Vragen en antwoorden


Wie maakt muziek?

Het instrument?

Of hij als muzikant?

Het is de twee-eenheid

die de toon bepaalt

Niet alleen

Deel van een groter geheel

De fanfare

Aldus in gezamenlijkheid

Noten verklanken

In harmonie in een harmonie

De twee-eenheid nogmaals gespiegeld

Het instrument bepaalt hem

Zoals hij het instrument

Muzikale paradijsvogel

Onder de Rooise zon















Dichter : Henk Prins ©


Fotograaf: Gerry van Roosmalen ©

Een boom

de boom boetseren
met gevoel
is scheppen
door zijn hand

of soms
teder de bast kussen
het is kunstig
wat ik bedoel
door bezieling overmand

daar zijn aard
innig met de natuur
is verbonden

wordt hij telkens
door liefde voor
rijzige stammen
naar wat hout gezonden

aan de man van de zon
wordt alsmaar gevraagd
het levende, zo mogelijk,
nog verder te vormen

of de schrale huid
van het dode
opnieuw een geboorte
te schenken

hij verbindt ons zo
met de eeuwige cirkel
al doende en pratend
vaak in wijsgerig denken







Dichter: Julius Dreyfsandt zu Schlamm ©


Fotograaf: Gerry van Roosmalen ©

Violoncello in triniteit

met de rechterhand
en volle rust
in schouder en arm
beademt zij met haar stok
het snarenquartet

dat zich tussen
hals en staart uitstrekt

is zij op zoek
als begaafde ziel
in een voortdurende
ontdekkingsreis
naar innige afstemming
met haar gezel
die zij haast omarmt,
met genegenheid blijkt wel

als ik de ogen sluit en luister
naar Bruchs Kol Nidrei
een lied dat slechts voor even
in de melancholische inborst
van de klankkast verblijft

raak ik geroerd
door haar sublieme techniek
en gepassioneerde gedrevenheid

op weg naar harmonie
tussen emotie
en de unieke tenorstem van dit wezen

dat woont tussen de hemelse krul
en steunend op de smalle pen,
de enige verbinding met het aardse

zoekend naar wat de componist
aan haar wil voorlezen

een groots talent
dat haar geluk zal vergroten
in de schone verte
en ieders oor zal strelen
met muzikale loten


(triniteit: musicus, instrument en stok)



Dichter: Julius Dreyfsandt zu Schlamm ©


Fotograaf: Gerry van Roosmalen ©

Visionair of portret van een fotograaf

 

ook al heeft hij

het onderkoelde

van onze planeet zo lief

en ligt de stilte nabij aan het hart

 

in zijn aard is hij de romanticus

die zijn gevoel uit

in verbeelding, afdruk en woord

soms in bedekte smart

 

vaak avontuurlijk aanwezig

in dichterlijke dromen

op zoek naar akkoorden

die het uiterlijk

en zijn innerlijk omzomen

 

wat hem omgeeft

spiegelt zich aan zijn gevoel

en tracht het wezen

van de schepping te erkennen

en te bewaren voor zijn levensdoel

 

het drijft hem tot haast

een geestdrift zonder grenzen

op zoek in alles

naar de diepste nerven

 

daarin wil hij ook zichzelf

ontdekken wie hij is

een mate van zekerheid erven

 

met zijn lens in de hand

oogt hij stil en afwezig,

zo lijkt het, zijn tijd kent geen einde

 

toch kan hij plots actief

met lippen de kern duiden

 

en onderbreekt

het geruis van derden;

hij hoort de schoonheid luiden

 

wazig denken

vertaalt zich dan

in een concrete visie

geschapen in zijn brein

 

hij is een bevoorrecht mens

doch kwetsbaar in de ziel

eens zei hij tot zichzelf

"wie ben ik, dat ik dit mag aanschouwen"

 

het getuigt wellicht

van een naïeve verwondering

maar wie kan zonder dit

aan zijn wereld bouwen

 

 

Dichter : Julius Dreyfsandt zu Schlamm

 

 

Fotograaf: Gerry van Roosmalen

 

 

Non recuso laborem

het kapelletje van Martinus
aan het Everse Akkerpad
draagt de spreuk
"ik ga geen uitdaging uit de weg"

aldaar ontmoet ik
een herschepper van eerdere culturen
die zijn verdwaald in de grond
maar mede met zijn spiedende blik
en een bevlogen verlangen
legt hij nieuwe maagdelijkheid bloot
of ontdekt hij waardevolle miniaturen

hier roept hij uit
"zie eens over de akkers
met groeiende gewassen
als over een bollende brug
naar de knoptoren van Rooi

op deze grond
in de jaren van mijn jeugd
ging vader voor
op zoek naar oude schatten
als eerbare deugd
de passie is daar geboren
en door aanleg bevrucht"

schrandere ogen
bekijken het landschap
alsof hij de dieperliggende
lagen doorziet

ervaart,
stap voor stap,
de vroegere onbevangenheid
naar het hedendaagse
het verzekert hem
van ontdekkingsreizen
in het verschiet

"alles verandert
maar het ademen blijft"

in deze geest
toont een bescheiden man
de kunst van zijn wetenschap
we zijn geworden tot dat
wat hij in een landschap leest

en begeestert menigeen
geroerd vaak door de vondsten
van een historische schoonheid

"maak de oudheid aanschouwelijk"
zegt hij
"het verduidelijkt mede onze eigenheid"



Dichter: Julius Dreyfsandt zu Schlamm

De spelende reiziger


daar gaat hij
zijn woonwagen
voortgetrokken door een tractor
reizen zonder haast
als een zigeuner uit vroeger tijden
over wegen
waar natuur nog bestaansrecht heeft

op weg
naar een plek
om te spelen
met zijn poppen
in de poppenkast

poppen
door hem geschapen
spreken
in zijn spel

rustige Jan Klaasen
de gemene heks
de nasale nar
fantastische figuren

kinderen
volwassenen
deelgenoot
van zijn verhalen
interactie tussen speler en publiek
genieten

Luuk
puur
eenvoudig
poppenspeler met liefde voor zijn vak
levenskunstenaar


Dichteres : Doreth Verstappen


Fotograaf : Gerry van Roosmalen

Creatieve duizendpoot

duizendpoot
creatief geboren

materialen
uit gevoel gevonden
door scheppende handen
samengebracht

beelden
schilderijen
uit unieke bron
ontstaan
Mieke!


Dichteres : Doreth Verstappen


Fotograaf: Gerry van Roosmalen

Lapjesvrouw

lapjesvrouw
door kleuren aangeraakt
stromende inspiratiebron
klopt bij haar aan

poort naar haar bron
opent zich
ontmoeting
hoofd, hart en handen

lapjesvrouw
beeldhouwster met stoffen
haar creatie
geeft paradijsvogel moed
om te ontdekken
wie hij werkelijk is
een krachtig mens

inspiratiebron voor anderen
leven vanuit je hart


Dichteres: Doreth Verstappen

Fotograaf: Gerry van Roosmalen

De troubadour

bijna woont hij
aan zijn wetering
maar enige stappen verwijderd
van de stromende Dommel

in ons weidse dorp geaard
en door genen getalenteerd
musiceert hij zijn stijl in eigen stiel
vertaalt als echte bourgondiër
de gevoelens van ons mensen
nog bekend met boerenkiel

over vanouds en heden
in zang en dialect
eigen aan ons
groene Rooise land
dat hem heeft verwekt

een kleurrijk baken
in snelle tijden
de troubadour die waakt
over een bindende cultuur

in de echo van massaal
geluid verborgen
verhaalt hij dan ook van vroeger
als waarden voor morgen

geen zanger
is zo op zijn plaats in Rooi
te midden van schoon volk
en natuur


daarom is hij onmisbaar
deze man van statuur