Naar de inhoud

Eddy White's Memories

De belevenissen van Eddy White
seniorennet.beseniorennet.be

De jaren 50...

De jaren 50 liepen van een leien dakje... eerste schoolervaringen bij de nonnekes (in de franse taal dan nog) en daarna naar het Sint-Gregorius College in Ledeberg, waar Frank De Winne ook een paar broeken versleet. Frank's ouders waren vrienden en geburen van mijn ouders in die gouden jaren na de tweede wereldoorlog. Van geburen gesproken, in die tijd had ik meerdere naaste geburen door het feit dat wij (mijn ouders en ik) de ene helft van het jaar in Ledeberg woonden en de andere helft in Blankenberge. Van de ene berg naar de andere! Mijn pa was een geboren Oostendenaar en kon het zeitje (zee) niet missen. Ik was toen de enige Oostvlaming in de familie (langs vaders kant), mijn grootvader was trouwens van Pervijze (Bachten de Kupe weetjewel...). Met grootvader mocht ik dan mee op vakantie bij zijn broers in Ramskapelle (aan de IJzer) en in Veurne. In die streek haalde ik al menig kattekwaad uit samen met mijn neven Raymond (nu Vuile Mong van de Vieze Gasten) en Fernand. Ook Arthur Blanckaert (nu Will Tura) kwam ik al eens tegen, die volgde namelijk accordeonlessen samen met Mong. Als kortebroekventje werd ik al vlug een volwaardige polyglot, ik sprak vlot westvlaams, Gents en frans. Het liefst was ik toen in Blankenberge, maar dat was dus per jaar een paar keer verhuizen, maar ik vond het toch leuk en in de zomer was het alle dagen zondag! Zat ik niet op het strand dan kon je mij vinden op het water in een heel klein zeilbootje (Zwaluwklasse), de zee betekende alles voor mij.

Eind jaren zestig kwam er dan een einde aan die jaarlijkse valiezenkoers en vestigden mijn ouders zich definitief in Blankenberge.
In 1956, ik was toen al 9 jaren op deze aardbol, vonden mijn ouders het nodig om iets te gaan doen aan mijn engels en stuurden mij naar Gateshead (tegen Newcastle upon Tyne) bij hun oorlogsvrienden. Die lieve mensen hadden twee dochters, Dorothy en Marjorie, waarvan er eentje mijn plaats mocht innemen bij mijn ouders tijdens mijn afwezigheid. Onnodig te vertellen dat ik daar heel rap de taal van Shakespeare onder de knie had. God save the Queen!
Ik werd een meertalige tiener en de jaren zestig kwamen in zicht.

I
Hoe vind je dit bericht? 17 stemmen
Geschreven door Eddy White om 00:00 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Br. Jan van der Weyden14 december 2006 om 14:42

Goede middag

Fijn dat je bij de nonnekes en op het Sint Gregorius college een goede opleiding hebt gehad. Ze hebben bijgedragen aan de grondslag voor je meertaligheid.
Ik wens je goede kerstdagen!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Wie is Eddy White?

Eddy White zag het daglicht in Gent op een hete zomerdag, 10 juli 1947, in het Institut Moderne, dankzij mama Suzanne en papa Marcel. De zelfde dag werd ook Arlo Guthrie geboren en de dag ervoor O.J. Simpson. Het was een artistiek vruchtbaar jaar want ook andere "sterren" betraden deze aardbol: David Bowie, Mart Smeets, Farrah Fawcett, Dave Davies (The Kinks), Ben Cramer, André Van Duyn, Elton John, Michèle Torr, Johan Cruyff, Ad Visser (Top Pop),  Ron Wood, Carlos Santana, Arnold Schwarzenegger, Roger De Vlaeminck, Stephen King, Marvin Lee Adey (Meat Loaf), France Gall, Hillary Clinton, Steven Spielberg, Ted Danson (Cheers), Jeff Lynne (ELO) en de op 2 december ll. overleden Mariska Veres. Ook op die zelfde snikhete dag kondigde prinses Elizabeth van Engeland haar verloving aan met Philip Mountbatten. 's Anderendaags vertrok uit Frankrijk het stoomschip Exodus naar Palestina, met aan boord 4500 joodse holocaust overlevenden.
Het was de zomer van de eeuw, vijf hittegolven volgden elkaar op, maar ook de winter liet zich niet onbetuigd. Belgische havens waren dichtgevroren en de duinen aan de kust waren ijsbergen geworden.
De BeNeLux ging op 1 januari dat jaar in werking en 24 dagen later werd Al Capone begraven en nog 4 dagen later onderging Felix Timmermans hetzelfde lot.
Op het einde van 1947 vonden ze in de USA de transistor uit... en White had de lange hete zomer en de barre koude winter overleefd!  
Alles kon nu van start gaan...

Hoe vind je dit bericht? 11 stemmen
Geschreven door Eddy White om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Eddy White's Memories

↑ Terug naar de berichten