Een andere wagen

Postmark Christmas, Florida werd geopend in 1892, Florida mag dan wel geen
sneeuw zien, maar het kleine historische postkantoortje is er in de wijde omgeving
goed gekend. Rond de kerstperiode is er een activiteit van jewelste, mensen komen
van kilometers uit de omgeving om hier hun kerstkaartjes op de post te doen. De reden
is, de kaartjes worden altijd afgestempeld met Christmas Florida. Kaartjes en brieven
worden het ganse jaar door afgestempeld met de dag van afgifte, maar ook met Christmas
Florida op

Dit is het symbool van liefde en goede wil.
De Christmas spirit elke dag van het jaar, en dat
hebben wij aan den lijve ondervonden.

Onze reis naar Florida van 30 augustus tot 19 september 2006.

Die begon op de luchthaven van zaventem, onze vlucht met united airlines vertrok om 11u25
met een tussenlanding in Washington/Dulles om 14u46 lokale tijd.
In Washington is het 6 uur vroeger dan in Belgie .
Van Washington/Dulles om 16u50 naar Orlando International met aankomst om 19u05.
Maar wij hebben in Washington 2 uur in het vliegtuig moeten wachten, omdat er hevige onweders waren in de streek, en de verkeerstoren het niet veilig vondt om op te stijgen.
Toen wij uiteidelijk konden opstijgen kregen we na zo'n uurtje vlucht een blikseminslag
op het vliegtuig, ik dacht bij mezelf, dit begint goed.
In Orlando aangekomen, zijn wij onze huirwagen gaan ophalen, een grijze Chevrolet.
Op naar ons hotel, en geloof het of niet, in de gietende regen .
Ons hotel lag zo'n 25 min van de luchthaven, wij hebben er zo'n 1u30 over gedaan.
Wij vonden het niet door de felle regen en de enorme parking voor het hotel.
Het hotel heeft 730 kamers en ik had mij hoogbouw verwacht, noppes laagbouw mooi
verdeeld in drie blokken.
Eindelijk op onze kamer om 00u15, knap vermoeiend, maar tevreden.
De dag erop hebben wij het rustig aan gedaan, lekker uitslapen en de omgeving verkend.
In de verste verte geen regen te bespeuren en temperaturen de ganse reis van zo'n 37 graden.
Een greep van wat wij daar zoal bezocht hebben.
Het stadje christmas, een schuin huis, believe it or not, Universal studios, Kennedy Space Center,
Discovery cove, Clearwater en st.Petersburg in de golf van Mexico, Sea World, Epcot,
en een Old Town in Kissimmee.
Veel kijk en leesplezier.
.

Montréal is de laatste stad van deze reis.
Montréal is de grootste stad in Quebec, en de tweede grootste in Canada.
Het antal inwoners is 3.359.000.
Aaangezien het deze dag slecht weer was hebben wij juist de Biodoom van
Montréal gezien, daar waar de Olympische spelen plaatsvonden in 1976.
Deze foto zie je in de rechtse strook.
Deze reis zit erop, nu kunnen wij dromen voor de volgende reis.

Ik heb altijd veel interesse gehad voor de indiaanse cultuur. Zo heb ik in 1992 bij de Navajo's gelogeerd, een zeer integer en vriendelijk volk. In 1994 heb ik een missiepost van de Chayenne
indianen bezocht.
In chayenne zelf heb ik pow-wow's gezien, dit zijn samenkomsten van indianen ,van veel verschillende
stammen, en waar men wedstrijden houdt voor de mooiste dansen muziek en kledij, dit meemaken
is adembenemend mooi.
Een weetje; in de stad Chayenne is er jaarlijks de laatste week van juli een feest, men noemt het
The old frontier days, dit is een zeven dagen lang duurend feest, met alle dagen een parade van
indianen te paard en volledig in de originele kleding, alsook cowboys en cowgirls en nog zoveel
meer. De parade is zeker 2 km lang zoiets blijft je altijd bij.

Het monent dat wij in Canada waren was er in het museum een exeptionele tentoonstelling
over het vergane Pompeii.
Tijdens de regering van Keizer Titus, werd de stad bij een uitbarsting van de Vesuvius bedolven
onder een zes meter dikke laag van puimsteen-korreltjes( lapilli ) en as .
Rond 1750 ontdekten onderzoekers onder een laag modder en as de resten van mensen
en twee romeinse steden.
Veel mensen waren bedolven door vulkanisch as dat ( vermengd met regen ) als vloeibaar
cement naar beneden kwam vallen.
Hierdoor zijn vele resten gevonden van vroegere inwoners die zo goed bewaard zijn,
dat we zelfs de kleding, kapsels en gelaatsuitdrukkingen konden onderscheiden.

Sinds een jaar of tien is de Canadese regering druk bezig zich te verontschuldigen voor
het beleid van de voorgaande honderd jaar tegen de inheemse bevolking van hun land.
En het blijft gelukkig niet bij excuses, er wordt ook actief gewerkt aan het verbeteren
van de leefomstandigheden van de Canadese indianen.
De autochtonen zelf proberen gebruik te maken van de vernieuwde intresse, om hun
lot te verbeteren.

Het museum van Canada stelt pareltjes tentoon, inzake kleding en gebruiksvoorwerpen van de
Indiaanse cultuur. 
In Canada staan zo'n 783.000 personen als indiaan geregistreerd, waaronder de Cherokee,
de Mohawk, de Cree, de Blackfoot, de Ojibwe , en de Iroquois waar ook de Huronen deel
van uitmaken.
Dit zijn maar een paar van de 52 indianenstammen die in Canada leven.
Deze zijn versprijd over zo'n 2400 reservaten.
Wist je dat het woord dolfijntje in de Cherokee taal doliwitsinittsi is, bijna alle indianen
spreken een fonetische taal, geen geschreven taal.