spreuk

Momenten

                                Momenten

               Er zijn van die momenten in het leven,
               welke je niet graag opnieuw zou willen
               beleven.

               Er zijn van die momenten ook al zie je
               dat niet, bijvoorbeeld het gevoel van
               innerlijk verdriet.

               Er zijn van die momenten dan kijk je om
               je heen, dan zie je wat je bezit en toch
               ben je alleen.

               Er zijn van die momenten dat voelt beslist
               niet fijn, verdrietig bij de gedachten hoe
               het ook zou kunnen zijn...

Elisabeth

HET MEISJE

Ben ik na jaren nog het kind gebleven

dat zich, door lente’s toverlicht verblind,

liet vangen door de speelse voorjaarswind

als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?

Ben ik nog steeds het argeloze kind

dat zich aan zon en wind kan overgeven?

Is het dezelfde band waarmee dit leven

mij aan een wereld vol geheimen bindt?

Weer laat ik door de voorjaarswind mij vangen,

weer dwaal ik als een kind door lente’s land,

verblind van licht, met overbloosde wangen.

Maar ‘k heb mijn onbevangenheid verpand-

diep in mij laait de vlam van het verlangen:

een vuur dat niet in kinderen ontbrandt.

HANNY MICHAELIS

Elisabeth

REGEN

Een klein lief meisje stond onder een luifel. Ze had net boodschappen gedaan in de supermarkt, met haar moeder.

Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest, dit prachtige roodharige sproetige beeld van onschuld.

Het stortregende buiten. Je weet wel, dat soort regen dat goten en afvoerputjes doet overstromen, zo gehaast om de aarde te raken, dat het geen tijd had om de straal wat zachter te zetten.

We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de supermarkt. We wachtten, sommigen geduldig, anderen "geïrriteerd", omdat de natuur hun haastige dag in de war had gegooid.

Ik ben altijd wat dromerig als het regent. Ik verdwijn in het geluid en in het gezicht dat de hemel het vuil en het stof van de wereld afspoelt.

Herinneringen van "rennen en spetteren" als een "kind", zo zorgeloos spelen in je gedachten, als een welkome onderbreking van een voorbije dag met zorgen en stress...

Haar stem was zo mooi toen het de hypnotische trance onderbrak waar we allemaal in gevangen zaten.

"Mama, laten we door de regen gaan rennen", zei ze."Wat?", vroeg mama.

"Laten we door de regen gaan rennen!", herhaalde ze.

"Nee, lieverd. We wachten totdat het wat minder wordt" antwoordde mama.

Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde: "Mama, laten we door de regen gaan rennen."

"We worden doornat als we dat doen,"  zei mama.

"Nee, dat zullen we niet, mama. Dat is niet wat je zei vanmorgen", zei het meisje terwijl ze aan haar mama's arm trok.

 "Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden rennen en niet nat zouden worden?"

Het meisje zei kalmpjes: "Weet je dat niet meer? Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je: "Als we hier samen doorheen komen, komen we door alles heen!"

 Iedereen was opeens muisstil.

Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de regen.

We stonden allemaal doodstil.

De volgende minuten kwam er niemand en ging er niemand weg.

 Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden.

Sommigen zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken.

Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei.

Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven.

Een moment van onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt, zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop van het leven.

 "Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen. Als het zo moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden, nou, ...dan hadden we misschien juist een wasbeurt nodig," zei mama. Daar gingen ze.

We stonden daar allemaal te kijken en te lachen, toen ze daar vooruit sprongen tussen de auto's door, en jawel, door de plassen.

Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd voor het geval dat. Ze werden doornat.

Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's.

En ja, ik ook. Ik rende en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.

Omstandigheden of mensen kunnen je geld, je materiële bezittingen en je gezondheid wegnemen.

Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...

Vergeet daarom niet om "tijd" te maken en de gelegenheden te pakken om elke dag herinneringen te maken.

Voor alles en voor elk doel onder de hemel is er een seizoen en een tijd.

Bewaar de zonnige dagen voor de donkere momenten.

Een vriend zond mij deze boodschap om mij te herinneren aan het leven en de waarden in het leven...

Samen een glaasje wijn, een frisse pint, een gezellige BBQ onder buren en vrienden, een terrasje, genietend van de dagdagelijkse dingen, en een beetje humor... 

Ik hoop dat je het apprecieerde.

IK HOOP DAT JE STEEDS DE TIJD NEEMT OM DOOR DE REGEN TE RENNEN.

Op de eerste dag van dit nieuwe jaar

Flanste ik algauw een nieuwe cocktail in elkaar

Een drankje, niet bitter en niet zoet

Maar een receptje net zoals het moet

Men neme ¼ geluk

Met dit erbij kan het al niet meer stuk

¼ Leute en plezier

Zoals de meeste mensen kennen hier

¼ Eerlijkheid

Ook dit moet erin, das een feit

¼ Gezondheid en genot

Want dit bepaald het levenslot

Shake dit alles tot een geheel

En nuttig af en toe hiervan een deel

Met mate… en geniet…

Das een vriendschapscocktail zoals je ziet

Speciaal voor de lieve mensen en voor jou

Omdat ik van vriendschap hou…

Dit wij jou en U familie toe