Maandag 20 november 2006

Een ongewenst kind

Moeder

Zoekend naar die ene vrouw,
waar ik zo graag van houden wou.
Zoekend naar haar liefde en trouw,
werd jij een koude en harde vrouw.

Zoekend naar haar moederschoot,
belandde ik steeds vaker in de goot.
Zoekend naar die ene vrouw,
op mijn ieeen smekend of je van mij houden wou.

Zoekend naar een sprankje hoop,
dacht ik "een roosje dat is wat ik voor je koop".
Zoekend naar die ene vrouw,
die blij zou zijn en het hebben wou.

Zoekend naar die ene vrouw,
mijn leven lang hopen op jou.
Zoekend naar die ene vrouw,
die mij wegduwde en niet wou.

Zoeken kan ik niet meer,
met jou dood is alles voorbij.
Zoeken doe ik echter nog keer op keer,
naar die ene vrouw die een moeder hoorde te zijn voor mij.

Een ongewenst kind

Geschreven door Elisabeth om 12:44 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 19 november 2006

Als je.......

Als je in je levensstrijd
Warmte om je heen verspreidt,
Als je iemand die daar treurt,
Hebt getroost en opgebeurd,
Als je hielp waar je dat kon,
Aan wat licht en aan wat zon,
Als je steeds naar beter streeft,
Heb je niet voor niets geleefd.

Geschreven door Elisabeth om 11:57 Reageer op dit bericht

Zondag 19 november 2006

Gedicht

Als zoogdier ben ik geboren,
een schorpioen ben ik verdore.
Door een poesje ben ik gekropen,
als een hondje leerde ik eerst lopen.
Fluiten als een kanarie even leren,
als een jong beertje choco smeren
Later had ik een paar keer een kater,
die verdween als een vis met water.
Een luiaard ben ik nooit geweest,
ben ik dan nu een gevaarlijk beest.

big ietie

Geschreven door Elisabeth om 11:30 Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 november 2006

Intrede Sint

Een fijn weekend iedereen.
Vandaag was het de intrede van de Sint in Antwerpen.
Een volkomen geslaagde dag voor de kinderen met veel vriendelijk en lieve snoetjes die hem kwamen verwelkomen.

Sinterklaas

Sinterklaas, die oude gabber.

Tja, die houd niet van gezwabber.

Hoe zou hij toch al die cadeautjes kopen,

heb jij hem trouwens wel eens op het dak horen lopen?

Ja, het is een mysterieuze man.

Zou hij ook wat doen aan zijn zang?

Ach, ja die oude sinterklaas.

Het is een echte pietenbaas.

Hoe zou het nu met hem zijn?

Blij, angstig of met veel pijn?

Heeft hij geen reumatiek,

oh nee want hij doet ook nog aan gymnastiek.

Dit is het eind van mij gedicht,

hopelijk is het een gezicht.

Jeroen

Geschreven door Elisabeth om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 13 november 2006

Mop

Gisterenavond werd ik op weg van de kroeg naar huis,
> >aangehouden door de politie. "Alcohol-controle, uw papieren
> >alstublieft!" snauwde de agent. Ik gaf hem de de papieren ter
> >inzage. "Heeft u gedronken?" vroeg hij. Ik zei: "Ik verzeker u, dat
> >ik geen druppel alcohol gedronken heb!"
> > Agent: "Ok, Ik wil dat u meewerkt aan een kleine test! Stel,
> >u rijdt in het donker op straat en er komen u plotseling twee
> >lichten tegenmoet, wat is dat? "
> > Ik: "Een Auto."
> > Agent: "Tuurlijk, dat klopt, maar welke merk? Een Mercedes,
> >een Audi of een BMW?"
> > Ik: "Weet ik veel!"
> > Agent: "Dus toch gedronken?"
> > Ik: "Ik garandeer u dat dat niet zo is!"
> > Agent: "Okay, nog een test: Stel, u rijdt in het donker op
> >straat, en er komt u plotseling één licht tegemoet, wat is dat?
> > Ik: "Een Motor!"
> > Agent: "Tuurlijk, dat klopt, maar welke merk? Een Honda, een
> >Kawasaki of een Harley?"
> > Ik: "Weet ik veel!"
> > Agent: "Dus toch gedronken?"
> > Ik werd langzamerhand erg boos, dus wilde ik de agent ook
> >aan een test onderwerpen. Dus ik vroeg: "Zo, zo, meneer de politie
> >agent, Tegenvraagje: Er staat een vrouw langs de straat. Ze is
> >schaars gekleed, draagt een mini-rok, netkousen en zeer hoge
> >naaldhakken. Wat is dat?" Agent: "Da´s duidelijk, dat is een
> >prostitué, oftwel plat gezegd een hoer!" Ik: "Tuurlijk, klopt,
> >maar welke? Uw dochter, uw vrouw of uw moeder?"

Geschreven door Elisabeth om 14:45 Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 november 2006

Nadenkertje

Eventjes nadenken... fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nJgAAAAMLBbRhiV!w*x4rq9zhWPqYjA2EenVFIFS9*HrgJ3IktcJ9qmL55Eoh*epelo20O5pYA1o

Vandaag hebben we hogere buildings & bredere autostrades,

maar kortere temperamenten en kleinere gezichtspunten:

We geven meer uit,

maar genieten minder.

We hebben grotere huizen,

maar kleinere families.

We hebben betere oplossingen,

maar minder tijd.

We hebben meer kennis,

maar minder inzicht.

We hebben meer geneesmiddelen,

maar minder gezondheid.

We hebben onze bezittingen vermeerderd,

maar onze waarden verminderd.

We praten meer, we beminnen

maar weinig en we haten veel.

We bereikten de maan en kwamen terug,

maar we vinden het lastig onze eigen straat

over te steken en onze geburen te ontmoeten.

We hebben de buitenwereld veroverd,

maar niet ons binnenste.

We hebben een hoger inkomen,

maar minder geweten.

Het zijn tijden van meer vrijheid,

maar met minder vreugde.

We hebben meer voedsel,

maar minder voeding.

Het is de tijd waarin we 2 inkomens hebben per huisgezin,

echtscheidingen inbegrepen.

Het is een tijd van leuke woonsten,

maar met meer gebroken gezinnen.

Het is daarom dat ik voorstel om vanaf vandaag...

Niets uit te stellen tot een "speciale gelegenheid" omdat

elke dag van ons leven een "speciale gelegenheid" is.

Te zoeken naar kennis, meer te lezen,

in je voordeur te staan en het gebeuren te bewonderen

zonder aandacht te schenken aan uw behoeften.

Breng meer tijd door met uw familie & vrienden,

eet uw favorite gerechten, bezoek plaatsen

die je graag ziet.

Het is een ketting van vreugdemomenten;

niet van overlevingskansen!

Gebruik uw kristallen glazen, spaar uw beste

parfum niet, maar gebruik het telkens je voelt

dat je er behoefte aan hebt.

Schrap uit uw woordenschat zinnen als

"een dezer dagen" en "eerstdaags".

Laat ons nu die brief schrijven waarvan we dachten hem

"een dezer dagen" te schrijven.

Laat onze families weten & vrienden weten

hoeveel wij van hen houden.

Schrap niets dat plezier & vreugde kan bijbrengen

in je leven.

Iedere dag, ieder uur en iedere minuut is speciaal.

En je kunt nooit weten of het niet je laatste ogenblik kan zijn...

fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nJgAAAM8K863WFsfE7inGsjKCPwizsEa!dpCqbJbFKkXGZZuY2*PPUvv26cIOKdc!L5Zbe!os9Xk

Geschreven door Elisabeth om 00:10 Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 november 2006

Borstel ziekte

In het Borstelfabriek...

>>>>>>

>>>>>> Twee meisjes van 13 werken in een borstelfabriek.

>>>>>>

>>>>>> Op een dag zegt het ene meisje tegen het andere ;

>>>>>>

>>>>>> "Zoiets geks, I heb sinds kort allemaal haar onder aan mijn

>> buik

>>>>>> groeien !"

>>>>>>

>>>>>> Waarop de ander zegt:"Ja, I heb daar ook last van !

>>>>>>

>>>>>> Dat moet vast de borstelziekte zijn, van het zware werk hier

>> !"

>>>>>>

>>>>>> De twee meisjes zijn verontwaardigd, dat ze zo jong al een

>>>>>> beroepsziekte

>>>>>>

>>>>>> hebben opgelopen en

>>>>>>

>>>>>> besluiten verhaal te gaan halen bij de directeur.

>>>>>>

>>>>>> Ze laten hem zien, wat ER met Hun gebeurd is, waarop deze

>> zijn

>>>>>> broek losknoopt

>>>>>>

>>>>>> en zegt : "Dat is nog maar het begin van de borstelziekte !

>>>>>>

>>>>>> Zie mij eens, Ik heb ER ook al een steel bij gekregen!!!

Geschreven door Elisabeth om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 november 2006

Gedicht

Kaboutertjes?

Liep rustig door het bos
Keek spiedend in het mos
Zag parels van deze tijd
Hoeden prachtig uitgespreid.

Wit, bruin, groen en rood
De ene klein de ander groot
Keek uit bij het zetten van de schoen
Zou ze verdriet hebben kunnen doen.

Zij wonen in die kleine huisjes.
Een met plaatjes of met buisjes?

Heb al die huisjes goed bekeken
Of ze soms bewoonbaar leken.
Ergens wonen toch die kleintjes
Met spulletjes zo fijntjes.

Zelfs op die met witte stippen
Zag ik geen kabouter wippen
Moet nu zeker boekjes lezen
Zal wel weer een sprookje wezen.

© 06-11-2006

- Jade Kei

Geschreven door Elisabeth om 23:44 Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 november 2006

Weekend

Alle bloggers en bezoekers wens ik

Geschreven door Elisabeth om 23:11 Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 november 2006

Ik zou ook eens een elfje willen zijn

Eigenlijk zou ik eens een elfje willen zijn,
met van die mooie zijde vleugeltjes.

een stafje erbij dat lijkt me ook fijn,
of misschien een paardje met van die grote vleugeltjes.

Ik zou me laten tillen door alle winden,
lekker draaien en tollen door de lucht.
Even nergens meer aan binden,
maar alles van me af gooien in ëën diepe zucht.

Met het stafje maakte ik vrede,
in de kleuren van de regenboog.
Ik verhoorde al jullie gebede,
en zorgde dat er niemand meer loog.

Vloog tot aan de sterren en nam de maan ook maar mee,
en in mijn stafje wat zonnestralen.
Strooide het over jullie,land en over zee,
de liefde en warmte kon je ook komen halen.

Maar helaas ging mijn wekker erg luid,
en toen was mijn droom jammer genoeg uit.

Geschreven door Elisabeth om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 november 2006

Verhaal

Een kleine jongen kreeg van zijn opa als geschenk een zakhorloge met ketting.Hij moest het alle dagen zelf opwinden.
Elke avond als de kleine slapen ging nam hij het horloge mee naar zijn kamer,wondt het op en ging rustig slapen.
Op zekere dag stierf zijn opa en de jongen was overstuur.Hij was mee op de begrafenis met het horloge op zak.Elke avond bij het opwinden dacht hij aan opa terug,die dagen dat ze samen spelletjes deden.
Toen die jongen 12 werd,werd hij ziek.
Op een avond wond hij het uurwerk op en bad tot de Heer omdat zijn uurwerk nooit zou stilvallen.
Die nacht zat zijn moeder bij hem aan het bed.De jongen is niet meer wakker geworden.Hij werd begraven in het graf naast dat van zijn opa,met het uurwerk in de kist.
Nu zitten ze samen in dehemel en winden om beurt het uurwerk op.
Dit verhaaltje werd door mijn opa mij ooit verteld.Het uurwerk dat mijnoma me schonk ligt nog steeds in mijn koffer.Ik wind het niet meer op,maar als ik dit in mijn handen neem denk ik terug aan de tijd van mijn opa.
big ietie

Geschreven door Elisabeth om 23:16 Reageer op dit bericht

Woensdag 1 november 2006

Zalige Hoogdag

Afscheid

Het is tijd voor mij te gaan
nu geen tranen meer
kijk naar de hemel en geloof
eens zien we elkaar weer.

Tijd voor mij jou te verlaten
geen verdriet meer en geen pijn
kijk naar de regenboog en weet
ik zal er altijd zijn.

Het zal niet eeuwig duren
eens komt er een moment
dat ik je weer zal vasthouden
dat je weer bij me bent.

Tijd voor ons om afscheid te nemen.
droog je tranen nu
kijk 's avonds naar de sterren
weet dat ik van je hou.

Denk aan mij en wens mij
altijd heel dicht bij
praat met mij, verdring de pijn
ik zal er altijd voor je zijn.

~ Francis van 't Klooster ~

Geschreven door Elisabeth om 21:55 Reageer op dit bericht

Woensdag 1 november 2006

Halloween

Iedereen een fijne HALLOWEEN

Nog een fijne griezel avond HAHAHAHA

Geschreven door Elisabeth om 21:29 Reageer op dit bericht

Woensdag 25 oktober 2006

Gouden fouten

Het gedicht Gouden fouten

Je mag gerust eens bang zijn
Bang voor de toekomst, bang voor pijn
Je hoeft niet altijd sterk te zijn
Als weer de onzekerheid het van je wint.

Wanneer je ontevreden
en onzeker bent
Ga dan na of je jezelf kent
Ieder mens is uniek en apart
Geloof in jezelf,
je eigen hart.

Bang iets niet te kunnen?
Je moet jezelf die gedachte
niet gunnen
Ik kan dat toch niet,
zeg jij te snel
Omdat ik weet,
je kunt het wel!

Geloof nu niet gelijk in goud
Want je moet leren van een fout
Door fouten leer je iets te kunnen
Wees niet bang jezelf
fouten te gunnen.

Leer in jezelf vertrouwen
En op je fouten goud te bouwen
Je gelooft en begrijpt het niet
Maar God helpt je hierbij.

God Die ook jou kent
Jou wilt nemen zoals je bent.

Geplaatst door: Rianne Giljam

Geschreven door Elisabeth om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 15 oktober 2006

Mooie zondag

Allen een fijne zondag, geniet van de laaste na zomerse dagen. Liefs Elisabeth

Geschreven door Elisabeth om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 15 oktober 2006

Ter nagedachtenisd van mijn moeder

Ter nagedachtenis van mijn moeder die mij nu reeds 2j heeft verlaten, wat verschrikkelijk pijn doet elke dag meer en meer.
Mama dit is voor jou, ik heb je lief.

mijn beste vriendin
alles kon ik je vertellen
samen lachen en huilen
zonder een oordeel te vellen
maar wat er veranderde
ik weet het niet juist
je vond het raar om er met mij over te praten
en ondanks ik dat wel bleef doen
was het niet meer hetzelfde
als toen
je sloot je af voor mij
in praten geen zin
een oordeel geveld
mam, ik mis je
vriendin
had ik je dat al verteld?

08.2006
-Els Goris