Spreuk

Donderdag 18 januari 2007

Vriedschap

Elisabeth

Geschreven door Elisabeth om 19:57 Reageer op dit bericht

Donderdag 18 januari 2007

Duizendveertig rode rozen
Drieduizendtweehonderdenvijfentachtig vurige kussen
12 dozen vol van de lekkerste bonbon
Twee sieraden van goud
Tweehonderd onstuimige passionele nachten
Zou je mislopen
Al je mij één jaar niet zou zien
Niet zou voelen
Mijn ademhaling s'nachts niet naast je zou horen
En niet zou kunnen liefkozen

Geschreven door Elisabeth om 19:53 Reageer op dit bericht

Donderdag 18 januari 2007

Zorg voor een lach iedere dag

Zorg voor een lach iedere dag

Een gevoel is iets wat jij alleen ervaart,
iets dat alleen in jou rondvaart.
Gevoelens komen uit het niets,
een gevoel dat zegt iets.

Er kunnen fijne gevoelens zijn,
maar ook gevoelens van pijn.
Gevoelens die je bang maken,
gevoelens waarvan je verdrietig kan raken.

De gevoelens die je niet blij maken,
zou je het liefst kwijtraken.
Dit is een onmogelijke wens,
Tenminste voor een mens.

Als jij weer rust wilt vinden in je hart,
moet je je zorgen leggen bij anders hart.
Leg alles bij hem neer,
en deel je zorgen met hem steeds meer.

Want niets is zo fijn,
als gevoelens delen met iemand die er altijd zal zijn.
Voor jou zal klaarstaan dag en nacht,
hij wil zien dat jij weer lacht.

Een lach zonder bangheid pijn of verdriet,
zodat iedereen het ziet.
Ga naar een vriend en leg je gevoelens bloot,
zodat hij kan helpen in jou nood

Geschreven door Elisabeth om 19:39 Reageer op dit bericht

Donderdag 18 januari 2007

Schouiderklopje

Vergeet niet af en toe uw collega's en vrienden uit dankbaarheid voor het prettige samenwerken, een schouderklopje te geven.

Geschreven door Elisabeth om 10:30 Reageer op dit bericht

Donderdag 18 januari 2007

Koninglijke Dames....

Op het jaarlijkse feestje op het paleis, zit Fabiola poepeloere aan de
tafel. Plotseling springt zij op de tafel en begint een striptease. Als ze
aan haar slipje is trekt zij het uit en roept: "Voila, de Boudewijnsluis!"
Albert giert zich te pletter en zegt tegen Paola dat zij dat zeker nóg
beter
kan .

En een witte wijn of zes later kruipt Paola op tafel en begint ook aan de
stripact. Ook zij vlamt haar slip er af en roept: "En nu, het
Albertkanaal!"

Filip, die van zattigheid al zijn achternaam niet meer kent, begint te
roepen: "Mathilde, on the floor! Mathilde, on the floor!" En het duurt niet
lang of gans de familie roept mee. Omdat zij niet anders durft, gaat ze
voorzichtig op de tafel staan en begint blozend aan haar act. Na een
kwartiertje komt zij aan haar slipje, laat dat voorzichtig zakken en
zegt: "Astoeblief, hier ligt Drogenbosch" Albert besterf het bijna van het
lachen en zegt "allee Laurant nu moet uw femme op de taffel veur den act"
Laurant zegt " allee mijne epousse nu kgij de groote final" .

Zij een beetje schuchter op de tafel maar de genuttigde wijn doet zijn werk
en de schroom valt weg en met wulpse bewegingen rukt ze zich de kleren van
het lijf, trekt haar tanga van haar billen en roept " aanskhouw den
spaarpot
van de Marine "

Geschreven door Elisabeth om 10:28 Reageer op dit bericht

Donderdag 18 januari 2007

Even nadenken kan U een hoop ellende besparen!!!!!

even nadenken kan U een hoop ellende besparen !!!!

        Een man en een vrouw gingen met vakantie naar
        Jeruzalem. Tijdens hun verblijf aldaar overleed de echtgenote. De
        begrafenisaannemer troostte de echtgenoot en zei: "Je kan het
        lichaam per schip naar huis sturen voor 5.000 dollar of je kan haar
        hier begraven, in het Heilige Land, het Uitverkoren Land tegen de
        prijs van 150 dollar." Wat denkt u dat de echtgenoot zal doen? En
        waarom hij doet wat hij meent te moeten doen?

         .
lees verder hieronder .


De echtgenoot dacht even na maar zei uiteindelijk dat

hij haar liever naar huis wou verschepen.

        "Waarom toch", zei de begrafenisaannemer die niet
        begreep waarom de man zoveel geld wilde betalen. "Waarom wil je
        5.000 dollar uitgeven om haar per boot mee te nemen naar huis ,
        terwijl het voor u toch heerlijk moet zijn te weten dat ze hier in
        het Beloofde Heilige Land kan begraven worden voor slechts 150
        dollar?"

        De man antwoordde op de koele, ernstige toon die hem
        al die jaren had getypeerd.

        "Lang geleden," zei de man, " stierf hier een man,
        werd hier ook begraven en drie dagen later verrees hij. Ik kan dat
        risico niet nemen."