Atheologie   Michel Onfray     Metz& Schilt Amsterdam

ISBN 9053304584    NUR 706

Pag 13

Een moslim heeft schuldgevoelens nadat hij per ongeluk een jakhals heeft doodgereden in de woestijn. Een dier doden als je het niet als voedsel nodig hebt is heiligschennis.

Hij reed te hard. Maar daar staat niets van in de Koran. Hij heeft echter hetzelfde geloof als de piloten van 9/11, die zoveel mogelijk onschuldigen  hebben gedood.

De eerste denkt dat hij wellicht geen toegang krijgt tot het paradijs omdat hij een lijkenpikker tot lijk heeft gemaakt, de anderen stellen zich voor dat zaligheid hun rechtens toekomt omdat ze duizenden mensen- onder wie moslims- hebben vernietigd.

Blz 16 Overal heb ik gezien hoe mensen fabuleren om de werkelijkheid niet onder ogen te hoeven zien. Geloof botst met immanentie, dus met het eigen ik. Atheïsme verzoent met de aarde, anders gezegd, met het leven zelf.

Blz 19: Voor velen zou het leven zonder bovarysme een ellende zijn. Door zich anders te zien dan zezijn door zich te verbeelden in een andere configuratie te leven dan de werkelijkheid, voorkomen de mensen beslist veel leed maar ze leven wel langs zichzelf heen.

Er is geen minachting voor gelovigen noch iets belachelijks aan noch meelijwekkends, maar het maakt wanhopig dat ze rustgevende fictie verkiezen, boven de wrede zekerheden van het volwassen leven.

Deze gedachte komt uit het boek "Naaste familie" waar de TV-serie "Dikte" op is gebaseerd. Dikte is een vrouw uit een gezin van Jehovah's getuigen die op 16-jarige leeftijd een kind ter wereld bracht en het van haar ouders moest afstaan.

Geloof diende alleen om mensen te onderdrukken en ze vast te houden zodat ze zichzelf niet te veel zouden verheffen of te veel zouden durven. Religie creeërde oorlog en verspreidde  de dood.

Er zijn mensen die moeite hebben met dingen in de bijbel die ze niet begrijpen, maar ik heb moeite met de dingen die ik wel begrijp!

Vergewist u van alles!

Wij zouden er goed aan doen de Bereeërs na te volgen, die „dagelijks zorgvuldig de Schriften [onderzochten] of deze [door Paulus onderwezen] dingen zo waren". (Handelingen 17:11). Het Griekse woord dat hier met „onderzochten" is weergegeven, betekent „een zorgvuldig en nauwkeurig onderzoek instellen, zoals in een wettelijk proces" (Word Pictures in the New Testament, door A. T. Robertson). In plaats van elke nieuwe gedachte die ons wordt voorgelegd, blindelings te aanvaarden, moeten wij een zorgvuldig en nauwkeurig onderzoek instellen, net zoals een rechter dit zou doen als hij een rechtszaak behandelt."  (De Wachttoren 1989, 15 januari, blz. 6)

Een rechter luistert niet enkel naar de getuigen die één visie ondersteunen.  Hij wil alle getuigen horen, ook diegenen die een volledig andere mening hebben.  Zijn onderzoek zou waardeloos zijn als hij bij voorbaat bepaalde getuigen uitsloot.  Al vrij vroeg echter wordt een bijbelstudent bij Jehovah’s Getuigen ingeprent dat hij gerust de heilzame lectuur, dit zijn de publicaties van de Watch Tower Bible and Tract Society, voor waar aanneemt (lees: blindelings aanvaard) en best vermijdt dat hij nog inlichtingen tot zich neemt uit bedenkelijke lectuur, vooral die lectuur die weerwerk biedt aan de leerstellingen van Jehovah’s Getuigen.  Andere "veilige" lectuur met onschuldig klinkende titels als "Pannenkoeken bakken op grootmoeders wijze", "Vissen in november" en "Groot Sprookjesboek" (hoewel hier alweer meer waakzaamheid is geboden!) kan wel.  Hoe zit het dan met dat zorgvuldig en nauwkeurig onderzoek dat met het objectief onderzoek van een proces wordt vergeleken?  Wat als rechters een rechtszaak zo zouden behandelen en weigerden naar de andersluidende versies te luisteren!

Hier wringt het schoentje: de aanmoediging om het eigen geloof zorgvuldig te onderzoeken is enkel geldig voor katholieken, protestanten, islamieten, boeddhisten en anderen, maar in geen geval voor Jehovah’s Getuigen, want dan kan het plots gevaarlijk zijn. Personen die ‘de Waarheid’ hebben, kunnen plots twijfels gaan krijgen die hen volledig in hun greep krijgen.  Waarom toch?  "Want wij kunnen niets tegen de waarheid doen, maar alleen voor de waarheid"  (2 Korinthiërs 13:8)  "Want de wapenen van onze oorlogvoering zijn niet vleselijk, maar krachtig door God tot omverwerping van sterk verschanste dingen.  Want wij werpen redeneringen omver en elke hoogte die wordt opgericht tegen de kennis van God; en wij brengen elke gedachte in gevangenschap ten einde ze gehoorzaam te maken aan de Christus"  (2 Korinthiërs 10:4, 5)  Hoe ga je redeneringen omverwerpen als je niet eens wordt toegestaan om kennis te nemen van zulke afwijkende meningen?  Als Gods Woord - ons zwaard * - ons toerust om sterk verschanste dingen omver te werpen, waarom dan "gevaarlijke" lectuur verbieden?  Is Gods Woord uiteindelijk dan toch niet zo sterk als gepropageerd door de bijbel zelf?  Als een huisbewoner tijdens de prediking van Jehovah’s Getuigen oprecht een vraag stelt waarin hij een twijfel uitdrukt, mag de getuige het gesprek voortzetten.  Indien hij merkt dat de persoon er gewoon op uit is zijn eigen gelijk te halen en tegenargumenten bezigt die zijn visie ondersteunen, dan wordt die persoon ‘gevaarlijk’ en leert men de getuige dat hij beter zijn tijd kan besteden aan de mensen die oprecht zijn, d.w.z. die ja-knikken en alles slikken zoals ze het gepresenteerd krijgen.
 

* Efeziërs 6:17: het Griekse woord dat hier met „zwaard" is vertolkt, duidt op een kort zwaard dat op een dolk lijkt en dit impliceert een gevecht van man tegen man.

Hoe jong of hoe oud wij ook zijn, de bijbel moedigt ons aan: „Vergewist u van alles, houdt vast aan dat wat voortreffelijk is". (1 Thessalonicenzen 5:21)  Maar eenmaal in de Waarheid houdt deze bijbelse raad op nuttig te zijn.  Ja, het zich vergewissen van alles slaat dan enkel nog op publicaties van het Genootschap en gaat nooit verder dan het opzoeken van de aangehaalde schriftuurplaatsen.  Meningen van andersdenkenden zijn gevaarlijk - als gif - en moeten derhalve vermeden worden.  Hoewel de leden wordt geleerd dat zij nederig moeten zijn en geloven in het gezegde "dat wie denkt te staan, moet opletten dat hij niet valt", zijn er bepaalde verantwoordelijke broeders in Bethelhuizen wereldwijd die wel toegang hebben tot een bibliotheek met ‘verboden boeken’ die voor de gewone broeders en zusters niet toegankelijk is. De raad op de hoede te zijn, geldt dus enkel voor de getuigen in de laagste rangen.  De gewone getuige is precies dan toch niet zo bestand tegen andersdenkenden.  Wellicht mankeert hij de wijsheid om ze van repliek te dienen en dus is het beter dat zij hier niets over lezen (wat niet weet, niet deert), terwijl rijpe christenen (in de bijkantoren) wel tegen een stootje kunnen, zo schijnt er gedacht te worden.

Als ‘gewone getuige’ mag je de raad of de leerstellingen van de Wachttoren niet in vraag stellen en zeker niet in ’t openbaar aanvallen.  Dit omdat de "getrouwe en beleidvolle slaaf"  - samengesteld uit rijpe, gezalfde christenen met een jarenlange getrouwe dienst achter de rug - wel wijzer moet zijn dan de doorsnee getuige en als uw twijfel over een of ander punt gegrond is, dan zullen deze getrouwe mannen dit wel vroeg of laat zelf inzien zonder dat een "gewone" getuige hen daarop moet wijzen. “ Hoe zou een ‘gewone getuige’ het beter kunnen weten dan de slaafklasse”? schijnt er te worden gedacht.

Deze denkwijze wordt weerlegd door het Genootschap zelf: "Niemand dient daarom te denken dat hij, omdat hij een gezalfde christen is, over wijsheid beschikt die superieur is aan die van de leden van de „grote schare" met de aardse hoop."  (w91 15/3 blz. 22)

En toch moeten Getuigen hun twijfels stilletjes voor zich houden omdat de autoriteit van de slaafklasse niet mag worden aangetast.  Getuigen zijn erg op hun hoede voor mensen die onafhankelijk van het Genootschap durven te denken en je zou vlug als "afval" kunnen worden geïdentificeerd!  Met de beschuldiging dat zo een persoon evenals Satan, vittend, weerspannig, schimpend, hoogmoedig, afvallig en wetteloos is (w81 15/12 blz. 25), denk je wel twee keer na alvorens openlijk te kennen te geven dat je het met een of ander aspect van de leerstellingen van de organisatie oneens bent.
 

Afval kan worden herkend aan deze kenmerken: (w80 1/11 blz 19)
 

Alleen is er het feit dat als het Genootschap zelf een moreel standpunt wijzigt (‘een orgaantransplantatie komt overeen met kannibalisme’ of ‘orale seks is een grond tot echtscheiding’) of een leerstelling afschaft (zoals ‘het geslacht van 1914’) zijzelf afwijkt van de ‘vroegere waarheid’. (punt 1) Dit kan eveneens worden geïnterpreteerd als verdraaide spraak (punt 2), een poging om het geloof van sommigen (in de oudere ‘waarheden’) te ondermijnen (punt 3).  En wat doen Jehova’s Getuigen precies als zij "prediken" tot anderen?  Juist, zij willen discipelen achter zich aan trekken en het geloof van de andersgelovigen ondermijnen.  En zelfs punt 5 komt in het beeld want in vele gevallen betekent de wijziging een versoepeling.  Zo was er de verandering dat bepaalde bloedfracties mochten, waar vroeger het verbod totaal was.  Orgaantransplantaties worden niet langer bezien als kannibalistisch en zijn nu toegelaten.  Orale seks is geen grond meer tot echtscheiding.  De toen ontbonden huwelijken werden ten onrechte ontbonden.  Interessant hierbij is Matthéüs 19:6 op te merken: "Wat God derhalve onder één juk heeft samengebracht, brenge geen mens vaneen."  Burgerdienst als vervanging voor de legerdienst kan nu wel - waar vroeger het enige alternatief voor een "goede getuige" de gevangenisstraf was.

Elke getuige die zo’n vooruitziende blik had vooraleer de beleidvolle Slaaf deze had, kon niet anders dan deze inzichten voor zich houden.  Uitsluiting met de verregaande consequenties zoals verbreking van alle banden met getuigenfamilie en -vrienden helpt natuurlijk wel om tegenspraak zo veel mogelijk te kop in te drukken.  Alleen jammer dat er ook mensenlevens bij betrokken waren.  Hoeveel mensen hebben omdat hun geweten (?) het niet toestond orgaantransplantaties geweigerd terwijl deze soms hun enige redding vormden.  Slechts enkelen durfden ingaan tegen de toen geldende richtlijnen van de organisatie.  De meesten hielden eventuele twijfels en onzekerheden tactvol voor zich. En zelfs er met getuigenvrienden over spreken, zou schokkend zijn en iemand waarschijnlijk aan een berisping blootstellen.
 

Hoe werkt indoctrinatie?

Een voorbeeld om dit beter te begrijpen. Tussen drie à vier weken na een kleurspoeling komt de eigen haarkleur zichtbaar te voorschijn bij de haarwortel. Wie een eenmaal gekozen haarkleur mooi vindt, en die wenst te behouden, moet geregeld een nieuwe kleurspoeling ondergaan.

Zo moeten ook de constante, drukke bezigheden van Jehovah’s getuigen verhinderen dat de eigen haarkleur -iemands ego - begint te groeien.

Het WTG voldeed aan haar verplichtingen van “het beeld van het wilde beest”, “het walgelijke ding”, door het plaatsen van een aantal artikelen waarin de VN in een positief daglicht wordt gesteld en bekendheid wordt gegeven aan de VN’s activiteiten en projecten.

Zeer opvallend zijn de 3 uitgebreide artikelen in de Ontwaakt van 8 september 1991 waar de introductie zegt:

“ER GEBEURT iets bij de Verenigde Naties. Er doen zich opzienbarende ontwikkelingen voor die van invloed zullen zijn op uw toekomst.”

De lezer zou kunnen opmerken dat er toch even een kritische noot is van het WTG m.b.t. de VN. Echter dat was een ‘wassen neus’. De hele tendens van de 3 artikelen komt overeen met de condities van het DPI-NGO lidmaatschap van het WTG om de activiteiten van de VN te ondersteunen en er brede bekendheid aan te geven.

Verder een kleine greep uit de “Ontwaakt” in de periode 1992 - 1997.

• OT 8 februari 1997 –      artikel “Wanneer een land woestijn wordt”, waarin wordt belicht op welke      wijze de VN betrokken zijn bij het zoeken naar oplossingen voor het      probleem van woestijnvorming.
• OT 8 februari 1997 –      artikel “Armoede – De ‘stille dood’”, waarin de betrokkenheid van de VN      bij armoede wordt belicht. Aanhalingen van de VN waaronder van de UN      Chronicle, en James Gustave Speth, hoofd van het Ontwikkelingsprogramma      van de Verenigde Naties.
• OT 22 april 1996 – artikel      “Is een wereld zonder oorlog mogelijk?”,

“Het einde van de Koude Oorlog gaf de VN echter de ruimte om te doen wat ze zouden moeten doen — werken aan de verwezenlijking van internationale vrede en veiligheid. De VN hebben in recente jaren hun inspanningen om oorlogvoering te ontmoedigen, opgevoerd. Voorzien van troepen van lidstaten hebben de VN in de vier jaar voorafgaand aan 1994 meer vredesoperaties uitgevoerd dan in de 44 jaar daarvoor. Zo’n 70.000 man burgerpersoneel en militairen hebben gediend in zeventien operaties in alle delen van de wereld. In slechts twee jaar zijn de kosten van vredeshandhaving meer dan verdubbeld, tot een $3,3 miljard in 1994. Boutros Boutros Ghali, secretaris-generaal van de VN, schreef onlangs: „Er zijn tekenen dat het systeem van collectieve veiligheid dat bijna 50 jaar geleden in San Francisco werd opgezet, eindelijk begint te werken zoals het bedoeld was . . . Wij zijn op weg naar het bereiken van een werkbaar internationaal systeem.””

• OT 8 september 1995 –      artikel “Hoe is het nu met onze wereld gesteld?”,

“De bewijzen stapelen zich nu op dat misdaadorganisaties wereldwijd hun invloed uitbreiden. Jarenlang heeft de georganiseerde misdaad met haar „families” haar verbindingen gehad tussen Italië en de Verenigde Staten. Maar nu heeft de secretaris-generaal van de VN, Boutros Boutros Ghali, gewaarschuwd dat „de georganiseerde misdaad op transnationale schaal . . . met grenzen spot en een universele macht wordt”. Hij zei: „In Europa, in Azië, in Afrika en in Amerika zijn de machten der duisternis aan het werk en geen enkele samenleving wordt gespaard.” Hij zei eveneens dat „de transnationale misdaad . . . juist de fundamenten van de internationale democratische orde ondermijnt. [Ze] vergiftigt het handelsklimaat, maakt politieke leiders corrupt en ondermijnt de mensenrechten.” “

“Wil dat zeggen dat de VN niet getracht heeft de vrede tussen naties te bewaren? Dat heeft ze wel degelijk, maar tegen een hoge prijs."

„Tussen 1945 en 1987 werden 13 vredesmachten ingesteld, en sindsdien nog eens 13. Naar schatting hebben tot januari 1992 ongeveer 528.000 mensen — militair, politie- en burgerpersoneel — gediend onder de vlag van de Verenigde Naties. Meer dan 800 onder hen, afkomstig uit 43 landen, zijn gesneuveld in dienst van de Organisatie. De kosten voor deze operaties beliepen tot 1992 ongeveer 8,3 miljard dollar.”

• OT 22 maart 1997 – artikel      “Schaduwen over het regenwoud”,
• OT 22 maart 1997 – artikel      “Op zoek naar oplossingen”,
• OT 8 april1997 – artikel      “Vrouwen leven langer…”,
• OT 22 juli 1997 – artikel      “Een oud en simpel middel…”,
• OT 8 december 1997 –      artikel “Een blik op de wereld - Het wereldwijde gebruik van drugs”,
• OT 22 januari 1996 –      artikel “Een blik op de wereld - Gezinsleven verslechtert”,
• OT 8 februari 1996 –      artikel “Een blik op de wereld - Wijdverbreid uiteenvallen van het gezin”,     
• OT 8 januari 1995 – artikel      “Een blik op de wereld - Overbevissing put de zeeën uit”,
• OT 8 februari 1995 –      artikel “Een blik op de wereld - Het beste land om te wonen?”,
• OT 8 maart 1995 – artikel      “Een blik op de wereld - En de vredesdividenden?”,
• OT 22 juli 1995 – artikel      “De strijd van de mens tegen rampen - Het stellen van doelen”,
• OT 8 november 1995 –      artikel “Een blik op de wereld - Dodelijke vredesmissies”,
• OT 8 december 1995 –      artikel “Een blik op de wereld - Lege top”,
• OT 22 mei 1994 – artikel      “Een blik op de wereld - Hedendaagse slavernij”,
• OT 22 juni 1994 – artikel      “Een blik op de wereld - Weinig te zeggen over hun eigen leven”,
• OT 8 juli 1994 – artikel      “Een blik op de wereld - Mensenrechtensituatie: „Beangstigend””,
• OT 8 augustus 1994 –      artikel “Verwoestende droogte in zuidelijk Afrika- Wat is de oplossing?”,
• OT 8 augustus 1994 – artikel      “Een blik op de wereld - Een verliezende strijd tegen de sprinkhaan”,
• OT 22 september 1993 –      artikel “Een wereldregering”,
• OT 8 oktober 1993 – artikel      “Een blik op de wereld – (verschillende thema’s”,
• OT 8 december 1993 –      artikel “Een blik op de wereld - Een dagelijkse slachting”,
• OT 22 februari 1992 –      artikel “Een blik op de wereld – Vermindering van wapenhandel”,
• OT 22 maart 1992 – artikel      “Een blik op de wereld - Kambodjaanse mijnenslachtoffers”,
• OT 22 mei 1992 – artikel      “Drijfnetvisserij…”,
• OT 22 mei 1992 – artikel      “Een blik op de wereld - Het zoeken naar een nieuwe wereldorde”,
• OT 22 oktober 1992 –      artikel “Een blik op de wereld - Een keerpunt voor de VN?”,
• OT 22 november 1992 –      artikel “Een blik op de wereld - Ontwikkelingshulp — Wie krijgt wat?”,

Let wel: Er wordt door mij niet beweerd dat de artikelen de VN letterlijk verheerlijken. Een van de voorwaarden voor het lidmaatschap van de VN was de VN te promoten en haar activiteiten kenbaar te maken. De betreffende afdeling van de VN kreeg altijd een exemplaar toegestuurd van de publicatie als bewijsnummer ter ondersteuning van de overeenkomst tussen de VN en het WTG. De aanhalingen laten zien dat het WTG aan deze verplichting trachtte te voldoen. Het feit dat het lidmaatschap 10 jaar heeft geduurd toont aan dat het naar tevredenheid van de VN is gebeurd.

^{Een verondersteld klein interview}

^{-"U zegt dat het Wachttorengenootschap haar leden de Rechten ontzegd van een vrij mens…maar hier staat tegenover dat niemand verplicht wordt om de religie te accepteren van de Getuigen. De persoon die zich bekeert, kiest hij zelf niet uit eigen vrije wil een zekere vorm van dienstbaarheid ?"}

^{-‘Het is eerst en vooral niet correct om te zeggen dat "niemand wordt verplicht." Bij de Getuigen, worden de minderjarige kinderen verplicht om mee te gaan naar de vergaderingen en van deur tot deur om de leer van het Genootschap te verkondigen. Wat ook eens goed is om bij stil te staan, is, dat veel verboden slechts worden "onthuld" aan de toekomstige aanhanger nadat hij heel hard "gebeten heeft in de vishaak." Wanneer een "verkondiger van het goede nieuws" een studie begint in het kader van een "bijbels onderwijzingprogramma," dan zal hij ermee oppassen om de verboden feiten uitgevaardigd door Brooklyn, te vertellen.’}

^{-"Andere sektarische bewegingen hebben ook verboden. Zelfs de gevestigde religies ontsnappen niet aan die regels !"}

^{-‘Dat is zeker. Bijvoorbeeld, bij de Mormonen mag je niet roken, geen alcohol gebruiken, alsook geen wijn, noch koffie of thee. Maar die verboden bereiken nooit het toppunt van die van de Getuigen. Wat de gevestigde religies betreft, ze zijn wel veel meer evenwichtig.}

^{Neem het voorbeeld van het Judaïsme die ook opname van bloed verbiedt. Nochtans, aangezien het leven bij de Joden als heel dierbaar wordt beschouwd, zullen ze geen bloedtransfusie weigeren. De grotere gezindten staan open voor een oecumenisch dialoog wat de Getuigen absoluut weigeren.’}

^{-"Maar ik bemerk toch dat er onder die verboden, waaronder "niet roken," "niet deelnemen aan de loterij," "niet werken in een wapenfabriek," daar toch niets op aan te merken is ! Tabak is slecht voor de gezondheid,Velen verliezen aanzienlijke sommen bij het gokken, en wat de wapenfabrieken betreft, zij leveren toestellen die de oorlog onderhouden en maken honderdduizenden slachtoffers."}

^{-‘Daar ben ik het volledig mee eens. Tabak, kansspelen, wapens zorgen niet voor een ontplooiing van de maatschappij. Maar wat wel de mensenrechten aantast, is de onderdrukking van de vrije wil. Een mens moet het recht hebben om te roken, om zijn geld uit te geven in een casino of aan de loterij. Een mens moet het recht hebben om te kunnen werken in een wapenfabriek. Dit zijn geen activiteiten die verboden zijn door de wet van het land. Zijn geweten moet zijn gedragsregel kunnen zijn.’}

^{-"Maar het schijnt toch dat alles wat de Getuigen verboden wordt, niet van de Organisatie komt, maar dat God het heeft voorgeschreven als richtlijn in zijn Woord, de Bijbel ?"}

^{-‘Het Genootschap interpreteert de Bijbel op haar manier, en ze gebruikt daarvoor haar vertaling. Nemen we even die drie voorbeelden die we daarnet hebben vermeld ; nooit heeft God zwart op wit verboden om een sigaret op te steken, of poker te spelen of mee te doen aan de roulette, of om bijvoorbeeld bij Dassault te werken. Door enkele Bijbelteksten te manipuleren, kan men die laten verklaren wat men ervan wil maken.’}

^{-"Maar waarom al die verboden ?"}

^{-‘Waarschijnlijk om een religie in het leven te roepen die zich onderscheidt van de andere, want, ik herhaal het, allen zijn gedoemd om vernietigd te worden. De verboden veroorzaken een zekere vorm van "reinheid," en deze reinheid brengt een "elite" voort.}

^{Eens heeft het Genootschap zonder te verpinken toegegeven dat de slechtste Getuige van Jehovah meer waard is dan de beste mensen van "deze wereld." ‘}

^{-"Maar de Getuigen staan er toch op voor dat ze een verandering hebben kunnen aanbrengen van hart en geest bij heel veel mensen. Volgens hen, hebben er miljoenen de oorlog niet meer geleerd…"}

^{-‘Wat de Getuigen vergeten, is dat de Rechten van Mens bestaan omdat er mannen en vrouwen zijn geweest die hun leven hebben gegeven voor de na hen komende generaties, opdat die zich in dat Recht zouden mogen verheugen. De Verklaring dateert uit 1948, bijna drie jaar na het eind van de oorlog. Gedurende 1940-1945 zijn er velen  gestorven  voor een Vrij Europa. Vergeet nooit dat het dank zij hen is dat de Verklaring van de Rechten van de Mens ontstaan zijn. Zonder hen, zouden wij zonder twijfel nu onderworpen zijn aan een dictatoriaal regime. Ik vraag me daarbij zelfs af of de Getuigen van Jehovah nog zouden bestaan zonder het offer gebracht door degenen die gesneuveld zijn op het slachtveld ?"}

De Eed van Hippocrates

De katholieke Kerk was steeds radicaal tegen elke vorm van abortus en baseerde zich onder meer op de Eed van Hippocrates:’Nooit zal ik, om iemand te grieven, een dodelijk middel voorschrijven of een raad geven, die, als hij wordt gevolgd, de dood tot gevolg heeft’.

Dat klopt, maar in een uitvoerig artikel *geschreven door Etienne Vermeersch in 1971 heeft hij aangetoond dat de Eed van Hippocrates niet de algemene eed was van de Griekse artsen, maar ontstaan is binnen een welbepaalde sekte van Griekse artsen- niet rond Hippocrates- die er neopythagoreïsche principes op nahielden.

Indien men die eed tot het uiterste zou volgen, dan mag je ook niet meer opereren, want er staat duidelijk: ‘Ik zal niet snijden.’

De Kerk is in deze zaken trouwens hypocriet. Na de Congolese onafhankelijkheid werd op vrij grote schaal abortus gepleegd op nonnen die verkracht waren en de kerkelijke oversten hebben zich daar niet tegen verzet. Nochtans wordt abortus in die periode zonder uitzondering wettelijk verboden.

*Van Antigone tot Dolly, 40 jaar kritisch denken, Hadewijch, 1997, p. 167 ev.

In “Vertroosting”  van september 1945, blz 29 staat: “God heeft nooit bepalingen uitgevaardigd die het gebruik van medicijnen, inspuitingen of bloedtransfusie verbiedt. Het is een uitvinding van menschen, die gelijk de Farizeën Jehova’s barmhartigheid en liefde buiten beschouwing laten.  Jehova te dienen met geheel ons verstand beteekent niet ons verstand uit te schakelen; vooral dan niet, als het om een menschenleven gaat, dat Jehova toegewijd en daarom heilig is.”