Bloeddruk.

Ooracupunctuur.

 

Een lieve dame stelde me een paar vragen, een ervan had betrekking op ooracupunctuur. Daar zal ik wat meer over vertellen.

Alhoewel ook de Chinezen af en toe in het oor prikten is het toch de Franse Dokter Paul Nogier uit Lyon die men als vader van de ooracupunctuur mag aanzien.

 

1. De ooracupunctuur of auriculo.

 

Het was in 1980 dat ik voor het eerst een cursus volgde, gegeven door P. Nogier in Amsterdam.

U moet weten dat deze dokter zijn methode zowat overal in de wereld aan het promoten was. Er waren daar ongeveer 2.500 dokters om die eerste sessie te volgen, er was simultaan vertaling naar het Nederlands,( Hollanders kennen niet veel Frans) door dokter Van Roy uit Limburg die deze methode al goed onder de knie had.

 

Volgens Nogier zijn model vindt men in het menselijk oor de mens driemaal terug.

Een eerste voorstelling is de foetus houding, de meest gekende, hoofd naar beneden.

Daarnaast ook de mens staande en liggend.

 

Dat betekent dat men b.v. het schoudergewricht op drie verschillende plaatsen kan prikken in het rechter oor, dit geldt alleen voor een rechtshandige.

De meeste dokters gaan niet verder, omdat het daarna moeilijker wordt.

Voor heel wat gevallen van pijn in de gewrichten en andere locomotorische problemen is dat voldoende.

 

2. Auriculo medecine.

 

Dokter Nogier ging steeds verder in zijn onderzoeken en telkens men een vervolmaking cursus volgde kwamen er nieuwe ideeën te voorschijn.

Een belangrijke stap was de ontdekking van het VAS.

 

VAS betekent, vasculair autonoom signaal.

 

Terwijl de dokter op het rechter oor, bij een rechtshandige, met een stift het ganse paviljoen aftast, neemt hij met de linkerhand, de pols van de patiënt op de linkerarm van de patiënt.

Telkens wanneer er ”iets” gaande is en men met de stift een punt raakt in het oor dat pathologisch is, komt er onmiddellijk langs de bloedbanen een ‘sympathische’ reactie en voelt de onderzoeker een reflex reactie op de pols van de patiënt.

Dankzij deze manier van werken, kan men veel intenser en preciezer op zoek gaan naar allerhande ziektebeelden en beperkt men zich niet meer tot de locomotorische problemen.

Geleidelijk aan werd het systeem meer uitgebreid, maar ook ingewikkelder.

Er kwamen filters bij te pas, aardingsproblemen en allerlei snufjes en apparaten.

Het werd me te ingewikkeld en de kans op fouten werd dus steeds groter.

 

Uiteindelijk heb ik het opgegeven en ben overgestapt op de Lecherantenne.

Af en toe gebruik ik nog ooracupunctuur, bij specifieke gevallen waar vooral het loco motorisch systeem en pijn en mechanische problemen de doorslag geven.

 

Er worden verschillende naalden gebruikt volgens de aanwijzingen.

Zilver en goud, die worden gedurende maximum enkele minuten geprikt, soms zelfs maar eventjes, de seconden prik.

Bij chronische gevallen gebruikt men ook vaak de verblijfnaalden: asp.

 

ASP: aiguilles semi-permanentes.

Dat zijn kleine naaldjes die maar een paar mm in de huid van het oor geprikt worden. Ze bevinden zich in kleine buisjes en worden maar een keer gebruikt.

Aan de achterzijde van het buisje, waarin ze staken, bevindt zich een klein magneetje.

Het is de bedoeling dat men met dat magneetje meerdere keren per dag even wrijft op de kop van het naaldje in het oor om de werking van de naald te activeren.

Na enige tijd valt het naaldje uit het oor en dan is men genezen of moet men terug naar de ooracupuncturist.

 

Een van de belangrijkste reden waarom ik over gestapt ben naar de Lecherantenne, is dat men alleen met deze methode de nefaste invloed van aardmagnetische en elektromagnetische straling kan meten en er ook iets kan aan doen.

 

Fibromen.

 

Men heeft me de vraag gesteld of ik ook iets kan doen aan fibromen en meer bepaald aan de hevige bloedingen die soms en te vaak opduiken, waardoor dan bloedarmoede en algemene vermoeidheid kan  optreden.

Ik heb in mijn boek een paar voorbeelden aangehaald van metrorragieën,  maar ik zal hier nu wat meer over het onderwerp uitbreiden.

 

Wanneer bij mevrouw er bloedarmoede dreigt op te treden omdat ze abnormaal veel bloed verliest tijdens  de menstruatie en soms ook bij tussen tijden, dringt zich in de eerste plaats een ernstig gynaecologisch onderzoek op.

 

Ga dus nooit eerst  naar een kwakzalver of andere gekende of minder gekende therapeut die U eventueel aangeraden werd door een vriendin, die er bij geholpen werd.

 

Eerst moet men een juiste diagnose stellen.

Laat ons dus veronderstellen dat dit gebeurd is.

 

Er zijn nu meerdere mogelijkheden.

Is het een kleine of zijn het meerdere kleine fibromen en is men zeker dat er geen degeneratie gevaar bestaat?  Kanker? Indien men daar zeker van is, is dat al een geruststelling.

Men kan dan eventueel proberen met een hormonale behandeling die dan ingesteld wordt door de gynaecoloog.

Indien het resultaat goed is, zie ik geen probleem meer.

Indien de bloedingen niet ophouden en zelfs nog vermeerderen ondanks de therapie dringt zich soms een operatie op.

 

Hier ben ik wel wat terughoudend. Bestaat er dan geen andere mogelijkheid om de bloeding te laten stoppen? Meestal wel.

 

Mijn onderzoek.

 

Het eerste wat ik dan doe is met mijn Lecherantenne nagaan op het lichaam van de patiënte of ze niet getroffen wordt door exogene straling.

In de meeste gevallen is dat zo: men vind dan minimaal een aardmagnetische straal en een of meerdere  watervoerende breuklijnen die kruisen op de baarmoederstreek.

Het minste dat u moet doen is ofwel en betere plaats zoeken  om te slapen of beter nog de woning biosaneren.

 

Daarnaast moeten er nog een paar andere onderzoeken gebeuren.

Alle functies van het lichaam worden magnetisch opgemeten.

We vinden dan meestal een verminderde immuniteit, soms mee veroorzaakt door te veel bloedverlies.

We vinden altijd een negatief cijfer voor de baarmoeder en soms ook voor de ovaria.

Door onze meting kunnen we ook definitief uitsluiten, dat er, ja dan niet, gevaar bestaat voor degeneratie, want dan moet de operatie zeker gebeuren.

We kunnen ook een aantal remedies zoeken in de homeopathie en de fytotherapie, die soms het fibroom doen inkrimpen, zeker indien men een betere slaapplaats heeft gevonden.

We kunnen ook vaak de bloedingen doen verminderen zodat een operatie niet nodig is.

 

Indien het fibroom te groot is en te fel drukt op de blaas of het rectum en dat veel last  veroorzaakt is een operatie aan te raden.

Aap of mens?

 

Als men de nieuwste ontdekkingen op gebied van de genetica mag geloven, heeft het maar een haar gescheeld of de mens was nooit ontstaan.

Een enkel gen verantwoordelijk voor de groei van de hersenen zou een paar miljoen jaren geleden gemuteerd zijn.

Ten gevolge van dien is er een splitsing ontstaan binnen de groep van de aapmensen.

Het gemuteerde gen zorgde ervoor dat bij de mens er een snelle ontwikkeling ontstond van de grote hersenen, die zijn nu ongeveer vier maal groter dan bij de chimpansee onze halfbroeder.

 

Waar moeten we dan Adam en Eva plaatsen?

Heeft God de mens dan geschapen?

Bestaat er een God en een hiernamaals?

 

Een drietal moeilijke vragen waar ik de laatste tijd soms bij stilsta.

 

Zou het kunnen dat door de ontwikkeling van onze hersenen, wij niet alleen kunnen denken en nadenken, maar dat wij er ook door kunnen fantaseren?

Zou het kunnen dat scheikundige en biologische reacties aan de oorsprong liggen van ons denken over God en het ontstaan van de kosmos en uiteindelijk de mens.

Zou het kunnen dat de eerste mensen bang waren van de natuurelementen en die dan gingen aanbidden, en dat daardoor de eerste ‘goden’ zijn ontstaan?

Nadien zou dan heimwee naar onze afgestorvenen er kunnen voor zorgen  dat we ze wilden terugzien? Wanneer en waar? In het hiernamaals.

Dat zou dan de volgende stap geweest zijn.

De slechte moesten gestraft worden en konden hun straf niet ontlopen hier of in het hiernamaals. Hemel of hel?

Uiteindelijk kwamen dan de ‘grote predikers en gezanten’  op aarde, die ons de weg moesten wijzen.

Boeken werden geschreven en het werden heilige boeken.

God was geboren.

Heeft de mens dan God uitgevonden?

 

Ik heb toch nog een droom.

 

God heeft de wereld geschapen en op aarde de kiem gelegd van zijn Groot Plan.

God was zuivere  Geest en door zijn eerste  woord te spreken ontstond de kosmos, de eerste Big Ben, dit was het begin van de materiele wereld.

Uit het niets zal hij de geschapen  natuur de kracht bieden om vanuit een paar elementen of moleculen,  op aarde, eerst de planten te doen ontstaan, daarna het dieren rijk  en uiteindelijk de mens. De mens zal vrij zijn om God te leren kennen of herkennen.

Indien hij dat niet wil is het ook goed, voor Hem.

Deze God is voor mij nog veel groter dan diegene die de mens zou geschapen hebben uit wat klei, of is dat niet ongeveer hetzelfde.

Voor God is dat maar een klein verschil.

Ik blijf hopen dat God bestaat en ook op een leven na de dood, maar of dit wetenschappelijk verantwoord is weet ik niet.

Wanneer mijn tijd zal gekomen zijn, zal ik liever sterven  met de gedachte dat dit het einde niet is, sterven met hoop is beter dan sterven in wanhoop.

Hoop doet leven.

 

Inflammatoire darmziekten. (IBD genaamd).

 

Volgens een recente bijdrage in de Artsenkrant van 08 09 06 is de klassieke behandeling van IBD onvoldoende voor een goede levenskwaliteit.

Waarom dan niet eens de alternatieve behandeling uit proberen  samen met het beste of meest aangewezen van de klassieke behandeling.

Wedden dat het beter gaat?

 

Ik zal hier de klassieke behandeling van de ziekte van Crohn of van Colitis ulcerosa niet herhalen, U vindt die zeker op internet.

Waarom helpen de klassieke medicatie soms wel en soms niet?

Daar kan ik meestal wel het antwoord vinden door gebruik te maken van de Lecherantenne.

 

Altijd vind  ik bij de moeilijkst te behandelen patiënten de vectoren terug van de pathogene aardmagnetische netten en de invloed van watervoerende breuklijnen.

Telkens weer kruisen die op het abdomen en hoofdzakelijk daar waar de meeste laesies in de darm aanwezig zijn. Dit kan geen toeval zijn.

 

In mijn boek, Dokter met Lecherantenne, heb ik een paar zeer ernstige gevallen beschreven en telkens kunnen aantonen dat een goede biosanering en een aangepaste therapie die zowel de immuniteit als de darm mucosa verbeteren succes hadden, daar waar de klassiek geneeskunde er niet in slaagde een afdoend en blijvend resultaat te bekomen.

 

Waarom is de darm zo gevoelig aan exogene straling?

Omdat de darm bedekt wordt door een dunne mucosa laag, evenals trouwens de luchtwegen.

Exogene stralen  kunnen een zeer perverse werking hebben op de mucosa.

Bij sommige patiënten uit zich dat in heel eenvoudige symptomen zonder ernstige gevolgen, in den beginne althans.

Het kunnen eenvoudigweg wat krampen zijn of een zekere last in het abdomen, een soort over gevoeligheid.

Wanneer de dokter dan een onderzoek laat uitvoeren, zoals een echografie of een radiografisch onderzoek, vindt men niets alarmerend, zoniet alleen vb. een spastisch colon.

Dit kunnen echter de eerste tekens zijn van iets dat later onder invloed van de exogene pathogene vectoren wel kan evolueren naar een meer ernstige ziekte.

Indien de dokter dus niets ernstig vindt en de last blijft duren denk er dan eens aan: uw bed staat misschien op een gevaarlijke plaats, laat het nazien door en deskundige.

 

Kwakzalverij?

 

Het zijn niet altijd positieve reacties op mijn blog.

Deze keer was het kort en bondig:

Lecherantenne? Kwakzalverij, ja, verder geen commentaar.

Daar nijpt precies het schoentje, geachte lezer.

Geef eens wat commentaar.

Kent U er iets van of hebt U slechte ervaringen?

Het zou misschien verantwoord zijn dat U kritiek heeft maar dan WETENSCHAPPELIJKE.

Ik wil graag uw grieven aanhoren, maar dan gefungeerde.

Ik hoop dat U nog verder leest want ik ben nog niet aan het einde van mijn schrijven.

Beste groeten.

Migraine, de meerkoppige draak.

 

Migraine kan vele oorzaken hebben, het is dan ook niet de bedoeling alle mogelijke oorzaken op te noemen, maar er een interessant geval uit te pikken.

U herinnert zich mijn tekst over de Heilige Rita en de dame die op zoek was?

Wel ik heb ze opnieuw onderzocht en ziehier in ‘t kort haar verhaal.

Ik verzorgde haar vroeger reeds voor hoofdpijn maar nu was het toch ietwat anders.

 

Ze had sinds meer dan twee jaar dagelijks hoofdpijn die ze aldus beschreef.

De pijn ontstaat aan de linker zijde van de hals ter hoogte van de cervicale wervels, gaat dan richting achterhoofd, boven het oor en zo naar de voorzijde van het oor en eindigt in het aangezicht onder en boven het links oog. Dat is dus dagelijks.

 

Daarnaast bestaat er een andere vorm van hoofdpijn die gans het hoofd omvat en die ontstaat enige tijd na de maaltijd, hoofdzakelijk afhankelijk van hetgeen ze eet, dierlijke vetten, chocolade, suiker, koffie en dies meer.

Ze is dus verplicht van zeer oplettend met voeding om te gaan.

Er zijn hier dus twee soorten hoofdpijn een links, dat is geen echte migraine en de andere wel.

 

Ze is verhuisd en woont nu op een appartement op de twaalfde verdieping.

De rechtstreekse invloed van wateraders en aardmagnetisme is op die hoogte meestal verwaarloosbaar.

Alleen elektromagnetische straling kan hier een zekere rol spelen.

We spreken af dat zij daar aandacht zal aan besteden en ik begin de opmeting.

 

Geen straling voelbaar.

De immuniteit is gedaald op  ¼ de van de normale waarden, onnodig te vragen dat ze vaak moe is. Ook haar lever is zwaar aangetast, dit zal dan de oorzaak zijn van haar migraine aanvallen, nochtans zijn de uitslagen van haar bloedanalyse van de lever normaal.

.

Maar die pijn aan de linker zijde dan?

Ik vind een afwijking op beenderen en zenuwen aan de linker zijde van het hoofd.

De RX hebben inderdaad aangetoond dat daar artrose en uncartrose aanwezig zijn,  vooral ter hoogte van de laatste cervicale wervels.

De beschreven hoofdpijn lijkt mij niet overeen te komen met de pijn die cervicartrose van de wervels c5 tot c7 kunnen veroorzaken.

 

Er moet een andere oorzak zijn.

Waarom vind ik ook afwijkingen in het aangezicht?

De tanden boven links achteraan: zeer oude vullingen van amalgaam, daar zit de oorzaak. Zolang die niet verwijderd  worden geen genezing.

Is er dan geen enkele dokter of tandarts in Brussel die dat gezien heeft? Ja er zijn er zeker die dat kunnen maar de patiënten weten niet waarheen, deze dokters en tandartsen werken meestal in stilte want het gevaar loert om de hoek: de Orde.

 

Met twee magneten verdwijnt de pijn grotendeels, wat medicatie voor de immuniteit, een goede tandarts en vooral een homeopathische behandeling van de lever en ze zal opnieuw genezen.

 

Amalgaamvullingen.

 

Wij gaan reeds jaren bij een biologische tandarts.

Een van de belangrijkste reden waarom wij hem verkozen  was zijn standpunt tegen over amalgaam vullingen.

Ik heb in mijn praktijk al meerdere gevallen gekend waar de oorzaak van de klachten te vinden was bij  kiesvullingen met amalgaam, vooral als die er al vele jaren waren.

 

De Belgische Vereniging voor Biologische Tandheelkunde heeft een degelijke brochure uitgegeven in verband met  amalgaam als tandvullingmateriaal.

Ik ga deze brochure hier niet in haar geheel overnemen maar licht er een paar punten van nader toe. Het dispuut tussen de klassieke en biologische tandheelkundigen begint bij de dosis.

De klassieke zeggen dat beneden de opspoorbare toxische dosis er geen gevaar bestaat.

De biologische daarentegen stellen dat een dagelijkse mini dosis, die door corrosie ontstaat en geabsorbeerd wordt door het lichaam wel schadelijk is.

De corrosie van het amalgaam is voornamelijk schadelijk omdat er kwik vrij komt, en dat is zeer toxisch op zich.

De tandheelkundigen mogen de restjes niet meer in het riool water laten terechtkomen want het is schadelijk voor het milieu.

In onze mond mag dat wel, begrijpt wie kan.

 

De resorptie in het lichaam komt voornamelijk terecht:

In de longen langs het ademen.

In de maag en lever langs het speeksel en de spijsvertering.

Langs de bloedbaan, in de zenuwen, het centraal zenuwstelsel, de hypofyse, de lever en de nieren.

 

Er bestaan wel methoden om de toxiciteit en de daaraan gekoppelde getroffen organen op te sporen, maar die worden niet erkend door de klassieke geneeskundigen, altijd hetzelfde liedje.

Ondertussen worden en blijven talrijke patiënten met hun problemen worstelen.

Een goede raad, ga naar een biologisch werkende tandarts.

 

Een voorbeeld? Volgende keer.

Cholesterol.

 

Er wordt zoveel geschreven over cholesterol, wat moet U daar allemaal van onthouden?

U kunt er heel veel over lezen op internet, het heeft dus geen zin om dat allemaal opnieuw te schrijven, maar misschien kan ik U toch een paar raadgevingen mee geven.

 

U moet in de eerste plaats een onderscheid maken tussen twee categorieën van patiënten.

1. Bij familiale of erfelijke stoornissen van de vetstofwisseling en van de cholesterol moet U opletten en de aanbevelingen dienaangaande zo strikt mogelijk opvolgen.

U kunt daar alles over vernemen op internet, (b.v. google, cholesterol).

2. Bij secundaire verhoogde cholesterol zijn er een aantal belangrijke factoren die een rol spelen. Overgewicht, ( dieet, alcohol), tabak en een aantal ziekten zoals suikerziekte, nier en leverziekten, en schildklier pathologie kunnen de waarden van cholesterol beïnvloeden, daar moet U rekening mee houden.

   Ik wil het voornamelijk hebben over de tweede categorie en dan meer bepaald over mogelijke leverproblemen. Ik heb het hier niet over de gekende leverziekten zoals hepatitis, cirrose of kanker of mensen met galstenen, maar wel over mensen met een schier normale lever functie. Vaak gaat dat leverprobleem samen met spierpijnen, opgezwollen gevoel en andere ongemakken.

Wanneer U iets leest  over cholesterol, zult U opmerken dat een van de belangrijkste bijwerkingen van cholesterolverlagers, zich steeds afspeelt ter hoogte van de lever, vandaar dat men op de bijsluiters van de medicamenten tegen verhoogde cholesterol, meestal schrijft als een van de mogelijke bijwerkingen: leverproblemen.

Een raad die men geeft is de volgende: controleer regelmatig de lever functie door bloedanalyse. U zult dan b.v. vinden dat bepaalde enzymatische reacties verstoord zijn. Vaak  besteedt de dokter daar te weinig aandacht aan en zegt dan gewoon: doe maar verder. Dit kan eventueel fout zijn en ik zou dat niet aanvaarden.

 

Hierbij stel ik mij nog een andere vraag, waar voorlopig geen degelijk antwoord op komt?

Vindt U  het normaal dat men een medicament toedient dat de cholesterol doet dalen  door inwerking op de lever en dat dit medicament  terzelfder tijd de lever zieker maakt?

Vaak moest ik dan ofwel de medicatie doen stoppen of een ander medicament toedienen om de lever functie te herstellen. Wees dus voorzichtig.

 

Een andere opmerking. Het is meermaals gebleken dat de bloedanalyse van de lever functie geen afwijkingen noteerde en dat ik met de Lecherantenne toch ernstige energetische afwijkingen mat, alleen stoppen van de medicatie tegen de cholesterol en het herstellen van de lever functie door homeopathische drainage middelen bracht dan de oplossing.

Eén voorbeeld  zal hier hopelijk volstaan.

 

Een dame nam reeds enige tijd cholesterolverlagers met goed gevolg, de cholesterol daalde voldoende, maar dan begon het: steeds meer spierpijnen vooral in de ledematen en geleidelijk aan, veel jeuk en een veralgemeend eczeem. Veranderen van type medicatie tegen cholesterol hielp niet, de lever testen werden nochtans weer quasi normaal maar de problemen bleven.

 

Toen ze eindelijk op de raadpleging kwam, kon ik alle meegebrachte cholesterolverlagers aanduiden als oorzaak van de energetische storing van de lever functie.

Ze stopte ermee, ik gaf haar lever drainage en een paar natuurlijke cholesterolverlagers.

Na enige tijd waren de spierpijnen weg en het eczeem verdween.

 

Een paar jaar later kwam ze met haar schoonmoeder op de raadpleging.

Terloops zij ze mij dat ze opnieuw jeuk begon te krijgen en ook wat spierpijnen.

     Ik vroeg haar: “Ge neemt toch niet opnieuw pillen tegen de cholesterol?”.

     “Och ja” zei ze, mijn cholesterol staat weer te hoog en ik kreeg verleden week een van de

     nieuwste pillen,  het kan toch geen kwaad?

    

     Onthouw dit even: hoe sterker de pil, hoe meer kans op nevenwerkingen.

     Dus: liever een iets wat te hoog normale cholesterol met een gezonde lever, dan een lagere      

     cholesterol met leverproblemen.

     Dit was maar een voorbeeld uit de talrijke andere.

 

      De nieren.

 

  Ook de nieren kunnen aangetast worden door de nieuwste cholesterol remmers.

  Ik had daar zeer recent nog een voorbeeld van.

  Deze dame had een te hoge cholesterol, boven de 300 en dan sta ik niet afkerig tegen over  een behandeling met klassieke medicatie.

     

 Het probleem stelde zich echter reeds een drietal jaren geleden.

 Na enige tijd was toen haar cholesterol gehalte voldoende gedaald, maar zat ze met ernstige

 problemen veroorzaakt door de cholesterol verlager.

 Lever problemen, gezwollen ledematen, vermoeidheid.

 Toen ze met die problemen bij mij kwam werd al snel duidelijk dat de medicatie  

 tegen te hoge cholesterol er verantwoordelijk voor was.

Ze stopte en nam alleen nog natuurlijke middelen.

De gezondheidsproblemen stopten onmiddellijk.

Ze had eerder al tevergeefs een ander klassiek middel uitgeprobeerd maar het resultaat was hetzelfde.

 

Na ongeveer drie jaar raakt ze in paniek.

Nu stelt de dokter een probleem vast aan de nieren en de blaas: ontsteking en bloed in de urine.

Hij stuurt haar door naar de uroloog, want men weet nooit?  Ze wil eerst mijn advies.

 

Opnieuw neemt ze het allernieuwste medicijn tegen de cholesterol want ze stond nu opnieuw op 220 en de risico factor op 5,1, wat toch niet erg hoog is.

Toen ze tegen haar dokter had gezegd dat ze schrik had om die pillen in te nemen, wegens haar vroegere ervaring zei die brutaal:” je neemt die pillen of je gaat dood vallen”.

 

Dit vind ik verschrikkelijk en is misbruik maken van zijn macht.

Het resultaat is wel dat ze de nieuwe pillen innam en nu opnieuw bij mij te recht komt.

Niet alleen is ze moe, zonder levenslust, opnieuw opgezwollen en nu ook nog nierproblemen.

De oorzaak is opnieuw de pil tegen de cholesterol.

Ze kreeg al antibiotica en zal die nog uitnemen.

Een goede homeopathische drainage van lever en nieren en alles komt terug in orde.

Natuurlijk onmiddellijk stoppen met de medicatie, en dat zou de uroloog misschien wel over het hoofd hebben gezien, en dan?

Waarom toch altijd die extreme middelen, kan het ook niet met wat minder.

Onthoudt dit: hoe sterker de medicatie hoe erger de mogelijke nevenwerkingen.

Huisarts worden?

 

Wie wil er nog huisarts worden? Dat is de vraag die in de artsenkrant gesteld wordt?

Persoonlijk zou ik ook gaan twijfelen onder de huidige omstandigheden.

Kunt U zich inbeelden dat pas afgestudeerde  dokters, na zeven jaar intense studies, wanneer ze eindelijk op de markt komen, eerst nog eens twee jaar onder toezicht moeten gaan werken vooraleer zij in staat zouden zijn zelfstandig te werken?

Wat hebben ze in ’s hemelsnaam aan de Universiteit ondertussen gedaan en geleerd?

Nooit waren er zoveel uren stage, nooit eerder er was er  zoveel informatie te krijgen langs allerlei kanalen en toch moeten ze nog altijd braafjes en in gesloten gelederen twee jaar lang, ja knikkers zijn.

Ik zou het waarschijnlijk niet meer aan kunnen en zou revolteren.

De jeugd is niet meer strijdvaardig, ze laten zich doen door het instituut.

De Orde regeert en allen zwijgen en ondergaan.

 

Geef mij die pas afgestudeerden twee jaar onder mijn hoede en ik maak er echte dokters van.

Ik leer ze op die tijd de meest doeltreffende beginselen van de meest werkende alternatieve vormen van geneeskunde.

Dan pas zouden ze opnieuw erkend worden als voorvechters en belangrijke gezondheidsmakers.

Dan zouden ze op vele domeinen de specialisten overtreffen en opnieuw gegeerde dokters worden.

 

Indien dat niet mag of kan zou ik ook liever een paar jaar langer studeren en specialist worden.

Ziek zijn…”zonder ziekte”.

 

Als gepensioneerd dokter, lees ik ook met aandacht in  “ Plus magazine “ vooral dan de artikels met betrekking tot onze gezondheid.

Ik vind ze goed onderbouwd, proficiat, maar soms heb ik ook mijn bedenkingen, vooral dan als alternatief arts. Daarom wou ik ook graag eens reageren op dit laatste artikel.

De uiteenzetting die Professor Boudewijn Van Houdenhove er geeft is knap bedacht en getuigt van veel ondervinding op het gebied van psychosomatische klachten.

Als klassiek geschoold arts zou ik daar niets kunnen aan toevoegen maar als alternatief arts wel.

 

Zie hier mijn bijdrage.

1. Het dualistisch denken.

Een ziekte is ofwel somatisch ofwel psychisch.

Persoonlijk denk ik dat er nog een derde mogelijkheid bestaat, een ziekte kan ook energetisch zijn, zowel primair als secondair.

Wie daar meer wil over weten ùoet maar eens volgen op https://blog.seniorennet.be/dokter_met_lecherantenne

Er staan  heel wat voorbeelden beschreven met betrekking tot de energetische geneeskunde, o.a psychosomatische  gevallen, maar ook over fibromyalgie, Sudeck….

 

2. De meeste psychosomatische klachten, ook C.V.S., fibromyalgie, alle soorten chronische pijnen, kunnen verklaard worden aan de hand van een onderzoek dat gebeurt met behulp van de Lecherantenne, ik heb daar duizenden mensen mee geholpen en ook van hun pijnen verlost met behulp van precies geplaatste magneten en door hun woning te laten biosaneren door goed opgeleide mensen, die weten hoe zij dit moeten aanpakken.

 

3.  Het biopsychosociaal model.

Er ontbreekt dus duidelijk een schakel, het  moet dus worden.

Het bio-energetisch-psycho-sociaal model.

 

Dat stress een rol speelt is evident, maar de stress die men onbewust ’s nachts ondergaat door in een bed te slapen dat onderhevig is aan exogene pathogene en elektromagnetische  straling is minstens even erg. Een derde van zijn leven doorbrengen op zo een plaats vormt de ergste stress.

Elektromagnetisme: deel twee.

De magnetische component.

 

Hier verlaten we een beetje de gekende wetenschappelijke wereld.

Wel is gekend dat er een noord en zuid gepoold magnetisme bestaat.

Waar men wetenschappelijk nog in het duister tast is dat men beide componenten afzonderlijk kan meten en een waarde kan toekennen.

Met de Lecherantenne is proefondervindelijk gemeten dat bij een gezond persoon de magnetisch rechtsdraaiende component van een elektromagnetisch veld op alle frequenties van het lichaam een waarde heeft van 8 %  en de linksdraaiende of noord component 5 %.

Elke afwijking van een of beide cijfers geeft een begin van ziekte aan.

Het interessante daar aan is dat de eerste meetbare tekens van ziekte altijd kunnen gemeten worden dank zij de antenne, zelfs als geen enkel klassiek meetinstrument iets kan ontdekken.

We zouden dus kunnen concluderen dat de allereerste tekens van ziekte een magnetische wijziging zijn en een gebroken evenwicht tussen rechts en links gepolariseerde straling.

Het links of noord magnetisme krijgt dan de overhand en wijst naar beginnende ziekte. In een verder stadium zullen zowel links als rechts aan kracht inboeten en het magnetisme zal steeds zwakker worden en sterven met het overlijden.

 

Invloed van magnetisme op ons leven.

 

Magnetisme is uiterst belangrijk voor elke levende cel.

Ons lichaam bestaat uit een amalgaam van miljarden cellen zwemmend in een oplossing genaamd intercellulair milieu.

De voeding en de ontlasting van deze cellen gebeurd uitsluitend langs het intercellulair milieu, dat op zijn beurt in verbinding staat met de uitlopers van de circulatie banen en zenuwuiteinden.

Aan de oppervlakte van elke cel bestaat er een elektrisch veld van ongeveer 60 mvolt. Tot daar is alles gekend door de klassieke geneeskunde.

 

Nu komt het belangrijkste nieuw gegeven.

Volgens W.Kunnen en andere onderzoekers gebeurt er het volgende.

Aan de binnenzijde van elke cel ontstaat er een rechtsdraaiende beweging, genaamd de zuidpool vector meetbaar met de Lecherantenne.

Aan de buitenzijde van de cel ontstaat er een tegenovergestelde beweging, de linksdraaiende of noord magnetische beweging.

De meeste voedingsstoffen hebben een positieve lading.

Wanneer ze in het intercellulair milieu terechtkomen, worden ze specifiek aangetrokken door de buitenwand van de cel die negatief geladen is.

Van daaruit, en dit is opnieuw gekend, worden de voedingstoffen langs kanaaltjes in de cel gebracht.

De afvalstoffen in de cel, zoals de vrije radicalen en dies meer, zijn negatief geladen en worden naar de binnenzijde van de cel getrokken vanwaar ze opnieuw langs kanalen uit de  cel geholpen worden.

Dat gebeurt dus bij een normale cel.

 

Veronderstel nu dat een zeer sterk noord gepoolde en dus linksdraaiende stralingbundel de cel polariteit in de war brengt en de positieve aan de binnenzijde vernietigt, wat gebeurt er dan?

Geen voedingsstof gaat nog de cel in en geen afvalstof verlaat nog de cel.

Dit is het allereerste stadium van elke ziekte, zeker de chronische ziekte.

Met de Lecherantenne kunnen wij vanaf dit eerste stadium de toestand van elk orgaan of functie meten en dus ook preventief de patiënt verwittigen wat hem te wachten staat.

Is het niet erg dat geen enkele instantie daar aandacht voor heeft?

 

Is dat nu zo belangrijk?

Natuurlijk, de meeste elektromagnetische storingen geven een te steke noord of linksdraaiende magnetische afwijking en zijn dus schadelijk.

Vandaar het belang van een gezonde woning en een goede afscherming tegen de ziekmakende vectoren die ik reeds meermaals heb genoemd.

Elektromagnetisme.

 

We gaan het nu even uitgebreid hebben over elektromagnetisme en alles wat daarmee verband houdt op gebied van gezondheid.

Dit alles gerelateerd aan het gebruik van de Lecherantenne.

 

Het woord elektromagnetisme dekt twee ladingen:

 

1. Elektrisch: men weet dat de invloed van elektrische velden op zijn omgeving  sterk afneemt met de afstand waar  U zich bevindt.

2. Magnetisch: de invloed van de magnetische component is veel minder bekend en nochtans veel belangrijker.

De magnetische component gaat door alles heen, ook door muren.

 

Heel wat invloeden kunnen U treffen in uw woning.

Elk elektrisch apparaat in werking zendt elektromagnetische straling uit, sluit ze dus indien U ze niet nodig hebt.

Zo ook voor uw gsm.

Laadt hem niet de ganse nacht op en zeker niet naast uw bed.

Sluit hem indien U hem niet nodig hebt en plaats hem in een andere kamer.

Mijdt draagbare telefoons, neem de hoorn niet mee naar bed.

Zorg ervoor dat uw elektrische installatie perfect onderhouden is en er geen zwerfstromen in uw woning zijn.

Zorg ervoor dat alle apparatuur op een goed werkende aarding aangesloten is.

Elektrische leidingen in de woning zijn de beste dragers voor alle, vooral niet gewenste, stralingen die ons langs overal bedreigen.

 

En dan komt het allerbelangrijkste: de geopathische belasting.

Dat wordt een ander paar mouwen.

Onder geopathische belasting ressorteren twee belangrijke componenten.

1. De aardmagnetische netten.
2. De watervoerende breuklijnen.

 

We weten wel dat zeer geleerde mensen de spot drijven met onze beweringen.

Er zijn, volgens hun normen, geen wetenschappelijke bewijzen.

Wanneer je meer dan 7000 patiënten onderzocht hebt met de Lecherantenne en er 20 jaar dagelijks mee werkt, dan weet je wel beter.

Zij, die het allemaal voor het zeggen hebben  nooit zo’n instrument leren bedienen. Op knopjes duwen is veel gemakkelijker.

We hebben het er al uitgebreid over gehad, ik zal dus niet in herhaling vallen, tenzij men mij opnieuw de vraag zou stellen.

 

Wanneer kan men zeggen dat iets wetenschappelijk is?

Als het meetbaar, controleerbaar en herhaalbaar is. Dan zitten we goed met onze manier van werken. De officiële wetenschap moet het maar verder uitzoeken.

 

De magnetische component.

 

Hier verlaten we een beetje de gekende wetenschappelijke wereld.

Wel is gekend dat er een noord en zuid gepoold magnetisme bestaat.

Waar men wetenschappelijk nog in het duister tast is dat men beide componenten afzonderlijk kan meten en een waarde kan toekennen.

Met de Lecherantenne is proefondervindelijk gemeten dat bij een gezond persoon de magnetisch rechtsdraaiende component van een elektromagnetisch veld op alle frequenties van het lichaam een waarde heeft van 8 %  en de linksdraaiende of noord component 5 %.

Elke afwijking van een of beide cijfers geeft een begin van ziekte aan.

Het interessante daar aan is dat de eerste meetbare tekens van ziekte altijd kunnen gemeten worden dank zij de antenne, zelfs en zeker al geen enkel klassiek meetinstrument iets kan ontdekken.

We zouden dus kunnen concluderen dat de allereerste tekens van ziekte een magnetische wijziging zijn en een gebroken evenwicht tussen rechts en links gepolariseerde straling.

De links of noord magnetisme krijgt dan de overhand en wijst naar beginnende ziekte. In een verder stadium zullen zowel links als rechts aan kracht inboeten en het magnetisme zal steeds zwakker worden en sterven met het overlijden.

 

 

Invloed van magnetisme op ons leven.

Dat is voor volgende keer.

Aangezien dit blog niet te herstellen valt, heb ik een nieuw blog.
Deze blijft bestaan maar er wordt niet meer op geschreven.
Nieuw blog=

dokterenlecherantenne
.
Bedankt

De waarheid.

 

Enkele dagen geleden las ik in het dagblad de Morgen een artikel geschreven ter gelegenheid van een interview met Filosoof Simon Blackburn (°1944, Bristol ) over zijn zoektocht naar de waarheid.

Hij zou de uitvinder zijn van het ‘quasi-realisme’, dat er van uit gaat dat onze ethische oordelen projecties zijn van onszelf op de wereld, maar dat we ze wel zelf als realistisch en dus niet subjectief ervaren.

 

Mij interesseerde vooral de wetenschappelijke waarheid en ik vroeg me af of deze ook toepasselijk is op het gebruik van de Lecherantenne in de geneeskunde?

 

De waarheid heeft in de loop van de menselijke geschiedenis al heel wat gedaantewisselingen ondergaan.

 

Ten tijde van Aristoteles was de waarheid:

zeggen  dat het is wat het is, of een kat en kat noemen.

Ondertussen is men de vraag gaan stellen over welke kat men het dan heeft?

Zo ook kan men zeggen dat Brussel een grote stad is, maar wat is groot? Is Brussel nog groot tegenover Moskou?

De correspondentietheorie zoals men ze noemde heeft dus afgedaan.

 

De coherentietheorie was dan een volgende stap.

Een specifiek oordeel is waar als het coherent is met de rest van je oordelen.

 

Dan komt ook nog het minimalisme aan de beurt en dat is ongeveer zoals Brussel een grote stad  noemen, dus min of meer juist.

Er zijn nog een aantal verdere ideeën over de waarheid, maar laat het ons over de wetenschappen hebben.

Wat zegt hij daarover?

Kunnen we over waarheid in de wetenschappen spreken?

 

Wetenschappelijke theorieën gelden zolang ze niet weerlegd zijn, zonder dat ze Per Se de waarheid verkondigen.

Men spreekt nu van wetenschappelijk realisme. In plaats van revolutie spreekt men liever van continue vooruitgang, en die is er inderdaad, en alleen in de wetenschap en niet elders.

 

Wat gebeurt er nu met de Lecherantenne en is de wetenschap te overtuigen?

 

Volgens Blackburn komt men veel verder met ervaring en onderwijs dan met argumenten. Zodra er een discussie begint, (met argumenten) over een bepaalde  waarde (hier de Lecherantenne) gaat men zich aan beide zijden ingraven in zijn stelling en is er geen compromis of oplossing mogelijk.

Waar het op aan komt is ervaren dat er andere ideeën of methoden bestaan en bereid zijn je eraan over te geven.

Doe, dat geachte collega’s, en dan zult U het recht en de mogelijkheid hebben te onderzoeken en te oordelen over waarde van het gebruik van de Lecherantenne.

 

En zo ziet U dat filosofie kan helpen om problemen op te lossen, maar welke professor zal bereid zijn iets helemaal nieuws te leren?

Hij alleen kent toch de wetenschappelijke waarheid.

Inderdaad in zijn huidige aanvaarde context of paradigma. Hoe lang nog?

 

 

Voorlopig geen nieuws. Men heeft mij beloofd de voorstelling op mijn blog dit W.E te verbeteren, zo kan het niet verder.. Dus begin volgende week ben ik er opnieuw met een interessant artikel over: de waarheid.

Allergie.

 

In Wenen vond een paar maanden geleden het 25^ste Europees Congres plaats over allergie.

De 6000 aanwezige wetenschappers kregen een dubbele boodschap mee:

“Willen we de incidentietoename van 10 % over de komende 10 jaar tegengaan, dan moeten we de krachten bundelen…” ( Prof. Antony Frew, President), onze geneeskundestudenten hebben nood aan een betere opleiding in de allergologie ten einde de patiënten een goede zorgkwaliteit aan te bieden   …” (Prof. Werner Pichler).

 

Volgens het beknopt verslag dat ik er over las in Artsenkrant, zou binnenkort helft van Europeanen allergie hebben?

De komende 10 jaar zal de incidentie van astma met 10 % stijgen.

Nu reeds zou één op de drie Europese kinderen lijden aan allergie en daarvan zou dan 30 tot 50 % later astma ontwikkelen.

Verschrikkelijke cijfers.

 

Wat stellen zij dan voor naast de gebruikelijke behandeling ervan?

Hoofdzakelijk immunotherapie.

Daar ben ik al jaren mee bezig en heel wat klassieke artsen ook.

 

Waar zit dan het verschil tussen mijn werkwijze en die van de klassieke dokter?

 

De klassieke dokter gebruikt hoofdzakelijk specifieke immunotherapie.

Wat is dat?

Door het kind gedurende een drietal jaar een stijgende dosis van het allergeen (pollen.vb.) in te spuiten hoopt men de weerstand van het kind op te bouwen  en zo de evolutie naar astma te stoppen. Dat zou inderdaad bij een aantal kinderen succes hebben.

Maar er zijn ook heel wat kinderen waar men de inspuitingen moet stoppen wegens verergering van de symptomen.

Hoe zou dat komen?

Daar komen we op ons terrein.

 

Wel is geweten dat kinderen met een verminderde immuniteit vaak slecht reageren op die inspuitingen, maar de klinische testen om gedaalde immuniteit op te sporen zijn volgens mij ontoereikend voor een groot aantal onder hen.

Bij ALLE kinderen die ik onderzoek met de Lecherantenne en die allergisch zijn vind ik altijd afwijkingen, ook wanneer de klassieke testen in de kliniek niets opleveren.

 

De waarden van de immuniteit in haar geheel zijn altijd gedaald, zeker bij deze kinderen.

 

Een eerste vraag die zich dan stelt is: wat is de oorzaak daarvan?

Hoe komt het dat bij de grote meerderheid van de patiënten die ik onderzoek, en niet alleen bij diegenen die allergisch zijn, de immuniteit gedaald is?

 

Dan komen we onvermijdelijk terug op mijn domein: de pollutie.

Nu hechten de allergologen wel belang aan de lucht pollutie en de ALLERGENEN die in de lucht rondzweven, en met recht en rede.

Maar er is veel meer: ook de voeding en al de polluenten en toxische stoffen die ze bevatten spelen een rol in de immuun depressie.

Daar begint men nu toch ook enige aandacht aan te besteden.

 

Het grootste gevaar schuilt echter in ons leefmilieu: onze woning en daar spreekt niemand over.  Binnen enkele tientallen jaren zal men daar wel meer aandacht aan besteden, wanneer er  instrumenten zullen zijn om dit te onderzoeken.

Met de Lecherantenne kan dat nu al zeer goed.

 

In mijn vorige bijdragen, op mijn blog, heb ik meermaals aangetoond, hoe belangrijk een gezonde woning is. Daar komt heel wat bij kijken.

 

Een goede elektrische installatie is een prioriteit.

Vooral in de slaapkamer moet elke bron van elektromagnetische pollutie tijdens de slaap vermeden worden.

Hebt U al eens nagegaan hoe weinig apparatuur aan de aarding is?

Uw klokradio, uw nachtlampje? Verwijder die dus zo ver mogelijk van uw bed.

Uw TV op de slaapkamer.

Hoe sluit U die af? Van op afstand? Verkeerd.

Uit uw bed en volledig afsluiten. Oppassen met de antenne draad niet naast uw bed, enz..

Uw GSM niet op de slaapkamer en zeker niet opladen. En zo kan ik doorgaan.

 

De woning moet desnoods gebiosaneerd worden om elke pathogene vector komende van buiten de woning te neutraliseren.

Dan heb ik het over de GSM masten  en de andere vectoren van elektromagnetische pollutie.

Ook nog over de decumanus en de zuidwest vectoren van het aardmagnetisch net en ook de watervoerende breuklijnen.

 

Zolang men daar geen aandacht aan besteed zal er geen vermindering komen van het aantal allergiepatiënten en astma patiënten en trouwens ook niet van het aantal chronische zieken.

Noteer het maar en zeg het aan uw kinderen en kleinkinderen.

Er komt een dag dat dit alles zal aanvaard worden door de wetenschap en pas dan zal er een echte vooruitgang komen in het bestrijden van chronische ziekten.

 

Maar laat ons terugkomen op de immuniteit.

Deze wordt dus aangetast door de pollutie van ons milieu.

Met de Lecherantenne kan men dit heel goed nagaan.

Het belangrijkste is niet alleen de diagnose stellen maar ook er iets aan te doen.

 

In de klassieke geneeskunde probeert men dat door immunotherapie toe te passen bij immuundepressie.

Bij een klein aantal van die gevallen waar men het ook via bloedanalyse kan vaststellen zal men deze therapie gebruiken, soms met succes, soms niet.

Omdat de  diagnostische methode zo ontoereikend is komen de meeste patiëntjes met allergie niet in aanmerking voor de algemene behandeling.

 

Met de Lecherantenne kan men deze groep diagnosticeren maar ook behandelen.

 

Er bestaan enkel zeer waardevolle producten voor die behandeling.

Maar helaas kan men de juiste remedie niet raden maar moet men ze ook uit testen met de Lecherantenne.

Het heeft dus geen enkele zin van er zo maar eentje uit te kiezen, en dan te proberen, soms kan het zelfs schadelijk zijn.

Vandaar dat men in de klassieke geneeskunde beweert dat het niet werkt.

Bij elke patiënt past slechts een medicatie en dit voor een bepaalde periode.

Door het gunstig effect van de medicatie verbetert ook de immuniteit en na enige tijd, meestal een vijftal weken moet de behandeling aangepast worden en komt er een andere remedie uit de bus.

Dit gaat door tot de patiënt normale waarden krijgt op gebied van immuniteit en dan stopt men best met de medicatie.

Op dat moment zal de allergiepatiënt reeds anders reageren ook op zijn  medicatie en kan men ook die aan passen.

Heel wat kinderen geraken zo bevrijd van hun allergie en krijgen geen astma.

Dit geldt trouwens ook voor volwassenen en ook voor heel wat andere klachten, zoals vermoeidheid, slapeloze nachten, hoofdpijn en zo veel andere problemen.

 

Terug in de tijd. Een paar dagen geleden werd een diep betreurde vriend van ons heen gegaan. Een gerespecteerd en zeer waardevol mens heeft ons veel te vroeg verlaten. Het is een groot verlies voor ieder van ons, zijn familie, zijn vrienden en ook voor gans de streek waar hij een bijzondere band mee had en veel steun verleende aan de verenigingen. Tijdens de gebruikelijke maaltijd na de begrafenisplechtigheden, komen veel oude kennissen elkaar nog eens tegen. Zo zaten we aan tafel samen met een stel ook reeds wat ouder wordende landbouwers uit de streek. Het koppel begon te vertellen van vroeger, toen ik als jong en beginnend huisarts nog werkte. Ja, zei de vrouw: gij waart onze jonge huisarts en volgde ook mijn toestand van nabij toen ik voor de eerste keer zwanger werd. Ik moest bij U op controle komen en mijn urine meebrengen. Toen U de urine bekeek en onderzocht op mogelijke aanwezigheid van eiwit en suiker, keek U naar mij en zei: “ zoiets heb ik nog niet meegemaakt, wat is er met die urine gebeurd?” Wel zei ik, “ ik heb mijn emmer gespoeld met bleekwater voor dat ik hem gebruikte, omdat hij zou proper zijn.” Dan kwam de man tussenbeide. Ja, zei hij, mijn vrouw moest dan nog een keizersnede ondergaan, en het was nog de tijd van de varkenshaken ( agrafen) en de kattensnaren (catgut). Zij was een van de eerste waar de gynaecoloog catgut gebruikte. Toen vertelde de vrouw me nog iets heel bijzonders. Toen het ogenblik gekomen was dat de operatie moest uitgevoerd worden, begon de anesthesist aan zijn werk. Ik was zo onrustig en angstig omdat gij, mijn huisdokter er nog niet waard, ze hadden U wel verwittigd en ge waart op komst. De anesthesie moest wel licht geweest zijn want ik voelde geen pijn maar kon alles horen, de gynaecoloog zei me later, toen ik hem vertelde dat ge over een film van Jerry Lewis had gesproken, dat het inderdaad waar was. Toen hoorde ik uw stem, ik wist dat mijn huisarts bij mij was en de rust kam over mij, nu was ik zeker dat alles goed zou verlopen. Dit is toch wel belangrijk. De gynaecoloog deed alles samen met de anesthesist Ik stond er naast en keek er naar. Mijn aanwezigheid heeft de patiënte AANGEVOELD als veel belangrijker dan de operatie zelf. Zeg nu nog dat wat de patiënt voelt niet wetenschappelijk is en dus onbelangrijk.

Ga eerst naaar rechts op ARCHIEF en klik op ALLE BERICHTEN. Dank U. De ‘ wetenschappelijke ’ geneeskunde. Er is een nieuwe lichting afgestudeerde geneesheren op komst, of liever ze krijgen hun eerste certificaat. Ze mogen eindelijk beginnen werken ‘onder toezicht’. Toen ik, meer dan 40 jaar geleden, afstudeerde was dat anders. Na enkele maanden ‘kliniek’ waren wij volwaardige geneesheren en mochten als zelfstandige beginnen aan een eigen praktijk. Nu lopen ze jaren lang in de kliniek rond, doen al het vuile en administratieve werk en zijn nog altijd niet in staat, na minstens zeven jaar studie, om zelfstandig te werken. Een echte schande vind ik dat. Waarom gebeurt zoiets? Ik denk dat het in de eerste plaats te maken heeft met ‘controle geneeskunde ‘. Ten eerste blijven de ‘afgestudeerde’ geneesheren nog twee jaar onder controle. Dan zullen ze het zeker niet wagen in de alternatieve geneeskunde iets te gaan studeren. Na twee jaar moeten ze dan nog eens voor een speciale commissie verschijnen. “ De meesters “ hebben, indien nodig, nog een stok achter de rug. Want zoals een professor het verwoorde, ” de heksenjacht gaat voort ‘. Daarbij blijven ze onder controle van de universiteit en ook van alle specialisten die ze moeten raadplegen en die nog regelmatig een avondje goed betaalde les mogen geven, meestal over een onderwerp waar ze alles van weten, ze komen toch pas af te studeren of wat hebben ze daar anders geleerd? Dat men na een tiental jaren praktijk nog eens een paar lessen volgt, tot daar aan toe, maar elke geneesheer, die naam waardig, kan zich dagelijks herbronnen in de weekbladen die hem toegestuurd worden en op internet, waarom al die tijd en dat geld verspillen, of is het om de farmaceutische industrie reclame te laten maken? De apothekers in de omstreek weten altijd ‘s anderendaags welke firma de les heeft gesponsord. Als bij toeval hebben de patiënten medicatie nodig die aanbevolen werd de dag voordien. Daarnaast heeft het RIZIV ook nog een aardig centje te verdienen, het honorarium van de dokter blijft immers nog twee jaar lager en dit is goed mee genomen. U ziet dat dit niets te maken heeft met wetenschap maar wel met doordachte plannen. Wanneer gaan die jonge collega’s eens hun krachten bundelen en daar een eind aan maken? Is geneeskunde wetenschap? Ja en neen. Eerst de ja. Aan de universiteit gaat men er prat op dat de afgestudeerde geneesheren een degelijke wetenschappelijke opleiding hebben gekregen. Ik zal dat niet tegenspreken. Er wordt alles gedaan omdat ze op de hoogte zouden zijn van de laatste en beste manier om een patiënt wetenschappelijk te onderzoeken en te behandelen. Deze manier van werken moet zeker behouden blijven. Maar is dat voldoende? Ik meen van niet. Waarom niet? Bestudeer eens uw dokter wanneer hij bij een chronisch zieke patiënt komt. Wat is het eerste dat hij doorgaans vraagt? “Hoe voelt ge U vandaag?” Voelen is dat wetenschappelijk? Met welk instrument wordt dat gemeten? Onderzoek met hand op het abdomen? Is dat wetenschappelijk? Is elke geneesheer eerst getest, of hij wel wetenschappelijk voelt? Wanneer hij zijn patiënt bekijkt, is dat wetenschappelijk? Is de indruk die hij krijgt wetenschappelijk onderbouwd? Wanneer hij naar zijn ogen kijkt, zijn tong, zijn manier van ademen is dat wetenschappelijk? Ik zou zo kunnen doorgaan. Er komt dus heel wat meer bij kijken om een goede dokter te zijn. Een goede dokter is een beetje artiest, hij heeft intuïtie, weliswaar wetenschappelijk onderbouwd. Een zuiver wetenschappelijk werkende dokter zou zo te werk moeten gaan. Hij komt bij de patiënt, neemt de bloeddruk, eventueel een ECG, de temperatuur, trekt bloed om verder te laten onderzoeken en zegt:” Ik kom terug als ik de uitslag heb, daag “. Zou U zo een wetenschappelijke dokter willen? Ik niet. Waarom dan toch die heksenjacht op de alternatieve dokter? Hij kijkt veel meer naar het onzichtbare, het innerlijke, hij bekijkt de mens in zijn geheel, lichaam en geest, materie en energie. Met de Lecherantenne kan ik veel meer bereiken. Geen enkel instrument is mij meer waard. Natuurlijk is het niet zuiver wetenschappelijk. Maar laat ons eens vergelijken. Neem nu een stethoscoop. Geef hem aan iemand die niets kent van geneeskunde en vraag hem een patiënt te ausculteren. Hij luistert naar hart, longen, abdomen en hoort iets. Kan hij een diagnose stellen? Natuurlijk niet, want hij heeft geen opleiding gekregen. De dokter daarentegen hoort iets, interpreteert dat geluid door het te vergelijken met hetgeen hij aangeleerd heeft en trekt daar conclusies uit. Het instrument zelf zegt hem niets, hij interpreteert de geluiden. Neem nu een Lecherantenne en geef die in de handen van om het even welke dokter of professor aan de universiteit en vraag hem een patiënt te onderzoeken. Hij kan het niet. Geef diezelfde antenne aan mij. Na meer dan 20 jaar dagelijkse praktijk, met duizenden patiënten en na een goede opleiding heb ik het volgende geleerd. De impulsen die ik voel in mijn vingers, geven inlichtingen aan mijn hersenen, die ik heb leren onderscheiden en interpreteren. Ik stel een juiste diagnose. Wat is nu het verschil tussen horen en voelen? Alleen omdat de universiteit het niet aanleert, wordt mijn methode niet aanvaard. De professoren weigeren omdat ze er niets van kennen en niet willen opnieuw op de bank gaan zitten om het te leren. Ze willen het niet horen of voelen.. De dokter die het bediend speelt daar een rol, precies zoals de goede dokter zijn zintuigen gebruikt om een oordeel te vellen, gebruik ik hier mijn eigen lichaam als een soort computer die langs de antenne de impulsen registreert en interpreteert. Wat is daar verkeerd aan indien men als achtergrond een degelijke wetenschappelijke opleiding heeft gekregen en op de hoogte blijft van de mogelijkheden en ook de tekortkomingen van onze klassieke geneeskunde? Ik las zopas in het dagblad het verslag van een gesprek tussen Johan Verminnen en Professor Christine Van Broeckhoven. Johan zei op een bepaald moment: een man uit Oostende zei me: ” de enige mensen die interessant zijn, zijn zij die buiten de krijtlijnen tekenen. Maar met één bedoeling: om het veld te vergroten “. Met de Lecherantenne trachten we het ‘medisch’ veld te verruimen. Dat zou moeten volstaan om het een kans te geven.