|
Bakkersmolen St. Jansstraat 238 2910 Essen
In het gehucht Wildert niet ver van de standplaats van de vroegere standaardmolen, werd in 1980 een geheel nieuwe stenen stellingmolen opgetrokken. Alles begon met de aankoop van een twee eeuwen oude hoeve, nu de verbruikszaal aan de St. Jansstraat 184 te Essen-Wildert. De bouwvergunning werd door de gemeente Essen op 5 mei 1980 verleend aan bakker Frans Demedts, De fundering werd 4 juni 1980 gegoten en op 15 juni 1981 werden kap en wieken op de romp gemonteerd.
Bakker Demedts maalde voor het eerst op 26 januari 1982.
Met een vlucht van 26 meter bereikt het hoogste topje van het draaiende wiekenkruis nagenoeg 32 meter. Wanneer er geen wind is, gebruikt men een stoommachine als alternatief. De bakkersmolen van Wildert is heel het jaar door elke zaterdag en zondag open.
Het molendomein vormt thans een grote toeristische trekpleister. Naast de molen is er tevens een bakkerijmuseum en een groot aantal tuigen die op stoomkracht werken.
Achter de molen is het werkend stoommachinemuseum van mei tot en met oktober is dit ieder weekeinde werkend te zien. Ook in deze periode rijdt er een trein rond de molen waarin de bezoekers tegen een heel kleine vergoeding enkele rondjes kunnen rijden.
Bakkerijmuseum en bakkerij:
In de voormalige schuur van de hoeve staat een mooie oude Engelse MARSHALL stoomlocomobiel van 1903, van 25 pk, die zorgt voor de aandrijving van de bakkerij machines. Hier gestookt door de rechterhand van de bakker, die de meeste techniek hier aanwezig beheert.
In het vertrek ernaast, de bakkerij, is een met hout gestookte bakoven gebouwd.
Hier een door de Marshall aangedreven kneedmachine.
Met de hand wordt het brood hier verder bewerkt. Eenmaal gebakken kan men de heerlijke producten ernaast in de winkel kopen.
Molenhoeve:
En is men moe en dorstig dan kan men in de Molenhoeve een molenbiertje of iets warms gaan drinken met lekker eigengebakken brood gemaakt van eigengemalen meel. Ook kan men hier verrukkelijk dineren.
Dit alles is het resultaat van de ondernemende bakker Frans Demedts.
In 2006 werd het hekwerk op de roeden grondig opgeknapt;
in 2007 werden de fokken en de zeilen vernieuwd.
In mei 2008 verkocht Frans Demedts het hele molendomein aan Frank Danen en Inge Van Elsacker uit Brecht, zaakvoerders van de Molenhoeve bvba.
De huidige vrijwillige molenaar is Emiel Embregts.
"De stellingmolen is een hoge windmolen", ligt Miel Embregts uit. "Zo'n molen staat meestal in bebouwd gebied en moet hoog zijn om in de bebouwde kom voldoende windt te kunnen vangen. De wieken en de staart reiken dan ook niet tot de grond. Door het draaien van de wieken kan deze molen drie paar molenstenen in beweging brengen. De bovenste molensteen - die noemen we de loper - draait op de onderste steen -die de ligger wordt genoemd. Daartussen komt het graan dat verpulverd wordt. Alle voedingstoffen blijven zo in het product. De smaak- en geurstoffen bevatten veel voedingswaarden omdat de schil van het graan mee verwerkt wordt. We brengen het graan naar de molen, zuiveren het en gaan het dan vermalen naar meel of zeven het uit tot bloem. Die bloem wordt dan naar onze eigen bakkerij gebracht om er koekjes en brood mee te bakken."
Frans is afkomstig uit Vlaanderen uit een bakkersfamilie.
Als kleine jongen uit een kloosterlijke gezin werd hij gedurende de vakantie gestuurd naar zijn nonkel in de Kempen om mee te werken in de bakkerij.
Hij vond dat daar zoveel beter dan in Vlaanderen dat hij daar is blijven plakken en er zijn gezin heeft gesticht.
Zijn vader was verzot op alles wat antiek was, bijzonder in bakkerij machines. Zo heeft ook Frans een collectie stoommachines vergaard.
De restanten zijn nu nog te bezichtigen in de overgedragen molensite.
Frans maakte zijn hulp in de bakkerij zelve, dat wil zeggen hij stichtte zelf een groot gezin als hulp voor zijn bakkerij te Wildert.
Ze maakten peperkoek en speculoos voor bedrijven en andere bakkers. Ze hadden een eigen broodronde. Met die eigenaardigheid dat ze brood brachten aan bakkers die zelve de nacht niet ingingen. Frans bracht een halve commande brood dat in de ochtend werd verkocht wanneer de bakker de tweede helft zelf bereide om die in de loop van de middag ter verkopen. (Zo moest hij in de nacht niet zo vroeg opstaan om zelve te bakken.)
Banket werd in die tijd enkel maar in het weekend gemaakt.
Momenteel hebben een deel van zijn kinderen een eigen bakkerij in de omgeving.
Frans heeft nu in zijn oude dagen verschillende liefhebberijen die alle met nostalgie hebben te maken. Heeft hij niet een collectie heiligenbeelden die tot in de duizenden beloopt!?
Zie onderstaande foto met de ezeltjes collectie.
Frans heeft een innige band met ezels. In de buurt waar hij vroeger woonde houdt hij zelve een paar dieren. Hij richt ook ezels af van fokkers in de buurt.
Gedurende de jaarlijkse pompoenenstoet, heel bekend voor de gemeente Wildert, is Frans de bezieler om met een 15 tal ezels hiervan deel uit te maken. Frans zorgt dan voor ezels tuig en bijhorende wagentjes.
Zoals ik reeds vermelde alles met nostalgie en levensvreugde daarvan getuigt ook zijn liefde voor draaiorgelmuziek.
Een harde werker een optimist in lijf en nieren, enthousiast….. zonder meer een eenvoudige mens. Dat is Frans den bakker.
Frans Demedts en vrouw Lizette met hun ezels collectie
een deelname met draaiorgels op de ezelwagentjes: nostalgie
een deelname met draaiorgels: Henri poseert
een deelname met draaiorgels op de ezelwagentjes: nostalgie
wachten op het vertrek van de pompoenstoet
een ezel mag ook eens mooi uit de hoek komen!!
Frans met de koppigste ezel in de pompoen stoet aan de lei
Frans krijgt een verdiende attentie voor zijn puik deel in de stoet met zijn EZELSPARADE.
|
Decap gebr Antwerpen
de kunst van de orgeldraaier om zijn vereniging te vermaken, hij trekt ze mee in de stillere straten 
