met Salvatore Acquaviva en Dominique Knaepen, die plaatselijke zangers waren uit Roubaix (Frankrijk) om hun succes van Brasilia Carnaval te commercialiseren.

Zo kocht ik in 1977 de single 'The Kings Of Clubs'/'La Bamba' na Brasilia Carnaval in het Koninklijk Circus gezien te hebben. Kostprijs: 75 BEF.

De platen van Ann Christy (artiestennaam van Christiane Leenaerts) verkochten in Brussel niet zo goed.
Of ze nu in het Frans, Nederlands of Engels zong maakte niet uit.

Zo kon ik in 1977 haar nieuwste single 'Hold On' / 'Over Land And Water' tijdens de koopjesperiode al terugvinden voor 29 BEF!

De a-kant is een compositie van Dan Hill en de b-kant werd geschreven door Alan Ward en Ralph Benatar.

Roland Kluger nam de taak van producer op zich. Het singlehoesje werd gedrukt door Druco in Halle, waarmee ik in de jaren negentig nog heb samengewerkt.

Tijdens een koopjesperiode in 1977 vond ik ook een single van twee Britse artiesten: Elton John met 'Bite Your Lip (Get Up And Dance)' en gekoppeld met Kiki Dee en 'Chicago'.

'Don't Go Breaking My Heart', hun duet uit 1976, stak al in mijn collectie zodat ik voor 49 BEF niet lang hoefde na te denken want de single was geen hit in onze contreien en dus eerder zeldzaam.

Elton John kreeg bijstand van The Cornerstone International Baptist And Southern Californian Choir (achtergrondzangers) en The Gene Page Strings (orkest).

In de late jaren zestig werd Kiki Dee bekend als blanke soulzangeres. Ze was de eerste blanke Britse zangeres die bij het soullabel Motown onder contract kwam. Vanaf 1973 was ze de protegee van Elton John.

Mijn oudste singles (162)

In de reeks Hit Story werd een single uitgegeven met als nummer 14 van Ike & Tina Turner, het muzikaal duo en tegelijk echtpaar dat in 1976 uit elkaar ging.

Het was een heruitgave van twee vroegere hits:
'Proud Mary', een compositie van John C. Fogerty werd gekoppeld aan 'Nutbush City Limits', geschreven door Tina Turner.

De a-kant was een hit in 1971 en de b-kant in 1973.

United Artists Records was het platenlabel en in sommige landen werden beide kanten van de single onderling verwisseld.

Donna Summer, de Amerikaanse zangeres, stak al met twee singles in mijn verzameling ('Lady Of The Night' en 'Could It Be Magic').

Na het zien van de film 'The Deep' (met o.a. Jacqueline Bisset, Nick Nolte, Robert Shaw, Lou Gossett jr., en Eli Wallach) kocht ik meteen de single met op de a-kant 'Down, Deep Inside' (Theme From The Deep) en op de b-kant John Barry, de componist van 'Theme From The Deep' (Instrumental).

Ik betaalde voor het plaatje 72 BEF in een warenhuis, iets goedkoper dan bij een platenboer.

Elkie Brooks (geboren als Elaine Bookbinder) is een Engelse zangeres met een krachtige stem die begon als jazzzangeres, vervolgens lid werd van Dada en Vinegar Joe (samen met o.a. Robert Palmer), en daarna een solocarrière uitbouwde.

Onder de productie van Jerry Leiber & Mike Stoller bracht ze deze geweldige single uit: 'Pearl's A Singer' / 'You Did Something For Me'.

De a-kant was meteen een schot in de roos!

Broer en zus Carpenter brachten in 1977 een ongewone single uit. Geen zeemzoete ballade ditmaal maar een cover van Klaatu met een orkestratie van Peter Knight die met de Moody Blues had samengewerkt. Klaatu was een Canadese progressieve rockgroep, opgericht 1973 door het duo John Woloschuk en Dee Long. In 1973 bracht de band de single 'Hanus Of Uranus' uit. Zou Urbain Servranckx daar zijn inspiratie hebben opgedaan voor zijn artiestennaam?

De single 'Calling Occupants Of Interplanetary Craft (The Recognized Anthem Of World Contact Day)' (Edited Version) / 'Can't Smile Without You' uit 1977 kon ik kopen voor 35 BEF. De originele versie van Klaatu had ik al, maar dan op 33 toeren.

Mijn oudste singles (161)

Bonnie Tyler (echte naam Gaynor Hopkins) is een Welshe zangeres, bekend om haar schuurpapieren stem die ze kreeg na een operatie op haar stembanden.

Haar eerste single was meteen een schot in de roos. 'Lost In France' / 'Baby I Remember You' kon ik enkele maanden later al kopen voor slechts 20 BEF want de koopjesperiode was weer aangebroken!

Lia Velasco (echte naam Lia de Vries) is een Nederlandse zangeres die nooit een elpee uitbracht maar wel vier singles.
Slechts één single werd een succes: '5.0.5. P.M.' ('Another Fridaynight') / 'Theme From 5.05.' zodat we hier wederom kunnen spreken over een eendagsvlieg!

De b-kant is een grotendeels instrumentale versie van de a-kant.

Ik betaalde in 1976 de som van 85 BEF voor die knappe discosingle, geproducet door Jaap Eggermont.

Johnny Wakelin (geboren als John Raymond Leonard Wakelin) is een Engelse zanger die in 1976 een geweldige hit scoorde met de single 'In Zaire' / 'You Got The Bug'.

Het lied over onze voormalige kolonie (eerst Belgisch Kongo, daarna Congo om vanaf 1971 te wijzigen in Zaïre tot 1997) was blijkbaar zo populair dat er speciaal een dansje werd uitgevonden.

Tegenwoordig heet het Afrikaans land de "Democratische Republiek Congo".

Tijdens de koopjesperiode moest ik voor het plaatje slechts 20 BEF voor neertellen. Heel populair op barbecues en andere feestjes!

Van Congo naar Zzongo is maar een kleine stap in mijn verzameling op 45 toeren.

Over Zzongo is helemaal niets geweten, zelfs niet op Discogs. Enkel dat het liedje een compositie is van Friedrich Dorff en Robert Puschmann, producer. Waarschijnlijk Duitsers of Oostenrijkers.

Ik kocht de single 'The Big Bamboo' / 'The Big Bamboo' (Version instrumentale) uitgebracht door CBS France in 1976 een tijdje later tijdens de koopjes, eveneens voor de som van 20 BEF.

Op onderstaande videoclip op YouTube staat er vermeld dat het dansplaatje uit Spanje komt. Enkel verteerbaar na een paar glazen sangria!

Beide kanten worden hieronder netjes na elkaar afgespeeld op YouTube!

Traditioneel op het einde van elk jaar schafte ik mij een kerstsingle aan.

Deze single uit 1976 is wel een bijzondere want hij kwam, net als de Drie Koningen, uit het oosten.

Can was een Duitse experimentele rockgroep opgericht in Keulen omstreeks 1967/1968, oorspronkelijk als Inner Space en later als "The Can" toen de band de Amerikaanse zanger Malcolm Mooney inlijfde. Can was een pionier in Krautrock.

De single 'Silent Night' / 'Cascade Waltz' kocht ik tijdens de koopjesperiode voor hetzelfde bedrag, namelijk 20 BEF.

De a-kant is een instrumentale versie van 'Stille Nacht'. Op de b-kant wordt er wèl gezongen, alhoewel ... het is meer parlando.

Mijn oudste singles (160)

Donna Summer, de Amerikaanse discozangeres, begon in 1976 stilaan heel bekend te worden. Ik had haar single uit 1974, 'Lady Of The Night' al in mijn collectie toen ik 'Could It Be Magic' / 'Whispering Waves' in 1976 aankocht.

De a-kant was al een hit in 1971 voor Barry Manilow als lid van de groep sessiemuzikanten Featherbed en nogmaals in 1973 onder zijn eigen naam. In 1992 zou Take That nogmaals scoren met die song.

De b-kant is een compositie van Giorgio Moroder en Pete Bellotte.

The Surprise Sisters brachten 2 singles uit in Australië als The Cliffmores. Ze verhuisden naar het Verenigd Koninkrijk en wijzigden hun groepsnaam. David Bowie zag ze optreden in de Marquee Club in Londen en stelde ze voor aan Tony Visconti, die hun enige elpee producete en dus ook deze single.

Hun grootste hit was 'La Booga Rooga' uit 1976 met op de b-kant 'Seashore'. Het was geen succes in de Benelux zodat ik het plaatje al enige tijd later terugvond tijdens een van mijn zoektochten in de koopjesperiode. Ik hoefde er slechts 39 BEF voor te betalen.

Andy Fairweather Low schreef de a-kant!

Ik weet niet wat de titel betekent maar hij klinkt als een "ruige boogie"!

Trinity was een Belgische discogroep die werd opgericht in 1975 en bestond uit Bob Baelemans en Fred Beekmans (voormalige leden van The Pebbles) en Sofie Verbruggen.

'Play The Game' uit 1975 stak al in mijn collectie zodat ik 'First Of June' / 'Wise Guy' niet kon laten liggen in 1976.

De a-kant is een compositie van Bob Baelemans en Fred Beekmans onder de naam Bobott / Bekky en de b-kant is van producer Hans van Hemert. Producer Hans Hollestelle arrangeerde beide nummers.

Het optreden van Tony Joe White in september 1971 heb ik in het Sportpaleis meegemaakt toen hij als voorprogramma van Creedence Clearwater Revival fungeerde.

En in 1976 bracht hij de single 'Susie-Q' / 'It Must Be Love' uit die in de Verenigde Staten lichtjes anders werd gereleased: beide kanten werden namelijk omgewisseld.

'Susie-Q' van Dale Hawkins, Eleanor Broadwater, en Stanley Lewis werd op die bewuste avond van 24 september ook gebracht maar dan in de versie van CCR. De b-kant van mijn single schreef de Amerikaanse singer-songwriter en gitarist zelf.

Een echt succes was deze single toen niet want een tijdje later kon ik het plaatje al kopen voor 25 BEF.

Mijn oudste singles (159)

Smokie (oorspronkelijk gespeld als Smokey) is een band uit Bradford, West Yorkshire, Verenigd Koninkrijk. Vóór 1974 heette de groep nog "Kindness".

Het succes kwam pas nadat ze scheep gingen met het duo Mike Chapman en Nicky Chinn. De band is nog altijd actief zij het onder een gewijzigde bezetting. Leadzanger was Chris Norman (1964-1986).

In 1976 kocht ik de single 'I'll Meet You At Midnight' / 'Miss You', uitgebracht op het RAK Records platenlabel.

Stampen & Dagen is een Belgische skifflegroep uit Lede. Ondertussen bestaat de band al meer dan 50 jaar.

De single 'Marie-Claire' / 'Billy The Kid (Van Léé)' had waarschijnlijk weinig succes in Brussel want een tijdje nadat hij werd uitgebracht in 1976 kon ik het schijfje al kopen voor het bedrag van 57 BEF.

Toen ik de a-kant voor het eerst op de radio hoorde was ik meteen verkocht. Bij elke beluistering moet ik spontaan denken aan de Britse tv-reeks "You Rang, M'Lord?".

Candi Staton (geboren als Canzetta Maria Staton) is een Amerikaanse zangeres (soul - R&B - disco - gospel) en eigenares van een platenlabel.

Ze was getrouwd met de blinde zanger Clarence Carter (1970-1973) en nadien met John Sussewell (1980-1998).

Voor haar hitsingle 'Young Hearts Run Free' / 'I Know' betaalde ik in 1976 het bedrag van 72 BEF.

Haar grootste en enige hit in de Benelux is zonder twijfel 'Young Hearts Run Free', zodat we hier terecht mogen spreken over een eendagsvlieg!

Al Stewart (echte naam Alastair Ian Stewart) is een Schotse singer-songwriter die al sinds 1966 actief was in de muziekbusiness maar tot 1976 moest wachten om een wereldhit te scoren.

'Year Of The Cat' / 'Broadway Hotel' was waarschijnlijk de bestverkochte single uit dat jaar. De producer van dienst was Alan Parsons, bekend van zijn uitstekend werk voor The Beatles, Pink Floyd en vele andere artiesten. Hij scoorde later ook zelf met The Alan Parsons Project.

Voor die geweldige single telde ik zonder morren de som van 75 BEF neer.

Mijn oudste singles (158)

Silver Convention was een vocaal meisjestrio dat discoplaten uitbracht van 1974 tot 1979.

Het Duitse producer/songwriter duo Michael Kunze en Sylvester Levay bracht 'Save Me' uit in 1974 op het platenlabel Jupiter Records met sessiezangeressen die enkele woorden zongen en identieke danspasjes uitvoerden. Oorspronkelijk werd "Silver Bird Convention" als artiestennaam gebruikt. De single was een van de eerste disco successen in het Verenigd Koninkrijk op het platenlabel Magnet en de groepsnaam werd gewijzigd in "Silver Convention".

Drie Duitse meisjes, Ramona Wulf, Penny McLean, en Jackie Carter maakten deel uit van de prille bezetting. Carter werd echter al heel snel vervangen door Linda G. Thompson. In 1976 verving de Amerikaanse Rhonda Heath de Duitse Thompson (echte naam Uebelherr).

 In 1977 vertegenwoordigden ze hun land op het Eurovisiesongfestival met 'Telegram' en eindigden ze 8ste, één plaatsje lager dan onze Dream Express.

In 1976 werd hun single 'Get Up And Boogie' / 'Son Of A Gun' uitgebracht.

Vrolijke dansmuziek van vijftig jaar geleden? ♫♫♫ That's right! ♫♫♫ ...

Gisteren kwam Robin Sarstedt al eens langs in deze reeks "Mijn oudste singles" met 'Let's Fall In Love'.

Vandaag is het met een andere single uit 1976: 'Sitting In Limbo' / 'Love Is All I Need'. Ik kon hem toen kopen voor slechts 25 BEF, tijdens een of andere uitverkoop.

De a-kant is een cover van een hit geschreven door Guilly Bright en Jimmy Cliff en de b-kant schreef Sarstedt zelf. Jammer genoeg niet gevonden op het internet.

In 1976 bracht Sarstedt drie singles uit, de andere was 'My Resistance Is Low', een compositie van Hoagy Carmichael met een tekst van Harold Adamson.

Sherbet was een Australische band die werd opgericht in 1969 in Sydney. Toch moesten de Aussies wachten tot 1976 eer ze een wereldhit konden scoren en in onze contreien bleef het bij dit ene succes, dus een eendagsvlieg. Maar wat voor één!

'Howzat' / 'Motor Of Love' werd in de zomer van 1976 heel vaak gedraaid, niet alleen op de radio maar ook bij mij thuis.

Mort Shuman (geboren als Mortimer Shuman) was een Amerikaanse liedjesschrijver en pianist. Hij werkte veel samen met Doc Pomus en dat resulteerde in grote hits voor Elvis Presley ('Surrender' en 'His Latest Flame'), of die classic voor The Drifters: 'Save The Last Dance For Me'.

Tijdens een verblijf in Parijs ontmoette hij Jacques Brel wiens chansons hij in het Engels samen met Eric Blau aanpaste voor de musical "Jacques Brel Is Alive And Well And Living In Paris".

Zijn Engelse vertalingen van Brels nummers werden uitgebracht door o.a. Scott Walker, David Bowie, Dionne Warwick, en The Death Folk.

In de jaren zestig verhuisde Shuman permanent naar Frankrijk waar hij een succesvolle carrière uitbouwde met Franse nummers zoals o.m. 'Le Lac Majeur' uit 1972, een knappe song die hier al voorbijkwam in deze reeks.

In 1976 kocht ik zijn single 'Save The Last Dance For Me' ('Garde-Moi La Dernière Danse') / 'Papa-Tango-Charly' ('Le triangle des Bermudes').

Hij zingt de a-kant zowel in het Frans als in het Engels.
De vrolijke b-kant herinnerde mij aan mijn legerdienst (november 1972/oktober 1973) toen ik het morse alfabet uit mijn hoofd moest leren.

Mijn oudste singles (157)

De Engelse pianospeler, componist en arrangeur Johnny Pearson had mij in het verleden al betoverd met zijn instrumentale muziek zoals 'Sleepy Shores' en 'Cast Your Fate To The Wind' (als Sounds Orchestral). In 1976 schreef hij muziek voor een televisieserie waar Chantal en ik graag naar keken.

De platenmaatschappij EMI bundelde hem toen samen met de Nederlandse hoofdrolspeelster op één single:
Monique van de Ven / Johnny Pearson – 'Als Je Weet Wat Liefde Is' / 'Als Je Weet Wat Liefde Is' (Instrumentaal).

Monique van de Ven zong 'Als Je Weet Wat Liefde Is' en Johnny Pearson speelde de instrumentale versie op de b-kant.
Dit was het themalied uit de schitterende Nederlandse TV-reeks "Sil De Strandjutter" met Monique van de Ven en Jan Decleir in de hoofdrollen.

Zoals ik al eerder schreef kostte deze single iets meer dan de Angelsaksische muziek die onze radiozenders toen overspoelde. Ik betaalde er 90 BEF voor!

De Amerikaanse zangeres en actrice Vicki Sue Robinson had in 1976 een grote disco hit: 'Turn The Beat Around' / 'Lack Of Respect'.

Die single kostte mij toen 85 BEF, dus iets minder dan de plaatjes afkomstig uit de Benelux.

Het succes van de a-kant heeft zij nooit meer kunnen evenaren zodat dit een eendagsvlieg blijft, althans in onze contreien.

Op de b-kant krijgt de zangeres bijstand van de groep Revelation.

Al die aankopen (zowel op 45 als op 33 toeren) begonnen langzaam maar zeker zwaar door te wegen in ons financieel budget zodat ik heel vaak onder de middagpauze naar platenwinkels ging die een afdeling "koopjes" of "uitverkoop" hadden.

Waarschijnlijk werd volgende single van de groep Rossa Nova uitgebracht t.g.v. carnaval 1976.

Het kernlid was Will Rommens, een Nederlandse singer-songwriter uit Roosendaal, Noord-Brabant. Van de danseressen/zangeressen die hem omringden heb ik niets teruggevonden.

'Brigitte Bardot' / 'Maria Bonita' was een mengeling van samba en schlager, verkrijgbaar voor 49 BEF. Als amateur deejay (thuis en op familiefeestjes) was dit plaatje zeer welkom in mijn immer groeiende verzameling.

De a-kant is een bekend Braziliaans liedje en van de b-kant geen spoor op YouTube.

Robin Sarstedt, de Britse zanger en gitarist, broer van Peter Sarstedt en Richard Sarstedt (bekend als Eden Kane), bracht in 1976 de single 'Let's Fall In Love' / 'So Long Lonely Nights' op de markt, die het in de Benelux heel goed deed.

Let's Fall in Love" is een lied geschreven door Harold Arlen (muziek) en Ted Koehler (tekst) voor de film "Let's Fall in Love" uit 1933. In de film is het te horen tijdens de openingsscène en later gezongen door Art Jarrett en koor, en door Ann Sothern.
Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Louis Armstrong, Oscar Peterson, Shirley Bassey, Rod Stewart, Diana Krall en vele anderen brachten ooit hun versie uit.

Van het zelfgeschreven nummer op de b-kant heb ik in eerste instantie niets teruggevonden op het internet. Maar dankzij mijn Facebookvriend Ron vond ik het liedje wel terug. Nogmaals bedankt!

En plots waren de jaren 1930 weer hip!

Mijn oudste singles (154) - bis

Hieronder plaats ik drie foto's die niet werden geplaatst in mijn bericht van 11 april 2026.

Het gaat om de single 'Sax In The Night' van het orkest Mac Will uit 1976.

De foto van het hoesje en de foto van de single zelf, kant A en kant B.

Mijn oudste singles (156)

John Miles (geboren als John Errington) was een Britse zanger, producer, gitarist, en toetsenist. Ook gedurende vele jaren een graag geziene muzikant en orkestleider op 'The Night Of The Proms'.

In 1976 was ik er als de kippen bij om zijn elpee 'Rebel' te kopen, alleen al omdat zijn magistrale song 'Music' erop staat, die mijn motto werd omdat de tekst op mijn lijf is geschreven!

♫♫♫ "Music was my first love
And it will be my last
Music of the future
And music of the past
To live without my music
Would be impossible to do
In this world of troubles
My music pulls me through" ♫♫♫

De single 'Music' / 'Putting My New Song Together' uit 1976 kocht ik toen niet want ik had de elpeeversie. Groot was mijn verwondering toen ik het 45-toerenplaatje in een Leuvense platenwinkel zag staan voor de prijs van €3. Op 18 oktober 2025 heb ik dan ook geen moment getwijfeld en samen met de single 'Let 'Em In' van Paul McCartney & Wings en andere plaatjes mee naar huis genomen.

Chantal weet dat muziek een heel belangrijke rol in mijn leven speelt maar zij zal altijd op de eerste plaats komen! 💖

De single 'Lean On Me' / 'Greacian Lament' van Mud uit 1976 kocht ik niettegenstaande glamrock op zijn laatste benen liep door de opkomst van de punk. Het succes van de groep verdween dan ook heel snel.

De coverversie van 'Lean On Me', oorspronkelijk van Bill Withers, vond ik geslaagd. Het was de bedoeling er een kerstsingle van te maken (luister maar naar de jingle bells op het einde) maar dat lukte niet helemaal.

Door het bedrag van 39 BEF dat toen tijdens de koopjesperiode ervoor gevraagd werd aarzelde ik geen moment.

Rob Davis schreef de instrumentale b-kant en hij speelde het Grieks getint liedje alleen op zijn akoestische gitaar. De andere groepsleden waren niet aanwezig tijdens de opname.

In 1976 bracht het voormalig lid van The Monkees, Michael Nesmith (de man met de wollen muts), een EP uit met vier liedjes onder de naam Nesmith. Op drie van de vier werd hij begeleid door zijn backing band.

Op de a-kant: Michael Nesmith With The First National Band – 'I Fall To Pieces' / Michael Nesmith – 'Some Of Shelly's Blues'.
Op de b-kant: Michael Nesmith With The First National Band – 'Silver Moon' / 'Joanne'.

Nesmith schreef drie van de vier nummers. 'Some Of Shelly's Blues' werd in 1968 uitgebracht door The Stone Poneys met een piepjonge Linda Ronstadt. Het trio had al in 1967 een andere compositie van Nesmith met succes uitgebracht: 'Different Drum'.

'I Fall To Pieces' is een compositie van Hank Cochran en Harlan Howard, een hit voor Patsy Cline in 1961.

Ik had geluk want voor die zeldzame EP moest ik toen slechts 77 BEF neertellen, een buitenkansje!

Iedereen wist al veel langer dat Michael Nesmith een hevige aanhanger was van countrymuziek.

Ik plaats de EP in twee delen van telkens twee liedjes. 

Deel 2 van de EP die in 1976 werd uitgebracht door Michael Nesmith (voorheen bij The Monkees) onder de naam Nesmith.

Vier liedjes waarvan drie met zijn backinggroep The First National Band. Ik betaalde daar toen slechts 77 BEF voor!

Op de b-kant staat 'Silver Moon', waarschijnlijk zijn bekendste compositie met daarna 'Joanne', ook een redelijk bekend nummer van zijn hand.

Een leuk weetje: Michael Nesmith was de zoon van Bettie Nesmith Graham (1924-1980), de uitvindster van de Tipp-Ex, de corrector die wij vroeger gebruikten bij een tikfoutje op de schrijfmachine. 

Mike Oldfield, de Engelse multi-instrumentalist, muzikant en componist, die vele stijlen omarmt zoals progressieve rock, folk, etnische of wereldmuziek, klassieke muziek, elektronische muziek, new age, en meer recent dance.

Sinds 1973 had hij mij geïntrigeerd met zijn ongewone elpee 'Tubular Bells', vooral bekend geworden omdat er flarden uit de plaat werden gebruikt in de griezelfilm 'The Exorcist'.

In 1976 bracht platenlabel Virgin France de single 'Ommadawn' / 'In Dulci Jubilo' uit. Op het hoesje staat "In Dulci Jubilo du nouveau chef-d'oeuvre de Mike Oldfield Ommadawn" alsof het een fragment is van de elpee 'Ommadawn'. En toch staat het liedje op de b-kant! De klassieke compositie is van Robert Lucas de Pearsall en werd gearrangeerd door Oldfield. De bedoeling was er een kerstsingle van te maken maar het werd een hit omstreeks Pasen (april 1976) en op Hemelvaartsdag!

Op de Engelse single staat 'In Dulci Jubilo' op de a-kant en op de achterkant staat 'On Horseback'. Verwarring alom dus!

Ik kocht het plaatje vooral voor de b-kant 'In Dulci Jubilo' want 'Ommadawn' had ik al op 33 toeren!

Mijn oudste singles (155)

Manhattans was een soulvolle vocale groep uit New Jersey, opgericht als een kwintet in 1962. Vanaf 1964 brachten ze platen uit maar ze moesten wachten tot 1976 eer ze in onze contreien een hit scoorden. En wat voor een hit!

Toeval of niet maar vanaf 1976 ging de groep verder als een kwartet.

Al heel snel kocht ik de single 'Kiss And Say Goodbye' / 'Wonderful World Of Love' voor 77 BEF. Chantal en ik dansten toen vaak op de tonen van de a-kant, zelfs in de keuken!

Jeane Manson (echte naam Jean Ann Manson) is een Amerikaanse zangeres, model, actrice, en televisiepresentatrice. Ze werd geboren in Cleveland, Ohio en verhuisde naar Frankrijk nadat ze Miss August, 1974 in Playboy Magazine was geworden.

Ze wijzigde haar voornaam in "Jeane" (spreek uit als "djiene") om verwarring te vermijden met de Franse mannelijke voornaam "Jean". Ze vertegenwoordigde het Groothertogdom Luxemburg in 1979 op het Eurovisiesongfestival met 'J'ai déjà vu ça dans tes yeux' waarmee ze 13de eindigde. 

Haar debuutsingle in 1976 scoorde heel wat beter: 'Avant de nous dire adieu' / 'I Love You' kocht ik al heel snel want Chantal was ook een grote fan van de a-kant.

Vreemd hoe "breakup songs" zo populair zijn: 'Kiss And Say Goodbye', 'Nothing Compares 2 U', 'I See The Lies In Your Eyes', 'All By Myself' of 'Me And Mrs. Jones', 'I Will Always Love You' en 'Avant de nous dire adieu'!

Iain Matthews (echte naam Ian Matthews MacDonald) is een Engelse muzikant en singer-songwriter. Hij wijzigde zijn naam in Ian Matthews, en vervolgens opnieuw in Iain Matthews, beide namen zijn terug te vinden op zijn platen. Hij was een oorspronkelijk lid van de Brits folkrockband Fairport Convention van 1967 tot 1969 om vervolgens zijn eigen groep op te richten: Matthews Southern Comfort, waarmee hij in 1970 een grote hit had met een coverversie van die geweldige compositie van Joni Mitchell: 'Woodstock'.

Zijn single 'Brown Eyed Girl' / 'Steamboat', uitgebracht in 1976 onder de naam Ian Matthews, was geen grote hit bij ons zodat ik het plaatje al heel snel terugvond tijdens de koopjes voor slechts 49 BEF.

De a-kant is een cover van die welbekende compositie van Van Morrison en de b-kant schreef hij zelf.

De voormalige bassist van The Beatles had ook nog al eens de gewoonte muziek uit te brengen onder verschillende namen. Denk maar aan Bernard Webb, Paul Ramon, Apollo C. Vermouth, Percy Thrillington, Pete Mitchell, Some Dude, Superweed, McCartney, Paul McCartney, Paul & Linda McCartney, Wings, of Paul McCartney & Wings, en misschien nog onder andere namen die mij nu niet te binnen schieten of die ik niet ken.

Wat er ook van zij: de single 'Let 'Em In' / 'Beware My Love' uit 1976 werd in sommige landen uitgebracht onder de naam Wings maar mijn exemplaar draagt de naam Paul McCartney & Wings.

Bij de intro schrik ik altijd een beetje want vaak denk ik dat er iemand aan de deur staat!

Op de b-kant rockt McCartney nog eens als de be(e)sten en er bestaat zelfs een versie die pas in 2014 werd uitgebracht met John Bonham van Led Zeppelin als drummer! Op de singleversie drumt Joe English.

Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat ik de single pas op 18 oktober 2025 kon kopen, in Leuven en voor de prijs van €6 met hetzelfde hoesje als hieronder op YouTube!

Mijn oudste singles (154)

Jonathan King (echte naam Kenneth George King) is een Britse platenproducer, zanger/liedjesschrijver, muziekondernemer, auteur en voormalig televisie- & radiopresentator.

Als onafhankelijke producent ontdekte en benoemde hij in 1967 de rockband Genesis en produceerde hun eerste elpee 'From Genesis to Revelation'. In 1972 richtte hij zijn eigen platenlabel 'UK Records' op. Hij publiceerde en producete nummers voor 10cc en de Bay City Rollers. In de jaren 1970 werd King bekend door hits die hij uitvoerde en/of produceerde onder verschillende namen, waaronder 'Johnny Reggae', 'Loop di Love', 'Sugar, Sugar', 'Hooked On A Feeling', 'Una Paloma Blanca' en 'It Only Takes A Minute'.

In 1976 kocht ik de single 'It Only Takes A Minute' / 'Last June, This June' die in sommige landen werd uitgebracht onder het pseudoniem "One Hundred Ton And A Feather". Op mijn exemplaar staat gewoon Jonathan King.

De a-kant werd oorspronkelijk uitgebracht door Tavares in 1975 en in 1992 scoorde Take That er een grote hit mee.

De single vond ik tijdens een van mijn zoektochten in de koopjesperiode voor de prijs van 39 BEF.

Kool & The Gang is een Amerikaanse funk/disco-band die werd opgericht door Robert "Kool" Bell, zijn broer Ronald Bell en veel jeugdvrienden uit New Jersey (toen ze The Jazziacs werden genoemd). De groep speelde traditionle jazz gedurende jaren, maar langzaamaan wijzigde hun stijl in funkgeluiden van Sly and the Family Stone en James Brown.

De eerste single van die Amerikaanse band in mijn verzameling dateert al uit 1969. In 1976 kocht ik 'Super Band' / 'Sunshine' voor het luttel bedrag van 20 BEF, tijdens dezelfde zoektocht als de vorige single.

Het volgende singletje dat ik in 1976 tijdens de koopjes vond kwam uit Frankrijk, uitgebracht op het Barclay platenlabel.
(Orchestre) Mac Will met 'Sax In The Night' / 'Studio de Nuit' (Indicatif de Jean-Louis Foulquier).

Van het obscuur orkest had ik nooit gehoord en van het Frans radioprogramma nog minder maar aangezien ik een fervent aanhanger ben van de saxofoon kon ik dat plaatje voor 20 BEF niet laten liggen.

Niets van teruggevonden qua klank op YouTube maar wel het hoesje bij Discogs. Ik voeg er ook een foto bij van het singletje zelf, kant 1 en kant 2.

Bijgevoegde drie foto's werden niet weergegeven door Seniorennet. Ik zal ze op 13 april 2026 opnieuw posten!

Gérard Lenorman is een Franse zanger, geboren op 9 februari 1945 in Bénouville, Calvados.

In 1976 kocht ik zijn single 'Michèle' / 'Et je t'aime' waarvoor ik zonder twijfelen de volle pot betaalde. Als ik mij goed herinner was dat ongeveer 90 BEF.

De a-kant werd gecomponeerd door Didier Barbelivien en Michel Cywie. De b-kant is een compositie van Guy Narboni en Nicolas Peyrac.

Zijn andere hits kocht ik op 33 toeren en nog later op cd.