Het kerstgebeuren.
De dochter van een vriend had in een kerstspel de rol van Maria gekregen. Op de ochtend van de eerste repetitie versliepen ze zich. De regisseur wuifde vermoeid onze excuses weg." Het geeft niet" zij hij "De herders moeten trainen voor de voetbal en Jozef is gaan vissen."Mijn Verjaardag.
Vandaag ben ik 69 jaar geworden. ( 22 januari 1938 )Mijn Golghota.
Zwaarder als, die mans kruis,
is mijn last die ik draag naar
mijn Golgotha.
Elke seconde, elke stap, die ik zet,
voel ik, hoe ik er steeds weer,
aan herinnert wordt,
"draag die last,
boet,
tot je er bij neervalt."
Soms denk ik,
"vandaag ben ik sterk,"
maar dan is het net of men
verzwaard de massa,
die ik mijn levenlang zal moeten
torsen.
Ze brachten Jezus naar een plek die
GOLGOTHA
heet.
Dat betekent schedelplaats.
Ze gaven hem wijn met mirre erin,
maar hij dronk er niet van.
Toen sloegen ze hem aan het kruis;
en verdeelde zijn kleren.
Is het dat kruis dat ik draag?
Waar ligt mijn golgotha?
blues
Met een zwarte viltstift onder de tafel.
Tijdens een vacantie werden de dochter van vrienden, met haar man en hun twee kinderen uitgenodigt op de thee bij een schoolvriendin die een dalmatiër bezat. Het zoontje Ben was uitermate rustig, maar algauw ontdekte ze hem, onder de tafel. De hond lag er heel tevreden bij terwijl Ben bezig was met een viltstift de vlekken op zijn rug te verbinden.Teddyberen.
De politie van Boulder (Colorado) neemt in de patrouillewagens behalve wapens en reddingsmateriaal ook teddyberen mee. Ze worden, gebruikt voor het kalmeren van geschrokken kinderen die bij een politiezaak betrokken zijn geraakt." Ze brengen het gesprek op gang" verklaarde een politieman. "En soms werkt het ook bij volwassenen."Mensentuin ipv dierentuin.
Op het hek van het koedoepark in de dierentuin van Dehiwala op Sri Lanka: " De dierentuin is een plaats waar dieren kijken naar mensen zonder dat er op hen wordt geschoten."
Verklarende tekst, bij een pakje zaad, in een bloemenwinkel:"Van Goghs Zonnebloemen:
2.045.121,50 €. Kweek ze zelf voor: 1,20 €.
Een prikje.
Toen een collega in het ziekenhuis herstellende was, na een operatie, kwam de verpleegster zijn kamer in om hem een injectie te geven.Juist.
De enige die bij familieruzies luisteren, naar beide partijen, zijn de buren.Echt waar.
Ik weet niet wat er zo erg is aan oud worden. Réverie;
Wat is uw naam?
Jij,
die door mijn zinnen waart,
Jij,
die langs mijn dijen vaart,
Jij,
die aan mijn schaduw kleeft,
Jij,
die niet om andere geeft,
Jij,
die mijn dromen vergalt,
Jij,
die mijn kleuren knalt.
Heet jij Muze,
die mij soms bezoekt,
heet jij dementie,
die ik heb vervloekt.
Maak je bekent,
je kan niet eeuwig "naamloos" heten.
Of verdwijn,
zodat ik je kan vergeten.
Blues.
De Ballerina
Eén lijn,
vol spanning,
van de top van haar middelvinger
tot de punt van haar teen.
Eén sierlijke lijn,
die overloopt,
in de slanke hals,
fier gestrekt,
naar de rondingen van haar schouders,
via de corsage,
die verdwijnt in een
waterval van tule.
Pavlova,
jij moest eens weten.................
Blues (on the stage)
Een Haikoe over "De Zwaan".
Zij klieft door het water,OOk waar.
De bliksem slaat nooit twee keer in op dezelfde plaats, zeggen ze.
tenzij je natuurlijk hebt vergeten om je verzekeringspremie te betalen.
Daar kun je hem aan herkennen.
Een trouwe vriend lacht om uw grappen als ze niet zo best zijn,en leeft mee met uw problemen als ze niet zo erg zijn.Hij was heel serieus.
"Hebt u iets tegen kraaiepootjes?" vroeg de dame bij de drogist aan de jongeman achter de toonbank. Hij was een humorist.
De natuurlijke selectie heeft niet geleid tot het ontstaan van de pauw. Hoe moet ik haar noemen???????
Een van mijn vrienden is een proffesor, hij moedigt zijn kinderen aan om dingen op te zoeken in het woorden boek of de encyclopedie.Op een avond stormde de jongste van acht het huis binnen, pakte een deel van de encyclopedie en begon erin te lezen. Ik vroeg wat hij opzocht." Ik ben aan't spelen met Annemieke van de buren en ik ben koning Hendrik V we zijn getrouwd en ik wil weten hoe ik haar moet noemen."Ja jij ook.
ZEG HET BESTE. DENK DE REST.Er zijn nog Heren onder de verkopers.
De dochter van een vriend, maakte in een schoenwinkel iets mee waaruit ik moet opmaken, dat ridderlijkheid nog bestaat. Ze vroeg naar witte sandalen en maakte na lang passen eindelijk een keuze. Maar ze aarzelde nog. Ze zag de teleurstelling in het gezicht van de verkoper en legde uit dat ze bestemd waren voor haar trouwpartij. De hakken waren misschien te hoog om op te dansen vreesde ze. Toen de verkoper dat hoorde maakte hij een buiging, nam haar bij de hand en vroeg:"mag ik deze dans van u?"Daarna walste hij met haar door de winkel. Onnodig te zeggen dat de koop werd gesloten.