Archief

Mijn oudste singles (157)

De Engelse pianospeler, componist en arrangeur Johnny Pearson had mij in het verleden al betoverd met zijn instrumentale muziek zoals 'Sleepy Shores' en 'Cast Your Fate To The Wind' (als Sounds Orchestral). In 1976 schreef hij muziek voor een televisieserie waar Chantal en ik graag naar keken.

De platenmaatschappij EMI bundelde hem toen samen met de Nederlandse hoofdrolspeelster op één single:
Monique van de Ven / Johnny Pearson – 'Als Je Weet Wat Liefde Is' / 'Als Je Weet Wat Liefde Is' (Instrumentaal).

Monique van de Ven zong 'Als Je Weet Wat Liefde Is' en Johnny Pearson speelde de instrumentale versie op de b-kant.
Dit was het themalied uit de schitterende Nederlandse TV-reeks "Sil De Strandjutter" met Monique van de Ven en Jan Decleir in de hoofdrollen.

Zoals ik al eerder schreef kostte deze single iets meer dan de Angelsaksische muziek die onze radiozenders toen overspoelde. Ik betaalde er 90 BEF voor!

De Amerikaanse zangeres en actrice Vicki Sue Robinson had in 1976 een grote disco hit: 'Turn The Beat Around' / 'Lack Of Respect'.

Die single kostte mij toen 85 BEF, dus iets minder dan de plaatjes afkomstig uit de Benelux.

Het succes van de a-kant heeft zij nooit meer kunnen evenaren zodat dit een eendagsvlieg blijft, althans in onze contreien.

Op de b-kant krijgt de zangeres bijstand van de groep Revelation.

Al die aankopen (zowel op 45 als op 33 toeren) begonnen langzaam maar zeker zwaar door te wegen in ons financieel budget zodat ik heel vaak onder de middagpauze naar platenwinkels ging die een afdeling "koopjes" of "uitverkoop" hadden.

Waarschijnlijk werd volgende single van de groep Rossa Nova uitgebracht t.g.v. carnaval 1976.

Het kernlid was Will Rommens, een Nederlandse singer-songwriter uit Roosendaal, Noord-Brabant. Van de danseressen/zangeressen die hem omringden heb ik niets teruggevonden.

'Brigitte Bardot' / 'Maria Bonita' was een mengeling van samba en schlager, verkrijgbaar voor 49 BEF. Als amateur deejay (thuis en op familiefeestjes) was dit plaatje zeer welkom in mijn immer groeiende verzameling.

De a-kant is een bekend Braziliaans liedje en van de b-kant geen spoor op YouTube.

Robin Sarstedt, de Britse zanger en gitarist, broer van Peter Sarstedt en Richard Sarstedt (bekend als Eden Kane), bracht in 1976 de single 'Let's Fall In Love' / 'So Long Lonely Nights' op de markt, die het in de Benelux heel goed deed.

Let's Fall in Love" is een lied geschreven door Harold Arlen (muziek) en Ted Koehler (tekst) voor de film "Let's Fall in Love" uit 1933. In de film is het te horen tijdens de openingsscène en later gezongen door Art Jarrett en koor, en door Ann Sothern.
Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Louis Armstrong, Oscar Peterson, Shirley Bassey, Rod Stewart, Diana Krall en vele anderen brachten ooit hun versie uit.

Van het zelfgeschreven nummer op de b-kant heb ik in eerste instantie niets teruggevonden op het internet. Maar dankzij mijn Facebookvriend Ron vond ik het liedje wel terug. Nogmaals bedankt!

En plots waren de jaren 1930 weer hip!

Mijn oudste singles (154) - bis

Hieronder plaats ik drie foto's die niet werden geplaatst in mijn bericht van 11 april 2026.

Het gaat om de single 'Sax In The Night' van het orkest Mac Will uit 1976.

De foto van het hoesje en de foto van de single zelf, kant A en kant B.

Mijn oudste singles (156)

John Miles (geboren als John Errington) was een Britse zanger, producer, gitarist, en toetsenist. Ook gedurende vele jaren een graag geziene muzikant en orkestleider op 'The Night Of The Proms'.

In 1976 was ik er als de kippen bij om zijn elpee 'Rebel' te kopen, alleen al omdat zijn magistrale song 'Music' erop staat, die mijn motto werd omdat de tekst op mijn lijf is geschreven!

♫♫♫ "Music was my first love
And it will be my last
Music of the future
And music of the past
To live without my music
Would be impossible to do
In this world of troubles
My music pulls me through" ♫♫♫

De single 'Music' / 'Putting My New Song Together' uit 1976 kocht ik toen niet want ik had de elpeeversie. Groot was mijn verwondering toen ik het 45-toerenplaatje in een Leuvense platenwinkel zag staan voor de prijs van €3. Op 18 oktober 2025 heb ik dan ook geen moment getwijfeld en samen met de single 'Let 'Em In' van Paul McCartney & Wings en andere plaatjes mee naar huis genomen.

Chantal weet dat muziek een heel belangrijke rol in mijn leven speelt maar zij zal altijd op de eerste plaats komen! 💖

De single 'Lean On Me' / 'Greacian Lament' van Mud uit 1976 kocht ik niettegenstaande glamrock op zijn laatste benen liep door de opkomst van de punk. Het succes van de groep verdween dan ook heel snel.

De coverversie van 'Lean On Me', oorspronkelijk van Bill Withers, vond ik geslaagd. Het was de bedoeling er een kerstsingle van te maken (luister maar naar de jingle bells op het einde) maar dat lukte niet helemaal.

Door het bedrag van 39 BEF dat toen tijdens de koopjesperiode ervoor gevraagd werd aarzelde ik geen moment.

Rob Davis schreef de instrumentale b-kant en hij speelde het Grieks getint liedje alleen op zijn akoestische gitaar. De andere groepsleden waren niet aanwezig tijdens de opname.

In 1976 bracht het voormalig lid van The Monkees, Michael Nesmith (de man met de wollen muts), een EP uit met vier liedjes onder de naam Nesmith. Op drie van de vier werd hij begeleid door zijn backing band.

Op de a-kant: Michael Nesmith With The First National Band – 'I Fall To Pieces' / Michael Nesmith – 'Some Of Shelly's Blues'.
Op de b-kant: Michael Nesmith With The First National Band – 'Silver Moon' / 'Joanne'.

Nesmith schreef drie van de vier nummers. 'Some Of Shelly's Blues' werd in 1968 uitgebracht door The Stone Poneys met een piepjonge Linda Ronstadt. Het trio had al in 1967 een andere compositie van Nesmith met succes uitgebracht: 'Different Drum'.

'I Fall To Pieces' is een compositie van Hank Cochran en Harlan Howard, een hit voor Patsy Cline in 1961.

Ik had geluk want voor die zeldzame EP moest ik toen slechts 77 BEF neertellen, een buitenkansje!

Iedereen wist al veel langer dat Michael Nesmith een hevige aanhanger was van countrymuziek.

Ik plaats de EP in twee delen van telkens twee liedjes. 

Deel 2 van de EP die in 1976 werd uitgebracht door Michael Nesmith (voorheen bij The Monkees) onder de naam Nesmith.

Vier liedjes waarvan drie met zijn backinggroep The First National Band. Ik betaalde daar toen slechts 77 BEF voor!

Op de b-kant staat 'Silver Moon', waarschijnlijk zijn bekendste compositie met daarna 'Joanne', ook een redelijk bekend nummer van zijn hand.

Een leuk weetje: Michael Nesmith was de zoon van Bettie Nesmith Graham (1924-1980), de uitvindster van de Tipp-Ex, de corrector die wij vroeger gebruikten bij een tikfoutje op de schrijfmachine. 

Mike Oldfield, de Engelse multi-instrumentalist, muzikant en componist, die vele stijlen omarmt zoals progressieve rock, folk, etnische of wereldmuziek, klassieke muziek, elektronische muziek, new age, en meer recent dance.

Sinds 1973 had hij mij geïntrigeerd met zijn ongewone elpee 'Tubular Bells', vooral bekend geworden omdat er flarden uit de plaat werden gebruikt in de griezelfilm 'The Exorcist'.

In 1976 bracht platenlabel Virgin France de single 'Ommadawn' / 'In Dulci Jubilo' uit. Op het hoesje staat "In Dulci Jubilo du nouveau chef-d'oeuvre de Mike Oldfield Ommadawn" alsof het een fragment is van de elpee 'Ommadawn'. En toch staat het liedje op de b-kant! De klassieke compositie is van Robert Lucas de Pearsall en werd gearrangeerd door Oldfield. De bedoeling was er een kerstsingle van te maken maar het werd een hit omstreeks Pasen (april 1976) en op Hemelvaartsdag!

Op de Engelse single staat 'In Dulci Jubilo' op de a-kant en op de achterkant staat 'On Horseback'. Verwarring alom dus!

Ik kocht het plaatje vooral voor de b-kant 'In Dulci Jubilo' want 'Ommadawn' had ik al op 33 toeren!

Mijn oudste singles (155)

Manhattans was een soulvolle vocale groep uit New Jersey, opgericht als een kwintet in 1962. Vanaf 1964 brachten ze platen uit maar ze moesten wachten tot 1976 eer ze in onze contreien een hit scoorden. En wat voor een hit!

Toeval of niet maar vanaf 1976 ging de groep verder als een kwartet.

Al heel snel kocht ik de single 'Kiss And Say Goodbye' / 'Wonderful World Of Love' voor 77 BEF. Chantal en ik dansten toen vaak op de tonen van de a-kant, zelfs in de keuken!

Jeane Manson (echte naam Jean Ann Manson) is een Amerikaanse zangeres, model, actrice, en televisiepresentatrice. Ze werd geboren in Cleveland, Ohio en verhuisde naar Frankrijk nadat ze Miss August, 1974 in Playboy Magazine was geworden.

Ze wijzigde haar voornaam in "Jeane" (spreek uit als "djiene") om verwarring te vermijden met de Franse mannelijke voornaam "Jean". Ze vertegenwoordigde het Groothertogdom Luxemburg in 1979 op het Eurovisiesongfestival met 'J'ai déjà vu ça dans tes yeux' waarmee ze 13de eindigde. 

Haar debuutsingle in 1976 scoorde heel wat beter: 'Avant de nous dire adieu' / 'I Love You' kocht ik al heel snel want Chantal was ook een grote fan van de a-kant.

Vreemd hoe "breakup songs" zo populair zijn: 'Kiss And Say Goodbye', 'Nothing Compares 2 U', 'I See The Lies In Your Eyes', 'All By Myself' of 'Me And Mrs. Jones', 'I Will Always Love You' en 'Avant de nous dire adieu'!

Iain Matthews (echte naam Ian Matthews MacDonald) is een Engelse muzikant en singer-songwriter. Hij wijzigde zijn naam in Ian Matthews, en vervolgens opnieuw in Iain Matthews, beide namen zijn terug te vinden op zijn platen. Hij was een oorspronkelijk lid van de Brits folkrockband Fairport Convention van 1967 tot 1969 om vervolgens zijn eigen groep op te richten: Matthews Southern Comfort, waarmee hij in 1970 een grote hit had met een coverversie van die geweldige compositie van Joni Mitchell: 'Woodstock'.

Zijn single 'Brown Eyed Girl' / 'Steamboat', uitgebracht in 1976 onder de naam Ian Matthews, was geen grote hit bij ons zodat ik het plaatje al heel snel terugvond tijdens de koopjes voor slechts 49 BEF.

De a-kant is een cover van die welbekende compositie van Van Morrison en de b-kant schreef hij zelf.

De voormalige bassist van The Beatles had ook nog al eens de gewoonte muziek uit te brengen onder verschillende namen. Denk maar aan Bernard Webb, Paul Ramon, Apollo C. Vermouth, Percy Thrillington, Pete Mitchell, Some Dude, Superweed, McCartney, Paul McCartney, Paul & Linda McCartney, Wings, of Paul McCartney & Wings, en misschien nog onder andere namen die mij nu niet te binnen schieten of die ik niet ken.

Wat er ook van zij: de single 'Let 'Em In' / 'Beware My Love' uit 1976 werd in sommige landen uitgebracht onder de naam Wings maar mijn exemplaar draagt de naam Paul McCartney & Wings.

Bij de intro schrik ik altijd een beetje want vaak denk ik dat er iemand aan de deur staat!

Op de b-kant rockt McCartney nog eens als de be(e)sten en er bestaat zelfs een versie die pas in 2014 werd uitgebracht met John Bonham van Led Zeppelin als drummer! Op de singleversie drumt Joe English.

Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat ik de single pas op 18 oktober 2025 kon kopen, in Leuven en voor de prijs van €6 met hetzelfde hoesje als hieronder op YouTube!

Mijn oudste singles (154)

Jonathan King (echte naam Kenneth George King) is een Britse platenproducer, zanger/liedjesschrijver, muziekondernemer, auteur en voormalig televisie- & radiopresentator.

Als onafhankelijke producent ontdekte en benoemde hij in 1967 de rockband Genesis en produceerde hun eerste elpee 'From Genesis to Revelation'. In 1972 richtte hij zijn eigen platenlabel 'UK Records' op. Hij publiceerde en producete nummers voor 10cc en de Bay City Rollers. In de jaren 1970 werd King bekend door hits die hij uitvoerde en/of produceerde onder verschillende namen, waaronder 'Johnny Reggae', 'Loop di Love', 'Sugar, Sugar', 'Hooked On A Feeling', 'Una Paloma Blanca' en 'It Only Takes A Minute'.

In 1976 kocht ik de single 'It Only Takes A Minute' / 'Last June, This June' die in sommige landen werd uitgebracht onder het pseudoniem "One Hundred Ton And A Feather". Op mijn exemplaar staat gewoon Jonathan King.

De a-kant werd oorspronkelijk uitgebracht door Tavares in 1975 en in 1992 scoorde Take That er een grote hit mee.

De single vond ik tijdens een van mijn zoektochten in de koopjesperiode voor de prijs van 39 BEF.

Kool & The Gang is een Amerikaanse funk/disco-band die werd opgericht door Robert "Kool" Bell, zijn broer Ronald Bell en veel jeugdvrienden uit New Jersey (toen ze The Jazziacs werden genoemd). De groep speelde traditionle jazz gedurende jaren, maar langzaamaan wijzigde hun stijl in funkgeluiden van Sly and the Family Stone en James Brown.

De eerste single van die Amerikaanse band in mijn verzameling dateert al uit 1969. In 1976 kocht ik 'Super Band' / 'Sunshine' voor het luttel bedrag van 20 BEF, tijdens dezelfde zoektocht als de vorige single.

Het volgende singletje dat ik in 1976 tijdens de koopjes vond kwam uit Frankrijk, uitgebracht op het Barclay platenlabel.
(Orchestre) Mac Will met 'Sax In The Night' / 'Studio de Nuit' (Indicatif de Jean-Louis Foulquier).

Van het obscuur orkest had ik nooit gehoord en van het Frans radioprogramma nog minder maar aangezien ik een fervent aanhanger ben van de saxofoon kon ik dat plaatje voor 20 BEF niet laten liggen.

Niets van teruggevonden qua klank op YouTube maar wel het hoesje bij Discogs. Ik voeg er ook een foto bij van het singletje zelf, kant 1 en kant 2.

Bijgevoegde drie foto's werden niet weergegeven door Seniorennet. Ik zal ze op 13 april 2026 opnieuw posten!

Gérard Lenorman is een Franse zanger, geboren op 9 februari 1945 in Bénouville, Calvados.

In 1976 kocht ik zijn single 'Michèle' / 'Et je t'aime' waarvoor ik zonder twijfelen de volle pot betaalde. Als ik mij goed herinner was dat ongeveer 90 BEF.

De a-kant werd gecomponeerd door Didier Barbelivien en Michel Cywie. De b-kant is een compositie van Guy Narboni en Nicolas Peyrac.

Zijn andere hits kocht ik op 33 toeren en nog later op cd.

Mijn oudste singles (153)

Chicago is een Amerikaanse pop/jazz-rock groep, een van de meest verkopende bands uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis. Afkomstig uit de "Windy City" (Chicago, Illinois). Opgericht in 1967 als "The Big Thing", waren de muzikanten een van de eersten om met succes rock te brengen met een blazerssectie.

In 1969 wijzigde hun naam in Chicago Transit Authority, die ze al heel snel moesten inkorten tot Chicago omdat een gelijknamige busmaatschappij een proces had aangespannen.

De single 'If You Leave Me Now' / 'Together Again' kocht ik in 1976 voor 77 BEF, een pak minder dan sommige Belgische singles.

De zangstem van bassist Peter Cetera herken ik meteen uit duizenden.

De intro doet mij altijd denken aan mijn prille jeugd toen ik de jagers van Sint-Hubertus tijdens de herfst in Watermaal op hun hoorns hoorde blazen!

Andrew Gold was een Amerikaanse singer-songwriter en producer, bekend om zijn invloed op het verspreiden van softrock in de jaren zeventig.

Samen met Graham Gouldman van 10cc vormde hij in de jaren tachtig de band Wax.

Om de prijs van de redelijk dure singles ietwat te compenseren struinde ik heel vaak Brusselse platenwinkels af tijdens de koopjesperiodes.

Zo moest ik in 1976 slechts 25 BEF betalen voor de single 'Do Wah Diddy' / 'Go Back Home Again' die geen hit werd in onze contreien.

De a-kant is een cover van die bekende compositie van Ellie Greenwich en Jeff Barry terwijl Gold de b-kant voor zijn rekening nam. Peter Asher producete het plaatje.

The Hollies, die sinds het vertrek van Graham Nash niet meer dezelfden waren als in de jaren zestig, brachten in de jaren zeventig nog singles uit die het jammer genoeg minder goed deden in de hitlijsten.

Zo was er de single 'Daddy Don't Mind' / 'C'mon' uit 1976 waarvoor ik toch 80 BEF moest betalen. Beide liedjes werden geschreven door Allan Clarke, Terry Sylvester, en Tony Hicks.

Toch heb ik er nooit spijt van gehad.

HUSH! was een Belgische glamrock/popgroep die voortvloeide uit het trio Lennart, Messagie & Dagleth. Toen er later twee andere leden bijkwamen ontpopte de groep zich tot Boxer.

De oorspronkelijke bezetting van HUSH! was Chris Leonard (zanger/gitarist/liedjesschrijver), Jean-Pierre Daghelet (zanger/bassist/liedjesschrijver/producer) , en Marc Messagie (muzikant).

Met Jean-Pierre Daghelet ben ik al jaren bevriend op Facebook.

De single 'You've Got Something' / 'Da Doo Ron Ron' uit 1976 kwam ik een tijd later tegen in de koopjesperiode voor 20 BEF.

De b-kant heb ik helaas niet kunnen terugvinden op YouTube. Het is een cover van die welbekende hit geschreven door het trio Elly Greenwich/Jeff Barry/Phil Spector!

Goeiemorgen Jean-Pierre!

Mijn oudste singles (152)

Fats Domino, de Amerikaanse zanger, liedjesschrijver en pianist, werd geboren als Antoine Domino Jr. en hij wist mij al heel lang geleden te verblijden met 'Blueberry Hill' dat op menige compilatie staat.

In 1976 kocht ik een heruitgave van hem: 'My Girl Josephine'/'My Blue Heaven', uitgebracht enkel in België en Frankrijk op het United Artists Records platenlabel.

♫♫♫ Rock and Roll is here to stay! ♫♫♫ ...

De tweede single die ik in 1976 kocht van Sammy Davis Jr. was 'You Can Count On Me' ('Theme From Hawaii 5-0')/'Snap Your Fingers'.

Gisteren bracht hij in deze reeks het thema uit de televisieserie 'Baretta' en vandaag het thema uit 'Hawaii 5-0'.

De Rat Pack was de bijnaam voor een groep artiesten in de jaren vijftig en zestig, onder wie Frank Sinatra, Dean Martin, Sammy Davis Jr., Peter Lawford en Joey Bishop. Door hun veelvuldige optredens in Las Vegas werd de stad een populaire bestemming.

Het duo Elton John & Kiki Dee bracht in 1976 de hitsingle 'Don't Go Breaking My Heart'/'Snow Queen' uit die al heel snel de meeste hitlijsten veroverde en dus niet veel later terechtkwam in mijn verzameling vinyl op 45 toeren.

Producer van deze single was de Brit Gus Dudgeon.

Eddie And The Hot Rods is een punk/rockband, opgericht in 1975, afkomstig uit Canvey Island en Southend, Essex, Verenigd Koninkrijk. De groep ging in 1985 uit elkaar, maar hervormde in 1996. Zanger Barrie Masters was het enige constante lid tot zijn dood in 2019. De bezetting van de band wijzigde heel vaak.

De single 'Teenage Depression' / 'Shake' werd uitgebracht in 1976 en het nieuw muzikaal fenomeen "punk" sprak mij in het begin wel aan. Niet de attitude en de klederdracht (veiligheidsspelden en hanenkammen).

De b-kant is een cover van die bekende compositie van Sam Cooke.

Beide liedjes zijn hieronder op YouTube onmiddellijk na mekaar te beluisteren.

Mijn oudste singles (151)

Ann Christy zong in het Nederlands, Frans, Engels en soms in het Duits en wellicht nog in andere talen.

In 1976 bracht ze enkele singles uit in het Engels en de volgende die ik toen kocht was 'Secret Love' / 'Angel Eyes' die toch iets meer kostte dan Angelsaksische plaatjes. Ik telde er toen zonder morren 90 BEF voor neer.

Ralph Benatar (ex-J.J. Band) arrangeerde de single en Roland Kluger was de producer van dienst.

De a-kant is een discoversie van een welbekend liedje waarmee Doris Day een grote hit had in 1953 (Uit de film 'Calamity Jane).

De b-kant was een compositie van Alan Ward (geluidstechnicus bij de Morgan studio's) en François Weyer (beter bekend als Francis Goya).

Net zoals haar plaatjes toen moeilijk te vinden waren in Brussel vind ik nu de b-kant niet terug op het wereldwijde internet.

Gisteren passeerde Dalida ook al de revue en vandaag verschijnt ze met een discoversie (zoals dat toen de mode was) van het overbekende 'Besame Mucho' ('Embrasse-moi') met op de achterzijde 'Parle-moi d'amour, mon amour' ('Parlami d'amore Mariu').

De Mexicaanse componist Consuelo Velázquez schreef in het jaar 1941 het liefdeslied 'Besame Mucho'. 'Parlami d'amore Mariu' werd ooit nog gezongen door Mario Lanza en Luciano Pavarotti. Het lied werd in 1932 gecomponeerd door Cesare Andrea Bixio (muziek) en Ennio Neri (tekst).

John Davis & The Monster Orchestra is een Amerikaans disco orkest o.l.v. John Davis.

Bezetting:
John Davis (keyboards, sax, fluit, zang), Charles Collins (drums), "Sugar Bear" Foreman (bas), Craig Snyder & Bobby Eli & Roland Chambers (gitaren), Larry Washington (percussie), Barbara Ingram & Carla Benson & Yvette Benton (backing vocals), Don Renaldo (violen & hoorns).

Of het orkest nog bestaat is mij niet duidelijk maar in 1976 bracht het een discoversie uit van het welbekende lied 'Night And Day' gecomponeerd door Cole Porter.

De single 'Night And Day - Part 1' / 'Night And Day (Disco Version)' werd dan ook aan mijn immer groeiende vinylverzameling op 45 toeren toegevoegd.

De laatste single uit 1976 voor vandaag is er een van Sammy Davis Jr., de Amerikaanse entertainer, acteur, danser en zanger.

Hij bracht in dat jaar twee knappe singles uit met telkens het themalied van een bekend Amerikaans feuilleton.

De eerste single was 'Baretta's Theme' / 'I Heard A Song' en de tweede bewaar ik voor morgen.

De a-kant kreeg een bijtitel: 'Keep Your Eye On The Sparrow'. Ik hoor nochtans geen mus bij de intro maar wel een papegaai!

Mijn oudste singles (150)

In 1976 ging mijn zoektocht naar singles van Ann Christy onverminderd voort.

Ze zingt niet alleen in het Nederlands maar ook in het Frans en het Engels.

Zo kon ik na enig speurwerk 'Oh Boy' /'Let's Talk It Over' op de kop tikken.

De a-kant is een cover van een hit gecomponeerd door Tony Romeo waarmee Brotherhood of Man succes had onder de titel 'Oh Boy (The Mood I'm In)'.

De b-kant is een compositie van Ralph Benatar (ex-J.J. Band) en Nelly Byl.

Ik heb enkel 'Oh Boy' kunnen terugvinden op het internet. De zoektocht nu is haast even lastig als toen in de Brusselse platenwinkels!

Gigliola Cinquetti, de Italiaanse zangeres die in 1964 het Eurovisiesongfestival overtuigend had gewonnen met het prachtige 'Non Ho L'Età (Per Amarti)' zong afwisselend in haar moedertaal, in het Frans en zelfs in andere talen.

Zo was er de single 'La Primavera' / 'Sans toi' uit 1976 die ik niet kon laten liggen.

En aangezien we nu toch in de lente zijn ...

Dalida (echte naam Yolanda Cristina Gigliotti) was een populaire Franse zangeres en actrice. Haar ouders waren Italianen en zij zag het levenslicht in Caïro, Egypte.

Ze bracht ontelbare singles, elpees, cassettes en cd's uit.

Zo was er de single 'J'attendrai' / 'L'Amour à la une' uit 1976.

'J'attendrai' is een populair Frans lied waarmee Rina Ketty in 1938 veel succes had. Het is de vertaling van een Italiaans lied, 'Tornerai' gecomponeerd door Dino Olivieri (muziek) en Nino Rastelli (tekst) in 1936, naar verluidt geïnspireerd door het neuriënd koor in de opera van Puccini, 'Madame Butterfly'.

De versie van Rina Ketty was tijdens WO II de tegenhanger van Lale Andersen's 'Lili Marlen' in Duitsland en Vera Lynn's 'We'll Meet Again' in Groot-Brittannië. In de VS en de rest van de wereld had Marlene Dietrich succes met 'Lili Marleen'.

Belofte maakt schuld want hier is de tweede single van Kevin Coyne die ik gisteren beloofde.

In 1976 bracht Virgin Records de single ''Walk On By' / 'Shangri-La' op de markt.

De a-kant is een eigenzinnige versie van die overbekende compositie van Burt Bacharach en Hal David. De b-kant componeerde Coyne zelf.

Voor die moeilijk te vinden single betaalde ik toen 77 BEF.

Mijn oudste singles (149)

David Bowie (echte naam David Robert Jones) was een Britse pop/rockzanger, muzikant, liedjesschrijver, en acteur die ik al volgde sinds 1969.

De muzikale kameleon wist mij in 1976 opnieuw te verrassen met zijn nieuwste single 'Golden Years' / 'Can You Hear Me'. Hij kwam terecht in de BRT Top 30 van zaterdag 17 januari 1976, hoogste positie nummer 10 en hij verbleef 7 weken in onze wekelijkse hitlijst.

Zijn personage was toen "The Thin White Duke" en hij vermengde zijn muziek met invloeden van funk- en disco. Hij verloor hiermee veel fans maar trok er daardoor ook veel nieuwe aan.

Chantal en ik woonden toen in Schaarbeek op een appartement en onze onderburen zullen het geweten hebben want ik zette de volumeknop toen altijd op tien!

Adriano Celentano, de Italiaanse zanger, muzikant, liedjesschrijver, acteur, regisseur, komiek en tv-presentator, is ook al heel lang een van mijn vele favorieten.

Voor zijn single 'Svalutation' / 'La Barca' uit 1976 moest ik zelfs 90 BEF ophoesten maar dat was beslist de moeite waard!

Het woord "svalutation" is een parodistisch Engels woord, afgeleid van het Italiaanse "svalutazione", wat letterlijk "devaluatie" betekent. De titelsong ironiseert de Italiaanse economische en politieke crisis van die tijd.

Ann Christy (artiestennaam van Christiane Leenaerts) heeft jammer genoeg nooit de erkenning gekregen die zij verdiende!
Haar single uit 1976 ''k Neem vandaag de trein' / 'Blij bij jou te zijn' was toen heel moeilijk te verkrijgen in Brussel. Gelukkig kon ik hem uiteindelijk kopen -na een lange zoektocht- voor het bedrag van 90 BEF.

Ralph Benatar arrangeerde de single en Roland Kluger produceerde. De opnames vonden plaats in de Morgan studio's.

De a-kant is een compositie van Kenny O'Dell, vertaald door Gerrit Den Braber. Billie Jo Spears bracht het origineel uit in 1976 als 'What I've Got In Mind'.

De tekst van de b-kant is van haar goede vriendin Mary Boduin en de muziek is van Bruno Castellucci en François Weyer (beter bekend als Francis Goya).

Kevin Coyne, Engelse muzikant, zanger, componist, schilder, filmmaker en schrijver van teksten, verhalen en gedichten, was beslist een buitenbeentje in de muziekindustrie.

Hij werd meteen ondergebracht in de categorie "artrock". Producer van de single was Norman Smith, een Engelse geluidstechnicus en muziekproducent. Hij was vooral bekend van zijn werk met The Beatles en Pink Floyd. John Lennon noemde hem "normal Norman". Hij bracht begin jaren zeventig enkele singles uit als Hurricane Smith.

'Don't Make Waves' / 'Mona, Where's My Trousers' kocht ik in 1976 samen met een andere single van Coyne, maar die bewaar ik voor morgen.